-Τι είδους άνθρωποι ζουν σ’ αυτόν τον τόπο, γέροντα;

-Τι είδους άνθρωποι ζουν σ’ αυτόν τον τόπο, γέροντα;


Κάποτε κάποιος νεαρός μόλις έφτασε σε μια Όαση στη μέση της Ερήμου της Ιουδαίας, συνάντησε τον γέρο–Ελισαίο και τον ρώτησε:

-Τι είδους άνθρωποι ζουν σ’ αυτόν τον τόπο, γέροντα;

-Τι είδους άνθρωποι ζούσαν στον τόπο σου, παιδί μου; Ρώτησε με τη σειρά του ο γέροντας.

– Μια κοινωνία εγωιστών και κακών, απάντησε ο νεαρός, είμαι χαρούμενος που έφυγα από κοντά τους.

-Τους ίδιους θα βρεις κι εδώ, παιδί μου, απάντησε στοχαστικά ο γέρο-Ελισαίος.

Την ίδια μέρα πέρασε από την Όαση να πιει νερό και να ξεκουραστεί ένας άλλος νεαρός και ρώτησε τον γέρο – Ελισαίο:

– Γέροντα, τι είδους άνθρωποι ζουν εδώ;

Ο γέροντας απάντησε με την ίδια ερώτηση:

-Τι είδους άνθρωποι ζουν στον τόπο από τον οποίο έρχεσαι, παιδί μου;

Ο νεαρός απάντησε:

-Μια θαυμάσια ομάδα ανθρώπων, φιλική, ειλικρινής, φιλόξενη. Είναι πολύ λυπηρό που πρέπει να τους αφήσω.

-Τον ίδιο τύπο ανθρώπων θα συναντήσεις κι εδώ, είπε ο γέρο-Ελισαίος.

Ο μικρός εγγονός του που άκουσε τις συνομιλίες τον ρώτησε σαν έμειναν οι δυο τους:

-Παππού, πώς γίνεται να δώσεις τόσο διαφορετικές απαντήσεις στην ίδια ερώτηση;

Κι ο γέρο-Ελισαίος απάντησε:

– Άκου, παιδί μου.  Ο καθένας μας, κουβαλά στην καρδιά του τις εικόνες που βλέπουν τα μάτια της ψυχής του

Αυτός, που δε διέκρινε τίποτε καλό στα μέρη από όπου πέρασε, δεν θα βρει ούτε κι εδώ κάτι καλό. Εκείνος που συνάντησε φίλους εκεί, θα βρει κι εδώ. 

Κι αυτό διότι στην πραγματικότητα η ψυχική στάση είναι το μόνο πράγμα στη ζωή μας που μπορούμε να ελέγχουμε απόλυτα. Ό,τι εκπαιδεύσαμε τα μάτια της ψυχής μας να αναζητούν, αυτά και θα βρίσκουν.

Ακόμα, ο καλοπροαίρετος άνθρωπος θα δοξάσει τον Θεό για ό,τι βλέπει πως του έχει δώσει Εκείνος ενώ ο κακοπροαίρετος θα Τον βλασφημήσει για ό,τι δεν του έχει δώσει.

Αυτό που συμφέρει όλους μας είναι να μάθουμε να βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια του Θεού! Να περνάμε τους πάντες και τα πάντα, μέσα από το πρίσμα της αγάπης Του και να είμαστε ευγνώμονες… Τότε μόνο θα ειρηνεύσουμε πραγματικά!

|από τη Jo Amparti

=================================================

Το Πρότζεκτ των Μαρτυριών – η ταινία

The Testimonies Project was created to provide a platform for all those who were affected after getting the covid-19 vaccines, and to make sure their voices are heard, since they are not heard in the Israeli media.

We hope this project will encourage more and more people to tell their story.

67 λεπτά με μαρτυρίες ανθρώπων για παρενέργειες/ θανάτους απ’ τα μπόλια.

Τρομερό βίντεο που πρέπει να προωθηθεί . Αυτό που φοβόμουν για το Ισραήλ (πρότυπο εμβολιασμού) έγινε πραγματικότητα. Κατέστρεψαν τις ζωές των ανθρώπων. Και όλοι υγιείς και δραστήριοι.

Ας ευχαριστήσουμε από καρδιάς τους συνάνθρωπούς μας και την δημοσιογράφο που δε φοβήθηκαν να μας εκμηστηρευτούν,να μας διηγηθούν τις τραγικές εμπειρίες του και ας γίνει οδηγός ζωής και τρόπου σκέψης ΠΛΕΟΝ ότι ο άνθρωπος ΔΕΝ μπορεί να αποτελέσει πείραμα για τις ορέξεις άλλων.

@kikkerjen 

=====================================================

Ο Άγιος Γρηγόριος Νεοκαισαρείας ο Θαυματουργός

Άγιος Γρηγόριος Νεοκαισαρείας
Θαυματουργός, Επίσκοπος Νεοκαισαρείας
Γέννησηπερ. 213
Νεοκαισάρεια, Πόντος
Κοίμησηπερ. 270
Πόντος
Τιμάται απόΑνατολική Ορθόδοξη Εκκλησία
Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία
Ανατολική Ορθοδοξία
Μείζον ιερόΚαλαβρία
Εορτασμός17 Νοεμβρίου
Σύμβολαάμφια επισκόπου, ευαγγέλιο, δεξί χέρι σε ευλογία. Επίσκοπος που διώχνει δαίμονες από το ναό.
Προστάτηςεναντίον σεισμών, πλημμυρών, προστάτης των χαμένων, απίθανων, ξεχασμένων υποθέσεων[1]

Ο Γρηγόριος Νεοκαισαρείας, γνωστός και ως Γρηγόριος ο Θαυματουργός (περ. 213 – περ. 270 μ.Χ.) ήταν Χριστιανός επίσκοπος του 3ου αιώνα. Θεωρείται Πατέρας της Εκκλησίας και άγιος από την Ορθόδοξη και την Καθολική Εκκλησία.

Ο Θεόδωρος, όπως ονομαζόταν αρχικά ο Γρηγόριος, γεννήθηκε στη Νεοκαισάρεια του Πόντου (γνωστή στην αρχαιότητα και ως Καβηρία, Διάσπολις και Σεβαστή, το σημερινό Νικσάρ) και προερχόταν από εύπορη και εξέχουσα οικογένεια παγανιστών. Ο πατέρας του πέθανε όταν ήταν 14 χρονών, ενώ ο γαμπρός του ήταν Ρωμαίος κυβερνήτης της Παλαιστίνης.

Αρχικά σκόπευε να σπουδάσει στην περίφημη νομική σχολή της Βηρυτού αλλά όταν γνώρισε τον Ωριγένη αποφάσισε, όπως και ο αδελφός του Αθηνόδωρος, να εγκαταλείψει την ιδέα της νομικής σχολής, να μεταστραφεί στον Χριστιανισμό και να γίνει μαθητής του στην Κατηχητική Σχολή της Αλεξάνδρειας.

Τότε ο Θεόδωρος άλλαξε το όνομά του σε Γρηγόριος, καθώς το «Θεόδωρος» δεν θεωρούνταν αποκλειστικά χριστιανικό όνομα. Σπούδασε αρχικά φιλοσοφία και αργότερα θεολογία, πάντοτε όμως έκλινε προς τις φιλοσοφικές μελέτες τόσο πολύ ώστε είχε την διακαή επιθυμία να αποδείξει ότι η χριστιανική θρησκεία ήταν η μόνη αληθινή και καλή φιλοσοφία. Οι σπουδές του κοντά στον Ωριγένη διήρκεσαν εφτά χρόνια.

Κατόπιν επέστρεψε στον Πόντο γύρω στο 238, όπου και χειροτονήθηκε ως επίσκοπος. Αν και λέγεται ότι το εκκλησίασμά του αποτελείτο από μόνο 17 Χριστιανούς αρχικά, ο ιεραποστολικός του ζήλος είχε ως αποτέλεσμα τη μεταστροφή της πλειονότητας των παγανιστών της πόλης στον Χριστιανισμό, σε βαθμό που παρέμειναν μόνο 17 παγανιστές όταν πέθανε.

Θεωρείται ότι εκτέλεσε πολλά θαύματα και για αυτό το λόγο του δόθηκε η προσωνυμία «Θαυματουργός»[2].

Σύμφωνα με τον Γρηγόριο Νύσσης, ο οποίος αποτελεί την πιο αξιόπιστη βιογραφική πηγή εν μέσω ασαφειών και θρύλων, θεωρείται ότι ήταν το πρώτο άτομο που είναι γνωστό ότι έλαβε όραμα της Παναγίας (μαζί με τον Ιωάννη τον Βαπτιστή), βάσει του οποίου κατέγραψε μια ομολογία σχετικά με το δόγμα της Αγίας Τριάδας.

Λέγεται ότι έκανε θαύματα τέτοια, που και δεν είναι εύκολο  να τα ακούσει κανείς και είναι μεγαλύτερα και από το να τα πιστέψει. Για παράδειγμα:

Μετακίνησε σε άλλο μέρος μία τεράστια πέτρα, ίση σχεδόν με βουνό, μόνο με την προσευχή του. Και κάποτε περνώντας από ένα ναό ειδώλων, εισήλθε μέσα και έβγαλε από εκεί τα δαιμόνια. Όταν έφυγε δε, δεν μπορούσαν τα δαιμόνια να ξαναμπούν στον ναό. Το έμαθε αυτό ο νεωκόρος και οργίσθηκε κατά του αγίου. Τότε ο άγιος έγραψε σ’ ένα χαρτί: «ο Γρηγόριος προς τον σατανά: Να μπεις μέσα». Ο νεωκόρος έβαλε μέσα στον ναό το χαρτί, οπότε μπόρεσαν να μπουν και τα δαιμόνια. Μόλις είδε ο νεωκόρος το θαύμα αυτό, έμεινε έκπληκτος, και αντί να λατρεύει πια τους δαίμονες, αναδείχθηκε αμέσως μαθητής του Χριστού, προσερχόμενος στον μεγάλο Γρηγόριο.

Άλλοτε, έμεινε ξάγρυπνος μία νύκτα στην προσευχή, για να κάνει ήσυχη και χέρσα μία λίμνη, η οποία είχε κύματα σαν της θάλασσας και την οποία διεκδικούσαν δύο αδέλφια. Ο άγιος λοιπόν «αποξήρανε», μαζί με τη λίμνη,  και τη μεταξύ τους έχθρα.

Ακόμη: σταμάτησε την προς τα εμπρός φορά ενός ποταμού, επειδή τον παρεκάλεσαν οι κάτοικοι της περιοχής, βάζοντας τη ράβδο του στη λασπωμένη και ανακατωμένη γη. Και πρόσθεσε θαύμα πάνω στο θαύμα. Γιατί τότε το ρείθρο του ποταμού φάνηκε να αναχαιτίζεται, σαν να φοβόταν να αγγίξει τη ράβδο, ενώ η ράβδος που ήταν ξερή και χωρίς φυσική υγρασία, έγινε ευθαλές δέντρο. Κι ούτε ο χρόνος μπόρεσε να σβήσει το θαύμα, γιατί και τώρα, όπως λένε, κηρύσσεται η δύναμη του Χριστού διά του μεγάλου Γρηγορίου, αφού ο ποταμός δεν προχωρεί προς τα εμπρός και το δέντρο εξακολουθεί να είναι στη θέση του.

Κι εκτός από τα παραπάνω, ένας Εβραίος που υποκρίθηκε τον νεκρό, σε σχήμα ύπτιο και απλωμένο, πράγματι έπαθε αυτό που υποκρινόταν, με την προσευχή του. Κάποτε, οι διώκτες του τον νόμισαν ότι ήταν δέντρο, όταν αυτός στεκόταν στο όρος και προσευχόταν. Άλλοτε, έφερε πείνα στους απίστους, τους οποίους έσωσε από τον θάνατο, μόλις πίστεψαν στον Χριστό.

Ο Βασίλειος Καισαρείας καταγράφει σε έναν λόγο του ότι για τα πνευματικά του χαρίσματα και τη χάρη των θαυμάτων του Γρηγορίου «δεύτερος Μωϋσῆς παρ΄ αὐτῶν τῶν ἐχθρῶν τῆς Ἐκκλησίας ἀνηγορεύετο»[3]. Αναφέρεται ότι η αγία Μακρίνα η Πρεσβυτέρα άκουσε πολλά από τα κηρύγματα του Γρηγορίου όταν ήταν νέα, με συνέπεια να τα μεταδώσει στους εγγονούς της Βασίλειο Καισαρείας και Γρηγόριο Νύσσης.

Η στήλη του Αγίου Γρηγορίου του Θαυματουργού στο ναό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη: Η καλυμμένη με χαλκό οπή που υπάρχει πιστεύεται ότι έχει θαυματουργικές δυνάμεις για όσους θα βάλουν το δάχτυλο τους, κάνουν μια πλήρη δεξιόστροφη περιστροφή της παλάμης τους και στη συνέχεια κάνουν μια ευχή.

Στον Γρηγόριο αποδίδεται η καθιέρωση εορτασμών προς τιμήν των μαρτύρων, των διδασκαλιών σχετικά με τους αγίους και η τήρηση εορτών για τους αγίους, που αποτέλεσε επίσης μέσο για να προσελκύσει παγανιστές στην Εκκλησία.

Κατά τη διάρκεια των διωγμών του αυτοκράτορα Δέκιου, διέφυγε μαζί με τους άλλους Χριστιανούς στην έρημο.

Πέθανε από φυσικά αίτια, σε ηλικία 57 ετών περίπου. Τα λείψανά του έχουν μεταφερθεί στην Καλαβρία. Η μνήμη του εορτάζεται και τιμάται από την Ορθόδοξη και την Καθολική εκκλησία στις 17 Νοεμβρίου.

Έργα

Τα έργα του Γρηγόριου έχουν διασωθεί σε ιδιαίτερα αποσπασματική κατάσταση.

Ονομαστός παραμένει ο αποχαιρετιστήριος λόγος του Εις Ωριγένην Προσφωνητικός μετά το πέρας των σπουδών του, όπου εξυμνείται η διδακτική δεινότητα του Ωριγένη.

Άλλα έργα του που σώζονται είναι η Επιστολή Κανονική Περί των εν τη Καταδρομή των Βαρβάρων Ειδωλόθυτα Φαγόντων ή και Έτερα τινά Πλημμελησάντων, Προς Τατιανόν Περί Ψυχής Λόγος Κεφαλαιώδης, Λόγοι Εις τον Ευαγγελισμόν της Παναγίας Θεοτόκου και Αεί Παρθένου της Μαρίας, Λόγος εις τους Αγίους Πάντας, Ομιλία Εις τον Εκκλησιαστήν, αποσπάσματα από σχολιολόγια στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, στον Ιερεμία και στον Ιώβ. Ο Γρηγόριος μετέφρασε σε απλούστερα ελληνικά το βιβλίο του Εκκλησιαστή με βάση τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα.

Ιερά Λείψανα

Μέρος της Κάρας του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Οσίου Διονυσίου Λιτοχώρου Πιερίας.

Μέρος χειρός του Αγίου βρίσκεται στη Μονή Μεγάλου Μετεώρου.

Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Παναγίας Σουμελά Βερμίου και Καστρίτσης Ιωαννίνων.[4]

====================================================

Ο Άγιος Γρηγόριος Νεοκαισαρείας ο Θαυματουργός  που προσευχήθηκε στον Θεό για βοήθεια και ο Θεός τον έκανε αόρατο στους διώκτες του!

Προσευχή_PRAYER- Моление-Иларион Великий

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ας διδαχθούμε από τα ακόλουθα παραδείγματα, από τον βίο του Αγίου Γρηγορίου πώς ο Θεός φυλάγει και σώζει τους δικαιους από δόλιες επιθέσεις. Ενώ ήταν ακόμη στη φιλοσοφική σχολή της Αλεξάνδρειας, ο άγιος Γρηγόριος διατήρησε την καθαρότητα της ψυχής και του σώματός του, όπως τη διατήρησε μέχρι το τέλος της ζωής του. Σε αυτό, αποτελούσε εξαίρεση στη διεφθαρ μένη νεολαία εκείνης της εποχής.

Αυτό προκαλούσε φθόνο και ζήλια στους συμφοιτητές του.
Για να εξευτελίσουν τον Γρηγόριο, βρήκαν μια πόρνη για να τους βοηθήσει να πραγματοποιήσουν το πονηρό σχέδιο τους. Κάποια μέρα, ενώ ο Γρηγόριος στεκόταν στην πλατεία της πόλεως με επιφανείς δασκάλους και φιλοσόφους, τον πλησίασε η ακόλαστη γυναίκα και με δυνατή φωνή απαίτησε από τον Γρηγόριο να της πληρώσει το υπόλοιπο που οφειλόταν για τις ακάθαρτες σχέσεις μαζί της. Μερικοί από τους παρευρισκόμενους σκανδαλίστηκαν, ενώ άλλοι θύμωσαν με αυτήν την αναίσχυντη γυναίκα και την έδιωχναν. Αλλά εκείνη φώναζε ακόμα πιο δυνατά ζητώντας τα χρήματα.
Ο αθώος Γρηγόρης κοκκίνισε, όπως θα έκανε κάθε αξιοπρεπής άντρας ενώπιον μιας τέτοιας ωμής συκοφαντίας, αλλά δεν έδειξε ούτε θυμό ούτε μίσος, παρά ζήτησε από έναν φίλο του να της δώσει το ποσό που ζητούσε για να φύγει. Ο φίλος άκουσε τον Γρηγόριο και της έδωσε τα χρήματα που ήθελε. Αλλά εκείνη τη στιγμή ο Θεός επέτρεψε ένα πονηρό πνεύμα να εισέλθει στη γυναίκα και αυτή έπεσε στο έδαφος και άρχισε να στριφογυρίζει και να σπαράζει, να τρίζει τα δόντια της και να βγάζει αφρούς από το στόμα. Βλέποντας αυτό, όλοι τρομοκρατήθηκαν.

Όμως ο άγιος Γρηγόριος, αθώος σαν αρνί, προσευχήθηκε στον Θεό για αυτήν, και η γυναίκα θεραπεύτηκε και σηκώθηκε. Έτσι, αντί για εξευτελισμό, ο Γρηγόριος απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη δόξα.

Άλλο παράδειγμα: Όταν έγινε σκληρός διωγμός κατά των Χριστιανών, ο άγιος Γρηγόριος συμβούλευσε τους Χριστιανούς να κρυφτούν και αυτός μαζί με τον διάκονό του κρύφτηκαν σε έναν λόφο. Όμως οι αυτοκρατορικοί στρατιώτες τους είδαν και τους καταδίωξαν. Όταν σχεδόν τους είχαν φθάσει, ο Γρηγόριος προσευχήθηκε στον Θεό για βοήθεια και ο Θεός τους έκανε αόρατους στους διώκτες τους. Οι στρατιώτες μάταια τους αναζήτησαν και τελικά έφυγαν χωρίς αυτούς.
Ο Πρόλογος της Αχρίδας, Αγίου Νικολάι Βελιμίροβιτς
iconandlight

===================================================