Ιερά Μονή Οσίου Συμεών του Νέου Θεολόγου (31/12/2021 Παρασκευη 9.00 μ.μ. Εναρξη αγρυπνιας προς τιμην του Μεγαλου Βασιλειου.)

https://www.youtube.com/channel/UCqjXXNxii_UHmSpILBSPUkA

31/12/2021 Παρασκευη 9.00 μ.μ. Εναρξη αγρυπνιας προς τιμην του Μεγαλου Βασιλειου.

https://agsymeon.com/index.php/01-3/348-zontani-metadosi-ian-2022

https://agsymeon.com/

========================================

Ἐπιστολὴ διαμαρτυρίας Ἁγιορειτῶν κελλιωτών Πατέρων

Κατὰ τῆς βλασφημίας τοῦ Ἠλία Μόσιαλου,

                  Ἀντιπροσώπου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας

                 σὲ Διεθνεῖς Ὀργανισμοὺς γιὰ τὸν κορονοϊό.

                 Kαὶ στὸ Ἀνακοινωθὲν τοῦ Γραφείου Τύπου

   τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

(Ἅγιον  Ὄρος  14/27 Δεκεμβρίου 2021).

Ἄν καὶ εἴμαστε σίγουροι, ὅτι μιλᾶμε σὲ ὦτα μή ἀκουόντων, καὶ εἴμαστε μία  «φωνὴ βοῶντος ἐν ἐρήμῳ», ὅμως ἐμεῖς θεωροῦμε, ὡς στοιχειῶδες χρέος μας νὰ ὑψώσουμε τὴν φωνὴ μας, γιὰ νὰ ὑπερασπίσουμε καὶ νὰ ὁμολογήσουμε τὴν Ὀρθόδοξη πίστι μας, κάθε φορὰ, ποὺ κάποια ἀνθρωπάκια, τολμοῦν καὶ σηκώνουν τὸ μικροσκοπικό τους ἀνάστημα καὶ ἀνοίγουν τὸ βλάσφημο στόμα τους καὶ βλασφημοῦν ὅ,τι πιὸ Ἅγιο, Ἱερὸ καὶ Ὅσιο ἔχουμε, τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκον, τὴν Μεγάλη μας Μητέρα,  καθὼς καὶ τὸ ἀκατάληπτο μυστήριο τῆς σωτηρίας μας, ποὺ εἶναι ἡ Ἐνανθρώπησις τοῦ Σωτῆρος μας, ἡ κοσμοχαρμόσυνη Γέννησις τοῦ Χριστοῦ μας, τὰ Χριστούγεννα, τὰ ὁποῖα με τὸση λαχτάρα γιορτάζουμε κάθε χρόνο, σὰν Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί.

 Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοὶ πιστεύουμε σὲ δὺο μεγάλα καὶ ἀκατάληπτα μυστήρια στὸ μυστήριο τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ στὸ μυστήριο τῆς Ἐνανθρωπήσεεως τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ Πατρὸς. Στὸν Ἕνα Ἅγιο Τριαδικὸ Θεὸ, Πατέρα, Υἱό καὶ Ἅγιο Πνεῦμα, « εἰς μίαν οὐσίαν, μίαν θεότητα, μίαν δύναμιν, μίαν θέλησιν, μίαν κυριότητα, μίαν βούλησιν, μίαν βασιλείαν, ἐν Τρισί τελείαις Ὑποστάσεσι γνωριζομέμνην, μιᾷ προσκυνήσει πιστευομένην τε καὶ λατρευομένην ὑπό πάσης λογικῆς κτίσεως ἀσυγχύτως ἡνωμέναις καὶ ἀδιαστάτως διαιρουμένας· ὅ καὶ παράδοξον. Εἰς Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ Ἅγιον Ονεῦμα, εἰς ἅ καὶ βεβαπτίσμεθα». ( βλ. Ἁγίου Ἰωάννου Δμασκηνοῦ « Ἔκδοσις ἀκριβὴς τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως». ΕΠΕ, σ. 80). « Μονὰς ἐν Τριάδι καὶ Τριὰς ἐν Μονάδι». Τρεῖς Ὑποστάσεις καὶ Μία Οὐσία, ἀσυγχύτως καὶ ἀτρέπτως ἑνωμένες. Ὅπως λέγει ὁ Ἀπόστολος, ὁ εἷς τῆς Τριάδος, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, « ὅτε ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν Υἱόν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικὸς, γενόμενον ὑπό νόμον, ἵνα τοὺς ὑπό νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν». ( Γαλ. Δ’, 4-6).

Αὐτὸ τὸ Μέγα μυστήριο τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, τὸ μυστήριον τῆς θείας Οἰκονομίας, ὅπου ὁ ἀόρατος Θεὸς ἔγινε ὁρατὸς, καὶ ὁ ἀκατάληπτος Θεὸς ἔγινε ἄνθρωπος, γιορτάζουμε τὰ Χριστούγεννα. Ὁ Θεὸς προσέλαβε τὴν ἀνθρώπινη φύσι μέσα ἀπὸ τὸ καθαρότατον, ἄσπιλον καί ἀειπάρθενον σῶμα τῆς Κυρίας Θεοτόκου. Μέσα στὸ σῶμα τῆς Παναγίας, τὸ Ἅγιον Πνεῦμα κατεργάσθηκε καὶ τὸ μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, τὸ μυστήριο τῆς σωτηρίας. Ἡ Παναγία μας, ἡ ὁποία ἔδωσε τὸ σῶμα της στὸν Χριστὸ, γιὰ νὰ γίνει ἄνθρωπος, ἡ Παναγία ἐνσαρκώνει καὶ τὸ μυστὴριο τῆς Ἐκκλησίας. « Σήμερον ὁρᾶται σαρκὶ, ὁ φύσει ἀόρατος, διὰ τὸν ἄνθρωπον», « Μέγα καὶ παράδοξον θαῦμα τετέλεσται σήμερον! Παρθένος τίκτει καὶ μήτρα οὐ φθείρεται, ὁ Λόγος σαρκοῦται, καὶ τοῦ Πατρὸς οὐ καχώρισται»..« Ἄνανδρός εἰμι, καὶ πῶς τέξω Υἱόν; ἄσπορον γονὴν τὶς ἑώρακε; ὅπου Θεὸς δὲ βούλεται νικᾶται φύσεως τάξις».

Καὶ ὅπως πολὺ ἐπιγραμματικὰ λέγει καὶ Μέγα Ἀθανάσιος « ὁ Θεὸς γέγονεν ἄνθρωπος, ἵνα τὴν ἀνθρώπινην φύσιν θεὸν κατηργάσοιτο ». Αὐτὸ τὸ μέγα μυστήριο τῆς θείας Οἰκονομίας, τὸ ὁποῖο περίμενε ἡ ἀνθρωπότης γιὰ αἰῶνες καὶ στέναζε κάτω ἀπὸ τὴν δουλεία τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ διαβόλου, ἔρχεται, τώρα τὴν παραμονὴ τῶν Χριστουγέννων. Αὐτὸ τὸ δυστυχισμένο ἀνθρωπάκι, ποὺ μέχρι ἐχθὲς δὲν τὸν ἤξερε κανένας, ἐρωτοῦμε, ποῦ βρῆκε αὐτὴ τὴν ἀλαζονεία καὶ τὸ θράσος νὰ βλασφημεῖ τὴν πίστι μας, τὴν πίστι ἑκατομμυρίων Χριστιανῶν ἀνὰ τὸν κόσμον; Πῶς τὸ τόλμησε αὐτὸ; Μήπως εἶναι τίποτε τυχαῖο, ἤ τὸ ἔκανε ἀπὸ μόνος του; Μήπως εἶναι συνεννοημένος μὲ τὴν κυβέρνησί του, καὶ τοὺς λοιποὺς ἀθέους καὶ ἀντίχριστους πολτικοὺς, οἱ ὁποῖοι στὴν πλειοψηφεία τους, ἔχουν ἀρνηθεῖ τὴν χριστιανική τους πίστι, καὶ ἔχουν γίνει προδότες τῆς πίστεως καὶ τῆς πατρίδος;

Ὅλος ὁ λαὸς τὸ γνωρίζει, ὅτι οἱ περισσότεροι ἀπ’ αὐτούς, ἀνήκουν σὲ ἀπόκρυφες μυστικιστικὲς Μασονικὲς στοὲς καὶ σὲ ἄλλα σκοτεινὰ συστήματα τοῦ παγκόσμιου κατεστημένου, προκειμένου νὰ γίνουν πολτικοὶ, γιὰ νὰ πλουτίζουν καὶ νὰ ρουφοῦν τὸ αἷμα τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Γιατὶ οἱ πολιτικοὶ κρύβουν τὴ θρησκευτική τους πίστι; Αὐτὸ τὸ δυστυχισμένο ἀνθρωπάκι, σύμφωνα μὲ ἀναρτήσεις στὸ Διαδύκτιο φέρεται ὅτι εἶναι Ἑβραῖος στὴν καταγωγὴ, ( δὲν μᾶς πειράζει ἡ καταγωγή του), μήπως εἶναι ἄραγε καὶ στὴν θρησκεία; Ἐὰν πιστεύει στὴν Ἰουδαϊκὴ θρησκεία τῆς καμπάλας κλπ, γιατὶ φοβᾶται, γιατί τὸ κρύβει, καὶ γιατὶ παρουσιάζεται μὲ χριστιανικὸ ὄνομα; Εἶναι ὄντως βαπτισμένος Χριστιανὸς;

Εἶναι ἄτιμο πρᾶγμα καὶ ἀπαράδεκτο, δημόσια πρόσωπα καὶ πολιτικοὶ, ἀπὸ τὸν ἑκάστοτε πρωθυπουργό μέχρι τὸν τελευταῖο βουλευτή (βολευτή), ὅλων τῶν κομμάτων καὶ τῶν χρωμάτων, νὰ παρουσιάζονται σὰν Χριστιανοὶ, γιὰ νὰ  ἐξαπατοῦν τοὺς Ἕλληνες Χριστιανούς ψηφοφόρους. Ἄν εἶναι ἄνδρες, ὀφείλουν νὰ ἔχουν διαφάνεια στά πάντα, καὶ περισσότερο στὴν θρησκευτικὴ τους πίστι. Κάθε ἄνθρωπος εἶναι ἐλεύθερος νὰ πίστεύει, ὅπου θέλει, δὲν εἶναι ὅμως ἐλεύθερος νὰ ἐξαπατᾶ, καὶ νὰ ὑποκρίνεται. «Οὐαὶ ὑμῖν Γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ» ἄν εἶναι ἀπόγονός τους, ὀφείλει νὰ μᾶς τὸ δηλώσει δημόσια, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ πολιτικοὶ. Τί φοβοῦνται;

Ἀλλὰ γιὰ ἐμᾶς τὸν πιστὸ λαὸ, τὸ μικρὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ, τὸ μεγάλο πρόβλημα μας δὲν εἶναι οἱ πολιτικοί. Αὐτοὶ, στὸ κάτω-κάτω τῆς γραφῆς, πολιτικοὶ εἶναι, καὶ ὅλοι μας γνωρίζουμε, ὅτι πολιτικὸς σημαίνει ψεύτης, κλέφτης, ἀπατεώνας ( πλήν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, γιὰ νὰ ἐπιβαβαιώνεται ὁ κανόνας), καὶ κανεὶς τους δὲν γίνεται πολιτικὸς γιὰ νὰ ὑπηρετὴσει ( ὑπουργὸς) τὴν Πατρίδα καὶ τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ τὴν τσέπη τους. Στὴν ἀρχαιότητα ἡ πολιτικὴ ταυτίζονταν μὲ τὴν πορνεία, πολιτικὴ= δημόσια πόρνη…

Τό μεγάλο πρόβλημα γιὰ ἐμᾶς τοὺς Ὀρθοδόξους Ἕλληνες Χριστιανοὺς,  ἦταν ἡ ἀνακοίνωσι ἐκ τοῦ Γραφείου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, καὶ τὸ πνεῦμα μὲ τὸ ὁποῖο ἀπάντησε σ’ αὐτὴ τὴν βλασφημία κατὰ τῆς Παναγίας μας καὶ τοῦ Χριστοῦ μας. Γιὰ μιὰ ἄλλη πολλοστὴ φορὰ, μᾶς γέμισε θλίψι καὶ ἀγανάκτησι.

« …Ἄν καὶ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Κυρίας Θεοτόκου δὲν ἔχουν ἀνάγκη ὁποιασδήποτε ὑπεράσπισης ἔναντι ἀνθρωπίνων ὕβρεων, οἱ προσβολὲς καὶ ἐπιθέσεις κατὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ θὰ συνεχισθοῦν νὰ αὐξάνονται κατὰ τὸν 21ο αἰῶνα…».

Σεβόμαστε καὶ τιμοῦμε, ἅγιοι ἀρχιερεῖς τὴν ἱερωσύνη σας, τὴν ὁποίαν  σᾶς χάρισε ἡ Ἐκλησία, καὶ ἄραγε δὲν εἶναι δική σας, γι’ αὐτὸ μὲ ὅλη μας τὴν ἀγάπη πρὸς τὰ πρόσωπά σας, θὰ μᾶς ἐπιτρέψετε νὰ ἀρθρώσουμε καὶ ἐμεῖς οἱ εὐτελεῖς, λόγον ἀληθείας, ὡς μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας.

Ἡ ἀπάντησί σας αὐτὴ ἀποτελεῖ μία σοφιστία, καὶ στὴν οὐσία συγκαλύπτετε τὴν βλασφημία. Δὲν ἀπαντᾶτε σὰν ποιμένες καὶ ἐπίσκοποι, ἀλλὰ σὰν πολιτικοὶ καὶ διπλωμάτες. Σὲ ποιὰ Ἁγία Γραφὴ καὶ σὲ ποιὸν Ἃγιο Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας βρήκατε, ‘’ἅγιοι ἀρχιερεῖς’ μιὰ τέτοια στάσι ἀπέναντι σ’ ἕνα βλάσφημο; Γιατὶ, ποτὲ τὰ γραφόμενά σας καὶ τὰ λεγόμενά σας δὲν τὰ κατοχυρώνετε; Γιατὶ ἁπλὰ ἐκφράζετε πάντα τὴν δικὴ σας γνώμη, τήν δικὴ σας ἄποψι, ὅ,τι σᾶς λέγει ὁ λογισμός σας.

Δὲν ἔχετε καταλάβει ἀκόμη, ὅτι δὲν μᾶς ἐνδιαφέρει ἡ δικὴ σας γνώμη, ἡ δικὴ σας ἄποψι, ἀλλὰ τὸ τὶ λέγει ἡ  Ἁγία Γραφὴ καὶ Ἅγιοι Πατέρες, τὶ λέγει ἡ Ἐκκλησία; Αὐτὸ εἶναι τὸ κύριο ἔργο σας, νὰ ὑπερασπίζεσθε τὴν ὀρθόδοξη πίστι μας καὶ παράδοσι. Ἀλλὰ ἐσεῖς, φαίνεται, ὅτι ἔχετε θέσει τοὺς ἑαυτούς σας καὶ τὸ ἐπισκοπικό σας ‘’άξίωμα’’, πάνω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν κεφαλή της, τὸν Χριστὸ.

 Μᾶς λέτε ὅτι, «Ἄν καὶ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Κυρίας Θεοτόκου δὲν ἔχουν ἀνάγκη ὁποιασδήποτε ὑπεράσπισης ἔναντι ἀνθρωπίνων ὕβρεων». Ποῦ τὸ βρήκατε αὐτὸ τὸ ἐπιχείρημα; Ὅταν ὁ Χριστὸς στὸ εὐαγγέλιο λέγει : «Πᾶς ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς· ὅστις δ’ ἄν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ έν τοῖς οὐρανοῖς». ( Ματθ. ι’, 32-33).  Δὲν ἔχει ἀνάγκη, λοιπὸν ὁ Χριστὸς, ( σύμφωνα μὲ τὴ δική σας ἰδεολογία), ἀπὸ τὴν δική μας ὁμολογία ἤ τὴν δική μας ὑπεράσπισι; Ὁ Χριστὸς δὲν ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ ἐμᾶς, ἀλλὰ ἐμεῖς ἔχουμε ἀνάγκη ἀπὸ τὴν Χριστὸ.

Ἀλλὰ ὁ Χριστὸς μᾶς ζητάει νὰ τὸν ὁμολογοῦμε ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἔναντι ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τὸν βλασφημοῦν, διότι καὶ ἐκεῖνος θὰ μᾶς ἀρνηθεῖ ἄν δὲ τὸν ὁμολογήσουμε καὶ δὲν ὑπερασπισθοῦμε τὸ Πανάγιο Ὄνομά του. Βλέπετε, ὅτι διδάσκετε ἀντιευαγγελικὰ, καὶ ἀντίθετα μὲ τὰ λόγια τοῦ Κυρίου, καὶ στὴν οὐσία καλύπτετε τὴν βλασφημία, ἐπειδὴ τυγχάνει νὰ εἶναι πολιτικός καὶ πρώην ὑπουργός;

Ὅποιος βλασφημεῖ τὰ Δόγματα τῆς πίστεώς μας, εἴτε διὰ μέσῳ κάποιας αἱρετικῆς διδασκαλίας, εἴτε καὶ μεμονωμένως, ἡ Ἐκκλησία καὶ οἱ Ἅγιοι Πατέρες, συγκαλοῦσαν Σύνοδο, καί τὸν καλοῦσε σὲ ἀπολογία. Ἄν δὲν ὑπῆρχε δημόσια μετάνοια καὶ δὲν ἀνακαλοῦσε, ἄν μὲν ἦταν κληρικὸς προέβαινε τότε, α) σὲ καθαίρεσι τῆς ἱερωσύνης του, δηλαδὴ τοῦ ἀφαιροῦσε τὴν ἱερωσύνη ( καθαίρεσις= ἀφαίρεσις), καὶ β) σὲ ἀνάθεμα. Καὶ πάλι ἄν ἦταν λαῖκὸς α) σὲ ἀφορισμὸ καὶ β) σὲ ἀνάθεμα, δηλαδὴ τὸν ἀπέκοβε ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, ὡς αἱρετικὸν καὶ τὸν παρέδιδε στὸν Σατανᾶ, γιὰ νὰ μετανοήσει καὶ νὰ σωθεῖ.

Ἐσεῖς οἱ ὁποῖοι εἶστε οἱ Διάδοχοι τῶν Ἀποστόλων, καὶ οἱ ἐκπρόσωποι τοῦ Χριστοῦ, ἀντὶ, νὰ τὸν καλέσετε πάραυτα νὰ ἀποκηρύξει δημόσια αὐτὴ τὴν βλασφημία, κάνατε τὸ ἀντίθετο, σὰν νὰ μὴ συμβαίνει τίποτε, καὶ τοῦ εὔχεσθε κιόλας. « Εὐχόμαστε Καλὰ Χριστούγεννα μὲ ἀγάπη, μακροθυμία καὶ προσευχὴ ‘’ὑπέρ τῶν μισούντων καὶ ἀγαπώντων ἡμᾶς». Αὐτὸ δὲν ὑπάρχουν λόγια νὰ τὸ περιγράψει κανείς! Εὔχεσθε « καλὰ Χριστούγενν» , σὲ ἕναν ὁ ὁποῖος βλασφημεῖ, παραμονὲς Χριστουγέννων, τὴν Γέννησι τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν παρθενία τῆς Κυρίας Θεοτόκου; Αὐτὸ δὲν ἔχει γίνει ποτὲ στὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας!  Αὐτὸ, ὅμως δὲν σᾶς τιμάει καθόλου, ὡς ἐπισκόπους, καὶ σημαίνει, μᾶλλον ἔκπτωσι ἀπὸ τὸ ἐπισκοπικό σας ἔργο. Διότι τὸ ἔργον τοῦ ἐπισκόπου εἶναι ἔργον εὐαγγελιστοῦ, ἀποστόλου, νὰ ἐπισκοπεῖ, δηλαδὴ νὰ ἐπιτηρεῖ, καὶ πρῶτα ἀπ’ ὅλα γιὰ τὴν διαφύλαξι, τῆς πίστεως καὶ τοῦ δόγματος.

Ὁ Ἀπόστολος συμβουλεύει τὸν μαθητή του τὸν ἀπόστολο Τιμόθεο: « σύ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ πιστώθης, εἰδὼς παρὰ τίνος ἔμαθες, καὶ ὅτι τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Πᾶσα γραφή θεόπνευστος καὶ ὠφέλιμος πρὸς διδασκαλίαν, πρὸς ἔλεγχον, πρὸς ἐπανόρθωσιν, πρὸς παιδείαν τὴν ἐν δικαιωσύνῃ…σὺ δε νῆφε ἐν πᾶσι, κακοπάθησον, ἔργον ποίησον εὐαγγελιστοῦ, τὴν διακονίαν σου πληροφόρησον». ( Τιμ. δ’καὶ ε’, ).

Φοβηθήκατε σὰν Ἱερὰ Σύνοδος, γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ νὰ ἔρθετε σὲ κόντρα μὲ τὴν πολιτικὴ ἐξουσία, καὶ τὴν ἑκάστοτε κυβέρνησι, γι’ αὐτὸ καὶ τὸ θέμα τὸ βάλατε στὸ ἀρχεῖο καὶ ἔληξε. Φαίνεται, ὅτι ἔχετε σταματήσει νὰ μελετᾶτε τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ φωτίζεσθε ἀπὸ ἐκεῖ, γιὰ αὐτὸ καὶ ὅλες σας οἱ ἀποφάσεις πού βγάζετε εἶναι συνήθως ἀντιευαγγελικές. Διότι προσπαθεῖτε νὰ ἔχετε ‘’εἰρήνη’’ καὶ ἀγάπη με ὅλους, ἀκόμη καὶ μὲ τοὺς ἐχθρούς τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς Παναγίας καὶ ξεχνᾶτε τὰ λόγια τοῦ Κυρίου, πάλι « Μή νομίσητε ὅτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν· οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην, ἀλλὰ μάχαιραν. Ἦλθον διχάσαι ἄνθρωπον κατὰ πατρός αὐτοῦ...» ( Ματθ. ι’, 34). Ἐπειδὴ, ἀκριβῶς δὲν ἐπιδιώκετε τὴν ἀληθινή εἰρήνη τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ τὴν κοσμικὴ ’’ειρήνη’’ , τοῦ διαβόλου, γι’ αὐτὸ καὶ ἔχετε διχάσει τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, καὶ αὐτὸ ἔχει φανεῖ ξεκάθαρα μὲ ἀφορμή τόν κορονοϊό.

Καὶ ὅπως, ἔγραφε καὶ ὁ ἐθνικός μας ποιητὴς, ὁ Διονύσιος Σολωμός: « Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ κι’ ἀγαπημένε, πάντα εὐκολόπιστε καὶ πάντα προδομένε ». Ἔτσι καὶ σεῖς ‘’ἅγιοι ἀρχιερεῖς’’ μιμούμενοι καὶ σεῖς, ἐκείνους τοὺς Ἑβραίους ἀρχιερεῖς, προδίδετε, σήμερα τὸν Χριστὸ, γιὰ τριάκοντα ἀργύρια, γιὰ νὰ μὴ χάσετε τὸ  ἐπισκοπικό σας ἀξίωμα καὶ τὸν μισθό σας, καὶ μαζὶ παραδίδετε καὶ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ στὸν κρατικὸ Πιλᾶτο καὶ τὸ ὅλο πολιτικὸ καὶ ἀντίχριστο παγκόσμιο σύστημα, τὴν ὁποία ἐδῶ καὶ δύο ὁλόκληρα χρόνια τὴν ξεγυμνώνει ἀπὸ « πᾶσαν τὴν δόξαν τῆς θυγατρός τοῦ βασιλέως», κι’ ὅλα αὐτὰ μόνο, γιὰ νὰ τὰ ἔχετε καλὰ μαζί τους.

Γνωρίζετε, ὅτι οἱ συνειδητοποιημένοι Χριστιανοί, καὶ ὁ ἁπλὸς λαὸς ἔχει χάσει πιὰ τὴν ἔμπιστοσύνη του, ποὺ εἶχε κάποτε στὰ πρόσωπα τῶν ποιμένων του, τῶν ἐπισκόπων, γιατὶ ἀκριβῶς δὲν ἴστασθε στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων;

Γνωρίζετε, ὅτι οἱ ἑκάστοτε κυβερνήσεις βλασφημοῦν συνεχῶς μὲ τοὺς ἀντιχριστιανικοὺς νόμους ποὺ ψηφίζουν τὸ Χριστὸ, τὸ εὐαγγέλιον, καὶ καταπατοῦν τὶς ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ, καὶ ὄχι μόνο δὲν συμπεριφέρονται σὰν Χριστιανοί, ἀλλὰ καὶ ὡς οἱ χειρότεροι ἐχθροί καὶ ἀπὸ τοὺς Τούρκους;

Ἄς θυμηθοῦμε μόνο μερικοὺς νόμους:

  1. Ὅπως ἀποποινικοποίησι τῆς μοιχείας ( ἡ μοιχεία δὲν εἶναι ἁμαρτία)
  2. Πολιτικὸς γάμος ( βλασφημία κατὰ τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου)
  3. Νόμος περὶ ἀμβλώσεων
  4. Ἐλεύθερη συμβίωσι ( δημόσια πορνεία, ἡ πορνεία δὲν εἶναι ἁμαρτία)
  5. Ἀναγνώρισις τῶν ὁμοφιλοφύλων καὶ υἱοθεσία ( ἡ ἀρσενοκοιτία δὲν εἶναι ἁμαρτία)
  6. Κατάργησις τῆς ἀργίας τῆς Κυριακῆς ( ἡ ἀργία δὲν εἶναι ἐντολή τοῦ Θεοῦ),
  7. Σεξουαλικὴ διαπαιδαγώγησι ἀπὸ τὰ νήπια ( καθολικὴ διαφθορά, νὰ μὴ μείνει κανένα παιδὶ βαπτισμένο, καθαρὸ γιὰ ἱερωσύνη) κ.α .

Μήπως αὐτὰ γιὰ ἐσᾶς δὲν εἶναι καταπάτησις τῶν ἐντολῶν καὶ τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ ;

Πότε διαμαρτυρηθήκατε γιὰ ὅλα αὐτά, ἤ σηκώσατε τὴν ποιμαντική σας ράβδο κατὰ τῆς κρατικῆς ἐξουσίας, ἤ πολύ περισσότερο νὰ διαχωρίσετε τὴν θέσι τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ τὴν κρατικὴ ἐξουσία, σπάζοντας τὰ δεσμὰ τῆς ἄνομης πνευματικῆς μοιχείας στὴν ὁποία πριπλέκεται ἡ Ἐκκλησία ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ὄθωνος μέχρι σήμερα; Αὐτὰ γιὰ ἐσᾶς δὲν εἶναι ἔκπτωσι ἀπὸ τὸ ἐπισκοπικό σας λειτούργημα;

Ἡ στάσις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (Ε.τ.Ε.), ἔναντι στό σχεδιασμένο βιολογικὸ ὅπλο θανάτου, τοῦ κοροονοϊοῦ, μάσκα, τέστ, ἐμβόλια.

Δύο ὁλόκληρα χρόνια ζοῦμε τώρα, αὐτὸν τὸν ἐφιάλτη τοῦ κορονοϊοῦ, καὶ πάλι ὄχι μόνο δὲ διδάσκεσθε ἀπὸ τὰ λάθη σας, ἀλλὰ προχωρεῖτε ἀπὸ τὴν μία πτῶσι στὴν ἄλλη. Μέσα σὲ ἕνα χρόνο ἔχουμε ἕνα καταιγισμὸ ἀπὸ Ἐγκυκλίους καὶ Ἀνακοινωθέντα τῆς ΔΙΣ. Παραθέτουμε τὰ πιὸ σημαντικὰ:

« Τὰ ἐμβόλια δὲν ἀπαιτοῦν τὴν χρήση καλλιεργειῶν ἐμβρυϊκῶν σειρῶν γιὰ τὴν παραγωγή τους. Ἡ ἐπιλογή τοῦ ἐμβολιασμοῦ δεν εἶναι ζήτημα θεολογικὸ ἤ ἐκκλησιαστικό, καὶ ἀποτελεῖ ἐλεύθερη ἐπιλογὴ τοῦ κάθε ἀνθρώπου σὲ ἐπικοινωνία μὲ τὸν ἰατρό του, χωρίς ὁ ἐμβολιασμός νὰ συνιστᾶ ἔκπτωση ἀπὸ τὴν ὀρθή Πίστη καὶ ζωή» ( ΔΙΣ, 12-13/1/2021).

Στίς 14- Ἰουλίου νέα Ἐγκύκλιος : «…Τὸ ἐμβόλιο εἶναι ἱκανὸ νὰ ὑψώσει τεῖχος στὴν ἐξάπλωση τῆς πανδημίας…τό ἐμβόλιο δὲν ἔρχεται σὲ καμία ἀντίθεση μὲ τὴν Ἁγιογραφικὴ, Πατερικὴ καὶ Κανονικὴ Διδασκαλία τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας…ἀκοῦτε τὴν φωνὴ τῆς ἐπιστήμης καὶ τῶν εἰδικῶν» καὶ ὅλα αὐτὰ μᾶς τὰ λέγουν ‘’μὲ ὑψηλὸ αἴσθημα εὐθύνης‘’ καὶ « ἡ Ἐκκλησια μιλάει στὰ παιδιά της μὲ τὴ γλῶσσα τῆς Εὐθύνης τῆς Ἀλήθειας καὶ τῆς Ἀγάπης» καὶ ὅτι «ὑψώνουμε τεῖχος ἀνοσίας (ἀνο-ησίας)». « Ἡ ΔΙΣ ἀποφάσισε νὰ συστήσει γιὰ ἀκόμη μία φορὰ τὴν ἐλεύθερη ἐπιλογὴ τοῦ ἐμβολισαμοῦ, ὡς τὴν ἀποκλειστικὴ καὶ ἐπιστημονικὰ ἐλεγμένη λύση ἀναχαίτησης τῆς ἐξάπλωσης τοῦ ἰοῦ».

Ὅλα αὐτὰ τὰ καταρρίπτει, σὰν ἕνα χάρτινο πύργο τῆς ἀπὰτης καὶ τοῦ ψεύδους, πρῶτα ἀπ’ ὅλα ἡ ἴδια ἡ πραγματικότητα καὶ ὁ χρόνος, ποὺ πέρασε καθώς καὶ οἱ πιό ἔγκριτοι ἐπιστήμονες ἰατροὶ, νομπελίστες (καὶ ὄχι κομπογιαννίτες τοῦ συστήματος), τοὺς ὁποίους, ὅμως ποτὲ δὲν θελήσατε νὰ ἀκούσετε, διότι τὸ σύστημα, ὅπως καὶ ἐσεῖς τοὺς θεώρησε ‘’συνωμοσιολόγους’’. Παραθέτουμε ἐδῶ μόνο τὴν ἔκθεσι-ἀπάντησι στὸ  φυλλάδιό σας πρὸς τὸν λαό, τῆς Ε.Ε ( 23-7-2021), τοῦ Ἕλληνος Ἰατροῦ κ. Δημητρίου Ἀντωνίου, PhD FRCS, Διδάκτορος Μοριακῆς Ἀνοσολογίας, Γενικὸς Χειροῦργος-Ὀγκολόγος.

«…παροτρύνοντας τὸν Λαὸ νὰ κάνει τὰ ἐμβόλια κατὰ τοῦ κορωνο-ϊοῦ, τὰ ὁποῖα ἐκτὸς τῶν θανατηφόρων παρενεργειῶν των, ἔχουν παρασκευαστεῖ πάνω σὲ « ἐμβρυϊκὰ ἀνθρώπινα νεφρικὰ κύτταρα (κυτταρικὲς σειρές), ὅπως τὸ γράφει ἡ ἴδια ἡ ἑταιρία Astra Zeneca καὶ τὸ παραδέχεται καὶ ἡ ἴδια ἡ Ἐκλκλησία ( σ.σ τὸ παραδέχθηκε μετὰ, στὴν ἀρχή ἔλεγε ψέματα)…τὰ ἀνθρώπινα ἐμβρυϊκὰ κύτταρα προέρχονται ἀπὸ ἐκτρώσεις ἀνθρωπίνων ἐμβρύων (ὅπως τὸ παραδέχθηκε καὶ ἡ ἴδια ἡ Ε.τ.Ε στήν παραπάνω διακήρυξή της!), οἱ ὁποῖες συνιστοῦν παράνομες, ἀήθεις καὶ ἀντι-χριστιανικὲς ἀνθρωποκτονίες, ἀλλὰ καὶ ΘΕΟΚΤΟΝΙΕΣ ταυτόχρονα, δεδομένου ὅτι δολοφονοῦν τὸ « κατ’ εἰκόνα Ἐκείνου, πρόσωπον τοῦ ἐμβρύου».

Ἀφοῦ ἐπεσήμανε ( ἀπὸ τὴν ἀρχή), ὅτι «τὰ ἐμβόλια κατὰ τοῦ κορωνο-ϊοῦ δὲν εἶναι ἀποτελεσματικὰ κατὰ τῆς μετάλλαξης ‘’Δέλτα’’…Δὲν σκοτώνουν τὸν ἰὸ οὔτε τὶς μεταλλάξεις του, καὶ τὸ πιὸ κρίσιμο οἱ μεταλλάξεις δὲν ἐμφανίστηκαν τυχαῖα, ἀλλὰ ΠΡΟΚΛΗΘΗΚΑΝ ἀπὸ τὰ ἐμβόλια» .

Ἄραγε ἀποδεικνύεται, ἡ πρώτη μεγάλη ἀπάτη κατὰ τοῦ λαοῦ.

« Ἄφωνοι καὶ ἐξοργισμένοι οἱ Ὀρθόδοξοι σὲ ὅλον τὸν κόσμο, εἶναι μάρτυρες τῆς παραδοχῆς τῶν Ἱεραρχῶν τῆς Ε.τ.Ε, ὅτι τὰ ἐμβόλια, ποὺ αὐτὴ ἔνθερμα ὑποστηρίζει παρασκευάζονται πάνω σὲ ΖΩΝΤΑΝΑ ἐμβρυϊκὰ  ἀνθρώπινα (νεφρικὰ) κύτταρα, ποὺ προέρχονται ἀπὸ ‘’θεραπευτικὲς’’ ἐκτρώσεις, τὶς δεκαετίες 1960, 1973, 1985! …Συνεπῶς οἱ Ἱεράρχες τῆς Ε.τ.Ε ψεύδονται.

Δεύτερον, τὰ ἐμβόλια αὐτὰ περιέχουν ἀναγκαστικὰ κυτταρικὰ στοιχεῖα τῶν ΖΩΝΤΑΝΩΝ ἐμβρυϊκῶν αὐτῶν κυττάρων…τὰ ὁποῖα εἶναι ζωντανὰ ( ἀλλιῶς δὲν θὰ μποροῦσε νὰ γίνει ἡ καλλιέργεια καὶ ἡ παρασκευὴ τῶν ἐμβολίων).

Τέλος, πνευματικὰ καὶ θρηκειολογικὰ ΟΛΕΣ οἱ ἐκτρώσεις συνιστοῦν ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΕΣ, διότι τὸ ἔμβρυον θεωρεῖται ὡς «ΖΩΝΤΑΝΗ ΥΠΑΡΞΗ» ἀπὸ τὴ σύλληψή του (γονιμοποίησή του). Ἡ ἔκτρωση εἶναι ἡ αἱματηρὴ δολοφονία τῆς ΚΑΤ ΕΙΚΟΝΑ ΘΕΟΥ ὕπαρξης τοῦ ἐμβρύου. Εἶναι μία ΘΕΟΚΤΟΝΙΑ. Γιὰ τὴ βλάσφημη, μοχθηρὴ βέβηλη καὶ ΑΙΡΕΤΙΚΗ αὐτὴ παραδοχὴ καὶ παρότρυνση τῶν Ἱεραρχῶν τῆς Ε.Ε, πρέπει νὰ παρέμβει…γιὰ τὴ ἐπιβολὴ τῶν προβλεπομένων ἐπιτιμίων καὶ τὴν ἀποκατάστση τῆς Ἱερᾶς Τάξεως, ἀπαλείφοντας τὴ ΜΑΥΡΗ ΑΝΕΞΗΤΗΛΗ σελίδα ΝΤΡΟΠΗΣ καὶ ΑΙΡΕΣΗΣ, ποὺ εἰσήγαγαν στὴν ὀρθόδοξη πίστη οἱ Ἱεράρχες τῆς Ε.τ.Ε. ».

Τέλος, ὁ ἰατρὸς καταρρίπτει καὶ τὴν τελευταία ἀπάτη γιὰ «τὴν ἀποκλειστικὴ καὶ ἐπιστημονικὰ ἐλεγμένη λύση ἀναχαίτησης τῆς ἐξάπλωσης τοῦ ἰοῦ». Ἀποκαλύπτει ὅτι: « Τέλος νὰ συμπληρώσω ὅτι μεγάλη μελέτη 14 πανεπιστημίων τοῦ Ἰσραήλ (8) ἀπέδειξε ὅτι οἱ ἐμβολιασμένοι μὲ τὸ ἐμβόλιο τῆς Pfizer, φέρουν 8 φορὲς μεγαλύτερο ἰϊκὸ φορτίο τῆς Ν. Ἀ φρικανικῆς  μετάλλαξης καὶ τὴν μεταίδουν 8 φορὲς περισσότερο ἀπὸ τοὺς ἀνεμβολίαστους. Ἡ πηγὴ διάδοσης καὶ ἔξαρσης τῶν κρουσμάτων καὶ θανάτων παγκοσμίως εἶναι τὰ ἐμβόλια καὶ οἱ ἐμβολιασμένοι.

Στὴν Ἑλλάδα, ὅλο τὸ 2020, χωρίς ἐμβόλια, εἴχαμε μηδὲν μεταλλάξεις, 5.000 κρούσματα καὶ 600 νεκροὺς. Μέσα σὲ 7 μήνες τοῦ 2021 σὲ περίοδο ἐμβολιασμῶν, ἔχουμε 4 κύριες μεταλλάξεις ( καὶ πολλὲς δευτερεύουσες), 300.000 κρούσματα καὶ 12.600 θανάτους, μὲ μετακύληση τοῦ μέσου ὄρου ἡλικίας τῶν ἀσθενῶν καὶ νεκρῶν ἀπὸ τὰ 65 ἔτη τὸ 2020 στὰ 45 τὸ 2021! Ἐνῶ βλέπουμε νὰ νοσοῦν καὶ βρέφη ἀπὸ τὶς μεταλλάξεις τὶς ὁποῖες προκάλεσαν τὰ ἐμβόλια!». Καὶ μέχρι σήμερα αὐξάνονται συνεχῶς οἱ θάνατοι καὶ διπλο-τριπλο-εμβολιασμένων καὶ ἔχουμε σχεδὸν γύρω στοὺς 100 νεκροὺς καθημερινῶς, δηλαδὴ κανονικός πόλεμος, καὶ πλησιάζουμε τὶς 20.000 νεκροὺς!

Αὐτὰ εἶναι τὰ ἀγαθὰ ἀποτελέσματα μέχρι στιγμῆς, ‘’ἅγιοι ἀρχιερεῖς’’ ἀπὸ τὴ δικὴ σας συστράτευση στὴν ἐκστρατεία τοῦ ἐμβολιασμοῦ τῆς κυβέρνησης.

Ἀντὶ ἡ Ἐκκλησία διὰ τῶν ἐπισκόπων της καὶ τοῦ κληροῦ, νὰ σταθεῖ δίπλα, στὸ πλευρὸ τοῦ ποιμνίου της, τοῦ λαοῦ της, ἀντίθετα, ὄχι μόνο συνεργάστηκε ἄριστα με τὴν κοσμικὴ ἄθεη κρατικὴ ἐξουσία, ἀλλὰ ἔγινε καὶ βασιλικὸτερη τοῦ βασιλέως καὶ πρώτη αὐτὴ ἐφάρμοσε τὰ πιὸ σκληρὰ μέτρα ἐπιβολῆς τῆς κρατικῆς τρομοκρατίας καὶ ἐξαναγκασμοῦ.

Πέρυσι ἔκλεισε τοὺς ναούς, σταμάτησε τὶς θεῖες λειτουργίες καὶ τὰ μυστήρια, ἄφησε τὸν λαὸ ἀνεξομολόγητο, ἀκοινώνητο καὶ ἀκήδευτο. Γιὰ ἕνα χρόνο δὲν γιόρτασαμε Χριστούγεννα καὶ Πάσχα, ἀκόμη καὶ τὰ μεγάφωνα ἔκλεισαν γιὰ νὰ μὴ μεταδίδουν τὸν κορονοϊό!!! Καὶ ἐφέτος (2021) γελειοποίησατε τὸ Πάσχα καὶ βλασφημήσατε τὴν Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ, κάνοντας ἀνάστασι τὸ ἀπόγευμα, συνεορτάζοντας στὴν οὐσία μὲ τοὺς Ἑβραίους τό ἰουδαϊκό πάσχα.

Τότε ἤσασταν ὑπέρ τῆς ἐλεύθερης ἐπιλογῆς, καὶ σήμερα εἶστε ὑπέρ τῆς ὑποχρωτικότητας, καὶ μάλιστα, ὅσοι ἱερεῖς δὲν ἐπιλέγουν νὰ κάνουν τὸ ἐμβόλιο τοὺς ἀπειλεῖτε μὲ καθαίρεσι! Σὲ ὅλα, ὅσα εἴπατε, πέσατε ἔξω. Τὰ ἐμβόλια, σὲ λιγότερο ἀπὸ ἕνα χρόνο, ἀποδείχθηκαν, ὅτι οὔτε ἐπιστημονικὰ ἐλεγμένα ἦταν, οὔτε ἡ ἀποκλειστικὴ λύση ἦταν, διότι ἡ φυσικὴ ἀνοσία καὶ τὰ φάρμακα, εἶναι ἡ ἀποκλειστικὴ λύση, οὔτε ἀναχαίτησε στὴν ἐξάπλωση τοῦ ἱοῦ εἴχαμε, ἀλλὰ μᾶλλον τὴν ηὔξησε. Ὅλα ὅσα λέτε, εἶναι χωρίς καμία  ἁγιογραφικὴ καὶ ἁγιοπατερικὴ τεκμειρίωσι. Γιατί; Ἁπλὰ δὲν ἔχετε.

Ζοῦμε στὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο τὴν ἀπόλυτη δεσποτοκρατία, ὅπως καὶ στὴν πατρίδα μας τὴν ἀπόλυτη δικτατορία καὶ τὸν φασισμό τῆς πολιτικῆς ἐλίτ τοῦ « ἀποφασίζομεν καὶ διατάσσομεν». Ἔχετε μετατρέψει τὴν Ἐκλησία ἀπὸ Σῶμα Χριστοῦ σὲ ἕνα ἐπισκοποκεντρικό σωματεῖο καὶ ἀσκεῖτε ἕνα δεσποτοκρατικὸ φεουδαρχισμὸ, ποὺ θὰ σᾶς ζήλευαν καὶ οἱ παπικοὶ καὶ οἱ ἱεροεξεταστὲς τοῦ μεσαίωνα. 

Λέτε: Ὅτι τὰ ἐμβόλια, οἱ μάσκες καὶ τὰ τέστ, δὲν εἶναι ἀπὸ θεολογικῆς πλευρᾶς, ἀντίθετα μὲ τὴν Ἁγιογραφικὴ, Ἁγιοπατερικὴ, Ἱεροκανονικὴ Διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ δὲν θέλετε νὰ δεχθεῖτε τό αὐτονόητο, τὸ ὁποῖο καὶ τὰ μικρὰ παιδιὰ καταλαβαίνουν, ὅτι ἀπὸ ἐπιστημονικῆς πλευρᾶς, δὲν πρόκειται κἄν γιὰ ἐμβόλιο, εἶναι ἕνας κατασκευασμένος ἐργαστηριακὸς ἰὸς, βιολογικὸ ὅπλο θανάτου κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος καὶ ἕνα παγκόσμιο πείραμα, καὶ οἱ ἄνθρωποι μετατρέπονται σὲ πειραματόζωα.

Ὁ συγκεκριμμένος κορωνο-ϊὸς εἶναι ἕνας ἐργαστηριακὸς ἰὸς. Τὸ 1999 ὁ Δρ. Ralf Barick στὸ πανεπιστήμιο τῆς Β. Καρολίνας τροποποίησε ἕνα κορωνο-ϊὸ νυχτερίδας καὶ κατόπιν συνέχισαν τὸ πείραμα στὴ Γουχὰν τῆς Κίναςκλπ.

 (βλέπε, Βλαδιμήρ Ζελένκο καὶ ἐργασία-καταγγελία τοῦ Δημητρίου Ἀντωνίου, ἰατροῦ PHD, FRCS καὶ τοῦ καθηγητοῦ Ζὰν Μπερνὰντ Φουρτιγιὰν, ὁ ἰὸς SARS-COV-2 κ.α ).

Δὲν εἶναι λοιπὸν ἐμβόλιο, γιὰ αὐτὸ καὶ δὲν εἴμαστε κατὰ τῶν κλασικῶν ἐμβολίων,  ὅταν αὐτὰ ὄντως σώζουν ζωὲς, ἀλλὰ εἶναι σύριγγες ἀργοῦ θανάτου, εἶναι μιὰ ἀργὴ αὐτοκτονία.

Ἄραγε ταυτίζεσθε, γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ ἀπόλυτα μὲ τὴν κοσμικὴ ἐξουσία στὸ ἔργο τῆς τρομοκρατίας τοῦ λαοῦ. Κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον συντελεῖτε καὶ ἐσεῖς καὶ μάλιστα πολὺ περισσότερο στὸν διχασμό τοῦ λαοῦ. Δὲν ἐπιτρέπετε τὴν εἴσοδο μέσα στοὺς ναοὺς, καὶ διαχωρίζετε τοὺς ἀνθρώπους σὲ ἐμβολιασμένους καὶ ἀρνητές καὶ μάλιστα μέσα στὸν χῶρο τῆς ἀγάπης τῆς ἑνότητητος, ποὺ ὀφείλει νὰ εἶναι ὁ ἐκκλησιαστικὸς χῶρος. Εἶστε ὑπὲρ τῶν διακρίσεων καὶ τοῦ ρατσισμοῦ, ὅπως καὶ οἱ πολιτικοί.

Εὐλογεῖτε καὶ δικαιολογεῖτε τὶς ἐκτρώσεις:

Ἡ τεράστια εὐθύνη σας γιὰ τὰ λεγόμενα ἐμβὸλια ἔγκειται καὶ στὸ ὅτι γνωρίζατε σαφέστατα, ὅτι ἡ παρασκευή τους στηρίζεται ἐπάνω σὲ κυτταρικές σειρές ἤ ἰστοὺς ἀπὸ ἐκτρωμένα ἔμβρυα καὶ μάλιστα ζωντανὰ, ὅπως γίνεται καὶ στίς μεταμοσχεύσεις ὀργάνων, κάτι ποὺ καὶ ἐκεῖ πάλι ταυτίζεσθε καὶ ἀκολουθεῖτε κυβερνητικὲς ἐντολὲς, καὶ εἶστε ὑπέρ τῶν μεταμοσχεύσεων ἤ ‘’δωρεάς ὀργάνων’’. Αὐτὸ σᾶς τὸ ἐπεσήμανε ἐγκαίρως καὶ ὁ ἰατρὸς καὶ διδάκτωρ τῆς βιοηθικῆς π. Στυλιανός Καρπαθίου, μὲ δύο δημόσιες ἐπιστολὲς του πρὸς τὴν Σύνοδο καὶ τὴν Ἐπιτροπὴ τῆς Βιοηθικῆς, ἀλλὰ ἐσεῖς καὶ πάλιν προτιμήσατε νὰ στηρίξετε τὴν κυβέρνησι στὴν ἐκστρατεία της, ὑπέρ τοῦ ὑποχρεωτικοῦ ἐμβολιασμοῦ.

Ὕστερα ἀπ’ ὅλα αὐτὰ γιὰ νὰ μή ἐπεκτείνουμε ἄλλο τὸν λόγο μας καὶ σὲ ἄλλα θέματα, ὧν οὐκ ἔστι ἀριθμός, ἐξάγεται ἀβίαστα τὸ γενικὸ συμπέρσμα, στὸ ὁποῖο καταλήγει κάθε λογικὰ σκεπτόμενος ἄνθρωπος καὶ Χριστιανὸς, ὁ ὁποῖος θέλει ἀκόμη νά ἔχει στοιχειώδη χριστιανικὴ καὶ ἀνθρώπινη συνείδησι, καὶ νὰ μὴ χάσει στὸ τέλος καὶ τὴν ἀνθρωπιά του, ποὺ λέμε.

Ὁ π. Στυλιανὸς Καρπαθίου σᾶς θέτει ἐνώπιον τῶν εὐθυνῶν σας κατ’ ἀπὸλυτον τρόπον γράφοντας:

« Κληρικὸς ἤ λαϊκός, ποὺ δέχεται ἤ συνιστᾶ τὰ νέα γενετικὰ ἐμβόλια, γνωρίζοντας ὅτι αὐτὰ εἶναι προϊόντα ἀμβλώσεων, ἐξισώνεται μὲ ὅσους δίνουν ἐκτρωματικὰ φάρμακα ( Κανὼν 91ος τῆς ΣΤ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου). Συναινεῖ στὴν ἀποδοχὴ προϊόντων ἐγκλήματος, ἔχει ἰσοδύναμη εὐθύνη μὲ τοὺς ἠθικοὺς αὐτουργοὺς τῶν ἐγκληματικῶν ἐκτρώσεων. Συμβάλλει στὴν ἄμβλυνση τῆς συνειδήσεως τῶν ἀνθρώπων ἀπέναντι στὴν ἔκτρωση καὶ εἶναι δυνάμει ἠθικὸς ΑΥΤΟΥΡΓΟΣ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ (ὁ τονισμὸς δικός μου), διότι γίνεται αἴτιος θανάτου ἤ ἀναπηρίας, ποὺ συχνὰ ἀκολουθεῖ τὰ νέα ἐμβόλια» ( βλ. π. Στυλιανὸς Καρπαθίου). Καὶ ἐφόσον μεγάλοι ἐπιστήμονες προειδοποιοῦν γιὰ γενετικὲς τροποποιήσεις (ἀκόμη καὶ ἀλλαγή τοῦ DNA) ἀπὸ τὰ νέα ἐμβόλια, ὅποιος ἀποδέχεται αὐτὰ, συμμετέχει στὸ ἑωσφορικὸ ἐπιστημονικὸ πείραμα.

Μετὰ ἀπ’ ὅλα αὐτὰ, μήπως μπορεῖτε νὰ ἀναλογισθεῖτε τί τεράστιες εὐθῦνες ποὺ ἐπωμίζεσθε; Ὅλοι αὐτοὶ, λοιπὸν ὁ Πατριάρχης, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, οἱ ἐπίσκοποι, οἱ ἱερεῖς, οἱ ἡγούμενοι, οἱ πνευματικοὶ, οἱ μοναχοὶ καὶ οἱ μοναχές, καὶ ὅλα τὰ μοναστήρια, τὰ ὁποῖα ἔχουν προσκυνήσει καὶ ἔχουν κατασκανδαλίσει τόσο κόσμο, ὅλοι αὐτοὶ ἔχουν βάλει μέσα στὸ σῶμα τους, τὸ ὁποῖο εἶναι ναὸς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀπὸ τὸ βάπτισμα, τὴν κουρά τους, τὴν χειροτονία τους, καὶ ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ καὶ ἀβασάνιστα ἤ κάνοντας ‘’ὑπακοὴ’’, ( ὡραία δικαιολογία ἡ ‘’ὑπακοὴ’’! ), ναὶ δὲν τό θέλαμε, λένε, ἀλλὰ στὸ τέλος οἱ ἴδιοι τὸ ἀποφάσισαν νὰ τὸ κάνουν, καὶ πῆγαν καὶ κάθισαν στὴν καρέκλα τοῦ πνευματικοῦ καὶ βιολογικοῦ θανάτου τους.

Οἱ ἴδιοι ἔδωσαν τὴν συγκατάθεσί τους καὶ ὑπέγραψαν, ὅτι ἀποδέχονται αὐτὸ τὸ ἐμβόλιο, δηλαδὴ τὸ δια-βόλιο, νὰ μπεῖ μέσα στὸ σῶμα τους. Ἄν ὑποθέσουμε, ὅτι οἱ ἴδιοι πεθάνουν ( δὲν τὸ εὐχόμαστε) ἤ ἐξ αἰτίας τους καὶ ἕνας μόνο ἄνθρωπος, ἐὰν μετὰ τὸ ἐμβόλιο πέθανε ἤ ζεῖ μιὰ ζωὴ κολάσεως ἀπὸ τὶς ἄπειρες παρενέργειες, ποὺ δυνητικὰ μπορεῖ νὰ τοῦ συμβοῦν ἀνὰ πᾶσα στιγμὴ· γεννᾶται τὸ πιὸ τραγικὸ ἐρώτημα, νομίζω στὴν ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας, μποροῦν νὰ συνεχίζουν αὐτοὶ ὅλοι νὰ λειτουργοῦν ἤ νὰ κοινωνοῦν, ἀφοῦ ἔχουν γίνει ἠθικοὶ αὐτουργοὶ, (ὅπως ἀποδείχθηκε πιὸ πάνω) ἀνθρωποκτονίας ἤ ἀναπηρίας;

Ἄραγε τὸ ἐμβόλιο ὄχι μόνον δὲν σήκωσε τεῖχος ἀνοσίας, ἀλλὰ ἀποδεικνύεται καθημερινὰ, ὅτι ἦταν μία μεγάλη ἀνοησία καὶ ὄχι μόνον, ἀλλὰ τὸ μεγαλύτερο ἔγκλημα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος, σχεδιασμένο μὲ μεγάλη ἐπιτυχία.

Ἀλλὰ γιὰ νὰ μή νομίζετε, ὅμως ὅτι ἐμεῖς σᾶς κατηγοροῦμε, διότι σᾶς τὰ ἔχουν πεῖ ἄλλοι πιό ξεκάθαρα. Θὰ σᾶς ὑπενθυμήσουμε μόνο τὰ λόγια τοῦ μεγάλου θεολόγου τῆς Ρωμηοσύνης, π. Ἰωάννου Ρωμανίδου, ὁ ὁποῖος ἀφοῦ ὑπηρέτησε πιστὰ τὸ Πατριαρχεῖο μας καὶ ἄλλες Ἐκκλησίες στὰ μεγάλα οἰκουμενιστικὰ συνέδρια, προσπαθώντας νὰ περισώσει κάτι, καὶ μέχρι χθὲς κάποιοι ἐπίσκοποι ὁρκίζονταν στὸ ὄνομα του, καὶ τὸ ἐκμεταταλεύονταν γιὰ να παριστάνουν τοὺς παραδοσιακοὺς-συντηρητικοὺς ὀρθοδόξους γιὰ νὰ προσπορίζονται δόξαν, ἡ ὁποία δὲν τοὺς ἄξιζε, ὅπως ἀπέδειξαν τὰ γεγονότα καὶ οἱ ἐξελίξεις.

Ὁ π. Ἰωάννης Ρωμανίδης, λοιπὸν, σὰν καταστάλαγμα τῆς ὅλης θεολογικῆς του πορείας μέσα στὰ ἐκκλησιαστικὰ πράγματα μᾶς ἄφησε ἐπιγραμματικὰ τὰ ἑξῆς φοβερὰ λόγια του : « Τώρα ὁ διάβολος κάνει διακοπὲς, γιατὶ τὸ ἔργο του τὸ ἔχουν ἀναλάβει οἱ ἐπίσκοποι. Ἀπὸ τώρα καὶ στὸ ἑξῆς τὸ πρόβλημα στὴν Ἐκκλησία, θὰ εἶναι οἱ Δεσποτᾶδες μας, ποιὰ πίστι ἔχουν»!!!

Ὁ Θεὸς καὶ ὁ γιατρός.

Στὴν Ἁγία Γραφὴ, διὰ τῆς ὁποίας μιλάει ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὑπάρχουν ὅλες οἱ λύσεις καὶ οἱ ἀπαντήσεις, ἀλλὰ οἱ Χριστιανοὶ, σήμερα δὲν μελετοῦν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν Πατερικὴ ἑρμηνεία. Κατὰ τὸν ἅγιο Χρυσόστομο ἡ ἄγνοια τῶν  Γραφῶν εἶναι ἡ αἰτία ὅλων τῶν κακῶν. Ἡ Ἁγία Γραφὴ κάνει λόγο καὶ γιὰ τοὺς γιατροὺς καὶ γιὰ τὰ φάρμακα, καὶ πῶς πρέπει ὁ πιστὸς ἄνθρωπος νὰ τὰ χρησιμοποιεῖ.

Στὴν Σοφία Σειράχ λέγει, « Τέκνον, ἐν ἀρρωστήματί σου μὴ παράβλεπε, ἀλλ’ εὔξαι Κυρίῳ, καὶ αὐτὸς ἰάσεταί σε». ( Σοφία Σειράχ, λη’, 9).

Μᾶς ἐπισημαίνει πρωταρχικὰ, ὅταν ἀρρωστήσεις μὴ παραμελήσεις τὴν ὑγεία σου, (ἐξάλλου ὅλοι μας ἔχουμε μέσα μας τὸ αἴσθημα τῆς αὐτοσυντηρήσεως, καὶ θέλουμε νὰ ζήσουμε). Ὁ πιστὸς, ὅμως ἄνθρωπος, πρῶτα ἀπ’ ὅλα θὰ τρέξει στὴν προσευχὴ, θὰ παρακαλέσει τὸν Κύριον γιὰ τὴν ὑγεία του, καὶ ἀπὸ αὐτὸν θὰ περιμένει τὴν ἴασι. Ἄν ἔχει καὶ τὴν ἀνάλογη πίστι καὶ εἶναι γιὰ τό πνευματικὸ του συμφέρον, τότε ὁ Κύριος θὰ τὸν ἰατρεύσει.

Ὁ πιστὸς ἄνθρωπος, ἐμπιστεύεται πρωτίστως καὶ ἐξ ὁλοκλήρου τὴν ὑγείαν του καὶ τὴν ζωὴ του στὰ χέρια τοῦ Κυρίου « καὶ αὐτὸς ἰάσεταὶ σε» καὶ « παρὰ Ὑψίστου ἐστίν ἡ ἴασις», (Σοφία Σειράχ, λη’. 2). Πηγαίνουμε μὲν στοὺς γιατροὺς, ἀλλὰ στὸν Θεὸ ἐμπιστευόμαστε καὶ ἀπὸ τὸν Θεὸ προσδοκοῦμε τὴν θαραπεία μας, παρὰ Ὑψίστου ἡ ἴασις. Ἀκόμη καὶ οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας ἔλεγαν ἐπιγραμματικὰ: « Ὁ ἰατρὸς νοσηλεύει, ὁ Θεὸς θεραπεύει», ἄραγε εἶχαν περισσότερη πίστη ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς ψευτοχριστιανοὺς στὸ Θεῖον.

Ἐξάλλου, οὔτε ἡ Ἁγία Γραφὴ δὲν ἀπορρίπτει τὴν ἀληθινὴ ἰατρικὴ ἐπιστήμη, καὶ τὰ φάρμακα. « Τίμα ἰατρὸν πρὸς τὰς χρείας αὐτοῦ τιμαῖς αὐτοῦ, καὶ γὰρ αὐτὸν ἔκτισε ὁ Κύριος…ἐπιστήμη ἰατροῦ ἀνυψώσει κεφαλὴν αὐτοῦ… Κύριος ἔκτισεν ἐκ τῆς γῆς φάρμακα, καὶ γὰρ ἀνὴρ φρόνιμος οὐ προσοχθιεῖ αὐτοῖς…καὶ αὐτὸς ἔδωκεν ἀνθρώποις ἐπιστήμην ἐνδοξάζεσθαι ἐν τοῖς θαυμασίοις αὐτοῦ». (Σοφία Σειρὰχ, λη’, 2-7).

Τὸν ἰατρὸν, τὰ φάρμακα καὶ τὴν ἐπιστήμη τὰ ἔδωσε ὁ Θεὸς γιὰ νὰ θεραπεύονται οἱ ἄνθρωποι καὶ γιὰ νὰ δοξάζεται τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἡ ἐπιστήμη λειτουργεῖ κατ’αὐτὸν τὸν τρόπο, τότε μόνο ἀποτελεῖ ἐπιστήμη, διαφορετικὰ « ἐπιστήμη ἀρετῆς χωριζομένης, πανουργία ἐστὶ» καὶ ὄχι ἐπιστήμη. Σήμερα ἡ ἐπιστήμη ἀρνεῖται τὸν Θεὸ, θεοποιεῖ τὸν ἑαυτό της καὶ  στὸ ὄνομα αὐτῆς τῆς θεοποιημένης ἐπιστήμης, ἐπιτελοῦνται τὰ μεγαλύτερα ἐγκλήματα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος!

Ὁ ἰατρὸς εἶναι ἄξιος τιμῆς γιὰ τὴν ὑπηρεσία του πρὸς τὸν ἀσθενῆ, ἀλλὰ δὲν πρέπει νά ξεχνᾶ, ὅτι τὴν σοφία καὶ τὴν ἐπιστήμη του, τοῦ τὴν χάρισε ὁ Θεὸς. Ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ προνόησε καὶ σκόρπισε πλουσιοπάροχα τὰ φάρμακα – βότανα, μέσα στὴν φύσι, γιὰ νὰ θεραπεύονται οἱ ἄνθρωποι καὶ νὰ δοξάζεται ὁ Θεὸς. Ἀπὸ τὸ 1948, μετὰ τὸν Β’ παγκόσμιο πόλεμο ἡ ‘’ἐπιστήμη’’ πολέμησε, κατήργησε τὰ βότανα καὶ ἀνέπτυξε τὶς φαρμακοβιομηχανίες μὲ τὰ χημικὰ φάρμακα-δηλητήρια.

Ἀλλὰ καὶ σὲ καμμία περίπτωσι, ὅμως ποτὲ δὲν μπορεῖ νὰ ἀντικαταστήσει, ὁ γιατρὸς τὸν Θεὸν, διότι τότε τιμᾶς τὸ δῶρο τοῦ Θεοῦ, τὸ ὄργανο, περισσότερο ἀπὸ τὸν Δημιουργὸ καὶ πίπτεις στὴν εἰδωλολατρεία. Διότι ὁ Θεὸς μπορεῖ νὰ σὲ κάνει καλὰ, καὶ χωρίς τὸν ἰατρὸ καὶ τὰ φάρμακα! Πόσες φορὲς οἱ ἴδιοι οἱ γιατροὶ δὲν σηκώνουν τὰ χέρια ψηλὰ καὶ λένε, ἐμεῖς κάναμε ὅ,τι μπορούσαμε, τώρα ὅ,τι πεῖ ὁ Θεὸς! Οἱ γιατροὶ καὶ τὰ φάρμακα πρέπει νὰ λειτουργοῦν ὡς ἀπὸ προσώπου Θεοῦ,« αὐτὸς ἔδωκεν ἀνθρώποις ἐπιστήμην ἐνδοξάζεσθαι ἐν τοῖς θαυμασίοις αὐτοῦ».

Οἱ παραδοσιακοὶ παλαιοὶ Ἁγιορεῖτες.

Οἱ παλαιοὶ ἁγιορεῖτες, μόλις ἀρρώσταιναν, δὲν κατέφευγαν ἀμέσως στοὺς γιατροὺς. Καὶ ὅσο γιὰ νὰ βγοῦν στὸν κόσμο, νὰ πᾶνε στοὺς γιατρούς,  καὶ μόνο νὰ τὸ σκεφθοῦν, τὸ θεωροῦσαν ἁμαρτία. Ἔκαναν, λοιπὸν πρῶτα ὑπομονὴ, ὅσο μποροῦσαν, ἔπαιρναν καὶ τὰ γιατροσόφια τους, τὰ ὁποῖα βασίζονταν ἀποκλειστικὰ στὰ φυσικὰ φάρμακα τοῦ Θεοῦ, τὰ βότανα καὶ τὶς ἀλοιφὲς, ἀλλὰ κυρίως κατέφευγαν στὴν προσευχὴ, καὶ στὴν δύναμι τῆς πίστεως.

Εἶχαν κυρίως, τὴν ἐλπίδα τους στὴν Κυρία Θεοτόκο, ὅπως ἀποκαλοῦσαν, τὴν Παναγία. Ὅταν, ὅμως ἔβλεπαν ὅτι δὲν θεραπεύονταν, καὶ γίνονταν βάρος στοὺς ἀδελφοὺς, τότε καλοῦσαν τὸν πνευματικὸ, ἐξομολογοῦντο καὶ ἔκαναν εὐχέλαιο. Καὶ, τότε δὺο τινὰ θὰ συνέβαιναν, ἤ θὰ θεραπεύονταν καὶ θὰ σηκώνονταν, ἤ θὰ ἀναπαύονταν τὸν αἰώνιο ὕπνο, στὸ κοιμητήρι.

Ἔτσι, κάποτε, ὅταν ἕνας μοναχὸς στὴ Μονὴ τῆς Λαύρας, ἀρρώστησε, ἀφοῦ ἔκανε ὑπομονή γιὰ ἀρκετὸ καιρὸ, καὶ ἡ ἀρρώστεια δὲν ὑποχωροῦσε, τότε κάλεσε τόν πνευματικὸ ἐξομολογήθηκε, καὶ ἔκανε εὐχέλαιο. Τὴν ἄλλη ἡμέρα τὸν εἶδε ὁ παπᾶς, ποὺ τοῦ ἔκανε τὸ εὐχέλαιο, στὸν κῆπο νὰ σκάβει.

 Ἔ, τοῦ φώναξε, ἔγινες καλὰ;

Παπᾶ μου, τοῦ ἀπάντησε, γιατὶ χθές, μοῦ ἔκανες τὸ εὐχέλαιο; Δὲν μοῦ τὸ ἔκανες γιὰ νὰ γίνω καλὰ;

 Εἶχαν παιδικὴ καὶ ἁπλὴ πίστι στὴν Παναγία, οἱ παλαιοὶ Ἁγιορεῖτες, διότι πίστευαν πολὺ στὶς ὑποσχέσεις τῆς Παναγίας, ποὺ ἔδωσε στὰ παιδιὰ της, ὅτι αὐτὴ θὰ εἶναι, καὶ ἰατρός ψυχῶν τε καὶ σωμάτων, καὶ τροφὸς, καὶ ὁδηγὸς, καὶ οἰκονόμος, καὶ παρηγοριὰ, καὶ μεσίτρια πρὸς τὸν Υἱόν της στὴν ἄλλη ζωὴ.

Συνεπῶς, καλὰ, μὲν εἶναι καὶ ὁ ἰατρὸς, καὶ τὰ φάρμακα καὶ ἡ ἐπιστήμη, ὅλα τὰ ἔδωσε ὁ Θεὸς γιὰ νὰ θεραπεύονται οἱ ἄνθρωποι καὶ νὰ δοξάζεται τὸ ὄνομα Του. Ὅλα εἶναι καλὰ καὶ ἅγια, ἀλλὰ ὄχι ὅμως καὶ νὰ τὰ θεοποιοῦμε, ὅπως γίνεται σήμερα, δυστυχῶς μὲ τὸν κορονοϊὸ, ὅπου κλῆρος, μοναχισμὸς καί λαός, τὰ ξεχάσαμε ὅλα μέσα σὲ δύο χρόνια, καὶ κάναμε τὴ ζωή μας κόλασι! Αὐτὰ πρέπει νὰ λειτουργοῦν ὡς ἀπὸ προσώπου Θεοῦ, καὶ ὄχι, ὅπως πιστεύει ἡ σύγχρονη μεταμοντέρνα ἀθεϊστικὴ ὑλιστικὴ ἰατρικὴ καὶ ἐπιστήμη, ὅτι, δηλαδὴ αὐτοὶ θὰ ἀντικαταστήσουν καὶ τὸν Θεό! Οἱ ἄνθρωποι, γενικὰ σήμερα ἔχουν πέσει στὴν εἰδωλολατρία, διότι ἔχουν θεοποιήσει, τὴν ἐπιστήμη, καὶ τὴν γνῶσι.

Ἐξ ἄλλου κακὸ, λέγει ὁ Μ. Βασίλειος δὲν εἶναι κατ’ οὐσία ἡ ἀσθένεια, κακὸ εἶναι μόνο ἡ ἁμαρτία « κακὰ δὲν εἶναι ὅσα μᾶς προκαλοῦν ὀδύνη στὸ σῶμα, ὅπως οἱ ἀρρώστιες καὶ τὰ τραύματα, ἡ φτώχεια, οἱ ταπεινώσεις, οἱ οἰκονομικὲς ζημίες, οἱ θάνατοι συγγενῶν, κ.α, τὰ ὁποῖα ἐνεργεῖ (κατὰ παραχώρησι) πρὸς τὸ συμφέρον τῆς ψυχῆς, ὁ σοφὸς καὶ ἀγαθὸς Θεὸς» ( Ὁμιλία, περὶ τοῦ ὅτι ὁ Θεὸς δὲν εἶναι αἴτιος τῶν κακῶν).

Κακὸ εἶναι μόνο ἡ ἁμαρτία. Ἀρχὴ καὶ ρίζα τῆς ἁμαρτίας εἶναι ἡ κακὴ χρῆσις τοῦ αὐτεξουσίου μας. Καὶ ὁ ἅγιος Χρυσόστομος λέγει, « Πρῶτον μέν γὰρ κακὸν, τὸ ἁμαρτάνειν· δεύτερον τὸ ἁμαρτάνοντας μηδεμιᾶς τυγχάνειν θεραπείας, καὶ τοὺς ἁμαρτάνοντας ἀτιμωρητὶ θρηνεῖν καὶ πενθεῖν, ὥσπερ γὰρ οὐ τὸ νοσεῖν χαλεπὸν, ἀλλὰ τὸν νοσοῦντα μὴ θεραπεύεσθαι». ( Ὁμλ. εἰς τὸ ζ’ ψαλμόν, Ἰω.  Χρυσοστόμου).

Συμπέρασμα.

Ναὶ, ὑπάρχει κορωνο-ϊὸς καὶ πεθαίνουν ἄνθρωποι, διότι δὲν χορηγοῦν φάρμακα στούς ἀνθρώπους γιὰ νὰ θεραπεύονται, τοὺς πᾶνε ὕστερα στὰ νοσοκομεῖα, τοὺς διασωληνώνουν καὶ πεθαίνουν.

Πεθαίνουν ἄνθρωποι, διότι δὲν τοὺς δίδει τὸ κράτος δωρεὰν φάρμακα καὶ ὑγεινομικὴ κάλυψι. Πεθαίνουν ἄνθρωποι διότι ταΐζουν τὸν κόσμο μὲ σκουπίδια καὶ δηλητήρια καὶ ὄχι μὲ ὑγεινὲς τροφὲς κλπ. Οἱ γιατροὶ μετετράπηκαν σὲ φονιᾶδες καὶ τὰ νοσοκομεῖα σὲ στρατόπεδα θανάτου! Ἔτσι ζοῦμε σὲ μιὰ τόσο ‘’ὄμορφη’’, ἀνθρωπιστικὴ κοινωνία, ὅπου ὁ θάνατός σου εἶναι ἡ ζωή μου! Ὁ πλησίον μας,  ἀπὸ ἀδελφόςμας, ἔχει ματατραπεῖ σὲ ἕναν ἐπικίνδυνο ἐχθρὸ μας! Τί ὑπέροχη ‘’χριστιανικὴ κοινωνία’’! Ἀλήθεια ζοῦμε σὲ μιὰ κόλασι!

Ἐδῶ καὶ δεκαετίες εὑρισκόμεθα σὲ κατάστασι πνευματικοῦ σκοτισμοῦ. Ἡ κύρια αἰτία ὅλου τοῦ κακοῦ, εἶναι ἡ προδοσία τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, ἡ  παναίρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ἐδῶ καὶ 120 χρόνια ἔχει ἐπιφέρει ὅλον αὐτὸν τὸν σκοτισμὸ καὶ τὴν σύγχυσι στὸν νοῦν τους καὶ ἐξ αἰτίας τῳν πολλῶν ἁμαρτιῶν μας, ποιοῦμε τὰ μὴ καθήκοντα.

« Ἀνθ’ ὧν τὴν ἀγάπην τῆς ἀληθείας οὐκ ἐδέξαντο εἰς τὸ σωθῆναι αὐτοῖς· καὶ διὰ τοῦτο πέμψει αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἐνέργειαν πλάνης εἰς τὸ πιστεῦσαι αὐτοὺς τῷ ψεύδει, ἵνα κριθῶσιν πάντες οἱ μὴ πιστεύσαντες τῇ ἀληθείᾳ, ἀλλ’ εὐδοκήσαντες ἐν τῇ ἀδικίᾳ » ( Β’Θεσλ. β’ 10-13).

Ἄς προσευχώμεθα ἡ χάρις τοῦ Κυρίου, νὰ μᾶς διαφυλάττει καὶ νὰ μᾶς στερεώνει, ἕως τέλους στὴν ἁγίαν καὶ Ὀρθόδοξη πίστι μας, γιὰ νὰ τύχουμε καὶ τῆς αἰωνίου βασιλείας. Στῶμεν καλῶς καὶ καλή ματάνοια σὲ ὅλους μας. Ἀμὴν

==================================================

Εις την Περιτομήν του Κυρίου και το Νέο Έτος († Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους).Ομιλία του γέροντα στην τράπεζα της Μονής το 1990

Ομιλία του γέροντα στην τράπεζα της Μονής το 1990

Οι ιεροί ύμνοι που ψάλαμε απόψε μας απεκάλυψαν και το βαθύ θεολογικό νόημα της σημερινής εορτής, της Περιτομής του Κυρίου. Έλεγαν: «Συγκαταβαίνουν ο Σωτήρ τω γένει των ανθρώπων κατεδέξατο σπαργάνων περιβολήν, ουκ εβδελύξατο σαρκός την περιτομήν», δεν επαισχύνθη ούτε και αυτή την ίδια την περιτομή της σαρκός.

Είναι ένα ανεξιχνίαστο μυστήριο αυτό, αυτή η μεγάλη συγκατάβασις, η άκρα ταπείνωσις του Θεανθρώπου Κυρίου μας, ο οποίος κατεδέχθη όλη την ανθρώπινη ζωή να αρχίση, αλλά και αυτούς τους τύπους του Μωσαϊκού Νόμου να εκπληρώση και αυτή την περιτομή να υποστή. Γι’ αυτό ο ιερός υμνωδός εξίσταται βλέπων τον Κύριο, όχι μόνο να περιτυλίγεται με τα σπάργανα του βρέφους, αλλά και αυτή την περιτομή, το κόψιμο δηλαδή της αγίας Του σαρκός, να υπομένη. Και όλα αυτά για την σωτηρία μας.

Ήταν εντολή του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη οι Ισραηλίτες να περιτέμνωνται· και αυτό ήταν σημείο της Διαθήκης του Θεού. Ότι αυτός ο οποίος περιετέμνετο ανήκε στον λαό της Διαθήκης, στον λαό που είχε τις υποσχέσεις του Θεού, τις επαγγελίες του Θεού. Ήταν σημείο συμφωνίας μεταξύ του Θεού και των πιστών Ισραηλιτών. Γι’ αυτό δεν εννοείτο Ισραηλίτης πιστός που να μη έχη δεχθή την περιτομή.

Αλλά αυτή η περιτομή -η σαρκική περιτομή- ενομοθετήθη από τον Θεό, για να προετοιμάση τον λαό και να τον προσανατολίση προς μία άλλη περιτομή, η οποία θα ήταν και η αληθινή περιτομή, την περιτομή όχι πλέον της σαρκός, αλλά την περιτομή του παλαιού ανθρώπου, την περιτομή των παθών και την ένδυσι με τον νέο άνθρωπο της Χάριτος. Γι’ αυτό λέγουν ο απόστολος Παύλος και οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, ότι η περιτομή της Παλαιάς Διαθήκης ήταν το σύμβολο της αληθινής περιτομής, του αγίου Βαπτίσματος.

Τώρα ο νέος Ισραήλ της Χάριτος πάλι έχει ένα σημείο της Διαθήκης, της Νέας Διαθήκης. Το σημείο της Παλαιάς Διαθήκης ήταν η περιτομή. Το σημείο της Νέας Διαθήκης είναι το άγιο Βάπτισμα. Στην Παλαιά Διαθήκη περιετέμνοντο τα αρσενικά παιδιά. Τώρα και τα θηλυκά παιδιά, όλοι, άνδρες και γυναίκες δέχονται την νέα περιτομή της Χάριτος, το Βάπτισμα της Χάριτος, και γίνονται μέλη του λαού του Θεού, του νέου Ισραήλ, του Ισραήλ της Χάριτος. Και η περιτομή αυτή γίνεται με το άγιο Βάπτισμα, με το οποίο περιτέμνεται, κόβεται, ο παλαιός άνθρωπος και εγκαινίζεται ο νέος άνθρωπος.

Τότε στην Παλαιά Διαθήκη είχαν μόνο περιτομή. Τώρα στην Νέα Διαθήκη έχουμε και περιτομή του παλαιού ανθρώπου αλλά έχουμε και εγκαινισμό μέσα στον άνθρωπο του νέου ανθρώπου, του ανθρώπου της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος. Τότε έκοβαν, αλλά δεν ελάμβαναν Πνεύμα Άγιον. Τώρα κόβεται ο παλαιός άνθρωπος, αλλά λαμβάνουμε Πνεύμα Άγιο.

Γι’ αυτό αυτή είναι η αληθινή περιτομή, το άγιο Βάπτισμα της Εκκλησίας. Και αυτό είναι το νέο σημείο της Χάριτος, το σημείο της Καινής Διαθήκης, που έχουν όλοι οι σφραγισμένοι Χριστιανοί. Γι’ αυτό και ο Χριστιανός διά του αγίου Βαπτίσματος σφραγίζεται με τον τύπο του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, και εμείς οι Χριστιανοί είμεθα, όπως λένε οι ευχές της Εκκλησίας, οι εσφραγισμένοι με «τον τύπο του σημείου του Υιού του ανθρώπου», δηλαδή με τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό του Χριστού.

Δεν είμαστε σφραγισμένοι με μία περιτομή σαρκική, αλλά είμαστε σφραγισμένοι με ένα σφράγισμα πνευματικό και αιώνιο. Με ένα σφράγισμα το οποίο δεν περνάει με το πέρασμα της σαρκός. Όταν ο Ισραηλίτης πέθαινε και έλιωνε το σώμα του, έλιωνε και το σφράγισμα της περιτομής της Παλαιάς Διαθήκης. Τώρα ο Χριστιανός και να πεθάνη, έχοντας το πνευματικό σφράγισμα της Χάριτος του Θεού και του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, αυτό το σφράγισμα είναι αιώνιο και ανεξίτηλο επάνω του. Και δεν το χάνει, εκτός εάν ο ίδιος αρνηθή την πίστι και την Ορθοδοξία και πέση στην αθεΐα ή στις άλλες θρησκείες και τις αιρέσεις.

Μας συνοδεύει λοιπόν η νέα περιβολή της Χάριτος της Καινής Διαθήκης, το νέο σημείο του λαού του Θεού. Και αυτό είναι κάτι το οποίο μας γεμίζει με ευγνωμοσύνη προς τον Θεόν, ότι είμεθα όλοι με το δικό Του άγιο σφράγισμα, με το δικό Του ανεξίτηλο πνευματικό σφράγισμα. Δεν είμαστε όπως τα Έθνη, όπως οι εκτός Χριστού ασφράγιστοι, και γι’ αυτό έρμαια των δαιμόνων.

Όταν ο διάβολος δη τον ασφράγιστο, εύκολα τον κάνει δικό του. Όταν όμως δη τον εσφραγισμένο με το Όνομα του Ιησού Χριστού και με το άγιο Βάπτισμα, δεν μπορεί να τον κάνη δικό του, παρά μόνον αν αυτός δώση την καρδιά του στον διάβολο. Δεν έχει εξουσία ο διάβολος ούτε ο αντίχριστος εις τους εσφραγισμένους εν τω ονόματι του Ιησού Χριστού.

Και αυτά όλα τα ζούμε σήμερα, που είναι και η πρώτη του έτους. Και παρακαλούμε τον Κύριο να μας συγχωρήση, πρώτα-πρώτα διότι ως άνθρωποι που είμεθα αμαρτωλοί και αδύνατοι πολλές φορές τον πικράναμε στην ζωή μας αλλά και στον χρόνο που πέρασε. Και δεν είναι μόνον οι μεγάλες αμαρτίες, με τις οποίες πικραίνουμε τον Άγιο Θεό, τον Πλάστη μας και Δημιουργό μας και Κύριό μας. Σκεφτόμουν σήμερα που λειτουργούσα και το εξής: Κάθε φορά που ο νους μας φεύγει από τον Θεό, δεν πικραίνουμε τον Θεό ; Γιατί μας έπλασε ο Θεός ; Μας έπλασε για να είμεθα ενωμένοι μαζί Του. Για να είμεθα σε συνεχή κοινωνία μαζί Του. Και όταν εμείς αφήνουμε τον νου μας να περισπάται εδώ και εκεί, ακόμη και σε καλά πράγματα αλλά πράγματα που δεν είναι ο Θεός, ο Θεός δεν πικραίνεται ;

Όταν μας βλέπη ότι εμείς δεν έχουμε τον πόθο να είμαστε πάντοτε ενωμένοι μαζί Του; Και για όλους τους Χριστιανούς, αλλά και για μας τους Μοναχούς που αναζητούμε την τελειότητα, που αναζητούμε την τελεία ευαρέστησι του Θεού, να ευαρεστήσουμε τελείως τον Θεό, δεν είναι ένας πόνος στην ψυχή μας, ότι πέρασε πολύς χρόνος της ζωής μας -και αυτός ο χρόνος που πέρασε- χωρίς να έχουμε συνεχή την μνήμη του Θεού ;

Και γι’ αυτό θερμή ανεβαίνει η ικεσία μας προς τον Κύριο: Πρώτα-πρώτα να συγχωρήση τις αμαρτίες μας όλες. Και δεύτερον να μας δώση την Χάρι Του, την ευλογία Του, τον φωτισμό Του και την δική Του θεία δύναμι, ώστε με τον νέο χρόνο να αγωνιστούμε να μη τον πικράνουμε σε τίποτα ή τουλάχιστον να τον πικράνουμε πολύ λιγώτερο απ’ ό,τι τον πικράναμε στον χρόνο που πέρασε.

Και μακάρι να μας αξιώση η αγαθότης Του και η αγάπη Του όχι μόνον να μη τον πικράνουμε, αλλά και να τον ευαρεστήσουμε, και να είναι τέτοια η ζωή μας και ο αγώνας μας και η προσευχή μας και η άσκησίς μας και η υπακοή μας και η συμμετοχή μας στα άχραντα Μυστήρια και η παρακολούθησις των ιερών Ακολουθιών, ώστε να ευαρεστούμε τον Κύριο και Θεό μας. Και όταν θα περάση αυτός ο χρόνος, αν θέλη ο Θεός και ζήσουμε και φθάσουμε στο επόμενο έτος, να ανασκοπούμε τον χρόνο που πέρασε και να μπορούμε να πούμε· “σε ευχαριστούμε Κύριε, διότι με την δική σου Χάρι λιγώτερες φορές σε πικράναμε εφέτος απ’ ό,τι πέρυσι”.

Αυτή είναι η ταπεινή μου ευχή σε όλους τους αδελφούς και στους αγαπητούς μας Χριστιανούς αδελφούς, οι οποίοι είναι φίλοι μας και αδελφοί μας και συνεργάτες μας, αλλά και σε όλους τους πατέρες της Μονής, να μας αξιώση ο Κύριος εφέτος να μη τον πικράνουμε. Μόνο να τον ευαρεστήσουμε. Και ακόμη, αυτή είναι και η ευχή μου για το Έθνος μας, το Ελληνικό και Ορθόδοξο Έθνος:

…… να φωτίση ο Κύριος όλους τους άρχοντας του Έθνους, τους κληρικούς και λαϊκούς, στον χρόνο που έρχεται να μη τον πικράνουμε, όπως τον πικράναμε τον προηγούμενο χρόνο, όχι μόνο με πολλές αμαρτίες -ενεργητικές αμαρτίες- αλλά και με νομοσχέδια, τα οποία ήσαν όλως αντίθετα με το άγιο θέλημα του Κυρίου……. ,

όπως το νομοσχέδιο της νομιμοποιήσεως των αμβλώσεων, το οποίο δυστυχώς εξακολουθεί ακόμη να υφίσταται, και όσο υφίσταται, είναι μία αιτία μεγάλης πικρίας του Αγίου Θεού προς τον λαό μας, από τον οποίο ο Κύριος άλλα ζητεί και άλλα περιμένει.

Εύχομαι σε όλους τους πατέρες της Μονής πλουσίαν την ευλογίαν του Κυρίου, και σε όλους τους λαϊκούς αδελφούς έτη πολλά προς δόξαν Θεού, εν μετανοία, εν αγιασμώ και εν προετοιμασία για την έξοδον εκ του κόσμου τούτου, η οποία είθε να μας βρη όλους στην καλύτερη ώρα της ζωής μας.

[Από το βιβλίο του Αρχιμανδρίτου Γεωργίου Καψάνη, Προηγουμένου Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου «Ομιλίες σε ακίνητες Δεσποτικές και Θεομητορικές εορτές (των ετών 1981-1991) Α’, Έκδοσις Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους, 2015]

===========================================

Για γελια … και για κλαματα…

Για γελια….

Drink Up Bean | Funny Episodes | Classic Mr Bean

==================================

Για κλαματα……

Ορισμός του τραγελαφικού!

 Που θα κρυφτείτε Δεσποτάδες (σ.σ. Γονεις ,Δασκαλοι κλπ ,κλπ …) ,που ;;;

Τα Χριστούγεννα στη λογική του Νέου Προγράμματος Σπουδών στα Θρησκευτικά όπου υπέρμαχος ο τραγικός Βόλου εκείνος που μπολιάστηκε και θέλει να μας σώσει……

================================================

κυρ Φώτης Κόντογλου, ο Γιάννης ο Βλογημένος.

Μπορεί να είναι καρτούν 1 άτομο

 “Κάθε χρόνο ο Άγιος Βασίλης τις παραμονές της Πρωτοχρονιάς γυρίζει από χώρα σε χώρα κι από χωριό σε χωριό, και χτυπά τις πόρτες για να δει ποιος θα τον δεχτεί με καθαρή καρδιά.

Μια χρονιά λοιπόν, πήρε το ραβδί του και τράβηξε. Ήτανε σαν καλόγερος ασκητής, ντυμένος με κάτι μπαλωμένα παλιόρασα, με χοντροπάπουτσα στα ποδάρια του και μ’ ένα ταγάρι περασμένο στον ώμο του. Γι αυτό τον παίρνανε για διακονιάρη και δεν τ’ ανοίγανε την πόρτα. Ο Άγιος Βασίλης έφευγε λυπημένος, γιατί έβλεπε την απονιά των ανθρώπων και συλλογιζότανε τους φτωχούς που διακονεύουνε, επειδής έχουνε ανάγκη, μ’ όλο που αυτός ο ίδιος δεν είχε ανάγκη από κανέναν, κι ούτε πεινούσε, ούτε κρύωνε.

Αφού βολόδειρε(1) από δω κι από κει, κι αφού πέρασε από χώρες πολλές κι από χιλιάδες χωριά και πολιτείες, έφταξε στα ελληνικά τα μέρη, πού ’ναι φτωχός κόσμος. Απ’ όλα τα χωριά πρόκρινε τα πιο φτωχά, και τράβηξε κατά κει, ανάμεσα στα ξερά βουνά που βρισκόντανε κάτι καλύβια, πεινασμένη λεμπεσουριά(2).

Περπατούσε νύχτα κι ο χιονιάς βογκούσε, η πλάση ήτανε πολύ άγρια. Ψυχή ζωντανή δεν ακουγότανε, εξόν από κανένα τσακάλι που γάβγιζε.

Γιάννης ο Ευλογημένος - Σχολιασμός - Απαρχή

 Αφού περπάτηξε κάμποσο, βρέθηκε σ’ ένα απάγκιο που έκοβε ο αγέρας από ’να μικρό βουνό, κι είδε ένα μαντρί κολλημένο στα βράχια. Άνοιξε την αυλόπορτα που ήτανε κανωμένη από άγρια ρουπάκια(3) και μπήκε στη μάντρα. Τα σκυλιά ξυπνήσανε και πιάσανε και γαβγίζανε.

Πέσανε απάνω του να τον σκίσουνε˙ μα, σαν πήγανε κοντά του, σκύψανε τα κεφάλια τους και σερνόντανε στα ποδάρια του, γλείφανε τα χοντροπάπουτσά του, γρούζανε φοβισμένα και κουνούσανε παρακαλεστικά τις ουρές τους.

Ο Άγιος σίμωσε στο καλύβι του τσομπάνου και χτύπησε την πόρτα με το ραβδί του και φώναξε :« Ελεήστε με, χριστιανοί, για τις ψυχές των αποθαμένων σας! Κι ο Χριστός μας διακόνεψε σαν ήρθε σε τούτον τον κόσμο ! ».Η πόρτα άνοιξε και βγήκε ένας τσομπάνης, παλικάρι ως εικοσιπέντε χρονώ, με μαύρα γένια˙ και δίχως να δει καλά καλά ποιος χτυπούσε την πόρτα, είπε στο γέροντα :«Πέρασε μέσα στ’ αρχοντικό μας να ζεσταθείς ! Καλή μέρα και καλή χρονιά ! ».

 Αυτός ο τσομπάνης ήτανε ο Γιάννης ο Μπάικας, που τον λέγανε Γιάννη Βλογημένον, άνθρωπος αθώος σαν τα πρόβατα που βόσκαγε, αγράμματος ολότελα .Μέσα στην καλύβα έφεγγε με λιγοστό φως ένα λυχνάρι.

Ο Γιάννης, σαν είδε στο φως πως ο μουσαφίρης ήτανε γέροντας καλόγερος, πήρε το χέρι του και τ’ ανασπάστηκε και τό ’βαλε απάνω στο κεφάλι του. Ύστερα φώναξε και τη γυναίκα του, ως είκοσι χρονώ κοπελούδα, που κουνούσε το μωρό τους μέσα στην κούνια. Κι εκείνη πήγε ταπεινά και φίλησε το χέρι του γέροντα, κι είπε :«Κόπιασε, παππού, να ξεκουραστείς».

Ο Άγιος Βασίλης στάθηκε στην πόρτα και βλόγησε το καλύβι κι είπε:«Βλογημένοι νά ’σαστε, τέκνα μου, κι όλο το σπιτικό σας! Τα πρόβατά σας να πληθαίνουν ως του Ιώβ μετά την πληγήν και ως του Αβραάμ και ως του Λάβαν! Η ειρήνη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού να είναι μαζί σας!».

Ο Γιάννης έβαλε ξύλα στο τζάκι και ξελόχισε(4) η φωτιά. Ο Άγιος απίθωσε σε μια γωνιά το ταγάρι του, ύστερα έβγαλε το μπαλωμένο το ράσο του κι απόμεινε με το ζωστικό του. Τον βάλανε κι έκατσε κοντά στη φωτιά, κι η γυναίκα τού ’βαλε και μια μαξιλάρα ν’ ακουμπήσει.

Ο Άγιος Βασίλης γύρισε κι είδε γύρω του και ξανάπε μέσα στο στόμα του:«Βλογημένο νά ’ναι τούτο το καλύβι!».Ο Γιάννης μπαινόβγαινε, για να φέρει τό ’να και τ’ άλλο. Η γυναίκα του μαγείρευε. Ο Γιάννης ξανάριξε ξύλα στη φωτιά . Μονομιάς φεγγοβόλησε το καλύβι με μιαν αλλιώτικη λάμψη και εφάνηκε σαν παλάτι. Τα δοκάρια σαν νά ’τανε μαλαμοκαπνισμένα, κι οι πυτιές(5) που ήτανε κρεμασμένες σαν να γινήκανε χρυσά καντήλια , και τα τυροβόλια κι οι καρδάρες και τ’ άλλα τα σύνεργα που τυροκομούσε ο Γιάννης, λες κι ήτανε διαμαντοκολλημένα.

Και τα ξύλα που καιγόντανε στη φωτιά ευωδιάζανε σαν μοσκολίβανο και δεν τρίζανε, όπως τρίζανε τα ξύλα της φωτιάς, παρά ψέλνανε σαν τους αγγέλους πού ’ναι στον Παράδεισο.Ο Γιάννης ήτανε καλός άνθρωπος, όπως τον έφτιαξε ο Θεός.Φτωχός ήτανε, είχε λιγοστά πρόβατα, μα πλούσια καρδιά : «Τη πτωχεία τα πλούσια!».

Ήτανε αυτός καλός, μα είχε και καλή γυναίκα. Κι όποιος τύχαινε να χτυπήσει την πόρτα τους, έτρωγε κι έπινε και κοιμότανε. Κι αν ήτανε και πικραμένος, έβρισκε παρηγοριά. Γι αυτό κι ο Άγιος Βασίλης κόνεψε στο καλύβι τους, ξημερώνοντας Πρωτοχρονιά, παραμονή της χάρης του, κι έδωσε την ευλογία του.Κείνη τη νύχτα τον περιμένανε όλες οι πολιτείες και τα χωριά της οικουμένης, αρχόντοι, δεσποτάδες κι επίσημοι ανθρώποι, πλην εκείνος δεν πήγε σε κανέναν τέτοιον άνθρωπο, παρά πήγε στο μαντρί του Γιάννη του Βλογημένου.

Σαν βολέψανε τα πρόβατα, μπήκε μέσα ο Γιάννης και λέγει στο γέροντα: «Γέροντα, μεγάλη χαρά έχω απόψε που ήρθες, ν’ ακούσουμε κι εμείς κανένα γράμμα, γιατί δεν έχουμε εκκλησία κοντά μας, μήτε καν ρημοκλήσι. Εγώ αγαπώ πολύ τα γράμματα της θρησκείας μας, κι ας μην τα καταλαβαίνω, γιατί είμαι ξύλο απελέκητο. Μια φορά μας ήρθε ένας γέροντας Αγιονορίτης και μας άφησε τούτη την αγιωτική φυλλάδα, κι αν λάχει να περάσει κανένας γραμματιζούμενος καμιά φορά, τον βάζω και τη διαβάζει.

Εγώ όλα όλα τα γράμματα που ξέρω είναι τρία λόγια που τά ’λεγε ένας γραμματιζούμενος, που έβγαζε λόγο στο χωριό, δυό ώρες από δω, κι από τις πολλές φορές που τά ’λεγε, τυπωθήκανε στη θύμησή μου. Αυτός ο γραμματικός έλεγε και ξανάλεγε : “ Σκώνιτι ου μήτηρ του κι τουν ανισπάζιτι κι του λέγ’ : Τέκνου μου! Τέκνου μου! ”. Αυτά τα γράμματα ξέρω…».

Ήτανε μεσάνυχτα. Ο αγέρας βογγούσε. Ο Άγιος Βασίλης σηκώθηκε απάνου και στάθηκε γυρισμένος κατά την ανατολή κι έκανε το σταυρό του τρεις φορές. Ύστερα έσκυψε και πήρε από το ταγάρι του μια φυλλάδα κι είπε:«Ευλογητός ο Θεός ημών πάντοτε, νυν και αει και εις τους αιώνας των αιώνων!».

Ο Γιάννης πήγε και στάθηκε από πίσω του και σταύρωσε τα χέρια του. Η γυναίκα του βύζαξε το μωρό και πήγε κι εκείνη και στάθηκε κοντά στον άντρα της.Κι ο γέροντας είπε το «Θεός Κύριος» και τ’ απολυτίκιο της Περιτομής «Μορφήν αναλλοιώτως ανθρωπίνην προσέλαβες», χωρίς να πει και το δικό του τ’ απολυτίκιο, που λέγει : «Εις πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος σου ».

Έψελνε γλυκά και ταπεινά, κι ο Γιάννης κι η Γιάνναινα τον ακούγανε με κατάνυξη και κάνανε το σταυρό τους. Κι είπε ο Άγιος Βασίλης τον όρθρο και τον κανόνα της εορτής «Δεύτε λαοί, άσωμεν», χωρίς να πει το δικό του κανόνα «Σου την φωνήν έδει παρείναι, Βασίλειε». Κι ύστερα είπε όλη τη λειτουργία κι έκανε απόλυση.

Καθίσανε στο τραπέζι και φάγανε, ο Άγιος Βασίλειος ο Μέγας, ο Γιάννης ο Βλογημένος, η γυναίκα του κι ο μπάρμπα – Μάρκος ο Βουβός, που τον είχε συμμαζέψει ο Γιάννης και τον βοηθούσε.Και, σαν αποφάγανε, έφερε η γυναίκα τη βασιλόπιτα και την έβαλε απάνω στο σοφρά.

Κι ο Άγιος Βασίλης πήρε το μαχαίρι και σταύρωσε τη βασιλόπιτα κι είπε:«Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος!».Κι έκοψε το πρώτο το κομμάτι κι είπε: «του Χριστού», έκοψε το δεύτερο κι είπε: «της Παναγίας», κι ύστερα έκοψε το τρίτο και δεν είπε: «του Αγίου Βασιλείου», αλλά είπε: «του νοικοκύρη του Γιάννη του Βλογημένου!».

Πετάγεται ο Γιάννης και του λέγει:«Γέροντα, ξέχασες τον Αι-Βασίλη!».

Του λέγει ο Άγιος:«Αλήθεια, τον ξέχασα!».Κι έκοψε ένα κομμάτι κι είπε:«Του δούλου του Θεού Βασιλείου!».

Ύστερα έκοψε πολλά κομμάτια, και σε κάθε ένα που έκοβε έλεγε: «της νοικοκυράς», «του μωρού», «του δούλου του Θεού Μάρκου του μογιλάλου(6)», «του σπιτιού», «των ζωντανών», «των φτωχών».

Λέγει πάλι ο Γιάννης στον Άγιο: « Γέροντα , γιατί δεν έκοψες για την αγιοσύνη σου ; ».Του λέγει ο Άγιος : «Έκοψα, ευλογημένε ! ». Μα ο Γιάννης δεν κατάλαβε τίποτα, ο καλότυχος ! Έστρωσε η γυναίκα, για να κοιμηθούνε. Σηκωθήκανε να κάνουνε την προσευχή τους. Ο Άγιος Βασίλης άνοιξε τις απαλάμες του κι είπε την δική του την ευχή, που τη λέγει ο παπάς στη λειτουργία : « Κύριος ο Θεός μου, οίδα ότι ουκ ειμι άξιος, ουδέ ικανός, ίνα υπό την στέγην εισέλθης του οίκου της ψυχής μου…». 

Ο ΚΑΛΟΤΥΧΟΣ..Ο ΓΙΑΝΝΗΣ Ο ΒΛΟΓΗΜΕΝΟΣ.. | true love

 Σαν τελείωσε την ευχή κι ετοιμαζόντανε να πλαγιάσουνε, του λέγει ο Γιάννης : «Εσύ, γέροντα, που ξέρεις τα γράμματα, πες μας σε ποιά παλάτια άραγες πήγε απόψε ο Αι-Βασίλης; Οι αρχόντοι κι οι βασιλιάδες τί αμαρτίες μπορεί νά ’χουνε ; Εμείς οι φτωχοί είμαστεν αμαρτωλοί και κακορίζικοι , επειδής η φτώχεια μας κάνει να κολαζόμαστε! ».

Ο Άγιος Βασίλης δάκρυσε. Σηκώθηκε πάλι απάνω, άπλωσε τις απαλάμες του και ξαναείπε την ευχή αλλιώτικα:«Κύριε ο Θεός μου, οίδας ότι ο δούλος Ιωάννης ο απλούς εστιν άξιος και ικανός, ίνα υπό την στέγην αυτού εισέλθης, ότι νήπιος υπάρχει, και των τοιούτων εστίν η βασιλεία των ουρανών…».

Και πάλι δεν κατάλαβε τίποτα ο Γιάννης ο καλότυχος, ο Γιάννης ο Βλογημένος”.

Λεξιλόγιο:1. Βολοδέρνω – βασανίζομαι γυρνώντας από δω κι από κει 2. Λεμπεσουριά – φτωχολογιά3. Ρουπάκι – αγριοβελανιδιά4. Ξελοχίζω – ζωηρεύω τη φωτιά5. Πυτιά (η) – μαγιά απ’ την οποία γίνεται το τυρί6. Μογιλάλος – βουβός

============================================

Ο “λογος” ενος εξοργισμενου καθηγητη Φαρμακολογιας που περιμενει τις ενεργειες ενος κρατικου υπαλληλου που λεγεται Εισαγγελεας και οχι Ευαγγελατος…

Δημήτρης Κούβελας Η Ιστορία της Όμικρον 30.12.2021 AlertTV

Ο “λογος” ενος εξοργισμενου καθηγητη Φαρμακολογιας που περιμενει τις ενεργειες ενος κρατικου υπαλληλου που λεγεται Εισαγγελεας και οχι Ευαγγελατος… Ακουστε τον,,,,

BOLERO Ravel ΚΑΙ Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (Εφ. “Ακρόπολις”, 1 Ιαν. 1896

BOLERO Ravel ラヴェルボレロOrquesta Joven de la Sinfónica de Galicia ガリシア D: Vicente Alberola. Dvořák nº 8

=============================================

=============================================

κυρ Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης_Ας ευχηθώμεν το ερχόμενον έτος να μη είναι χειρότερον από το έτος το φεύγον.

Παναγια Σκεπη_Γεωργιος_Παρασκευη_Божией Матери Икона_Virgin Mary –Byzantine Orthodox Icon_3a27b4a080d32c6560

“ Το εκήρυξεν ο θείος Όμηρος προ ετών τρισχιλίων: Εις οιωνός άριστος !. Αλλά τις έβαλεν εις πράξιν την συμβουλήν του θειοτάτου αρχαίου ποιητού ; Εκ της παρούσης ημών γενεάς τις ημύνθη περί πάτρης ;

Ημύνθησαν περί πάτρης οι άστοργοι πολιτικοί, οι εκ περιτροπής μητρυιοί του ταλαιπώρου ωρφανισμένου Γένους;

Άμυνα περί πάτρης δεν είναι αι σπασμωδικαί, κακομελέτητοι και κακοσύντακτοι επιστρατείαι , ουδέ τα σκωριασμένης επιδεικτικότητος θωρηκτά.

Άμυνα πετρί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή , η χρηστή διοίκησις , η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και του πιθηκισμού , του διαφθείραντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος , και η πρόληψις της χρεωκοπίας .

Τις ημύνθη περί πάτρης ;

Και τι πταίει η γλαυξ , η θρηνούσα επί ερειπίων ; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια .

Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος .

Και σήμερον, νέον έτος έρχεται . Και πάλιν τι χρειάζονται οι οιωνοί ; Οιωνοί είναι τα πράγματα.

Μόνον ο λαός λέγει . Κάθε πέρσυ και καλλίτερα .

Ας ευχηθώμεν το ερχόμενον έτος να μη είναι χειρότερον από το έτος το φεύγον ”.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (Εφ. “Ακρόπολις”, 1 Ιαν. 1896)

===================================================

Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΑΙ ΕΥΤΕΛΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΕΩΣ (3)

Ο ΠΛΩΤΙΝΟΣ ΚΑΙ Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ.
Απο την στιγμή που η παρακολούθησις είναι μόνον ο τρόπος με τον οποίο η συνείδηση πραγματοποιείται στα κατώτερα επίπεδα τού είναι, υπάρχει ένα είδος συνειδήσεως που δέν είναι παρακολούθησις (V8,1)

Παρότι η αίσθηση του κακού και της ασθένειας παράγει μία εντύπωση (πληγή) πιό δυνατή, εμείς γνωρίζουμε καλύτερα την υγεία: «σημαίνει πώς η υγεία είναι κοντά στην γνώση και ενούται μαζί μας. Η ασθένεια αντιθέτως, είναι ένας επιδρομέας (αλλότρια), δέν είναι κάτι οικείο και γίνεται φανερή αμέσως διότι είναι διαφορετική απο εμάς (έτερον ημών). Εμείς δέν αισθανόμεθα αυτό που είναι δικό μας, αυτό που είμαστε εμείς (αναίσθητοι) : πάνω απ’όλα όμως είμαστε συνειδητοί του εαυτού μας (εμέν αυτοίς συνετοί) όσο περισσότερο κατορθώσουμε να ενοποιήσουμε τόσο τον εαυτό μας όσο και την γνώση που έχουμε για τον εαυτό μας (την επιστήμην ημών και ημάς έν πεποιηκότες)». 

Χωρίς να μετρήσουμε στα σοβαρά όλον τον λόγο, καθώς χρησιμοποιείται μόνον για ξεκίνημα, ας προσέξουμε την αρχή πώς αισθανόμαστε μόνον αυτό που είναι διαφορετικό απο εμάς και πώς εμείς κατανοούμε καλύτερα αυτό που είναι ένα μόνον πράγμα με εμάς (IV.4.4).

Κατέχουμε το καλύτερο, το μέγιστο, όταν είμαστε αυτό που κατέχουμε, όταν δέν διαφέρουμε απο αυτό σαν να ήταν ένα ξένο πράγμα, όταν δέν έχουμε πλέον «συνείδηση» (μη παρακολουθούντα). Και πράγματι όταν η ψυχή έχει συνείδηση (ειδώς) του γνωριζόμενου, το κατέχει σαν κάτι ξένο απο το οποίο διακρίνεται. Ενώ αντιθέτως, αγνοεί την κατοχή του, σημαίνει πώς έγινε αυτό που κατέχει (αγνοών δέ ότι έχεις, κινδυνείει είναι ό έχει).           

 Το αντικείμενο γνωρίζεται τόσο καλύτερα, όσο πιό οικεία είναι ενωμένο με το υποκείμενο και αποτελεί ένα πράγμα μ’αυτό. Ας εξετάσουμε το θέμα αναφορικά με τον νού.            

Πώς μπορεί να γράφει άραγε ο A.Drews, πώς για τον Πλωτίνο «η δραστηριότης της σκέψεως αυτής καθ’αυτής είναι απολύτως ασυνείδητη;»

Αρκεί να διαβάσουμε τό V3, το οποίο διαπραγματεύεται ουσιαστικώς την νοητή γνώση, για να υποπτευθούμε πώς κατά τον Πλωτίνο πρέπει να εναρμονίσουμε στον νού την γνώση του εαυτού μας (κατανόησιν εαυτού, V3.1.13/γνώσιν….εαυτού V3.2.17, V3.4.9), και την δύναμη να αναγνωρίσουμε αυτό που είναι δικό του και αυτό που είναι σ’αυτόν (τα αυτού και τα εν αυτώ σκοπείσθαι,V3, 3,18). Και θα ήτο αδιανόητο να απορρίψουμε αυτό σ’αυτόν (παντάπασιν άτοπον, V3.1.18).            

Ο Λόγος είναι διότι ο νούς είναι ουσιώδης σκέψη (ουσιώδης νόησις). Για τον νού, το είναι και η νόηση είναι ένα μόνο πράγμα. «Εάν λοιπόν στον νού η νόηση είναι το ίδιο το νοητό και εάν το νοητό είναι αυτός ο ίδιος, συμπεραίνεται πώς ο Νούς σκέφτεται, νοεί τον εαυτό του. Έτσι η ζωή και η δραστηριότης του νού περιγράφεται σαν ένα φώς που λάμπει με το δικό του φώς (το πρώτον φώς εαυτό λαμπρόν), ταυτοχρόνως φωτίζον και φωτιζόμενο (νοητόν και νοούν και νοούμενον), Ικανό να βλέπει τον εαυτό του (εαυτώ ορώμενον), χωρίς να’χει ανάγκη για να δεί, απο τίποτε άλλο διότι είναι αυτό το ίδιο που θεωρεί (και γάρ ό ορά αυτό έστι. V3.8.36, V3.9.21). Σε όλες τις εννεάδες, σε όλες τις εποχές της διδασκαλίας του Πλωτίνου, βρίσκουμε το ίδιο δόγμα: ο νούς είναι ζωντανή θεωρία (θεωρία ζώσα ού θεώρημα, οίον το εν άλλω III 8.8-11).           

 Ο νούς είναι αυτός ο ίδιος τα πράγματα που νοεί, απο την στιγμή που οι μορφές τους δέν του μεταφέρθηκαν απ’έξω : και πράγματι απο που θα μπορούσε να τις δεχθεί; (Μετά την επιδρομή του ακτίστου στο κτιστό υπάρχει τόπος απο όπου να μπορεί να τις δεχθεί). Είναι μ’αυτές, και μ’αυτές κάνει ένα μόνον πράγμα (V4.2)           

 Ο νούς γνωρίζει αληθινά, δηλαδή, όχι όπως τα αισθητήρια τα οποία δέχονται τις εντυπώσεις απο εξωτερικά αντικείμενα, καθότι διαθέτει τις ουσίες και αποτελεί ένα μόνον πράγμα μ’αυτές (V5,1,2).           

 Στον νού η ψυχή χάνει την μνήμη του εαυτού της, διότι αυτή είναι ο εαυτός της μόνον εν δυνάμει αλλά η ψυχή γίνεται νούς ενεργεία και έχει συνείδηση του εαυτού της (IV 4.1.2).            

Να υποθέσουμε λοιπόν πώς στον αληθινό νού αυτός που νοεί είναι διαφορετικός απο αυτό που νοεί ή σκέπτεται πώς σκέπτεται, είναι ολότελα παράλογο (αλλά πάντως γέ ο αυτός έσται τώ όσπερ ενοεί ο νοών ότι νοεί).           

 Είναι δυνατόν να σκεφθούμε ποτέ έναν νού ο οποίος νοεί μόνον χωρίς να’χει συνείδηση της νοήσεως του; (νούν νοούντα μόνον, μή παρακολουθούντα δε εαυτώ ότι νοεί;). Εάν βρεθούμε σ’αυτήν την κατάσταση σίγουρα θα θεωρηθούμε τρελλοί.

Διότι ο αληθινός νούς, ο οποίος δέν δέχεται απ’έξω αυτό που νοεί «αλλά είναι αυτός ο ίδιος αυτό που νοεί, αναγκαίως, όταν νοεί κατέχει και θεωρεί τον εαυτό του και βλέπει τον εαυτό του όχι σαν κάτι α-νόητο,αλλά σαν κάτι νοήμον, καθότι στην νόησί του εμπλέκεται η νόηση η οποία νοεί, δύο πράγματα δηλαδή τα οποία συνιστούν μία ενότητα (ώστε εν τω πρώτως νοείν έχοι αν και το νοείν ότι νοεί ώς έν όν II 9.1).

O Πλωτίνος δέν θα μπορούσε να είναι πιό σαφής.

Εάν είναι αλήθεια πώς η δεύτερη αρχή γίνεται νούς μόνον μετά απο έναν «στοχασμό» η δύναμις που ήταν ο νούς προηγουμένως καθορίζεται, όχι επειδή εναντιώνεται σε μία αντίθετη δύναμη, αλλά επιστρέφοντας στον εαυτό του, δηλαδή στο ΕΝΑ. Και πληρωμένος με το ΕΝΑ, στο μέτρο του δυνατού. Έτσι λοιπόν καθορίζεται και γίνεται ο νούς, κατέχοντας στον εαυτό του το αντικείμενο του, και κάνοντας ένα μόνον πράγμα μ’αυτό (V1, 4/V1,7/V6,6/V9,3). Δέν υπάρχει κανένα ίχνος στοχασμού μέσα στον Οργανισμό.

Ο Πλωτίνος υπερβαίνει την συνείδηση η οποία συνίσταται στο «είναι καθ’αυτή», εισάγοντας ακόμη και στην πρώτη Αρχή, μ’έναν πλάγιο τρόπο, ένα είδος συνειδήσεως. Και πραγματικά, το Ένα είναι ο ήλιος, το λαμπρό Φώς απ’αυτό και γι’αυτό(V5,7/VI 7,36). H ενότης η οποία αντικατοπτρίζεται στον εαυτό της, κατοχή του εαυτού της (III9.,3) και όχι απόκτηση. 

Αυτή η ιδέα μάς φαίνεται σκοτεινή, μόνον λόγω της τελειότητος της. Διότι δέν κατανοούμε ούτε την απλότητα παρά μόνον διά της απορίας όπως ακριβώς η ζωή στην κίνηση. Όλο όμως αυτό το γεγονός οφείλεται στην μεταβλητότητα μας, στο ότι είμαστε βουτηγμένοι στην ύλη

.Έτσι, αποκαθιστώντας τις βεβαιώσεις του Drews, έχουμε

:1.      Ο όρος παρακολούθησις δέν εκφράζει για τον Πλωτίνο παρά μία κατώτερη μορφή της συνειδήσεως, εκείνη που υπάρχει σε μία ψυχή που είναι ενωμένη μ’ένα σώμα. Είναι παράνομο λοιπόν να τον βλέπουμε σαν να ανήκει σε κάθε συνείδηση.
2.      Ο πιό διαυγής τρόπος συνειδήσεως βρίσκεται στην νόηση (καλύτερα δέ μάλλον στο Ενα), η οποία καθ’εαυτή αναγνωρίζεται χωρίς δισταγμό και χωρις καμμία υποχώρηση (αμφιβολία). Δέν μπορούμε βεβαίως να ισχυρισθούμε πώς η συνείδηση για τον Πλωτίνο είναι ένα συνεχές γίγνεσθαι.
3.      Είναι αλήθεια πώς δέν έχουμε συνείδηση μιας παρόμοιας συνειδήσεως. Αυτό το καθαρό νοητό Φώς είναι για μας η νύχτα (το σκότος, θα πεί ο Αρεοπαγίτης). Και μ’αυτή την έννοια μπορούμε να πούμε πώς είναι ασυνείδητη για τον εξωτερικό άνθρωπο, αλλά δέν είναι καθ’αυτή, δέν ισχύει για τον καθαρό νού.
4.      Υπάρχει μία βαθύτατη διαφορά ανάμεσα στην θεωρία του Πλωτίνου και την φιλοσοφία τού ασυνειδήτου. Οι εννεάδες αγνοούν τον εξελικτικό πανθεϊσμό που βρίσκεται στην βάση των θεωριών τουDrews. 
Τέλος η αναίρεση του Arnou.  
Συνεχίζεται.  Αμέθυστος.

===========================================

Τομάρια και… παλιοτόμαρα

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός.

«Άλλο ο βυρσοδέψης, άλλο ο τσαγκάρης, άλλο ο δερματολόγος, άλλο ο βιβλιοδέτης και ο άλλο ο δικαστής κακουργοδικείου. Βέβαια όλοι αυτοί έχουν ένα κοινό σημείο: όλοι ασχολούνται με “τομάρια”. Αλλά πάντως με πολύ διαφορετικά τομάρια ο καθένας». Ερανίζομαι τον πρόλογο από το εξαιρετικό βιβλίο του π. Ιω. Κωστώφ «Αθεϊσμός: οίκος ανοχής».

Κατ’ αρχάς, λόγω διδασκαλικής συνήθειας, αναζήτησα τα ετυμολογικά της λέξης «τομάρι». Παράγεται από το ομηρικό ρήμα «τέμνω», κόβω. Από το «τέμνω» έχουμε τον τόμο, (=τεμάχιο, τμήμα), την τομή και από εδώ το υποκοριστικό, μεσαιωνικό «τομάριον» και στην νεοελληνική τομάρι, που σημαίνει δορά, δέρμα.

Προφανώς επειδή τα δέρματα κατά την επεξεργασία τους, στα περίφημα γουναράδικα ή τουρκιστί ταμπάκικα, μύριζαν άσχημα – αν και το επάγγελμα ήταν επικερδέστατο , «γουναράδες βρωμεροί και στην τσέπη όλο φλουρί», γράφει ο λαογράφος Νικ. Πολίτης- η λέξη ταυτίστηκε με τους ουτιδανούς, με τους παλιανθρώπους. Πιο συχνά ο απλός λαός το χρησιμοποιεί στην… υπερθετική του μορφή, μιλώντας για « παλιοτόμαρα ». Το τομάρι , αν και ουδέτερο, γέννησε και μια άλλη λέξη , που χαρακτηρίζει τον άνθρωπο , που αρχή και ρίζα παντός αγαθού θεωρεί τον εαυτό του, ο φιλοτομαριστής, ο υπέρμετρα εγωπαθής.

Στο παρόν άρθρο δεν μας ενδιαφέρουν τα τομάρια του βυρσοδέψη ούτε τα πετσιά του τσαγκάρη και του δερματολόγου η επιστήμη . Θα καταπιαστούμε με τα τομάρια, τα παλιοτόμαρα που λέει και ο λαός , που ενίοτε απασχολούν και τα ποινικά δικαστήρια . Το τομάρι, ως είδος ανθρωπολογικό , ανθεί σε τούτον τον τόπο , υπάρχει εν αφθονία. Λιπαίνεται βεβαίως και ευδοκιμεί λόγω και της περιρρέουσας ατιμωρησίας.

Η τιμωρία και ως λέξη έχει διαγραφεί από το λεξιλόγιο των γονέων και διδασκάλων ή… διδασκλάβων όπως μας κατήντησαν, οι δε τιμωρίες της Δικαιοσύνης με τις άδειες και τα πενταετούς διάρκειας « ισόβια » δεσμά , φαντάζουν στα μάτια των τομαριών με ολιγοήμερες διακοπές και δωρεάν σίτιση . Εξάλλου τα ποικιλώνυμα τομάρια δεν βασανίζονται από ηθικά διλήμματα του τύπου «να κλέψω ή να μην κλέψω», αλλά από το «θα με πιάσουν ή δεν θα με πιάσουν». Οι περισσότεροι «νονοί της νύχτας» έχουν το στρατηγείο τους στις φυλακές, εκεί νιώθουν ασφάλεια και εξέρχονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα για να επιθεωρήσουν τα εργοτάξιά τους.

Αν έβγαιναν, τα τομάρια,  από την ειρκτή μέσα σε φέρετρο, όπως γίνεται στην « βάρβαρη » Αμερική, το έγκλημα θα περιοριζόταν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Αλλά εδώ είναι Ευρώπη, θερμοκήπιο και φυτώριο τομαριών.

Η πατρίδα μας ιδίως είναι από τους λίγους τόπους του κόσμου, ίσως ο μοναδικός, που εκτός από τα όμβρια ύδατα, βρέχει και… ανθρώπους. Είναι αυτοί που « πέφτουν από τα σύννεφα », καταπώς με περισσή πρωτοτυπία αναμασούν τα ημιμαθή μειράκια των καναλιών, όταν αποκαλυφθεί ανόμημα ενός υπεράνω πάσης υποψίας τομαριού , επωνύμου ή ανωνύμου.

Δεύτε ίδωμεν τώρα ποιες είναι οι πιο συνηθισμένες και διακριτές κατηγορίες τομαριών στον τόπο μας .

Διευκρινίζω ότι δεν θα αναφερθώ μόνο στους εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου, αλλά και σε τομάρια του κοινού «πνευματικού» δικαίου. (Θυμήθηκα αυτό το βαθύτατα θεολογικό που έλεγε ο οσιακής μνήμης γέροντας π. Γερβάσιος Ραπτόπουλος , « ο άγιος των φυλακισμένων » , πολύ σπουδαία μορφή , στις ομιλίες του στους φυλακισμένους. « Είμαστε όλοι εγκληματίες , απλώς εσάς σας έπιασαν »).

Πρώτον : Τομάρια και παλιοτόμαρα είναι όσοι εκμεταλλευόμενοι την όποια επωνυμία απέκτησαν, εξευτελίζουν πρόστυχα κυρίως νεαρά κορίτσια , όντας οι ίδιοι περασμένης ηλικίας. (« Τρία δε είδη εμίσησεν η ψυχή μου…. πτωχόν υπερήφανον, πλούσιον ψεύστην και γέροντα μοιχόν… », γράφει η Σοφία του Θεού) . Το γιατί περίσσεψαν τα βδελυρά αυτά εγκλήματα – όχι μόνο σε επώνυμα τομάρια, αλλά και σε ανθρώπους της διπλανής πόρτας – και καθημερινώς ξεβράζονται τέτοια τομάρια η απάντηση είναι μία και ανήκει στον Ντοστογιέφσκι : «Χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται».

Ας προστεθεί εδώ και η έλλειψη υγιών παραδειγμάτων, μες στην οικογένεια που περιορίζεται στα « πρέπει » και όχι στο « πρέπον » και στην παρεχόμενη εκπαίδευση , που αντί να αρωματίζεται από όλο ευγένεια και αγνότητα Παράδοσή μας, παραδόθηκε στις ακαθαρσίες Δύσης και Ανατολής.

Δεύτερον : Τομάρια είναι όσοι νυχθημερόν ανεμίζουν το δρεπάνι του θανάτου , μέσω των διαύλων της τηλοψίας , μες στα σπίτια μας , κατατρομοκρατώντας τον λαό και ιδίως τους ηλικιωμένους που φοβούνται και τον αέρα που αναπνέουν . Παρηγοριά και ενθάρρυνση θέλει ο κόσμος και όχι φέρετρα και νεκροταφεία .

Τρίτον : Τα χειρότερα τομάρια είναι οι βλάσφημοι.

«Καν ακούσης τινός εν αμφόδω ή εν αγορά μέση βλασφημούντος τον Θεόν, επιτίμησον, καν πληγάς επιθείναι δέη, μη παραιτήση, ράπισον αυτού την όψιν, σύντριψον το στόμα, αγίασον σου την χείρα διά της πληγής, καν εγκαλώσιν τινές, καν εις δικαστήριον  έλκωσιν, ακολούθησον, καν επί του βήματος ο δικαστής απαιτήση, είπε μετά παρρησίας ότι τον βασιλέα των αγγέλων εβλασφήμησεν…». (Ιωάννου Χρυσοστόμου, α’, Προς Ανδριάντας. Και σε νεοελληνική απόδοση.

« Αν ακούσεις κάποιον σε δρόμo ή στην αγορά (ή σε ΜΜΕ, θα προσθέταμε), να βλασφημεί τον Θεό (ή την Θεοτόκο), έλεγξέ τον. Μην σταματήσεις ακόμη κι αν σου επιτεθεί. Χτύπησέ τον το πρόσωπο, «σύντριψον το στόμα» (σήμερα, σε πολύ απλή γλώσσα αυτό μεταφράζεται «σπάσ’ του τα μούτρα»), αγίασε το χέρι σου ακόμη και αν σε κατηγορήσουν κάποιοι ή σε σύρουν σε δικαστήρια. Και στο βήμα του κριτηρίου, να πεις με θάρρος, ότι το έπραξες γιατί βλαστήμησε (ο ραπισθείς) τον βασιλέα των αγγέλων ».

Βαριά, σκληρά λόγια θα σκεφτεί κάποιος . Και μάλιστα από τον Χρυσόστομο άγιο , ο οποίος σε άλλη περίπτωση , για το ίδιο θέμα του ελέγχου, θα πει: «Χρη και τους επιτιμώντας τούτο συμμέτρως ποιείν», δηλαδή « Πρέπει εκείνοι που επιπλήττουν και ελέγχουν, να το κάνουν με μέτρο ». (Εις Δαυίδ και Σαούλ, ομιλ. Γ, 2).

Υβρίζεται, βλασφημείται σήμερα η Θεοτόκος μας, η Εκκλησία του Χριστού. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, καλλιτέχνες, η κόπρος του Αυγεία, η επωνυματοφόρος σαχλαμάρα για να πουλήσει λίγη εξυπνάδα και βλακώδη «προοδευτισμό», ανοίγει τον οχετό του και βλασφημεί και σπιλώνει όσια και ιερά.

Και τι κάνουμε; Φοβόμαστε μήπως μας πουν σκοταδιστές, ποιοι ; Το σκότος το ψηλαφητόν. Εθνικιστές, ποιοι ; Οι προδότες. Ρατσιστές, ποιοι ; Οι εχθροί των Ελλήνων. Ο Άγιος Νικόλαος, η «εικόνα πραότητος», όταν ο αιρεσιάρχης Άρειος βλασφημούσε τον Υιό και Λόγο του Θεού, χαστούκισε τον βλάσφημο και τον έκλεισαν φυλακή. Ο Κύριος, όμως, τον επαίνεσε και τον δόξασε.

Στο ιστορικό του βιβλίο , «το χρονικό του Καρς», ο Χρήστος Σαμουηλίδης, Κιλκισιώτης συγγραφέας, περιγράφει τα πάθια, τους καημούς και τις σφαγές των Ελλήνων του Καυκάσου και την μετεγκατάστασής τους στην Ελλάδα, όσοι γλύτωσαν από τον αιμοσταγή Κεμάλ.

Η σκηνή είναι από τον ερχομό των πλοίων για το «νόστιμον ήμαρ». «Εκείνη την στιγμή κατέφθασαν στο λιμάνι και δυο άνδρες του κλιμακίου της Μίσιας (=η ελληνική αποστολή που θα μετέφερε τους πρόσφυγες στην πατρίδα). Ο ένας βλέποντας την κατάσταση εκνευρίστηκε τόσο πολύ ώστε άρχισε να βρίζει Χριστούς και Παναγίες.  Μόλις τον άκουσαν οι πρόσφυγες που δεν ήταν συνηθισμένοι ούτε να λένε ούτε να ακούνε παρόμοιες βρισιές, έγιναν έξαλλοι και στράφηκαν εναντίον του υβριστή, παρ’ όλο που είδαν ότι ήταν υπερασπιστής τους. Τον άρπαξαν και άρχισαν να τον δέρνουν άγρια ». (σελ. 249). Ήταν αληθινοί Έλληνες…

Τώρα εξημερωμένοι και ανιάτως εξευρωπαϊσμένοι ανεχόμαστε τους καντιποτένιους να βλασφημούν την Θεοτόκο.

1 σχόλιο:

Εμμανουήλ είπε…

Στον αρχαίο παράδεισο του Θεού, ο σατανάς είπε επίτηδες ΨΕΜΑΤΑ στον Αδάμ και στην Εύα, και τους έκανε να συγκρουστούν με τον Θεό, αθετώντας την σαφή εντολή του Θεού για τον απαγορευμένο καρπό, δήθεν “για να γίνουν θεοί” ο Αδάμ και η Εύα.
Μετά από την παράβαση της εντολής του Θεού από τους δύο Πρωτόπλαστους, ο Θεός προσπάθησε με διάφορους τρόπους να οδηγήσει τον Αδάμ και την Εύα, στην μετάνοια για την πράξη τους, δηλαδή να έχουν και πάλι μια ειλικρινή σχέση κοινωνίας και αγάπης με τον Θεό.

Ο Αδάμ και η Εύα, ΔΕΝ μετανόησαν τότε ειλικρινά για την παράβαση της εντολής του Θεού, και τότε έγινε η έξοδος τους από τον Παράδεισο της απόλυτης και αδιατάρακτης ευτυχίας, με τα γνωστά και πολύ οδυνηρά μέχρι και σήμερα αποτελέσματα (ασθένειες του σώματος και της ψυχής, σωματικός θάνατος, βίαιη επανάσταση ολόκληρης της δημιουργίας εναντίον του ανθρώπου, βίαιη υποδούλωση του ανθρώπου στην απόλυτη ανάγκη της τροφής, και ΟΛΑ ανεξαιρέτως τα ΘΛΙΒΕΡΑ και ΟΔΥΝΗΡΑ που γνωρίζουμε μέχρι και σήμερα).

Ο σατανάς και οι αμετανόητοι διεθνείς σατανιστές, χρησιμοποιούν μέχρι και σήμερα την ΙΔΙΑ ακριβώς μέθοδο για να ΕΞΑΠΑΤΟΥΝ με ΨΕΜΑΤΑ τους ανθρώπους, και να τους βάζουν να συγκρούονται με τον Θεό (δηλαδή, να καταστρέφονται).

Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ σκοπός του σατανά, είναι να παρασύρει τους ανθρώπους στην αιώνια κόλαση, διότι πιστεύει ότι έτσι “κτυπά” τον Θεό. Φυσικά ο σατανάς θα παρασύρει στην αιώνια κόλαση ΚΑΙ τους διεθνείς σατανιστές, όσους από αυτούς δεν μετανοήσουν ειλικρινά πάνω στην γη.

=================================================