Ερμηνεία της Θείας Λειτουργίας Αγίου Νικόλαου Καβάσιλα   Πηγή: Ιερά Μονή Παρακλήτου

Ερμηνεία της Θείας Λειτουργίας Αγίου Νικόλαου Καβάσιλα   Πηγή: Ιερά Μονή Παρακλήτου
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΠΡΟΟΙΜΙΟ
Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΔΗ
Τα τίμια δώρα
Ανάμνηση της σταυρικής θυσίας
Μνημονεύσεις των ονομάτων
Κάλυψη των τιμίων δώρων
Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
Δοξολογία
Ειρηνικά
Αντίφωνα
Μικρή είσοδος
Τρισάγιος ύμνος
Αναγνώσματα
Μεγάλη Είσοδος
Σύμβολο της πίστεως
Αγία αναφορά
Θεία Κοινωνία
Απόλυση
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
εκ της
ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ
 
Η ΘΕΙΑ Λειτουργία αποτελεί το κέντρο της ορθόδοξης λατρείας. Είναι το μεγαλύτερο μυστήριο της Εκκλησίας μας, το μυστήριο της παρουσίας του Χριστού ανάμεσά μας. Γι’ αυτό και παραμένει πάντα η μοναδική ελπίδα αληθινής ζωής για τον άνθρωπο.
 
Στον πνευματικό χώρο της θείας Λειτουργίας μας εισάγει αριστοτεχνικά ο άγιος Νικόλαος Καβάσιλας, μεγάλος μυστικός θεολόγος και κορυφαίος θεωρητικός της λειτουργικοπνευματικής ζωής, ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του ορθόδοξου ανθρωπισμού του 14ου αιώνα.
 
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη γύρω στα 1322. Ανατράφηκε χριστιανικά από την ευσεβή μητέρα του, που μετά τη χηρεία της (1363) έγινε μοναχή, διδάχθηκε τα εγκύκλια γράμματα από τον λόγιο θείο του Νείλο Καβάσιλα, που αργότερα αναδείχθηκε σε μητροπολίτη Θεσσαλονίκης (1361-1363), και καλλιεργήθηκε πνευματικά μέσα στους ησυχαστικούς κύκλους της γενέτειράς του, που διευθύνονταν από το μαθητή του οσίου Γρηγορίου του Σιναΐτη Ισίδωρο, τον κατοπινό οικουμενικό πατριάρχη (1347-1349).
 
Για εφτά περίπου χρόνια (1335-1342) σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη φιλοσοφία, θεολογία, ρητορική, νομική, μαθηματικά και αστρονομία.
 
Στην πατρίδα του ξαναβρέθηκε στα χρόνια της επαναστάσεως και κυριαρχίας των Ζηλωτών (1342-1349), παίρνοντας ενεργό μέρος στις πολιτικές ζυμώσεις, καθώς και στα 1363-1364 για οικογενειακές υποθέσεις. Το υπόλοιπο και μεγαλύτερο μέρος της ζωής του το πέρασε στη Βασιλεύουσα, όπου, πέρα από την ενασχόλησή του με τα κοινά πράγματα -κοντά στ άλλα διετέλεσε και σύμβουλος του αυτοκράτορα Ιωάννη ΣΤ´ Καντακουζηνού (1347-1355)-, επιδόθηκε σε περαιτέρω μελέτες και στη συγγραφή. Τελικά, πάντως, αποσύρθηκε από τα εγκόσμια και, καθώς φαίνεται, έγινε μοναχός, ίσως και κληρικός. Κοιμήθηκε ειρηνικά μετά το 1391, πιθανότατα στη μονή των Μαγγάνων.
 
Στην τελευταία και ώριμη περίοδο της ζωής του ιερού Καβάσιλα ανήκουν τα δυό κύρια πνευματικά του έργα, «Εις την θείαν λειτουργίαν» και «Περί της εν Χριστώ ζωής», που είναι από τα λαμπρότερα κείμενα της χριστιανικής γραμματείας. Μιά σύνθεση εκλεκτών αποσπασμάτων του πρώτου, σε νεοελληνική απόδοση, παρουσιάζεται στις επόμενες σελίδες.
 
Ο θεόπνευστος λόγος του αγίου ανοίγει τα πνευματικά μας μάτια, κάνοντάς μας ικανούς να πλησιάσουμε με αίσθηση ψυχής τη θεία Λειτουργία και να γίνουμε ουσιαστικοί συμμέτοχοί της, όχι παθητικοί θεατές της. Έτσι θα μπορέσουμε ν ανταποκριθούμε με επίγνωση στο ευφρόσυνο κάλεσμα που η μητέρα μας Εκκλησία επαναλαμβάνει σε κάθε ευχαριστιακή της σύναξη: «Γεύσασθε και ίδετε ότι χρηστός ο Κύριος».
 
 
ΠΡΟΟΙΜΙΟ
 
ΕΡΓΟ της θείας Λειτουργίας είναι η μεταβολή των δώρων που προσφέρουν οι πιστοί – του άρτου και του οίνου – σε σώμα και αίμα Χριστού. Και σκοπός της είναι ο αγιασμός των πιστών, οι οποίοι με τη θεία μετάληψη αποκομίζουν την άφεση των αμαρτιών τους, την κληρονομία της βασιλείας των ουρανών και κάθε πνευματικό αγαθό.
 
Σ αυτό το έργο και το σκοπό συμβάλλουν οι προσευχές, οι ψαλμωδίες, τα αγιογραφικά αναγνώσματα και όλα εκείνα που τελούνται και λέγονται στη διάρκεια της Λειτουργίας. Μέσα σε αυτά είναι σαν να βλέπουμε σε ένα πίνακα ζωγραφισμένη ολόκληρή τη ζωή του Χριστού, από την αρχή ως το τέλος της. Γιατί ο καθαγιασμός των δώρων, η ίδια δηλαδή η θυσία, διακηρύσσει τον θάνατο, την ανάσταση και την ανάληψή Του, καθώς τα δώρα αυτά μεταβάλλονται στο ίδιο το σώμα του Κυρίου, δηλαδή την έλευσή Του στον κόσμο, τη δημόσια εμφάνισή Του, τα θαύματα και τη διδασκαλία Του. Κι εκείνα που έπονται της θυσίας, συμβολίζουν την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους, την επιστροφή των ανθρώπων στο Θεό και την κοινωνία τους μαζί Του.
 
Οι πιστοί που εκκλησιάζονται και συμμετέχουν σε όλα αυτά με προσηλωμένο το νου, γίνονται πιο σταθεροί στην πίστη, πιο θερμοί στην ευλάβεια και την αγάπη τους προς τον Θεό. Με τέτοιες λοιπόν διαθέσεις αξιώνονται να πλησιάσουν και τη φωτιά των μυστηρίων και να μεταλάβουν με κάθε ασφάλεια και οικειότητα.
 
Αυτό είναι συνοπτικά το νόημα της Θείας Λειτουργίας. Ας την εξετάσουμε τώρα όσο μπορούμε λεπτομερέστερα, αρχίζοντας με εκείνα που τελούνται στην αγία Πρόθεση [Ειδικός χώρος που βρίσκεται αριστερά από την αγία τράπεζα, όπου τοποθετούνται (προτίθενται-πρόθεση) τα δώρα που προσφέρουν (προσκομίζουν-προσκομιδή) οι πιστοί για τη θεία Ευχαριστία. Εδώ γίνεται η αναγκαία προετοιμασία τους από τον λειτουργό ιερέα].
 
Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΔΗ
 
Τα τίμια δώρα
 
Το ψωμί και το κρασί που προσφέρουν οι πιστοί για τη λειτουργία, και τα οποία συμβολίζουν το σώμα και το αίμα του Κυρίου, δεν τοποθετούνται από την αρχή στο Θυσιαστήριο για τη θυσία, αλλά πρώτα τοποθετούνται στην αγία Πρόθεση και αφιερώνονται στο Θεό σαν δώρα τίμια – αυτή είναι πλέον και η ονομασία τους.
 
Προσφέρουμε στο Θεό ψωμί και κρασί, γιατί αυτά αποτελούν τροφή αποκλειστικά ανθρώπινη, με την οποία συντηρείται και εκδηλώνεται η ζωή μας. Για αυτό και πιστεύεται πως, όταν προσφέρει κανείς τροφή, είναι σαν να προσφέρει την ίδια τη ζωή. Επειδή λοιπόν με τα μυστήρια ο Θεός μας χαρίζει την ανθρώπινη ζωή, ήταν φυσικό και το δικό μας δώρο να είναι κατά κάποιο τρόπο ζωή, για να μην είναι αταίριαστη η προσφορά μας με την ανταπόδοση του Θεού, αλλά να έχει κάτι συγγενικό. Άλλωστε ο Κύριος παρήγγειλε να Του προσφέρουμε ψωμί και κρασί, κι Αυτός πάλι μας ανταποδίδει «άρτον ουράνιον» και «ποτήριον ζωής». Θέλησε να Του προσφέρουμε εμείς εφόδια της πρόσκαιρης ζωής, κι Εκείνος να μας αντιπροσφέρει την αιώνια ζωή. Για να φανούν έτσι η χάρη Του σαν αμοιβή και το αμέτρητο έλεός Του σαν πράξη δικαιοσύνης.
 
Ανάμνηση της σταυρικής θυσίας
 
Ο ιερέας αφού πάρει στα χέρια του τον άρτο, από τον οποίο θα κόψει το ιερό τμήμα που θα μεταβληθεί σε σώμα Χριστού, λέει: «Εις ανάμνησιν του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού». Τα λόγια αυτά αναφέρονται σε όλη τη λειτουργία και ανταποκρίνονται στην παραγγελία που άφησε ο Χριστός όταν παρέδωσε το μυστήριό της Θείας Ευχαριστίας: «Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν» (Λουκ. 22:19).
 
Αλλά ποια είναι αυτή η ανάμνηση; Πως θα θυμηθούμε τον Κύριο στη Λειτουργία και τι θα διηγηθούμε για Αυτόν; Μήπως εκείνα που Τον απέδειξαν Θεό παντοδύναμο; Ότι δηλαδή ανέστησε νεκρούς, χάρισε το φως σε τυφλούς, πρόσταξε τους ανέμους να κοπάσουν, χόρτασε χιλιάδες ανθρώπους με λίγα ψωμιά; Όχι, ο Χριστός δεν ζήτησε να θυμόμαστε αυτά, αλλά μάλλον εκείνα που φανερώνουν αδυναμία, δηλαδή τη σταύρωση, το πάθος, το θάνατο. Γιατί τα πάθη ήταν πιο αναγκαία από τα θαύματα. Τα πάθη του Χριστού μας προξενούν τη σωτηρία και την ανάσταση, ενώ τα θαύματά Του αποδεικνύουν μόνο ότι Αυτός είναι ο αληθινός Σωτήρας.
 
Αφού λοιπόν ο ιερέας πεί, «Εις ανάμνησιν του Κυρίου…», προσθέτει εκείνα που δηλώνουν τη σταύρωση και το θάνατο. Τεμαχίζει δηλαδή με το μαχαίρι τον άρτο, λέγοντας την προφητεία: «Σάν πρόβατο οδηγήθηκε στην σφαγή. Και σαν αρνί αμώμητο, που παραμένει άφωνο μπροστά σ αυτόν που το κουρεύει, έτσι κι Αυτός δεν ανοίγει το στόμα Του. Καταδικάστηκε σε ταπεινωτικό θάνατο και Του αρνήθηκαν δίκαιη κρίση. Και ποιός μπορεί να μας μιλήσει για την καταγωγή του; Γιατί εξαλείφθηκε η ζωή Του από το πρόσωπο της γης» (Ησ. 53:7-8). Κι αφού εναποθέσει στο άγιο Δισκάριο το ιερό τμήμα που έκοψε (Αμνό), προσθέτει τα λόγια: «Θυσιάζεται ο Αμνός του Θεού, που παίρνει επάνω Του την αμαρτία των ανθρώπων» (πρβλ. Ιω. 1:29). Μετά χαράζει πάνω στον Αμνό το σημείο του σταυρού, δείχνοντας έτσι τον τρόπο που έγινε η θυσία: με το σταυρό. Ύστερα, με το μαχαίρι που έχει σχήμα λόγχης, κεντάει τον Αμνό στο δεξί μέρος και λέει: «Ένας από τους στρατιώτες Του τρύπησε την πλευρά με τη λόγχη». Και χύνοντας μέσα στο άγιο Ποτήριο κρασί και νερό, συμπληρώνει: «κι αμέσως βγήκε αίμα και νερό» (Ιω. 19:34).
 
Μνημονεύσεις των ονομάτων
 
Ο ιερέας συνεχίζει την Προσκομιδή. Αφαιρεί τώρα μικρά κομματάκια (μερίδες) από τους υπόλοιπους άρτους, και σαν δώρα ιερά τα τοποθετεί στο άγιο Δισκάριο, λέγοντας για το καθένα: «Εις δόξαν της Παναγίας του Θεού Μητρός», ή «Εις πρεσβείαν του τάδε ή του τάδε Αγίου» ή «Εις άφεσιν αμαρτιών των τάδε ζώντων ή των τάδε τεθνεώτων».
 
Τι σημαίνουν αυτά; Ευχαριστία στο Θεό και ικεσία. Γιατί με τα δώρα μας είτε ανταποδίδουμε στον ευεργέτη την ευεργεσία που μας έκανε είτε καλοπιάνουμε κάποιον για να μας ευεργετήσει. Έτσι και εδώ η Εκκλησία, με τα δώρα που προσφέρει στο Θεό, Τον ευχαριστεί γιατί στα πρόσωπα των Αγίων της της δόθηκαν η άφεση των αμαρτιών και η βασιλεία των ουρανών. Και Τον ικετεύει να δοθούν αυτά τα αγαθά και στα παιδιά της που ακόμα ζούν και το τέλος τους είναι αβέβαιο, καθώς επίσης και σε εκείνα που έχουν πεθάνει, αλλά με ελπίδες όχι τόσο καλές και σίγουρες. Για αυτό λοιπόν μνημονεύει ονομαστικά πρώτα τους Αγίους, έπειτα τους ζώντες και τέλος τους κεκοιμημένους. Και για τους Αγίους ευχαριστεί, ενώ για τους άλλους ικετεύει.
 
Κάλυψη των τιμίων δώρων
 
Τα όσα ειπώθηκαν και έγιναν πάνω στον Αμνό, για να συμβολίσουν το θάνατο του Κυρίου, είναι απλές περιγραφές και σύμβολα. Ο Αμνός παρέμεινε άρτος, μόνο που τώρα έγινε δώρο αφιερωμένο στο Θεό, και συμβολίζει το σώμα του Χριστού στην πρώτη Του ηλικία. Για αυτό ο ιερέας αναπαριστά τα θαύματα που έγιναν στον νεογέννητο Κύριο στη φάτνη. Βάζει πάνω στον άρτο τον λεγόμενο Αστερίσκο και λέει: «Και να, το αστέρι ήρθε και στάθηκε πάνω από τον τόπο, όπου ήταν το Παιδί» (Ματθ. 2:9). Ύστερα σκεπάζει το Δισκάριο και το Ποτήριο με πολυτελή καλύμματα και θυμιάζει. Γιατί αρχικά ήταν συγκαλυμμένη η δύναμη του Χριστού, μέχρι τον καιρό που Αυτός άρχισε να θαυματουργεί, και ο Θεός Πατέρας έδινε τη μαρτυρία Του από τον ουρανό.
 
Αφού λοιπόν ολοκληρωθεί η Προσκομιδή, ο λειτουργός έρχεται στο Θυσιαστήριο, στέκεται μπροστά στην αγία Τράπεζα και αρχίζει τη Λειτουργία.
 
Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
 
Δοξολογία
 
«Ευλογημένη η βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του αγίου Πνεύματος…». Μ αυτή τη δοξολογία αρχίζει ο ιερέας τη Λειτουργία. Γιατί και οι ευγνώμονες δούλοι το ίδιο κάνουν όταν παρουσιάζονται στον κύριό τους. Πρώτα-πρώτα δηλαδή τον εγκωμιάζουν, κι έπειτα τον παρακαλούν για τις δικές τους υποθέσεις.
 
Ειρηνικά
 
Και ποια είναι η πρώτη αίτηση του ιερέα; «Υπέρ της άνωθεν ειρήνης και της σωτηρίας των ψυχών ημών». Λέγοντας ειρήνη, δεν εννοεί μόνο τη μεταξύ μας ειρήνη, όταν δηλαδή δεν μνησικακούμε εναντίον κανενός, αλλά και την ειρήνη προς τους εαυτούς μας, όταν δηλαδή η καρδιά μας δεν μας κατηγορεί για τίποτα. Την αρετή της ειρήνης, βέβαια, την έχουμε πάντοτε ανάγκη, μά ιδιαίτερα την ώρα της προσευχής, γιατί χωρίς αυτήν κανείς δεν μπορεί να προσευχηθεί σωστά και να απολαύσει κάποιο καλό από την προσευχή του.
 
Στη συνέχεια παρακαλούμε για την Εκκλησία, για το κράτος και τους άρχοντες, για όσους βρίσκονται σε κινδύνους, για όλους γενικά τους ανθρώπους. Και δεν προσευχόμαστε μόνο για ό,τι ενδιαφέρει την ψυχή, αλλά και για τα αναγκαία υλικά αγαθά – «υπέρ ευκρασίας αέρων, ευφορίας των καρπών της γης…». Γιατί ο Θεός είναι ο αίτιος και χορηγός όλων, και σ Αυτόν μόνο πρέπει να έχουμε στραμμένα τα βλέμματά μας.
 
Σε όλες τις αιτήσεις οι πιστοί επαναλαμβάνουν μία μόνο φράση, το «Κύριε, ελέησον». Το να ζητάμε το έλεος του Θεού ισοδυναμεί με το να ζητάμε τη βασιλεία Του. Γι’ αυτό και οι πιστοί αρκούνται σ αυτή τη δέηση, γιατί αυτή τα περιλαμβάνει όλα.
 
Αντίφωνα
 
Έπειτα αρχίζουν οι ψαλμωδίες που περιέχουν θεόπνευστα λόγια από τους Προφήτες. Τα αντίφωνα -έτσι λέγονται- μας αγιάζουν και μας προπαρασκευάζουν για το μυστήριο. Ταυτόχρονα όμως μας θυμίζουν τα πρώτα χρόνια της παρουσίας του Χριστού στη γη, τότε που Εκείνος δεν φαινόταν ακόμα στον πολύ κόσμο, και για αυτό ήταν απαραίτητα τα προφητικά λόγια. Όταν αργότερα εμφανίστηκε ο Ίδιος, δεν υπήρχε πλέον ανάγκη των προφητών, αφού Τον έδειχνε παρόντα ο Βαπτιστής Ιωάννης.
 
Μικρή είσοδος
 
Την ώρα που ψάλλεται το τρίτο αντίφωνο, γίνεται η είσοδος του Ευαγγελίου με τη συνοδεία λαμπάδων. Το Ευαγγέλιο το κρατάει ο διάκονος ή, αν δεν υπάρχει διάκονος, ο ιερέας. Ενώ λοιπόν αυτός πρόκειται να εισέλθει στο Ιερό, στέκεται σε μικρή απόσταση από την Ωραία Πύλη και παρακαλεί τον Θεό να τον συνοδεύσουν άγιοι άγγελοι, για να γίνουν συμμέτοχοί του στην ιερουργία και τη δοξολογία. Στη συνέχεια σηκώνει ψηλά το Ευαγγέλιο, το δείχνει στους πιστούς και, αφού εισέλθει στο Θυσιαστήριο, το αποθέτει στην αγία Τράπεζα.
 
Η ύψωση του Ευαγγελίου συμβολίζει την ανάδειξη του Κυρίου όταν άρχισε να εμφανίζεται στα πλήθη. Γιατί με το Ευαγγέλιο δηλώνεται ο ίδιος ο Χριστός. Τώρα λοιπόν που φανερώνεται ο Χριστός, κανείς δεν προσέχει τα λόγια των Προφητών, Γι’ αυτό, μετά τη μικρή Είσοδο, ψάλλουμε ό,τι έχει σχέση με την καινούρια ζωή που έφερε ο Χριστός. Υμνούμε τον ίδιο τον Χριστό για όσα έκανε για μας. Εγκωμιάζουμε επίσης την Παναγία ή άλλους Αγίους, ανάλογα με την εορτή ή τον Άγιο που τιμά η Εκκλησία κάθε φορά.
 
Τρισάγιος ύμνος
 
Ανυμνούμε τέλος τον ίδιο τον Τριαδικό Θεό, ψάλλοντας: «Άγιος ο Θεός, άγιος ισχυρός, άγιος αθάνατος, ελέησον ημάς». Το «Άγιος, άγιος, άγιος…» αποτελεί τον ύμνο των αγγέλων (Ησ. 6:3). Και τα «Θεός», «ισχυρός» και «αθάνατος» είναι λόγια του προφήτη Δαβίδ: «Εδίψησεν η ψυχή μου προς τον Θεόν, τον ισχυρόν, τον ζώντα» (Ψαλμ. 41:3).
 
Ψάλλουμε τον Τρισάγιο Ύμνο μετά την είσοδο του Ευαγγελίου, για να διακηρύξουμε πως με την έλευση του Χριστού άγγελοι και άνθρωποι ενώθηκαν και αποτελούν πλέον μία Εκκλησία.
 
Αναγνώσματα
 
Αμέσως μετά ο ιερέας παραγγέλλει σε όλους να μη στέκονται με οκνηρία, αλλά να έχουν προσηλωμένο το νου τους σε εκείνα που θα ακολουθήσουν. Αυτό σημαίνει το «Πρόσχωμεν». Και με το «Σοφία» υπενθυμίζει στους πιστούς τη σοφία με την οποία πρέπει να συμμετέχουν στη Λειτουργία. Αυτή είναι οι καλοί λογισμοί που έχουν όσοι είναι πλούσιοι σε πίστη και ξένοι από καθετί ανθρώπινο. Είναι πράγματι ανάγκη να παρακολουθούμε τη Λειτουργία με τους πρέποντες λογισμούς, αν βέβαια θέλουμε να μην χάνουμε άδικα τον καιρό μας. Επειδή όμως κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο, χρειάζεται και η δική μας προσοχή και η εξωτερική υπενθύμιση, ώστε να ξανασυγκεντρώνουμε το νου μας, που συνεχώς ξεχνιέται και παρασύρεται σε μάταιες φροντίδες.
 
Επίσης και η εκφώνηση «Ορθοί» περιέχει παραίνεση. Θέλει μπροστά στο Θεό να στεκόμαστε πρόθυμοι, με ευλάβεια και ζήλο πολύ. Και πρώτο σημάδι αυτού του ζήλου είναι η όρθια στάση του σώματός μας. Ύστερα από αυτές τις εκφωνήσεις, διαβάζονται το Αποστολικό και το Ευαγγελικό ανάγνωσμα. Αυτά δηλώνουν τη φανέρωση του Κυρίου, όπως γινόταν σιγά-σιγά μετά την πρώτη Του εμφάνιση στους ανθρώπους. Στη μικρή Είσοδο το Ευαγγέλιο ήταν κλειστό και συμβόλιζε το διάστημα των τριάντα πρώτων ετών του Κυρίου, τότε που ο Ίδιος ακόμα σιωπούσε. Τώρα όμως που διαβάζονται τα αναγνώσματα, έχουμε την πληρέστερη αποκάλυψή Του, με όσα ο Ίδιος δίδασκε δημόσια και με όσα πρόσταζε τους Αποστόλους να κηρύσσουν.
 
Μεγάλη Είσοδος
 
Σε λίγο ο λειτουργός θα προχωρήσει πλέον στη θυσία, και πρέπει τα δώρα που πρόκειται να θυσιαστούν, να τοποθετηθούν στην αγία Τράπεζα. Για αυτό έρχεται τώρα στην Πρόθεση, παίρνει τα τίμια δώρα, τα κρατάει στο ύψος του κεφαλιού του και βγαίνει από το Ιερό. Προχωρώντας με πολλή κοσμιότητα και με βήμα αργό, τα περιφέρει στο ναό, ανάμεσα στο πλήθος, συνοδευόμενος από λαμπάδες και θυμιάματα. Τελικά εισέρχεται στο θυσιαστήριο και τα αποθέτει στην αγία Τράπεζα.
 
Στο πέρασμα του ιερέα οι πιστοί ψάλλουν και προσκυνούν με κάθε σεβασμό παρακαλώντας να τους μνημονεύει την ώρα που θα προσφέρει στο Θεό τα τίμια δώρα. Γιατί ξέρουν πως δεν υπάρχει αποτελεσματικότερη ικεσία από τούτη τη φρικτή θυσία, που καθάρισε δωρεάν όλες τις αμαρτίες του κόσμου (Χαρακτηριστικό λειτουργικό στοιχείο της Μεγάλης Εισόδου είναι ο Χερουβικός Ύμνος, που ψάλλεται σε αργό μέλος από το χορό: «Οι τα Χερουβίμ μυστικώς εικονίζοντες και τη ζωοποιώ Τριάδι τον τρισάγιον ύμνον προσάδοντες, πάσαν την βιοτικήν αποθώμεθα μέριμναν, ως τον βασιλέα των όλων υποδεξόμενοι, ταις αγγελικαίς αοράτως δορυφορούμενον τάξεσιν. Αλληλούια». Δηλαδή: «Εμείς που μυστικά εικονίζουμε τα Χερουβείμ και ψάλλουμε στη ζωοποιό Τριάδα τον τρισάγιο ύμνο, ας αφήσουμε κάθε βιοτική μέριμνα, για να υποδεχθούμε τον Βασιλιά των όλων, που αόρατα συνοδεύεται από τα αγγελικά τάγματα. Αλληλούια»).
 
Η μεγάλη Είσοδος συμβολίζει την πορεία του Χριστού προς την Ιερουσαλήμ, όπου έπρεπε να θυσιαστεί. Καθισμένος τότε πάνω σε ζώο, έμπαινε στην Αγία Πόλη, συνοδευόμενος και υμνούμενος από τα πλήθη.
 
Σύμβολο της πίστεως
 
Ο ιερέας καλεί τώρα τους πιστούς να προσευχηθούν «υπέρ των προτεθέντων τιμίων δώρων»: «Ας παρακαλέσουμε τον Θεό να αγιαστούν τα τίμια δώρα που είναι μπροστά μας, ώστε να εκπληρωθεί έτσι ο αρχικός μας σκοπός».
 
Ύστερα, αφού προσθέσει και άλλες αιτήσεις, παρακινεί όλους να έχουν μεταξύ τους ειρήνη («Ειρήνη πάσι») και αγάπη («Αγαπήσωμεν αλλήλους…»). Κι επειδή τη μεταξύ μας αγάπη ακολουθεί η αγάπη στο Θεό και η τέλεια και ζωντανή μας πίστη σ Αυτόν, Γι’ αυτό, αμέσως μετά ομολογούμε τον αληθινό Θεό: «Πατέρα, Υιόν και άγιον Πνεύμα, Τριάδα ομοούσιον και αχώριστον».
 
«Τας θύρας, τας θύρας· εν σοφία πρόσχωμεν», συμπληρώνει ο λειτουργός. Μ αυτό θέλει να πεί: «Ανοίξτε διάπλατα όλες τις πόρτες, δηλαδή τα στόματα και τα αυτιά σας, στην αληθινή σοφία, δηλαδή σε όσα υψηλά μάθατε και πιστεύετε για το Θεό. Αυτά συνεχώς να λέτε και να ακούτε, και μάλιστα με ζήλο και προσοχή».
 
Τότε οι πιστοί απαγγέλλουν δυνατά το Σύμβολο της Πίστεως («Πιστεύω εις έναν Θεόν…») .
 
Αγία αναφορά
 
«Στώμεν καλώς· στώμεν μετά φόβου. Πρόσχωμεν την αγίαν αναφοράν εν ειρήνη προσφέρειν», προτρέπει πάλι ο ιερέας. Δηλαδή: «Ας σταθούμε γερά σε όσα ομολογήσαμε με το «Πιστεύω…», χωρίς να κλονιζόμαστε από τους αιρετικούς. Ας σταθούμε με φόβο, γιατί είναι μεγάλος ο κίνδυνος να πλανηθούμε. Όταν έτσι σταθεροί παραμένουμε στην πίστη, τότε ας προσφέρουμε τα δώρα μας στο Θεό με ειρήνη».
 
Στο σημείο αυτό οι πιστοί πρέπει να έχουν στο νου τους και τα λόγια του Κυρίου: «Αν προσφέρεις το δώρο σου στο θυσιαστήριο και θυμηθείς ότι κάποιος κάτι έχει εναντίον σου, συμφιλιώσου πρώτα μαζί του, και μετά έλα να προσφέρεις το δώρο σου» (Ματθ. 5:23 -24).
 
Αφού λοιπόν ο ιερέας ανυψώσει τις ψυχές και τα φρονήματα των πιστών από τα επίγεια προς τα ουράνια, αρχίζει την ευχαριστήρια προσευχή. Μιμείται έτσι τον πρώτο Ιερέα, τον Χριστό, που ευχαρίστησε το Θεό Πατέρα προτού παραδώσει το μυστήριό της θείας Ευχαριστίας.
 
Τον δοξολογεί τώρα κι αυτός και Τον υμνεί μαζί με τους αγγέλους. Τον ευγνωμονεί για όλες τις ευχαριστίες που μας έκανε από την αρχή της δημιουργίας. Τον ευχαριστεί ιδιαίτερα για την έλευση του Μονογενούς Του Υιού στον κόσμο και για την παράδοση του μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας. Διηγείται μάλιστα και τα σχετικά με τον Μυστικό Δείπνο, επαναλαμβάνοντας τα ίδια τα λόγια του Κυρίου: «Λάβετε, φάγετε… Πίετε εξ αυτού πάντες…» (Ματθ. 26:26–27).
 
Ο ιερέας, αφού πεί, «Έχοντας λοιπόν στο νου μας αυτή τη σωτήρια εντολή και όλα όσα έχουν γίνει για μας, δηλαδή τη σταύρωση, την ταφή, την τριήμερη ανάσταση, την ανάληψη στους ουρανούς, την ενθρόνιση στα δεξιά του Πατέρα, τη δεύτερη και ένδοξη πάλι παρουσία», καταλήγει με την εκφώνηση: «Τα σά εκ των σών σοί προσφέροντες κατά πάντα και δια πάντα, σε υμνούμεν, σε ευλογούμεν, σοί ευχαριστούμεν, Κύριε, και δεόμεθά σου, ο Θεός ημών». Με τούτα τα λόγια είναι σαν να λέει στον ουράνιο Πατέρα: «Σου προσφέρουμε την ίδια εκείνη προσφορά που ο ίδιος ο Μονογενής Σου Υιος πρόσφερε σ Εσένα, το Θεό και Πατέρα. Και προσφέροντας την, Σ ευχαριστούμε, γιατί κι Εκείνος προσφέροντας την Σ ευχαριστούσε. Τίποτα δικό μας δεν προσθέτουμε σ αυτή την προσφορά των δώρων. Γιατί δεν είναι δικά μας έργα τούτα τα δώρα, αλλά δικά Σου δημιουργήματα. Ούτε και δική μας επινόηση είναι αυτός ο τρόπος της λατρείας, αλλά Εσύ μας τον δίδαξες κι Εσύ μας παρακίνησες να Σε λατρεύουμε με αυτόν τον τρόπο. Γι’ αυτό, όσα Σου προσφέρουμε, είναι εξ ολοκλήρου δικά Σου. . . ».
 
Την ίδια στιγμή ο ιερέας προσπίπτει και ικετεύει θερμά το Θεό. Παρακαλεί για τα δώρα που έχει μπροστά του, ώστε να δεχθούν το πανάγιο και παντοδύναμο Πνεύμα Του και να μεταβληθούν ο μεν άρτος στο ίδιο το άγιο σώμα του Χριστού, ο δε οίνος στο ίδιο το άχραντο αίμα Του.
 
Μετά απ αυτές τις ευχές, η θεία ιερουργία ολοκληρώθηκε! Τα δώρα αγιάστηκαν! Η θυσία πραγματοποιήθηκε! Το μεγάλο θύμα και σφάγιο, που θυσιάστηκε για χάρη του κόσμου, βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας, πάνω στην αγία Τράπεζα! Γιατί ο άρτος δεν είναι πλέον τύπος του Δεσποτικού σώματος. Είναι το ίδιο το πανάγιο σώμα του Κυρίου που δέχτηκε όλες εκείνες τις προσβολές, τα ραπίσματα, τα φτυσίματα, τις πληγές, τη χολή, τη σταύρωση. Και ο οίνος είναι το ίδιο το αίμα που ξεπήδησε όταν σφαζόταν το σώμα. Αυτό είναι το σώμα, αυτό είναι το αίμα που έλαβε σύσταση από το Άγιο Πνεύμα, που γεννήθηκε από τον Παρθένο Μαρία, που θάφτηκε, αναστήθηκε την τρίτη ημέρα, ανέβηκε στους ουρανούς και κάθησε στα δεξιά του Πατέρα.
 
Και πιστεύουμε πως έτσι είναι, γιατί ο ίδιος ο Κύριος είπε: «Τούτο εστί το σώμα μου… τούτο εστί το αίμα μου» (Μαρκ. 14:22, 24). Και γιατί ο Ίδιος παρήγγειλε στους Αποστόλους και σ όλη την Εκκλησία: «Τούτο ποιείτε εις την εμήν ανάμνησιν» (Λουκ. 22:19). Δεν θα πρόσταζε να επαναλαμβάνουν αυτό το μυστήριο, αν δεν είχε σκοπό να τους δώσει δύναμη να το επιτελούν. Και ποια είναι η δύναμη; Το Άγιο Πνεύμα. Αυτό είναι που με το χέρι και τη γλώσσα των ιερέων τελεσιουργεί τα μυστήρια. Ο λειτουργός είναι υπηρέτης της χάριτος του αγίου Πνεύματος, χωρίς να προσφέρει τίποτε από τον εαυτό του. Γι’ αυτό και δεν έχει σημασία αν τύχει να είναι ο ίδιος γεμάτος αμαρτίες. Κάτι τέτοιο δεν νοθεύει την προσφορά των δώρων, τα οποία είναι πάντοτε ευάρεστα στο Θεό. Όπως κι ένα φάρμακο που κατασκευάστηκε από άνθρωπο άσχετό με την ιατρική επιστήμη, δεν χάνει τη θεραπευτική του δράση, αρκεί μόνο να κατασκευάστηκε σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού.
 
Αφού λοιπόν συμπληρωθεί η θυσία, ο ιερέας, βλέποντας μπροστά του το ενέχυρο της θείας φιλανθρωπίας, τον Αμνό του Θεού, ευχαριστεί και ικετεύει. Ευχαριστεί το Θεό για όλους τους αγίους, γιατί στο πρόσωπό τους η Εκκλησία βρήκε εκείνο που ζητάει, τη βασιλεία των ουρανών. Ιδιαίτερα -«εξαιρέτως»- ευχαριστεί για την υπερευλογημένη Θεοτόκο και αειπάρθενο Μαρία, γιατί αυτή υπερβαίνει κάθε αγιοσύνη. Και ικετεύει ο ιερέας για όλους τους πιστούς -τους κεκοιμημένους και τους ζώντες- γιατί αυτοί δεν έφτασαν στην τελειότητα ακόμα κι έχουν ανάγκη από προσευχή.
 
Θεία Κοινωνία
 
Σε λίγο ο λειτουργός θα κοινωνήσει ο ίδιος και θα προσκαλέσει και τους πιστούς στα θεία Μυστήρια. Επειδή όμως δεν επιτρέπεται σε όλους ανεξαίρετα η θεία Μετάληψη, ο ιερέας, υψώνοντας τον ζωοποιό Άρτο και δείχνοντάς Τον, εκφωνεί: «Τα άγια τοις αγίοις». Είναι σαν να λέει: «Να ο Άρτος της ζωής! Τον βλέπετε. Λοιπόν, τρέξτε να τον μεταλάβετε. Όχι όμως όλοι, αλλά όποιος είναι άγιος. Γιατί τα άγια επιτρέπονται μόνο στους αγίους».
 
Αγίους εδώ εννοεί όχι μόνο εκείνους που έφτασαν στην τελειότητα της αρετής, αλλά κι εκείνους που αγωνίζονται να φτάσουν σ αυτήν, έστω κι αν ακόμα υστερούν. Για αυτό οι χριστιανοί, αν δεν πέφτουν σε θανάσιμα αμαρτήματα που τους εμποδίζουν από το Χριστό και τους νεκρώνουν πνευματικά, δεν έχουν κανένα εμπόδιο να κοινωνούν [Άλλωστε η θεία Λειτουργία γίνεται για να κοινωνούν οι πιστοί. Όπως λέει ο Μέγας Βασίλειος, «το να κοινωνεί κανείς και να μεταλαμβάνει κάθε μέρα το άγιο σώμα και αίμα του Χριστού, είναι καλό και ωφέλιμο». Η συχνή θεία Κοινωνία, όμως, προϋποθέτει τον συνεχή πνευματικό αγώνα και την κατάλληλη προετοιμασία (νήψη-προσευχή, μετάνοια-εξομολόγηση κ. λπ. )].
 
Στην εκφώνηση του ιερέα, «Τα άγια τοις αγίοις», οι πιστοί αποκρίνονται δυνατά: «Εις άγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός». Γιατί κανείς δεν έχει την αγιότητα από μόνος του, ούτε είναι και κατόρθωμα της ανθρώπινης αρετής, αλλά, όλοι από τον Χριστό την αντλούν. Και όπως, αν κάτω από τον ήλιο τοποθετηθούν πολλοί καθρέφτες, όλοι ακτινοβολούν, και νομίζεις ότι βλέπεις πολλούς ήλιους, ενώ στην πραγματικότητα ένας είναι ο ήλιος που αστράφτει σε όλους τους καθρέφτες, έτσι και ο μόνος Άγιος, ο Χριστός, καθώς διαχέεται με τη μετάληψη μέσα στους πιστούς, φαίνεται σε πολλές ψυχές και παρουσιάζει πολλούς ως αγίους. Αυτός όμως είναι ο ένας και μοναδικός Άγιος.
 
Αφού λοιπόν μ αυτόν τον τρόπο συγκαλέσει ο λειτουργός τους πιστούς στο ιερό δείπνο, μεταλαμβάνει πρώτα ο ίδιος και οι άλλοι κληρικοί που βρίσκονται στο άγιο Βήμα. Προηγουμένως όμως χύνει θερμό νερό μέσα στο άγιο Ποτήριο, πράγμα που υποδηλώνει την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία. Γιατί αυτό το ζεστό νερό, επειδή και νερό είναι αλλά και φωτιά έχει μέσα του λόγω του βρασμού, φανερώνει το Άγιο Πνεύμα, το οποίο με «ύδωρ ζων» (Ιω. 7:38) το παρομοίασε ο Κύριος, και με τη μορφή της φωτιάς κατέβηκε στους Αποστόλους την ημέρα της Πεντηκοστής.
 
Στη συνέχεια ο ιερέας στρέφεται προς το εκκλησίασμα και, δείχνοντας τα Άγια, προσκαλεί όσους θέλουν να κοινωνήσουν, να προσέλθουν «μετά φόβου Θεού και πίστεως». Να μην καταφρονήσουν δηλαδή την ταπεινή εμφάνιση που έχουν το σώμα και το αίμα του Κυρίου, αλλά να πλησιάσουν έχοντας επίγνωση της αξίας των μυστηρίων και πιστεύοντας ότι αυτά προξενούν την αιώνια ζωή σ εκείνους που μεταλαμβάνουν.
 
Το σώμα και το αίμα του Χριστού είναι αληθινή τροφή και αληθινό ποτό. Και όταν τα μεταλαμβάνει κανείς, δεν μετατρέπονται αυτά σε ανθρώπινο σώμα, όπως γίνεται με τις συνηθισμένες τροφές, αλλά το ανθρώπινο σώμα μεταβάλλεται σε εκείνα. Όπως και το σίδερο, όταν έρθει σε επαφή με τη φωτιά, γίνεται κι αυτό φωτιά· δεν κάνει τη φωτιά σίδερο.
 
Τη θεία Κοινωνία τη δεχόμαστε βέβαια με το στόμα, αλλά αυτή εισέρχεται πρώτα στην ψυχή κι εκεί πραγματοποιείται η ένωσή μας με το Χριστό, όπως λέει και ο Απόστολος Παύλος: «Εκείνος που ενώνεται με τον Κύριο, γίνεται ένα πνεύμα με Αυτόν» (Α΄ Κορ. 6:17). Χωρίς την ένωσή του με το Χριστό, ο άνθρωπος, από μόνος του, είναι ο παλαιός άνθρωπος, ο άνθρωπος που δεν έχει τίποτα κοινό με το Θεό.
 
Ποια όμως είναι εκείνα που ζητάει από εμάς ο Χριστός για να μας αγιάσει με τα θεία μυστήρια; Είναι η κάθαρση της ψυχής, η πίστη και η αγάπη στο Θεό, ο διακαής πόθος και η λαχτάρα μας για τη θεία Κοινωνία. Αυτά ελκύουν τον αγιασμό, κι έτσι πρέπει να κοινωνούμε. Γιατί πολλοί είναι εκείνοι που προσέρχονται στα μυστήρια, και όχι μόνο δεν ωφελούνται καθόλου, αλλά φεύγουν χρεωμένοι με αμέτρητες αμαρτίες.
 
Απόλυση
Αφού κοινωνήσουν οι πιστοί, εύχονται να παραμείνει μέσα τους ο αγιασμός που έλαβαν, και να μην προδώσουν τη χάρη ούτε να χάσουν τη δωρεά.
 
Ο ιερέας τους καλεί τώρα να ευχαριστήσουν με ζήλο το Θεό για τη θεία Μετάληψη. Γι’ αυτό λέει: «Ορθοί. . . αξίως ε
υχαριστήσωμεν τω Κυρί
ω». Όχι δηλαδή ξαπλωμένοι ούτε καθισμένοι, αλλά υψώνοντας την ψυχή και το σώμα προς Αυτόν. Και οι πιστοί με λόγια της Γραφής δοξολογούν το Θεό, που είναι αίτιος και χορηγός όλων των αγαθών: «Είη το
όνομα Κυρίου ευλογημένον
από του νυν και έως του αιώνος» (Ψαλμ. 112:2). Αφού ψάλλουν τρεις φορές αυτόν τον ύμνο, ο ιερέας βγαίνει από το Θυσιαστήριο, στέκεται μπροστά στο πλήθος και απευθύνει την τελευταία ευχή: «Χριστός ο αληθινός Θεός ημών. . . ». Ζητάει από τον Κύριο να μας σώσει με το έλεός Του, γιατί από τον εαυτό μας δεν έχουμε να επιδείξουμε τίποτε άξιο σωτηρίας. Γι’ αυτό και ως πρεσβευτές μνημονεύει πολλούς αγίους και ιδιαίτερα την παναγία Του Μητέρα.
 
Τέλος, ο λειτουργός μοιράζει το αντίδωρο. Αυτό έχει αγιαστεί, καθώς προέρχεται από τον αρχικό άρτο, που προσφέραμε στο Θεό για την τέλεση της θείας Ευχαριστίας. Οι πιστοί παίρνουν με ευλάβεια το αντίδωρο, φιλώντας το δεξί χέρι του ιερέα. Γιατί αυτό το χέρι, μόλις πριν, άγγιξε το πανάγιο σώμα του Χριστού, δέχτηκε από εκείνο τον αγιασμό και τον μεταδίδει τώρα σε όσους το ασπάζονται.
 
Εδώ η θεία Λειτουργία φτάνει στο τέλος της και το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας ολοκληρώνεται. Γιατί και τα δώρα, που προσφέραμε στο Θεό, αγιάστηκαν και τον ιερέα αγίασαν και στο υπόλοιπο πλήρωμα της Εκκλησίας μετέδωσαν τον αγιασμό.
 
Για όλα αυτά, λοιπόν, στο Χριστό, στον αληθινό Θεό μας, πρέπει κάθε δόξα, τιμή και προσκύνηση, μαζί με τον άναρχο Πατέρα Του και το πανάγιο Πνεύμα Του, τώρα και πάντοτε και στην ατέλειωτη αιωνιότητα. Αμήν.

======================================================

Η θεία λειτουργία με νεοελληνικούς υπότιτλους

http://www.youtube.com/embed/yeES5Ml7xlE


Η Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου με μετάφραση σε υπότιτλους.

Η μετάφραση είναι του μακαριστού Μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης Διονυσίου (†1998). Κυκλοφορεί σε βιβλιαράκι των εκδόσεων της Αποστολικής Διακονίας της Ελλάδας.
Έχουν γίνει ελάχιστες αλλαγές, κυρίως για να εξυπηρετηθεί τεχνικά ο υποτιτλισμός.
Το κείμενο της λειτουργίας και τη μετάφραση μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ.

http://www.oodegr.com/oode/pateres1/xrysostomos/leitoyrgia1.htm

Τεχνική επιμέλεια – υλοποίηση: Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Ερευνας (δημοσιεύεται στο ιστολόγιο της ομάδας). Αναρτήθηκε από ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

================================================

Να είστε έτοιμοι ακόμη και για το μαρτύριο, εφόσον πλέετε κόντρα στο ρεύμα. Άγιος Λουκάς Κριμαίας

iconandlight

Γέννηση του Ιησού Χριστού_ Рождество Христово_ Nativity of Christ-iconLDnK-ogHdFQ

Άγιοι Δέκα Μάρτυρες εν Κρήτη
Παύλος Επίσκοπος ΝεοΚαισάρεια Πόντου, από των Αγ. Πατέρων της Α΄ Οικ. Συνόδου στην Νικαία Βιθυνίας Μ. Ασίας (4ος αι.)
Σχίνων μάρτυς
Βικτωρία και Ανατολή, μάρτυρες στη Ρώμη (303)
Μιγδόνιος και Μαρδόνιος, μάρτυρες στη Ρώμη (303)
Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής, (4ος αι.)
Ναούμ της Οχρίδος (Ohrid), μαθ. Αγ. Κυρίλλου και Μεθοδίου, Ισαπόστολος των Νοτιοσλάβων: Σερβίας, Κροατίας, Βοσνίας, Μαυροβουνίου, Σλοβενίας και Βουλγαρίας (910)
Φίλιππος Επίσκοπος Μόσχας και πάσης Ρωσίας, ιερομάρτυς (1568)
Ανάμνηση των Εγκαινίων της αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, ήτοι του πολυυμνήτου ναού της του Θεού Σοφίας (562)

Εορτάζουν στις 23 Δεκεμβρίου

Είναι αδύνατο να σωθούμε μόνοι μας, αλλά ο Θεός τα πάντα μπορεί…
Όσιος Νήφων επίσκοπος Κωνσταντιανής

Νήφων Κωνσταντιανής_St. Niphon, Bishop of Constantiane Alexandria_св.Нифонт Констанцского Александрию_ih3902

…Ο νους που είναι θολωμένος απ’ τις πολλές βιοτικές φροντίδες και σκοτισμένος απ’ τις απολαύσεις και τις ηδονές, εύκολα γλιστράει στο κακό, μη μπορώντας να ξεχωρίσει το ψωμί από την πέτρα. Αυτός ποτέ δεν μπορεί να νιώσει τι λογής είναι τα έργα του, καλά ή πονηρά, γιατί ο σατανάς εύκολα τον ξεγελάει. Το γλυκό απ’ το πικρό δεν μπορεί να το ξεχωρίσει. Ανακατεύει άκριτα το μέλι με τ’ αψίνθι… Και ποιος μπορεί να φάει τέτοιο παρασκεύασμα;
Μα τότε… ποιος μπορεί λοιπόν να σωθεί; ρώτησε μισοαπελπισμένος ο άρχοντας.
– Άκουσε, παιδί μου… Ναι, είναι αδύνατο να σωθούμε μόνοι μας. Αλλά ο Θεός τα πάντα μπορεί να κάνει για τη σωτηρία μας. Βλέπεις ότι πολλοί άνθρωποι, μολονότι προσφέρουν δώρα και υπηρεσίες στον επίγειο βασιλιά, με μεγάλη δυσκολία πετυχαίνουν αυτό που του ζητάνε. Άλλοι πάλι, χωρίς να του προσφέρουν τίποτα, κερδίζουν τη συμπάθεια και τη βοήθειά του.

Έτσι και ο Θεός· άλλους δοξάζει για τα έργα τους, άλλους ελεεί για τη βαθιά τους μετάνοια και άλλους σπλαχνίζεται χάρη στις πρεσβείες των αγίων Του. Πολλούς πάλι τους χτυπάει και τους παιδεύει εδώ, ενώ εκεί τους χαρίζει την αιώνια μακαριότητα, φτάνει να μη γογγύσουν για όσα υποφέρουν.
Ένας ασκητής επίσκοπος: Όσιος Νήφων επίσκοπος Κωνσταντιανής, έκδ. Ι.Μ. Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής, σ. 255-6.

***

Άγιος Λουκάς Κριμαίας

Νήφων Κωνσταντιανής_St. Niphon, Bishop of Constantiane Alexandria_св.Нифонт Констанцского Александрию_23_dec_niphon_of_constantiana

(…)Όπως ήταν στις ημέρες του Νώε, έτσι θα είναι και στις ημέρες του Υιού του ανθρώπου.
Έτρωγαν, έπιναν, διασκέδαζαν μέχρι την ημέρα που ο Νώε μπήκε στην Κιβωτό, έγινε ο Κατακλυσμός και τα κατέστρεψε όλα.

Έτσι ήταν και στις ημέρες του Λώτ και γι΄αυτό ο Θεός έβρεξε από τον Ουρανό βροχή με φωτιά και θειάφι και αφάνισε τις πόλεις που ήταν βουτηγμένες στις ανομίες.

Έτσι θα είναι και την Ημέρα της Φοβερής Κρίσεως, την Ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου.

Συσσωρεύτηκε τόση πολλή κακία, θα έρθει η ώρα το κακό να θριαμβεύσει πάνω στο καλό. Και τότε θα ξεσπάσει η Φοβερή αστραπή της Οργής του Θεού από τη μία άκρη του ουρανού μέχρι την άλλη άκρη. Με αυτό το τρόπο θα εμφανιστεί για να κρίνει ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός.

Οι άνθρωποι πολλές φορές περιμένουν από τον Θεό να πραγματοποιήσει αυτά που ζητούν στις προσευχές τους με έναν τρόπο που οι ίδιοι θεωρούν ότι είναι ο καλύτερος. Ο Θεός όμως, συχνά απαντά στις δεήσεις τους με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο και όχι με αυτόν που θα ήθελαν ή θα φαντάζονταν.

Όλοι σας πρέπει να είστε φως μέσα στο σκοτάδι. Το φως μπορεί να έχει διάφορες μορφές. Μπορεί να είναι σαν το φως του ηλίου, μπορεί σαν της σελήνης ή των άστρων. Μπορεί να είναι αδύναμο σαν το φως του κεριού ή μιάς λάμπας. Και όμως όλα αυτά είναι φως, είναι ευλογία του Θεού. Και το ασθενέστερο φως είναι ευάρεστο στον Θεό. Με τέτοιο φως μπορεί ο καθένας να φωτίζει το σκοτάδι που υπάρχει γύρω. Με την αγάπη, την τρυφερότητα, την ευσπλαγχνία και την ευλάβειά σας μπορείτε και πρέπει να λάμπετε μέσα σ’ αυτό τον κόσμο.

Να είστε έτοιμοι ακόμη και για το μαρτύριο, εφόσον πλέετε κόντρα στο ρεύμα.
Δεν είναι σωστό να μιλάμε για τα παλιά χρόνια και να τα ευλογούμε και τη δική μας εποχή να την καταριόμαστε. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι σε κάθε εποχή και σε κάθε τόπο οι άνθρωποι που πραγματικά επιζητούν τη Σωτηρία, την βρίσκουν.

Ο Κύριος και Θεός μας για τους υψηλούς Του σκοπούς και συχνά ακατανόητους σε εμάς, όχι σπάνια χρησιμοποιεί τους πιό αμαρτωλούς τους πιό ανάξιους ανθρώπους.
Όταν η χάρη δείχνει την παρουσία της, τότε όλα είναι υποφερτά. Κάποτε όμως, για λόγους καθαρά προνοητικούς, συστέλει την παρουσία της και τότε ο άνθρωπος χάνει την ελπίδα του και μειώνεται ο ζήλος και αυτή ακόμα η πίστης αμβλύνεται. Αυτές είναι οι πιο σκληρές στιγμές στην πνευματική ζωή γιατί, αν εδώ δεν κρατήσει ο Θεός, δεν αντέχει ο άνθρωπος…

Δάκρυα πλημμυρίζουν όλη τη γη. Αν μπορούσαμε να μαζέψουμε όλα τα δάκρυα που έχυσε η ανθρωπότητα σε χιλιάδες χρόνια της ιστορίας της θα γινόταν ένας δεύτερος κατακλυσμός.
Υπάρχουν άνθρωποι που η γλώσσα τους είναι τόσο μεγάλη που σαρώνει την γη !

Αν λοιπόν είμαστε σαν τους ανθρώπους που περιγράφει στον Ψαλμό του ο Προφήτης Δαβίδ, αν η γλώσσα μας σαρώνει τη γη, αν οι πράξεις μας φανερώνουν την υπερηφάνεια, την έπαρση και την αναισθησία, αν ο νους μας δεν είναι συγκεντρωμένος και γυρίζει παντού, αν όλους τους ανθρώπους τους ειρωνευόμαστε, τους συκοφαντούμε και τους κουτσομπολεύουμε, τότε κάνουμε τους εαυτούς μας ακάθαρτους.

Μην σκανδαλίζεστε όταν ακούτε αυτά που λένε κατά της πίστεως.

Αφού αυτοί που τα λένε δεν καταλαβαίνουν την ουσία της. Εσείς να θυμάστε πάντα την βασική αρχή που γνώριζαν πολύ καλά οι πρώτοι Χριστιανοί. Αυτοί θεωρούσαν δυστυχισμένο τον άνθρωπο που γνωρίζει όλες τις επιστήμες, δεν γνωρίζει όμως τον Θεό. Και αντίθετα θεωρούσαν μακάριο, αυτόν που γνωρίζει τον Θεό, έστω και να μην γνώριζε απολύτως τίποτα από τα ανθρώπινα.

Να φυλάγετε αυτή την αλήθεια, σαν το μεγαλύτερο θησαυρό της καρδίας σας, να προχωράτε ευθεία και μην κοιτάζετε δεξιά και αριστερά. Ας μην μας κάνουν αυτά που ακούμε κατά της Θρησκείας, να χάνουμε τον προσανατολισμό μας.

Αδελφέ, ο αγαθός Θεός μας δεν θα μας κρίνει επειδή αμάρτησαμε αλλά γιατί δεν ζούμε συνεχώς μέσα στη μετάνοια. Άγιος Νήφων ο Κωνσταντιανής

===================================================

Θεέ μου,
«ελέησόν με, τον παραπεσόντα»*!
Μη μ’ αποστραφείς,
τον ταπεινωμένο και ντροπιασμένο,
τον φτωχό, τον ταλαίπωρο, τον μετανοημένο,
αλλά σπλαχνίσου με,
σαν πολυέλεος και πολυεύσπλαχνος.
Εσύ βέβαια ξέρεις, αγαθέ, και φιλάνθρωπε,
την ανθρώπινη ασθένεια
και την ευτέλεια και την ταλαιπωρία.
«Ίασαί με, Κύριε, και ιαθήσομαι»31,
και με τη χάρη Σου θα διορθωθώ στο νού
και θ’ αποκτήσω διάκριση των λογισμών,
για να μπορέσω να ξεφύγω
απ’ τ’ άνομα κρυφά μου πάθη-
«και από αλλοτρίων φείσαι του δούλου σου»32.

31.Ιερ. 17:14.
32.Ψαλμ. 18:1.
* Βλ. Κοντάκιο Κυριακής της Τυρινής
Ένας Ασκητής Επίσκοπος, Όσιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής (σελ.82-88), Ιερά Μονή Παρακλήτου Ωρωπος Αττικής 2004

===================================================

ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, ΩΣ «ΥΑΙΝΕΣ» ΤΟΥ ΚΑΡΤΕΛ ΦΑΡΜΑΚΩΝ…

Γράφει ο Ζώης Μπέχλης

Γενικά πιστεύω ότι η πολιτική χαρακτηρίζεται απο ανυπαρξία ηθικής, για αυτό και ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ, τουλάχιστον με την ως τώρα γνωστή έννοια.

Αυτό επιβεβαιώνεται απο τις αντιδράσεις του πολιτικού συστήματος εναντίον μου, αντιδράσεις που τις διαπιστώνει κάποιος όταν αποτελεί τον στόχο τους.

Αρχικά προσπάθησαν να με χτυπήσουν εντός της υπηρεσίας μου, αλλοιώνοντας την σημασία της λέξεως εξαίρετος…προσέθεσαν το…οριακά εξαίρετος, ολίγον έγγυος δηλαδή.

Στην συνέχεια προσπάθησαν να αποσιωπήσουν την ύπαρξη του Κινήματος 21.

Απέτυχαν.

Έπειτα έστειλαν απο δίπλα τους καλούς τους φίλους της σκουπιδοδημοσιογραφίας και μάλιστα οικογενειακώς.

Απέτυχαν απλά και μόνο διότι απέκλεισα την όποια επαφή με δημοσιογράφους του συστήματος. Επεχείρησαν δια του γνωστού συλλόγου να αμφισβητήσουν την Ιατρική και στρατιωτική μου ιδιότητα, έσπευσαν να με απειλήσουν με κείμενα ανύπαρκτης σοβαρότητος, σήκωσαν βίντεο επιδιώκοντας να συνδέσουν το Κίνημα 21 με αφελείς ακτιβιστές που χαρακτηρίζονται απο εμμονικό φετιχισμό στολών και όπλων της Λαμπρής.

Δεν τα κατάφεραν.

Τα βίντο που σήκωσε το MUGA CHANNEL όχι μόνο δεν πέτυχαν τον σκοπό τους, αλλά είχαν και αντίθετα αποτελέσματα.
Ο κόσμος τους γύρισε την πλάτη.

Έφτασαν στο σημείο να στείλουν, όχι ότι δεν το ήθελε και ο ίδιος, μέλος της ΝΔ και του Ιατρικού Συλλόγου στην εκπομπή της κουτσομπόλας των βαλκανίων, δηλαδή στην Trash-TV, για να ενισχύσει…προσεκτικά όμως, την σοβαρότητα της εν λόγω κυρίας ως προς την επίθεση στο Κίνημα 21 και σε εμένα προσωπικά.

Δεν ξέρω αν ο καλός συνάδελφος διακινδύνευσε να έχει και τετ α τετ με τον Μένιο Φουρθιώτη, ο επιφανής επιστήμων…
Λίγο προσοχή…

Σήμερα που γράφεται αυτό το άρθρο είδαμε και ένα ακόμα στοιχείο του ήθους των υπαλλήλων των φαρμακευτικών καρτέλ.

Χρησιμοποίησαν τον θάνατο του Γιώργου Τράγκα για να πιέσουν συναισθηματικά τον απλό κόσμο στην προώθηση των κακών σκευασμάτων, απο τα οποία η μη ΝΔ (διότι αυτό δεν είναι η ΝΔ ), αλλά και το ΚΙΝΑΛ , το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ ο ΜΕΡΑ21 αλλά και η μη Ελ. Λύση (σίγουρα όμως λύση για τα προβλήματα του ιδρυτή, καλό ταξίδι στην κόρη που θα σπουδάσει στο ΛΟΝΔΟΝ ΣΚΟΥΛ ΟΦ ΕΚΟΝΟΜΙΚΣ), κάτι περιμένουν. ΚΑΡΤΕΛ είναι αυτό. Τους έχει βάλει σε…αναμονή.

Ίσως να θέλουν να παρασημοφορηθούν και απο την ΠτΔ….

Η ηθική της Πωλητικής τους είναι αντίστοιχη της ηθικής του…αντιπροέδρου για τον οποίον βέβαια σίγουρα δεν γνώριζε ούτε η μία ούτε η άλλη διατελέσασα Πρόεδρος του ΣτΕ.

Αυτή η ηθική δεν μας αρμόζει.

Αυτό το περπάτημα δεν είναι δικό μας.

Όσο και αν κρύβονται πίσω απο κουστούμια, ψευδοτίτλους, στολές, στημένα ρεπορτάζ, πλαστικές και μπότοξ, η σαπίλα τους από κάτω αυξάνεται και πιέζει για να εκραγεί.

Έκλεισαν όχι τον κύκλο της πολιτικής τους, αλλά τον γύρο και κύκλο του νεκροταφείου.

Δεν θα τους δώσουμε την ευκαιρία να καλυφθούν πίσω απο τους αφελείς φετιχιστές που πιστεύουν πως με μια φωτογραφά με σημαίες και φαιοπράσινες, θα σταματήσουν το κακό που μας περιβάλλει. Γνωρίζουμε πολύ καλά, πως η ανηθικότητα των πολιτικών, τσακίζεται απο την ηθική της ψήφου, αρκεί να συνειδητοποιήσουμε πως στην Εθνική Δημοκρατία, τα βόλια είναι οι ψήφοι και τα καρυοφίλια είναι οι ψυχές, οι καρδιές και η λογική.

Θα πάρουν όλοι μαζί την απάντηση που τους αρμόζει στην κάλπη.

Ο Θεός να αναπαύσει την Ψυχή του Γιώργου Τράγκα.

Posted by Διηνέκης at Πέμπτη, Δεκεμβρίου 23, 2021 Labels: ΜΠΕΧΛΗΣ

===================================================

ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ, ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ, ΕΠΕΣΑΝ !

Γράφει ο Ζώης Μπέχλης


Οι μάσκες, έχουν πέσει. Καταλάβαμε το πώς κινούνται, δεκαετίες τώρα… πρέπει να τα έχουν γραμμένα σε εγχειρίδιο και να το εφαρμόζουν σχολαστικά… ωστόσο, επαναλαμβάνονται με μεγάλη συχνότητα.

Το καθεστώς, θα επιδιώξει να εμφανίσει τους αληθινά αγανακτισμένους – μη προνομιούχους Έλληνες, είτε ως οπαδούς της δεξιάς είτε της αριστεράς. Είτε κομμουνιστές είτε φασίστες.

 Θα επιχειρήσουν να χωρίσουν τον λαό, έτσι ώστε να μην βρεθεί η ξένη άρχουσα τάξη του κεφαλαίου, οι διεθνιστές , οι αντιρατσιστές, απέναντι σ’ ένα εθνικό σώμα γηγενών ξεσηκωμένων πολιτών.

Θα θελήσουν να χρησιμοποιήσουν τα ιδεολογικά περιττώματα που χαλκεύουν την ιστορία της Ευρώπης επι 75 χρόνια για να διασώσουν για μια ακόμη φορά τους πράκτοτρες των τραπεζιτών, των καρτέλ και των ξένων επενδυτών.

Είναι η τελευταία μας ευκαιρία να τους σταματήσουμε.

Πρέπει να αποβληθεί κάθε σχέση με πολιτικές παρατάξεις, δεξιές και αριστερές, να καταγγελθεί ο εποικισμός που τον στηρίζουν άπαντες, να σφυροκοπηθεί η γλυκειά μετριοπάθεια που κρατά τους φοβισμένους στις τάξεις των κομματικών συμμοριών με το πρόσχημα της κυβερνησιμότητας. Απαιτείται να ξεκαθαριστεί πως στο καρτέλ των mRNA δηλητηρίων σιτίζονται και ποτίζονται όλοι οι κομματάρχες, όλα τα πατημένα περιττώματα που επί χρόνια, χωρίς να ξέρουν τι θα πει εργασία, αυγατίζουν τις περιουσίες τους.

Τα δημοσιογραφικά κατακάθια του χαφιεδισμού, τα αφοδεύματα ττων πανεπιστημίων που επαίρονται ως …έγκριτοι, οι ψευδοιεραρχίες των ενστόλων, τα ιερατικά βδελύγματα, όλοι μαζί πρέπει στην συνείδησή μας να τοποθετηθούν απέναντι στον λαό ως εχθροί του.

Είναι εχθροί του λαού και ο λαός είναι η εκδήλωση του έθνους.

Όλοι αυτοί δουλεύοντας για ξένα συμφέροντα, για ιδεολογίες αντεθνικές, για τον εποικισμό και την παράδοση της εξουσίας στην χώρα στα χέρια αλλοεθνών και αλλοφύλων και του  κεφαλαίου, πρέπει να καταγγελθούν για προδοσία του Συντάγματος.

Αυτό μην περιμένετε να γίνει απο την πλαστή ψωροελίτ κάθε είδους ιδιότητας και επαγγέλματος. Αυτή η ψωροελίτ είναι βολεμένη, υποτεταγμένη, ο ρόλος της είναι ο διχασμός για αυτό και είναι μοιρασμένη στις κομματικές συμμορίες, η προδοσία , η δημιουργία ενόχων σε συνεργασία με δικαστές όπως ο γνωστός αντιπρόεδρος. Δουλειά της είναι το άπλωμα της ομίχλης, της ασάφειας, του ψεύδους και μάλιστα με την απαίτηση της μη αμφισβήτισης.

Το είδαμε στην περίπτωση της Πλανδημίας.

Εξευτελίστηκαν ιατροί, σύλλογοι και επιστήμονες, αγνοήθηκαν δεδομένα, κατασκευάστηκαν ανήθικοι νόμοι και χαλκεύτηκαν κατηγορίες, επεβλήθη όχι μόνο λογοκρισία, αλλά και ενοχοποίηση της σκέψης.

Όλο αυτό τώρα, είναι η ώρα να χτυπηθεί. Με την δύναμη του λαού, του απλού ανθρώπου, που θα σταματήσει να φοβάται. Πρέπει να χτυπηθεί με το εργαλείο της Δημοκρατίας, της συμμετοχής του απλού κόσμου στην εκλογική διαδικασία που ό,τι και να γίνει, πλησιάζει. Πρέπει ο απλός ανθρωπος να καταλάβει ότι δεν υπάρχουν σωτήρες, δεν υφίστανται θεοί της πολιτικής, πρέπει να καταλάβει ότι ήρωας, θα πρέπει να γίνει ο ίδιος για τον αγώνα που ο ίδιος θα αποφασίσει να κάνει. Ναι, υπάρχουν μπροστάρηδες, αλλά μπροστάρηδες μπορούν να είναι όλοι, δεν αρκεί ένας. Απλά, πρέπει όλοι, μα όλοι, να κάνουν αυτό το μικρό βήμα προς τα εμπρός.

ΑΥΤΟ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ._

===========================================

Εμβολιασμένος x 2 = Ανεμβολίαστος ;

Γράφει η Μπουμπου-λίνα

“Πλήρως εμβολιασμένη” μέχρι χθες, με ένα καταπράσινο υγειονομικό πάσο που μου έδινε πίσω κάποιο μέρος της χαμένης ελευθερίας και από σήμερα “ανεμβολίαστη”;

Σα να μην έκανα ποτέ τα δύο εμβόλια; Όταν “ήρθεν η ώρα μου” πήγα. Ένα σκασμό μηνύματα έλαβα, μη και το ξεχάσω; Μη χάσω το δρόμο για το ΤΟΜΥ; Μόνο δώρο γλυφιτζούρι δε μου έδωσαν, για το χέρι μου, που κουλάθηκε για μια βδομάδα.

Στην πρώτη δόση όλα μια χαρά. Λίγος πόνος στο μπράτσο και όλα καλά, σα να ήταν νεράκι. Στη δεύτερη, ξανάδα περίοδο, πέντε χρόνια μετά την εμμηνόπαυση ! Πήγα στο ΤΟΜΥ να το πω, να μου πουν τί θα έπρεπε να κάνω και μόνο που δε με έδειραν. “Και τί δηλαδή; Το συσχετίζετε με το εμβόλιο;;;”.Όχι καλέ, προς Θεού, σύμπτωσις, μόνο πείτε μου τί πρέπει να κάνω; “Να πάτε στο γυναικολόγο σας, γιατί ήρθατε εδώ, τί σχέση έχει το εμβόλιο;”; Πήγα και σε αυτόν, ο οποίος δε το θεώρησε τόσο άσχετο, αλλά δεν ήθελε να γράψει κίτρινη κάρτα στον ΕΟΦ. “Μπελάδες” μου είπε. Θα περάσει, ξέχασέ το.

Ο αδελφός μου έπαθε ανακοπή , αλλά βρέθηκαν συμπτωματικά κοντά του γιατροί- σε αναστολή- που ήθελαν λίγη δράση και τον “έφεραν πίσω” (ακόμα πονάει το στέρνο του) και κάποιοι άλλοι εμβολιασμένοι στο νοσοκομείο του έκαναν ένα ωραίο στεντ (αγγειοπλαστική). Ήταν δύο μήνες μετά τη δεύτερη δόση το συμβάν και μέχρι τότε αρκετά προβλήματα είχε, στην καρδιά όμως όχι. Είχε καρδιά λεόντου. Πλέον όχι και στην τσάντα με τα φάρμακα προστέθηκαν και άλλα. Κίτρινη κάρτα στον ΕΟΦ, πάλι δε συμπληρώθηκε. Οι καρδιολόγοι του νοσοκομείου πραγματικά έτρεχαν πανικόβλητοι, τους καταλαβαίνω που δε μπορούν να ασχολούνται και με αυτό. Ούτε όμως ο θεράπων ιατρός του “ήθελε”. Ο ίδιος θέλησε να ξεχάσει τις μέρες στην Μονάδα Εμφραγμάτων , δε το έκανε μόνος του , μήπως θυμώσει ο γιατρός του…

Μια καλή φίλη πέθανε αιφνίδια δέκα μέρες μετά τη δεύτερη δόση . Την έγραψαν “ανεμβολίαστη” γιατί λέει τον τίτλο “εμβολιασμένος” τον παίρνεις στις 14 μέρες μετά την ολοκλήρωση του εμβολιασμού. Μια άλλη μετά το εμβόλιο πέρασε έρπη ζωστήρα και υπέφερε. Τη ρώτησα αν έγραψε ο δικός της γιατρός κίτρινη κάρτα και με κοίταξε με απορία. “Γιατί; Τί σχέση έχει ο έρπης;”. Ξέρουμε; Δεν ξέρουμε, συμβάν είναι δεν πρέπει να αναφερθεί ; “ Σιγά καλέ, άσχετο είναι”.

Θεωρούσα ότι μετά το “τσίμπημα” γίνεσαι εμβολιασμένος και ελεύθερος, αλλά έσφαλα. Δεν είχα διαβάσει τα ψιλά γράμματα. Έπρεπε να ζήσεις άλλες 14 μέρες μετά το δεύτερο τσίμπημα (ή το πρώτο αν ήταν το μονοδοσικό).  Ένα μήνα τώρα, αποφάσισαν ότι χρειάζεται ένα ακόμα “τσίμπημα”. Αφού τη μετάλλαξη Δ δεν την πιάνει το εμβόλιο, γιατί να εμβολιαστούμε πάλι ; Την πιάνει” λένε οι τηλεγιατροί και οι δημοσιογράφοι.Δεν την πιάνειλένε οι ιντερνετογιατροί. Πάντως η κοπελιά που νοικιάζει το σπίτι μας και είναι νοσηλεύτρια, έλεγε ότι μισοί μισοί ήταν οι εμβολιασμένοι/ανεμβολίαστοι στην covid στο νοσοκομείο, απλά οι εμβολιασμένοι δύσκολα μπαίνουν στη ΜΕΘ.

“Επειδή το περνάνε πιο ελαφρά, ε; Τους δίνουν μονοκλωνικά και γίνονται καλά σε δυο μέρες και φεύγουν, ε;;”, τη ρώτησα. “Τί να σας πω, δεν ξέρω και ακριβώς… Πρέπει να φύγω, βιάζομαι”.

Πήρα σύνταξη το καλοκαίρι του 2020, μέσα στον κορονοϊό. Για να μπορώ να ταξιδεύω να βλέπω τους φίλους μου πιο πολύ,να ξεκουραστώ, να διαβάσω επιτέλους όλα τα βιβλία που δεν πρόλαβα επί 35 χρόνια. Όμως,  δε μπορώ να ταξιδεύω ελεύθερα, μου είπαν ότι θα μπω σε καραντίνα και εκεί και εδώ όταν γυρίσω. Όταν το πήραν πίσω αυτό, έφυγα “πετώντας”, αλλά πλήρωσα ένα σωρό λεφτά για δυο μοριακά τεστ μου μου ζητήθηκαν για το εξωτερικ

ό. Και η σύνταξη ακόμα δεν έχει “εκκαθαριστεί”. Με τις προκαταβολές που παίρνω κάθε μήνα δεν πληρώνεται πλέον το ρεύμα και η βενζίνη (που ξεπέρασε το ύψος του συγχωρεμένου του άντρα μου και ήταν ψηλός άνθρωπος). Για το διάβασμα το μόνο βιβλίο που βρήκα ενδιαφέρον από αυτά στη βιβλιοθήκη ήταν ένα σκονισμένο του Βαρώνου που λέει “Φαρμακολογία”. Την Ανοσολογία την πήρα σε καινούρια έκδοση. Απίστευτος ο κόσμος του ανοσοποιητικού μας ! Πραγματικό θαύμα πώς λειτουργούν όλα “εν σοφία”. Για αυτό είναι τόσο θρησκευόμενος ο Μπακτί, δεν έχει χωρέσει ακόμα στο μυαλό του το θαύμα που συμβαίνει μέσα στο κορμί μας.

Έμαθα και για την ADE (Antibody-Dependent Enhancement, Ενίσχυση Εξαρτώμενη από Αντισώματα) και ανησύχησα ακούγοντας τις προειδοποιήσεις του Ρόμπερτ Μαλόουν που ειδικά σε συνδυασμό με τα στοιχεία του ΕΟΔΥ για αύξηση των θανάτων των εμβολιασμένων τον τελευταίο καιρό και στην Ελλάδα, έχασα εντελώς τον ήδη ταραγμένο ύπνο μου. Πήρα την κόρη μου τηλέφωνο προ μηνός, τη μονάκριβη, τη μοσχοαναθρεμένη, και της είπα ότι από τα λεφτά – που δεν περισσεύουν – θα της πληρώνω εγώ τα rapid test για να μην εμβολιαστεί (τουλάχιστον όχι για τα λεφτά των τεστ). Πριν τουλάχιστον ενημερωθεί, πριν περάσει λίγος καιρός να σιγουρευτούμε. “Υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα” σιγοτραγουδούσαμε με τον άνδρα μου στα νιάτα μας, πώς να μην κρατήσω το λόγο μου ;

Η μικρή δε το δέχτηκε το δώρο, το είχε αποφασίσει λέει έτσι κι αλλιώς να περιμένει λίγο ακόμα μετά από όλα αυτά που βλέπει , εξάλλου το εμβόλιο πιάνει την ακίδα του αρχικού στελέχους και όχι τις μεταλλάξεις, δεν έχει νόημα να γίνεται πλέον. Πριν δεκαπέντε μέρες με συγκίνησε η γλυκιά μου και μου είπε πώς θα μου κάνει δώρο τα 100 ευρώ το μήνα, που θα χρειαστώ μετά το Γενάρη, για να μην “τσιμπηθώ” ξανά.

Πώς όμως θα μπορώ να βγαίνω έξω ; Άλλα τόσα δε θα είναι τα rapid test ; Δε θα μπορώ να μπαίνω στα εστιατόρια πια ; Να πηγαίνω για ένα τσάι με τις φίλες μου έξω ; Ένα θέατρο για τα Χριστούγεννα ; Ένα σινεμά ; Μια βραδιά στο Μέγαρο Μουσικής, να μαλακώσει η πληγωμένη μου ψυχή ; Να μου πεις, μάλλον δε θα έχω καθόλου λεφτά πλέον να ξοδεύω για εξόδους, οπότε τί ; Δε θα με πειράζει να κάθομαι μέσα στο κλουβί μου ; Μήπως να βλέπω και όλη μέρα τηλεόραση που την έχω ήδη πληρωμένη ; Ακριβοπληρωμένη μάλιστα, για να “μαθαίνω τα νέα” και να “ψυχαγωγούμαι”.

Την πρώτη φορά που πήρα την απόφαση να εμβολιαστώ ήταν πιο εύκολο. Σήμερα είναι σχεδόν αδύνατο να το ξανακάνω. Ξέρω πλέον αρκετά και αυτό κάνει τα πόδια μου να βυθίζονται στο χώμα, σα του γαϊδάρου.

Το καλοκαίρι ο εμβολιασμός μου ήταν από …παραπλάνηση -αποπλάνηση ενηλίκου ή μάλλον κατάχρηση σε ασέλγεια όπως θα έλεγε η κουμπάρα, αφού αυτό κάνει όποιος με κατάχρηση της παραφροσύνης άλλου ή της από οποιαδήποτε αιτία προερχόμενης ανικανότητάς του να αντισταθεί , ενεργεί επ’ αυτού συνουσία ή άλλη ασελγή πράξη ( τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών ;;;). Τώρα όμως θα είναι πραγματικός κανονικός και τα τα όλα του ΒΙΑΣΜΟΣ . Μάλλον , ο ποινικός κώδικας θα πρέπει να επεκτείνει τον ορισμό του βιασμού, αφού στη σύγχρονη εποχή έχουν βρεθεί μοντέρνοι τρόποι “βιασμού” των ανθρώπων, θα πρέπει και τα αντίστοιχα άρθρα να επικαιροποιηθούν.

Α! Και θα ήταν καλό ο ΠΚ να τηρείται, όχι μόνο να υπάρχει για να νομίζουν τα θύματα ότι θα δικαιωθούν κάνοντας μηνύσεις και δικαστήρια, ενώ εξαντλούνται και απελπίζονται, την ώρα που οι θύτες πάντα να έχουν λεφτά με ουρά για πουλημένους δικηγόρους και όλους …τους ανθρώπους του προέδρου στο πλευρό τους (και τον πρόεδρο μαζί).

Επιστήμονες για την Υγεία και την Ελευθερία

===================================================

====================================================

===============================================

Μόρφου Νεόφυτος: Ὁ Βηθλεεμίτης βγάζει ἔξω τὸν φόβο (19.12.2021)

Κήρυγμα Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου στὴ Θεία Λειτουργία (Κυριακὴ πρὸ τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως), ποὺ τελέσθηκε στὸν ἱερὸ ναὸ Παναγίας Ὁδηγήτριας τῆς κοινότητας Γαλάτας, τῆς μητροπολιτικῆς περιφέρειας Μόρφου (19.12.2021). Εξαιρετικο κηρυγμα .Μεστο , λιτο , απο καρδιας τρεχουμενο …..( τα αρχικα 19 λεπτα ) .

Πάντα επίκαιρο!

Μπορεί να είναι εικόνα 2 άτομα, γένι και κείμενο που λέει "To αντίθετο της αγάπης δεν είναι το το μίσος,να θυμάστε, το αντίθετο της αγάπης είναι o φόβος! Και όποιος σας φοβίζει, να ξέρετε, ότι εμπνέεται από δαιμονικές δυνάμεις!"

Μόρφου Νεόφυτος

 Πρέπει να είσαι αγωνιστής για να κερδίσεις τα ωραία απο τα ορατά και τα ωραιότερα απο τα αόρατα!

ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ ΧΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΜΑΣ !

Η ευρώπη σκέφτεται λογικά 1000 χρόνια τώρα, ξεγελάστηκε από τον πάπα ! Και η λογική νικά την καρδιά, γιατί έχασαν την τέχνη «καρδίαν καθαρὰν κτίσον ἐν ἐμοί ὁ Θεός, καὶ πνεῦμα εὐθὲς ἐγκαίνισον ἐν τοῖς ἐγκάτοις μου !» Έχασαν την τέχνη της μετάνοιας !

Ο κορωνοϊός είναι απλά μία απαρχή , δεν είναι το τέρμα ! Έρχονται πολλά και ποικίλα που κουράζεσαι και να τα διηγείσαι…

Αυτό που χρειάζεται ένα είναι! Να μάθουμε να καθαρίζουμε την καρδιά μας και τότε φεύγει και ο φόβος και παίρνουμε και αποφάσεις και πορευόμεθα από δόξα εις δόξαν ! Σας εύχομαι όλους και εσείς να εύχεστε για εμένα, να έχουμε καρδίαν καθαράν και να νικά την λογική και να νικά τον εγκέφαλο ! Οι δοκιμασίες δεν τέλειωσαν, μια που και ο Θεός θα απαντά στα σχέδια τους με τα σχέδια Του, μέσα απο τα οποία θα αναδειχθούν οι άνθρωποι της πίστης και της υπομονής των Αγίων, οι οποίοι θα διακονήσουν την παγκόσμια αναλαμπή της Ορθοδοξίας, που έρχεται σαν ζεστός ήλιος μετά την φοβερή καταιγίδα !

Όποιοι πάνε με την νέα τάξη πραγμάτων στην αρχή θα εξυπηρετηθούν, αλλά ύστερα θα υποταχθούν ! Σωματικά και ψυχικά ! Αυτά θα τα αφήσει ο Χριστός να ξεδιπλώνουν τα σχέδια τους και ύστερα θα τους τα ανατρέψει! Ανατροπή με γεωφυσικά φαινόμενα, εμφύλιες διαμάχες κτλπ !  

Ας έχουμε ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΟΜΑΣΤΕ! Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΞΗΛΘΕ ΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΙΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ! Μην βλέπετε αν οι πολλοί μας εμπαίζουν, αν μας σταυρώνουν !  Ο Θεός μας είναι ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ ! Να ακολουθούμε το λόγο του Σταυρού όχι το λόγο της νέας εποχής ! Της νέας αταξίας ! ΟΤΑΝ ΣΑΣ ΔΙΩΚΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΤΕ !

Να ευχόμαστε να μας δίνει ο Θεός μετάνοια, να περάσουμε αυτές τις δοκιμασίες, τις εξετάσεις που ήρθαν και που έρχονται ! Να απαλλαγούμε απο τους τούρκους , τους ψευτοχριστιανούς και τους ψευτοέλληνες και να επανέλθει ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ στο δρόμο της ΣΩΤΗΡΙΑΣ! ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΡΔΙΑΝ ΚΑΘΑΡΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΦΥΓΕΙ Ο ΦΟΒΟΣ !

ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΦΟΒΟ ΕΙΧΑΝ ! ΦΟΒΟ ΘΕΟΥ ! Εάν δεν μπορούμε να νηστεύουμε και να αγρυπνούμε όπως οι Άγιοι, να ομολογούμε την Πίστη μας όπως οι Ομολογητές ! ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΑΓΙΟΙ ΗΤΑΝ ! Δεν είναι ανάγκη να μιμηθούμε τον Όσιο Συμεών τον Στυλίτη αφού δεν μπορούμε και βλέπουμε ότι ζούμε σε τελείως διαφορετικές συνθήκες !

Η επόχη μας, μας δίδει μεγάλες δυνατότητες σήμερα να αγιάσουμε θα έλεγα, όχι απλά να σωθούμε !

ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ !  Μην ξεγελιέστε , η νύχτα δεν είναι για την τηλεόραση μόνο… Η νύχτα είναι για την ησυχία ! Να την ακροάτε η ψυχή σας και να την μεταμορφώνει σε προσευχή παννύχιον και δοξολογία και ευχαριστία και ικεσία !

Μέσα από τον φόβο , τον τρόμο και το χάος , οι άνθρωποι της νέα τάξης πραγμάτων , το σχέδιό τους είναι να μας πουν παγκόσμια κυβέρνηση « Τα προβλήματα είναι παγκόσμια, πρέπει να κάνουμε μία παγκόσμια κυβέρνηση… »

Αυτό είναι το σχέδιο , που ο Άγιος Παΐσιος το είδε , με το φως του Αγίου Πνεύματος , πώς είναι σε βάθος χρόνου να λειτουργήσει εκφοβιστικά… Όμως, δε θα επιτρέψει ο Χριστός ! Αυτά που σχεδιάζουν οι νεοταξίτες και οι παγκοσμιοποιητές, θα τους τα ανατρέψει… Να έχουμε τη βεβαιότητα ότι ο Κύριος δε θα μας αφήσει !

================================================

Η έλευση του αιρεσιάρχη πάπα μέσα από δύο ομιλίες. Η προδοσία της Πίστεως είναι ολοφάνερη 20 χρόνια αργότερα και εξηγεί γιατί βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού.

Ηγούμενος Ι.Μ. Κουτλουμουσίου Χριστόδουλος (2001), Μητροπολίτης Κύκκου Νικηφόρος (2021).

Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης κ. Χριστόδουλος. (Ομιλία ΚΑΤΑ της έλευσης του πάπα. Απρίλιος 2001)

«Άγιε Καθηγούμενε της Ιεράς Μονής του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω, αγαπητοί πατέρες και αγαπητοί αδελφοί, Χριστός Ανέστη. Μετά πολλής αγάπης οι Κουτλουμουσιανοί αδελφοί ανταποκριθήκαμε στην πρόσκληση να συμμετάσχουμε στην ολονύχτια αγρυπνία της Ιεράς Μονής σας. Σας συγχαίρουμε για την επαινετή πρωτοβουλία σας.

Η παρουσία μας εδώ εκφράζει την προσφυγή και καταφυγή εξ όλης καρδίας προς τον Κύριο της ιστορίας, ο Οποίος διαλύει βουλάς εθνών και καταισχύνει τους επίδοξους κυρίους της οικουμένης.

Πιστεύουμε πως η κοινή και ομόψυχη δέησις είναι η καλύτερη και η αποτελεσματικότερη οδός να παρέμβει και να ενεργήσει ο ίδιος ο Θεός ώστε να αποφευχθούν τα λυπηρά, να περισωθούν τα ιερά, να επικρατήσει η καλή ειρήνη στις ψυχές των πιστών και στην Εκκλησία του Θεού.

Ας μιλήσει ο Ίδιος να φωτίσει και εμάς και τους ταγούς της Εκκλησίας και τους εχθρούς της αληθείας, οι οποίοι ποικιλοτρόπως βυσσοδομούν εναντίον μας. Να δώσει σ’ αυτούς επίγνωση της πλάνης τους κι εμάς να απαλλάξει από τα πονηρά ζιζάνια. και να μας συνάξει σαν το καθαρό στάρι στις αποθήκες Του.

Χριστός Ανέστη.
Χρόνια πολλά και καλόν αγώνα.

Και μην ξεχνάτε ότι το μεγαλύτερο όπλο και για μας τους Μοναχούς και για εσάς τον λαό του Θεού είναι το κομποσχοίνι. Ένας κόμπος σημαίνει πολλά αδελφοί.

Ανάμεσά μας εδώ φτερουγίζει ο Μακρυγιάννης κα θα μας έλεγε, Χριστός Ανέστη μωρέ για την Πατρίδα.

Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός θα μας επαναλάμβανε και μας επαναλαμβάνει χτίστε σχολειά. Είναι η εποχή αδελφοί που πρέπει να χτίσουμε σχολειά και κατ’ αυτάς τας ημέρας και σ’ όλη την αγρυπνία ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός ο φιλοθεΐτης μας μιλούσε κρυφά κρυφά στην καρδιά μας και στον λογισμό μας ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΝΑ ΚΑΤΑΡΑΣΘΕ.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ.»

-https://www.youtube.com/watch?v=f7vdsUUjIis

Μήνυμα Μητροπολίτη Κύκκου Νικηφόρου για επίσκεψη Πάπα στην Κύπρο (Ομιλία ΥΠΕΡ της έλευσης του πάπα. Δεκέμβριος 2021)

«…πάπα Φραγκίσκο τον Α’ και του ευχόμαστε ευχάριστη την παραμονή στην νήσο αυτή του Αποστόλου Βαρνάβα και Παύλου.

Ο πάπας Φραγκίσκος ο Α’ είναι ο πνευματικός οδηγός χιλίων τετρακοσίων εκατομμυρίων χριστιανών, είναι αυτός που εκφράζει τους πόθους, τις ελπίδες και τις προσδοκίες ολόκληρου του χριστεπωνύμου πληρώματος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Ο πάπας Φραγκίσκος ο Α’ είναι ο πνευματικός ηγέτης που με την μεγάλη του προσωπικότητα δίνει υψηλό περιεχόμενο και βαθύ νόημα στο ύψιστο αυτό αξίωμα στο οποίο τον ανέδειξε η Εκκλησία του. Με άγρυπνη εναγώνια συνείδηση και με τον απαραμείωτο δυναμισμό του πνεύματός του, εργάζεται αθόρυβα για την αυθεντική αποστολή της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας σύμφωνα με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής.

Ο Φραγκίσκος ο Α’ με την προσωπική του πολυεδρική ματιά και την έκταση της θεολογικής του σκέψης μετέχει ενεργά σε όλα τα γεγονότα, στις δραστηριότητες της εποχής μας. Έχει θέσεις πάνω σε όλα τα μεγάλα γεγονότα και προβλήματα που αφορούν τον σημερινό άνθρωπο. Προσαρμόζει το ποιμαντικό του έργο στις πιεστικές ανάγκες της εποχής μας και με σοβαρότητα και υπευθυνότητα ερμηνεύει και κατανοεί τα προβλήματα που απασχολούν τον σημερινό άνθρωπο.

Ο πάπας Φραγκίσκος ο Α’ αισθάνεται το βάρος της ιστορικής του ευθύνης, την οποίαν βιώνει όχι ως ευκαιρία τιμών και απολαύσεων αλλά σαν αποστολή πνευματική, αποστολή κόπων και θυσιών. Είναι διαρκώς παρών στη ζωή του ποιμνίου του. Συμπορεύεται μαζί του και συμμερίζεται τα προβλήματά του.

Ο ίδιος στον θρονιστήριο λόγο του το 2013 είπε τα εξής: «ποίος είναι ο ρόλος μου;» Για να δώσει την απάντηση: «Είναι να προσφέρω την αγκαλιά μου στους φτωχούς, στους γυμνούς και όσοι βρίσκονται στις φυλακές.»

Και πράγματι, βαδίζοντας στο πνεύμα του Ευαγγελίου,( σ.Οδ. !! μα ειναι δυνατον …) άνοιξε την αγκαλιά του, την πρόσφερε την αγκαλιά του σε όλους. Σε φτωχούς, πεινασμένους, στους γυμνούς, στους πάσχοντες, στους αναξιοπαθούντες, στους άστεγους, στους φυλακισμένους, στους πρόσφυγες και στους μετανάστες. Είναι γι’ αυτό που το ποίμνιό του τον αποκαλεί «ο πάπας της φτώχειας». ( σ.Οδ. !! Το κρατος του Βατικανου δινει ασυλο στους λαυρομεταναστες της Λεσβου και η Κεν. Τραπεζα τους μοιραζει χρηματα …)

Και πράγματι, πολλές Ιταλικές εφημερίδες δημοσιεύουν επανειλημμένως άρθρα τα οποία αναφέρονται στις νυχτερινές αποδράσεις του σε διάφορες γειτονιές όπου ζουν φτωχοί, πεινασμένοι, άστεγοι, πρόσφυγες και μετανάστες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τα εβδομηκοστά έβδομα γενέθλιά του τα γιόρτασε με τέσσερις άστεγους τους οποίους κάλεσε στο Βατικανό και μοιράστηκε το γεύμα μαζί τους.

Αν λοιπόν ο Φραγκίσκος της Ασίζης είναι ο άγιος της Καθολικής Εκκλησίας που έζησε ταπεινά αφού μοίρασε όλα τα υπάρχοντά του στους φτωχούς, ο πάπας Φραγκίσκος ο Α’ είναι ο πάπας των φτωχών και των πεινασμένων, των μεταναστών και των φυλακισμένων.

Οφείλουμε λοιπόν να ομολογήσουμε ότι οι ανοιχτοί ορίζοντες του πνεύματός του και οι ευαίσθητες χορδές της καρδιάς του συνετέλεσαν ώστε ως προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας να διακριθεί… »

-https://www.youtube.com/watch?v=iNIMKlam1mg

σ.σ. Ο Κύκκου Νικηφόρος αναγνωρίζει τους παπικούς ως «Εκκλησία», τους αναγνωρίζει διαδοχή, ιεροσύνη. Όσο ο αιρεσιάρχης πάπας είναι όλα αυτά , ΑΛΛΟ ΤΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ.


ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ

σχολιο .Οδοιπ. Τι βα γραψουμε ; ΟΧΙ κριση… Προσευχη για να βοηθηθει… ετσι λεει ο δικος μας Θεος… Στο κατω – κατω στην θολουρα , απογοητευση , “σιχτιριλικι”, μας εχει ΠΕΙ οχι μονο την αντιδραση , αλλα ζωντας αιωνιως ΚΑΙ παντου , του εδωσε (διπλα του) μεσα στην ΙΣΚ ενα ζιζανιο” …..ΜΟΡΦΟΥ Νικηφορος,

22 Δεκεμβρίου 1940: Η δεύτερη απελευθέρωση της Χειμάρρας από το 6ο ΣΠ

Να’ μουν πούλι να πέταγα, να πήγαινα τ’ αψήλου, ν’ αγνάντευα την Ήπειρο τη δόλια τη Χειμάρρα, πώς πολεμούν τ’ αδέρφια μας, μαζί με τα παιδιά μας


Το Ανακοινωθέν του Γενικού Στρατηγείου ανέφερε:  «Εξηκολούθησαν και σήμερον τοπικαί έπιχειρήσεις επιτυχώς. Χειμάρρα κατελήφθη. Το 141 τάγμα. Μελανοχιτώνων, εξ 20 άξιωματικών και 677 οπλιτών, κυκλωθέν, παρεδόθη. Όμοίως συνελήφθη αιχμάλωτος ό διοικητής του 2ου τάγματος του 2ου συντάγματος Βερσαλλιέρων μετά του επιτελείου του και πολλών οπλιτών. Πολυάριθμο υλικόν περιήλθεν εις χείρας μας»
 Τις πρωινές ώρες, της Κυριακής 22ας Δεκεμβρίου τα πρώτα τμήματα του 6ου Συντάγματος Πεζικού ,(της Κορίνθου),το οποίο διοικούσε ο Συνταγματάρχης Παναγιώτης Ζαλαχώρης άρχισαν να εισέρχονται στην πόλη της Χειμμάρρας, από την οποία οι Ιταλοί είχαν αποσυρθεί εσπευσμένα το βράδυ του Σαββάτου , για να μην περικυκλωθούν, μετά την κατάληψη του αυχένα του Κούτσι δύο χιλιόμετρα νότια από το Τσίπι, από τον οποίο περνούσε ο δρόμος προς τη Χειμάρρα. 

Πολλοί ντόπιοι Έλληνες, όπως ο Θανάσης Κούστας, ο Αντώνης Κοκκαβέσης, ο Σάββας Πρίφτης, ο Πολυμέρης Κολιάκης, ο Π. Μπολάνος, ο Ν. Μπελέρης, ο Γ. Δημογιάννης, ο Σ. Λυκόκας, ο Γ. Μπρίγκος,ο Γ. Δήμας, ο Δ. Ζώτος,ο Ν. Ντούκος, Γρ. Πρίφτης, ο Π. Γκόρος αλλά και η ατρόμητη Κηπαριώτισσα Αναστασία Σάββα Οδήγησαν τους έλληνες στρατιώτες στην πόλη. Η είσοδος του Ελληνικού Στρατού ανακοινωθηκε από τις Καμπάνες. 
Πρώτος μπήκε στην πόλη ο 10ος Λόχος του 6ου ΣΠ.

 Ο Μεταξάς που βρισκόταν στο σπίτι του πληροφορήθηκε για την κατάληψη της Χειμάρρας της επομένη, Στο ημερολόγιο του έγραψε: Κυριακή -56 ημερα.Ησυχία. Ανάπαυσις. Όλα Καλά. 

Οι γαλανόλευκες βγήκαν στα παράθυρα και στα μπαλκόνια, και ο κόσμος ξεχύθηκε στους δρόμους. Στη συνέχεια , μετά τη Θεία Λειτουργία , στην παλιά μονή του Αγίου Κοσμά έγινε δοξολογία και λαός και στρατός έψαλαν το «Χριστός Ανέστη» και ας ήταν παραμονές Χριστουγέννων. Η κατάληψη της Χειμάρρας εορτάστηκε με λαμπρότητα στην υπόλοιπη Ελλάδα, και με απόφαση της κυβέρνησης, ορίστηκε τριήμερος σημαιοστολισμός όλων των δημοσίων κτηρίων.  

Η κατάληψη της πόλης οδήγησε στην ανύψωση του φρονήματος των ελληνικών στρατευμάτων αλλά και του ελληνικού λαού. Η γραμμή του μετώπου αναπτύχθηκε από τον Σκουταρά, στα βόρεια της Χειμάρρας μέχρι την κορυφή Αυγό των Ακροκεραυνείων. Εκεί ψηλά στα Ακροκεραύνεια, στα χιόνια, ο στρατός μας πέρασε όλον τον χειμώνα του 1940-41 και επιβίωσε μέσα σε σκαμμένα λαγούμια στην πλαγιά του βουνού . 

Τέσσερα χρόνια μετά, η Χειμαρραίοι ήσαν κάτω από το Κόκκινο καθεστώς, και οι «διεθνιστές» έσφαζαν εκεί και στην Αθήνα. – 

=================================================

«Υιέ μου, δός μοι σήν καρδίαν» (Παρ. κγ’ 26).Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσιανίνωφ

Στο βίο του αγίου  Ιγνατίου του Θεοφόρου, επισκόπου Αντιοχείας, πού στεφανώθηκε με το φωτοστέφανο του μαρτυρικού θανάτου στη Ρώμη, στα χρόνια του αυτοκράτορα Τραϊανού, διαβάζουμε  αυτά τα λόγια:

« Όταν τον έπαιρναν για να τον καταβροχθίσουν τα άγρια θηρία και εκείνος είχε ασταμάτητα το όνομα του  Ιησού στα χείλη του, οι ειδωλολάτρες τον ρώτησαν γιατί θυμόταν το όνομα εκείνο αδιάλειπτα. Ο Άγιος απάντησε ότι είχε το όνομα του  Ιησού Χριστού γραμμένο μέσα στην καρδιά του κι ότι ομολογούσε με τα χείλη  Εκείνον πού πάντα έφερε μέσα στην καρδιά του .

Όταν τα άγρια θηρία είχαν καταβροχθίσει τον Άγιο, η καρδιά του, με το θέλημα του Θεού, διατηρήθηκε ανέπαφη ανάμεσα στα κόκαλα του. Οι άπιστοι τη βρήκαν και τότε θυμήθηκαν όσα είχε πει ο Άγιος. Έτσι, έκοψαν την καρδιά εκείνη στα δύο, θέλοντας να μάθουν αν ήταν αληθινό ο,τι τους είχε λεχθεί.

Στο εσωτερικό των δυο κομματιών της καρδίας βρήκαν μιαν επιγραφή γραμμένη με χρυσά γράμματα: ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ. Έτσι ο άγιος  Ιγνάτιος ήταν θεοφόρος και στο όνομα και στην πράξη, έχοντας πάντα και φέροντας μέσα στην καρδιά του το Θεό μας Χριστό, με το όνομά Του γραμμένο με το λογισμό του νου σαν με κάλαμο ».

Ο άγιος Ιγνάτιος ήταν μαθητής του αγίου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου και είχε το προνόμιο, όντας παιδί, να δει τον Κύριο  Ιησού Χριστό προσωπικά.  Ήταν το ευλογημένο εκείνο παιδί, για το οποίο λέγεται στο Ευαγγέλιο ότι ο Κύριος το έβαλε στο μέσο των Αποστόλων, πού συζητούσαν για πρωτεία, το πήρε στην αγκαλιά του και είπε :

« Αμήν λέγω υμίν, εάν μη στραφήτε και γένησθε ως τα παιδία, ου μη εισέλθητε εις την βασιλείαν των ουρανών.  Όστις ουν ταπεινώσει εαυτόν ως το παιδίον τούτο, ούτος εστίν ο μείζων εν τη βασιλεία των ουρανών »(3).

Σίγουρα ο άγιος  Ιγνάτιος διδάχτηκε την προσευχή του Ιησού από τον άγιο Ευαγγελιστή και την εφάρμοζε κατά την περίοδο εκείνη της ακμής του Χριστιανισμού, όπως όλοι οι άλλοι Χριστιανοί. Την εποχή εκείνη όλοι οι Χριστιανοί μάθαιναν την προσευχή του Ιησού, πρώτα για τη μεγάλη σημασία της ίδιας της προσευχής, όπως και για το ότι σπάνιζαν τότε και ήταν πανάκριβα τα χειρόγραφα ιερά βιβλία, γιατί λίγοι ήταν οι γραμματισμένοι (οι πιο πολλοί από τους Αποστόλους ήταν αγράμματοι) και γιατί η προσευχή του  Ιησού ήταν εύκολη, πρόσφερε ικανοποίηση και επενεργούσε με μια πολύ ειδική ενέργεια και δύναμη…

…Αυτός ο τρόπος προσευχής, το να προσεύχεται δηλαδή κανείς λέγοντας την προσευχή του Ιησού, είναι θείος θεσμός, που θεσπίστηκε όχι μέσω Αποστόλου ή Αγγέλου, αλλά από τον Υιόν του Θεού, που είναι Θεός ο ίδιος. Μετά το μυστικό δείπνο, ανάμεσα σ’ άλλες υψηλές, ύστατες εντολές και οδηγίες, ο Κύριος Ιησούς Χριστός θέσπισε την προσευχή στο όνομά Του. Έδωσε αυτό τον τρόπο προσευχής σαν μια νέα, εξαίρετη και ανεκτίμητη δωρεά. Οι Απόστολοι γνώριζαν ήδη μερικώς τη δύναμη του ονόματος του Ιησού· μ’ αυτό θεράπευσαν ανίατες αρρώστιες και υπέταξαν δαίμονες, και μ’ αυτό τους κατανίκησαν, τους έδεσαν και τους εξέβαλαν.
Αυτό το πανίσχυρο και θαυμαστό όνομα ο Κύριος μας αφήνει εντολή να το χρησιμοποιούμε στην προσευχή. Υποσχέθηκε ότι τέτοια προσευχή θα είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική.

“Ο,τι αν αιτήσητε τον Πατέρα”, είπε στους Αγίους Αποστόλους, “εν τω ονόματί μου, τούτο ποιήσω, ίνα δοξασθή ο πατήρ εν τω υιώ. Εάν τι αιτήσητε εν τω ονόματί μου, εγώ ποιήσω” (Ιωάν. 14, 13). “Αμήν αμήν λέγω υμίν ότι όσα αν αιτήσητε τον πατέρα εν τω ονόματί μου , δώσει υμίν Έως άρτι ουκ ητήσατε ουδέν εν τω ονόματί μου · αιτείτε και λήψεσθε , ίνα η χαρά υμών η πεπληρωμένη” (Ιωάν. 16, 23-24).
Πόσο υπέροχη δωρεά! Είναι εγγύηση ατέλειωτων κι απέραντων ευλογιών ! Δωρεά που βγήκε από τα χείλη του άπειρου Θεού , ντυμένου την πεπερασμένη ανθρώπινη φύση και καλουμένου με το ανθρώπιον όνομα του Σωτήρα…

Να επιμένεις, λοιπόν, αδιάκοπα στην επίκληση του ονόματος του Κυρίου Ιησού , για να καταπιεί η καρδιά τον Κύριο και ο Κύριος την καρδιά και να γίνουν τα δύο ένα » (βλ. Οσίων Καλλίστου και Ιγνατίου των Ξανθοπού , Μέθοδος και κανών…, κα΄).

… ” Την ώρα της προσευχής , συγκεντρώσου στον εαυτό σου , δηλαδή μάζεψε το νού σου κι ένωσέ τον με την ψυχή σου. Στην αρχή , για μια-δυό ή περισσότερες μέρες, κάνε αυτή την προσευχή μοναχά με το νού σου κι αργά , συγκεντρώνοντας την προσοχή στην κάθε μια λέξη χωριστά . Όταν ο Κύριος θερμάνει την καρδιά σου με τη θέρμη της χάρης Του και σε ενώσει σ’ ένα πνεύμα , τότε η προσευχή αυτή θα αναβρύζει μέσα σου αδιάλειπτα και θα είναι πάντα μαζί σου , ευφραίνοντάς σε και τρέφοντάς σε .

Κι αυτή είναι ακριβώς η σημασία των λόγων του Προφήτη Ησαία : Η δρόσος η παρά σου ίαμα αυτοίς εστιν’ (Ησ. 26, 19) . Όταν όμως συνομιλήσεις με τον Κύριο, γιατί να γυροφέρνεις από κελλί σε κελλί αδελφού, κι ας είσαι προσκαλεμένος από κάποιον ; Στ’ αλήθεια σου λέω , οι φλυαρίες είναι αγάπη της ραθυμίας . Αν δεν μπορείς να καταλάβεις τον εαυτό σου, μπορείς να συζητήσεις ο,τιδήποτε ή να διδάξεις άλλους ; Μένε σιωπηλός , αδιάκοπα σιωπηλός . Πάντα να θυμάσαι την παρουσία του Θεού και τ’ όνομά Του . Μην αρχίζεις συνομιλία με κανένα· ταυτόχρονα όμως πρόσεχε , μην κρίνεις εκείνους που κουβεντιάζουν και γελούν . Στην περίπτωση εκείνη να είσαι κουφός και άλαλος .

Ο,τι και να πούν οι άνθρωποι για σένα, άσε το να περάσει απαρατήρητο από τ’ αυτιά σου . Σαν πρότυπό σου μπορείς να πάρεις το Στέφανο το Νέο , που η προσευχή του ήταν αδιάλειπτη , οι τρόποι του ήρεμοι και γλυκείς , το στόμα του σιωπηλό , η καρδιά του ταπεινή , το πνεύμα του συντετριμμένο , το σώμα και η ψυχή του αγνά , η παρθενία του αμόλυντη , η πτωχεία του αληθινή και η απάθειά του ερημητική · η υπακοή του ήταν χωρίς γογγυσμούς και η δράση του υπομονητική· μοχθούσε με θέρμη και ζήλο . Όταν κάθεσαι στο τραπέζ ι, μη κοιτάζεις για να δείς και να κρίνεις το πόσο τρώει ο ένας ή ο άλλος , αλλά συγκεντρώνου στον εαυτό σου και θρέφε την ψυχή σου με προσευχή ”. (Άγιος Σεραφείμ του Σαρωφ)
Από το βιβλίο «ΥΙΕ ΜΟΥ ΔΟΣ ΜΟΙ ΣΗΝ ΚΑΡΔΙΑΝ…», Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσιανίνωφ, Ορθόδοξη αναφορά στην καρδιακή ή νοερά προσευχή του Ιησού, Γ΄ έκδοση, (πρόλογος, εισαγωγή, μετάφραση), Αρχιμ. Επιφανίου (Ευθυβούλου) Χαραλ. Ασσιώτη, έκδοση του «Ορθόδοξου Πνευματικού Κέντρου Λεμεσού.

=====================================================

Ἀντορθόδοξος & βλάσφημος ὁ Ἐπίσκοπος Ν. Ἰωνίας ! – Πιστη και Ομοφυλοφιλια

Φυσικὰ καὶ ἀγκαλιάζει ἡ Ἐκκλησία τὸν ὁμοφυλόφιλο καὶ κάθε ἐμπαθῆ ἄνθρωπο, ἀλλὰ προκειμένου νὰ τὸν ὁδηγήσῃ στὴν σωτηρία του, στὴν κατά Χάριν θέωσί του.

Προκειμένου νὰ τὸν ὁδηγήσῃ στὴν σωτηρία του, ὅμως, πρέπει νὰ τοῦ γνωρίσῃ τὴν ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας.

Τὴν ἀλήθεια ἔτσι ὅπως ὁ ἴδιος ὁ Τριαδικός, μόνος ἀληθινὸς Θεὸς ἀπεκάλυψε (καὶ ἐξακολουθεῖ νὰ ἀποκαλύπτῃ) στοὺς ἀνθρώπους, διὰ τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Χριστοῦ, τῶν Ἀποστόλων καὶ τῶν Ἁγίων καὶ Θεοφόρων Πατέρων κάθε ἐποχῆς. 

 Κάθε Ἐπίσκοπος καὶ κατ’ ἐπέκτασιν κάθε Κληρικὸς (ἤ καὶ Λαϊκὸς) ἔχει καθῆκον νὰ ἀναμεταδίδῃ τὴν ἀλήθεια αὐτὴ ἀνόθευτη, νὰ «εὐαγγελίζεται» χωρὶς νὰ ἀλλάζῃ οὔτε κεραία , «ἑπόμενος τοῖς Ἁγίοις Πατράσι» , δεδομένου ὅτι « Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας » .  

Ὡς πρὸς τὰ πάθη, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος – καὶ κάθε Ἅγιος – εἶναι ξεκάθαρος : « μὴ πλανᾶσθε· οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε πλεονέκται οὔτε κλέπται οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι » .

Καὶ ἀναφέρεται, φυσικά, στοὺς ἐξ αὐτῶν ἀμετανοήτους. 

 Ὅταν, λοιπόν, ἕνας Ἐπίσκοπος διδάσκει διαφορετικά , ὅταν «εὐαγγελίζεται παρ’ ὅ παρελάβομεν » , ὅταν νομιμοποιῇ τὴν ἀμετανοησία ὡς πρὸς τὰ ἀνθρώπινα πάθη (ἐν προκειμένῳ τὴν ὁμοφυλοφιλία, παρουσιάζοντάς τη, μάλιστα, σὰν… ἐκ Θεοῦ προερχομένη καὶ ὄχι ὡς συνέπεια ἁμαρτιῶν προσωπικῶν ἤ ἀκόμη καὶ τῶν προγόνων μας), τότε καὶ κοροϊδεύει τοὺς ὁμοφυλοφίλους, ἀπομακρύνοντάς τους ἔτσι ἀπὸ τὴν ὁδό τῆς σωτηρίας τους, καὶ βλασφημεῖ κατὰ τοῦ Θεοῦ, ὅταν ἐμμέσως πλὴν σαφῶς διδάσκῃ πὼς ὁ Θεός, ἐκτὸς ἀπὸ πηγὴ ἀρετῶν , ἀποτελεῖ καὶ πηγὴ ἤ ἔστω ἔμπνευση παθῶν. 

Μόνον ὁ διάβολος ἐμπνέει πάθη.  Ὁ Θεός, ἐν τῇ πανσοφίᾳ του , ἁπλῶς ἐπιτρέπει κάποια πάθη ( σὲ καμία περίπτωσι ὅσα ὁ διάβολος θὰ ἤθελε νὰ ἔχουμε γιὰ νὰ ἁπωλέσουμε τὴν σωτηρία μας ) , ἀλλὰ πάντα προκειμένου νὰ ἐξαχθῇ τελικῶς ( συνεργείᾳ καὶ τοῦ ἀνθρώπου, βάσει τοῦ αὐτεξουσίου του ), κάτι καλὸ ἀπ’ αὐτό.  

Δυστυχῶς, ὁ συγκεκριμένος, ταλαίπωρος Ἐπίσκοπος εἶναι εἴτε πλανεμένος εἴτε συνειδητὰ αἱρετικός.  

Εἴθε ὁ Θεὸς νὰ τὸν φέρῃ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας, διότι καὶ ὁ ἴδιος καταστρέφεται, καὶ ἄλλους παίρνει στὸ λαιμό του.  Μὲ ὅσα αἱρετικὰ « γυμνῇ τῇ κεφαλῇ » διδάσκει , θυμίζει τοὺς φοβεροὺς λόγους τοῦ Θεανθρώπου Χριστοῦ εἰρηκότος : « Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε , οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν.  Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί , ὅτι περιάγετε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον , καὶ ὅταν γένηται, ποιεῖτε αὐτὸν υἱὸν γεέννης διπλότερον ὑμῶν » !

 Δημήτρης Ι. Παπαδημόπουλος

 4 σχόλια:

Blogarw είπε…

Νεοταξιτης, χαωμενος. Διγλωσσία και άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Δυστυχώς, τόλμησε και είπε και ότι δεν εχει αποφανθεί η Εκκλησία για το θέμα. Παίρνουν ψυχές στο λαιμό τους. Δυστυχώς είμαι και σε ενορία που ανήκει στη Μητρόπολη του.

ORTHODOXIA ORTHO είπε…

Μπορείς να μιλάς ώρες με τον κάθε ένα άνθρωπο που έχει αυτες τις ιδιαιτερότητες.
Ο διάλογος δεν είναι κακός και η αγάπη προς αυτή την μερίδα ανθρώπων είναι αναμφισβήτητη καθώς Ο Θεός Πάντας θελη σωθήναι και εις επιγνωσιν αλήθειας έλθειν.
Φυσικά,από ένα μόνο διάλογο,δεν μπορείς να περιμένεις πολλά πόσο δε μάλλον ,όταν βλέπεις το πνεύμα με το οποίο μιλάει ο άλλος!
Συνήθως υπάρχει μια αίσθηση επιβεβαίωσης κ κάλυψης μιας ανάγκης η οποία δεν είναι εύκολο από την μια στιγμή στην άλλη να κοπεί ,την στιγμή που δεν θέλει κ δεν μπορεί.
Επίσης δεν μπορεί εύκολα να καταλάβει κυρίως Τον Θεό.Αποζητα την κοινωνια με Τον Θεό πλην δεν κατανοεί γιατί βάζει ηθικούς φραγμούς,γενικά στις σχέσεις.

Οι άνθρωποι έχουν ξεφύγει τόσο μακρυά που απέχουν έτη φωτός από την Χαρη και που για να ξαναμπούν στην τροχεια Του Θεού πρέπει να πιστεύουν ότι έχουν κάνει λάθη ,μέσα τους να είναι σίγουροι ότι απέχουν πολύ μακρυά από Τον Θεό και να επιζητούν την λύτρωση.
Ο νόμος είναι γραμμένος στην καρδιά τους είχα βρει Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο αγαθό...Εκκλ7,29)…
Εκείνο νομίζω που δεν έχει ειπωθη είναι ο θεάνθρωπισμος των Αγίων , η κατά Χριστόν τελειότητα .

Μένουμε στον ανθρωπισμό,όμως ο ανθρωπισμός στηρίζεται στον ανθρώπινο παράγοντα κ δεν έχει το καθ’ ομοίωσιν για να οδηγηθεί στην θέωση.

Όσο πολλαπλασιάζεται η αμαρτία τόσο αυξάνεται ο πόνος ,η πείνα ,οι πόλεμοι ,οι ασθένειες κ λοιπά δεινά.

Η σωτηρία είναι δώρον Θεού προς Πάντας θέλοντας σωθήναι.

Απλώς έχω διαβάσει πως για να επιτύχεις το έλεος Του Θεού πρέπει να υπάρχει η καθαρότητα της αγνότητας…
Σε κάθε άλλη περίπτωση,Ο Θεός δίνει στον ανθρωπο σωτήριες προτροπές,όμως τον αφήνει και στην ελευθερία του !

Πλησιάστε Τον Θεό κ θα σας πλησιάσει κ αυτός Ιωαν 6,44) κ άλλου λέει
Πως κανείς δεν μπορεί να έλθει προς εμέ εάν δεν τον ελκύσει ο πατέρας που με έστειλε.
Επομένως σκέπτομαι πως εάν δεν βασιστώ στη θεία βοήθεια και προστασία,,,, με τις δικές μου δυνάμεις κ μόνον είναι αδύνατον να βγω νικητής !
Επίσης χρειάζομαι και καλό οδηγό ο οποίος θα έχει την αγάπη εκείνη κ την υπομονή που θα οδηγήσουν την ζωή μου κ τον νου μου σε καθαρότητα και ταπείνωση , μέσα από τα Μυστήρια κλπ κλπ την Μελέτη ,την ευχή !
Εάν πιστεψω στην δωρεά ,τότε μπορώ να αλλάξω μιαν απόφαση επειδή θέλω ένα αγιαστικο αποτέλεσμα.
Έχω ακούσει χρήστες ναρκωτικών στην ενορία μου που έκοψαν τα ναρκωτικά κ έφτιαξαν οικογένειες!

Όπως έχω ακούσει παιδιά που αγωνίζονται …..κατά των παθών τους.
Θυμήθηκα κάποιον ο οποίος δεν μπορούσε να κόψει το κάπνισμα κ παιδευοταν σε πνευματικούς.
Ήθελε όμως να το κόψει . Μόλις πήγε σε έναν έμπειρο γέροντα ο οποίος αφού του εξήγησε πόσο κακό κάνει,του είπε να μην κοινωνήσει μέχρι τηνεπόμενη φορά που θαερθη.Αυτός έβαλε πλώρη κ είπε πάτερ αν σε αυτό το διάστημα πεθάνω ?
Δεν θα πεθάνεις ! Του είπε. Και τουδωσε το χέρι.χωρις συγχωρητικη ευχή .
Μεσα σε έξι μήνες μόνος του άφησε τον χρόνο πιεζόμενος αλλά με πείσμα κ νηστεία κ πήγε πάλι και τον συγχώρησε !

Κάνει θαύματα Ο Θεός, αρκεί να θέλεις να γίνεις υγιής !
Καλά Χριστούγεννα εύχομαι! 22 Δεκεμβρίου 2021 – 1:49 π.μ.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΚΑΝΕ ΛΑΘΗ ΠΑΛΗΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ . ΓΙΑ ΤΙ ΣΟΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΙΛΑΕΙ ;

 ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΚΛΕΒΟΥΝ . 

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ . ΤΙ ΜΑΣ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΜΑΣ ; amethystos

Σταύρος Πετράκης είπε…

Η ομοφυλοφιλία προέρχεται από τον Θεό!!!
Ω, ΠΟΙΑ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ!!!

========================================================