Νεκρολογία Κυροῦ Κοσμᾶ

Ἀρχιμανδρίτης Παῦλος Ντανᾶς ἹεροκῆρυξἹερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας

” Μετά τῶν Ἁγίων ἀνάπαυσον Χριστέ, τήν ψυχή τοῦ δούλου σου Κοσμᾶ Ἀρχιερέως, Μητροπολίτου Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας “ Ἀγρίνιο 4-1-2022

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας καί ὅλος ὁ Ὀρθόδοξος χριστιανικός κόσμος, θρηνεῖ τήν ἐκδημία τοῦ ἀοιδίμου Μητροπολίτου Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας, Κυροῦ Κοσμᾶ.

Ἀδυνατοῦμε νά προσεγγίσουμε καί νά περιγράψουμε τό θεάρεστο βίο καί τήν πολιτεία του. Ὅσοι τόν γνωρίσαμε καί μαθητεύσαμε κοντά του, ὁμολογοῦμε μέ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς μας:

  • Ὑπῆρξε γόνος ἱερατικῆς οἰκογενείας. Μιά ἁλυσίδα κληρικῶν πού ἀρχίζει ἀπό τόν ἀείμνηστο Ἅγιο κληρικό… τῆς Ἐκκλησίας μας τόν παππού του, πατέρα Χρῆστο Παπαχρῆστο καί τόν αὐτάδελφό του πατέρα Νικόλαο, τόν ἀείμνηστο πατέρα του Εὐστράτιο Παπαχρῆστο καί φθάνει μέχρι τόν ἐν ζωῇ πατέρα Χρῆστο Παπαχρῆστο καί τόν ἀνιψιό του, πατέρα Βενέδικτο. Αὐτό σημαίνει, ὅτι ἔφερε μέσα του ὅλη τήν ὀρθόδοξη πνευματική παράδοση, τήν ἀγάπη πρός τήν Ἐκκλησία καί τά ἱερά καί ἅγια Μυστήρια, ἀλλά ταυτόχρονα καί τήν ἄοκνη διακονία τοῦ Ἁγίου Θυσιαστηρίου.
  • Ὑπῆρξε θερμός κήρυκας τοῦ Θείου Λόγου. Ἀγάπησε τό Εὐγγέλιο καί τό διακόνησε σέ ὁλόκληρη τή ζωή του. Ἔμεινε σταθερός καί ἀμετακίνητος σέ ὅσα ὁ ἴδιος ὁ Χριστός κήρυξε, οἱ Ἀπόστολοι καί οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Δέν δεχόταν καμία ὑποχώρηση στά θέματα τῆς Πίστεως καί μέ βδελυγμία ἀποκήρυττε τόν Οἰκουμενισμό, τίς αἱρέσεις, τή Νέα Τάξη Πραγμάτων καί ἔμεινε ζηλωτής τῶν Πατρικῶν του παραδόσεων.
  • Ὑπῆρξε ἀληθινός Ἐπίσκοπος. Μέ τή διαρκή ἐπαγρύπνηση ἐπί τοῦ ἑαυτοῦ του, προσπάθησε νά ἑλκύσει τή Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Μέ τήν ἀσκητική του ζωή, τή θερμή του προσευχή, τήν προσοχή στούς ἐξωτερικούς ἐρεθισμούς, τή νηστεία καί ὅλες τίς πνευματικές ἀσκήσεις κατέστη σύμφωνα μέ τό περιεχόμενο τοῦ ὕμνου πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Νικολάου «ὁ ἱερώτατος νοῦς, τό τῆς Τριάδος καθαρόν ἐνδιαίτημα». Πάντοτε ὁ κλῆρος καί ὁ λαός τοῦ ἔδειχναν πολλή ἀγάπη τιμή καί σεβασμό, πολύ δέ περισσότερο, ὅταν ὁ Θεός ἐπέτρεψε τή δοκιμασία.
  • Ἡ ζωή του ταιριάζει μέ ἐκείνη τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος Ἐπισκόπου Τριμυθοῦντος τοῦ θαυματουργοῦ. Τό ὑμνολόγιο τῆς Ἐκκλησίας μας, εἶναι πλούσιο σέ ὕμνους καί ἐφαρμόζονται ἀκριβῶς τά ὅσα ἀναφέρουν οἱ ἱεροί ὕμνοι γιά τόν Ἅγιο Σπυρίδωνα καί στόν Ἐπίσκοπο Κυρό Κοσμᾶ: «Ἀνεδείχθη φωστήρ διαυγέστατος, Ἐκκλησίας τό στήριγμα, φωτός δοχεῖον, παράκλησις τῶν πιστῶν, ἄνθρωπος ἐπουράνιος, ἐπίγειος ἄγγελος, φτωχοτρόφος».
  • Δέν εἶναι τυχαῖο τό γεγονός, ὅτι τρεῖς Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας προεῖδαν τήν Ἐπισκοποίησή του, ὅπως ὁ Ἅγιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης, ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης καί ὁ Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Τσαλίκης. Ὅταν κάποτε τηλεφώνησε κάποια χριστιανή στόν Ἅγιο Πορφύριο, κατά τήν ὥρα πού ὁ πατήρ Κοσμᾶς ὡς Ἱεροκήρυκας τόν ἐπισκέφθηκε καί ἐκείνη εἶχε μιά πολυλογία, τῆς εἶπε ἐπί λέξει: «Τελείωνε γρήγορα παιδί μου, γιατί μέ ἐπισκέφθηκε ἕνας Ἐπίσκοπος».
  • Ὑπῆρξε γνήσιος Ἕλληνας πατριώτης. Ὡς πρότυπο στή ζωή του, μετά βεβαίως τόν Χριστό καί τήν Παναγία μας, εἶχε τόν Ἅγιο Κοσμᾶ τόν Αἰτωλό. Ὅταν μιλοῦσε γιά τόν Ἅγιο, πράγματι, συγκινοῦνταν καί σέ ὅλους ἐμᾶς ἐνέπνευσε τήν ἀγάπη πρός τόν Χριστό καί τήν Πατρίδα, γιατί δέν λησμονοῦσε, ὅτι ἡ Ἐκκλησία στούς χαλεπούς αἰῶνες τῆς Τουρκοκρατίας διατήρησε τή θρησκευτική καί τήν ἐθνική συνείδηση. Ὀρθοδοξία καί Ἑλληνισμός, αὐτά τά δύο πνευματικά μεγέθη, κήρυττε σέ ὁλόκληρη τή ζωή του.
  • Ὡς Ἱεροκῆρυξ ἀλλά καί ὡς Ἐπίσκοπος περιόδευσε σέ ὅλα τά χωριά τῆς Αἰτωλοακαρνανίας μέ πολλή ἀγάπη ἀκόμα καί στά πιό ἀπομακρυσμένα. Ἐκεῖνο τό ὁποῖο μᾶς δίδασκε ἦταν νά μή λησμονήσουμε τήν Ὀρθοδοξία, τίς παραδόσεις, τή γλώσσα, τόν πολιτισμό μας, μέ μιά λέξη τόν πνευματικό μας θησαυρό, γιατί ἔβλεπε ὅτι ἡ Ἑλληνορθόδοξη ἀποδόμηση, ὁ ἐθνομηδενισμός, ὁ διεθνισμός, ἡ ἀθεΐα, ἡ ἐκκοσμίκευση μέσα στήν Ἐκκλησία καί τά ξένα ρεύματα πού ἐπηρεάζουν τήν πατρίδα μας, ὁδηγοῦν τόν Ἑλληνισμό στήν καταστροφή. Μᾶς ἔλεγε πάντοτε ὅτι θά ἔπρεπε νά θωρακίσουμε πνευματικά τόν ἑαυτό μας, γιά νά μήν ὑποκύψουμε στήν ἐξωτερική βία καί νά μή φοβηθοῦμε ἀπολύτως τίποτε, γιατί, ἐάν ὑποδουλωθοῦμε στήν ἁμαρτία, στά ὑλικά ἀγαθά καί τόν τεχνικό πολιτισμό, θά χάσουμε τήν ἐλευθερία μας, ἐνῶ θά εἴμαστε πραγματικά ἐλεύθεροι, ἄν ἀντισταθοῦμε στόν ἀκατάσχετο χείμαρρο τῆς κοσμικῆς νοοτροπίας, ἀλλά καί τῆς ἄρνησης τοῦ Θεοῦ.

Εὐχόμαστε, πραγματικά, ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θά τόν διαδεχθεῖ, νά μιμηθεῖ τό θαυμαστό βίο του καί τήν προσφορά του στή Μητρόπολη Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας. Νά ἔχει Ὀρθόδοξο φρόνημα καί νά δείξει ἀγάπη στό Χριστεπώνυμο πλήρωμα, γιατί ἡ Μητρόπολη Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας ἔχει μιά παραδοσιακή εὐλάβεια καί προσήλωση στά Ἑλληνορθόδοξα ἰδεώδη.
Ὁ ποιητής Σπύρος Σουρτζῆς ἀπό τη Βόνιτσα, πνευματικό του παιδί ἔγραψε τούς παρακάτω στίχους:

Τόν πατέρα Κοσμᾶ ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ.

Ἀνέρχεσαι στόν οὐρανό,θά ζεῖς μέ τόν Χριστό.

Τό ἔργο σου στή γῆ, τό χαίρονται οἱ πιστοί.Στήν οὐράνια Βασιλεία, θάχεις δόξα Αἰωνία.

Γονυκλινῶς, ἄς παρακαλέσουμε τόν Ἅγιο Ἐπίσκοπό μας:

«Ἱεράρχα Κοσμᾶ, καί νῦν τόν ἀμαράντινον ἀναδυσάμενον στέφανον, πρέσβευε ὑπέρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν».

Ἀρχιμανδρίτης Παῦλος ΝτανᾶςἹεροκῆρυξἹερᾶς Μητροπόλεως Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας

================================================

Ὅταν τό πρωτοχρονιάτικο Μήνυμα ἑνός Μητροπολίτου ἐπιλέγει ὡς σημεῖο ἀναφορᾶς (ἀντί τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ) τόν… Κορωνοϊό!

τοῦ Δημ. Κ. Ἀναγνώστου, Θεολόγου

Ἀπό τούς μεταπατερικούς τό περιμέναμε, ἀπό τούς …. «πατερικούς» μᾶς προέκυψε! Αὐτό σκεφθήκαμε ὅταν ἀκούσαμε τό πρωτοχρονιάτικο Μήνυμα τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου Βλάχου γιά τό νέο ἔτος 2022. Κι αὐτό, διότι, ἀτυχῶς, ἡ ἔκπληξη καί ἡ ἀπογοήτευση τά ὁποῖα μᾶς προκαλοῦνται ἐδῶ καί πολύ καιρό ἀπό τήν ὅλη στάση καί τίς τοποθετήσεις τοῦ ἐν λόγῳ Μητροπολίτου, ἐπί διαφόρων θεμάτων, τέλος δέν φαίνεται νά ἔχουν.

Μάλιστα, σέ τέτοιες καταστάσεις προβληματιζόμαστε τί τελικῶς εἶναι χειρότερο καί λυπηρότερο, ὅταν ἕνας πεπλανημένος καί νεωτεριστής ἤ «μεταπατερικός» θεολογῶν προσεγγίζει, μέ τά ἀναμενόμενα κριτήριά του, ὅσα συμβαίνουν καί ἀπασχολοῦν (καί) τούς πιστούς, ἤ ὅταν ἕνας «παραδοσιακός» καί «πατερικός» θεολογῶν ἐκφράζει καί ἐκδηλώνει σχετικῶς μία ὄψιμη… μετάλλαξή του;

Πρίν καταλήξουμε σέ αὐτόν τόν προβληματισμό, μέ δεδομένο ὅτι στή δεύτερη περίπτωση εἶναι μᾶλλον σαφές ὅτι ἡ ζημία καί ὁ σκανδαλισμός τῶν πιστῶν εἶναι μεγαλύτερα,ἄς δοῦμε εἰδικότερα τί ἀνέφερε στό πρόσφατο πρωτοχρονιάτικο Μήνυμά του ὁ κ. Ἱερόθεος, ὥστε κάθε ἀναγνώστης, πέραν καί ἀνεξαρτήτως τοῦ δικοῦ μας σχολιασμοῦ, νά βγάλει τά δικά του συμπεράσματα.

Τό ἐν λόγῳ Μήνυμα τοῦ Μητροπολίτου εἶναι ὀλιγόλεπτο, ὁπότε καταλαβαίνει κανείς ἐκ τῶν κάτωθι ἐνδεικτικῶς ἀναφερομένων ὅτι ὁ Κορωνοϊός δέν ὑπῆρξε παρεμπίπτουσα ἐπίκληση καί ἀναφορά του, ἀλλά, καλῶς ἤ κακῶς, ὑπῆρξε τό σημεῖο ἀναφορᾶς, ἐμμέσως καί ἀμέσως, καί τό ἐπίκεντρό του! Ἰδιαίτερη ἐντύπωση προξενοῦν οἱ συνδυασμοί στόν λόγο τοῦ Μητροπολίτου, οἱ χαρακτηρισμοί του, ἡ πλήρης ἐναρμόνιση καί ταύτιση θά λέγαμε μέ τά ὑπό τῶν κυβερνώντων, τῶν ἐπιστημόνων πού ἀκοῦμε στά Μ.Μ.Ε. ἀπό φυλακῆς πρωΐας μέχρι νυκτός καί ἀσφαλῶς μέ τά ἐκ μέρους τῶν «ἀδέσμευτων», ἀντικειμενικῶν καί «εὐσυνειδήτων» δημοσιογράφων τῶν Μ.Μ.Ε. λεγόμενα καί προπαγανδιζόμενα.

Ἀκούσαμε, λοιπόν, ἀπό τόν προβαλλόμενο πλέον καί ἀπό τά Μ.Μ.Ε. κ. Ἱερόθεο (τό Μήνυμά του αὐτό μετεδόθη ἀπό τά κεντρικά Δελτία Εἰδήσεων!) ὅτι:

«Τό ποθούμενο, ὅπως ἔλεγε ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός γιά τήν ἐλευθερία τῆς χώρας, τώρα γιά μᾶς εἶναι νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό τόν Κορωνοϊό«, «Ἀρκετά βασανιστήκαμε δύο χρόνια τώρα ἀπό τόν Κορωνοϊό. Καί τί δέν ἀντιμετωπίσαμε (σημ.: ἀνέφερε μία σειρά ἀρνητικῶν συνθηκῶν πού δημιουργήθηκαν λόγῳ τῶν ἐπιβληθέντων μέτρων τῆς Κυβερνήσεως, ἀποσιωπώντας ὅμως πλήρως ὁ,τιδήποτε ἀφοροῦσε στήν Ἐκκλησία καί τόν σκανδαλισμό τῶν πιστῶν!)»,

«Ἔχουμε ἕνα μεγάλο πόλεμο, ἕναν παγκόσμιο πόλεμο καί προσπαθοῦμε νά βροῦμε ὅπλα νά τόν ἀντιμετωπίσουμε προκειμένου νά διατηρηθοῦμε στή ζωή γιά νά τήν προσφέρουμε γιά ἀγάπη στόν Θεό καί τούς συνανθρώπους μας«, «Δύο ὁλόκληρες χρονιές ἀνέδειξαν (καί) τήν παθογένεια πού ὑπάρχει μέσα στήν κοινωνία μας, μερικές φορές καί μέσα στήν Ἐκκλησία«, «Ὁ Κορωνοϊός ἀνέδειξε καί τόν παρανοϊό, την παρανοϊκότητα, τήν παθογένεια, τήν ψυχοπάθεια καί ἀνέδειξε τήν ἔλλειψη παιδείας καί εἰδικότερα ἐκκλησιαστικῆς παιδείας«,

«Στή νέα χρονιά μή περιμένουμε ἐξωτερικά καί μηχανιστικά τήν ἐλπίδα, ἄν καί ἡ ἐπιστήμη ἐργάζεται πρός τήν κατεύθυνση αὐτή, ὁ καθένας νά συμβάλλει καί κυρίως νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό τίς ἐσωτερικές ἀνασφάλειες, τήν ἐσωτερική ψυχοπάθεια καί παθογένεια πού παρατηρεῖται μέσα στίς κοινωνίες μας, ὁ φανατισμός, ἡ θρησκειοποίηση τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς…»,

«Νέα χρονιά καί ἐλπίζουμε τά πάντα νά εἶναι νέα«(!), καί «Ἄν θέλω νά εὐχηθῶ κάτι σέ ὅλους μας….ὁ Κορωνοϊός νά μᾶς βοηθήσει νά ἀλλάξουμε νοοτροπία, νά ἀλλάξουμε τά ἄρρωστα μυαλά καί τίς ἄρρωστες καρδιές, νά γίνουμε νέοι ἄνθρωποι καί ἔτσι ἡ νέα χρονιά θά εἶναι νέα καί καινούργια. Νέα χρονιά, νέοι ἄνθρωποι!» !!!

Ἴσως τά ἀνωτέρω νά μή χρειάζονται περαιτέρω σχολιασμό. Εἶναι αὐταπόδεικτο ὅτι στή διάνοια καί ἐνδεχομένως, ὅπως φαίνεται, καί στό νοῦ καί τήν καρδιά τοῦ Μητροπολίτου κυριαρχεῖ ὁ….Κορωνοϊός. Ἀλλέως δέν θά σπαταλοῦσε καί ἀφιέρωνε, ποιμήν καί πατέρας ὑπάρχων τῶν ἀκροατῶν του, ὁλόκληρο τό πρωτοχρονιάτικο Μήνυμά του στόν Κορωνοϊό καί μάλιστα τόσο δεικτικῶς ἐπικρίνοντας καί κατακρίνοντας ὅσους διαφωνοῦν μαζί του καί ὅλους ὅσους ἔχουν τίς ἐπιφυλάξεις τους γιά τήν παγκόσμια κοινή ἄποψη καί γραμμή ἐπί τοῦ προκύψαντος θέματος τῆς ἐπιδημίας.

Θά ἦταν καλό, ἀφοῦ μᾶλλον δέν τό ἔκανε πρίν, ἔστω μετά τήν δημόσια μετάδοσή του, νά ξαναδεῖ ὁ ἴδιος τό Μήνυμά του καί νά ἐπανεξετάσει ἄν ὄχι τίς θέσεις καί τοποθετήσεις του, τουλάχιστον τόν τρόπο του καί ἰδιαιτέρως τούς χαρακτηρισμούς του.

Δέν θεωροῦμε ὅτι ὑπάρχουν δικαιολογίες καί ἐλφρυντικά γιά τήν ἐπιλογή τοῦ Μητροπολίτου νά ἀπευθύνει τό συγκεκριμένο «Κορωνοϊοκεντρικό» καί ὄχι Χριστοκεντρικό πρωτοχρονιάτικο Μήνυμα.

Ἰδιαιτέρως ἀλγεινή ἐντύπωση προκαλεῖ τό, ὅπως προαναφέραμε, δεικτικό ὕφος καί ὁ ἐπιτιμητικός λόγος τοῦ πατρός καί ποιμένος πρός ὅσους διαφωνοῦν μαζί του, μάλιστα ὁμαδοποιώντας ὅλους αὐτούς, «τσουβαληδόν», σε μία κατηγορία, αὐτή τῶν….ψυχοπαθῶν ! Ὅμως δέν εἶναι ἰατρός, ἄν καί φαίνεται ὅτι ἤθελε κάτι τέτοιο καί ἴσως λειτουργεῖ ὡς ἀπωθημένο του, οὔτε ψυχίατρος! Κι ἄς ὑπῆρξε συγγραφεύς τῆς «ὀρθοδόξου ψυχοθεραπείας», βασικές παραμέτρους τῆς ὁποίας, ὅσον ἀφορᾶ τόν ποιμαντικό καί πνευματικό δημόσιο λόγο του, δέν ἀκολούθησε, οὔτε σεβάστηκε.

Ἄς συμβιβαστεῖ, ὅπως κακῶς σέ τόσα ἄλλα ζητήματα κακῶς ἔχει ἐπιλέξει, ἐδῶ καλῶς, μέ τόν κανονικό ρόλο του καί τήν ἀποστολή του καί ἄς σεβαστεῖ ἐπιτέλους τήν ἄλλη ἄποψη. Ἄς ἀρχίσει περιοριζόμενος σέ ὅσα μπορεῖ νά γνωρίζει καί νά μήν ἀποφαίνεται ἐπί παντός τοῦ ἐπιστητοῦ, πίπτοντας στό ἴδιο λάθος μέ κάποιους μεταξύ αὐτῶν πού ἰσοπεδωτικῶς καί ἀδιακρίτως, ἐλαφρᾶ τῆ καρδία, δημοσίως ἐπικρίνει καί λοιδωρεῖ.

Ἀλλά, δέν μποροῦμε νά μήν ἀναρωτηθοῦμε : ὁ πολυγραφώτατος Μητροπολίτης πού, ὅπως ὁ ἴδιος δηλώνει, συνηθίζει τά θέματα μέ τά ὁποῖα καταπιάνεται νά τά ἐξετάζει σφαιρικά, ὑπολογίζοντας ὅλες τίς ἐκδοχές καί παραμέτρους, ἀλήθεια τίποτε δέν ἔχει ἀκούσει γιά τίς σοβαρώτατες ἐπιφυλάξεις ἐγκύρων ἐπιστημόνων ἀνά τόν κόσμο περί τῶν μέτρων πού ἐπιβλήθηκαν πρός ἀντιμετώπιση τῆς «πανδημίας» ; τίποτε δέν ἔχει ἀκούσει περί τῶν ἐνστάσεων τῶν ἰδίων καί πολλῶν ἐπαϊόντων περί τῆς ἀποτελεσματικότητος καί τῶν συνεπειῶν (χαμηλῆς καί ἐπικινδύνων, ἀντιστοίχως) τοῦ σχεδόν ἐπιβαλλομένου ἐμβολιασμοῦ καί μάλιστα ἀδιακρίτως τῆς καταστάσεως τῆς ὑγείας τῶν πολιτῶν (ἀφοῦ δέν προηγεῖται σχετικός ἔλεγχος) καί, τελευταίως, γιά ὅλες τίς ἡλικίες, ἀκόμη καί νηπίων καί βρεφῶν;

Ὁ ὑπό τινων, ὀλιγοτέρων πλέον παρά ποτέ, θεωρούμενος ὡς αὐθεντία θεολογική καί περίπτωση ὑποδειγματικοῦ συνδυασμοῦ ποιμένος καί θεολόγου, δέν ἀκούει περί τῶν πολλῶν καί σοβαρῶν παρενεργειῶν καί θανάτων πλήρως ἐμβολιασθέντων συνανθρώπων μας καί δέν προβληματίζεται καί στενοχωρεῖται πού καί αὐτός συνηγόρησε στήν θεώρηση τῶν συγκεκριμένων ἐμβολίων ὡς πανάκειας καί ἐπιλογῆς ἀσφαλείας κατά τοῦ «φονικοῦ ἰοῦ»;

Τέλος, σέ μία μακρά σειρά ἐρωτημάτων πού ὑπάρχουν καί τίθενται, περί τῆς στάσεως καί τῶν τοποθετήσεών του, καί ἐνδεικτικῶς ἐδῶ διατυπώνουμε, ὁ Μητροπολίτης δέν ἄκουσε τίποτε γιά τήν πλειοψηφία τῶν Ἁγιορειτικῶν Μονῶν καί μοναχῶν, ἀλλά καί πλῆθος Πνευματικῶν Πατέρων πού προφανῶς διαφωνοῦν μαζί του καί λυποῦνται ἀλλά καί ἐκφράζουν τίς σοβαρώτατες ἐπιφυλάξεις των γιά τόν ἐμβολιασμό, ὅπως, ἀσφαλῶς, τήν πλήρη ἀποδοκιμασία τους γιά τά μέτρα τά ὁποῖα εἴτε ἐπεβλήθησαν στήν Ἐκκλησία, εἴτε, δυστυχῶς, ὅπερ καί χειρότερον, οἱ ἴδιοι οι Ποιμένες της ἀποδέχονται, υἱοθετοῦν καί συστήνουν ἤ ἀκόμη καί ἐφευρίσκουν;

Τόν Κορωνοϊό περίμενε ἡ θρησκειοποίηση, Σεβασμιώτατε, γιά νά ἁλώσει τήν ἐκκλησιαστική μας ζωή ;

Ἤ μήπως ἡ θεοποίηση τῆς ἐπιστήμης θά τήν ἀναχαιτίσει ; Τό «ἀντιλεγόμενο σημεῖο», τό «σκάνδαλο» καί ἡ «μωρία» γιά τήν ἄθεη ἐπιστήμη εἶναι ὁ Χριστός καί ἡ Ἐκκλησία Του καί ὄχι οἱ διάφορες θρησκεῖες !

Γιατί, λοιπόν, ἐσεῖς τώρα ἐπιλέγετε νά προβάλλετε αὐτή τήν προσέγγιση; Καί, τέλος πάντων θεωρεῖτε καί ἐκτιμᾶτε ὅτι λίγα ἀντιμετώπισε καί ἀντιμετωπίζει ὁ λαός, κυρίως αὐτός, ὥστε νά τοῦ κουνᾶτε τό δάκτυλο καί νά ἀναφέρεστε σέ παθογένειες καί ψυχοπάθειες, ἤ, πάλι, ἐσεῖς, ὄχι προσωπικῶς ἀλλά ὡς ἐκκλησιαστική διοίκηση, εἶστε ἀνεύθυνος γιά τό παλαιό κακό τῆς ἐλλείψεως παιδείας καί εἰδικότερα τῆς ἐκκλησιαστικῆς, ὅπως χαρακτηριστικῶς ἀναφέρετε ;

Ἤ, ἐξάλλου, μήπως εἶναι ἄσχετα μέ θρησκειοποίηση, παθογένειες καί ψυχοπάθεια, ἀπό θεολογικῆς μάλιστα καί πνευματικῆς ἀπόψεως, ἡ μασκοφορία τῶν κληρικῶν κατά τήν τέλεση τοῦ φρικτοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Εὐχαριστίας, τῆς Χειροτονίας ἤ καί τοῦ ἀσπασμοῦ τῶν ἱ. Εἰκόνων καί τῶν ἁγίων Λειψάνων, τά ὁποῖα ἐσεῖς μᾶς ὑπενθυμίζατε τόσα χρόνια ὅτι σύμφωνα μέ τήν Πατερική διδασκαλία ἀποτελοῦν «μέρη» καί «μέλη» τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ στά ὁποία ἐνοικεῖ κατά τόν Θεῖο Παλαμᾶ ἡ ἄκτιστη Θεία Χάρη ;

Γιά νά μήν ἀναφερθοῦμε στίς πολλές ἤ ἀπολυμαινόμενες λαβίδες καί τά πλαστικά κουταλάκια μιᾶς χρήσεως, ἀντί λαβίδος, καί τῆς αὐτομάτου ἀπορρίψεώς των στόν κάλαθο; Τίποτε ἀπό αὐτά δέν ἔχετε δεῖ, οὔτε ἀκούσατε σχετικῶς, ὡς συνέπειες τῆς ἐπιστημονικῶς ὀρθῆς ἀντιμετωπίσεως τῆς «πανδημίας» τοῦ Κορωνοϊοῦ ;

Πολύ δέ περισσότερο, φαίνεται ὅτι δέν ὑπέπεσαν στό ὀπτικό σας πεδίο ἡ πρόκληση ὑπό τῶν κυβερνώντων καί ἁρμοδίων τοῦ κοινωνικοῦ αὐτοματισμοῦ καί δέν ἀνιληφθήκατε τόν βαθύ κοινωνικό διχασμό ὁ ὁποῖος κυριαρχεῖ ἐξαιτίας τῆς ἐπιβολῆς τοῦ πειραματικοῦ αὐτοῦ ἐμβολιασμοῦ , ἀλλά καί ἡ οἰκονομική ἐξαθλίωση καί τό ἐργασιακό χάος πού ἐπικρατεῖ ὡς ἀπόρροια τῆς ὑγειονομικῆς κρίσεως.

Εἶναι, λοιπόν, ρεαλιστικό ἤ σύγχρονο καί ἐπικαιροποιημένο ἤ μήπως θλιβερό τό πρωτοχρονιάτικο Μήνυμα ἑνός Μητροπολίτου στό ὁποῖο ὅλα προσανατολίζονται «στή διατήρησή μας στή ζωή«, τήν πρόσκαιρη καί φθαρτή , τήν ὁποία ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος, δυστυχῶς, κι ἄν τήν ἀποκτήσει καί παρατείνει δέν προτίθεται, οὔτε αἰσθάνεται τήν ἀνάγκη νά τήν προσφέρει, ὅπως ὡραιοποιημένα ἐμφανίζετε, « γιά ἀγάπη στόν Θεό καί τούς συνανθρώπους μας » ;

Προσωπικῶς, ἡ κατακλείδα τοῦ Μηνύματος τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου μέ τήν ὡς ἐπισφράγισμα ἀνακεφαλαιωτική ὅλων τῶν λεγομένων του εὐχή του : « ὁ Κορωνοϊός νά μᾶς βοηθήσει νά ἀλλάξουμε νοοτροπία, νά ἀλλάξουμε τά ἄρρωστα μυαλά καί τίς ἄρρωστες καρδιές, νά γίνουμε νέοι ἄνθρωποι καί ἔτσι ἡ νέα χρονία θά εἶναι νέα καί καινούργια » (!), μέ τρομάζει!

Δέν δικαιοῦμαι, ὡς σύνδουλος (ποιμένες καί ποιμαινόμενοι«πρός τήν τῶν ἀνθρώπων διάκρισιν», κατά τόν ἱ. Χρυσόστομο, καί πάντες πρόβατα, ἅρα καί σύνδουλοι, ἔναντι τοῦ ἑνός ὄντως Ποιμένος ὅλων Κυρίου μας) νά ἐπικρίνω καί κατακρίνω τόν Σεβασμιώτατο. Αὐτά, ὅμως, πού ἄκουσα νά ἀπευθύνει στό πρωτοχρονιάτικο Μήνυμά του, προκαλοῦμαι νά τά χαρακτηρίσω ὡς ἰδιότυπη ἀνασφάλειά του καί ἔμμεση «ἀντιδραστική» ἀπολογία του γιά τήν ἁπόλυτη μέχρι σήμερα καί ἀκραία-ἄκριτη στάση του , σέ πλήρη δυσαρμονία πρός τό αἴσθημα πολλῶν πιστῶν.

Τίς ἡμέρες πού ἑορτάζουμε τόν ἐρχομό στόν κόσμο τοῦ νέου παιδίου, τοῦ δι’ ἡμᾶς καί διά τήν ἡμετέρα σωτηρία σαρκωθέντος, γεννηθέντος καί νηπιάσαντος Παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ , τοῦ μόνου καινοῦ ὑπό τόν ἥλιο γεγονότος , ἀποτελεῖ μεγίστη ἀπογοήτευση καί , τολμῶ νά πῶ , προκαλεῖ ἀποστροφή στούς πιστούς ἡ εὐχή « ὁ Κορωνοϊός νά μᾶς βοηθήσει….νά γίνουμε νέοι ἄνθρωποι καί (ἔτσι) ἡ νέα χρονιά νά εἶναι νέα καί καινούργια » !

Νέοι καιροί, νέα ἤθη ἤ καί λόγια μιᾶς….νέας ἐποχῆς; Τώρα καί ἀπό τούς θεωρούμενους παραδοσιακούς Ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος !

Υ.Γ. Σέ λίγο ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου θά προστεῖ στήν ἐξόδιο Ἀκολουθία τοῦ ἐξαίρετου Ἱεράρχου Κοσμᾶ, Μητροπολίτου Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας, ὁ ὁποῖος ἐκοιμήθη κατ’ αὐτάς. Ὡς πλησιόχωρος ἀνέλαβε τήν Τοποτηρησία τῆς γειτονικῆς Μητροπόλεως.

Ἀνησυχοῦμε λίγο καί εὐχόμαστε τά ὑπόλοιπα χαρίσματα τοῦ Μητροπολίτου Ἱεροθέου νά τόν προστατεύσουν ὥστε νά μήν προκαλέσει μέ λόγους καί κινήσεις, παρασυρόμενος ἀπό τίς ἀνωτέρω ἀπόψεις του, τό αἴσθημα τοῦ ἀπορφανισθέντος ποιμνίου, Κληρικῶν, μοναχῶν καί λαϊκῶν, τό ὁποῖο θρηνεῖ τόν ἀξιαγάπητο Ποιμενάρχη του καί εἶναι ὑπερήφανο ἐν Κυρίῳ γιά ἐκεῖνον, τόσο γιά τήν ἀρετή του, ὅσο καί γιά τήν μέχρι τέλους ἀσυμβίβαστη προσήλωσή του στήν Παραδοθεῖσα Πίστη καί τήν ὑπεράσπισή της ἔργῳ καί λόγῳ .

=====================================================

BMJ-(British Medical Journal)> Το Ιατρικό περιοδικό με τη μεγαλύτερη επιρροή στο κόσμο δημοσιεύει επείγουσα επιστολή-παρέμβαση σύμφωνα με την οποία τα στοιχεία δεν δικαιολογούν τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς. Υπάρχει έλλειψη δεδομένων ως προς τις μακροπρόθεσμες βλάβες

Ο σεβασμός της αυτονομίας και της σωματικής ακεραιότητας των ανθρώπων βρίσκεται στο επίκεντρο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ιατρικής δεοντολογίας 4 Ιανουαριου 2022 08:01 Το Ιατρικό περιοδικό με τη μεγαλύτερη επιρροή στο κόσμο δημοσιεύει επείγουσα επιστολή-παρέμβαση σύμφωνα με την οποία τα στοιχεία δεν δικαιολογούν τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς. Υπάρχει έλλειψη δεδομένων ως προς τις μακροπρόθεσμες βλάβες” target=”_blank”>

Το BMJ (British Medical Journal) είναι ένα διεθνές ιατρικό περιοδικό με αξιολόγηση από ομοτίμους και μια πλήρως «online πρώτη» δημοσίευση.

Το BMJ είναι ίσως το ιατρικό περιοδικό με τη μεγαλύτερη επιρροή και το πλέον ευρέως διαβασμένο στον κόσμο.

Λίγο πριν, 22 κορυφαίοι καθηγητές ανέβασαν στο BMJ μια επείγουσα επιστολή σύμφωνα με την οποία> Τα στοιχεία δεν δικαιολογούν τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς, όλοι θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα επιλογής μετά από πλήρη ενημέρωση.

Υπογράφουν οι: Joanna Moncrieff, Professor of Critical and Social Psychiatry, Professor Peter C. Gøtzsche, Dr Rufus May, Dr Giovanni Dalla-Valle, Dr Rachel Brown, Dr Lili Dawson, Dr Andrew Docherty, Professor Gabor Keleman, Dr Brian Martindale, Dr John Mason, Dr Gad Meyer, Dr. Livia Hronska, Dr Tomasz Pierscionek, Dr Pino Pini, Dr Jessica Robinson, Dr Clive Sherlock, Dr Marianne Siapera, Dr Federico Soldani, Dr Maria Tsvetkova, Dr Cathy Wield, Dr Sami Timimi, Dr Kasha Siubka-Wood UCL

Αγαπητέ συντάκτη,

Ως γιατροί και επαγγελματίες υγείας, πολλοί από τους οποίους εργαζόμαστε στο NHS, στο Εθνικό Σύστημα Υγείας της Αγγλίας, θα θέλαμε να εκφράσουμε την αντίθεσή μας στο να επιβάλλεται ο εμβολιασμός κατά της SARS-CoV-2 για οποιαδήποτε ομάδα ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των εργαζομένων στον τομέα της υγείας και της φροντίδας. Συμφωνούμε με την επιτροπή της Βουλής των Λόρδων ότι τα στοιχεία είναι ανεπαρκή για να δικαιολογήσουν αυτό το μέτρο, αλλά η κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο δεν φαίνεται να ακούν και τα υποχρεωτικά εμβόλια για το προσωπικό του NHS φαίνεται πιθανό να εγκριθούν σε νόμο αυτή την εβδομάδα.

Δεν αμφισβητούμε ότι η covid-19 μπορεί να είναι (και ήταν) μια επικίνδυνη μόλυνση και συμφωνούμε ότι τα εμβόλια είναι αποτελεσματικά σε πολλές περιπτώσεις. Ωστόσο, υπάρχει σημαντική αβεβαιότητα σχετικά με την αποτελεσματικότητα των εμβολίων κατά του κορωνοϊού, για ορισμένες σοβαρές βραχυπρόθεσμες επιπλοκές και για έλλειψη δεδομένων ως προς τις μακροπρόθεσμες βλάβες. Σε αυτήν την κατάσταση, είναι επιτακτική ανάγκη οι άνθρωποι να είναι σε θέση να κάνουν μια πλήρως ενημερωμένη επιλογή για το αν θα εμβολιαστούν ή όχι.

Είναι ευρέως αποδεκτό ότι οι τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές είναι το μόνο μέσο παροχής αξιόπιστων δεδομένων σχετικά με την αποτελεσματικότητα των ιατρικών παρεμβάσεων, επειδή τα δεδομένα παρατήρησης υπόκεινται σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις.

Ωστόσο, οι τυχαιοποιημένες δοκιμές των εμβολίων κατά του κορωνοϊού διήρκεσαν για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και είχαν τη δυνατότητα να παρέχουν στατιστικά στοιχεία για την πρόληψη των «συμπτωματικών λοιμώξεων», όχι για την πρόληψη της λοίμωξης από μόνη της, της νοσηλείας ή του θανάτου. Οι δοκιμές δεν παρείχαν επίσης δεδομένα σχετικά με το εάν τα εμβόλια μειώνουν τη μετάδοση ή όχι, θέματα που τελικά έπρεπε να μάθουμε με τον δύσκολο τρόπο, μέσω πραγματικών στοιχείων όπως η ταχεία εξάπλωση των παραλλαγών της Delta και τώρα της Omicron.

Τα αποτελέσματα από τις τυχαιοποιημένες δοκιμές εμβολίων που δημοσιεύθηκαν μέχρι στιγμής έδειξαν ότι τα εμβόλια ήταν αποτελεσματικά στη μείωση των συμπτωματικών λοιμώξεων για μερικές εβδομάδες. Η μέση διάρκεια παρακολούθησης ατόμων στην πρώτη αναφορά από τη δοκιμή της Pfizer, στην οποία βασίστηκε η αδειοδότηση, ήταν μόνο 46 ημέρες, για παράδειγμα. [1]

Η πρόσφατη αναφορά σε δεδομένα από άτομα που συμμετείχαν στη δοκιμή για έως και 6 μήνες αποκάλυψε ότι η μέση συνολική διάρκεια παρακολούθησης για το πρωταρχικό αποτέλεσμα της διπλής τυφλής δοκιμής ήταν 3,6 μήνες για όσους έλαβαν το εμβόλιο και 3,5 μήνες για όσους έχει χορηγηθεί εικονικό φάρμακο. [2]

Επιπλέον, μόνο το 7% των συμμετεχόντων παρέμεινε στην πραγματικότητα στη διπλή τυφλή δοκιμή για 6 μήνες. [3]

Τα δεδομένα του πραγματικού κόσμου δεν συνάδουν με τα αποτελέσματα της δοκιμής, με υψηλούς αριθμούς κρουσμάτων σε διπλά εμβολιασμένα άτομα που αναφέρθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο [4] και το Ισραήλ [5], για παράδειγμα. Αυτό υποδηλώνει ότι είτε ότι η αποτελεσματικότητα των εμβολίων εξαφανίζεται γρήγορα ή/και ότι υπήρξε μεροληψία στις αρχικές δοκιμαστικές διαδικασίες, πιθανώς λόγω άρσης τυφλότητας που προκαλείται από αντιδράσεις εμβολίου [6] ή άλλες διαδικαστικές ανωμαλίες. [7]

Τα ίδια δεδομένα παρατήρησης υποδηλώνουν ότι τα εμβόλια μπορεί να μειώσουν την εισαγωγή στο νοσοκομείο και τον θάνατο λόγω μόλυνσης από τον κορωνοϊό, αλλά, ελλείψει δεδομένων από τυχαιοποιημένες δοκιμές, είναι δύσκολο να είμαστε σίγουροι, καθώς άγνωστοι παράγοντες μπορεί να ωθήσουν τα δεδομένα προς οποιαδήποτε κατεύθυνση.

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι η τρίτη και η τέταρτη «ενισχυτική» λήψη δεν έχουν δοκιμαστεί σε καμία τυχαιοποιημένη δοκιμή και άλλα δεδομένα σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της χορήγησης περαιτέρω δόσεων είναι πενιχρά.

Με άλλα λόγια, τα δεδομένα για το μόνο αποτέλεσμα που έχει ελεγχθεί σωστά σε τυχαιοποιημένες δοκιμές, την πρόληψη των περιπτώσεων με δύο εμβολιασμούς, φαίνονται αναξιόπιστα, πιθανώς λόγω ταχέως υποχωρούμενων επιπτώσεων ή άλλων παραγόντων, και άλλα αποτελέσματα και διαδικασίες δεν έχουν διερευνηθεί σε τυχαιοποιημένες δοκιμές, δηλαδή δεν υπάρχει καμία ασφαλής απόδειξη.

Όσον αφορά την ασφάλεια των εμβολίων, είναι σαφές ότι εμφανίζονται σπάνιες αλλά σοβαρές και δυνητικά θανατηφόρες ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως θρόμβωση και μυοκαρδίτιδα, [8] και ότι χρειάστηκαν μήνες για να εντοπιστούν. Οι μακροπρόθεσμες βλάβες θα είναι δύσκολο να εντοπιστούν λόγω της μικρής διάρκειας των τυχαιοποιημένων δοκιμών και θα γίνουν εμφανείς μόνο τα επόμενα χρόνια.

Επίσης, δεν υπάρχουν δεδομένα για ομάδες που μπορεί να επηρεαστούν ιδιαίτερα αρνητικά από το εμβόλιο, όπως εκείνες που κινδυνεύουν από αυτοάνοσες διαταραχές, και υπάρχουν λίγα δεδομένα για τις ανεπιθύμητες ενέργειες των αναμνηστικών εμβολιασμών, κάτι που είναι σημαντικό, δεδομένου ότι υπάρχει εδώ και καιρό ανησυχίες ασφαλείας σχετικά με την επαναλαμβανόμενη έκθεση στην τεχνολογία mRNA. [9]

Επομένως, τα επαναλαμβανόμενα αναμνηστικά εμβόλια αντιπροσωπεύουν σωρευτικό κίνδυνο για μη δοκιμασμένο όφελος.

Για νεαρές ηλικιακές ομάδες, στις οποίες η σχετιζόμενη με την Covid νοσηρότητα και θνησιμότητα είναι χαμηλή και για εκείνες που έχουν ήδη λοίμωξη από covid 19 και φαίνεται να έχουν μακροχρόνια ανοσολογική μνήμη, [10] οι βλάβες από τη λήψη ενός εμβολίου είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα υπερβαίνουν τις οφέλη, όπως και ότι ο στόχος της μείωσης της μετάδοσης σε άλλα άτομα υψηλότερου κινδύνου δεν έχει αποδειχθεί με ασφάλεια. [11]

Ο σεβασμός της αυτονομίας και της σωματικής ακεραιότητας των ανθρώπων βρίσκεται στο επίκεντρο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ιατρικής δεοντολογίας και τα δεδομένα που είναι διαθέσιμα επί του παρόντος για τα εμβόλια δεν δικαιολογούν σε καμία περίπτωση την υπέρβαση αυτών των σημαντικών αρχών.

Απαιτείται περισσότερη έρευνα καλής ποιότητας και πρόσβαση στα υπάρχοντα δεδομένα από τις δοκιμές εμβολίων προκειμένου οι άνθρωποι να λάβουν πλήρως ενημερωμένες αποφάσεις σχετικά με το εάν θα λάβουν αυτά τα εμβόλια ή όχι. [12]

Ο εξαναγκασμός των ατόμων να κάνουν εμβόλια κατά του κορωνοϊού, είτε μέσω της απειλής νομικών κυρώσεων είτε, στην περίπτωση εντολών για επαγγελματικές ομάδες, στερώντας τους ανθρώπους από τη διαβίωση και τη σταδιοδρομία τους, δεν δικαιολογείται λόγω της επικρατούσας αβεβαιότητας σχετικά με τα συνολικά οφέλη από τα εμβόλια, τη δυσμενή αναλογία κινδύνου-οφέλους για πολλές ομάδες και, κυρίως, την έλλειψη στοιχείων για τις μακροπρόθεσμες βλάβες.

1. Polack FP, Thomas SJ, Kitchin N, et al. Safety and Efficacy of the BNT162b2 mRNA Covid-19 Vaccine. N Engl J Med 2020;383(27):2603-15. doi: 10.1056/NEJMoa2034577 [published Online First: 2020/12/11]
2. Thomas SJ, Moreira ED, Jr., Kitchin N, et al. Safety and Efficacy of the BNT162b2 mRNA Covid-19 Vaccine through 6 Months. N Engl J Med 2021;385(19):1761-73. doi: 10.1056/NEJMoa2110345 [published Online First: 2021/09/16]
3. Doshi P. Does the FDA think these data justify the first full approval of a covid-19 vaccine? British Medical Journal 2021 23rd Aug 2021. https://blogs.bmj.com/bmj/2021/08/23/does-the-fda-think-these-data-justi….
4. UK Health Security Agemcy. COVID-19 vaccine surveillance report: Week 48. 2021
5. Goldberg Y, Mandel M, Bar-On YM, et al. Waning Immunity after the BNT162b2 Vaccine in Israel. New England Journal of Medicine 2021;385:e85. doi: DOI: 10.1056/NEJMoa2114228
6. Doshi P. Pfizer and Moderna’s “95% effective” vaccines—we need more details and the raw data. British Medical Journal 2021 4th Jan 2021. https://blogs.bmj.com/bmj/2021/01/04/peter-doshi-pfizer-and-modernas-95-… (accessed 10th Dec 2021).
7. Thacker PD. Covid-19: Researcher blows the whistle on data integrity issues in Pfizer’s vaccine trial. British Medical Journal 2021;375:n2635. doi: doi.org/10.1136/bmj.n2635
8. Mevorach D, Anis E, Cedar N, et al. Myocarditis after BNT162b2 mRNA Vaccine against Covid-19 in Israel. New England Journal of Medicine 2021;385:2140-49. doi: 10.1056/NEJMoa2109730
9. Garde D. Lavishly funded Moderna hits safety problems in bold bid to revolutionize medicine. STAT News 2017 10th Jan 2017. https://www.statnews.com/2017/01/10/moderna-trouble-mrna/ (accessed 12th Dec 2021).
10. Dan JM, Mateus J, Cato Y, et al. Immunological memory to SARS-CoV-2 assessed for up to 8 months after infection. Science 2021;371:(6529):eabf4063. doi: 10.1126/science.abf4063
11. Singanayagam A, Hakki S, Dunning J, et al. Community transmission and viral load kinetics of the SARS-CoV-2 delta (B.1.617.2) variant in vaccinated and unvaccinated individuals in the UK: a prospective, longitudinal, cohort study. Lancet Infect Dis 2021 doi: 10.1016/S1473-3099(21)00648-4 [published Online First: 2021/11/11]
12. Tanveer S, Rowhani-Farid A, Hong K, et al. Transparency of COVID-19 vaccine trials: decisions without data. BMJ Evid Based Med 2021 doi: 10.1136/bmjebm-2021-111735 [published Online First: 2021/08/11]

================================================

«Ξέρουμε ότι λένε ψέματα, 
Ξέρουν ότι λένε ψέματα, 
Ξέρουν ότι εμείς ξέρουμε ότι λένε ψέματα, 

Ξέρουμε ότι ξέρουν ότι ξέρουμε ότι λένε ψέματα, 
Αλλά εξακολουθούν να λένε ψέματα.» 

 Αλεξάντρ Σολζενίτσιν Ρώσος συγγραφέας και νομπελίστας 

==========================================

Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΑΙ ΕΥΤΕΛΗΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΗΣ ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΕΩΣ (4)

 ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΟΣ ΠΑΝΘΕΙΣΜΟΣO ΕΞΕΛΙΚΤΙΚΟΣ ΠΑΝΘΕΙΣΜΟΣ, λοιπόν, βρίσκεται στο θεμέλιο της απομυθοποιήσεως, του ιστορικισμού και της Εσχατολογίας, με τον οποίο πασχίζουν να φτιάξουν ΝΕΑ Εκκλησία. 

Προπάτωρ της εξελίξεως υπήρξε ο Herbert Spencer. Όπως ο Τζιορντάνο Μπρούνο είχε εξάγει τα συμπεράσματά του απο την αστρονομία του Κέπλερ και κήρυξε την εποχή των επαναστάσεων, στην πραγματικότητα την φιλοσοφία τής περιστροφής, της αστρονομικής περιφοράς των πλανητών, που χάραξε τον υλισμό της αναγεννήσεως. Έτσι και ο Σπένσερ, ολοκλήρωσε τον Δαρβίνο, κηρύσσοντας την εξέλιξη του Σύμπαντος. Την οποία ακολούθησε γρήγορα η εξέλιξη της Βιολογίας, η εξέλιξη στην ψυχολογία κ.τ.λ.

Ο Bruno δέν ερμηνεύθηκε σωστά διότι έντυσε την θεωρία του με Νεοπλατωνικό ένδυμα. Δέν έγινε ποτέ κατανοητό πώς η πίστη της Λατινικής Εκκλησίας ότι ο ήλιος γυρίζει γύρω απο την Γή και ο Θεός δηλαδή γύρω απο τον πάπα, ήταν λιγότερο καταστροφική απο την βεβαιότητα ότι η Γή γυρίζει γύρω απο τον ήλιο. 

Ποτέ τους οι Αρχαίοι φιλόσοφοι δέν είχαν αναθέσει τέτοιο ρόλο στην Γή, ούτε στον ήλιο. Δέν περιφέρονταν σαν τις άδικες κατάρες με σταθερότητα, με την αιώνια επανάληψη του ιδίου, στην οποία καταδικάστηκε ο μοντέρνος κόσμος, ακολουθώντας την αλαζονεία της Επιστήμης. 

Ο Σπένσερ λοιπόν έγραψε και ένα σημαντικό φιλοσοφικό κείμενο, «Οι πρώτες Αρχές», όπου καταστρέφει τα πάντα ορίζοντας την φιλοσοφία σαν Γένος, εισάγοντας ξανά την πρωτόγονη μονοσήμαντη θέση του Παρμενίδη, απο την οποία μας είχε ελευθερώσει ο Πλάτων. «Η γνώση τού πιό υψηλού βαθμού γενικότητος» θα είναι πλέον η φιλοσοφία. Αέρας κοπανιστός. Και οι επιστημονικές αλήθειες, θα συμπληρώσει, αναπτύσσουν, πλαταίνουν και τελειοποιούν τις γνώσεις της κοινής γνώμης. Η φιλοσοφία είναι μία συνεχής πρόοδος ενοποιήσεως. Η πρώτη αρχή είναι μία επαναδιανομή, ένα συνεχές ξαναμοίρασμα της ύλης και της κινήσεως. 

Η απόλυτη ακινησία και σταθερότης, το αμετάβλητο, δέν υπάρχει και έτσι κάθε αντικείμενο, υφίσταται κάθε στιγμή μία μετάλλαξη διαθέσεως. Έτσι φτάνει να ορίσει και την εξέλιξη: «Η εξέλιξη είναι μία συσσωμάτωση, συγχώνευση, έως την ολοκλήρωση, ύλης, η οποία συνοδεύεται απο διασκορπισμό κινήσεως, κατά την οποία η ύλη περνά απο μία ακαθόριστη ομογένεια, ασύνδετη, σε μία καθορισμένη ετερογένεια, συνδεδεμένη, γεμάτη ειρμό, ενώ και η διαφυλαχθείσα κίνηση υφίσταται μία παράληλλη μετάλλαξη». 

Ο Παντοκράτωρ υλισμός της εποχής μας. Αφορά την ενότητα ψυχής και σώματος, το συναμφότερον της νεο-Ορθοδοξίας. Ουδεμίαν σχέσιν έχουσα αυτή η ενότης με τον ΝΟΥ. Και η ηθική χάνει κάθε επαφή της με το Ήθος, καταντώντας μία ηθική προσαρμογή στις συνθήκες της ζωής. Ο Χαμελαίων ανακηρύσσεται ο βασιλιάς των ζώων. 

Πέρασαν χρόνια και καιροί. Ο υλισμός βαπτίστηκε ρεαλισμός, νοησιαρχία, ανακάλυψε νέο μεταφυσικό κέντρο, το αληθινό Εγώ στο κέντρο της συνειδητότητος, ιδεαλισμός, Ρομαντισμός, πέρασε απο επαναστάσεις, γενοκτονίες, για να φτάσει σήμερα στον υπαρξισμό και στο πρόσωπο. Στον Σέλλερ. Έναν μυθικό υπαρξιστή, ο οποίος πέρασε απο την ηθική του Κάντ, όπως αναφέρει ο Γκάνταμερ και άφησε πίσω του συντρίμμια. Ο οποίος απέδειξε ότι οι αξίες είναι υλιστικές και προσαρμοζόμενες, χωρίς συγγένεια με τις αρετές. 

Και στο μικρό του πόνημα «Η θέση του ανθρώπου στον κόσμο», μεταφρασμένο και στα Ελληνικά, κατά πρώτον απο τις εκδόσεις Ροές, γράφει: Το πνεύμα ώς καθαρή επικαιρότητα: «Η αρχαία φιλοσοφία των ιδεών που κυριαρχούσε απο τον Ιερό Αυγουστίνο και εντεύθεν, είχε δεχθεί την αρχή «idée ante res», δηλαδή την ύπαρξη μίας «πρόνοιας» κι’ενός σχεδίου της δημιουργίας, το οποίο προηγείτο της πραγματικότητας του κόσμου. Αλλά οι ιδέες δέν είναι ούτε «πρίν» απο τα πράγματα, ούτε μέσα σ’αυτά, ούτε «μετά» απ’αυτά: είναι μαζί μ’αυτά, και γεννιούνται μέσα στο αιώνιο πνεύμα μόνο κατά την πράξη της αέναης δημιουργίας του κόσμου («Creatio Continua»).

Έτσι όταν σκεπτόμενοι τις ιδέες συμμετέχουμε στις πράξεις αυτού του αιώνιου πνεύματος, δέν θα μπορούσαμε να πούμε ότι βρίσκουμε ή ανακαλύπτουμε απλά κάτι που ήδη υπάρχει, και που ήδη έχει συσταθεί ανεξάρτητα απο μας, αλλά στ’αλήθεια, συμμετέχουμε τότε εσωτερικά στη δραστηριότητα της παραγωγής και γένεσης των ενταγμένων στον Αιώνιο Λόγο, στην αιώνια αγάπη και στην αιώνια επιθυμία ουσιών, ιδεών, αξιών και στόχων που προέρχονται απο το κέντρο και την πηγή των ίδιων των πραγμάτων. 

Και με τί αντικαθίσταται ο Νούς;; Με το “intellectus archetypus”, που αμφισβητούσε,ακόμη και αυτού την ύπαρξη, ο Κάντ, με την ιδεοποίηση, μία ιδιαζόντως πνευματική πράξη, με την πρωτοτυπία αυτού που ονομάζουμε «πνεύμα», με την πράξη της ιδεοποίησης. « Η μεταστροφή του Βούδα δίνει ένα έξοχο παράδειγμα μίας τέτοιας πράξης ιδεοποίησης. Αφού έμεινε για χρόνια μακρυά απο όλες τις αρνητικές εντυπώσεις, τελικά αντικρύζει έναν φτωχό, έναν ασθενή, έναν νεκρό. Και σ’αυτά τα τρία τυχαία δεδομένα, που υπάρχουν έτσι, εδώ και τώρα, βλέπει αμέσως απλά παραδείγματα,μίας ουσιώδους υφής του κόσμου, την οποία αυτά αρκούν για να αποκαλύψουν.

Η σύλληψη λοιπόν των ουσιωδών δομών του κόσμου, ανεξάρτητα απο τον αριθμό των παρατηρήσεων και των συλλογισμών που κάνουμε, και πάνω μόνο σ’ένα παράδειγμα τής ειδητικής περιοχής που εκάστοτε ενδιαφέρει, είναι αυτό ακριβώς που συνιστά την ιδεοποίηση.

Η γνώση που αποκτούμε έτσι, ισοδυναμεί, αν και αποκτημένη με ένα παράδειγμα, πρός την άπειρη καθολικότητα όλων των πιθανών πραγμάτων που είναι της αυτής ουσίας. Οι προφανείς γνώσεις που αποκτώνται μ’αυτόν τον τρόπο ισχύουν επέκεινα των ορίων της αισθητής μας εμπειρίας. Ισχύουν και για κάθε δυνατό κόσμο. Και τις ονομάζουμε a’priori κατά παράδοση. 

Αυτές οι γνώσεις της ουσίας, είναι τα «παράθυρα στο απόλυτο», όπως τις ονόμασε ο Hegel απολυτοποιώντας το πεπερασμένο, πρός το Νιρβάνα στην πραγματικότητα (σ’ αυτά τα παράθυρα θα στηριχτεί η ένωση των Εκκλησιών για την Ειρήνη του κόσμου). Αυτή η ουσία λοιπόν που ανακαλύπτουμε, δέν μπορούμε παρά να την εγγράψουμε στο υπερατομικό πνεύμα, σαν ένα κατηγόρημα του υπερατομικού ens a se (καθεαυτού). Ούτε μπορούμε να νοήσουμε την ύπαρξη μίας τέτοιας ουσίας, χωρίς να την σκεφτούμε ώς μία θέση της αιώνιας ορμής, ώς το δεύτερο κατηγόρημα του ens a se. 

Αυτή η ικανότητα διαχωρισμού ύπαρξης και ουσίας συνιστά τόν θεμελιώδη χαρακτήρα του ανθρώπινου πνεύματος. Αυτό που είναι ουσιώδες στον άνθρωπο δέν είναι η γνώση, αλλά η κατοχή της a’priori γνώσεως ή η ικανότητα σύλληψής της. Η λογική οργάνωση επομένως δέν προϋποθέτει καμμία «σταθερότητα» αλλά υπόκειται στην ιστορική μεταβολή. 

Μόνον ο λόγος είναι σταθερός, σαν διάθεση και ικανότητα επεξεργασίας και σχηματισμού (δυνάμει της λειτουργοποίησης αυτών των ειδητικών προφανείων) νέων πάντοτε μορφών σκέψης, των οποίων πρωτοπόροι είναι καταστάσεις που παρέχει η εμπειρία. 

Η ΥΠΑΡΞΗ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ. Βρισκόμαστε ξανά στην καρδιά της προσωκρατικής φιλοσοφίας. 

Ας δούμε μόνον, πρίν συνεχίσουμε, τί λέει η Ορθοδοξία για την αέναη δημιουργία του κόσμου :

Άγιος Συμεών, ο Ν, Θεολόγος, Ηθικός λόγος Α,β,4: «Τί κάνει λοιπόν ο δημιουργός των όλων και πλάστης του Θεός; Ο οποίος εγνώριζε πρό καταβολής κόσμου ότι ο Αδάμ εμπρόκειτο να παραβεί την εντολή και προόρισε την κατά παλιγγενεσία ζωή και ανάπλαση του με την ένσαρκη γέννηση του μονογενούς Υιού και Θεού;

Συγκρατεί τα πάντα με την δύναμη, την ευσπλαχνία, και αγαθότητα του, αναστέλλει την ορμή όλων των κτισμάτων και υποτάσσει αμέσως τα πάντα μπροστά του. Έτσι ώστε η κτίση, η οποία κατασκευάστηκε για να υπηρετεί τον άνθρωπο, γενόμενη απο τον φθαρτό φθαρτή, όταν εκείνος πάλι, ανακαινισθεί και γίνει πνευματικός, άφθαρτος και αθάνατος, ελευθερωμένη τότε και αυτή απο την δουλεία, αυτή λοιπόν η κτίση να συνανακαινιστεί μαζί του, να αφθαρτωθεί και να γίνει ολόκληρη πνευματική, διότι αυτό το προόρισε ο πολυεύσπλαχνος Θεός και Κύριος πρό καταβολής του κόσμου»

Συνεχίζεται 

Αμέθυστος.

===============================================