Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης: «Τι είναι η μοναξιά;»

ἀρχιμ. Αἰμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

Η κλειστή καρδιά δεν έχει πληρωθή ακόμη υπό του Πνεύματος του Αγίου. Είναι βουτηγμένη στην μοναξιά της, στην θλίψι της, στην αγωνία της, στον προβληματισμό της, στην ερημιά της.

Είναι άδεια. Όπως, όταν το στομάχι μας μείνη άδειο, διαμαρτύρεται και συρικνούται, κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την κλειστή καρδιά.

Ὅλος ὁ ἄνθρωπος κλείνεται ἐν ἑαυτῷ, ἀντί νά ἀνοιχθῆ πρός τόν Θεόν, ἀντί νά χωρέση ὁ Θεός καί νά τά σκεπάση ὅλα.

Τότε αὐτός ὁ ἄνθρωπος τρώγεται μέ τά νύχια του, βγάζει τά μάτια του μόνος του, τσακώνεται μέ τόν ἑαυτό του. Οἱ λογισμοί του, οἱ περιπέτειές του, τά πάθη του, οἱ νόμοι συγκρούονται μέσα του.

Καί τί γίνεται ὁ ἄνθρωπος; Ὅπως κάποιος πού κρατάει ἕνα μαχαίρι κόβει τά πάντα καί τά πετάει, ἔτσι καί ἡ ψυχή τοῦ ἀνθρώπου διασπᾶται, κατακρεουργεῖται.

Καί ἀφοῦ ἡ ψυχή εἶναι κλειστή, σκοτεινή, ἀκυριάρχητη, διότι ἔκανε αὐτοκράτορά της κάποιον πού δέν μπορεῖ νά τῆς δώση εἰρήνη καί ἠρεμία, μέσα της βασιλεύει ἡ παγωνιά, οἱ φόβοι, ἡ μοναξιά.

Τί σημαίνει μοναξιά; ὅτι δέν ἔχω καθόλου τό βίωμα τῆς ἐγγύτητος τοῦ ἄλλου. Τόν καθένα τόν ζῶ σάν «ὁ ἄλλος». Ὅλοι εἶναι «ὁ ἄλλος»: ἐσύ καί ἐγώ, τό θέλημά σου καί τό θέλημά μου, ἡ ἀγάπη σου καί ἡ ἀγάπη μου.

Γι΄ αὐτό καί πάντα διερωτώμεθα:

 «Ἄραγε μέ ἀγαπάει ἄλλος; Ἄραγε μέ σκέπτεται; Ἄραγε μέ θυμᾶται;». 

Αὐτό δείχνει ὅτι ζῶ τόν ἄλλον ὡς ἕναν ξένο. Βλέπετε τήν παγωνιά τῆς ὑπάρξεώς μας, τήν ἀπομόνωσί μας, τήν ἀποξένωσί μας ἀπό τήν ζωή.

Κανένας δέν μπορεῖ νά ζεστάνη πλέον τήν καρδιά μας, νά λειώση καί νά ἐξαφανίση τούς πάγους οἱ ὁποῖοι τήν κατακλύζουν, πρίν μπῆ αὐτό τό φῶς καί αὐτό τό πῦρ, τό ὁποῖο ζεσταίνει καί φωτίζει τά πάντα εἰς τά ἐνδότερα τῆς ὑπάρξεώς μας.

Ἡ μοναξιά εἶναι ἕνα γενικό σμπαράλιασμα, εἶναι τό ἀλληλοφάγωμα τοῦ εἶναι μας. Ἀλληλοσυγκρούονται οἱ ὁρμές μας, τά πάθη μας, οἱ πόθοι μας, τά ἄγχη μας, χωρίς νά τό καταλαβαίνωμε καί χωρίς νά ὑπάρχη λόγος.

Διαπληκτίζονται οἱ δυνάμεις τοῦ ἀνθρώπου ἐν ἑαυτῷ, γδέρνεται μόνος του ὁ ἄνθρωπος, γράφει τήν ἱστορία τῆς σκλαβιᾶς του καί τῆς δυστυχίας του. Κανείς δέν μπορεῖ νά ζήση μόνος του

Ἔρχομαι, παραδείγματος χάριν, καί σοῦ ἀνοίγω τήν καρδιά μου. Σοῦ λέγω, σοῦ λέγω, ἐσύ μοῦ χαμογελᾶς, κουνᾶς τό κεφάλι σου, ἐπιβεβαιώνοντας ὅσα σοῦ λέγω, χωρίς νά πῆς λέξι.

Ὅταν τελειώσωμε, θά σοῦ πῶ: «Σέ εὐχαριστῶ· πόσα μοῦ ἔμαθες σήμερα ! πόσα μοῦ εἶπες !».

Στήν πραγματικότητα τίποτε δέν μοῦ εἶπες. Ἀλλά τά πάντα μοῦ εἶπες, γιατί ἐγώ ἔτσι ἔζησα. Ἔνοιωσα ὅτι σέ μετέλαβα. Σέ ἔβαλα μέσα στήν καρδιά μου, καθώς σοῦ ἀνοιγόμουν.

Μόλις ἀνοίξης κάτι, ἀμέσως μπαίνει τό φῶς. Ἡ κροῦσις λοιπόν ὑποδηλοῖ τό ἄνοιγμα τῆς καρδιᾶς, πού κάνει ὁ ἄνθρωπος, ὅταν παύση νά συζητᾶ μέ τόν ἑαυτό του.

Δέν εἶναι δυνατόν νά συζητάω καί μέσα μου καί μέ τόν ἄλλον. Πρέπει κάποιον νά προτιμήσω: ἤ τό ἐγώ μου ἤ τόν ἕτερον. Εἶναι δηλαδή τό ἄνοιγμα τῆς καρδιᾶς μία ἀνθρώπινη βουληφόρα ἐνέργεια.

Εάν ζούμε τον πόνο την αγωνία, την πτώσι και την κατάρα του Αδάμ, είναι διότι το θέλουμε· μας αρέσει, μας ικανοποιεί· νοιώθουμε αυτάρκεια· είναι κάποιος δρόμος που τον έχομε συνηθίσει.

Οι άνθρωποι γενικώς ζουν μέσα στην μοναξιά τους. Νομίζεις πως όλοι είναι χιονάνθρωποι. Έχουμε συνηθίσει να βλέπωμε γύρω μας ανθρώπους πονεμένους, δυστυχισμένους.

Δεν υπάρχει καμία ασθένεια η οποία δεν είναι απομόνωσις, και δεν υπάρχει καμία απομόνωσις η οποία δεν είναι ασθένεια. Τι σημαίνει ασθένεια, «ασθενής ειμι»;

Όπως, όταν έχωμε πυρετό, γίνεται μέσα μας αγών αιμοσφαιρίων, μικροβίων, ιών και όλα αυτά παλεύουν ποιο θα νικήση, έτσι έχομε και αγώνα μέσα στο είναι μας, μια πάλη, για να μπορέσωμε να ζήσωμε.

Αλλά συνηθίζομε στην μοναξιά και δεν μπορουμε κατόπιν να κάνωμε τίποτε. Όπως συνηθίζει κανείς το κουβεντολόι, την κατάκριση, την αγάπη, το μίσος, έτσι ακριβώς «δοκιμάζεται» ο άνθρωπος και γίνεται έμπειρος στο να ζη την μοναξιά του.

Συνθηκολογεί με την μοναξιά του και κουράζεται να σηκωθή από την θέσι του πόνου, να πηδήση και να βρη την λύτρωσί του.

Όπως αγαπάμε την νωθρότητά μας και δεν μπορούμε να σηκωθούμε για να αγρυπνήσωμε, όπως αγαπάμε την μαλθακότητά μας και δεν μπορούμε να σκεπασθούμε με ένα ελαφρό κάλυμμα, όπως αγαπάμε την ραθυμία μας και δεν μπορούμε να επιτείνωμε την προσευχή μας ή να καθίσωμε να διαβάσωμε, έτσι ακριβώς έχομε συνηθίσει την δραματικότητα της κλεισμένης καρδιά μας, την κόλασί μας.

Και τι γίνεται τότε; Χρειάζεται κανείς να μισήση την κατάστασί του αυτή, να καταλάβη ότι είναι ο θάνατός του και ότι στο χέρι του είναι να ανοίξη την θύρα.

«Ιδού έστηκα και κρούω» λέγει ο Χριστός, που σημαίνει ότι διαρκώς κρούει, αλλά εγώ δεν θέλω να ανοίξω, γιατί έχω μάθει να μην ζω μαζί Του.

«Ζωή εν Πνεύματι» εκδ.: Εν Πλώ, σελ. 209-212

Πηγή: Με παρρησία…

Μνήμη της μετά φιλανθρωπίας κατενεχθείσης κόνεως επί Λέοντος του Μεγάλου

Φλέγειν ἀπειλεῖς, ἀλλὰ πάλιν οὐ φλέγεις,
Ὀργῇ κεράσας μακροθυμίαν Λόγε.

Γράφει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης για το γεγονός αυτό:

«Kατά τον δέκατον όγδοον χρόνον της βασιλείας Λέοντος του Mεγάλου, του επικαλουμένου Mακέλλη και Θρακός, ήτοι εν έτει υοε΄ [475], εν τη έκτη του Nοεμβρίου μηνός, κατά την ώραν του μεσημερίου, έγινεν όλος ο ουρανός συνεφιασμένος . Tην δε συνειθισμένην μελανάδα των νεφελών μεταβαλών εις κόκκινον χρώμα, εφαίνετο ότι μέλλει να κατακαύση όλον τον κόσμον.

Tόσον γαρ πολλά εξέπληξεν όλους τους ανθρώπους, ώστε οπού και από μόνην την θεωρίαν του ουρανού ενόμιζον όλοι, ότι ανίσως πέση βροχή από τα τοιαύτα κατακόκκινα σύνεφα , βέβαια η βροχή εκείνη θέλει είναι φωτία και φλόγα , ήτις έχει να κατακαίη . Kαθώς εκατέκαιε και η εις τα Σόδομα πεσούσα πυρίνη βροχή.

Διά την αμφίβολον λοιπόν ταύτην προσδοκίαν, όλοι οι Xριστιανοί εκατέφευγαν εις τας ιεράς Eκκλησίας, και παρεκάλουν τον Θεόν με δεήσεις και κλαυθμούς. Όθεν ο φιλάνθρωπος Kύριος, συγκεράσας την αγαθότητά του με την τιμωρίαν, επρόσταξε τα νέφη και έβρεχον μίαν βροχήν ασυνείθιστον και παράξενον, η οποία επροξένει φόβον εις τους αμαρτάνοντας, διότι η βροχή εκείνη αρχίσασα από την ώραν του εσπερινού, εβάσταξεν έως εις το μεσονύκτιον.

H δε καταπίπτουσα βροχή, ήτον μία σκόνις μαύρη, και έκαιε δυνατά παρομοίως με την στάκτην της αναμμένης καμίνου. Kαι τόση πολλή έπεσεν, ώστε οπού ευρέθη επάνω από την γην και από τα κεραμίδια των οίκων, περισσότερον από μίαν πιθαμήν ανδρός. Kατέφλεξε δε και κατέκαυσεν όλα τα χορτάρια της γης και βοτάνας και δένδρα.

Ήτον δε και πολλά δυσκολόπλυτος, εφανέρονε δε με τούτο, τόσον την αγανάκτησιν του Θεού, όσον και την δυσκολόπλυτον αμαρτίαν. Διότι μετά ταύτα, έπεσαν μεν πολλαί και ραγδαίαι βροχαί εις διάστημα πολλών ημερών, μόλις δε και μετά βίας εδυνήθηκαν να ξεπλύνουν την σκόνιν εκείνην .

Tούτο δε ήτον αίνιγμα . Eπειδή γαρ η αμαρτία ευρίσκεται εις ημάς ωσάν σκόνις πυρίνη και μαύρη, και κατατρώγει ωσάν φωτία τα της αρετής βλαστήματα, διά τούτο χρειαζόμεθα ωσάν βροχήν , πολλά δάκρυα , αναδιδόμενα κάτωθεν από αυτό το βάθος της καρδίας με στεναγμόν και πικρίαν ψυχής.

Ίνα με αυτά, την μεν της κακίας φλογίζουσαν στάκτην εκπλύνωμεν, ποτίσωμεν δε την καλήν γην του νοός μας, και ποιήσωμεν αυτήν να καρποφορή αρετάς.

Kαι έτζι διά τούτων γλυτώσωμεν από την τιμωρίαν της γείνης, η οποία κατακαίει τας ψυχάς ημών και τα σώματα. Eπιτύχωμεν δε της Bασιλείας των Oυρανών».

Φύλακας Άγγελος – «Όλοι οι άνθρωποι έχουν άγγελο…»


Την ώρα πού μπήκα στο δωμάτιο του, ήταν εκεί οι γιατροί, πού έκαναν την καθημερινή επίσκεψη τους στους θαλάμους των ασθενών. Κατά σύμπτωση οι γιατροί εκείνοι ήταν πρώην φοιτητές μου στο Πανεπιστήμιο. Έτσι, μόλις με είδαν, ήρθαν κοντά μου και με ενημέρωσαν για την κατάσταση της υγείας του Γέροντα.

Όταν τελείωσαν κι έφυγαν οι γιατροί, πήγα και κάθισα δίπλα στο Γέροντα Ιάκωβο, ο οποίος, μόλις με είδε, μου είπε το εξής, το όποιο μ’ έκανε πραγματικά ν’ ανατριχιάσω, γιατί ήταν κάτι που δεν είχα σκεφτεί ποτέ. Δεν σε ξέρω. Πρώτη φορά σε βλέπω. Άλλα βλέπω ότι πίσω σου στέκεται ο άγγελος σου.Με συγκλόνισε κυριολεκτικά αυτό πού μου είπε. Δεν το λέω για υπερηφάνεια, Και πρόσθεσε:
–Όλοι οι άνθρωποι έχουν άγγελο. Άλλα τον δικό σου τον είδα. Πρόσεξε να μη τον διώξεις από κοντά σου. Ανατριχιάζω ολόκληρος κάθε φορά, πού το σκέφτομαι, το ίδιο όπως την ώρα εκείνη. Κι ολοκλήρωσε ο Γέρων Ιάκωβος:

Αυτός ο άγγελος έχει κατονομασθεί την ημέρα της βαπτίσεώς σου. Από την ημέρα της βαπτίσεώς σου σε συνοδεύει και δεν πρέπει να φεύγει από κοντά σου. Είναι αυτός, ο οποίος τελικά θα πάρει την ψυχή σου στα χέρια του και θα την οδηγήσει την ημέρα της Κρίσεως.

Κι όταν θα έρχονται οι δαίμονες και θα λένε «αυτός έκανε εκείνο, έκανε το άλλο, διέπραξε αυτή την αμαρτία και την άλλη», τότε ο άγγελος σου θα λέει «ναι, τα έκανε αυτά, αλλά ταυτόχρονα έκανε κι αυτό το καλό, έκανε και το άλλο καλό».

Αυτός είναι ο δικηγόρος, πού θα σε υποστηρίξει. Πρόσεξε, λοιπόν, να μην τον απομακρύνεις. Τον είδα να είναι κοντά σου. Από εκείνη την ώρα, ουδέποτε σταμάτησα να έχω την αίσθηση ότι δίπλα μου υπάρχει ένας άγγελος, ο δικός μου, προσωπικός άγγελος. Αυτό είναι ένα μέγα μήνυμα χαράς προς όλους όσους βαπτιστήκαμε Ορθόδοξοι Χριστιανοί.

»Άγιοι της εποχής μας»

Άγιος Γέροντας Ιάκωβος  ο εν Ευβοία

Ο σπόρος του αυτοκράτορα…

Ένας αυτοκράτορας στην Άπω Ανατολή, γερνούσε και καταλάβαινε ότι έφτασε η ώρα να διαλέξει το διάδοχό του. Αντί να διαλέξει έναν από τους βοηθούς του ή έναν από τα παιδιά του, αποφάσισε να κάνει κάτι διαφορετικό. Προσκάλεσε μια μέρα πολλούς νέους του βασιλείου του και τους είπε. «Έφτασε η ώρα μου να παραιτηθώ και να διαλέξω τον επόμενο αυτοκράτορα. Έχω αποφασίσει να διαλέξω έναν από σας».

Οι νέοι ξαφνιάστηκαν! Αλλά ο αυτοκράτορας συνέχισε. «Θα δώσω σήμερα στον καθένα σας ένα σπόρο, έναν πολύ ειδικό σπόρο. Θέλω να τον φυτέψετε, να τον ποτίζετε και να ξαναρθείτε εδώ μετά ένα χρόνο από σήμερα με ότι έχει φυτρώσει απ’ αυτόν τον ένα σπόρο. Εγώ θα κρίνω τότε τα φυτά που θα φέρετε κι αυτός, το φυτό του οποίου θα διαλέξω, θα είναι ο επόμενος αυτοκράτορας!»

Ένα αγόρι που λεγόταν Λίνγκ, ήταν εκεί εκείνη την ημέρα και όπως όλοι οι άλλοι, πήρε κι αυτός ένα σπόρο. Πήγε σπίτι του και γεμάτος ενθουσιασμό διηγήθηκε στη μητέρα του τι συνέβη. Η μητέρα του τον βοήθησε να βρει μια γλάστρα και χώμα κι αυτός φύτεψε το σπόρο και τον πότισε προσεχτικά. Του άρεσε να τον ποτίζει κάθε μέρα και να παρακολουθεί να δει αν είχε φυτρώσει.

Υστερα από τρεις εβδομάδες περίπου, μερικοί από τους άλλους νέους, άρχισαν να μιλούν για τους σπόρους τους και για τα φυτά που άρχισαν να μεγαλώνουν.

Ο Λίνγκ συνέχισε να παρακολουθεί το σπόρο του, αλλά τίποτα δεν φύτρωσε ποτέ. Πέρασαν τρεις εβδομάδες, τέσσερις εβδομάδες, πέντε εβδομάδες κι ακόμα τίποτα. Τώρα όλοι οι άλλοι μιλούσαν με ενθουσιασμό για τα φυτά τους, ο Λίνγκ όμως δεν είχε φυτό και αισθανόταν αποτυχημένος.

Πέρασαν έξι μήνες κι ακόμα δεν φύτρωσε τίποτα στη γλάστρα του Λίνγκ. Άρχισε να πιστεύει ότι είχε σκοτώσει το σπόρο του. Όλοι οι άλλοι είχαν δέντρα και ψηλά φυτά, αυτός όμως τίποτα. Όμως ο Λίνγκ δεν έλεγε τίποτα στους φίλους του. Απλά περίμενε να φυτρώσει ο σπόρος του.

Τελικά πέρασε ένας χρόνος και όλοι οι νέοι του βασιλείου έφεραν τα φυτά τους στον αυτοκράτορα για επιθεώρηση.

Ο Λίνγκ είπε στη μητέρα του ότι δεν θα πήγαινε μια άδεια γλάστρα, αλλά αυτή τον συμβούλεψε να πάει. Και επειδή ήταν τίμιος με ό,τι συνέβη και παρ’ όλο που αισθανόταν αδιαθεσία στο στομάχι, παραδέχτηκε ότι η μητέρα του είχε δίκιο. Πήγε λοιπόν την άδεια γλάστρα του στο παλάτι. Όταν έφτασε εκεί ο Λίνγκ έμεινε κατάπληκτος από την ποικιλία των φυτών που καλλιέργησαν οι άλλοι νέοι. Ήταν όμορφα σε όλα τα σχήματα και μεγέθη. Ο Λίνγκ ακούμπησε την άδεια γλάστρα του στο πάτωμα και πολλοί από τους άλλους άρχισαν να τον περιγελούν. Μερικοί τον λυπήθηκαν και του είπαν. «Δεν πειράζει, προσπάθησες για το καλύτερο».

Όταν έφτασε ο αυτοκράτορας, εξέτασε την αίθουσα και χαιρέτησε τους νέους. Ο Λίνγκ προσπάθησε να κρυφτεί στο πίσω μέρος της αίθουσας. «Τι μεγάλα φυτά, δέντρα και λουλούδια καλλιεργήσατε», είπε ο αυτοκράτορας. «Σήμερα ένας από σας θα εκλεγεί σαν ο επόμενος αυτοκράτορας»! Ξαφνικά διέκρινε το Λίνγκ με την άδεια του γλάστρα, στο πίσω μέρος της αίθουσας. Διέταξε αμέσως τους φρουρούς του να τον φέρουν μπροστά του. Ο Λίνγκ ήταν κατατρομαγμένος. «Ο αυτοκράτορας γνωρίζει ότι είμαι αποτυχημένος», είπε. «Ίσως θα πρέπει να με σκοτώσει».

Όταν ο Λίνγκ ήλθε μπροστά ο αυτοκράτορας τον ρώτησε πώς λέγεται. «Λέγομαι Λίνγκ» απάντησε. Οι υπόλοιποι άρχισαν να γελούν και να τον κοροϊδεύουν. Ο αυτοκράτορας ζήτησε να ηρεμήσουν όλοι. Κοίταξε τον Λίνγκ και κατόπιν ανάγγειλε στο πλήθος, «Ιδού ο νέος σας αυτοκράτορας! Το όνομά του είναι Λίνγκ»! Ο Λίνγκ δεν μπόρεσε να το πιστέψει. Δεν μπόρεσε ούτε το σπόρο του να κάνει να φυτρώσει! Πώς θα μπορούσε να γίνει ο νέος αυτοκράτορας;

Τότε ο αυτοκράτορας είπε, «Πριν ένα χρόνο, σαν σήμερα, έδωσα στον καθένα από σας εδώ ένα σπόρο. Σας είπα να πάρετε το σπόρο, να τον φυτέψετε, να τον ποτίσετε και να μου τον φέρετε πίσω σήμερα. Η αλήθεια είναι ότι έδωσα σε όλους σας βρασμένους σπόρους, που δεν θα φύτρωναν. Όλοι σας, εκτός από τον Λίνγκ, μου έχετε φέρει δέντρα και φυτά και λουλούδια. Όταν ανακαλύψατε ότι οι σπόροι δεν θα βλάσταιναν, αντικαταστήσατε το σπόρο που σας έδωσα μ’ έναν άλλο. Ο Λίνγκ ήταν ο μόνος που είχε το θάρρος και την εντιμότητα να μου φέρει μια γλάστρα που είχε μέσα το δικό μου σπόρο. Γι’ αυτό είναι αυτός που θα γίνει ο νέος αυτοκράτορας!

Αν σπείρεις εντιμότητα, θα θερίσεις εμπιστοσύνη.

Αν σπείρεις καλοσύνη, θα θερίσεις φίλους.

Αν σπείρεις ταπεινοφροσύνη, θα θερίσεις μεγαλείο.

Αν σπείρεις επιμονή, θα θερίσεις νίκη.

Αν σπείρεις στοχασμό, θα θερίσεις αρμονία.

Αν σπείρεις σκληρή δουλειά, θα θερίσεις επιτυχία.

Αν σπείρεις συγχώρηση, θα θερίσεις συμφιλίωση.

Αν σπείρεις ειλικρίνεια, θα θερίσεις καλές σχέσεις.

Αν σπείρεις υπομονή, θα θερίσεις βελτίωση.

Αν σπείρεις πίστη, θα θερίσεις θαύματα.

Αν σπείρεις ανεντιμότητα, θα θερίσεις δυσπιστία.

Αν σπείρεις εγωισμό, θα θερίσεις μοναξιά.

Αν σπείρεις περηφάνια, θα θερίσεις καταστροφή.

Αν σπείρεις ζήλια, θα θερίσεις ταλαιπωρία.

Αν σπείρεις οκνηρία, θα θερίσεις στασιμότητα.

Αν σπείρεις πικρία, θα θερίσεις απομόνωση.

Αν σπείρεις πλεονεξία, θα θερίσεις απώλεια.

Αν σπείρεις κακολογία, θα θερίσεις εχθρούς.

Αν σπείρεις στενοχώριες, θα θερίσεις ρυτίδες.

Αν σπείρεις αμαρτίες, θα θερίσεις ενοχές.

Πρόσεχε, λοιπόν, τι σπέρνεις τώρα. Αυτό θα καθορίσει τι θα θερίσεις αύριο.

opougis

===========================================================

«Επανάσταση» στην Ιατρική Σχολή ΑΠΘ: Φοιτητές κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού

Date: 05/11/2021 Time: 10:56

Την δική τους επανάσταση ξεκίνησαν οι φοιτητές Ιατρικής και Οδοντιατρικής του ΑΠΘ συντάσσοντας και αποστέλλοντας επιστολή προς τον πρόεδρο της σχολής Κυριάκο Αναστασιάδη και τους λοιπούς καθηγητές.

Η επιστολή συντάχθηκε με αφορμή την επέκταση του νόμου περί υποχρεωτικού εμβολιασμού και στους φοιτητές των σχολών υγείας, των οποίων η εκπαίδευση περιλαμβάνει φυσική παρουσία σε δομές υγείας,

Οι φοιτητές εκθέτουν με επιστημονικά επιχειρήματα τους προβληματισμούς τους για την αμφιλεγόμενη αποτελεσματικότητα, αναγκαιότητα και ασφάλεια του εμβολίου και απευθύνουν έκκληση στους αρμοδίους για ανάληψη ευθυνών.  Επιπλέουν αμφισβητούν το κυβερνητικό εμβολιαστικό αφήγημα αποκαλώντας «μύθο» το περίφημο τείχος ανοσίας.

Γράφουν:

«Εμείς οι φοιτητές που αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε αποκλεισμένοι από τα κλινικά μας μαθήματα, επειδή δεν έχουμε εμβολιαστεί, κινδυνεύουμε να χάσουμε το εξάμηνό μας.

Οι νέοι πάντοτε πρωτοστατούσαν στους ευγενείς αγώνες για την ελευθερία, τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.  Ερχόμενοι αντιμέτωποι με την παγερή αδιαφορία που επικρατεί γύρω μας και ιδιαίτερα μεταξύ των συνομηλίκων και συμφοιτητών μας και αναλογιζόμενοι το βάρος της ιστορικής μας ευθύνης, επιθυμούμε να εισέλθουμε κι εμείς στο στάδιο των αρετών και να αγωνιστούμε στο πλευρό των υγειονομικών.

Ο Ρώσσος συγγραφέας Φίοντορ Ντοστογιέφσκι είχε πει ότι: «Με την ανοχή και την αδιαφορία γινόμαστε καθημερινά δολοφόνοι αμέτρητων ψυχών». Αυτές οι δύο λέξεις, η ανοχή και η αδιαφορία δεν θα μπορούσαν να γίνουν πιο ηχηρές, πιο σθεναρές και πιο ανυπόφορες στο άκουσμά τους όσο σήμερα, που βιώνουμε μία παγκόσμια σιωπηλή δολοφονία της ελεύθερης συνείδησης των ανθρώπων, μα κανείς δεν μιλά, δεν αντιδρά, δεν ορθώνει το ανάστημά του»

Κατά τη ρήση του Αγίου πατρός ημών Παισίου του Αγιορείτου: «Σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια ο καθένας μας πρέπει να κάνει ό,τι γινεται ανθρωπίνως …Έτσι θα έχουμε ήσυχη την συνείδησή μας ότι κάναμε εκείνο πού μπορούσαμε…Να μη θέλουμε να βγάλει ο άλλος το φίδι από την τρύπα, για να έχουμε εμείς την ησυχίας μας.. Αν δεν αντιδράσουμε, θα σηκωθούν οι πρόγονοί μας από τους τάφους.»

Και κλείνουν την επιστολή τους ως εξής: «Ως φοιτητές Ιατρικής και μελλοντικοί γιατροί αισθανόμαστε το χρέος να αντισταθούμε σε αυτή την παράλογη στέρηση των ελευθεριών μας και καλούμε όλους τους νέους να αγωνιστούν μαζί μας»

Παραθέτουμε ολόκληρη  την επιστολή των φοιτητών:

ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΑΙΤΗΣΗ – ΑΝΑΦΟΡΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ 4829/2021 (ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 206 ΤΟΥ Ν. 4820/2021) – ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

ΜΕ ΡΗΤΗ ΕΠΙΦΥΛΑΞΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

ΠΡΟΣ

Τον Πρόεδρο του τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ, καθηγητή κ. Κυριάκο Αναστασιάδη

Τα μέλη της συνέλευσης του τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ

και προς όλα τα μέλη ΔΕΠ του τμήματος Ιατρικής του ΑΠΘ

ΜΕ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣ

Τον Πρύτανη του ΑΠΘ, καθηγητή κ. Νίκο Παπαϊωάννου

Τον Αντιπρύτανη Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Φοιτητικής Μέριμνας, καθηγητή κ. Δημήτριο Κωβαίο

Είμαστε άπαντες φοιτητές του τμήματος Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του οποίου είστε επικεφαλής. Κάποιοι από εμάς έχουμε εμβολιαστεί έναντι του Sars-CoV-2, κάποιοι δεν προτιθέμεθα και κάποιοι τελούμε υπό ασφυκτική πίεση και εκβιασμό προκειμένου εντέλει να εμβολιαστούμε.

Κατόπιν της γνωστοποίησης ότι επιβάλλεται εις βάρος μας το φερόμενο ως “ειδικό διοικητικό μέτρο” της αναστολής άσκησης της κλινικής μας πρακτικής στις πανεπιστημιακές κλινικές των διαφόρων νοσοκομείων, διατυπώνουμε με την προκείμενη αναφορά τη νόμιμη διαμαρτυρία μας, γιατί με την τήρηση εκ μέρους σας του προδήλως παράνομου και αντισυνταγματικού νόμου περί υποχρεωτικού εμβολιασμού:

●   Παραβιάζεται το θεμελιώδες δικαίωμά μας στην εκπαίδευση και επαγγελματική κατάρτιση, που κατοχυρώνεται από το άρθρο 16, §4 Συντάγματος.

●   Πλήττεται ο πυρήνας των ατομικών μας δικαιωμάτων (άρθρα 2, 5 §1 και §5 Σ, σε συνδυασμό με το άρθρο 8 §1 της ΕΣΔΑ, το άρθρο 3 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και του άρθρου 5 της Συμβάσεως του Οβιέδο).

●   Καταπατείται το δικαίωμα στην ακεραιότητα του προσώπου (ελεύθερη και εν επιγνώσει συναίνεση του ενδιαφερομένου στην πραγματοποίηση ιατρικών πράξεων) και το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματός μας (άρθρο 14, ΚΙΔ, άρθρο 9, GDPR και άρθρο 5, §5 Σ).

●   Προσβάλλεται βάναυσα η αγαθή και έντιμη προσωπικότητα μας, καθώς και η αξιοπρέπειά μας.

●   Υπεισέρχεται μία άνιση μεταχείριση των φοιτητών και μία ανήθικη διάκρισή μας σε εμβολιασμένους και μη, παραβιάζοντας την αρχή της Ισότητας και της Αναλογικότητας (άρθρα 4 §1 και 25 §1 Σ).

●   Αναφύονται σοβαρά ζητήματα βιοηθικής που ενδεχομένως προσκρούουν σε ηθικές αρχές και θρησκευτικές πεποιθήσεις.1,2,3,4

Η απόφασή σας να μην κάνετε δεκτή την παρουσία μας στις κλινικές και τα μαθήματα που πραγματοποιούνται εντός αυτών και στο πλαίσιο αυτών, όπως και ότι έχετε το δικαίωμα να ελέγχετε το αναφερόμενο ως “πιστοποιητικό εμβολιασμού”, αντίκεινται σε κάθε έννοια θεσμικής και συναλλακτικής χρηστότητας και εντιμότητας.

Συνεπώς, η άρνησή σας ν’ αποδέχεστε την προσηκόντως, εν τοις πράγμασι και κατά τον νόμο, παρουσία μας και άσκηση της κλινικής μας πρακτικής στις διάφορες νοσοκομειακές κλινικές όπου ανήκουμε, αντίκειται στην προσήκουσα εθελοντική παροχή των υπηρεσιών μας ως ασκούμενοι/ες φοιτητές/ριες και στις αρχές καλοπιστίας, χρηστότητας και εντιμότητας που διέπουν την εκπαιδευτική σχέση με δεδομένο ότι η επίδειξη “πιστοποιητικού εμβολιασμού”:

– δεν συνδέεται με τα καθήκοντά μας ως φοιτητών/ριών και

αποτελεί, κατά τον νόμο, ευαίσθητο προσωπικό δεδομένο που επιθυμούμε να διατηρούμε απόρρητο ως στοιχείο της εν στενή εννοία προσωπικότητάς μας.

Ως φοιτητές Ιατρικής, προβληματιζόμαστε αντικρύζοντας την σύγχυση και τις παλινωδίες που επικρατούν στον ακαδημαϊκό και εν γένει στον ιατρικό κόσμο, τις ανακολουθίες στην πολιτική διαχείρισης της πανδημίας και του εμβολιαστικού προγράμματος και την γενικότερη άγνοια στο ευρύ κοινό. Επιπλέον, διαθέτουμε τις απαραίτητες γνώσεις, προκειμένου να μελετήσουμε τα τρέχοντα ιατρικά δεδομένα, να δούμε κριτικά και να αμφισβητήσουμε γόνιμα.

Ως εκ τούτου, είναι χρέος μας να μοιραστούμε μαζί σας τους προβληματισμούς μας:

Είναι σε γνώση όλων μας, ότι τα εμβόλια αυτά έχουν λάβει από τον αρμόδιο Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων μία έγκριση για χρήση υπό όρους, υπό την οποία κυκλοφορούν μέχρι και σήμερα.

Ως νέοι και στην πλειοψηφία μας υγιείς φοιτητές, θεωρούμε ότι δεν συγκαταλεγόμαστε στην κατηγορία των ανθρώπων που έχουν επείγουσα ανάγκη να εμβολιαστούν. Και αυτό διότι το ποσοστό θνητότητας από COVID-19 στη νεανική ηλικία είναι πολύ μικρό.

Για του λόγου το αληθές, τα επίσημα στατιστικά δεδομένα του Ηνωμένου Βασιλείου 9 δηλώνουν μηδενικό ποσοστό θανάτων (0,0%) από το στέλεχος δέλτα του ιού σε ηλικίες κάτω των 50 ετών. Μελέτη δημοσιευμένη στο Toxicology Reports10  που ανέλυσε τους επίσημα καταγεγραμμένους θανάτους από το CDC στις ΗΠΑ ανά ηλικιακή ομάδα έδειξε ότι για ηλικίες 0-34 ετών οι θάνατοι είναι ελάχιστοι και εγγίζουν τους μηδενικούς (figure 1).

Στην ίδια μελέτη, αντίστοιχο γράφημα των θανάτων 7 μέρες μετά από τον εμβολιασμό έδειξε υψηλότερο ποσοστό θανάτων στις αντίστοιχες ηλικίες από το ποσοστό θανάτων από την ίδια τη νόσο COVID-19 (figure 2).

Είναι γεγονός, ότι στο ευρωπαϊκό σύστημα φαρμακοεπαγρύπνησης (EUDRAVIGILANCE) έχει καταγραφεί επισήμως μία ποικιλία χιλιάδων σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών, πολλές από τις οποίες είναι και θανατηφόρες. 

Βλάβες του ενδοθηλίου (φλεβικές-αρτηριακές θρομβώσεις, θρόμβωση φλεβωδών κόλπων εγκεφάλου, DIC), ITP, σύνδρομο VITT, υπερφλεγμονώδη σύνδρομα (ΜΙS), μυοκαρδίτιδες, περικαρδίτιδες, νευρολογικές διαταραχές (Guillain Barre, ADEM, AMN), σπειραματονεφρίτιδες, αναφυλακτικές αντιδράσεις.

Η μυοκαρδίτιδα είναι το χαρακτηριστικό παράδειγμα μίας επισήμως καταγεγραμμένης ανεπιθύμητης ενέργειας, που φαίνεται να πλήττει σε επικίνδυνο ποσοστό εμάς τους νέους, ενώ οι μακροπρόθεσμες επιπλοκές της (π.χ. καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμίες) παραμένουν προς το παρόν άγνωστες.

Πρόσφατη μελέτη15 σε μεγάλο οργανισμό υγείας του Ισραήλ παρατήρησε την εμφάνιση της μυοκαρδίτιδας σε νέους άρρενες ηλικίας 16-29 ετών σε αναλογία 10.69 περιστατικών ανά 100.000. Σε περίπτωση μίας σοβαρής παρενέργειας ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη;

Εάν οι φαρμακοβιομηχανίες αποποιούνται των ευθυνών τους και η επιτροπή των ειδικών απολαμβάνει την ασυλία του ακαταδίωκτου ποιος θα αποκαταστήσει οποιαδήποτε υλική ή ηθική βλάβη προκληθεί; Η ατομική υγεία χτίζει την δημόσια υγεία. Μια μελέτη δημοσιευμένη στο Science, Public Health Policy & the Law υπολογίζοντας τον αριθμό τον ατόμων που πρέπει να εμβολιαστούν ώστε να προληφθεί 1 θάνατος από covid19 και τους θανάτους που προκύπτουν από παρενέργειες του εμβολιασμού αναφέρει σχέση κινδύνου-οφέλους 2:3, για κάθε 6 θανάτους που προλαμβάνονται με τον εμβολιασμό παρουσιάζονται 4 θανατηφόρα περιστατικά μετά από τον εμβολιασμό.

 Ενώ, πολλά ερωτήματα σχετικά με την ακριβή δράση των νέας τεχνολογίας εμβολίων βασισμένων σε mRNA παραμένουν αναπάντητα.

Την ίδια στιγμή, δημοσιευμένες μελέτες σε έγκριτα ιατρικά μέσα πιστοποιούν την φθίνουσα πορεία της εμβολιαστικής ανοσίας μετά το πέρας των 6 μηνών.

Παρ’ όλα αυτά, εμβολιασμένοι συμφοιτητές μας δύνανται να κυκλοφορούν ελεύθερα στους χώρους των κλινικών και του πανεπιστημίου, ακόμη και εάν έχει περάσει το όριο των 6 μηνών ή/και έχουν χαμηλούς τίτλους αντισωμάτων.

Ταυτοχρόνως, συμφοιτητές μας που έχουν νοσήσει και διαθέτουν υψηλούς τίτλους αντισωμάτων (και πιθανότατα και κυτταρική ανοσία) μετά το πέρας των 6 μηνών,  είναι αναγκασμένοι να υποβληθούν σε υποχρεωτικό εμβολιασμό, προκειμένου να συνεχίσουν ανεμπόδιστα την κλινική τους άσκηση- παρά την αναγνωρισμένη υπεροχή της φυσικής ανοσίας έναντι της τεχνητής-εμβολιαστικής.

Πλήθος μελετών υποστηρίζουν την δυναμική ανοσιακή μνήμη μετά από λοίμωξη από Covid-19 και μετά το πέρας των 6 μηνών, όριο το οποίο εμποδίζει την κλινική άσκηση πολλών από εμάς καθώς και την ανεμπόδιστη συμμετοχή  σε κάθε εκπαιδευτική διαδικασία χωρίς επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση. 

Ήδη, γινόμαστε μάρτυρες αναφορών σε δημόσια νοσοκομεία της διασποράς του ιού μεταξύ του εμβολιασμένου υγειονομικού προσωπικού, κάτι το οποίο διαταράσσει την εύρυθμη λειτουργία των κλινικών και θέτει σε κίνδυνο τους ασθενείς. Είναι γνωστό στην επιστημονική κοινότητα το πρόβλημα των breakthrough μολύνσεων και της ανεξέλεγκτης διασποράς του ιού μεταξύ και εμβολιασμένων υγειονομικών, όπως παρατηρήθηκε για παράδειγμα πρόσφατα και στο νοσοκομείο της Έδεσσας.

Την ίδια ώρα, γνωρίζουμε πολλούς εμβολιασμένους συμφοιτητές μας, οι οποίοι έχουν μολυνθεί, έχουν νοσήσει και έχουν μεταδώσει τον ιό. Ήδη οι πρόσφατες επιστημονικές και υγειονομικές εξελίξεις έχουν καταστήσει κοινό τόπο ότι και οι εμβολιασμένοι έναντι του Sars-CoV-2 νοσούν και μεταδίδουν τον ιό. Παρ΄ όλα αυτά το επιβληθέν πιστοποιητικό εμβολιασμού τους επιτρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα σε χώρους διασκέδασης και ταυτοχρόνως στα νοσοκομεία – χώροι από τους οποίους αποκλείονται οι ανεμβολίαστοι! – χωρίς την διενέργεια του απαραίτητου διαγνωστικού ελέγχου.

Τόσο οι εμβολιασμένοι όσο και οι ανεμβολίαστοι φοιτητές θα  μπορούσαν με τη διενέργεια δύο rapid test την εβδομάδα να προσέλθουν με μεγαλύτερη ασφάλεια στις κλινικές. Ως εκ τούτου, το περιβόητο επιχείρημα της “κοινωνικής ευθύνης” απέναντι στον ασθενή, το οποίο πολλάκις χρησιμοποιείται προκειμένου να τεκμηριωθεί η απαράδεκτη υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού, φαίνεται να ξεθωριάζει και να χάνει την επιστημονική ισχύ του.

Σε αυτό το πλαίσιο η δημιουργία του λεγόμενου «τείχους ανοσίας» φαντάζει μυθική έννοια -όπως εξάλλου έχει δηλωθεί αυτολεξεί και επισήμως από σύμβουλο του ΠΟΥ- που μοιάζει να πλήττεται από παντού και όχι μονάχα από την παρουσία ελάχιστων αναλογικά ανεμβολίαστων φοιτητών σε κάθε κλινική.

Ως φοιτητές ιατρικής, διδασκόμαστε για το χρέος που καλούμαστε να αναλάβουμε ως ασκούμενοι και ως μελλοντικοί / ές ιατροί να τηρούμε ευλαβικά την Ιπποκρατική ρήση «ὠφελέειν ἢ μὴ βλάπτειν», η οποία το τελευταίο διάστημα καταπατείται με την καταναγκαστική επιβολή των υποχρεωτικών μαζικών εμβολιασμών σε υγιείς και νέους ανθρώπους. Ήδη πολλοί από τους συμφοιτητές μας έχουν σπεύσει βιαίως υπό το ασφυκτικό βάρος αυτού του εξαναγκασμού να εμβολιαστούν προκειμένου να μην χάσουν τα κλινικά τους μαθήματα και ως συνέπεια το εξάμηνό τους.

Σας καλούμε να αναλογιστείτε την τεράστια υλική, ψυχική και ηθική βλάβη που προκαλεί η τήρηση των απαράδεκτων αυτών μέτρων σε όλους εμάς. Ως φοιτητές με μηδενικά έσοδα και επιβαρυμένοι με έξοδα που απαιτεί η φοίτησή μας στη σχολή (π.χ. ενοίκιο), η οικονομική επιβάρυνση που απορρέει από την ανταπόκριση στις απαιτήσεις για την παρακολούθηση των θεωρητικών μαθημάτων (2 rapid test εβδομαδιαίως)- η οποία αντίκειται στην έννοια της δημόσιας δωρεάν παιδείας, καθώς και στον κώδικα για την υγεία των εργαζομένων*- και η επικείμενη παράταση του χρόνου των σπουδών μας επιφέρουν καίριο πλήγμα στον οικογενειακό προϋπολογισμό. 

Μετά από ενάμιση χρόνο αποχής μας από την κλινική πράξη, ερχόμενοι γεμάτοι προσδοκίες και στην προσπάθειά μας να αναπληρώσουμε το τεράστιο έλλειμμα εκπαίδευσης που άφησε πίσω η διαχείριση της πανδημίας, ξαφνικά αποκλειόμαστε από την εκπαιδευτική διαδικασία χωρίς να γνωρίζουμε πότε θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε σε αυτήν.

Βιώνοντας αυτόν τον αποκλεισμό, στο περιθώριο της ακαδημαϊκής κοινότητας, πώς θα μπορέσουμε να εισέλθουμε ξανά ανταγωνιστικά σε αυτήν; Η αποχή μας από την εκπαιδευτική διαδικασία μάς αποξενώνει από αυτήν, ενώ με τη δεδομένη καθυστέρηση των σπουδών μας καταβαραθρώνεται η θέση μας σε λίστες αναμονής ειδικότητας.

Σας απευθύνουμε, λοιπόν, έκκληση και παράκληση για:

●   Την μη εφαρμογή εκ μέρους σας του αντισυνταγματικού νόμου περί υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού (ν. 4829/2021 ΦΕΚ 166/Α/10-9-21 Άρθρο 36), την αποκατάστασή μας στην κλινική άσκηση και την μέριμνα για τις απουσίες που ήδη πραγματοποιήθηκαν ως απόρροια της εφαρμογής του νόμου αυτού.

●   Την δωρεάν διάθεση των υποχρεωτικών εβδομαδιαίων rapid test.

●   Το μη διαχωρισμό μας (όσον αφορά τη διενέργεια προληπτικών εβδομαδιαίων τεστ) σε σχέση με τους εμβολιασμένους συμφοιτητές μας.

●   Την παράταση της χρονικής διάρκειας του πιστοποιητικού νόσησης.

●   Την αναγνώριση των παρουσιών του πρώτου τριμήνου του έκτου έτους (που έγιναν πριν από την εφαρμογή του νόμου της υποχρεωτικότητας).

●   Το δικαίωμα συμμετοχής μας στην προσεχή εξεταστική διαδικασία.

Στα πλαίσια αυτής της υγειονομικής, αλλά και πολιτικής και ηθικής κρίσης κάθε ένας ας επωμιστεί την ευθύνη της ιδιότητας/θέσης και των πράξεών του. Από την πλευρά μας, επιφυλασσόμαστε ρητά για κάθε νόμιμο δικαίωμά μας, και θα αγωνιστούμε για την επανόρθωση των σημαντικών ηθικών και υλικών ζημιών μας.

Φοιτητές Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Με την στήριξη  φοιτητών Οδοντιατρικής.

===============================================================

Texas Father Who Lost 16-Year-Old Son to the Pfizer Vaccine “My government lied to me” === Καταγγελίες π. Στυλιανού Καρπαθίου

Πότε θα σταματήσει αυτό το έγκλημα; Απαρηγόρητος πατέρας κλαίει για τον χαμό του μονάκριβου 16αχρονου γιού του από το eμβόλιο της Pfizer.

Ένα σπαρακτικό βίντεο μας έκανε να δακρύσουμε από την οδύνη αυτού του ανθρώπου που έχασε το 16χρονο μοναχοπαίδι του από το εμβόλιο. Μας γέμισε ταυτόχρονα και με μίσος για τους απανταχού κυβερνώντες και «δημοσιογράφους», που προωθούν ή επιβάλλουν τα δολοφονικά εμβόλια στα νέα παιδιά.

«Είμαι πατέρας ενός 16χρονου γιου. Είμαστε μονογονεϊκή οικογένεια και τον μεγάλωσα μόνος από μωρό. Σήμαινε τα πάντα για μένα. Του έκανα το εμβόλιο για να τον προσταστέψω. Ποτέ με το γιο μου δεν είμασταν χώρια. Ήταν ο καλύτερός μου φιλος. Ήταν ένα παιδί ευτυχισμένο, πάντα με το χαμόγελο. Δεν είμαι πλούσιος, αλλά του έδινα πάντα ό,τι ζητούσε. Του έκανα το εμβόλιο, γιατί ως πατέρας νόμιζα ότι ήταν το σωστό αυτό που κάνω. Ήταν σαν να έπαιζα ρώσικη ρουλέτα. Η κυβέρνηση μου είπε ψέματα! Μου είπε ότι είναι ασφαλές να κάνω το εμβόλιο! Την επόμενη εβδομάδα θα ήταν τα γενέθλιά του. Πρέπει να προστατέψουμε τα παιδιά όλων τώρα από τα εμβόλια».

theflagreport.com

================================================================

π. Στυλιανός Καρπαθίου – Για μια πενταμελή οικογένεια, μόνο για μια Κυριακή να πάει στην Εκκλησία απαιτούνται 50 ευρώ, 200 ευρώ το μήνα !

Posted on

π. ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ: Αν λοιπόν αληθεύει ότι το ανάστημα! Τσίπρας! έδωσε τα συγχαρίκια του στον πρόεδρο της Ιεράς Συνόδου για την επονείδιστη αυτή Εγκύκλιο, τότε είμαστε για κλάμματα.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Αληθεύει. Του τηλεφώνησε. Αληθεύει. Δεν είναι «αν αληθεύει π. Στυλιανέ. Αληθεύει.»

π. ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ: Ωραία. Ο Καισαροπαπισμός στο απόγειό του. Όμως δεν θα αφήσουμε εμείς να ακουστεί κραυγή από αντίχριστους και αλιβάνιστους -εσμούς ‘η Εκκλησία εάλω’. Με όποιο δικό μας προσωπικό ή όχι κόστος. Ζει Kύριος και διασκορπισθήσονται οι εχθροί Aυτού.

Και επιπλέον να τονίσω το πρωτόγνωρο ιστορικώς και επονείδιστο σημείο της Εγκυκλίου, είναι η απαίτηση της Ιεράς Συνόδου να πληρώνουν οι Χριστιανοί 10 ευρώ -το είπατε κύριε Καψαμπέλη- για την είσοδό τους στο Ναό. Απλά. Σκεφθείτε, μόνο μια 5αμελή οικογένεια. Μόνο για μια Κυριακή απαιτούνται 50 ευρώ. Δηλαδή, μηνιαίο έξοδο για τον γλίσχρο μισθό που προέκυψε από τα αλήστου μνήμης μνημόνια, 200 ευρώ!

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: Μόνο για την Εκκλησία. Όχι για τις υπόλοιπες… γιατί πρέπει να κάνει συνέχεια.

π. ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ: Μόνο για την Κυριακή. … Θα ΄ρθουν οι γιορτές.. της Αγίας Αικατερίνης, του Αγίου Στυλιανού, τα Εισόδια της Θεοτόκου κλπ. Αυτό είναι άλλη ιστορία!

Αν λοιπόν αυτό -και θα μιλήσω σαν ψυχίατρος- δεν είναι βαριά ψυχιατρική πάθηση, που προσδιορίζεται από τον κωδικό F20.0 και χαρακτηρίζεται ως παρανοειδής σχιζοφρένεια, οι λέξεις έχασαν το νόημά τους.

-https://www.youtube.com/watch?v=LK1jYmRov4k

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΡΕ ΦΙΛΕ !

ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

==============================================

Καταγγελία π. Στυλιανού Καρπαθίου: Ο Τσιόδρας είπε σε συγγενή του να μην νοσηλευτεί!

Posted on

Εγώ ξέρω προσωπικά και θα σας το πω. Ο κύριος Τσιόδρας σε συγγενή του πρόσωπο, του είπε «όχι νοσηλεία». …

«Όχι νοσηλεία σε νοσοκομείο. Βεβαίως.» … Σας έχω πει κι άλλα για τον κ. Τσιόδρα. Είναι εγκυρότατο αυτό το οποίο σας λέγω. Για ποιόν λόγο; Τί συμβαίνει στα νοσοκομεία επιτέλους; Γιατί άλλα πρωτόκολλα έχουν μια επιτυχία του 99% όπως του Λεωνίδα του Στέλλα; … Αν είναι έντιμος ας βγει να το διαψεύσει. Όπως και την νοσηλεία του. Και το ψευδώνυμό του.

-https://www.youtube.com/watch?v=fNubwJINyZA

Άγιος πατήρ Σεραφεὶμ Ρόουζ: Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ κατάστασις εἰς τὰ ἔσχατα! ==== “”” Χωρίς φρένα στόν κατήφορο… “””

Πρὶν ἀπὸ σαράντα περίπου χρόνια ὁ μακαριστὸς ὅσιος καὶ χαρισματικὸς Γέροντας Σεραφεὶμ Ρόουζ, προέβλεψε τὰ ἑξῆς φοβερὰ γιὰ τὶς ἀποκαλυπτικὲς ἡμέρες μας: 

« Σίγουρα οἱ ἔσχατοι καιροὶ θὰ εἶναι κοντά, ὅταν θὰ ἐπέλθει πνευματικὴ πλάνη τόσο πειστική, ὥστε νὰ “πλανήσει, ἂν εἶναι δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς”.

Ἡ ὅλη σύγχρονη πνευματικὴ ἀτμόσφαιρα φορτίζεται μὲ τὴ δύναμη τῆς ἐμπειρίας δαιμονικῆς μύησης, καθὼς τὸ “μυστήριο τῆς ἀνομίας” εἰσέρχεται στὸ προτελευταῖο στάδιο καὶ ἀρχίζει νὰ καταλαμβάνει τὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων – μάλιστα, νὰ καταλαμβάνει καὶ τὴν ἴδια τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, ἂν αὐτὴ ἦταν δυνατόν.

Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί : Μείνετε σταθεροὶ στὴ χάρη ποὺ ἔχετε, ποτὲ μὴ τὴν ἀφήνετε νὰ γίνει θέμα συνήθειας, ποτὲ μὴ τὴ μετρᾶτε μόνο μὲ ἀνθρώπινα κριτήρια, ποτὲ μὴ προσδοκᾶτε νὰ εἶναι αὐτὴ λογικὴ ἢ κατανοητὴ σ’ αὐτούς, ποὺ δὲν καταλαβαίνουν τίποτα ὑψηλότερο ἀπὸ τὰ ἀνθρώπινα, ἢ ποὺ σκέφτονται νὰ ἀποκτήσουν τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μὲ κάποιον ἄλλο τρόπο ἀπὸ αὐτόν, ποὺ μᾶς ἔχει παραδώσει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

Ἡ ἀληθινὴ Ὀρθοδοξία ἀπὸ τὴν ἴδια της τὴ φύση μοιάζει ἐντελῶς ἐκτὸς τόπου σ’ αὐτοὺς τοὺς δαιμονικοὺς καιρούς, μία ξεπερασμένη μειονότητα τῶν περιφρονημένων καὶ “ἀνόητων”, στὴ μέση μίας θρησκευτικῆς “ἀναζωπύρωσης” ἐμπνευσμένης ἀπὸ ἕνα ἄλλο εἶδος πνεύματος.

Ἀλλὰ ἂς παρηγορηθοῦμε ἀπὸ τοὺς βέβαιους λόγους τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ:

“Μὴ φοβᾶσαι, μικρὸ ποίμνιο, γιατί ὁ Πατέρας σας εὐαρεστήθηκε νὰ σᾶς δώσει τὴ βασιλεία” (Λουκ.12:32) »! 

Οἱ προφητικοὶ αὐτοὶ λόγοι τοῦ ἁγίου Γέροντα ἐπαληθεύονται στὶς μέρες μας! Ἂς εἴμαστε ἕτοιμοι γιὰ τὰ χειρότερα, ποὺ ἕπονται!

================================================

Χωρίς φρένα στόν κατήφορο…

Ὁ κατήφορός τους δέν μπορεῖ πλέον νά περιγραφεῖ. Μέχρι καί ἡ τόσο πλούσια ἑλληνική γλῶσσα δείχνει ἀνεπαρκής πιά. Ζοῦμε πάντως σίγουρα ὅλο καί πιό ἐμφατικά ἀπό την ἐκκλησιαστική μας Ἱεραρχία αὐτό πού ἔγραφε κάποτε ὁ Θουκυδίδης γιά ἐκείνους πού διέστρεφαν ἀκόμη καί τή σημασία τῶν λέξεων, ὥστε νά μποροῦν νά δικαιολογοῦν τίς πράξεις τους. Καί μάλιστα τό πράττουν μέ τρόπους ὅλο καί πιό καρικατουρίστικους, μέ σοφίσματα ὁλοένα καί πιό γελοῖα.  

Ἔχουν βγάλει νέα δόγματα, ἔφτιαξαν μία νέα ὁλόκληρη ψευτοθεολογία, μᾶς ἔχουν πεῖ ταλιμπάν καί ψεκασμένους, μετά μᾶς ἔβγαλαν τρελούς καί δαιμονισμένους (ἐνῶ βέβαια οἱ ἴδιοι εἶναι πού μιλοῦν παρανοϊκά καί δαιμονικά), ἔχουν βαφτίσει τήν πλάνη Ὀρθοδοξία καί ὀρθή πίστη τήν αἵρεση.

       Καί φυσικά συνεχίζουν ἀπτόητοι. 

Ὁ ἕνας πρόσφατα μᾶς ἀποκάλεσε καί νεοναζί, σέ ἕνα ἀκόμη μνημεῖο παραληρηματικῆς «ἐπιχειρηματολογίας» (γιά νά διαστρέψει καί νά δικαιολογήσει τόν ἀνεκδιήγητο τρόπο συμπόρευσής του μέ τούς πραγματικούς νεοναζί, τά ὄργανα τῆς ἀντίχριστης δυστοπικῆς δικτατορίας). 

 Ὁ ἄλλος προσέβαλε τήν ἑορτή τοῦ Ἁγίου Δημητρίου, προσπαθώντας νά μᾶς ἐξηγήσει μέ ἕνα ἀκόμη ἀπό τα δικά του παροιμιώδη ψευτοθεολογικά ( καί δαιμονικῶς διαστρεβλωτικά ) παραληρήματα, γιατί ὀφείλουμε νά προσκυνοῦμε τά εἰκονίσματα, φορώντας μάσκες (μέχρι καί τήν Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδο, δηλαδή τή Σύνοδο πού ἀποκατέστησε τίς Ἱερές Εἰκόνες, εἶχε τό θράσος να ἐπικαλεστεῖ ὁ συνεπέστατος αὐτός εἰκονομάχος)! 

Ὁ τρίτος προσέβαλε τήν πρόσφατη ἐθνική μας ἐπέτειο καί τά ποτάμια τοῦ ἑλληνικοῦ αἵματος πού χύθηκαν πάνω στά βορειοηπειρώτικα βουνά, τολμώντας νά παραλληλίσει ἐκεῖνο τό μεγαλειῶδες ΟΧΙ, μέ τό ὄχι πού δῆθεν ὀφείλουμε νά ποῦμε στόν τωρινό μεγάλο μας ἐχθρό ( δηλαδή τόν…κορωνοιό ) , κάνοντας τό ἐμβόλιο! 

       Καί μετά ἦρθε και ἡ προφανῶς  ὑπέρτατη πρόκληση τῶν ἡμερῶν, δηλαδή τό κατάπτυστο φιρμάνι πού ἔστειλε σέ μή ἐμβολιασμένους ἱερεῖς τῆς Μυτιλήνης ὁ τοπικός μητροπολίτης διατάζοντάς τους («ἐντελλόμεθα» εἶναι ἡ ἀκριβής διατύπωση) νά ἐμβολιαστοῦν ἐντός μίας ἐβδομάδας, γιατί ἀλλιῶς θά τεθοῦν σέ ἀργία ἄνευ ἀποδοχῶν – καί θά παραμείνουν σέ ἀργία, μέχρι νά ἐμβολιαστοῦν. Καί ἄς μήν ἔχει βεβαίως κανένα δικαίωμα νά διατάξει κάτι τέτοιο, γιατί νομική διάταξη ( ἔστω καί χουντοδυστοπική, σάν κι αὐτήν π.χ. πού ἔστειλε σέ ἀναστολή τούς ὑγειονομικούς, ἀλλά τέλος πάντων ὑπαρκτή ), πού νά ὑποχρεώνει τούς κληρικούς σέ τέτοιο πρᾶγμα, δέν ὑφίσταται.

Τεράστια ἀπόδειξη καί αὐτό γιά τό ποῦ ἔχουν καταντήσει πιά οἱ ( πρώην ) πνευματικοί ταγοί. Βασιλικότεροι τοῦ βασιλέως καί χουντικότεροι τῆς πολιτικής δικτατορίας. Λύκοι βαρεῖς καί ἀνελέητοι.

       Σέ ὅλες αὐτές τίς περιπτώσεις πάντως (ὅπως καί σέ τόσες ἀκόμη πού σχεδόν καθημερινά βλέπουμε), δέν εἶναι πιά ἀπλῶς ξεκάθαρο ὅτι ὁ κατήφορος τῶν πλανεμένων αὐτῶν ψευτοποιμένων τοῦ ὀργουελικοῦ ἀνάποδου κόσμου συνεχίζεται (καί μαζί καί τό ἠχηρό τους ξεμπρόστιασμα). 

Εἶναι ἐπίσης προφανές ὅτι ὅλη αὐτή τήν τύφλωση, τήν ἐπιτρέπει ὁ Θεός νά βγαίνει πιά πρός τά ἔξω μέ τέτοιο ( ὅλο καί πιό ἀκραῖο ) τρόπο , τόσο ἐκκωφαντικά , μέ τόσο τραγικούς ἀνθρώπους πού δέν κρατᾶνε πιά οὔτε μία ἐπιφύλαξη (ἔστω γιά τό θεαθῆναι, ὅπως δηλαδή συνέβαινε μέχρι πέρσι γιά ἄλλα σοβαρά πνευματικά θέματα ) καί πού ἔχουν πετάξει πλέον κάθε φύλλο συκῆς καί κάθε ἴχνος προσχήματος , στόν κάθιδρο ἀγώνα δρόμου πού δίνουν γιά τό ποιός θα κουτρουβαλήσει πιό γρήγορα στήν Ἄβυσσο , χωρίς φρένα ( καί φρένας ) , παρασέρνοντας καί ὅσους περισσότερους μπορεῖ μαζί του.

       Καί προφανῶς ὁ Θεός τήν ἐπιτρέπει, γιατί τά πράγματα πρέπει πλέον νά ξεκαθαρίσουν. Ὁ καιρός εἶναι ὄντως κοντά…

τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα Διδάκτορος Ἱστορίας

=====================================================

================================================