Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΑΙ ΕΥΤΕΛΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΕΩΣ (1)

Αν θα θέλαμε να χαρακτηρίσουμε τον Οικουμενισμό με μία μόνον έννοια, η οποία θα μπορούσε να συμπεριλάβει όλα του τα παρακλάδια, ιδιαιτέρως δέ την σύγχρονη Βιβλική επιστήμη και την Εσχατολογία, νομίζουμε πώς αυτή η έννοια της απομυθοποιήσεως είναι η καταλληλότερη.

Η απομυθοποίηση, η οποία είναι γνωστή σαν απομυθοποίηση των ευαγγελίων χάρη στην ιστορικότητα των, στηρίζεται στην άρνηση της σχολαστικής μεταφυσικής εκ μέρους της μοντέρνας φιλοσοφίας του υποκειμένου και την άρνηση κατά συνέπειαν του νοητού κόσμου ως της ουσίας του ανθρώπου, δηλαδή ώς τον τόπο της ανθρώπινης φύσεως. Με απλούστερα λόγια την άρνηση του Νού. Του δεύτερου πλού της φιλοσοφίας.

Είναι ένα φαινόμενο που παρατηρήθηκε στην Ιστορία του πνεύματος, ήδη στην Αρχαία φιλοσοφία. Η φιλοσοφία που κληρονόμησε τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, αρνήθηκε ριζικά την ύπαρξη ακριβώς του δευτέρου πλού και κάθε δυνατότητα εκ μέρους του ανθρώπου, έστω και άν ο νοητός κόσμος υπάρχει, πρόσβασης σ’αυτόν. Και βέβαια για το επέκεινα της ουσίας ούτε συζήτηση. Βεβαίως οι τρείς μεγάλες σχολές αυτής της περιόδου, ο Στωϊκισμός, ο κήπος του Επίκουρου και ο Σκεπτικισμός, χρησιμοποίησαν με τέχνη τις κατηγορίες του Αριστοτέλη, οι οποίες θεμελιώνονται οντολογικά, και έτσι δέν έχασε η αρχαία πολιτεία, τον χαρακτήρα του ανθρώπου, τις αρετές. Ο κοσμικός λόγος διατήρησε μία κάποια επαφή με το ανθρώπινο πνεύμα, τον ΝΟΥ, το κέντρο του νοητού κόσμου. Ο νοητός κόσμος και ο ΝΟΥΣ, γνώρισαν μια ένδοξη επιστροφή με τον Νεοπλατωνισμό, λίγο πρίν τελειώσει ο Αρχαίος κόσμος και ξεκινήσει ο Χριστιανισμός.

Ο Βυζαντινός λεγόμενος κόσμος διατήρησε το νοητό ύψος του ανθρώπου και σ’άυτό ο ύψος έκτισε την θεολογία του και ρίζωσε την πίστη του. Ο λατινικός κόσμος, με την επιρροή του Αυγουστίνου, το αρνήθηκε. Αναβάθμισε την λογική και έκανε το τραγικό λάθος να ονομάσει το επέκεινα της ουσίας, το Ένα, Θεό, ταυτίζοντας το με τον αληθινό Θεό, δίνοντας τό δικαίωμα μ’αυτόν τον τρόπο στη λογική, λόγω του ότι το επέκεινα είχε ενσαρκωθεί και είχε αφήσει πίσω του το Αγιο Πνεύμα σαν βοηθό της λογικής, να υποκαταστήσει πλήρως τον ΝΟΥ.

Αυτή η ασέβεια έφτασε και ολοκληρώθηκε στον Κάντ και στον Χέγκελ. Ο Κάντ αρνήθηκε όπως και η ελληνιστική φιλοσοφία, την ύπαρξη του Νοός, βάζοντας στην θέση του νοητού κόσμου a’priori, αντικατέστησε τις κατηγορίες του Αριστοτέλη με κατηγορίες του αισθητού κόσμου και βοήθησε τον Χέγκελ να μειώσει το απόλυτο της φιλοσοφίας, την πρώτη Αρχή, στο πεπερασμένο. Αυτή την απολυτοποίηση του πεπερασμένου, του θανάτου, ζούμε σήμερα σαν υπαρξισμό και ιστορικισμό και στην Θεολογία σαν Βιβλική επιστήμη. Ζούμε τον θρίαμβο του υποκειμένου.

Η μεταφυσική λοιπόν, ο νοητός κόσμος, το επέκεινα στην φιλοσοφία, σκεπάστηκαν με τις ομίχλες του παρελθόντος και την αοριστία του μύθου. Όλοι οι όροι του νοητού μεταφράστηκαν σε όρους αισθητού, ο πνευματικός θάνατος ντύθηκε το ένδυμα της ζωής και ο ναρκισσισμός απορρόφησε γρήγορα τις αξίες, που αντικατέστησαν τις αρετές. Αξίες εκτεθειμένες στην λογική του υποκειμένου και στην τρεπτότητα του πεπερασμένου.

Η πίστη μειώθηκε σε βεβαιότητα (συνείδηση) και η βεβαιότητα χρειάζεται αποδείξεις. Και επειδή οι αποδείξεις της επιστήμης δέν αφορούν πλέον τον άνθρωπο, αυτή την μείωση της πίστεως σε βεβαιότητα, ανέλαβε η απομυθοποίηση. Τήν μετάλλαξη της πίστεως σε βεβαιότητα. Ένα συναίσθημα απαραίτητο στην τυφλή μας πορεία πρός τον θάνατο. Μία βεβαιότητα που θεμελιώνει την Βούληση για δύναμη, η οποία αντικατέστησε την θέληση και την απόφαση. Σήμερα το ανθρώπινο είδος που κυκλοφορεί στερείται κάθε δυνατότητος θελήσεως και αποφάσεως και ακολουθεί τυφλά τους τρόπους ζωής που επιβάλλουν οι μεγάλες προσωπικότητες της ιστορίας. 

Ο Άγιος Μάξιμος, στην πρός Μαρίνον επιστολή, περιγράφει ακριβώς τον άνθρωπο που χάθηκε αμετάκλητα : 

« Το φυσικό θέλημα, δηλαδή την θέλησι, την λένε δύναμι που ορέγεται το κατά φύσιν όν και συνέχει όλα τα ιδιώματα που ουσιωδώς ανήκουν στην Φύσι. Αυτή συνέχει φυσικώς την ουσία, ώστε να ορέγεται και να υπάρχη και να ζή και να κινήται σύμφωνα με την αίσθησί και τον νού, επειδή σφοδρώς επιθυμεί την δική της φυσική και πλήρη οντότητα. Η φύσις λοιπόν (η ανθρώπινη) είναι θελητική εαυτής και όσων φύσει την συνιστούν κατά τον ίδιο τον λόγο της υπάρξεώς της, ότι δηλαδή υπάρχει και δημιουργήθηκε για νά ορέγεται.

Γι’αυτό άλλοι, όταν ορίζουν τούτο το φυσικό θέλημα, λένε ότι είναι όρεξις λογική και ζωτική, η δέ προαίρεσις κριτική διάθεσις της αυτεξουσιότητός μας. Η θέλησις λοιπόν δέν είναι προαίρεσις. Διότι η μέν θέλησις είναι ένα είδος απλής ορέξεως λογικής και ζωτικής, η δέ προαίρεσις είναι σύνοδος ορέξεως και βουλής και κρίσεως. Όταν ορεγώμεθα λοιπόν προηγουμένως σκεπτόμεθα (βουλευόμεθα) και όταν σκεφτούμε (βουλευσάμενοι) κρίνουμε, και αφού κρίνουμε προαιρούμεθα εκείνο που ανεδείχθη εκ της κρίσεως καλύτερο και όχι το χειρότερο. Και η μέν θέλησις εξαρτάται μόνο απο τα φυσικά, η προαίρεσις δέ μόνο απο τα εφ’ημίν και τα δυνάμενα να γίνωνται δι’ ημών.

Η προαίρεσις δέν είναι ούτε βούλησις. Γιατί η βούλησις είναι όρεξις ωρισμένης παραστάσεως (φανταστικής) πραγμάτων που εξαρτώνται απο εμάς ή δέν εξαρτώνται απο εμάς, δηλαδή όρεξις που παίρνει μορφή με την διάνοια μόνο. Η μόρφωσις της παραστάσεως είναι όρεξις μόνης της διανοητικής δυνάμεως άνευ του κρίνοντος και αποφασίζοντος δικού μας λόγου και μοιάζει κάπως με την φυσική θέλησι. Η προαίρεσις όμως είναι όρεξις που σκέπτεται για όσα εξαρτάται απο εμάς να πράττωμε. [ Η δε όρεξις φανταστική , μόνης έστι της διανοητικής δυνάμεως άνευ του βουλευτικού λόγου των εφ’ημίν ή ποιά φυσική θέλησις (όχι της ανθρώπινης φύσεως). Η δέ προαίρεσις όρεξις βουλευτική των εφ ημίν πρακτών ] ».

ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΤΑΥΤΙΖΟΝΤΑΙ. 

Στο ξεκίνημα του περασμένου αιώνος, εμφανίστηκαν οι εργασίες του Γερμανού Arthur Drews. Η σημαντικότερη έφερε τον τίτλο «The Christ Myth». Το 1910 γνώρισε ήδη την δεύτερη της έκδοση και την πρώτη μετάφραση στην Αγγλική γλώσσα, εκδοθείσα το 1910 ακριβώς, στο Σικάγο. Ο Arthur Drews (1865-1935), στην εισαγωγή του κειμένου του, διαγράφει το μονοπάτι της απομυθοποιήσεως, που σήμερα κατέστη η λεωφόρος των Εθνών. Και ετοιμάζει την αψίδα του θριάμβου της με την ένωση των Εκκλησιών και τον συγκρητισμό των θρησκειών. 

«Από την εποχή που ο David Frederick Strauss, στο βιβλίο του, «Η ζωή του Ιησού», προσπάθησε για πρώτη φορά να τοποθετήσει τις ιστορίες των Ευαγγελίων και την περιγραφή των θαυμάτων, πίσω, στην περιοχή του μύθου και των ευλαβών προσποιήσεων, οι αμφιβολίες γύρω απο την ύπαρξη του ιστορικού Ιησού παρέμειναν. Ο Bruno Bauer επίσης στο βιβλίο του, του 1841-42, «Κριτική των Ευαγγελίων» αμφισβήτησε την ιστορική ύπαρξη του Ιησού. Αργότερα δέ, στα 1877, προσπάθησε να δείξη πώς η ζωή του Ιησού ήταν μία απλή επινόηση του πρώτου Ευαγγελιστού Μάρκου, και να χρεώσει ολόκληρη την Χριστιανική θρησκεία στην Στοά και στην Αλεξανδρινή κουλτούρα του δευτέρου αιώνος, τονίζοντας μάλιστα την επιρροή του Σενέκα στην ανάπτυξη της Χριστιανικής οπτικής γωνίας.

Όμως η Κριτική θεολογία δέν έφτασε σε θετικά αποτελέσματα και έτσι εναπόμεινε στον καιρό μας να αναλάβει ενεργητικά το θέμα και να φτάσει σε σταθερά συμπεράσματα!

Στην Αγγλία ο John M.Robertson, στο «Χριστιανισμός και Μυθολογία» (1900) και ιδιαιτέρως στο βιβλίο του «ο παγανιστής Χριστός: Μελέτες στην συγκρητιστική Ιερολογία (1903)», μας παρουσίασε την εικόνα του Χριστού των ευαγγελίων σαν ένα μείγμα μυθολογικών στοιχείων Ιουδαϊσμού και εθνισμού.

Ακόμη νωρίτερα στην Γαλλία είχαν εμφανιστεί τα έργα του Dupuis (1795) και του Βολταίρου (1791). Και στην Ιταλία, ο Emilio Bossi στα 1904 είχε γράψει το βιβλίο «ο Ιησούς Χριστός δέν υπήρξε ποτέ».

Στην Γερμανία ο πάστορας Kalthoff, σκέφτηκε στα 1903, πώς η εμφάνιση της Χριστιανικής θρησκείας, δέν είχε την ανάγκη της βοήθειας του Ιστορικού Χριστού, αλλά μπορούσε να χρεωθεί απλώς σε ένα κοινωνικό κίνημα των χαμηλοτέρων τάξεων της Αυτοκρατορίας της εποχής.

Μάλιστα δέ ο Ανατολιστής (Orientalist) P. Jensen, στο βιβλίο του γύρω απο το έπος του Γκιλγκαμές, του 1906, σκέπτεται πώς μπορεί να δείξη πώς και οι δύο κύριες γραμμές της ιστορίας της Βίβλου και ολοκλήρου της διηγήσεως της ζωής του Ιησού που παρουσιάζεται στα Ευαγγέλια, είναι απλώς παραλλαγές του Βαβυλωνιακού έπους του Γκιλγκαμές που εμφανίστηκε γύρω στο 2000 π.Χ.». 

Δυστυχώς για τον Arthur Drews και ευτυχώς για μάς, πρίν εργαστεί στον μύθο του Ιησού, είχε προσπαθήσει να αποδείξει τον μυθολογικό χαρακτήρα της φιλοσοφίας του Πλωτίνου. Λέμε ευτυχώς διότι υπήρξε ένας σοβαρός μελετητής του Πλωτίνου, ο Γάλλος Rene Arnou, ο οποίος στην μελέτη του, «Η επιθυμία του Θεού στην φιλοσοφία του Πλωτίνου», αφιέρωσε μία κριτική των θέσεων του Drews. Επειδή κανείς θεολόγος, ούτε Ορθόδοξος, βρέθηκε να απογυμνώσει τις απομυθοποιήσεις, οι οποίες κατέκτησαν πλήρως και τις θεολογικές σχολές, όπως γνωρίζουμε, θα παρουσιάσουμε την κριτική του Arnou, για να πάρουμε μία ιδέα της Ευτέλειας του Γερμανικού ιδεαλισμού και του Αγγλικού ρεαλισμού, που βρίσκονται στα θεμέλια του υπαρξισμού και του Οικουμενισμού

Ας σημειώσουμε επίσης πώς ο Arthur Drews, επηρέασε σοβαρά και τον Γιούνγκ, ο οποίος υιοθετώντας τον συγκρητισμό που γεννά αναγκαίως η απομυθοποίηση, προσπάθησε να κατασκευάσει έναν μυθικό εαυτό! Για να σώσει το Εγώ-Θεός, του προπατορικού αμαρτήματος που τόσο έχει την ανάγκη του ο σύγχρονος πολιτισμός, η νεωτερικότης.

Όπως επίσης και το παράδοξο φαινόμενο του Λουδοβίκου, ο οποίος εμβαθύνοντας την ευτελέστατη θεολογία του Ζηζιούλα, τις αιρέσεις που περιέχει και την αλλαζονική του κενοδοξία να είναι ο συνεχιστής του Παλαμά, απο τις βιβλιοθήκες του Λονδίνου, σκοπεύει να επεξεργασθεί μία μοντέρνα και αυτός θεολογία και θεολογική ανθρωπολογία, σε σύνδεση με τα σύγχρονα υπαρξιακά ερωτήματα, διαβάζοντας διαφορετικά την ελληνική Πατερική παράδοση. Επιθυμώντας να συνδέσει την Ορθόδοξη Θεολογία με τις πιό ενδιαφέρουσες όψεις της νεώτερης πνευματικής αναζήτησης. Δηλαδή με την μετανεωτερική ανάδυση της οντολογική αξίας του σώματος, της κοινότητας, του ασυνειδήτου, της ψυχοσωματικής μετοχής, της σοφίας του φυσικού και βιολογικού. Ο Λουδοβίκος ο ΟΝΤΟΛΟΓΟΣ, θεωρείται από όλα σχεδόν τα σύγχρονα ανόητα γερόντια που υποδύονται τους ηγούμενους των μοναστηριών, “Ορθόδοξος”. Και κατάντησε το μεγάλο αστέρι των Βίντεο του διαδικτύου.

Ο δρόμος ο λιγότερο ταξιδεμένος Λουδοβίκο, είναι ο δρόμος του Κυρίου, ο δρόμος των Αγίων. Ο δρομος του βιβλιοθηκάριου, που ακολουθείς είναι πολυπληθέστατος, γεμάτος διδακτορίσκους σαν και του λόγου σου. Είναι ο δρόμος που έστρωσε στο διάβα των αιώνων, ο όφις της κενοδοξίας.

(Συνεχίζεται)

Αμέθυστος

============================================

Η ΝΕΑ ΨΕΥΤΟ-ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ -Ο ΪΟΣ ΜΑΡΜΠΟΥΡΓΚ – ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ!

Δίκτυο Ελληνισμού

Ας ελπίζουμε, ας ευχηθούμε και ας προσευχηθούμε, να μην ισχύουν αυτά που μας προειδοποιούν.

Η ΝΕΑ ΨΕΥΔΟ – ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΠΟΥ (μας) ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ! – Ο ΪΟΣ ‘ΜΑΡΜΠΟΥΡΓΚ’ – Α Ν Τ Ι Σ Τ Ε Κ Ο Μ Α Σ Τ Ε ! ( Β Ι Ν Τ Ε Ο ) Το δίκτυο Ελληνισμού ανέβασε ένα ‘βίντεο’ στήν πλατφόρμα ‘rumble’, που μας μιλάει για μια νέα πανδημία που ετοιμάζουν. Στον ανάποδο κόσμο που ήδη ζούμε, τα πιο απίθανα σενάρια γίνονται πιθανά και υλοποιούνται… Ας ελπίζουμε, ας ευχηθούμε και ας προσευχηθούμε, να μην υλοποιηθεί και αυτό που παρουσιάζεται στο συγκεκριμένο ‘βίντεο’.

Rumble — Η ΝΕΑ ΨΕΥΤΟ-ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ -Ο ΪΟΣ ΜΑΡΜΠΟΥΡΓΚ – ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ!

https://rumble.com/vqsoaf-45007863.html

Ιρλανδια 13/10/2021 Kierran Morrisey Μηχανικος στην Βιομηχανικη Χημεια

Συνοπτικα μιλαει για ;; Τοξικες ουσιες Ρικινης , εμβολια που θα “απαιτηθουν” να χορηγηθουν για τις θεραπειες απο τις παρενεργειες των εμβολιων COVID , ΪΟΣ ΜΑΡΜΠΟΥΡΓΚ – Σπανιος αιμορραγικος πυρετος , το δημοσιευμα του Μπιλ Γειτς για την επομενη πανδημια , δεν υπαρχει Ασυμπτωματικη μεταδοση του ιου , RiVax το ονομα του νεου εμβολιου και ετοιμα τα PCR test και αλλα συγκλονιστικα ……. Στοχος τους να πουν οτι οι θανατοι/παρενεργειες (θρομβωσεις κλπ) δεν οφειλονται στα εμβολια COVID αλλα στον ΪΟ ΜΑΡΜΠΟΥΡΓΚ.

Προτεινει την αποφυγη των εμβολιων COVID – να εμπιστευομαστε την φυσικη μας ανοσια και την ενισχυση της με βιταμινες C kai D, ψευδαργυρο και εαν καποιος αρρωστησει απο COVID η ιβερμεκτινη και η υδροξυχλωροκινη ειναι πολυ αποτελεσματικες…… Παρακολουθηστε το…..

==============================================

Κ.Πουλάς στο pronews.gr: «Ανίκανοι λαμβάνουν αποφάσεις για 10 εκατ. πολίτες – Στόχος τους να υποτάξουν τον άνθρωπο»

«Ολοκληρώνεται το σχέδιο Ελευθερία – Ομολογία της αποτυχίας τους»

Ο αναπληρωτής καθηγητής Βιοχημείας του Πανεπιστημίου Πατρών, Κωνσταντίνος Πουλάς μίλησε στον δημοσιογράφο Θάνο Νικηταρά και στο pronews.gr με αφορμή τα νέα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση δια στόματι του υπουργού Υγείας Θάνου Πλεύρη για τον Covid-19, την μετάλλαξη Όμικρον και υποστήριξε ξεκάθαρα ότι όλο αυτό είναι σχέδιο για τον περιορισμό των ελευθεριών των ανθρώπων.

«Ολοκληρώνεται το σχέδιο Ελευθερία», είπε στην αρχή της συνομιλίας μας σκωπτικά ο καθηγητής Κ.Πουλάς. «Προσφέρουν απλόχερα ελευθερία στον κόσμο», συνέχισε.

«Χωρίς να ξέρουν αν η παραλλαγή Όμικρον είναι βαρύτερης νόσησης ή ελαφρύτερης νόσησης βάζουν μια θηλιά στην οικονομία, στην εστίαση και στην διασκέδαση μόνο και μόνο με κάποια νούμερα», τόνισε για τα νέα μέτρα ο καθηγητής, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο την πλήρη διαφωνία του για τα νέα μέτρα.

Σε ερώτηση για το εάν τα νέα μέτρα είναι μια ομολογία ότι τα λεγόμενα «προνόμια» σε εμβολιασμένους ήταν ο λόγος που αυξήθηκαν τα κρούσματα είπε: «Είναι μια ομολογία της αποτυχίας όλης της προσπάθειας τους, δυστυχώς άνθρωποι οι οποίοι είναι ανίκανοι και δεν παρακολουθούν τη βιβλιογραφία λαμβάνουν αποφάσεις για 10 εκατ. συνανθρώπους τους, τους ταλαιπωρούν, τους βασανίζουν, τους υποτάσσουν, τους καταστρέφουν οικονομικά και δεν αντιλαμβάνονται το λάθος δρόμο στον οποίο βρίσκονται».

Μάλιστα ο Κωνσταντίνος Πουλάς προέβλεψε ότι… θα έχουμε και συνέχεια:

«Θα συνεχιστεί όλο αυτό. Τα μέτρα θα σκληραίνουν όλο και περισσότερο, σε μια εβδομάδα θα αρχίσει να μπαίνει στο τραπέζι το θέμα της εκπαίδευσης, κάπου εκεί θα ξεκινήσουν να συζητούν το θέμα της επέκτασης της υποχρεωτικότητας σε άλλες ηλικίες, γιατί εκεί ολοκληρώνεται η παράνοια. Αντιλαμβάνονται ότι τα υπάρχοντα εμβόλια δεν μπορούν να ανακόψουν την πανδημία και αντί να το ομολογήσουν σπρώχνουν τον πληθυσμό σε μαζικό εμβολιασμό, ενώ γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα τα εμβόλια».

Το Ισραήλ, παρά την αντίθετη άποψη των επιστημόνων, ξεκίνησε να χορηγεί τέταρτη δόση, γιατί… η τρίτη δεν ήταν αρκετή για να ανακόψει την πανδημία με τον καθηγητή να υποστηρίζει ότι «υπάρχει ένας παγκόσμιος παραλογισμός, προβαίνουν σε ιατρικές πράξεις χωρίς να τις έχουν μελετήσει έστω και στοιχειωδώς, μόνο μαντεύοντας τα αποτελέσματα και μάλιστα προβαίνουν σε ιατρικές πράξεις οι οποίες δεν είναι πλήρως ασφαλείς, δεν είναι ανώδυνες, έχουν συνέπειες για κάποιους συνανθρώπους μας, έχουν παρενέργειες. Άρα καλούν τον πληθυσμό σε 3η και 4η δόση παρόλο που τα σκευάσματα αυτά δεν είναι ούτε μελετημένα και δεν έχουν πλήρη έγκριση. Φαντάζομαι ότι στο μέλλον θα λογοδοτήσουν».

Ο Κ.Πουλάς κλήθηκε να σχολιάσει και τη δήλωση του Θ.Πλεύρη ότι εάν παρατηρηθούν παραβιάσεις των μέτρων στην εστίαση τότε θα απαγορευθεί και η μουσική.

«Η επιτροπή των λοιμωξιολόγων και η πολιτεία δεν έχουν ως στόχο τους την βελτίωση της υγειονομικής κατάστασης, έχουν ως στόχο τους την περιστολή των ελευθεριών των ανθρώπων, να υποτάξουν οτιδήποτε έχουμε χρόνια τώρα στη ζωή μας, μας αρέσει και το χαιρόμαστε, είτε αυτό είναι η μουσική, είτε αυτό είναι η διασκέδαση, είτε είναι οι συναντήσεις, είτε τα οικογενειακά τραπέζια, είτε ο εκκλησιασμός και η πίστη μας. Όλα αυτά έχουν στοχεύσει και αυτά προσπαθούν να μας αλλοιώσουν», είπε σχετικά.

«Τελικά θέλουν να αλλοιώσουν τον ίδιο τον άνθρωπο, θέλουν να ελέγξουν την συμπεριφορά του ίδιου του ανθρώπου στην καθημερινότητα του», συνέχισε.

Σε ερώτηση για το εάν ο στόχος τους τελικά είναι οικονομικός, δηλαδή να πουλήσουν εμβόλια ο Κ.Πουλάς απάντησε:

«Είναι κάτι μεγαλύτερο, ενοχλούνται από τον ίδιο τον άνθρωπο. Ενοχλεί ο τρόπος ύπαρξης του ανθρώπου, αυτό έχουν βάλει σαν στόχο και με πρόσχημα την υγειονομική κρίση και τις μεταλλάξεις των ιών επιβάλλουν αλλοίωση του ανθρώπου, της συμπεριφοράς και των σχέσεων».

Τέλος ερωτήθηκε και για το θέμα των μονοκλωνικών, καθώς τις τελευταίες ημέρες οι γνωστοί «ειδικοί» που εμφανίζονται καθημερινά στα κανάλια έχουν κάνει «σημαία» ότι τα μονοκλωνικά δεν πιάνουν τη μετάλλαξη Όμικρον.

«Αφού έφέραν τα μονοκλωνικά με καθυστέρηση ενός έτους, αφού δεν τα έδωσαν όσο καιρό τα είχαν για την μετάλλαξη Δέλτα τώρα χαίρονται που τα μονοκλωνικά μοιάζει να μην είναι τόσο αποτελεσματικά για την παραλλαγή Όμικρον. Καταλαβαίνετε ότι όλα αυτά δεν έχουν να κάνουν με την επιστήμη και τη λογική, αλλά έχουν να κάνουν με την εκδικητικότητα. Εκδικητικότητα προς τον ίδιο τον ασθενή», είπε ο Κ.Πουλάς.
Κ.Πουλάς στο pronews.gr: «Ανίκανοι λαμβάνουν αποφάσεις για 10 εκατ. πολίτες – Στόχος τους να υποτάξουν τον άνθρωπο» | Pronews

============================================

=======================================

Πώς είναι δυνατόν, να γίνονται το ψωμί Σώμα και το κρασί Αίμα Χριστού!

Ζούσε στη χώρα των Αλαμανών ένας ιερέας πολύ ενάρετος, ο Πελάγιος, που έτρεφε ξεχωριστή ευλάβεια στην Υπεραγία Θεοτόκο.
Ο διάβολος όμως τον φθόνησε και του έσπειρε λογισμό απιστίας για τη θεία Κοινωνία.

«Πώς είναι δυνατόν», σκεφτόταν, «να γίνονται το ψωμί Σώμα και το κρασί Αίμα Χριστού!».
Απ’ τους λογισμούς αυτούς έπεφτε σε μεγάλη θλίψη, αλλά δεν τολμούσε να συμβουλευθεί κανέναν άνθρωπο. Γι’ αυτό πρόστρεξε στην ίδια την Παναγία και την παρακάλεσε να τον πληροφορήσει σχετικά.
Κάποια μέρα λοιπόν, ενώ λειτουργούσε, όταν έφτασε στο «Εξαιρέτως της Παναγίας αχράντου…», εξαφανίστηκε από το δισκάριο ο άγιος Άρτος. Ερεύνησε ο Πελάγιος τριγύρω, αλλά δεν Τον βρήκε.
– Παναγία μου! φώναξε τρομαγμένος, γνωρίζω ότι για την ολιγοπιστία και την αμφιβολία μου με σιχάθηκε ο Χριστός κι έφυγε από μπροστά μου για να μην κοινωνήσω, ο ανάξιος. Εσύ όμως παρακάλεσέ Τον να με συγχωρήσει!
Βλέπει τότε μπροστά στην αγία τράπεζα την υπερένδοξη Βασίλισσα με το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της να του λέει:
Αυτό το Βρέφος είναι ο Ποιητής της οικουμένης, ο Υιός και Λόγος του Θεού˙ τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος. Αυτός πέθανε στο Σταυρό για τη σωτηρία του κόσμου και αναστήθηκε. Αυτός και τώρα καθημερινά συγκαταβαίνει με θαυμαστό τρόπο στο σχήμα του ψωμιού και του κρασιού, για την πολλή αγάπη Του στους ανθρώπους, και προσφέρεται σ΄ αυτούς για τον αγιασμό της ψυχής τους. Ψηλάφησέ Τον λοιπόν και ερεύνησε άφοβα, για να διαπιστώσεις ότι πρόκειται αληθινή θεωρία, ότι είναι σώμα πραγματικό με σάρκα και αίμα, καθώς Τον γέννησα.

Έτσι ακριβώς γίνονται ο άρτος και ο οίνος όταν λειτουργείς. Επειδή όμως η ανθρώπινη φύση δεν μπορεί να φάει σάρκα ωμή και να πιεί αίμα, γι’ αυτό με πάνσοφο τρόπο ο Παντοδύναμος προσφέρεται με τη μορφή του ψωμιού και του κρασιού, ώστε να μπορεί ο καθένας να Τον μεταλαμβάνει με λαχτάρα και πόθο. Κοινώνησε λοιπόν κι εσύ με ευλάβεια και πίστη, γιατί όποιος Τον παίρνει μέσα του άξια, γίνεται μέτοχος της θείας δόξας Του.
Μ’ αυτά τα λόγια η Δέσποινα απέθεσε το Βρέφος στην αγία τράπεζα, κι αφού Το προσκύνησε ταπεινά, έγινε άφαντη.
Τότε ο ιερέας πήρε με φόβο και χαρά στα χέρια του το θείο Βρέφος. Το ασπάστηκε ευλαβικά και διαπίστωσε πως ήταν πραγματικά ένα ζωντανό βρέφος με αληθινή σάρκα. Ύστερα το ακούμπησε στην αγία τράπεζα, έπεσε στη γη και προσευχήθηκε με δάκρυα:
«Πιστεύω, Κύριε, και ομολογώ πως Εσύ είσαι ο Υιός του Θεού, που γεννήθηκες από την αειπάρθενη Μαρία. Σ’ ευχαριστώ για τη χάρη που αξιώθηκα σήμερα ο ανάξιος, και παρακαλώ να μου συγχωρέσεις την παλιά μου δυσπιστία. Και τώρα αξίωσέ με να Σε κοινωνήσω όχι σαν βρέφος, αλλά σαν Άρτο».
Αφού προσευχήθηκε έτσι με πίστη, σηκώνεται, και βλέπει μπροστά του τον άγιο Άρτο όπως και πριν. Μετέλαβε με ευφροσύνη, και συνέχισε σ’ όλη του τη ζωή να ιερουργεί τα θεία Μυστήρια με περισσή ευλάβεια.

Θαύματα και αποκαλύψεις από τη Θεία Λειτουργία

============================================