Συντονιστείτε Όλοι Διαδικτυακά Στο “Ράδιο Επανάσταση” – Ελάτε Στην Φιλόξενη Παρέα Μας…

Πραγματοποιήθηκε στις 30/09/2021, η εκπομπή “Νάμα”, όπου ο Ακρίτας φιλοξένησε την συγγραφέα και μεταφράστρια Σοφία Κιόρογλου…

Ακούστε ζωντανά: ΡΑΔΙΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Kαθηγητής συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κασιμάτης _Ξέρετε, ”η μετάλλαξη” την οποία έχουν κάνει στον άνθρωπο είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας

καθηγητής συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κασιμάτης _Ξέρετε, ”η μετάλλαξη” την οποία έχουν κάνει στον άνθρωπο είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας

Ακούστε τα όσα συγκλονιστικά είπε στον Μάκη Βραχιολίδη ο καθηγητής συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κασιμάτης με αφορμή τους μαζικούς εμβολαισμούς και την πλύση εγκεφάλου που υφίσταται ο λαός.Τα σημαντικότερα σημεία της συνέντευξης :

Κασιμάτης: Tα μέτρα αυτά έχουν κριθεί όχι μόνο από μένα, αλλά και από διάσημους νομικούς και από γιατρούς ότι διεθνώς είναι άκυρα και άσχετα με την ιατρική επιστήμη. Είναι παράνομα, γίνεται δε μία πλύση εγκεφάλου η οποία αδρανοποιεί την αντίσταση του ανθρώπου και τον μεταλλάσσει σ’ έναν άνθρωπου που δεν αντιδρά, αλλά μένει αδρανής. Αυτό όμως, όπως έχουν επισημάνει ψυχολόγοι και ψυχίατροι διεθνώς, δεν πείθεται κανείς ακόμη και αν ακούσει πειστικά επιχειρήματα. Δηλαδή, αν σας πει γιατρός ότι το τεστ από την μύτη είναι επικίνδυνο ή ότι με το εμβόλιο έχετε πιθανότητες να πάθετε βλάβες, εσείς θα το κάνετε. Το κάνει ο κόσμος το εμβόλιο. Λένε «ναι, καταλαβαίνουμε, αλλά το κάνουμε». 
Ξέρετε, η μετάλλαξη την οποία έχουν κάνει στον άνθρωπο είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Και αν προχωρήσουν δίκες οι οποίες θα είναι αποτελεσματικές, όπως είναι ήδη μερικές και στα άλλα κράτη, τότε ενδεχομένως θα έχουμε μια υποχώρηση αυτής της επέμβασης. Αυτή η επέμβαση σε βάρος του ανθρώπου δεν έχει δικαιολόγηση σύμφωνα με το νόμο, ούτε έχει σχέση με τις αρχές της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Καθημερινά έχουμε ελλιπέστατη ενημέρωση για να μπορέσει να κρίνει ο κόσμος αν είναι μεγάλη η θνητότητα του κορωνοϊού, ενώ έχει διαπιστωθεί ότι ο κορωνοϊός δεν είναι θέμα λοιμώδους ασθένειας, επομένως δεν μπορείς να λάβεις μέτρα περιορισμού ελευθεριών εναντίον μη λοιμώδους ασθένειας.
Εκείνο που μπορώ να πω ως νομικός είναι ότι η επιβολή των μέτρων είναι εντελώς παράνομη. Και δεν είναι μόνο παράνομη σε ότι έχει να κάνει με τη θέσπιση των υποχρεωτικών, όπως το να φοράς μάσκα σε ανοιχτούς χώρους ή όταν μπαίνεις στο σούπερ μάρκετ. Αυτό είναι ούτως ή άλλως παράνομη διότι δεν είναι αποδεδειγμένο ιατρικά. Δεν είναι αποδεδειγμένο με πλήρη ενημέρωση το τι σημαίνει μάσκα και το τι αποτέλεσμα έχει από πλευράς του συγκεκριμένου ιού. Το θέμα είναι ότι σου βάζει ένα μέτρο και σου λέει «αυτό πρέπει να το τηρήσεις»

Το δεύτερο είναι ότι απέφυγαν μέχρι σήμερα, αυτά που είναι επικίνδυνα και βλαβερά, να τα κάνουν με νόμο υποχρεωτικά. Σου λένε «το εμβόλιο είναι προαιρετικό», αλλά στην ουσία είναι υποχρεωτικό και σε αναγκάζει έμμεσα να το κάνεις. Κάνουν πλύση εγκεφάλου, τρομοκρατούν ότι θα υποστείς μεγάλες βλάβες εάν δεν το κάνεις, απειλείσαι από θάνατο, ή επίσης «εάν δεν το κάμνετε δεν θα ξεφύγουμε ποτέ από αυτά τα μέτρα και δεν θα ανοίξει η οικονομία».
–Να συμπληρώσω σε αυτά που λέτε ότι το self test είναι υποχρεωτικό για τους εργαζόμενους και αν δεν το κάνει τότε δεν πληρώνεται. Σε άλλες περιπτώσεις, εργοδότες απειλούν με απόλυση και χωρίς αποζημίωση τους εργαζόμενους εκείνους που δεν θα εμβολιαστούν.

Κασιμάτης: Αυτό σας λέω. Και στον εργαζόμενο θα του πει: «είναι προαιρετικό, μην το κάνεις, αλλά φύγε από τη δουλειά». Αυτός είναι έμμεσος εξαναγκασμός. Είναι εξαναγκασμός που απαγορεύεται-δεν μπορεί να σε θέτει σε δίλημμα. Όταν λέμε μη υποχρεωτικότητα, εννοούμε ότι δεν πρέπει και να σε φοβίζει, δεν θα πρέπει να σε φέρνει σε δίλημμα. Αυτά όλα είναι παράνομα και γι’ αυτό ακριβώς και η απόφαση για τη μάσκα είναι παράνομη, διότι δεν μπορεί να με αναγκάσει να τη φορώ ακόμη και όταν πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ γιατί ακριβώς δεν υπάρχει ιατρική μελέτη ότι η μάσκα απαλλάσσει από τη μετάδοση του ιού, ούτε αν ωφελεί ή βλάπτει. Έπειτα υπάρχουν πολλές αντιφάσεις, και αναφέρομαι στο πιο απλό μέτρο: προφανώς το τεστ έχει διαπιστωθεί ότι μεταφέρει μόρια εις τον εγκέφαλο και επομένως υπάρχουν κίνδυνοι μεγάλης βλάβης και επίσης και για τα εμβόλια.

Αυτό όμως που θέλω να πω είναι ότι δυστυχώς ο κόσμος δεν αντιδρά ούτε με δικαστήρια, διότι αν υπήρχαν προσφυγές από χίλιες και πάνω μαζεμένες-φυσικά δεν θα προλάβαιναν τα δικαστήρια-αλλά θα έβλεπαν ότι θα υπήρχε τέτοια αντίδραση/αντίσταση η οποία θα εξανάγκαζε αντίστροφα τα αφεντικά αυτά που επιβάλλουν τα μέτρα και καθοδηγούν και τις κυβερνήσεις ακόμη να υποτάσσονται. Θα μπορούσαν 1-2 κυβερνήσεις να πάνε στον ΟΗΕ, δεν πάνε όμως γιατί είναι όλοι εξαγορασμένοι.
Σ’ αυτές τις περιπτώσεις δεν μπορείς να αναμένεις σταμάτημα ή καλυτέρευση σε αυτό το φαινόμενο. Αν δεν δημιουργηθεί πρόβλημα μεγάλο στις ισχυρές δυνάμεις της οικονομίας, και αυτό δημιουργείται με μαζικές μηνύσεις και προσφυγές από χιλιάδες ανθρώπους, ώστε να δουν ότι υπάρχει ένα κίνημα κι ένα μέτωπο ανεξαρτήτως κομμάτων, δεν θα υπάρξει διέξοδος, και δεν βλέπω να υπάρχει. Μας έχουν πει ότι το καλό εμβόλιο θα το κάνουν τον Οκτώβριο. Ετούτο δεν είναι καλό δηλαδή; Και ενώ το ακούμε, δεν το καταλαβαίνουμε και πάμε και το κάνουμε το εμβόλιο, και ρωτάμε πόσο θα κρατήσει, σημαίνει ότι έχουμε υποστεί μετάλλαξη του εγκεφάλου μας, της νοημοσύνης μας.
–Πριν από μερικές μέρες είχαμε γιατρό από τη Λαμία η οποία επειδή προέτρεπε πολίτες να μην κάνουν το εμβόλιο γιατί το θεωρούσε επικίνδυνο (αν και το έκανε η ίδια)και τη γυναίκα την έδιωξαν και την έβαλαν στο ψυχιατρείο.

Κασιμάτης: Ενδεχομένως ούτε και αυτή πήγε στον εισαγγελέα για να καταθέσει μήνυση. Και σε αυτά υπάρχει νομική άμυνα αλλά δεν την κάνουν.

–Το γεγονός ότι ένας υγειονομικός κλείνεται στο ψυχιατρείο επειδή διαφώνησε με την κρατική θέση για εμβολιασμό, δεν είναι παράνομο

;Κασιμάτης: Σας είπα ότι αυτά είναι εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Είναι βαρύτατο έγκλημα, κακούργημα, διότι την εξανάγκασε να κάνει τους εμβολιασμούς. Αλλά όταν ο κόσμος δεν αντιδρά τα μέτρα εκφοβισμού, δεν ξέρω αν αύριο είναι ένας άλλος κορωνοϊός μια άλλη αρρώστια ή οικονομικά μέτρα, συνέχεια θα εφεύρουν μέτρα τρομοκρατίας και θα κρατάνε επί 100 χρόνια την μετάλλαξη της οικονομίας και των συνεπειών της.
Όταν οι ίδιοι οι επιχειρηματίες δεν αντιδρούν που χάνουν τις επιχειρήσεις τους ή αυτοκτονούν τι θέλετε να κάνει; Ενικήθηκαν αυτοί οι άνθρωποι. Είναι όπως στους βομβαρδισμούς-βομβαρδισμένοι είναι αυτοί οι άνθρωποι. Όταν ένας μεγάλος επιχειρηματίας υφίσταται τεράστιες ζημιές και δεν πάει σε έναν δικηγόρο, και από τους καλύτερους δικηγόρους, τι θέλετε να κάνουν; (σσ Θα συνεχίσουν την ίδια πρακτική τρομοκρατίας).

Αυτό πρέπει να ξέρει ο κόσμος: από τη στιγμή που η κοινωνία είναι ηττημένη, η μεταβολή μπορεί να κρατήσει πολλές δεκαετίες. Το σοκ και δέος που ξέρουμε όλοι, αι είναι η βάση στρατηγικής των ισχυρών δυνάμεων, έχουν μελέτες ολόκληρες, επιστήμονες, όπως είχε ο Χίτλερ κι έκανε τα πειράματα. Γι’ αυτό είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητος. Είναι σαφείς οι διατάξεις του διεθνούς δικαίου και των συνταγμάτων που τα απαγορεύουν, όλων των συνταγμάτων, όχι μόνον του δικού μας. Όμως, δεν προσφεύγει ο λαός.
—Άρα, η λύση που προτείνετε κύριε καθηγητά είναι να μαζευτούν 1.000, 2.000 άνθρωποι και να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη;

Κασιμάτης: Να γίνει μια αντίσταση η οποία θα τους αναταράξει. Γιατί κάνουν την πλύση εγκεφάλου; Για να γλιτώσουν την λαϊκή αντίσταση. Η πλύση εγκεφάλου είναι η παράλυση του εγκεφάλου για αντίσταση. Σε κάνει πρόβατο. Το πρόβατο κοιτάζει να φάει τη βοσκή που θα του πάει ο τσοπάνος. Δεν σκέφτεται ότι ο τσοπάνος θα το σφάξει. Σκέφτεται μόνο «το πράγμα που θα φάω σήμερα». Και αυτό είναι που θα μεταλλαχθεί. Θα μετασχηματίσει τους ανθρώπους σε αγέλη.
–Και η οποία αγέλη θα στρέφεται σε βάρος αυτών που προσπαθούν να αντισταθούν.

Κασσιμάτης: Ασφαλώς. Παραδείγματος χάριν σε όσους έχω μιλήσει εγώ, τα βάλανε μαζί μου. «Είσαι τρελός», μου λένε, «δηλαδή όλοι οι άλλοι κάνουνε λάθος;». Πιστεύουν ότι η αγέλη έχει δίκιο. Στο τέλος τα θύματα θα είναι αυτοί που αντέχουν ακόμη και είναι ζωντανοί, αυτοί θα υφίστανται τον πόλεμο των άλλων (σσ αυτοί δηλαδή που καταλαβαίνουν την παγίδα που έχει στηθεί σε βάρος των ανθρώπων, θα έχουν απέναντί τους την «αγέλη»).
–Ο κ. Γεραπετρίτης βγήκε και είπε πως μόλις αποκτηθεί η δυνατότητα καθολικού εμβολιασμού, ξεκινούν αμέσως τα προνόμια για τους εμβολιασμένους». Χώρισε δηλαδή αμέσως τους πολίτες σε 2 κατηγορίες.

Κασιμάτης: Αυτό το πράγμα που έχει κάνει ο κ. Γεραπετρίτης ο οποίος είναι συνταγματολόγος-μαθητής μου-είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, το λέω ξεκάθαρα.
–Ξεκάθαρα τα όσα είπατε κύριε καθηγητά, αλλά η αντίσταση δεν έρχεται.

Κασιμάτης: Όχι, δεν έρχεται, γι’ αυτό ένας γερμανός νομικός είπε «μην κάνετε κόπο να πείσετε έναν ο οποίος έχει υποστεί μετάλλαξη. Και να τον…πείσετε είναι: ου με πείσεις καν με πείσης». Διότι αυτός πλέον οδηγείται χωρίς θέληση δική του

https://www.mixcloud.com/widget/iframe/?hide_cover=1&feed=%2Fgrdradios%2F%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%82-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B7%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BB%CF%84%CE%B6%CF%89%CE%B7%CF%82-17052021%2F πηγή

Η 1η Επιστολή του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου (26 Σεπτεμβρίου) σε νεοελληνική μετάφραση

Από αυτήν τη νεοελληνική μετάφραση της Καινής Διαθήκης (σε απλή & κατανοητή καθαρεύουσα): ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΙΩΑΝΝΟΥ 

Το αρχαίο (πρωτότυπο) κείμενο της Καινής Διαθήκης μπορείτε να διαβάσετε εδώ & εδώ. Την Παλαιά Διαθήκη εδώ.

Στις 26 Σεπτεβρίου γιορτάζουμε την εις ουρανούς μετάσταση του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου & Ευαγγελιστή, του “Ηγαπημένου μαθητού”, συγγραφέα του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, της Αποκάλυψης και τριών “καθολικών” (δηλ. απευθυνόμενων προς όλους) επιστολών, από τις 7 καθολικές επιστολές που περιλαμβάνονται στην Καινή Διαθήκη (βλ. στα links παραπάνω). Για τη σημερινή εορτή (και τροπάρια του αγίου) δείτε εδώ. Βιογραφία του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου από τις αρχαίες χριστιανικές παραδόσεις δείτε εδώ, ενώ εδώ παλαιότερο σημείωμά μας με αφορμή τη δεύτερη εορτή του, 8 Μαΐου (“η τρύγησις του μάννα”).

Α’ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 1

Ἡ αἰώνιος ζωὴ ἐφανερώθηκε διὰ τοῦ Χριστοῦ

1 Ἐκεῖνο ποὺ ὑπῆρχεν ἀπὸ τὴν ἀρχήν, ἐκεῖνο ποὺ ἔχομεν ἀκούσει, ἐκεῖνο ποὺ ἔχομεν ἰδῆ μὲ τὰ μάτια μας, ἐκεῖνο ποὺ παρατηρήσαμε καὶ τὰ χέρια μας ἐψηλάφησαν, περὶ τοῦ Λόγου δηλαδὴ τῆς ζωῆς,

2 – καὶ ἡ ζωὴ ἐφανερώθηκε καὶ ἔχομεν ἰδῆ καὶ μαρτυροῦμεν καὶ σᾶς ἀναγγέλλομεν τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον, ἡ ὁποία ἦτο μὲ τὸν Πατέρα καὶ ἐφανερώθηκε σ’ ἐμᾶς, –

3 ἐκεῖνο ποὺ ἔχομεν ἰδῆ καὶ ἀκούσει σᾶς ἀναγγέλομεν, διὰ νὰ ἔχετε στενὸν σύνδεσμον καὶ σεῖς μαζί μας. Ὁ στενὸς σύνδεσμός μας εἶναι μὲ τὸν Πατέρα καὶ μὲ τὸν Υἱόν του, τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Ὁ σύνδεσμος μὲ τὸν Θεὸν σημαίνει ἀποχωρισμὸν ἀπὸ τὴν ἀμαρτίαν

4 Σᾶς τὰ γράφομεν αὐτά, διὰ νὰ εἶναι ἡ χαρά σας πλήρης.

5 Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἀγγελία, τὴν ὁποίαν ἀκούσαμεν ἀπὸ αὐτὸν καὶ σᾶς ἀναγγέλλομεν: ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι φῶς καὶ δὲν ὑπάρχει καθόλου σκοτάδι εἰς αὐτόν.

6 Ἐὰν ποῦμε ὅτι ἔχομεν στενὸν σύνδεσμον μαζί του καὶ περπατᾶμε εἰς τὸ σκοτάδι, ψευδόμεθα καὶ δὲν ἐφαρμόζομεν τὴν ἀλήθειαν.

7 Ἀλλ’ ἐὰν περπατᾶμε εἰς τὸ φῶς, ὅπως καὶ αὐτὸς εἶναι εἰς τὸ φῶς, τότε ἔχομεν στενὸν σύνδεσμον μεταξύ μας καὶ τὸ αἶμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Υἱοῦ του μᾶς καθαρίζει ἀπὸ κάθε ἁμαρτίαν.

8 Ἐὰν ποῦμε ὅτι δὲν ἔχομεν ἁμαρτίαν, πλανῶμεν τὸν ἑαυτόν μας καὶ ἡ ἀλήθεια δὲν εἶναι μέσα μας.

9 Ἐὰν ὁμολογοῦμεν τὰς ἁμαρτίες μας, αὐτὸς εἶναι ἀξιόπιστος καὶ δίκαιος, ὥστε νὰ μᾶς συγχωρήσῃ τὰς ἁμαρτίας καὶ νὰ μᾶς καθαρίσῃ ἀπὸ κάθε ἀδικίαν.
10 Ἐὰν ποῦμε ὅτι δὲν ἔχομεν ἁμαρτήσει, τὸν κάνομεν ψεύτην καὶ ὁ λόγος του δὲν εἶναι μέσα μας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 2

1 Παιδιά μου, αὐτὰ σᾶς τὰ γράφω διὰ νὰ μὴ ἁμαρτήσετε. Ἀλλ’ ἐὰν κανεὶς ἁμαρτήσῃ, ἔχομεν Παράκλητον πρὸς τὸν Πατέρα τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν δίκαιον·

2 αὐτὸς εἶναι ἱλασμὸς τῶν ἁμαρτιῶν μας καὶ ὄχι μόνον τῶν δικῶν μας ἀλλὰ καὶ ὅλου τοῦ κόσμου.

Ἡ ὑπακοὴ μαρτυρεῖ γνῶσιν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ

3 Μὲ τοῦτο μποροῦμε νὰ εἴμεθα βέβαιοι ὅτι τὸν ἐγνωρίσαμεν: ἐὰν τηροῦμεν τὰς ἐντολάς του.

4 Ἐκεῖνος ποὺ λέγει, «Τὸν ἐγνώρισα», ἀλλὰ δὲν τηρεῖ τὰς ἐντολάς του, εἶναι ψεύτης καὶ δὲν ὑπάρχει μέσα του ἡ ἀλήθεια.

5 Ἀλλ’ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τηρεῖ τὸν λόγον του, εἰς αὐτὸν πραγματικὰ ἡ ἀγάπη διὰ τὸν Θεὸν εἶναι τελεία. Μὲ τοῦτο μποροῦμε νὰ γνωρίζωμεν ὅτι εἴμεθα ἐν αὐτῷ:

6 Ὅποιος λέγει ὅτι μένει ἐν αὐτῷ, ὀφείλει νὰ ζῇ ὅπως ἔζησε καὶ ὁ Χριστός.

7 Ἀδελφοί, δὲν σᾶς γράφω νέαν ἐντολήν, ἀλλὰ ἐντολὴν παλαιάν, τὴν ὁποία εἴχατε ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Ἡ ἐντολὴ ἡ παλαιὰ εἶναι ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ἀκούσατε ἀπὸ τὴν ἀρχήν.

8 Καὶ ὅμως ἡ ἐντολὴ ποὺ σᾶς γράφω εἶναι νέα, διότι τὸ σκοτάδι φεύγει καὶ τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν ἤδη φωτίζει· τοῦτο ἐπραγματοποιήθηκε  διὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ σ’ ἐσᾶς.

9 Ἐκεῖνος ποὺ λέγει ὅτι εἶναι εἰς τὸ φῶς καὶ μισεῖ τοὺς ἀδελφούς του, βρίσκεται ἀκόμη εἰς τὸ σκοτάδι.

10 Ἐκεῖνος ποὺ ἀγαπᾶ τὸν ἀδελφόν του, μένει εἰς τὸ φῶς, καὶ δὲν ὑπάρχει τίποτε νὰ τὸν κάνῃ νὰ σκοντάψῃ.

11 Ἀλλ’ ἐκεῖνος ποὺ μισεῖ τοὺς ἀδελφούς του, βρίσκεται εἰς τὸ σκοτάδι καὶ εἰς τὸ σκοτάδι περπατεῖ· δὲν ξέρει ποῦ πηγαίνει, διότι τὸ σκοτάδι ἐτύφλωσε τὰ μάτια του.

12 Σᾶς γράφω, παιδιά, διότι σᾶς ἔχουν συγχωρηθῆ αἱ ἁμαρτίαι σας, διὰ τὸ ὄνομά του.

13 Σᾶς γράφω, πατέρες, διότι ἐγνωρίσατε ἐκεῖνον ποὺ ὑπάρχει ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Σᾶς γράφω, νεαροί, διότι ἔχετε νικήσει τὸν πονηρόν.

14 Σᾶς ἔγραψα, παιδιά, διότι ἐγνωρίσατε τὸν Πατέρα. Σᾶς ἔγραψα, πατέρες, διότι ἐγνωρίσατε ἐκεῖνον ποὺ ὑπάρχει ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Σᾶς ἔγραψα, νεαροί, διότι εἶσθε δυνατοὶ καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μένει μέσα σας καὶ ἔχετε νικήσει τὸν πονηρόν.

15 Νὰ μὴ ἀγαπᾶτε τὸν κόσμον, οὔτε τὰ πράγματα ποὺ εἶναι εἰς τὸν κόσμον. Ἐὰν ἀγαπᾷ κανεὶς τὸν κόσμον, δὲν ὑπάρχει ἡ ἀγάπη διὰ τὸν Πατέρα μέσα του·

16 διότι κάθε τι ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸν κόσμον, ἡ σαρκικὴ ἐπιθυμία καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ματιῶν καὶ ἡ ὑπερηφάνεια εἰς τὰ πλούτη, δὲν προέρχονται ἀπὸ τὸν Πατέρα ἀλλ’ ἀπὸ τὸν κόσμον.

17 Καὶ ὁ κόσμος καὶ ἡ ἐπιθυμία του παρέρχονται. Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ κάνει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ μένει αἰωνίως.

Προειδοποιήσεις κατὰ τῶν ἀντιχρίστων

18 Παιδιά, εἶναι ἡ τελευταία ὥρα. Ἀκούσατε ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται καί, πραγματικά, πολλοὶ ἀντίχριστοι ἔχουν ἔλθει.

19 Ἀπὸ αὐτὸ γνωρίζομεν ὅτι εἶναι τελευταῖα ὥρα. Ἔφυγαν ἀπὸ μᾶς, ἀλλὰ δὲν ἀνῆκαν σ’ ἐμᾶς, διότι ἐὰν ἀνῆκαν σ’ ἐμᾶς, θὰ εἶχαν μείνει μαζί μας, ἀλλὰ ἔφυγαν διὰ νὰ φανερωθῇ ὅτι δὲν εἶναι ὅλοι ἀπὸ τοὺς δικούς μας.

20 Ἀλλὰ σεῖς ἔχετε χρῖσμα ἀπὸ τὸν Ἅγιον καὶ τὰ ξέρετε ὅλα.

21 Σᾶς ἔγραψα, ὄχι διότι δὲν ξέρετε τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ διότι τὴν ξέρετε καὶ διότι κανένα ψεῦδος δὲν προέρχεται ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν.

22 Ποιός εἶναι ὁ ψεύτης παρὰ ἐκεῖνος ποὺ ἀρνεῖται ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Χριστός; Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀντίχριστος, ἐκεῖνος ποὺ ἀρνεῖται τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱόν.

23 Ὅποιος ἀρνεῖται τὸν Υἱὸν δὲν ἔχει οὔτε τὸν Πατέρα.

24 Σεῖς κρατῆστε μέσα σας ἐκεῖνο ποὺ ἀκούσατε ἀπὸ τὴν ἀρχήν. Ἐὰν μείνῃ μέσα σας ἐκεῖνο ποὺ ἀκούσατε ἀπὸ τὴν ἀρχήν, θὰ μείνετε καὶ σεῖς ἐν τῷ Υἱῷ καὶ ἐν τῷ Πατρί.

25 Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπόσχεσις τὴν ὁποίαν αὐτὸς ὁ ἴδιος μᾶς ἔδωκε: ἡ ζωὴ ἡ αἰώνιος.

26 Αὐτὰ ὅσον ἀφορᾶ ἐκείνους ποὺ θέλουν νὰ σᾶς πλανήσουν.

27 Σ’ ἐσᾶς ὅμως, μένει μέσα σας τὸ χρῖσμα ποὺ ἐλάβατε ἀπὸ αὐτὸν καὶ δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ σᾶς διδάσκῃ κάποιος· ἐπειδὴ δὲ τὸ χρῖσμα του σᾶς διδάσκει δι’ ὅλα, καὶ εἶναι ἀληθὲς καὶ ὄχι ψεῦδος, νὰ μένετε ἐν αὐτῷ, καθὼς ἀκριβῶς σᾶς ἐδίδαξε.

28 Καὶ τώρα, παιδιά, μένετε ἐν αὐτῷ, ὥστε, ὅταν φανερωθῇ, νὰ ἔχωμεν θάρρος καὶ ὄχι νὰ στρέψωμεν τὸ πρόσωπόν μας ἀπὸ ντροπή, κατὰ τὴν ἔλευσίν του.
29 Ἐὰν ξέρετε ὅτι εἶναι δίκαιος, νὰ εἶσθε βέβαιοι ὅτι ὅποιος κάνει τὸ ὀρθόν, ἔχει γεννηθῆ ἀπὸ αύτόν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 3

Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ Πατρὸς φέρει εἰς ἁγνὴν ζωήν

1 Ἰδέτε πόσον μεγάλην ἀγάπην μᾶς ἔδωκεν ὁ Πατέρας, ὥστε νὰ ὀνομασθοῦμε παιδιὰ τοῦ Θεοῦ. Διὰ τοῦτο ὁ κόσμος δὲν μᾶς ἀναγνωρίζει διότι δὲν ἐγνώρισε αὐτόν.

2 Ἀγαπητοί, τώρα εἴμεθα παιδιὰ τοῦ Θεοῦ, ἀλλ’ ἀκόμη δὲν ἔχει φανερωθῇ τί θὰ εἴμεθα. Γνωρίζομεν ὅμως, ὅτι ὅταν φανερωθῇ, θὰ εἴμεθα ὅμοιοι μὲ αὐτόν, διότι θὰ τὸν ἰδοῦμε ὅπως εἶναι.

3 Καὶ ὅποιος ἔχει αὐτὴν τὴν ἐλπίδα εἰς αὐτόν, ἁγνίζεται, ὅπως ἐκεῖνος εἶναι ἁγνός.

Ἡ ἁμαρτία ἀσυμβίβαστη μὲ τὴν θείαν υἱοθεσίαν

4 Ὅποιος κάνει τὴν ἁμαρτίαν, κάνει καὶ τὴν ἀνομίαν διότι ἁμαρτία εἶναι ἡ ἀνομία.

5 Ξέρετε ὅτι ἐκεῖνος ἐφανερώθηκε διὰ νὰ σηκώσῃ τὰς ἁμαρτίας μας καὶ δὲν ὑπάρχει εἰς αὐτὸν ἁμαρτία.

6 Ὅποιος μένει ἐν αὐτῷ δὲν ἁμαρτάνει· ὅποιος ἁμαρτάνει δὲν τὸν ἔχει ἰδῆ οὔτε τὸν ἐγνώρισε.

7 Παιδιά, κανεὶς ἂς μὴ σᾶς πλανᾷ. Ὅποιος κάνει τὸ ὀρθόν, εἶναι δίκαιος, ὅπως ἐκεῖνος εἶναι δίκαιος.

8 Ὅποιος κάνει τὴν ἁμαρτίαν, εἶναι ἀπὸ τὸν διάβολον, διότι ὁ διάβολος ἀπὸ τὴν ἀρχὴν ἁμαρτάνει. Πρὸς τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἐφανερώθηκε ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ: διὰ νὰ καταργήσῃ τὰ ἔργα τοῦ διαβόλου.

9 Ὅποιος ἔχει γεννηθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν, δὲν κάνει ἁμαρτίαν, διότι σπέρμα αὐτοῦ μένει μέσα του· δὲν μπορεῖ νὰ ἁμαρτάνῃ διότι ἔχει γεννηθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν.

10 Ἀπὸ τοῦτο ἀναγνωρίζονται τὰ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ παιδιὰ τοῦ διαβόλου: ὅποιος δὲν κάνει τὸ ὀρθόν, δὲν εἶναι ἀπὸ τὸν Θεόν, ἐπίσης καὶ ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἀγαπᾶ τοὺς ἀδελφούς του.

11 Διότι αὐτὴ εἶναι ἡ ἐντολή, τὴν ὁποίαν ἀκούσατε ἀπὸ τὴν ἀρχήν: νὰ ἀγαπᾶμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

12 Ὄχι ὅπως ὁ Κάϊν ποὺ ἦτο ἀπὸ τὸν πονηρὸν καὶ ἔσφαξε τὸν ἀδελφόν του. Καὶ διατί τὸν ἔσφαξε; Διότι τὰ ἔργα του ἦσαν πονηρά, τοῦ δὲ ἀδελφοῦ του ἦσαν δίκαια.

Ἡ ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀδελφούς

13 Νὰ μὴ σᾶς φαίνεται παράξενον πρᾶγμα, ἀδελφοί μου, ἐὰν ὁ κόσμος σᾶς μισῇ.

14 Ἐμεῖς ξέρομεν ὅτι ἔχομεν μεταβῆ ἀπὸ τὸν θάνατον εἰς τὴν ζωήν, διότι ἀγαπᾶμε τοὺς ἀδελφούς· ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἀγαπᾶ τοὺς ἀδελφούς, μένει μέσα εἰς τὸν θάνατον.

15 Ὅποιος μισεῖ τὸν ἀδελφόν του, εἶναι φονηᾶς, καὶ ξέρετε ὅτι κανεὶς φονηᾶς δὲν ἔχει ζωὴν αἰώνιον μέσα του.

16 Μὲ τοῦτο ἐγνωρίσαμεν τί εἶναι ἀγάπη: ὅτι ἐκεῖνος ἔδωκε τὴν ζωήν του γιὰ μᾶς. Ἔτσι ὀφείλομεν καὶ ἐμεῖς νὰ δίνωμεν τὴν ζωήν μας ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν.

17 Ἀλλ’ ἐὰν ἕνας ἔχῃ τὰ πλούτη τοῦ κόσμου καὶ βλέπῃ τὸν ἀδελφόν του νὰ ἔχῃ ἀνάγκην, καὶ ὅμως τοῦ κλείσῃ τὴν καρδιά του, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ μένῃ μέσα του ἡ ἀγάπη διὰ τὸν Θεόν;

18 Παιδιά μου, νὰ μὴ ἀγαπᾶμε μὲ λόγια οὔτε μὲ τὴν γλῶσσαν, ἀλλὰ μὲ ἔργα καὶ ἀληθινά.

19 Μὲ τοῦτο ξέρομεν ὅτι εἴμεθα ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν· καὶ θὰ καθησυχάσωμεν τὸν ἑαυτόν μας ἐνώπιόν του εἰς ὅ,τι ἡ καρδιὰ μᾶς κατακρίνει,

20 διότι εἶναι μεγαλύτερος ὁ Θεὸς ἀπὸ τὴν καρδιά μας καὶ τὰ ξέρει ὅλα.

21 Ἀγαπητοί, ἐὰν ἡ καρδιά μας δὲν μᾶς κατακρίνῃ, τότε ἔχομεν θάρρος νὰ πλησιάσωμεν τὸν Θεόν, καὶ πέρνομε ἀπὸ αὐτὸν ὅ,τι ζητᾶμε,

22 διότι τηροῦμεν τὰς ἐντολάς του καὶ κάνομεν ἐκεῖνα ποὺ τοῦ εἶναι ἀρεστά.

23 Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ἐντολή του: νὰ πιστέψωμεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἀγαπᾶμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν ποὺ μᾶς ἔδωκε.
24 Ὅποιος τηρεῖ τὰς ἐντολάς του,μένει ἐν τῷ Θεῷ καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ. Καὶ μὲ τοῦτο ξέρομεν ὅτι μένει μέσα μας: ἀπὸ τὸ Πνεῦμα, τὸ ὁποῖον μᾶς ἔδωκε.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 4

Δοκιμὴ τῶν πνευμάτων

1 Ἀγαπητοί, μὴ πιστεύετε εἰς κάθε πνεῦμα, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα, ἐὰν εἶναι ἀπὸ τὸν Θεόν, διότι πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐβγῆκαν εἰς τὸν κόσμον.

2 Μὲ τὸν ἑξῆς τρόπον ἀναγνωρίζετε τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ: κάθε πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ὁμολογεῖ ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθεν ὡς ἄνθρωπος, εἶναι ἀπὸ τὸν Θεόν,

3 καὶ κάθε πνεῦμα, τὸ ὁποῖον δὲν ὁμολογεῖ ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθεν ὡς ἄνθρωπος, δὲν εἶναι ἀπὸ τὸν Θεόν. Αὐτὸ εἶναι τὸ πνεῦμα τοῦ ἀντιχρίστου, διὰ τὸν ὁποῖον ἔχετε ἀκούσει ὅτι ἔρχεται, καὶ τώρα εἶναι ἤδη εἰς τὸν κόσμον.

4 Σεῖς, παιδιά, εἶσθε ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ τοὺς ἔχετε νικήσει, διότι ἐκεῖνος ποὺ εἶναι μέσα σας, εἶναι μεγαλύτερος ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ εἶναι μέσα στὸν κόσμον.

5 Αὐτοὶ εἶναι ἀπὸ τὸν κόσμον, διὰ τοῦτο ὅ,τι λέγουν εἶναι ἀπὸ τὸν κόσμον καὶ ὁ κόσμος τοὺς ἀκούει.

6 Ἐμεῖς εἴμεθα ἀπὸ τὸν Θεόν. Ὅποιος ξέρει τὸν Θεόν, μᾶς ἀκούει. Ὅποιος δὲν εἶναι ἀπὸ τὸν Θεόν, δὲν μᾶς ἀκούει. Δι’ αὐτοῦ τοῦ μέσου ἀναγνωρίζομεν τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας καὶ τὸ πνεῦμα τῆς πλάνης.

Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων

7 Ἀγαπητοί, ἂς ἀγαπᾶμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, διότι ἡ ἀγάπη εἶναι ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ὅποιος ἀγαπᾶ, ἔχει γεννηθῆ ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ξέρει τὸν Θεόν.

8 Ὅποιος δὲν ἀγαπᾶ, δὲν ἐγνώρισε τὸν Θεόν, διότι ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη.

9 Μὲ τοῦτο ἐφανερώθηκε ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ σ’ ἐμᾶς: ὅτι τὸν Υἱόν του τὸν μονογενῆ ἔστειλε ὁ Θεὸς εἰς τὸν κόσμον,  διὰ νὰ ζήσωμεν δι’ αὐτοῦ.

10 Εἰς τοῦτο συνίσταται ἡ ἀγάπη, ὄχι εἰς τὸ ὅτι ἐμεῖς ἀγαπήσαμε τὸν Θεόν, ἀλλ’ ὅτι αὐτὸς μᾶς ἀγάπησε καὶ ἔστειλε τὸν Υἱόν του ὡς ἱλασμὸν διὰ τὰς ἁμαρτίας μας.

11 Ἀγαπητοί, ἐὰν ὁ Θεὸς μᾶς ἀγάπησε μὲ τέτοιον τρόπο, πρέπει καὶ ἐμεῖς νὰ ἀγαπᾶμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

12 Τὸν Θεὸν δὲν τὸν ἔχει ἰδῆ κανεὶς ποτέ. Ἐὰν ἀγαπᾶμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, ὁ Θεὸς μένει μέσα μας καὶ ἡ ἀγάπη του ἔγινε τελεία μέσα μας.

13 Μὲ τοῦτο ξέρομεν ὅτι μένομεν ἐν αὐτῷ καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν, διότι  μᾶς ἔδωκε ἀπὸ τὸ Πνεῦμά του.

14 Καὶ ἐμεῖς ἔχομεν ἰδῆ καὶ μαρτυροῦμεν ὅτι ὁ Πατέρας ἔστειλε τὸν Υἱὸν Σωτῆρα τοῦ κόσμου.

15 Ὅποιος ὁμολογήσῃ ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ Θεὸς μένει ἐν αὐτῷ καὶ αὐτὸς ἐν τῷ Θεῷ.

16 Ἐμεῖς ἐγνωρίσαμε καὶ ἐπιστέψαμε εἰς τὴν ἀγάπην ποὺ ἔχει ὁ Θεὸς γιὰ μᾶς. Ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη καὶ ὅποιος μένει εἰς τὴν ἀγάπη μένει ἐν τῷ Θεῷ καὶ ὁ Θεὸς μένει ἐν αὐτῷ.

17 Διὰ τὸν σκοπὸν αὐτὸν ἔχει γίνει σ’ ἐμᾶς τελεία ἡ ἀγάπη: διὰ νὰ ἔχωμεν θάρρος κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως, διότι καθὼς εἶναι ἐκεῖνος εἰς τὸν κόσμον τοῦτον, εἴμεθα καὶ ἐμεῖς.

18 Φόβος δὲν ὑπάρχει εἰς τὴν ἀγάπην, ἀλλ’ ἡ τελεία ἀγάπη διώχνει τὸν φόβον, διότι ὁ φόβος περιέχει τιμωρίαν, καὶ ἐκεῖνος ποὺ φοβᾶται δὲν εἶναι τέλειος εἰς τὴν ἀγάπην.

19 Ἐμεῖς τὸν ἀγαπᾶμε, διότι αὐτὸς πρῶτος μᾶς ἀγάπησε.

20 Ἐὰν πῇ κανείς, «Ἀγαπῶ τὸν Θεόν», ἀλλὰ μισεῖ τοὺς ἀδελφούς του, αὐτὸς εἶναι ψεύτης, διότι ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἀγαπᾶ τὸν ἀδελφόν του, τὸν ὀποῖον ἔχει ἰδῆ, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγαπᾷ τὸν Θεὸν τὸν ὁποῖον δὲν ἔχει ἰδῆ;
21 Αὐτὴν τὴν ἐντολὴν ἔχομεν ἀπὸ αὐτόν: ὅποιος ἀγαπᾶ τὸν Θεόν, νὰ ἀγαπᾷ καὶ τοὺς ἀδελφούς του.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ 5

Ἡ χριστιανικὴ πίστις

1 Ὅποιος πιστεύει ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Χριστός, ἔχει γεννηθῆ ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ὅποιος ἀγαπᾶ τὸν γεννήσαντα ἀγαπᾶ καὶ ἐκεῖνον ποὺ ἔχει γεννηθῆ ἀπὸ αύτόν.

2 Καὶ ἔτσι ξέρομεν ὅτι, ὅταν ἀγαπᾶμε τὸν Θεὸν καὶ τηροῦμεν τὰς ἐντολάς του, ἀγαπᾶμε καὶ τὰ παιδιὰ τοῦ Θεοῦ.

3 Διότι ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸν εἶναι νὰ τηροῦμεν τὰς ἐντολάς του, καὶ αἱ ἐντολαί του δὲν εἶναι βαρεῖαι,

4 διότι κάθε τι ποὺ ἔχει γεννηθῆ ἀπὸ τὸν Θεὸν νικᾶ τὸν κόσμον καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ νίκη ποὺ ἐνίκησε τὸν κόσμον, ἡ πίστις μας.

5 Ποιόν εἶναι ἐκεῖνος ποὺ νικᾶ τὸν κόσμον παρὰ ἐκεῖνος ποὺ πιστεύει ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ;

6 Αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ ἦλθε δι’ ὕδατος καὶ αἵματος, ὁ Ἰησοῦς Χριστός· ὄχι μόνον μὲ τὸ ὕδωρ ἀλλὰ μὲ τὸ ὕδωρ καὶ τὸ αἷμα. Καὶ τὸ Πνεῦμα εἶναι ἐκεῖνος ποὺ δίνει μαρτυρίαν, διότι τὸ Πνεῦμα εἶναι ἡ ἀλήθεια.

7 Τρεῖς εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ μαρτυροῦν [εἰς τὸν οὐρανόν, ὁ Πατέρας, ὁ Λόγος καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα καὶ αὐτοὶ οἱ τρεῖς εἶναι ἕνα καὶ τρεῖς εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ μαρτυροῦν εἰς τὴν γῆν],

8 τὸ Πνεῦμα καὶ τὸ ὕδωρ καὶ τὸ αἷμα καὶ οἱ τρεῖς εἶναι σύμφωνοι.

9 Ἐὰν δεχώμεθα τὴν μαρτυρίαν τῶν ἀνθρώπων, ἡ μαρτυρία τοῦ Θεοῦ εἶναι μεγαλύτερη, καὶ ἡ μαρτυρία αὐτὴ εἶναι τοῦ Θεοῦ, τὴν ὁποίαν ἔδωκε διὰ τὸν Υἱόν του.

10 Ὅποιος πιστεύει εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, ἔχει τὴν μαρτυρίαν αὐτὴν μέσα του. Ὅποιος δὲν πιστεύει εἰς τὸν Θεόν, τὸν ἐχει κάνει ψεύτην, διότι δὲν ἐπίστεψε εἰς τὴν μαρτυρίαν, τὴν ὁποίαν ὁ Θεὸς ἔδωκε διὰ τὸν Υἱόν του.

11 Καὶ ἡ μαρτυρία εἶναι αὐτή: ὅτι ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωκε ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἡ ζωὴ αὐτὴ ὑπάρχει εἰς τὸν Υἱόν του.

12 Ὅποιος ἔχει τὸν Υἱόν, ἔχει τὴν ζωήν· ὅποιος δὲν ἔχει τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, δὲν ἔχει τὴν ζωήν.

Ἐπίλογος

13 Αὐτὰ ἔγραψα σ’ ἐσᾶς ποὺ πιστεύετε εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ γνωρίσετε ὅτι ἔχετε ζωὴν αἰώνιον.

14 Μποροῦμε νὰ πλησιάσωμεν τὸν Θεὸν μὲ ἐμπιστοσύνην διὰ τὸν ἑξῆς λόγον: ἐὰν ζητᾶμε κάτι σύμφωνα πρὸς τὸ θέλημά του, μᾶς ἀκούει.

15 Καὶ ἐὰν ξέρωμεν ὄτι ἀκούει τὰ αἰτήματά μας, ξέρωμεν ὅτι ἐκεῖνα ποὺ τοῦ ἐζητήσαμεν ἔγιναν δικά μας.

16 Ἐὰν ἰδῇ κανεὶς τὸν ἀδελφόν του νὰ κάνῃ ἁμαρτίαν, ἡ ὁποία δὲν εἶναι ἁμαρτία θανάσιμη, τότε πρέπει νὰ προσευχηθῇ καὶ θὰ τοῦ δώσῃ ὁ Θεὸς ζωήν, εἰς ἐκείνους ποὺ δὲν διαπράττουν ἁμαρτίαν θανάσιμη. Ὑπάρχει ἁμαρτία θανάσιμη. Δὲν λέγῳ νὰ παρακαλέσῃ γι’ αὐτήν.

17 Κάθε ἀδικία εἶναι ἁμαρτία καὶ ὑπάρχει ἁμαρτία ἠ ὁποία δὲν εἶναι θανάσιμη.

18 Ξέρομεν ὅτι ὅποιος εἶναι γεννημένος ἀπὸ τὸν Θεόν, δὲν ἁμαρτάνει, ἀλλ’ ἐκεῖνος ποὺ γεννήθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸν φυλάσσει αὐτὸν καὶ ὁ πονηρὸς δὲν τὸν ἀγγίζει.

19 Ξέρομεν ὅτι εἴμεθα τοῦ Θεοῦ, ἀλλ’ ὁ κόσμος ὁλόκληρος βρίσκεται ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τοῦ πονηροῦ.

20 Καὶ ξέρομεν ὅτι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἔχει ἔλθει καὶ μᾶς ἔδωκε νοῦν διὰ νὰ ξέρωμεν αὐτὸν ποὺ εἶναι ἀληθινός· καὶ εἴμεθα πραγματικὰ ἐν τῷ ἀληθινῷ, ἐν τῷ Υἱῷ του Ἰησοῦ Χριστῷ. Αὐτὸς εἶναι ὁ ἀληθινὸς Θεὸς καὶ ἡ ζωὴ ἡ αἰώνιος.
21 Παιδιά, φυλαχθῆτε ἀπὸ τὰ εἴδωλα. Ἀμήν.

Αναρτήθηκε από ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Παρέμβαση στις Παρεμβάσεις (Μια κρίση σε παρέμβαση του Σεβασμιώτατου Ναυπάκτου)

Δίδου σοφῷ ἀφορμήν, καὶ σοφώτερος ἔσται

Προς Σεβασμιώτατον Ναυπάκτου Ιερόθεο Βλάχο Σχολιασμός επιστολής σας «Ποικιλόμορφες πανδημίες»

Σεβασμιώτατε προσκυνώ την Αρχιερωσύνη σας και την δεξιά σας,

Διαβάζοντας την επιστολή σας γράφετε ότι πολλά οφείλετε στους πατέρες της Εκκλησίας αναφέροντας ονομαστικά ανάμεσα σε άλλους και τον π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο.

Και πιο κάτω γράφετε:

«Συνιστᾶ ἄηθες ἦθος καί σοβαρή ἀπρέπεια κυρίως γιά ἐμᾶς τούς Κληρικούς νά σχολιάζουμε καί νά ἐπικρίνουμε δημοσίως τίς ἀποφάσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, γιατί ἐκτός τῶν ἄλλων, γινόμαστε αἴτιοι ἐκκλησιαστικοῦ σχίσματος.»

Μα, ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος – Άγιος πατήρ της Εκκλησίας κατά κοινή ὀμολογία – σε πλήθος άρθρων του έγραφε το εντελώς αντίθετο από αυτό που θα θέλατε να ισχύει. Να μην σχολιάζει δηλ. κανείς δημόσια τις αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου, κηρύσσοντας τον.. λενινιστικό «δημοκρατικό συγκεντρωτισμό» στην Εκκλησία.

Στο «Αρθρα – μελέται – Επιστολαί»1 ο πεφωτισμένος πατήρ των ἐσχάτων χρόνων, χαρακτηρίζει Εγκύκλιον της Ι.Σ. «παράνομον και αντισυνταγματικήν άνευ ουδεμιάς αξίας και ουδένα δεσμεύουσα» και πιο κάτω με την χάρι που είχε από Αγίου Πνεύματος, συνεχίζει τους χαρακτηρισμούς μέσω του ἐντύπου «Ενορία» – άρα δημόσια – γράφοντας για «καταρράκωσι και εξευτελισμό της συνοδικής αποφάσεως» .

Στο ίδιο βιβλίο υπερασπιζόμενος διωκόμενο κληρικό2 γράφει κάτι που θα έπρεπε να το είχαν στην αίθουσα συνεδριάσεων στην Μ. Πετράκη «μαρμαρόγλυφο»:

Ποῖος κανών, ποῖος Νόμος, ποία Ἠθική ἤ ποία Λογική ἀπαγορεύουσιν στούς Κληρικούς νά ἔχωσιν ἰδίαν γνώμην καί νά ἐκφράζωσι ταύτην; Δόξα τῷ Θεῷ ἡ Ἐκκλησία εἶναι ταμεῖον Χάριτος καί οὐχί Ἀστυνομικόν Κράτος. Ἔπ΄ ἐλευθερίαν ἐκάλεσεν ἡμᾶς ὁ Κύριος καί Λυτρωτής ἡμῶν. .. Εἶναι ἀδύνατον νά διανοηθώ ἐν τῆ Ἐκκλησία ἀπαγόρευσιν τῆς γνώμης καί τοῦ λόγου.

Ἀς σταματήσουμε ἐδώ με την γνώμη του π. Ἐπιφανίου χάριν συντομίας και μόνον..

Ἤ μάλλον να ἀναφέρουμε ὄτι στην σελ. 533 ο π. Ε.Θ. ἀναφέρεται εἰς τον Ἰεροκήρυκα (τότε, 1984) Ἰερόθεον Βλάχον ὠς ἄνδρα σπανίας αὐτοθυσίας και ἀφοσιώσεως.

Πιο κάτω, στο κείμενό σας, ἀναφέρετε :

«Αὐτό σημαίνει ὅτι οἱ ἐσφαλμένες Συνοδικές ἀποφάσεις ἀναιροῦνται ἀπό ἄλλες Συνόδους. Φυσικά ὑπάρχουν ἀντιδράσεις σέ ἐσφαλμένες ἀποφάσεις, ἀλλά οἱ ἀποφάσεις λαμβάνονται συνοδικῶς».

Γεννάται το ἐρώτημα. Οι ἀντιδράσεις σε ἐσφαλμένες ἀποφάσεις ποιάς μορφής πρέπει να είναι, ἀφού δεν ἐπιτρέπεται να κρίνουμε τις ἀποφάσεις;

Αφού η Σύνοδος της Ιέρειας αφόριζε τον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό τι έπρεπε να κάνουν οι χριστιανοί μέχρι να έρθει η βασίλισσα Θεοδώρα;

Η Αγία Θεοδοσία που αντέδρασε έως θανάτου στην βεβήλωση της εικόνος του Χριστού μαζί με άλλους οκτώ μάρτυρες, πως έπρεπε να αντιμετωπίζεται για τα 200 χρόνια που υπερίσχυαν με συνοδικές αποφάσεις οι εικονομάχοι;

Η «Σύνοδος» της Ιέρειας κατά των εικόνων – που από τα γραφόμενά σας φαίνεται ότι είχε «νομιμότητα» έως την Ζ΄ Οικ. Σύνοδο – όριζε :

«απόβλητον είναι και αλλοτρίαν και εβδελυγμένην εκ της των χριστιανών εκκλησίας πάσαν εικόνα εκ πάσης ύλης και χρωματουργικής των ζωγράφων κακοτεχνίας πεποιημένην» και καθαιρούσε κληρικούς που διατηρούσαν εικόνες και αφόριζε λαϊκούς.

Τι έπρεπε να κάνουν οι Ορθόδοξοι; Να ακούσουν τους ειδικούς του κράτους και της συνόδου και να σπάσουν και να κάψουν τις Άγιες Εικόνες, ή να ακολουθήσουν τον Άγιο Θεόδωρο τον Στουδίτη στην θριαμβεύουσα πορεία του με τις εικόνες μέσα στην Αγία Κωνσταντινούπολι;

Τελειώνετε τα παραδείγματα της εκκλ. Ιστορίας με το ατυχέστερο – κατά την γνώμη μου- για τα επιχειρήματα σας:

Με την Σύνοδο Φερράρας – Φλωρεντίας και τον Άγιο Μάρκο τον Ευγενικό. Σας παρακαλώ να μου απαντήσετε, τι έπρατταν οι Ορθόδοξοι αυτά τα 45 χρόνια από την σύνοδο ΦΦ μέχρι την Σύνοδο του 1484; Με βάση ποια συνείδηση (την ατομική ή την εκκλησιαστική, όπως γράφετε) απέρριπταν τας των Δυτικών διδασκαλών φωνάς, αφού δεν υπήρχε Σύνοδος; Πως πορεύονταν αυτά τα 45 χρόνια μέχρι να αποφανθεί Συνοδικώς η Εκκλησία; Προσκύναγαν τους καρδιναλίους και την παντόφλα του πάπα, όπως είχαν κάνει πολλοί ιεράρχες;

Τέλος, επειδή πληθαίνουν τα σημεία των καιρών κι όποιος δεν το καταλαβαίνει δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει όπως λέει κι ένα τραγουδάκι πολλοί τα βάζουν με τον Άγιο Παΐσιο και τα λεχθέντα υπ αυτού. Γράφετε κι εσείς Σεβασμιώτατε ότι τα λεγόμενα του δεν ξέρουμε πως αποδόθηκαν κλπ, κλπ.

Μα και ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός παραδίδοντας τον Νόμο στον Μωϋσή διέταξε : «επί στόματος δύο μαρτύρων και επί στόματος τριών μαρτύρων στήσεται παν ρήμα» . (Δευτερονόμιον ΙΘ’15) . Το ίδιο και ο Απόστολος Παύλος (Κορ Β13¨8) και άλλα που ξέρετε καλύτερα από τον γράφοντα.

Ο π. Παϊσιος δέχονταν δεκάδες χιλιάδες και εκτός της ατομικής ποιμαντικής έλεγε σε πολλούς τα ίδια πράγματα για τα Εθνικά θέματα (πχ για την απελευθέρωση της Κωνσταντινουπόλεως, για την αναλαμπή της Ορθοδοξίας κλπ). Στον καθ΄ ένα έδινε – δι Αγίου Πνεύματος – ανάλογα το ποτήρι που κρατούσε. Άρα επειδή δεν τον ρωτήσατε εσείς δεν σημαίνει ότι δεν έλεγε σε άλλους. Είναι 10δες οι μαρτυρίες επωνύμων γι αυτά. Το συγκεκριμένο απόσπασμα για ένα εμβόλιο που θα οδηγεί σε καθεστώς σφραγίσματος – κι όχι συλλήβδην κατά των εμβολίων όπως το παρουσιάζετε – είναι από την Σουρωτή, όπου τα απομαγνητοφωνημένα κείμενα του τα διαβάζανε και τα διόρθωνε.

Βλέποντας δε την σπέκουλα που θα γίνει από πολλούς γνωστικούς – αν το πε έτσι ή αλλιώς – έγραψε με πόνο ψυχής «τα σημεία των καιρών 666», ότι κάποιοι θα φασκιώνουν τα πνευματικά τους τέκνα και θα τους λένε δεν πειράζει «δεν φοβάται κανένα σφράγισμα ο χριστιανός» όπως είπε ο εκπρόσωπος ο τωρινός της ΙΣ

Είναι δυνατόν τελικά – για να πάμε στην ουσία της αντίδρασής μας σε αυτή την κατάπτυστη απόφαση της Ι.Σ. – να δεχτούν οι χριστιανοί αλλά και άλλοι σώφρονες άνθρωποι να εισάγουν στο σώμα τους υλικό που επεξεργάστηκαν από εκτρωμένα έμβρυα για θεραπευτικούς λόγους;

Εδώ οι χριστιανοί στο θαύμα των κολύβων δεν δέχτηκαν να γευτούν ραντισμένα τρόφιμα που εν αγνοία τους δεν θα χαν και αμαρτία. Και μας παροτρύνετε να εμβολιαστούμε με αυτά τα αιματοβαμμένα σκευάσματα; Αυτοί οι βερμπαλισμοί, ήταν «θεραπευτική διακοπή κυήσης», «ήταν κύτταρα και όχι ιστοί» κι επιστημονικά, μόνον θυμηδία προκαλούν για το κατάντημα.

Αρχιερείς σύνετε,

Εκ του αποτελέσματος κρίνονται πολλά. Εσείς είστε ευχαριστημένος Σεβασμιώτατε από την ζοφώδη ατμόσφαιρα που έχει δημιουργηθεί; Από την κατάστασι στις Εκκλησίες; Από τον αποκλεισμό και του ελαχίστου εισοδήματος απαραίτητου για την ζωή χιλιάδων υγιών Ελλήνων εργαζομένων και των οικογενειών τους; Που είναι η «Αποστολή»; Στέρηση μισθού σε Έλληνες πολίτες δεν γινόταν ούτε επί κατοχής και γίνεται μπρός στα μάτιά σας και κοιτάτε απαθώς; Βλέπετε να λιμοκτονούν επιστήμονες γιατροί, φαρμακοποιοί, αλλά και λοιποί τίμιοι υγειονομικοί που περιποιούνταν και εσάς και εμένα στα Νοσοκομεία και τώρα περιφέρονται άμισθοι κι απελπισμένοι επειδή δεν υποκύπτουν στους ελεεινούς εκβιασμούς. Αλλά η φωνή τους το ξέρετε καλά ανεβαίνει εις τα ώτα Κυρίου Σαβαώθ και δεν θα μείνει αναπάντητη.

Πως κοιμάστε τα βράδια ήθελα να’ ξερα..

Εγώ που κοιμήθηκα προχτές, είδα ένα όνειρο Σεβασμιώτατε. Ότι έξω από κάθε Εκκλησία της πατρίδας μας πρώτοι εσείς οι Ιεράρχες διοργανώνατε συσσίτια και Εράνους για τους «ανορθολογιστές» κατά την γνώμη σας αλλά πάσχοντες δεινώς αδελφούς σας υγειονομικούς.

Κι ότι στην Ιεραρχία του Οκτωβρίου βρήκατε το θάρρος ομόθυμα να καταγείλετε το ανθρωποκτόνο αυτό μέτρο της αναστολής εργασίας, τυρράνου δυσεβούς.

Είθε να ξυπνήσω και το όνειρό μου να ναι κατώτερο της πραγματικότητος.

Εύχεσθε και ποιείτε3, Σεβασμιώτατε εύχεσθε

Αγγελής

____________________________________

1 «Το μαγνητόφωνον» σελ. 449, εκδ Β 1986
2 «Υπέρ ιεροκήρυκος Κ. Σακελλαροπουλου» στο ίδιο, σελ.202
3 Ἐὰν δὲ ἀδελφὸς ἢ ἀδελφὴ γυμνοὶ ὑπάρχωσι καὶ λειπόμενοι ὦσι τῆς ἐφημέρου τροφῆς, εἴπῃ δέ τις αὐτοῖς ἐξ ὑμῶν, ὑπάγετε ἐν εἰρήνῃ, θερμαίνεσθε καὶ χορτάζεσθε, μὴ δῶτε δὲ αὐτοῖς τὰ ἐπιτήδεια τοῦ σώματος, τί τὸ ὄφελος (Ιακώβου Καθολικής β 15-16)

Υποχρεωτικός εμβολιασμός κληρικών από την Εκκλησία της Ελλάδος;

5 Σεπτεμβρίου, 2021

σε “ΕΚΚΛΗΣΙΑ”

Ο Ναυπάκτου Ιερόθεος εναντίον όσων δεν «υπακούουν στη Σύνοδο»

22 Ιουνίου, 2021

σε “ΕΚΚΛΗΣΙΑ”

π. Στυλιανός Καρπαθίου: Επιτίμια σε όσους κληρικούς και λαϊκούς αποδεχθούν τα προϊόντα δολοφονιών.

13 Ιουλίου, 2021

6 thoughts on “Παρέμβαση στις Παρεμβάσεις (Μια κρίση σε παρέμβαση του Σεβασμιώτατου Ναυπάκτου)”

  1. Timothy Duncan on said: Είδατε τι κάνουν οι πειρασμοί της επισκοπικής οίησης και του «μητροπολιτικού» αλάθητου (έστω και αν τώρα εκφράζεται μέσα από την ολιγαρχία μιας ΔΙΣ)? Επαναλαμβάνεται η πορεία της Παπικής Αίρεσης… Μόνο που στην περίπτωση κάποτε τρανών και θεωρούμενων περισπούδαστων «θεολόγων» η πτώση είναι ακόμη πιο απότομη και ταχεία… Η απόληξη? Ο δυστυχής που έχει υποκύψει καταντά πνευματικά άδειο σακί… Ελπίζουμε όχι και ανίκανος προς μετάνοια όπως ο αρχέκακος… Και παρακαλούμε και προσευχόμαστε να μην πέσουμε θύματα παρόμοιας απωλείας… Reply ↓
  2. Ιωαννης Πανταζής on said: Αγαπητέ Αγγελή εύγε για τό πόνημα σας, εξαιρετικό καί με γλαφυρό τρόπο αποδομειται τά σαθρά επιχειρήματα τού κ Ιεροθέου…
    Αλλά αυτή η επιστολή θά πάει κυριολεκτικά στον κάλαθο τών αχρήστων όταν τόν αποκαλείται σεβασμιώτατο, ασπάζονται την δεξιά κλπ .. Κάπου υφίσταται αντίφαση…
    Φανταστείτε νά έγραφαν κατ αυτό τόν τρόπο προς πχ τον πατριάρχη Ιωάννη Βεκο ή τόν Άγιο Γρηγόριο Παλαμά προς τόν πατριάρχη Ιωάννη Καλεκα… Reply ↓
  3. horizonormal on said: Και λιγα του ειπατε.. Reply ↓
  4. Κωνσταντίνος on said: Συγνώμη.. καλές ή αβρότητες…
    Αλλά από τούδε και στο εξής πρέπει να προσέχουμε τίνος την δεξιά ασπαζόμαστε… Reply ↓
  5. ΔΙΟΝΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ on said: Κριτική υψηλού περιεχομένου για σεμινάριο,χωρίς υβρεις, φανατισμούς και ακρότητες… Reply ↓
  6. Serafeim on said: Μιάς πού ἀναφέρθηκε ο μακαριστός γέροντας Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος νά πῶ καί τό ἑξῆς περιστατικό τό ὁποῖο ὁ μακαριστός πλέον ἀδελφός του, Πολυνίκης, ἐπιστρέφοντας κάποτε ἀπό τήν Ἀφρική πού δούλευε έφερε καί ἕνα μεγάλο ποσό στόν π. Ἐπιφάνιο νά τό διαχειρισθῆ ὅπως ἤθελε.
    Καί τί εἶπε ὁ π. Ἐπιφάνιος; Ἀδελφέ μου σέ εὐχαριστῶ ἀλλά αὐτά τά χρήματα πού βγήκανε ἀπό μιά χώρα στήν ὁποία ἐπί τό πλεῖστον ἐκμεταλλεύονται οἱ μαύροι ἀδελφοί μας δέν μπορῶ νά τά δεχθῶ.
    Ἄραγε τί θά ἔλεγε σήμερα γιά τά ἐμβόλια ἀπό τά ἐκτρωμένα βρέφη γιά τό «καλό τῆς ὑγείας μας καί τῶν γύρω μας». Νομίζω πώς άν ζοῦσε σήμερα, μέ τή γραφίδα του θά τούς κρέμαγε στά μανταλάκια.
    Ὁ Θεός βοηθός! Καλή δύναμι σέ ὅλους μας! Reply ↓

Μια συμφωνία για τα σκουπίδια

Γιωργος Παπαδοπουλος Τετραδης

Μια συμφωνία για τα σκουπίδια

Η συμφωνία Γαλλίας- Ελλάδας δεν έχει καμιά απολύτως πρακτική αξία όσο δεν υπάρχει ελληνική κυβέρνηση αποφασισμένη να υπερασπιστεί τα ελληνικά συμφέροντα.

Η παρούσα κυβέρνηση όχι απλώς δεν υπερασπίζεται τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας έναντι της Τουρκίας, αλλά αντιθέτως, με τρείς δηλώσεις των πλέον αρμόδιων πολιτικών της τα απεμπολεί!
Ο κ Γεραπετρίτης δηλώνει ότι τα κυριαρχικά δικαιώματα περιορίζονται στα 6 ναυτικά μίλια, παραιτούμενος της νόμιμης επέκτασης στα 12 μίλια και τη δήλωση την κάνει σε μιά περίοδο που η τουρκική επιθετικότητα στο Αιγαίο είναι στο ζενίθ.Ο ίδιος δηλώνει ότι η Ελλάδα δεν έχει σκοπό να ασχοληθεί με τους ανταγωνισμούς εξόρυξης υδρογονανθράκων, στέλνοντας το μήνυμα στήν Τουρκία ότι μπορεί ενενόχλητη να αλωνίζει και να διεκδικεί την ελληνική ΑΟΖ, πράγμα που η Άγκυρα πραγματοποιεί στήν πράξη.

Εις επίρρωσιν της παραίτησης, καμιά κυβέρνηση δεν τολμά να ανακηρύξει ΑΟΖ, όπως έκανε η Κύπρος δικαιωματικά και χωρίς συμφωνία με την Τουρκία, γιατί οι ελλ/κές κυβερνήσεις καθοδηγούνται από ηγέτες φοβικούς, αντιπατριωτικούς και εξυπηρετικούς στις λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις ΗΠΑ και Γερμανία.
Θυμίζω εδώ, ότι η Ελλάδα είχε υπεροπλία στο Αιγαίο το 1996, σύμφωνα και με την τότε έκθεση του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών των ΗΠΑ που εξεπλάγη για την ελληνική στάση στα Ίμια, αλλά είχε για πρωθυπουργό έναν φοβισμένο και εξώδουλο Σημίτη.
Τέλος, πριν υπογράψει τη χτεσινή συμφωνία ο κ Μητσοτάκης δήλωσε ότι βρίσκεται σε δρόμο διπλωματικής συμφωνίας με την Τουρκία για αμοιβαίες υποχωρήσεις! Και αναρωτιέται κάθε νουνεχής και γνώστης, σε τι ακριβώς θα υποχωρήσει η Ελλάδα, που βρίσκεται ήδη στο minimum των κυριαρχικών της δικαιωμάτων σε αέρα, ξηρά και θάλασσα; Και σε τι θα υποχωρήσει η Τουρκία, αφού η Ελλάδα δεν διεκδικεί τίποτε από την Τουρκία, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο; Δηλαδή, εν κατακλείδι, τι θα παραχωρήσετε κ Μητσοτάκη στήν Τουρκία;

Ήδη η κυβέρνηση και οι στρατηγοί εξαπάτησαν όλους τους Έλληνες πέρυσι, που το Ορουτς Ρεϊς αλώνιζε στο Αιγαίο, παριστάνοντας και διαφημίζοντας δια των πλήρως ευνουχισμένων Ελλήνων δημοσιογράφων ότι ο στόλος υπερασπίζεται τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Ενώ ο στόλος δεν έκανε τίποτε άλλο από το να αφήνει το τουρκικό σκάφος να κάνει σεισμολογικές έρευνες και να φυλάει τα … 6 ναυτικά μίλια από τα νησιά, λες και οι Τούρκοι θα παραβίαζαν τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας, ενώ είχαν μπροστά τους χαρισμένη όλη την ελληνική ΑΟΖ!
Μ αυτές τις κουτοπονηριές οι ελληνικές κυβερνήσεις εδώ και 25 χρόνια – με εξαίρεση την περίοδο Μολυβιάτη- ξεπουλάνε το Αιγαίο στούς Τούρκους, την αλιεία της ελληνικής ΑΟΖ του Ιονίου στούς Ιταλούς, τον ελληνικό πληθυσμό της Β. Ηπείρου στούς Αλβανούς, την ελληνική Ιστορία και φυλέτικότητα της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς.
Μήπως νομίζει κανείς από τους κυβερνήτες ότι θα φοβηθεί η Τουρκία από τους ελληνικούς εξοπλισμούς και τον γαλλικό μπαμπούλα; Η Τουρκία που με υποδεέστερη δύναμη δημιούργησε τα Ίμια, που με υποδεέστερη ναυτική πείρα βγάζει τα ερευνητικά στο Αιγαίο; Που με υποδεέστερη εκπαίδευση παραβιάζει εν ψυχρώ τον ελληνικό εναέριο χώρο καθε μέρα; Που πετάει στα σκουπίδια τις αμερικάνικες απειλές και εξοπλίζεται διαρκώς από τη Γερμανία, τη Βρετανία, τη Σουηδία, την Ιταλία;

Τι να τα κάνουμε τα γαλλικά όπλα και την αμυντική συμφωνία όταν την Ελλάδα την κυβερνούν άνθρωποι απάτριδες, δειλοί και υπηρέτες ξένων συμφερόντων;
ΠΗΓΗ:

Ανάρτηση από:geromorias.blogspot.com

Ὅσιος Παΐσιος: Ὁ Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ἦταν Ὀρθοδοξότατος. Οἱ Δυτικοὶ τὸν συκοφάντησαν, ἐπειδὴ καλλιέργησε τὸν ἡσυχασμό!

Μία ἄλλη φορά ἕνας θεολόγος, ποὺ εἶχε σπουδάσει στὴν Γαλλία, ἐπέμενε ὅτι ὁ Ἀββᾶς Ἰσαὰκ δὲν ἦταν Ὀρθόδοξος, ἐπειδὴ εἶχε διατελέσει Ἐπίσκοπος σὲ περιβάλλον νεστοριανῶν*.

Ὁ Πατὴρ Παΐσιος προσπαθοῦσε νὰ τοῦ δώση νὰ καταλάβη ὅτι ὁ Ἀββᾶς Ἰσαὰκ βρίσκεται στὴν καρδιὰ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀλλὰ δὲν τὸν ἔπειθε, καὶ γι’ αὐτὸ στεναχωρήθηκε πολύ. «Τόσο πολὺ πόνεσα, εἶπε, ποὺ ἂν μὲ χτυποῦσε ἕνας μὲ τσεκοῦρι στὸ κεφάλι, δὲν θὰ πονοῦσα τόσο. Μετὰ εἶδα καὶ ἕνα γεγονός. Γι’ αὐτὸ λέω ὅτι, ὅταν πονάη κανεὶς γιὰ κάτι, ὁ Θεὸς μετὰ τὸν πληροφορεῖ• ὅλη ἡ βάση ἐκεῖ εἶναι. Ἂν δὲν πονάη ἡ καρδιά, δὲν πληροφορεῖ ὁ Θεὸς γιὰ τὴν ἀκρίβεια».

Ὁ Θεὸς λοιπὸν τὸν πληροφόρησε μὲ ἀκρίβεια γιὰ τὸ συγκεκριμένο ζήτημα. Εἶδε σὲ ὅραμα νὰ περνοῦν ἀπὸ μπροστά του Ἱεράρχες• ἀνάμεσά τους ἦταν καὶ ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ, ὁ ὁποῖος στράφηκε πρὸς τὸ μέρος του καὶ τοῦ εἶπε: «Ναί, ἔζησα σὲ νεστοριανὸ περιβάλλον, ὑπῆρχαν στὴν ἐπαρχία μου αἱρετικοί, ἀλλὰ ἐγὼ ἤμουν Ὀρθόδοξος καὶ τοὺς πολέμησα». Ὕστερα ἀπὸ αὐτὸ… ὁ Ὅσιος διακήρυττε μὲ ἔμφαση: «Ὁ Ἀββᾶς Ἰσαὰκ ἦταν Ὀρθοδοξότατος». 

Ἐξηγοῦσε μάλιστα ὅτι οἱ Δυτικοὶ τὸν συκοφάντησαν ὡς μὴ Ὀρθόδοξο, ἐπειδὴ καλλιέργησε τὸν ἡσυχασμό.

Γι’ αὐτὸ καὶ τὸν ὀνόμαζε «ἀδικημένο Ἅγιο». Καὶ στὸ Μηναῖο, στὸ Συναξάρι τῆς 28ης Ἰανουαρίου, ποὺ εἶναι ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου, εἶχε προσθέσει: «Καὶ Ἰσαὰκ τοῦ μεγάλου Ἠσυχαστοῦ καὶ πολὺ ἀδικημένου».
* Νεστοριανοί: Αἱρετικοί, ὀπαδοὶ τῆς διδασκαλίας τοῦ Νεστορίου, ὁ ὁποῖος ἠρνεῖτο τὴν ἑνότητα τῶν δύο φύσεων τοῦ Χριστοῦ (τῆς θείας καὶ τῆς ἀνθρωπίνης) στὸ ἕνα πρόσωπό Του.
Μέ πρωτοβουλία τοῦ Ὁσίου Γέροντος Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, ὁ ὁποῖος εὐλαβεῖτο πολύ τόν ὅσιο Ἰσαάκ, συντάχθηκε ἡ ἀκολουθία του καί ἐπελέγη ἡ 28η Σεπτεμβρίου ὡς ἡμέρα ἑορτασμοῦ τῆς ὀσιακῆς μνήμης του.

(Πηγή: Ιερά Ἀκολουθία τοῦ Ὁσίου καί Θεοφόρου πατρός ἠμῶν Ἰσαάκ τοῦ Σύρου ἐπισκόπου Νινευΐ, Ἱερόν Κελλίον Ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος, Καψάλα, Ἅγιον Ὅρος, σ. 5-6).
Ἁγιογραφία: Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, Μεταμορφώσεως Χαλκιδικῆς

=========================================================================

Η κενοδοξία ανοίγει το δρόμο των παθών (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)

 1 Η κοσμική δόξα είναι σαν το βράχο στη θάλασσα, που τον σκεπάζουν τα νερά, και ο πλοίαρχος δεν το ξέρει, μέχρι να χτυπήσει η καρίνα του πλοίου και να βυθισθεί. Έτσι κάνει και η κενοδοξία στον άνθρωπο, που παραμένει κρυμμένη μέχρι να τον βυθίσει στα πάθη και να τον καταστρέψει. Είπαν γι’ αυτήν οι άγιοι Πατέρες, ότι στην ψυχή που πέφτει στην κενοδοξία, ξαναγυρίζουν όλα τα πάθη, που νικήθηκαν με τη χάρη του Θεού, και αναχώρησαν. (288).

Πώς εξουσιάζονται τα πάθη.

Όποιος συγκρατεί τη γλώσσα του και δε μιλάει, σε όλους τους τρόπους του θα είναι ταπεινόφρων και, χωρίς να κοπιάσει, θα εξουσιάσει τα πάθη του. Τα πάθη εκριζώνονται και εκδιώκονται με την αδιάλειπτη μελέτη του Θεού, και αυτή η μελέτη είναι το ξίφος που τα θανατώνει. (177).

Είναι καλύτερο να καταβάλλεις τα πάθη με καλούς λογισμούς, μνημονεύοντας τις αρετές, παρά με την αντίσταση. Διότι τα πάθη, όταν διεγερθούν και κινηθούν εναντίον σου για να σε πολεμήσουν, τότε εντυπώνουν στο νου σου διάφορα σχήματα και εικόνες, που προσκαλούν στην αμαρτία.

Αυτός ο πόλεμος εναντίον του νου μας έχει πολύ μεγάλη δύναμη, καθώς ταράζει τις παλιές μνήμες και μας θορυβεί. Εάν όμως, πάνω στην επίθεσή τους, τους υποσκάπτεις με αγαθούς λογισμούς, όπως είπαμε, τότε ούτε ίχνος παθών δε φαίνεται πια στο νου σου, μετά την αποδίωξή τους. (227).

Κανένας δεν μπορεί να νικήσει τα πάθη παρά με τις πρακτικές και αισθητές αρετές, ενώ το διασκορπισμό του νου μπορούμε να τον νικήσουμε μόνο με το να καταγινόμαστε με τα πνευματικά. Γιατί ο νους μας είναι ελαφρός και, αν δε δεσμευθεί με κάποιο πνευματικό λογισμό, δε θα πάψει να τριγυρίζει εδώ και εκεί. Και άμα δεν κατορθώσουμε τις πρακτικές αρετές, δεν μπορούμε να φυλαχθούμε από τα πάθη. Γιατί, αν δε νικήσει κάποιος τους εχθρούς, δεν μπορεί να ειρηνεύσει. Και αν η ειρήνη δε βασιλεύει στην ψυχή μας, πώς είναι δυνατό να βρούμε και να χαρούμε τα αγαθά της; Τα πάθη είναι ένα διάφραγμα, που δεν αφήνει να ενεργοποιηθούν οι κρυμμένες αρετές της ψυχής. 

Αν λοιπόν, δεν πέσουν πρώτα αυτά με τις φανερές αρετές, δε γίνονται αισθητές οι κρυμμένες αρετές της ψυχής.

Και βέβαια, κανείς δεν μπορεί, ενώ είναι έξω από το τείχος, να συναναστραφεί με αυτούς που είναι μέσα. Και όπως δεν μπορείς να δεις τον Ήλιο μέσα στην ομίχλη, έτσι δεν μπορείς να αισθανθείς τη δύναμη της αρετής της ψυχής, ενόσω διαμένει γύρω της η ταραχή των παθών. (269).

5 Όπως ένας άνθρωπος, άμα πιει κρασί την ημέρα του πένθους, μεθάει και ξεχνάει κάθε λύπη και κάθε πόνο˙ έτσι και εκείνος που μεθάει από την αγάπη του Θεού σ’ αυτό τον κόσμο, που είναι το σπίτι του πένθους και του κλάματος, ξεχνάει όλους τους πόνους και τις λύπες του και γίνεται, από το μεθύσι, αναίσθητος σε όλα τα πάθη της αμαρτίας. 

Αν η καρδιά ενός ανθρώπου έχει στηριχθεί μόνο στην ελπίδα του Θεού, η ψυχή του γίνεται ελαφρά σαν το πουλί που πετάει, και συνεχώς ο νους του υψώνεται από τη γη και, καθώς μελετάει τα θεία, πετάει πάνω από τα ανθρώπινα, και απολαμβάνει και ευφραίνεται με τα αθάνατα μυστήρια του Υψίστου. Σ’ αυτόν ανήκει η δόξα και η δύναμη εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν. (280-1).

6 Ο έμπορος που ταξιδεύει στη θάλασσα, φοβάται και τρέμει μήπως σηκωθεί τρικυμία και βυθιστεί η ελπίδα των κόπων του. Και ο μοναχός, όσο ζει σ’ αυτόν τον κόσμο, κυριαρχείται από το φόβο, μήπως ξυπνήσει εναντίον του η τρικυμία των παθών, και χάσει όλους τους κόπους του, από τα νιάτα του ως τα γηρατειά του. Ο έμπορος έχει στραμμένο το βλέμμα του στη στεριά, και ο μοναχός στην ώρα του θανάτου.

Ο καπετάνιος βλέπει τα άστρα, όταν διαπλέει τη θάλασσα, και κατευθύνει το καράβι ανάλογα με τη θέση των άστρων, μέχρι να φθάσει στο λιμάνι. Έτσι και ο μοναχός˙ έχει μπροστά στα μάτια της ψυχής του την ευχή, διότι με αυτήν διορθώνει την πορεία του, και κατευθύνεται ίσια στο λιμάνι που προσεύχεται να φθάσει. (286).

(Από το βιβλίο: “Ανθολόγιο από την ασκητική εμπειρία του Αγίου Ισαάκ του Σύρου”. Ερμηνευτική απόδοση – επιμέλεια, Κωνσταντίνου Χρ. Καρακόλη, Δρος Θεολογίας, Φιλολόγου)

(Πηγή: orp.gr, Η/Υ επιμέλεια Σοφίας Μερκούρη)

Η κενοδοξία ανοίγει το δρόμο των παθών (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος) | Η ΑΛΛΗ ΟΨΙΣ (alopsis.gr)

Κυριακή Αʼ Λουκά: Η μεγάλη ψαριά (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

«Όπως μη καυχήσηται πάσα σαρξ ενώπιον του Θεού» (Α’ Κορ. α’ 29).

Η σάρκα είναι όπως το χορτάρι, που περιμένει να ολοκληρωθούν οι μέρες του κι έπειτα να ξεραθεί, να γίνει στάχτη. Είθε ο παντοδύναμος Κύριος να μας φυλάξει όλους από τη σκέψη πως είναι δυνατό να κάνουμε κάτι καλό χωρίς τη βοήθεια και την ευλογία Του. Είθε η σημερινή περικοπή του ευαγγελίου να λειτουργήσει σαν μια προειδοποίηση πως τέτοιες μάταιες σκέψεις δεν πρέπει ποτέ να γεννηθούν μέσα μας.

Το σημερινό ευαγγέλιο μας διδάσκει πως οι προσπάθειες των ανθρώπων είναι μάταιες, αν ο Θεός δεν βοηθήσει.

Οι απόστολοι του Χριστού ψάρευαν, μα δεν έπιαναν τίποτα. Όταν ο Χριστός όμως τους είπε να ξαναρίξουν τα δίχτυα στη θάλασσα, έπιαναν τόσα ψάρια, ώστε τα δίχτυα δεν άντεχαν το βάρος τους και σκίζονταν. Ας παρακολουθήσουμε τη διήγηση:
«Εγένετο δε εν τω τον όχλον επικείσθαι αυτώ του ακούειν τον λόγον του Θεού και αυτός ην εστώς παρά την λίμνην Γεννησαρέτ. και είδε δύο πλοία εστώτα παρά την λίμνην οι δε αλιείς αποβάντες απ’ αυτών απέπλυναν τα δίκτυα, εμβάς δε εις εν των πλοίων, ο ην του Σίμωνος, ηρώτησεν αυτόν από της γης επαναγαγείν ολίγον· και καθίσας εδίδασκεν εκ του πλοίου τους όχλους» (Λουκ. ε’ 1-3). Αυτό ήταν ένα από τα περιστατικά που γίνονταν όταν συνάζονταν μεγάλα πλήθη για ν’ ακούσουν το λόγο του Θεού από τα χείλη του Χριστού. Για να τον βλέπουν και να τον ακούν όλοι, δε θα μπορούσε να διαλέξει καλλίτερο τόπο από μια βάρκα. Στην παραλία υπήρχαν δύο πλοιάρια κι οι ψαράδες ασχολούνταν με το πλύσιμο των διχτυών. Τα πλοιάρια αυτά ήταν κλασσικά μικρά ψαροκάικα, σαν κι αυτά που χρησιμοποιούνται και σήμερα στη λίμνη Γεννησαρέτ. Το πλοιάριο όπου μπήκε ο Κύριος ανήκε στο Σίμωνα, τον μετέπειτα απόστολο Πέτρο. Ο Κύριος ζήτησε από το Σίμωνα ν’ απομακρύνει λίγο το πλοιάριο από την αμμουδιά κι έπειτα κάθισε εκεί κι άρχισε να διδάσκει τα πλήθη.
«Ως δε επαύσατο λαλών, είπε προς τον Σί­μωνα· επανάγαγε εις το βάθος και χαλάσατε τα δίκτυα υμών εις άγραν» (Λουκ. ε’ 4). Την ώρα που έμπαινε στο πλοιάριο ο Κύριος στόχευε σε πολλούς στόχους.

Πρώτο, του ήταν πιο εύκολο να διδάσκει τους ανθρώπους από το πλοιάριο, να τους βοηθήσει και να θρέψει τις ψυχές τους με τη γλυκιά διδαχή Του.

Δεύτερο, ήξερε πως οι ψαράδες ήταν στενοχωρημένοι κι απογοητευμένοι επειδή όλη τη νύχτα είχαν κοπιάσει και δεν έπιασαν ούτε ένα ψάρι. Έτσι ήθελε να τους παρηγορήσει με μια καλή ψαριά, να ικανοποιήσει τις σωματικές κι άλλες ανάγκες τους, γιατί ο Θεός φροντίζει και για το σώμα μας, όπως και για την ψυχή μας, είναι «ο διδούς τροφήν πάση σαρκί» (Ψαλμ. ρλε’ 25).

Τρίτο, ο Κύριος ήθελε να ικανοποιήσει τις ψυχές των εκλεκτών Του, ενισχύοντας την πίστη τους σ’ Εκείνον, στην παντοδυναμία Του και στην απεριόριστη ευσπλαχνία Του.

Τελευταίο, μα σπουδαιότερο, ο Κύριος ήθελε να κάνει ξεκάθαρο στους μαθητές Του, και μέσω αυτών σ’ όλους εμάς, πως μαζί μ’ Εκείνον και μέσω Εκείνου, όλα είναι δυνατά· πως όλοι οι κόποι των ανθρώπων χωρίς τη βοήθειά Του είναι τόσο μάταιοι, όσο άδεια ήταν και τα δίχτυα των ψαράδων που κόπιασαν όλη νύχτα και δεν έπιασαν ούτε ένα ψάρι. Ο Κύριος πέτυχε το πρώτο στόχο Του και τώρα προχωρούσε στο δεύτερο. Είπε λοιπόν στο Σίμωνα να πάει στα βαθιά και να ξαναρίξει τα δίχτυα.
«Και αποκριθείς ο Σίμων είπεν αυτώ· επιστάτα, δι’ όλης της νυκτός κοπιάσαντες ουδέν ελάβομεν· επί δε τω ρήματί σου χαλάσω το δίκτυον. και τούτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλήθος ιχθύων πολύ· διερρήγνυτο δε το δίκτυον αυτών. και κατένευσαν τοις μετόχοις τοις εν τω ετέρω πλοίω του ελθόντας συλλαβέσθαι αυτοίς· και ήλθον και έπλησαν αμφότερα τα πλοία, ώστε βυθίζεσθαι αυτά» (Λουκ. ε 5-7).

Ο Σίμων δεν ήξερε ακόμα ποιός ήταν ο Χριστός. Τον ονόμασε «επιστάτη», δηλαδή «κύριο», του έδειξε σεβασμό δηλαδή, όπως έκαναν και πολλοί άλλοι. Βρισκόταν μακριά όμως από του να πιστέψει το Χριστό ως Υιό του Θεού και Κύριο. Στην αρχή παραπονέθηκε πως είχαν κοπιάσει όλη νύχτα και δεν έπιασαν ούτε ένα ψάρι, επειδή σεβόταν το Χριστό όμως ως καλό και σοφό δάσκαλο, ήθελε να τον υπακούσει και να ξαναρίξει τα δίχτυα.
Ο Θεός δεν ανταμείβει ποτέ τους κόπους των ανθρώπων τόσο πολύ, όσο ανταμείβει μια υπάκουη καρδιά.

Η ολοπρόθυμη υπακοή του Πέτρου αποδείχτηκε πολύ μεγάλη, από το γεγονός ότι έθεσε αμέσως σε εφαρμογή τα λόγια του Χριστού, μ’ όλο που πρέπει να ήταν κατάκοπος και άυπνος, μούσκεμα και απογοητευμένος, μετά από μια νύχτα άκαρπης προσπάθειας. Γι’ αυτό και η υπακοή του ανταμείφθηκε αμέσως από το έλεος του Χριστού και την υπακοή των ψαριών, αφού Εκείνος που δημιούργησε τα ψάρια, τους έδωσε εντολή με το πνεύμα Του να συγκεντρωθούν και να γεμίσουν τα δίχτυα. Τα ψάρια δεν έχουν φωνή. Ο Κύριος όμως τους έδωσε εντολή με τη δική Του φωνή να πάνε στα δίχτυα, όπως με τη φωνή Του έδωσε εντολή στους ανέμους να σταματήσουν και στην ταραγμένη θάλασσα να γαληνέψει.Τα ψάρια δεν άκουσαν τη φωνή του Κυρίου για να συναχτούν μέσα στα δίχτυα.

Τά ‘φερε εκεί η δύναμή Του. Με το να μαζευτούν στα δίχτυα τόσο πολλά ψάρια, ο Κύριος αντάμειψε πλούσια την ολονύκτια προσπάθεια των ψαράδων, εξανέμισε τις ανησυχίες τους και κάλυψε τις σωματικές ανάγκες τους. Έτσι την ίδια μέρα πέτυχε και το δεύτερο στόχο Του.
Σαν είδε τόσο μεγάλο πλήθος από ψάρια, που δεν είχε δει ποτέ ως τότε στη ζωή του ο Σίμων κι ένας άλλος που ήταν μαζί του στη βάρκα, έκανε σινιάλο στους συναδέλφους του να πλησιάσουν με τη δική τους βάρκα. Και δε γέμισε μόνο η βάρκα του Σίμωνα με ψάρια, μα κι η βάρκα του Ιακώβου και του Ιωάννη. Και γέμισαν τόσο πολύ, ώστε από το βάρος των ψαριών κινδύνευαν να βουλιάξουν. Κι ίσως να είχαν βουλιάξει, αν δεν ήταν κοντά τους ο Κύριος.
«Ιδών δε Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοις γόνασιν Ιησού λέγων· έξελθε απ’ εμού, ότι ανήρ αμαρτωλός ειμι, Κύριε. θάμβος γαρ περιέσχεν αυτόν και πάντας τους συν αυτώ επί τη άγρα των ιχθύων η συνέλαβον. ομοίως δε και Ιάκωβον και Ιωάννην, υιούς Ζεβεδαίου, οι ήσαν κοινωνοί τω Σίμωνι» (Λουκ. ε’ 8-10).

Γεμάτος δέος από το αναπάντεχο θέαμα, ο Πέτρος έπεσε γονατιστός στα πόδια του Χριστού. Ούτε για μια στιγμή δεν αμφέβαλε πως τέτοια καλή ψαριά οφειλόταν στην παρουσία του Χριστού στο πλοιάριο κι όχι στις δικές του προσπάθειες. Το περιστατικό αυτό συγκλόνισε τον Σίμωνα ως τα τρίσβαθα της ψυχής του, γι’ αυτό και στη συνέχεια δεν ονόμασε πια τον Ιησού «επιστάτη», αλλά «Κύριο».

Κάθε άνθρωπος μπορεί να γίνει «επιστάτης», «αφεντικό», μα μόνο ένας Κύριος υπάρχει. Όταν άκουγε το σοφό δάσκαλο να διδάσκει τα πλήθη από το πλοίο που βρισκόταν κοντά στην ακτή, ο Σίμων τον ονόμασε «Επιστάτη» ή «Διδάσκαλο». Τώρα όμως που είδε το θαυμαστό αυτό έργο Του, τον ομολόγησε «Κύριο».
Προσέξτε πόσο πιο δυνατά μιλάνε τα έργα από τα λόγια! Αν πούμε ακόμα και τα γλυκύτερα λόγια, οι άνθρωποι θα μας αποκαλέσουν διδάσκαλους των ανθρώπων. Αν όμως τα λόγια μας τα υποστηρίζουμε με τα έργα μας, τότε θα μας ονομάσουν ανθρώπους του Θεού. Ίσως την ώρα που άκουγε ο Σίμων τα λόγια του Χριστού, να σκεφτόταν μέσα του πόσο όμορφα και σοφά διδάσκει. Ο καρδιογνώστης που τα έβλεπε όλ’ αυτά, κάλεσε μετά το Σίμωνα στα βάθη, για να του αποδείξει πως πραγματοποιεί όσα λέει.
Ας δώσουμε προσοχή στον τρόπο που μίλησε ο Σίμων στον Κύριο. Αντί να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του και το θαυμασμό του για ένα τόσο μεγάλο θαύμα, εκείνος είπε: Έξελθε απ’ εμού. Το ίδιο δε ζήτησαν οι κάτοικοι των Γαδάρων από το Χριστό όταν θεράπευσε το δαιμονισμένο; Το ίδιο ζήτησαν κι εκείνοι, μα δεν είχαν το ίδιο κίνητρο με τον Πέτρο. Οι Γαδαρηνοί απομάκρυναν το Χριστό από τον τόπο τους από πλεονεξία, επειδή οι δαίμονες που έβγαλε ο Χριστός από το δαιμονισμένο οδήγησαν τους χοίρους στον πνιγμό.

Ο Πέτρος όμως συνέχισε: ότι ανήρ αμαρτωλός ειμι. Ο λόγος που ζήτησε ο Πέτρος από τον Κύριο να φύγει από κοντά του, ήταν η αίσθηση της αμαρτωλότητας και της αναξιότητάς του.Η αίσθηση αυτή της αμαρτωλότητας ενώπιον του Θεού είναι μια πολύτιμη πέτρα για την ψυχή. Ο Κύριος την εκτιμά περισσότερο απ’ όλους τους τυπικούς ύμνους δοξολογίας κι ευχαριστίας. Όταν ο άνθρωπος ψάλλει πολλούς τέτοιους ύμνους στο Θεό χωρίς την αίσθηση της αμαρτωλότητάς του, δεν ωφελείται καθόλου.

Η αίσθηση της αμαρτω­λότητας οδηγεί στη μετάνοια, η μετάνοια οδηγεί στο Χριστό κι ο Χριστός πραγματοποιεί την αναγέννηση. Η αίσθηση της αμαρτωλότητας είναι το ξεκίνημα στο δρόμο της σωτηρίας του ανθρώπου.
Ο άνθρωπος που έχει περιπλανηθεί πολύ σε παραπλανητικούς δρόμους, δεν έχει τίποτα καλ­λίτερο να κάνει από το να βρει το σωστό δρόμο. Κι όταν τον βρει, το μόνο που του απομένει είναι να τον ακολουθήσει, χωρίς να κοιτάξει προς τα δεξιά ή τ’ αριστερά του. Τί ωφέλησε τον Φαρι­σαίο η προσευχή που έκανε στην εκκλησία, όταν προσπαθώντας να εγκωμιάσει το Θεό, εγκωμίαζε τον εαυτό του; Δε δικαιώθηκε ενώπιον του Θεού, όπως έκανε ο τελώνης που χτυπούσε το στήθος του κι έκραζε: «Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ!» (Λουκ. ιη’ 13).
Αυτό ήταν το ξεκίνημα της μύησης του Πέ­τρου στην πίστη του Χριστού. Η ολοκλήρωση έγινε αργότερα, όταν πολλοί από τους ακόλουθους του Χριστού άρχισαν ν’ απομακρύνονται από το Χριστό, ενώ ο Πέτρος του είπε: «Κύριε, προς τίνα απελευσόμεθα; ρήματα ζωής αιωνίου έχεις» (Ιωάν. στ’ 68). Τώρα όμως, στο ξεκίνημα, κατάπληκτος από τη δύναμη του Χριστού, του λέει: Άπελθε απ’ εμού.
Ο Πέτρος δεν ήταν ο μοναδικός που καταλή­φθηκε από δέος. Ο Ιάκωβος κι ο Ιωάννης, οι γιοί του Ζεβεδαίου, καθώς κι όλοι οι άλλοι που ήταν μαζί τους, βρίσκονταν στην ίδια κατάσταση. Όλοι τους ξεκίνησαν με φόβο για τον Κύριο, και τέλειωσαν με αγάπη για Εκείνον. Όπως διαβάζουμε στις Παροιμίες, «αρχή σοφίας, φόβος Κυρίου» (Παρ. α’ 7).
Στο φόβο που ένιωθε ο Πέτρος, καθώς γονάτιζε μπροστά Του, ο εύσπλαχνος και πάνσοφος Κύριος απάντησε: «μη φοβού· από του νυν ανθρώπους έση ζωγρών» (Λουκ. ε’ 10). Ο κόσμος αυτός είναι μια θάλασσα γεμάτη πάθη, η Εκκλησία Μου είναι πλοίο και το Ευαγγέλιό μου δίχτυ, όπου θ’ αλιεύσεις ανθρώπους. Χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα. Μαζί μου όμως θα έχετε τόσο καλές ψαριές, που θα γεμίσουν τα δίχτυα σας. Φτάνει να είστε υπάκουοι σε Μένα, όπως κάνατε και σήμερα. Και τότε δε θα σας φοβίζει κανένα βάθος και ποτέ δε θα γυρίσετε με άδεια χέρια από το ψάρεμα.
«Και καταγαγόντες τα πλοία επί την γην, αφέντες άπαντα ηκολούθησαν αυτώ» (Λουκ. ε’ 11).

Εγκατέλειψαν τα πλοιάρια. Ας τα πάρουν άλλοι κι ας τα κάνουν ό,τι θέλουν. Ο Πέτρος άφησε και το σπίτι του και τη γυναίκα του. Ο Ιάκωβος κι ο Ιωάννης άφησαν το σπίτι και τον πατέρα τους. Κι όλοι τους τον ακολούθησαν. Για ποιό λόγο να στενοχωρηθούν; Δεν είχαν αγωνιστεί όλη νύχτα άσκοπα; Εκείνος που μπορεί να κάνει τα πάντα, θα μπορούσε να θρέψει κι αυτούς και τις οικογένειές τους. Εκείνος που στολίζει τα κρίνα του αγρού και τα κάνει πιο θαυμαστά ακόμα κι από το βασιλιά Σολομώντα, ο ίδιος θα φροντίσει και για το δικό τους ντύσιμο. Η τροφή και το ντύσιμο είναι το ελάχιστο που έχουν να φροντίσουν. Εδώ ο Κύριος τους καλεί στο μέγιστο: στη βασιλεία του Θεού. Όταν μπορεί να τους δώσει το μέγιστο, είναι δυνατό να μην μπορέσει να τους δώσει το ελάχιστο;

Ο ίδιος ο απόστολος Πέτρος έγραψε αργότερα: «πάσαν την μέριμναν υμών επιρρίψαντες επ’ αυτόν, ότι αυτώ μέλλει περί υμών» (Α Πέτρ. ε’ 7). Τέλος, αν τον υπακούν ακόμα και τα κωφάλαλα ψάρια στο νερό, πως δε θα μπορούσαν να το κάνουν αυτό οι άνθρωποι αυτοί, τα λογικά όντα;
Ολόκληρο το περιστατικό αυτό έχει κι ένα βαθύτερο νόημα.

Το πλοίο σημαίνει το σώμα. Τα σχισμένα δίχτυα σημαίνουν το παλιό πνεύμα του ανθρώπου. Τα βάθη της θάλασσας σημαίνουν το βάθος της ψυχής του ανθρώπου. Όταν ο Κύριος κατοικεί σ’ έναν υπάκουο άνθρωπο, τότε ο άνθρωπος αυτός απομακρύνεται από την ακτή του υλικού κόσμου και πηγαίνει από τις αισθητικές σκιές στα πνευματικά βάθη. Στα βάθη αυτά ο Κύριος του αποκαλύπτει τ’ αμέτρητα πλούτη των δωρεών Του, για τις οποίες αγωνιζόταν μάταια σ’ ολόκληρη τη ζωή του. Οι δωρεές αυτές είναι τόσο μεγάλες, ώστε το παλιό πνεύμα δεν μπορεί να τις αντέξει και σχίζεται. Γι’ αυτό είπε ο Κύριος πως δε βάζουν καινούργιο κρασί σε παλιά ασκιά.
Όταν ο υπάκουος άνθρωπος βλέπει τ’ αρίφνητα πλούτη των δωρεών Του, γεμίζει δέος και κατάπληξη τόσο για την παντοδυναμία του Θεού, όσο και για τις δικές του αμαρτίες. Θα ήθελε σ’ αυτήν την περίπτωση να κρυφτεί από το Θεό, να φύγει ο Θεός από κοντά του κι ο ίδιος να γυρίσει στο παλιό του πνεύμα και στην παλιά του ζωή. Μόλις όμως η λαμπρότητα του Θεού κι η ευσπλαχνία Του αποκαλυφθούν στον άνθρωπο, τότε του φανερώνεται ακαριαία η αμαρτωλότητα κι η αναξιότητά του, η αποξένωσή του απ’ Αυτόν.
Ο Θεός δε θα εγκαταλείψει τον άνθρωπο που έχει οδηγήσει στα βάθη. Δε θα λάβει σοβαρά την κραυγή του έξελθε απ’ εμού. Ξέρει ότι η κραυγή αυτή βγαίνει από έναν άρρωστο άνθρωπο, γι’ αυτό και του δίνει θάρρος και τον παρηγορεί με τα λόγια, «μη φοβού».
Όταν ο Θεός χορηγεί σ’ έναν υπάκουο άνθρωπο τα θεϊκά κι ανεκλάλητα χαρίσματά Του, δε θέλει τα χαρίσματα αυτά να σταματήσουν σ’ εκείνον, όπως το τάλαντο που έκρυψε ο πονηρός δούλος στη γη. Ο Θεός ζητάει από τον υπάκουο άνθρωπο να μοιραστεί τα χαρίσματά του με άλλους. Γι’ αυτό ο Πέτρος κάλεσε τους ανθρώπους του άλλου πλοιαρίου να κάνουν χώρο για να βάλουν κι εκεί ψάρια. Μοίρασαν τη σοδειά τους με τους αδελφούς Ιάκωβο και Ιωάννη, καθώς και με τους συντρόφους τους. Ο Ιάκωβος, ο Ιωάννης κι οι σύντροφοί τους κουράστηκαν κι αυτοί για να σύρουν τα δίχτυα, ν’ αδειάσουν τα ψάρια και να κωπηλατήσουν ως την ακτή. Κάθε υπάκουος άνθρωπος που λαβαίνει το δώρο του από κάποιον άλλον, πρέπει να ξέρει πως το δώρο αυτό προέρχεται από το Θεό, όχι από άνθρωπο. Έτσι πρέπει αμέσως, χωρίς χρονοτριβή, ν’ αρχίσει να εργάζεται για τη διατήρηση, τον πολλαπλασιασμό και τη μετάδοση του δώρου.
Τί σημαίνει τώρα το γεγονός των υπάκουων ψαράδων που τράβηξαν τα πλοιάριά τους στην ακτή, τα εγκατέλειψαν, όπως κι οτιδήποτε άλλο κατείχαν κι ακολούθησαν το Χριστό;

Πως ο άνθρωπος που είναι προικισμένος από το Θεό, όταν προχωρεί στα βαθιά, εγκαταλείπει το σώμα με τα πάθη του, καθώς και κάθε εφάμαρτο δεσμό με το οποίο ήταν δεμένος ως τότε, εγκαταλείπει δηλαδή τα πάντα. Εγκαταλείπει όχι μόνο το σώμα και τους δεσμούς του, αλλ’ ακόμα και το παλιό πνεύμα του με όλες τις ιδέες του. Και τότε ακολουθεί Εκείνον που ντύνει όσους καλεί με το νέο ένδυμα της σωτηρίας, που καλεί πάντα τους υπάκουους πιστούς στα πνευματικά βάθη.
Ο Κύριος είπε πως ο Πέτρος θα γίνει αλιέας ανθρώπων. Από του νυν ανθρώπους έση ζωγρών. Αυτό σημαίνει πως οι απόστολοι, οι επίσκοποι, οι λοιποί κληρικοί, καθώς και όλοι οι χριστιανοί, που ο Θεός τους προίκισε με τα χαρίσματά Του, πρέπει να εργαστούν με αγάπη για να ψαρέψουν – δηλαδή να σώσουν – όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούν, με τη βοήθεια των χαρισμάτων τους. Ο καθένας θ’ αγωνιστεί ανάλογα με το χάρισμά του: Εκείνος που έλαβε πολλά χαρίσματα θά ‘χει πλουσιότερη σοδειά, όποιος έλαβε λιγότερα θά ‘ναι λιγότερο υπεύθυνος, όπως φαίνεται κι από την παραβολή των ταλάντων.

Ο δούλος που έλαβε πέντε τάλαντα έφερε δέκα, ο άλλος που έλαβε δύο τάλαντα, έφερε τέσσερα. Κανένας όμως δεν πρέπει να υπερηφανευτεί για τα χαρίσματα του Θεού σα νά ‘ταν δικά του, να τα κρύβει από τους ανθρώπους και να τα θάβει στον τάφο του σώ­ματός του. Τέτοιος άνθρωπος θα κατακριθεί από μόνος του στη γέεννα του πυρός, εκεί που είναι ο βρυγμός κι ο τρυγμός των οδόντων.
ΙΕΡΕΑΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ: Κυριακή Αʼ Λουκά: Η μεγάλη ψαριά (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς) (iereasanatolikisekklisias.blogspot.com)

Άγιος Πορφύριος: «Θα έρθει καιρός που θα βάλεις όσπρια στο πατάρι σου, διότι θα δυστυχήσει η Ελλάδα!»

Από το νέο βιβλίο: «Ο Όσιος Πορφύριος ο Προφήτης, Μαρτυρίες – ΤΟΜΟΣ Γ’» – Αγιοπαυλίτικο κελλί Αγίων Θεοδώρων, Άγιον Όρος

~ Κάποτε ήρθε μια κυρία στον Άγιο και του είπε:
– Γέροντα, φοβάμαι! Βάλανε το 666 σε όλα τα τρόφιμα. Έρχεται σιγά-σιγά ο Αντίχριστος!

Μωρέ, άσε το 666. Εσύ πιστεύεις και αγαπάς τον Χριστό; Άμα αγαπάς τον Χριστό, δεν έχεις φόβο για τίποτα. Τώρα έχεις ανάγκη να ζήσεις και θα αγοράσεις τρόφιμα. Αγαπήστε τον Χριστό κι όλα τα άλλα μην τα σκέφτεστε τώρα. Αγαπήστε τον Χριστό και αφήστε όλα τα άλλα να τα αναλάβει ο Χριστός.

Ο Άγιος έδιωχνε τον επιπόλαιο φόβο και διαρκώς μας «έσπρωχνε» να αγαπήσουμε τον Χριστό. Ωστόσο μια ημέρα που ήμασταν μόνοι μας μου είπε: «Θα έρθει καιρός που θα βάλεις όσπρια στο πατάρι σου, διότι θα δυστυχήσει η Ελλάδα!». Ακόμη δεν έχω βάλει και σκέφτομαι πως θα έρθουν ακόμη πιο δύσκολα χρόνια.

(Μαρτυρία κ. Κωνσταντίνου Κόκορου, Αθήνα)

*****

Ο Άγιος σε κάποιον ιερέα είπε το εξής: «Σήμερα πολλοί Χριστιανοί ασχολούνται με τον Αντίχριστο και φοβούνται ότι θα χάσουν τον Χριστό. Φοβούνται ότι θα χάσουν Αυτόν που δεν έχουν… Αυτόν που δεν αγαπούν!»

Πολλοί άνθρωποι χωρίς να έχουν ουσιαστική πνευματική ζωή, προσευχή και μετάνοια ασχολούνται και φοβούνται για τον ερχομό του Αντιχρίστου. Ο φόβος για τα έσχατα χρόνια δείχνει την έλλειψη εμπιστοσύνης στον Παντοδύναμο Θεό και κατά συνέπεια έλλειψη πίστης. Η αληθινή αγάπη του Θεού διώχνει κάθε φόβο. Κάποιοι Άγιοι, από την πολλή αγάπη τους, εύχονταν να ζήσουνε σε αυτά τα δύσκολα χρόνια, για να μαρτυρήσουνε για τον Χριστό! 

https://simeiakairwn.wordpress.com

ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΙΤΕ: >> ΕΔΩ

Έκτακτο Παράρτημα: Άγιος Πορφύριος: «Θα έρθει καιρός που θα βάλεις όσπρια στο πατάρι σου, διότι θα δυστυχήσει η Ελλάδα!» (yiorgosthalassis.blogspot.com)

1η Ιωαννου

4, 12- Θεὸν οὐδεὶς πώποτε τεθέαται· ἐὰν ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, ὁ Θεὸς ἐν ἡμῖν μένει καὶ ἡ ἀγάπη αὐτοῦ τετελειωμένη ἐστὶν ἐν ἡμῖν.

Α Ιω. 4,12                 Τον Θεόν κανείς ποτέ έως τώρα δεν έχει ιδεί και γνωρίσει εις όλην του την τελειότητα. Εάν όμως αγαπώμεν ο ένας τον άλλον, τότε ο αόρατος και ακατάληπτος Θεός μένει έντος ημών και η άπειρος αγάπη του παραμένει πλήρης και τελεία μέσα μας.

Α Ιω. 4,13          ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ μένομεν καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν, ὅτι ἐκ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ δέδωκεν ἡμῖν.

Α Ιω. 4,13                 Με τούτο το γεγονός γνωρίζομεν, ότι μένομεν μέσα στον Θεόν και ο Θεός μένει έντος ημών, με το ότι μας έχει δώσει από το πνεύμα του και κατέστησε τον εαυτόν μας κατοικίαν ιδικήν του.

Α Ιω. 4,14          Καὶ ἡμεῖς τεθεάμεθα καὶ μαρτυροῦμεν ὅτι ὁ πατὴρ ἀπέσταλκε τὸν υἱὸν σωτῆρα τοῦ κόσμου.

Α Ιω. 4,14                 Και ημείς οι Απόστολοι είδαμεν με τα ίδια μας τα μάτια και σαν αυτόπται μάρτυρες διαβεβαιώνομεν, ότι ο Θεός Πατήρ από την άπειρον προς ημάς αγάπην του κινούμενος έστειλε τον Υιόν του σωτήρα του κόσμου.

Α Ιω. 4,15          ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ μένει καὶ αὐτὸς ἐν τῷ Θεῷ.

Α Ιω. 4,15                 Οποιος, λοιπόν ομολογήσει με καθαράν και ακλόνητον πίστιν, ότι ο Ιησούς είναι ο σαρκωθείς Υιός του Θεού, ο Θεός μένει έντος αυτού και αυτός μένει εν τω Θεώ.

Α Ιω. 4,16          καὶ ἡμεῖς ἐγνώκαμεν καὶ πεπιστεύκαμεν τὴν ἀγάπην ἣν ἔχει ὁ Θεὸς ἐν ἡμῖν. Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ.

Α Ιω. 4,16                 Και ημείς από όσα είδαμεν και ηκούσαμεν και εδοκιμάσαμεν εκ πείρας, έχομεν γνωρίσει και έχομεν πιστεύσει εις αυτήν την αγάπην, την οποίαν έχει προς ημάς ο Θεός. Ο Θεός είναι η αγάπη και η πηγή της αγάπης και όποιος μένει εις αυτήν την αγάπην και την ασκεί δια των έργων, μένει εν τω Θεώ και ο Θεός μένει εν αυτώ.

Α Ιω. 4,17          Ἐν τούτῳ τετελείωται ἡ ἀγάπη μεθ᾿ ἡμῶν, ἵνα παῤῥησίαν ἔχωμεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, ὅτι καθὼς ἐκεῖνός ἐστι, καὶ ἡμεῖς ἐσμεν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ.

Α Ιω. 4,17                 Τούτο δε είναι τοό σημείον και η απόδειξις, ότι η αγάπη μας έχει ολοκληρωθή και φθάσει στον τέλειον βαθμόν, το να έχωμεν θάρρος και να περιμένωμεν άφοβοι την μεγάλην εκείνην ημέραν της Κρίσεως. Διότι με την αγάπην γινόμεθα όμοιοι προς Εκείνον, που υπάρχει τώρα στους ουρανούς πλήρης αγάπης, ημείς, οι οποίοι γεμάτοι αγάπην ζώμεν και ευρισκόμεθα ακόμη ανάμεσα στον αμαρτωλόν κόσμον.

Α Ιω. 4,18          φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ᾿ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον, ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει, ὁ δὲ φοβούμενος οὐ τετελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ.

Α Ιω. 4,18                 Φοβος ενώπιον του κριτού και της κρίσεως δεν υπάρχει εις την καρδίαν του ανθρώπου, που αγαπά, αλλ’ η τελεία κατά Θεόν αγάπη βγάζει έξω από την ψυχήν και διώχνει τον φόβον. Διότι ο φόβος προϋποθέτει την τιμωρίαν εξ αιτίας της ενοχής. Και εκείνος που φοβείται εξ αιτίας της ενοχής του, είναι φανερόν ότι δεν έχει προχωρήσει και δεν έχει γίνει τέλειος εις την αγάπην.

Α Ιω. 4,19          Ἡμεῖς ἀγαπῶμεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς.

Α Ιω. 4,19                 Ολοι ημείς οι πιστοί αγαπώμεν τον Θεόν, επειδή έχομεν γνωρίσει και αισθανθή βαθειά, ότι αυτός πρώτος μας έχει αγαπήσει.

Αναρτήθηκε από amethystos