Πονάτε και προσεύχεστε για τους συγγενείς σας που βαδίζουν στο δρόμο της απώλειας. = και Μνημονεύουμε γιατί αγαπάμε

Πονάτε και προσεύχεστε για τους συγγενείς σας που βαδίζουν στο δρόμο της απώλειας.

Η θλίψη σας και η προσευχή σας γι’ αυτούς είναι ευάρεστη στο Θεό.

Αν δεν έχει σβηστεί καθετί καλό από τις ψυχές τους, αν υπάρχει ακόμα μέσα τους κάτι, που να επιτρέπει και στην προσευχή σας να καρποφορήσει και στη χάρη του Θεού να ενεργήσει, τότε θα συνέλθουν, θα μετανοήσουν, θα δουν το φως του Κυρίου και θ’ ακολουθήσουν το δρόμο Του.

Να προσεύχεστε όσο μπορείτε πιο εγκάρδια.

Η θερμή και καλοπροαίρετη προσευχή σας δεν θ’ αφήσει αδιάφορες τις ψυχές τους – γιατί οι ψυχές επικοινωνούν μυστικά – και δεν θα μείνει ατελέσφορη:

Θα σκορπίσει τους ολέθριους λογισμούς τους και θα τις οδηγήσει στη θεογνωσία.

Άγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής

=========================================

Μνημονεύουμε γιατί αγαπάμε

Γιατί τα ονόματα;

 Μερικοί ρωτούν γιατί μνημονεύουμε τα ονόματα των κεκοιμημένων και των ζώντων στις προσευχές που κάνουμε γι’ αυτούς. Ο Θεός σαν παντογνώστης που είναι, δεν ξέρει τα ονόματά τους και τις ανάγκες τους;

Όμως αυτοί που μιλούν και σκέπτονται έτσι, ξεχνούν ότι την προσευχή δεν την κάνομε για ενημέρωση του Θεού. Φυσικά ο Θεός δεν έχει ανάγκη τέτοιας ενημερώσεως. Άλλη είναι η σημασία αυτής της προσευχής.

Προσευχόμεθα υπέρ των ζώντων και των μεταστάντων και τους μνημονεύουμε με τα ονόματά τους, για να δείξουμε, ότι τους αγαπάμε με όλη μας την καρδιά. Γιατί δεν είμαστε απλώς συγγενείς ή φίλοι ή γνωστοί, αλλά «αλλήλων μέλη». Μέλη της Μιάς Εκκλησίας. Του Ενός Μυστικού Σώματος του Χριστού.

 Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στη μηχανική και απαθή μνημόνευση των ονομάτων και στην ολοκάρδια προσευχή. Το ένα απέχει από τον άλλο, όσο ο ουρανός από τη γη.

Η προσευχή πρέπει να είναι ειλικρινής εκδήλωση αγάπης. Η αγάπη είναι η πρώτη και μεγάλη εντολή. Γι’ αυτό ο Θεός τη δέχεται. Και γι’ αυτό την περιμένει! Η αγάπη για τους ζώντες και κεκοιμημένους αδελφούς μας είναι χρέος. Το πρώτο από όλα. Κάθε λέξη στην προσευχή, κάθε λέξη που πηγάζει από τα βάθη της καρδιάς, έχει πολλή δύναμη: «Πολύ ισχύει δέησις δικαίου ενεργουμένη», λέγει η Αγία Γραφή.

Και αν έχει τόση μεγάλη σημασία η μνημόνευση των ονομάτων ζώντων και κεκοιμημένων σε οποιαδήποτε προσευχή, πόσο μεγαλύτερη σημασία και αξία έχει, όταν μνημονεύονται τα ονόματα στην ιερότερη προσευχή, στη Θεία Λειτουργία; Στη Θεία Λειτουργία ο ιερέας επισφραγίζει τη μνημόνευση των ονομάτων ζώντων και κεκοιμημένων με τα λόγια «Απόπλυνον, Κύριε, τα αμαρτήματα των ενθάδε μνημονευθέντων δούλων Σου τω αίματί Σου τω αγίω».

Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης

Posted by PROSKINITIS

================================================

Ντροπή μας…

Είναι άξιο προσοχής το πόσο εύκολα κατάφεραν “κάποιοι”

μέσα σε τόσα λίγα χρόνια και άλλαξαν τις έννοιες πολύ σημαντικών λέξεων.

Ο Πατριώτης έχει γίνει ακροδεξιός.

Ο οικογενειάρχης έχει γίνει οπισθοδρομικός.

Ο “πούστης” έχει γίνει γκέι και λοάτκι , είδωλο , και θεωρείται ανώτερος τους φυσιολογικού ατόμου.

Ο παράνομος λαθρο-μετανάστης έχει γίνει “συνάνθρωπος” που πρέπει να προστατέψουμε σαν την καρέτα καρέτα.

Η επιστήμη έχει γίνει “δικτατορία” και δεν δέχεται “αμφιβολίες”, επειδή δεν έχει αποδείξεις.

Η “τσέπη” έχει γίνει μέτρο “ανωτερότητας” και θαυμασμού.

Ο “σκεπτόμενος” έχει γίνει “ψεκασμένος”.

Ο δημοσιογράφος έχει γίνει “κολοφώνας” των κυβερνήσεων.

Η “πανdimiα” έχει γίνει “γρίπη” με θνησιμότητα 0,15%.

Η λέξη “με” έχει γίνει “από”.

Το “φίμωτρο” έγινε “μάσκα”. (Μάσκα φοράμε στα καρναβάλια)

Η λέξη “Ελευθερία” έχει ταυτιστεί με τη λήψη ενός σκευάσματος .

Η λέξη “εκβιασμός” έχει γίνει “υποχρεωτικότητα”.

Η λέξη “ασφάλεια” πάει να ταυτιστεί με την δυστοπική επίδειξη ενός διαβατηρίου σε κάθε πράξη ζωής.

Ο Χριστιανός έχει γίνει “αφελής”.

Και όταν μιλά για τον Θεό του χαρακτηρίζεται ως μάρτυρας του Ιεχωβά .

Η Μακεδονία από Ελληνική, έγινε “και Ελληνική”.

Αλλά ευτυχώς, ο μαλάκας , παραμένει μαλάκας .

Γιατί δεν θα υπήρχε άλλη λέξη να χαρακτηρίσεις όλους εμάς που τα αποδεχόμαστε .

Η λέξη “πείνα” που έρχεται σε λίγο καιρό ελπίζω να φρεσκάρει λίγο την μνήμη μας.

Ντροπή μας .

Είμαστε η ντροπή των προγόνων μας που μας δίδαξαν την σημασία των λέξεων και των αξιών .

Ντροπή μας , γιατί δεχόμαστε ο Διαφθορέας να βρομίζει τις έννοιες της γλώσσας του Θεού

με τα βδελύγματα του.

Ντροπή μας.

Yannis Bakman

============

Μαρία Σ. είπε…

Μην ασχολείστε με τον κόσμο. Εδω και 2300 χρόνια διαβάζουμε το ψαλτήρι όπως μας το παρέδωσαν οι εβδομήκοντα χωρίς να έχει αλλαχτεί ούτε μια λέξη. Στο Σύμβολο της Πίστεως δεν έχει προστεθεί ούτε ένα κόμμα. Ο καίσαρες τον καίσερα και στο Ιησού Χριστό την Δοξολογία.

Λωρίτου Ελένη είπε…

Και αιώνες χρειάστηκαν το ” πού εστιν ” νά γίνει π….

===================================

Ο Τατσόπουλος μετέχει και αυτός σε μια υπερπαραγωγή-σήριαλ με συμπρωταγωνιστή το Μόσιαλο κ.α απορθοδοξιοποίησης, απο-ιστορικοποίησης στον ελλαδικό χώρο!

σ.σ. Εκείνο το «εμβριθείς» τί το θελες φίλε;

Ο κ. Τατσόπουλος μας κοινοποίησε ως μη όφειλε την αποδοκιμασία του για μια τηλεοπτική σειρά. Από πότε εμβριθείς συγγραφείς ασχολούνται με την τβ, το τηλέραμα και τη ραδιοτηλεόραση ; Επίσης οξύμωρο ως κι αντιφατικό είναι το γεγονός ότι τον ενόχλησε η συγκεκριμένη σειρά και δεν τον εξόργισαν τόσα τηλεσκουπίδια τηλεριάλιτι κ.α.  Αφετηριακά η προσέγγισή του υποδηλώνει προκατάληψη κι είναι επιλεκτική που σημαίνει ότι κινδυνεύει εγγενώς να μην είναι κι αντικειμενική.

Είναι προφανές ότι ο κ Τατσόπουλος θέλει να κάνει πολιτική επιχειρεί να επανασυσπειρώσει έναν κόσμο πάνω σε παρωχημένες διαχωριστικές σε μανιχαιστικού τύπου διλλήματα και μάλιστα σε μια περίοδο κρίσιμη.

Αν αποσυσχετίσουμε την παρέμβασή του από τη διαφαινόμενη στόχευση που είναι κυρίως πολιτική απομένει η άποψη του τηλεθεατή Τατσόπουλου. Κατ΄αρχήν όταν άρχισε την παρέμβαση δεν είχε προβληθεί παρά μόνο το 1ο επεισόδιο της σειράς που σημαίνει ότι όσα καταμαρτυρεί στο εν λόγω σήριαλ δεν πρόλαβαν καν να προβληθούν. Προτρέχει βεβιασμένα. Από την α΄του ανάρτηση ακολούθησαν στη συνέχεια ποικίλες παρεμβάσεις όπου ήταν πιο αναλυτικός κι επεξηγηματικός.

Αν κατάλαβα καλά οι κύριες ενστάσεις του:

  • δεν αποδέχεται την ιστορικότητα δηλ. την πραγματικότητα του θρησκευτικού μυστικισμού.
  • ενίσταται ως προς το γεγονός ότι η σειρά είναι μια παραγωγή όπως διατείνεται της μονής Βατοπαιδίου.
  • θεωρεί ότι o ερημίτης ασκητής Παίσιος ήταν ένας λαοπλάνος θεομπαίχτης που χρήζει άλλου τύπου ανάλυσης
  • αντιλαμβάνεται ως επιστροφή στο Μεσαίωνα την Ορθόδοξη Παράδοση.
  • διαβλέπει ότι διακυβεύεται η καρτεσιανή λογική και ο Ορθός Λόγος από την επίκληση της βιωματικής προσέγγισης του μεταφυσικού.
  • το όλο έργο είναι ένα θρησκευτικό παραμύθι που ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα.

Η ιστορία στηρίζεται πρωτίστως σε πηγές. Τα μέχρι τώρα επεισόδια αντλούν όπως διαφαίνεται το περιεχόμενό τους από διεξοδικές γραπτές μαρτυρίες όπως αυτή του Λιβανέζου μοναχού Ισαάκ συνασκητή του Αγίου γέροντα Παισίου που ως βιογράφος του καταθέτει τη μαρτυρία του σε βιβλίο 700 και πλέον σελίδων.

Το πρόβλημα φαίνεται ν’ ανακύπτει αναφορικά με την αυθεντικότητα των βιωμάτων του μεγάλου ασκητή και την αποδοχή ή μη αυτών.

Υπάρχουν διάφορα φιλοσοφικά ρεύματα στην οπτική του θείου. Αγνωστικισμός,ντεισμός- θεισμός, αθεϊσμός, πανθεισμός κ.α Η μη αποδοχή μιας άλλης πραγματικότητας, μιας πιο σπιριτουαλίστικης πραγματικότητας, ενός Πλατωνικού κόσμου των ιδεών αλλιώς, είναι δεδομένη υφιστάμενη και ενστερνιζόμενη από έναν κόσμο όσο κι αντίστοιχες κοσμοαντιλήψεις. Σε αυτή τη λογική δεν κομίζει κάτι καινούργιο η άποψη Τατσόπουλου.

Αυτό που γεννά ερωτηματικά είναι η στάση Τατσόπουλου αφού φαίνεται να αποτελεί μέρος μιας συντονισμένης απόπειρας αποχριστιανοποίησης απορθοδοξιοποίησης αποιστορικοποίησης στον ελλαδικό χώρο. Μετέχει κι ο Τατσόπουλος σε μια υπερπαραγωγή σ΄ ένα σήριαλ με πολλά επεισόδια όπως και ο Μόσιαλος νωρίτερα. Και το ερώτημα είναι υπάρχει ένα αντίστοιχο Βατοπαίδι που προωθεί αυτό τον αφελληνισμό κι αν ναι ποιο είναι κι από που προέρχεται.

Μιλάει για Χιονάτη κι 7 νάνους μόνο που στη σύγχρονη μεταφορά της πρόκειται για πνευματικά νάνους. Αποτυχημένη σύγκριση . Ένδεια φαντασίας…...Όταν οι συγγραφείς στερεύουν έμπνευσης γίνονται .. πολιτικοί.. κι όταν στερέψουν εντελώς γίνονται κριτικοί τηλεοπτικών σήριαλ;

Kαι πάλι με συμπάθεια βλέπουμε την περίπτωση Τατσόπουλου και κάθε Τατσόπουλου που κρίνει εξ ιδίων τ΄αλλότρια….και με περισσότερη συμπάθεια γι αυτόν αφού ”Δρόμος χωρίς Θεό δεν αντέχεται” όπως έγραψε κι ο Νικόλας Βελιμίροβιτς. Κατανοούμε τον πνευματικό άχθο της απέραντης αδειοσύνης . 

Το κενό είναι δυσβάσταχτο…..κι αυτό χωρίς καμιά δόση σαρκασμού αλλά με απόλυτη διάθεση κατανόησης ως προς την προβληματική του.

dimpenews.com

===================================

Αγ. Γρηγόριος Νύσσης – Ερμηνεία του Άσματος Ασμάτων (5)

    ΛΟΓΟΣ Β’

(Άσμα Ασμάτων 1,5-8)

Η ΝΥΦΗ:

«Είμαι μαύρη αλλά όμορφη, κοπέλες (θυγατέρες) της Ιερουσαλήμ,

μαύρη όπως τα αντίσκηνα του Κηδάρ, κι’ όμορφη σαν τα δερμάτινα παραπετάσματα/υφαντά (της σκηνής) του Σολομώντα.

Μη βλέπετε που είμαι έτσι μαυρισμένη, 

επειδή με έκαψε ο ήλιος· 

οι γιοι της μητέρας μου θύμωσαν μαζί μου,

με βάλανε φυλάκισσα (δραγάτισσα) του αμπελιού.

Μα δεν φύλαξα τ’ αμπέλι το δικό μου.

Πες μου εσύ που σ’ αγάπησε η ψυχή μου,

που βόσκεις (τα πρόβατά σου), που σταλιάζεις τα μεσημέρια,

για να μην περιτριγυρίζω αδίκως ανάμεσα στις αγέλες των συντρόφων σου».

Ο ΧΟΡΟΣ

«Αν δεν το ξέρεις από μόνη σου (εάν δεν γνωρίζεις τον εαυτό σου), εσύ ώ όμορφη των γυναικών, βγες ακολουθώντας τα χνάρια των κοπαδιών και βόσκε τα κατσίκια σου κοντά στις μάντρες των βοσκών».

Σε όσα ειπώθηκαν προσθέτει έπειτα τα παρακάτω, με τα οποία διασφαλίζει το νου των μαθητευομένων να μην αποδώσουν στο δημιουργό την αιτία της σκοτεινής μορφής, αλλά ότι την αρχή για τη μορφή αυτή την κάνει η προαίρεση του καθενός.

«Μη βλέπετε», λέει, «που εγώ είμαι μαυρισμένη». Δεν γεννήθηκα έτσι. Ούτε ήταν εύλογο όταν με έπλασαν τα φωτεινά χέρια του Θεού ν’ αποθέσει στη μορφή μου σκοτεινό και μαύρο χρώμα. Δεν ήμουν τέτοια , λέει , αλλά έγινα . Δεν είμαι μαύρη από τη φύση μου , η ασχήμια αυτή παρουσιάστηκε έπειτα , ο ήλιος άλλαξε το χρώμα της μορφής μου από το λευκό στο μαύρο. Γιατί λέει , « ο ήλιος με έκαψε ».

Τί διδασκόμαστε από αυτά ;

Λέει ο Κύριος στους όχλους με την παραβολή, ότι αυτός που σπέρνει το λόγο , δεν τον σπέρνει στην αγαθή μόνο καρδιά · αλλά και αν ακόμα είναι πετρώδη κάποια , κι αν θρασομανούν τ’ αγκάθια σ’ αυτή , κι αν είναι σαν πάροδος δίπλα στο δρόμο και πατημένη , σ’ όλες σκορπίζει τους σπόρους του λόγου από φιλανθρωπία. Κι ερμηνεύοντας την ιδιαιτερότητα κάθε σποράς λέει ότι στην ψυχή με το πετρώδες έδαφος συμβαίνει αυτό , ότι επειδή το σπαρτό δεν ριζώνει βαθιά , αλλ’ αμέσως βλαστάνοντας επιπόλαια προβάλλει το στάχυ , όταν ο ήλιος θερμάνει περισσότερο το έδαφος , επειδή οι ρίζες δεν έχουν υγρασία το φυτό ξηραίνεται . Στην ερμηνεία του “πειρασμό” ονομάζει τον ήλιο.

Από τη δασκάλισσα λοιπόν παίρνουμε αυτό το δίδαγμα, ότι η ανθρώπινη φύση έγινε απεικόνισμα του αληθινού φωτός, στίλβουσα (λάμποντας) μακριά από τις σκοτεινές απεικονίσεις εξαιτίας της ομοιότητάς της με το αρχέτυπο κάλλος.

Ο πειρασμός όμως, προκαλώντας με απάτη τον καύσωνα που φλογίζει, πρόλαβε τρυφερό ακόμα και χωρίς ρίζα το πρώτο φύτρο. Και πριν αποκτήσει σταθερότητα στο αγαθό και πριν με τις φροντίδες της καλλιέργειας δώσει την ευκαιρία στις ρίζες να εισχωρήσουν στο βάθος, ευθύς, αποξηραίνοντας με την παρακοή το θαλερό και χλοερό είδος, το έκαψε και το μαύρισε. Κι αν η εχθρική προσβολή του πειρασμού ονομάζεται ήλιος ας μην ξενιστεί κανένας από όσους ακούν, αφού σε πολλά σημεία προβάλλει το δίδαγμα τούτο η θεόπνευστη Γραφή. Και στη δεύτερη ωδή των Αναβαθμών εγκωμιάζει αυτόν που έχει βοήθεια από τον Κύριο, που κατασκεύασε τον ουρανό και τη γη, για να μην τον κάψει ο ήλιος την ήμερα.

Και ο προφήτης Ησαΐας, προφητεύοντας την ίδρυση της Εκκλησίας, περιγράφει τη ζωή της σαν μια πομπή ζωηρεύοντας το λόγο με τη διήγησή του. Αναφέρει κόρες που τη σηκώνουν στους ώμους και παιδιά που τη μεταφέρουν σε άμαξες αντιμετωπίζοντας με σκιάδια τη φλόγα τού ήλιου.

Με αυτά περιγράφει μ’ αινίγματα το βίο της αρετής , υποδηλώνοντας με τη νηπιακή ηλικία την πρόσφατη γέννηση και την αθωότητα , με τα σκιάδια την ανακούφιση από τον καύσωνα που προέρχεται από την εγκράτεια και την καθαρότητα. Με αυτά διδασκόμαστε ότι πρέπει να σηκώνουμε στους ώμους την ψυχή πού νυμφεύεται το Θεό, την οποία δεν την συνθλίβει η σάρκα , αλλά που κάθεται πάνω στον όγκο του σώματος.

Κι όταν ακούμε άμαξα διδασκόμαστε την εκλάμπουσα χάρη του φωτισμού , που διαμέσου της γινόμαστε παιδιά , που δεν στηρίζομε πια τα πόδια μας στη γη , αλλά μεταφερόμαστε από αυτήν στην ουράνια ζωή . Η ζωή μας πάλι γίνεται σκιερή και δροσερή , αφού σβήσουμε τον καύσωνα με τα σκιάδια της αρετής .

Αυτός λοιπόν είναι ο ήλιος που βλάπτει , όταν δεν εμποδίζεται η φλόγα του από τη νεφέλη του Πνεύματος , που άπλωσε σ’ αυτούς ο Κύριος για να τους σκεπάζει . Γιατί αυτός είναι ο ήλιος που καίει τη λευκή επιφάνεια τού σώματος με την προσβολή των πειρασμών και μαυρίζει την όψη ασχημίζοντάς την .

ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΑΓΡΥΠΝΟ ΤΟ ΝΟΥ ΜΑΣ ΛΟΙΠΟΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΥΠΟΥΛΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΥΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΑΒΑΘΜΙΖΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΣΧΕΤΙΚΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΣΩΤΗΡΑ ΧΡΙΣΤΟ , ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΘΕΛΕΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ , ΤΕΚΝΙΟΝ ΔΟΣ ΜΟΙ ΣΗΝ ΚΑΡΔΙΑΝ , ΕΞΙΣΩΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΠΙΣΤΗ , ΣΑΝ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ , Η ΟΠΟΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ , ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ . 

https://amethystosbooks.blogspot.com/2022/02/5_23.html

================================================

Το περί νοερας προσευχής περιγράφονται θαυμάσια στο βιβλίο « Περιπέτειες ενός προσκυνητού ».

ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

Μετάφρασις: Παντελεήμονος Καρανικόλα
Εκδόσεις ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ από το 1986

Περιεχόμενα

https://religious.gr/04-%CF%83%CE%B5%CE%BB-39-49/25-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%80%CE%AD%CF%84%CE%B5%CE%B9%CE%B5%CF%82-%CE%B5%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%BA%CF%85%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%8D

Τα 24 Κεφ./272 σελδες και ηχητικα…..

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Τό βιβλίο τούτο πού ο συγγραφεύς τον είναι άγνωστος, έγράφηκε πρωτότυπα εις την ρωσσική γλώσσα γύρω εις τό ετος 1853.

Το πρωτότυπο του έργου τούτου ευρέθηκεν εις τό “Αγιον” Ορος τό ετος 1884 οπότε κι έτυπώθηκε εις την πόλι Καζάν πού εύρίσκεται εις τά Ουράλια Όρη.

Από την έκδοσιν αυτή μόνο τρία ή τέσσερα αντίτυπα σώζονται εις τήν Ευρώπη, έξω από την Ρωσσία.

Τό αριστούργημα τούτο όπως τό έχαρακτήρισαν εις την Ευρώπη θεολόγοι πού έντρυφησαν πνευματικά σ αυτό, ομιλεί για εναν ορθόδοξο χριστιανό προσκυνητή, πού ταξειδεύει με την δίψα νά έμβαθύνη εις την γνωσι και τήν εφαρμογή τον ρητοϋ του Αποστόλου Παύλου πού λέγει « άδιαλείπτως προσεύχεστε ».

Ό προσκυνητής τέλος, από ενα μοναχό και μέ την βοήθεια τον βιβλίου «Φιλοκαλία των νηπτικών Πατέρων» κατορθώνει νά μάθη νά έμβαθύνη και νά έφαρμόση, την Αδιάλειπτη προσευχή πού λέγεται και νοερά προσευχή ή προσευχή τής καρδιάς καί συνοψίζεται εις τάς λέξεις «Κύριε Ιησού Χρίστε έλέησόν με».

Επειδή ή πρώτη εκδοσις τον πρώτου μέρους τον βιβλιαρίου γιά τό όποιον ομιλοϋμε, έξαντλήθηκε μέσα σε δύο χρόνια, ο ένθουσιασμός δε πού έκδηλώθηκεν από τούς άναγνώστας και από τον τύπο ακόμη ήτο αυθόρμητος καί μεγάλος, άποφασίσθηχεν ή δευτέρα εκδοσις του πρώτου μέρους, συμπληρωμένη και με τό δεύτερο μέρος αυτοϋ, τό όποιο βοηθει εις τήν πληρέστερη εφαρμογή τής νοεράς προσευχής, παρέχει δε και πλεϊστες άλλες πνευματικες συμβουλές σε κάθε θεοαγάπητο χριστιανό πού φροντίζει για τη σωτηρία του. Εξαντληθείσης καί τής δευτέρας έκδόσεως σε μικρό χρονικό διάστημα, άπεφασίσαμεν την τρίτην έκδοσιν μέ την ελπίδα πάντα, ότι προσφέρομεν τροφήν πνευματικήν εις τους πνευματικούς μας αδελφούς, όλους τούς Χριστιανούς.

Οπως τό πρώτο, έτσι και το δεύτερο μέρος του ιδιαίτερα πνευματικού τούτου βιβλίου, βασίζεται και αντλείται άπό την δόξα και τό εγκαλλώπισμα τής Μιας Αγίας Καθολικής καί Αποστολικής Εκκλησίας μας, πού είναι οι Αγιοι Αύτής Πατέρες, άπ τα συγγράμματα των οποίων οι νεώτεροι Αγιοι, Μακάριος Νοταράς και Νικόδημος Αγιορείτης έδιάλεξαν εξοχα κομμάτια πού άπετέλεσαν την γνώστην ήδη «Φιλοκαλία των Νηπτικών», ή οποία με τού θεοϋ την βοήθεια έξεδόθη σέ 5 πολυτελείς τόμους άπό τούς έκδότας του παρόντος βιβλίου, άξιοτίμους άδελφούς, Αλέξανδρον και Ευάγγελον Παπαδημητριού.

Ό πόθος για πνευματικήν ωφέλεια τών τέκνων τής Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας έκανε καί τούς έκδότας του παρόντος και εμένα, νά άποφασίσουμε τό όλο πνευματικό αύτό πόνημα νά τό παραδώσουμε, σε ένα τεύχος ώλοκληρωμένο, εις τό έλληνικό χριστιανικό πλήρωμα, έχοντας επί πλέον βέβαια την ελπίδα ότι άπό τον πνευματικό καταρτισμό αύτών πού θά ανοίξουν τις σελίδες για νά εντρυφήσουν πνευματικά και νά εφαρμόσουν τό περιεχόμενόν τους, κατά δύναμιν, ϋά δοξάζεται τό όνομα του εν Τριάδι θεοϋ μας, τής πηγής καί δοτήρος κάθε άγαθου καί κάθε εύλογίας.

+ Π.Κ.

====================================================