Το πρώτο Ψυχοσάββατο 2022 στις 26 Φεβρουαρίου – Η «τροφή» των κεκοιμημένων – Τα υλικά που παρασκευάζονται τα κόλλυβα έχουν την σημασία τους.

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ: Οι παλαιότεροι θεωρούσαν γιορτινή ημέρα, το Ψυχοσάββατο. Πίστευαν ότι είχαν τη δυνατότητα, πηγαίνοντας στα κοιμητήρια, να επικοινωνήσουν νοητικά με τους προσφιλείς τους που αναπαύονταν σ’ αυτά.

Έτσι η ημέρα έπαιρνε πανηγυρικό χαρακτήρα. Τα Ψυχοσάββατα στην εκκλησιαστική μας παράδοση είναι δύο: Το ένα είναι το Σάββατο προ των Απόκρεω και το δεύτερο, το Σάββατο προ της Πεντηκοστής.

Το Ψυχοσάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκρεω έχει το εξής νόημα: Η επόμενη ημέρα είναι αφιερωμένη στη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου, εκείνη τη φοβερή ημέρα κατά την οποία όλοι θα σταθούμε μπροστά στο θρόνο του μεγάλου Κριτή.

Για το λόγο αυτό με το Μνημόσυνο των κεκοιμημένων ζητούμε από τον Κύριο να γίνει ίλεως, να σπλαχνισθεί, και να δείξει τη συμπάθεια και τη μακροθυμία του.

Πότε είναι το πρώτο Ψυχοσάββατο 2022 και των Αγίων Θεοδώρων

Αν και όλα τα Σάββατα του έτους είναι αφιερωμένα στις ψυχές των χριστιανών, που έχουν αποβιώσει, με την ελπίδα της ανάστασής τους κατά τη Δευτέρα Παρουσία, σύμφωνα με τις Γραφές, η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία τιμά και ειδικά τη μνήμη τους τα δύο προαναφερθέντα Σάββατα.

Το πρώτο Ψυχοσάββατο του 2022 πέφτει στις 26 Φεβρουαρίου, δυο ημέρες μετά την Τσικνοπέμπτη, ενώ το δεύτερο στις 11 Ιουνίου, μια ημέρα πριν την Πεντηκοστή.

Τα δύο Ψυχοσάββατα τιμώνται από τους πιστούς με μνημόσυνα στις εκκλησίες, τρισάγια στους τάφους των προσφιλών τους προσώπων, μοίρασμα κολλύβων και ελεημοσύνες στους φτωχούς (κάνω ψυχικό).

Πέρα όμως από τα επίσημα ψυχοσάββατα, κατά περιοχές υπάρχουν κι άλλα Σάββατα που αφιερώνονται στη μνήμη των νεκρών, όπως για παράδειγμα το Σάββατο πριν τη γιορτή του Αγ. Δημητρίου στη Θεσσαλονίκη.

Επίσης στην Αθήνα έχουν ακόμη δύο ψυχοσάββατα. Το Σάββατο της Τυρινής και το Σάββατο της πρώτης εβδομάδος των Νηστειών, που είναι γνωστό και σαν Ψυχοσάββατο των Αγίων Θεοδώρων.

Κινητές γιορτές σε σχέση με το Πάσχα 2022

-13/2/2022 Τελώνου και Φαρισαίου – Αρχή Τριωδίου
-20/2/2022 Του Ασώτου
-24/2/2022 Τσικνοπέμπτη
-26/2/2022 Α’ Ψυχοσάββατο
-27/2/2022 Αποκριά (Της Απόκρεω)
-6/3/2022 Αποκριά (Της Τυροφάγου)
-7/3/2022 Καθαρά Δευτέρα
-12/3/2022 Ανάμνηση θαύματος κολλύβων Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος (Ψυχοσάββατο των Αγίων Θεοδώρων)
-13/3/2022 Κυριακή της Ορθοδοξίας
-20/3/2022 Γρηγορίου του Παλαμά
-16/4/2022 Του Λαζάρου
-17/4/2022 Κυριακή των Βαίων
-24/4/2022 Το Άγιο Πάσχα
-25/4/2022 Του Αγίου Γεωργίου
-1/5/2022 Του Θωμά
-11/6/2022 Β’ Ψυχοσάββατο
-12/6/2022 Πεντηκοστή
-13/6/2022 Του Αγίου Πνεύματος
-19/6/2022 Των Αγίων Πάντων

=======================================

Ψυχοσάββατο: Τι συμβολίζουν τα υλικά στα κόλλυβα

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ: Τα Κόλλυβα είναι ένα από τα πιο παλαιά χριστιανικά έθιμα που διατηρήθηκε στη ζωή της Ορθοδόξου Εκκλησίας και συνδέεται άμεσα με τους κεκοιμημένους.

Τα κόλλυβα είναι σιτάρι βρασμένο που κατά κανόνα σήμερα έχει τη μορφή στολισμένου δίσκου με ξηρούς καρπούς, όπως αμύγδαλα , καρύδια, φουντούκια, φιστίκι κ.α και κυρίως ζάχαρη.Τα υλικά που παρασκευάζονται τα κόλλυβα έχουν την σημασία τους.

Τα Κόλλυβα προσφέρονται στους παρευρισκόμενους σε μνημόσυνα στην εκκλησία, αλλά και διανέμονται στη συνέχεια σε συγγενικά ή φιλικά σπίτια. Το έθιμο προέρχεται από τα παλαιότερα χριστιανικά χρόνια και έχει σχέση με τα περίδειπνα των Ελλήνων και άλλων λαών.

Τα υλικά που παρασκευάζονται τα κόλλυβα έχουν την σημασία τους.

Το στάρι: Είναι το σύμβολο της γης και συμβολίζει και τις ψυχές των πεθαμένων.
Το ρόδι: Με αυτό ο Άδης κράτησε την Περσεφόνη στον κάτω κόσμο, βέβαια οι χριστιανοί στο ρόδι συμβολίζουν την λαμπρότητα του παραδείσου.
Τα ασπρισμένα αμύγδαλα: συμβολίζουν τα γυμνά οστά για να μας θυμίζουν την μοίρα που θα έχουμε όλοι.
Τα μπαχαρικά: Είναι τα αρώματα αυτού του κόσμου.
Ο μαϊντανός (σε κάποιες παραλλαγές ο δυόσμος): Είναι η ευχή για ανάπαυση «εν τόπω χλοερώ».
Οι ξηροί καρποί: Είναι η ζωή που αναπαράγεται.
Το τρίμμα από τα στραγάλια ή η φρυγανιά ή το αλεύρι: Συμβολίζει το ελαφρύ χώμα.
Η σταφίδα: Από τα αρχαία χρόνια τον Διόνυσο και την γλύκα της ζωής έως τον Χριστό που είναι η άμπελος. Και τέλος η ζάχαρη συμβολίζει τον γλυκό παράδεισο.

“Θέλει παλληκαριά, για να κοπή η κατάκριση…Κι εγώ, όταν ήμουν νέος, είχα την κατάκριση ψωμοτύρι. Επειδή ζούσα λίγο προσεκτικά και είχα μια ψευτοευλάβεια, ό,τι μου φαινόταν στραβό, το έκρινα…” |Άγιος Παΐσιος

«Άλλη φορά, είπα, δεν θα κρίνης καθόλου. Τελεία- παύλα! Είσαι στραβός και όλα στραβά και ανάποδα τα βλέπεις. Κοίταξε να γίνης σωστός άνθρωπος».

-Γέροντα, τι θα με βοηθήση να μην κατακρίνω;

– Όλα είναι πάντοτε έτσι όπως τα σκέφτεσαι εσύ;

– Όχι, Γέροντα.

– Ε, τότε να λες:

«Δεν σκέφτομαι πάντοτε σωστά πολλές φορές κάνω λάθος. Να, στην τάδε περίπτωση σκέφθηκα έτσι και βγήκε ότι είχα άδικο. Στην τάδε περίπτωση έκρινα και έπεσα έξω, οπότε τον αδίκησα τον άλλον. Επομένως δεν πρέπει να ακούω τον λογισμό μου».

Ο καθένας μας λίγο- πολύ έχει περιπτώσεις που έπεσε έξω στην κρίση του.

Αν φέρη στον νου του τις περιπτώσεις που έκρινε και έπεσε έξω, τότε θα αποφεύγη την κατάκριση. Αλλά και μια φορά να μην έπεσε έξω και να είχε δίκαιο, πού ξέρει τα ελατήρια του άλλου;

Ξέρει πώς έγινε κάτι;

Να μη βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα.

Κι εγώ, όταν ήμουν νέος, είχα την κατάκριση ψωμοτύρι.

Επειδή ζούσα λίγο προσεκτικά και είχα μια ψευτοευλάβεια, ό,τι μου φαινόταν στραβό, το έκρινα.

Γιατί, όταν στον κόσμο ζη κανείς λίγο πνευματικά, μπορεί να βλέπη πολλά κουσούρια στους άλλους και να μη βλέπη αρετές.

Εκείνους που καλλιεργούν την αρετή μπορεί να μη τους βλέπει, γιατί ζουν στην αφάνεια, αλλά να βλέπη τους άλλους που κάνουν αταξίες και να τους κατακρίνη.

«Αυτός, λέει, κάνει έτσι, εκείνος περπατεί έτσι, ο άλλος κοιτάζει έτσι …;».

Ξέρετε τι είχα πάθει μια φορά;

Είχαμε πάει με ένα γνωστό μου να λειτουργηθούμε σε ένα μοναστήρι στο Μονοδένδρι, εννιά ώρες περίπου μακριά από την Κόνιτσα.

Όταν μπήκαμε στον ναό, ο γνωστός μου στάθηκε στο αναλόγιο, για να ψάλη, και εγώ πήγα στο στασίδι πίσω από τον ψάλτη παρακολουθούσα κι έψελνα σιγανά.

Κάποια στιγμή ήρθε μια γυναίκα με μαύρα, σχετικά νέα, στάθηκε δίπλα μου και συνέχεια με κοιτούσε.

Με κοιτούσε, έκανε τον σταυρό της με κοιτούσε, έκανε τον σταυρό της …;

Είχα αγανακτήσει.

Βρέ, παιδάκι μου, έλεγα μέσα μου, τι σόι άνθρωπος είναι αυτή;

Μέσα στον κόσμο, μέσα στην εκκλησία, τί με κοιτάζει έτσι;».

Μόλις λοιπόν τελείωσε η Θεία λειτουργία, πήγε αυτή η μαυροφόρα και παρακάλεσε τον ιερέα να μου πη να πάω στο σπίτι της, γιατί έμοιαζα πολύ με το παιδί της που είχε σκοτωθή στον πόλεμο!

Όταν πήγα στο σπίτι της, είδα την φωτογραφία του παιδιού της πραγματικά, μοιάζαμε σαν αδέλφια!

Αυτή η καημένη με κοιτούσε μέσα στην εκκλησία και έκανε τον σταυρό της σαν να έβλεπε το παιδί της.

Κι εγώ έλεγα: «Την αθεόφοβη, μέσα στην εκκλησία πώς κοιτάζει!».

Ω, μετά ξέρετε πώς με είχε λειώσει αυτό το περιστατικό;

«Για δες, είπα, εσύ να κάνης τέτοιους λογισμούς, ότι ποιος ξέρει τι γυναίκα είναι και μεσ’ στην εκκλησία να μην ντρέπεται καθόλου …; και αυτή η φουκαριάρα να έχη χάσει το παιδί της και να έχη τον καημό της!».

Μια άλλη φορά κατέκρινα τον αδελφό μου που ήταν φαντάρος.

Μου έστειλε μήνυμα ο σιτιστής:

«Έδωσα στον αδελφό σου δύο μπετόνια με λάδι τι έγιναν τα μπετόνια;».

«Μα, αυτός εκεί πέρα, είπα, έφερνε στο σπίτι τους στρατιώτες και τους φιλοξενούσαμε, τώρα πώς τόκανε αυτό, να πάρη λάδι από τον στρατό;».

Οπότε πιάνω και γράφω στον αδελφό μου αγανακτισμένος ένα γράμμα …;

Κι εκείνος μου απαντάει:

«Τα μπετόνια να τα ζητήσης από την νεωκόρο της κάτω εκκλησίας»!

Αυτός το λάδι το είχε στείλει στην εκκλησία της κάτω Κόνιτσας, γιατί ήταν φτωχή.

«Χρόνια πολλά, είπα τότε στον εαυτό μου. Την άλλη φορά κατέκρινες εκείνη την φουκαριάρα τώρα τον αδελφό σου. Άλλη φορά τίποτε-τίποτε!».

Θέλω να πω, όταν είδα ότι έπεφτα έξω στις κρίσεις μου, εξέταζα τον εαυτό μου:

«Στην τάδε περίπτωση είχα πει για τον άλλον ότι ενήργησε έτσι, αλλά τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Άλλη φορά άλλο συμπέρασμα είχα βγάλει κι αλλιώς ήταν».

Έτσι έβαλα τον εαυτό μου στη θέση του.

«Άλλη φορά, είπα, δεν θα κρίνης καθόλου. Τελεία- παύλα! Είσαι στραβός και όλα στραβά και ανάποδα τα βλέπεις. Κοίταξε να γίνης σωστός άνθρωπος».

Και μετά, όταν μου φαινόταν κάτι στραβό, έλεγα:

«Κάτι καλό θα είναι, αλλά εγώ δεν το καταλαβαίνω όσες φορές έβαλα αριστερό λογισμό, έπεσα έξω».

Όταν πλέον σιχάθηκα τον εαυτό μου, με την καλή έννοια, όλους τους δικαιολογούσα, για τους άλλους έβρισκα πάντα ελαφρυντικά και μόνον τον εαυτό μου κατέκρινα.

Αλλά, εάν ο άνθρωπος δεν παρακολουθή τον εαυτό του, όλα τα περνάει απαρατήρητα και μετά στην Κρίση θα είναι αναπολόγητος.

Θέλει παλληκαριά, για να κοπή η κατάκριση…

Άγιος Παΐσιος

(από τον Θεόδωρο Μοσχολιο )

====================================

Ελεν Κέλερ: Η τυφλή και κωφάλαλη φιλέλλην που υποστήριζε ότι η ελληνική γλώσσα είναι η τελειότερη όλων

«Νομίζω ότι τα Ελληνικά είναι η πιο όμορφη γλώσσα που ξέρω. Αν είναι αλήθεια ότι το βιολί είναι το πιο μουσικό από όλα τα όργανα, τότε τα Ελληνικά είναι το βιολί της ανθρώπινης σκέψης. . . Όταν διαβάζω τα ωραιότερα κομμάτια της Ιλιάδας, μια ψυχική δύναμη με ανεβάζει πάνω από τα μικρά και τα καθημερινά. Τα φυσικά μου όρια ξεχνιώνται, κι ο κόσμος μου είναι ψηλά, το μήκος, το πλάτος και το βάθος του ουρανού είναι δικά μου!».

Λόγια μιας ξεχωριστής γυναίκας του προηγούμενου αιώνα, η οποία έμεινε γνωστή στην ιστορία για τη δύναμη της θέλησής της – αν και γεννήθηκε τυφλή και κωφάλαλη κατάφερε να γίνει σπουδαία συγγραφέας και αγωνίστρια, αλλά και για τον αδιαπραγμάτευτο φιλελληνισμό της.

Η Ελεν Κέλερ γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στον Αμερικανικό Νότο, το 1880. Όταν ήταν 19 μηνών, μια αιφνίδια ασθένεια της στέρησε για πάντα το φως και την ακοή της, αφήνοντάς την ένα «αγρίμι», που αδυνατούσε να κατανοήσει τον κόσμο γύρω της… Μέχρι που οι γονείς της προσέλαβαν μια ειδικά εκπαιδευμένη δασκάλα, ικανή να διδάξει στο 7χρονο πλέον παιδί τους, τρόπους και μεθόδους συνεννόησης και κατανόησης του γύρω κόσμου. Και έτσι στην ανθρωπότητα ανέτειλε η μεγάλη συγγραφέας, δασκάλα και αγωνίστρια Ελεν Κέλερ, που δαπάνησε τη μακρά ζωή της βοηθώντας συνανθρώπους της με παρόμοια προβλήματα να γνωρίσουν και αυτοί τον κόσμο!

Η Έλεν Κέλερ γεννήθηκε υγιέστατη σε μια μικρή πόλη της Αλαμπάμα τον Ιούνιο του 1880. Η οικογένειά της δεν ήταν ιδιαίτερα ευκατάστατη και ζούσε σε μια μεγάλη φάρμα, κληρονομιά ενός προπάππου, όπου ασχολιόταν με την καλλιέργεια του βαμβακιού.

Σε ηλικία 19 μηνών νόσησε από οστρακιά (ή μηνιγγίτιδα) κι έτσι έχασε την ακοή και την όρασή της. Καθώς η ακοή είναι καθοριστικός παράγοντας για την ανάπτυξη της ομιλίας, η μικρή Έλεν δε μπορούσε να μάθει να μιλάει κι απομονώθηκε από τον γύρω κόσμο της, μη έχοντας σχεδόν κανένα τρόπο επικοινωνίας μ’ αυτόν. Στο πλαίσιο της παρέας που έκανε – μέχρι να χάσει την ακοή και την όρασή της – με την κόρη της μαγείρισσας του σπιτιού, είχε βρει κάποιους τρόπους επικοινωνίας, κυρίως με τα χέρια, τους οποίους διατήρησε και μετά την ασθένειά της. Με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, επικοινωνούσε επίσης μέσω διαφόρων σημάτων που έκανε με τα χέρια ή και το σώμα της.

Η πορεία της θα μπορούσε να είναι προδιαγεγραμμένη, αν οι γονείς της είχαν επαναπαυθεί: τα χρόνια θα περνούσαν και η Έλεν θα ζούσε τη ζωή ενός φυτού, παρότι οι εγκεφαλικές της λειτουργίες ήταν σε άριστη κατάσταση.

Όταν η Έλεν ήταν 7 ετών, η μητέρα της έτυχε να διαβάσει για την επιτυχημένη διαπαιδαγώγηση ενός άλλου τυφλού και κωφάλαλου κοριτσιού, σε κάποιο άλλο μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Τότε έστειλε Έλεν με τον πατέρα της σε έναν εξειδικευμένο γιατρό στη Βαλτιμόρη. Ο ίδιος τους παρέπεμψε στον Αλεξάντερ Γκράχαμ Μπελ (ναι, τον εφευρέτη της τηλεφωνικής συσκευής!), ο οποίος τότε εργαζόταν στην εκπαίδευση των τυφλών παιδιών. Μέσω αυτού του δικτύου των εκπαιδευτικών, βρέθηκε μια δασκάλα για τη μικρή Έλεν, η οποία θα πήγαινε να μείνει μαζί με την οικογένεια στην Αλαμπάμα, ώστε να αφοσιωθεί πλήρως στο δύσκολο έργο της.

Ελεν Κέλερ: Η τυφλή και κωφάλαλη φιλέλλην που υποστήριζε ότι η ελληνική γλώσσα είναι η τελειότερη όλων

Η ζωή με την πρωτοπόρο δασκάλα Ανν Σάλιβαν

Η εκπαίδευση της Έλεν από την Ανν Σάλιβαν ξεκίνησε το 1887 και η σχέση τους διήρκεσε 49 ολόκληρα χρόνια. Η τότε 20χρονη Σάλιβαν είχε γίνει δασκάλα για τυφλά παιδιά, διότι και η ίδια έπασχε από μια σοβαρή οφθαλμική πάθηση, εξαιτίας της οποίας, με το πέρασμα των χρόνων, θα έμενε εντελώς τυφλή.

Η πρώτη λέξη

Η πρώτη λέξη που προσπάθησε η Σάλιβαν να διδάξει στην Έλεν ήταν η λέξη ”κούκλα”. Η Έλεν αρχικά αντιδρούσε έντονα στις διδακτικές μεθόδους της δασκάλας της, γιατί δε μπορούσε να αντιληφθεί ότι υπήρχε μια λέξη για κάθε αντικείμενο. Η Σάλιβαν αποφάσισε να συνεχίσει τα μαθήματα με την Έλεν σε μια καλύβα που υπήρχε στο κτήμα, ώστε να είναι απομονωμένες και η Έλεν να μπορεί να συγκεντρωθεί σε κάθε μάθημα.

Τότε έγινε το πρώτο μαθησιακό θαύμα. Η Έλεν έμαθε την πρώτη της λέξη. Η Σάλιβαν της έριξε νερό στο χέρι και με κινήσεις της παλάμης της κατόρθωσε να μεταδώσει στην Έλεν τη γνώση ότι αυτό που ρέει στο χέρι της ονομάζεται ”νερό”.

Μέχρι τα βράδυ εκείνης της ημέρας, η Έλεν είχε μάθει συνολικά 30 νέες λέξεις. Είχε βγει από το σκοτάδι, είχε ξαναγεννηθεί, με πρώτη γνώση τη λέξη ”νερό”. Το στοιχείο της φύσης από το οποίο ξεκινάει έτσι κι αλλιώς η ζωή.

Οι σπουδές της Έλεν και η σιδερένια θέλησή της

Η εκπαίδευση με την επίμονη Ανν Σάλιβαν συνεχίστηκε τόσο επιτυχημένα, που η Έλεν πήγε σύντομα σε σχολείο για τυφλά παιδιά, ενώ μόλις ενηλικιώθηκε, ξεκίνησε και ολοκλήρωσε με επιτυχία τις σπουδές της το Κολέγιο Ράντικλιφ. Η πιστή δασκάλα της τη συνόδευε σε κάθε νέο εκπαιδευτικό της βήμα.

Η Έλεν, πανέξυπνη και χαρισματική, μετά τη μέθοδο Μπράιγ και την επικοινωνία με τα χέρια της, άρχισε να μαθαίνει να αρθρώνει ορισμένες λέξεις, προσπαθώντας να αντιληφθεί τον τρόπο παραγωγής ήχου από τις ανθρώπινες φωνητικές χορδές, αγγίζοντας αρχικά το λαιμό των συνομιλητών της. Η θέλησή της ξεπέρασε το φυσικό εμπόδιο κι έτσι κατόρθωσε να παράξει λέξεις.

Η προσωπικότητα της Έλεν Κέλερ

Πολιτικοποιημένη, μέλος του σοσιαλιστικού κόμματος των ΗΠΑ, για τις θέσεις του οποίου αρθρογραφούσε τακτικά, υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ιδιαίτερα των δικαιωμάτων των ανθρώπων με αναπηρίες, φεμινίστρια, πολιτική ακτιβίστρια και συγγραφέας 12 βιβλίων και δεκάδων άρθρων. Η Έλεν, στη διάρκεια της ζωής της, ταξίδεψε σε πάνω από 40 χώρες, έμαθε να γράφει και να διαβάζει σε 5 γλώσσες, γνώρισε ξένες κουλτούρες και πολιτισμούς. Κατάφερε το ακατόρθωτο, ακόμα και μετά το 1936, οπότε έφυγε από τη ζωή η αγαπημένη της δασκάλα.

Στη διάρκεια της ζωής της, αλλά και μετά το θάνατό της, βραβεύτηκε για το έργο της από δεκάδες οργανισμούς, καθώς και από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Λύντον Τζόνσον. Η ζωή της έγινε ταινία το 1962 με τίτλο ”The Miracle Worker”, με πρωταγωνίστριες την Ανν Μπάνκροφτ και την Πάττυ Ντιουκ, που κέρδισαν βραβεία Όσκαρ για την ερμηνεία των ρόλων της Σάλιβαν και της Κέλερ αντίστοιχα.

Η Κέλερ ”έφυγε” την 1η Ιουνίου του 1968, χωρίς ποτέ να νικηθεί από τις σωματικές τις αναπηρίες και τον κοινωνικό αποκλεισμό που υφίστανται ανέκαθεν οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες και ικανότητες.

Την εποχή της παγκόσμιας αναγνώρισής της, έγραψε:

”Αφού δεν υπάρχει βασιλικός δρόμος για την κορυφή, χρειάζεται να προχωρώ με δυσκολία το ανηφορικό μονοπάτι. Πολλές φορές γλιστράω προς τα πίσω, πέφτω. Σηκώνομαι, όμως, γρήγορα και τρέχω ενάντια στα εμπόδια. Συχνά χάνω την διάθεσή μου, αλλά την ξαναβρίσκω και την κρατώ πιο σφικτά. Σέρνομαι τότε προς τα πάνω, κερδίζω κάτι λίγο, αναθαρρώ, αποκτώ πιο πολύ ζήλο, ανεβαίνω ψηλότερα και τότε αρχίζω να βλέπω τον ορίζοντα να πλαταίνει. Κάθε αγώνας που δίνεται είναι μια νίκη”.

Πράγματι, ολόκληρη η ζωή της ήταν μια διαρκής νίκη πάνω στο σκοτάδι, που δε θα πάψει ποτέ να συγκινεί και να δίνει κίνητρο για την αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής σε καθέναν από εμάς.

======================================

24 Φεβρουαρίου / 5 Μαρτίου 1821. Ο Μονόχειρ κυκλοφόρησε από το Ιάσιο προς το «Πανελλήνιο», την επαναστατική του προκήρυξη , με τίτλο «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος», και καλούσε τους Έλληνες να επαναστατήσουν. Ο Υψηλαντης μετέτρεψε με τις παρεμβάσεις του την εθνικοαπελευθρωτική εξέγερση σε Ιακωβίνικη Επανάσταση κατά των Τυράννων , υποσχόμενος «Σύνταγμα» και «Εκλογές.

«Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος», και «Εν τούτω Νίκα» 

 Στις 24 Φεβρουαρίου 1821 , (με το Ιουλιανό), 5 Μαρτίου, (με το νέο), ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κυκλοφόρησε από το Ιάσιο την επαναστατική του προκήρυξη, προς το «Πανελλήνιο», με τίτλο «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος», με την οποία καλούσε τους φίλους της Πατρίδος στα Όπλα.

«Εις τα όπλα λοιπόν φίλοι, η Πατρίς Μάς Προσκαλεί!», έλεγε, υποσχόμενος «Σύνταγμα» και «Εκλογές».

 Ο Υψηλάντης κοινοποίησε την προκήυρηξη στις ευρωπαϊκές Αυλές.

 Ο «Τάταρος», (Ταχυδρόμος), που  μετέφερε την προκήρυξη και την παραίτηση του Υψηλάντη από το ρωσικό στρατό, προς τον Καποδίστρια και τον Τσάρο που ήσαν στο Τροπάου, πέρασε από την Βιέννη στις 10 Μαρτίου. Έκανε δηλαδή δυο μέρες από το Ιάσιο. Η προκήρυξη έφτασε στον Ρώσο πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη Γκριγκόρι Στρογγανόφ , σε 5 ημέρες. Την 1η/13η Μαρτίου 1821. 

 Μετά την πρώτη προκήρυξη προς το Πανελλήνιον, ο Υψηλάντης εξέδωσε αυθημερόν και την προκήρυξη «προς τους Αδελφούς της Εταιρίας των Φιλικών» , ως Γενικός Επίτροπος της Αρχής με τίτλο «Εν τούτω Νίκα». 

 Η προκήρυξη του Υψηλάντη «προς τους Αδελφούς της Εταιρίας των Φιλικών» αποτελεί την καλύτερη γραπτή απόδειξη για στην ανυπαρξία της «Φιλικής Εταιρείας» που εφηύρε ο Μινχάουζεν-Φιλήμων την πρωταπριλιά του 1834 με απαίτηση της Στοά. 

«Προς τους Αδελφούς της Εταιρίας των Φιλικών», μίλησε ο Γενικός Επίτροπος της Εταιρείας. 

 Το πολιτικό μέλλον της Ελευθέρας Ελλάδος συζητήθηκε για πρώτη φορά από την παρέα των συνωμοτών-επαναστατών που ετοίμαζε από τα Επτάνησα την απελευθέρωση στο πλαίσιο του Ρωσο-τουρκικού πολέμου του 1806. Τότε κατά την σύνταξη του Ελληνικού Μανιφέστου, της Ελληνικής Νομαρχίας, τέθηκαν τα ζητήματα αν το ελεύθερο κράτος θα ήταν Δημοκρατία, αν θα είχε βασιλιά και ποιον, αν θα είχε Σύνταγμα και ποιο, αν θα ήταν ανεξάρτητο ή αυτόνομη ηγεμονία υπό την κηδεμονία άλλης δύναμης και ποιας. 

 Η συζήτηση των «Φιλογενών» που περιελάμβαναν και αριστοκράτες όπως ο Καποδίστριας και «Γιακωβίνους» δεν κατέληξε σε συμφωνία, και το άφησαν για αργότερα. Στην «Ελληνική Νομαρχία» διατυπώθηκε μια αμφίσημη θέση στο ζήτημα της Δημοκρατίας και της Αριστοκρατίας μετά τη Νίκη της επανάστασης. 

 «Η Νομαρχία, αδελφοί μου –έγραφε- ευρίσκεται τόσον εις τη δημοκρατία καθώς και εις την αριστοκρατία, αι οποίαι εις άλλο δεν διαφέρουν, ειμή μόνον. ότι η μεν δημοκρατία κλίνει εις την αναρχία, η δε αριστοκρατία εις την ολιγαρχία. 

Επειδή όμως και εις τας δύο αυτάς διοικήσεις σώζεται η ελευθερία, η εκλογή είναι αδιάφορος. Όθεν, κατά το πλήθος του λαού και κατά το κλίμα ποτέ μεν προτιμάται η μίαν, ποτέ δε η άλλη ». Αυτός ήταν ένας συμβιβασμός, του οποίου η πολιτική βάση διατυπωνόταν ήδη από τον Θούριο. (στίχ. 27, « γιατί κ’ η αναρχία ομοιάζει την σκλαβιά ») .

 Το «Ελληνικό Μανιφέστο», επεξηγούσε ότι, «εις την αναρχίαν ελεύθεροι είναι μόνον οι ισχυρότεροι, εις την Μοναρχία εις, ουδείς εις την Τυραννίαν και όλοι εις την ΝΟΜΑΡΧΙΑΝ». 

Επομένως ελευθερία υπάρχει και εις την «Δημοκρατία» και εις την Αριστοκρατία, αρκεί να υπάρχει «Νομαρχία», αφού, «Ελευθερία είναι η υπακοή εις τους νόμους», τους οποίους οι πολίτες «διέταξαν οι ίδιοι, έτσι ώστε, «υπακούοντάς τους ο καθείς υπακούει εις την θέλησίν του και είναι ελεύθερος». 

 Το ίδιο θέμα το συζητούσαν για εβδομάδες, την άνοιξη του 1820, στην Αγ. Πετρούπολη, όταν ο Καποδίστριας προσέφερε το ελληνικό στέμμα , στον Αλέξανδρο Υψηλάντη. 

 Στην ομάδα με την οποία συζητούσε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ήσαν, τα αδέλφια του, ο Γεώργιος , (που διέμενε επίσης στην Αγ. Πετρούπολη) και ο Νικόλαος, που είχε ανέβη από την Οδησσό, μαζί με τους Κωνσταντίνο Κατακάζη και Γ. Λασσάνη, ο εξάδελφος του και πολιτικός του σύμμαχος, Ιωάννης Μάνος , ο γιατρός από την Οδησσό, Πέτρος Ηπίτης, που ήταν ήδη «Φιλογενής» από το 1816, και ο οποίος αργότερα συνόδευσε τον Υψηλάντη μαζί με τον Ξάνθο και τον Μάνο στο ταξίδι στη Μόσχα, αναλαμβάνοντας αμέσως μετά, τον ρόλο του «Αποστόλου των Εθνών» της Επανάστασης, και ο οποίος κουράριζε τον Αλ. Υψηλάντη. 

 Ο Υψηλάντης έφυγε από την Αγία Πετρούπολη ως μέλλων βασιλεύς των Ελλήνων. 

 Η Ουσία της Παλιγγενεσίας ήταν ο Έλληνας βασιλιάς, που δεν θα άφηνε περιθώρια για Όθωνες , Λεοπόλδους και Γκλίξμπουργκ.  Και ο Υψηλάντης ήταν από Βασιλική Γενιά. 

Στο Κείμενο της επαναστατικής προκήρυξης που εξέδωσε και με το οποίο καλούσε εκ μέρους της πατρίδος τους Έλληνες στα Όπλα, θα έπρεπε Αυτός, ως κληρονόμος των Παλαιολόγων και των Κομνηνών, εκφράζοντας την συνέχεια, να ομιλήσει εκ μέρους του Έθνους. Ακριβώς, όπως μίλησε ο Κολοκοτρώνης στον Χάμιλτον. 

« Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε. Η φρουρά του είχε παντοτινόν πόλεμον με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήταν πάντοτε ανυπότακτα ».

 Στην προκήρυξη προς του Έλληνες της Μολδοβλαχίας αυτή η λογική της «Συνέχειας» εκφράστηκε πλήρως.’

Ο Υψηλάντης μίλησε σαν τον Μέγα Κωνσταντίνο. «Εν τούτω Νίκα». Ιδού η φίλη ημών πατρίς Ελλάς ανυψώνει μετά Θριάμβου τας προπατορικάς της σημαίας! Ο Μωρέας, η Ηπειρος, η Θεσσαλία, η Σερβία, ή Βουλγαρία, τα νησιά του αρχιπελάγους, εν ενί λόγω η Ελλάς άπασα έπιασε τα όπλα, δια να αποτινάξη τον βαρύν ζυγόν των βαρβάρων, και ενατενίζουσα εις το μόνον νικητήριο όπλον των ορθοδόξων, τον τίμιον λέγω και ζωοποιόν Σταυρόν, κράζει μεγαλοφώνως υπό την προστασίαν μεγάλης και κραταιάς Δυνάμεως : Εν τούτω τω σημείω νικώμεν ! Ζήτω η ελευθερία!» .

Τα κείμενα αυτά ήταν έτοιμα από καιρό. Δεν γράφτηκαν στο πόδι. Αντίθετα «στο πόδι» συμπληρώθηκε η προκήρυξη, «Μάχου υπέρ Πίστεως και πατρίδος», η οποία απέκτησε μεγάλη Ιακωβίνικη Επιρροή. 

 Για χρόνια μελετώ και προσπαθώ να εντοπίσω τα πρόσωπα που επέφεραν τις καταστροφικές αλλαγές. Η ευθύνη βεβαίως είναι του Αλέξανδρου Υψηλάντη που την υπέγραψε και των αδελφών του.

 Η προκήρυξη ξεκίναγε “στραβά”, με τον παραλληλισμό με τις ευρωπαϊκές επαναστάσεις. « Πρὸ πολλοῦ οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης, πολεμοῦντες ὑπὲρ τῶν ἰδίων Δικαιωμάτων καὶ ἐλευθερίας αὐτῶν, μᾶς ἐπροσκάλουν εἰς μίμησιν, αὐτοί, καίτοι ὁπωσοῦν ἐλεύθεροι, ἐπροσπάθησαν ὅλαις δυνάμεσι νὰ αὐξήσωσι τὴν ἐλευθερίαν, καὶ δι’ αὐτῆς πᾶσαν αὐτῶν τὴν Εὐδαιμονίαν».

Ενώ στην προκήρυξη για τους Έλληνες ανέφερε απλά «μετά τόσων αιώνων οδύνας απλώνει πάλιν ο Φοίνιξ της Ελλάδος μεγαλοπρεπώς τας πτέρυγας του, και προσκαλεί υπό την σκιάν αυτού τα γνήσια και ευπειθή τέκνα της !». 

 Η Ελληνική Επανάσταση ήταν εθνικοαπελευθερωτική δεν ήταν ταξική δια την «Ευδαιμονίαν».

 Και λίγες γραμμές πιο κάτω, αναφερόταν στους « διεθνιστές γάλλους και γερμανούς του Ναπολέοντα » του οποίους είχαν σκεφτεί να προσλάβουν, αλλά αυτό δεν είχε καμιά θέση στην διακοίνωση προς τον Τσάρο. « πολλοὶ ἐκ τούτων φιλελεύθεροι θέλουσιν ἔλθη, διὰ νὰ συναγωνισθῶσι μὲ ημᾶς ».

 Πιο κάτω έλεγε το αυτονόητο. 

« Εἶναι καιρὸς νὰ ἀποτινάξωμεν τὸν ἀφόρητον τοῦτον Ζυγόν , νὰ ἐλευθερώσωμεν τὴν Πατρίδα , νὰ κρημνίσωμεν ἀπὸ τὰ νέφη τὴν ἡμισέληνον νὰ ὑψώσωμεν τὸ σημεῖον, δι’ οὗ πάντοτε νικῶμεν ! λέγω τὸν Σταυρόν , καὶ οὕτω νὰ ἐκδικήσωμεν τὴν Πατρίδα , καὶ τὴν Ὀρθόδοξον ἡμῶν Πίστιν ἀπὸ τὴν ὰσεβῆ τῶν ἀσεβῶν Καταφρόνησιν. Μεταξὺ ἡμῶν εὐγενέστερος εἶναι , ὅστις ἀνδρειοτέρως ὑπερασπισθῆ τὰ δίκαια τῆς Πατρίδος , καὶ ὠφελιμοτέρως τὴν δουλεύση ». 

Αυτό ήταν το ετοιμο  κείμενο. 

 Και ξαφνικά παρενεβλήθη εντελώς άσχετα το εδάφιον περί εκλογών και Συντάγματος, που κατάστρεψε τον Υψηλάντη και την Επανάσταση. 

 «Τὸ ἔθνος συναθροιζόμενον θέλει ἐκλέξη τοὺς Δημογέροντάς του, καὶ εἰς τὴν ὕψιστον ταύτην Βουλὴν θέλουσιν ὑπείκει ὅλαι μας αἱ πράξεις.» 

 Η προκήρυξη συνέχιζε ομαλά λέγοντας: « Ἂς κινηθῶμεν λοιπὸν μὲ ἕν κοινὸν φρόνιμα, οἱ πλούσιοι ἂς καταβάλωσιν μέρος τῆς ἰδίας περιουσίας, οἱ ἱεροὶ ποιμένες ἂς ἐμψυχώσωσι τὸν λαὸν μὲ τὸ ἴδιόν των παράδειγμα, καὶ οἱ πεπαιδευμένοι ἂς συμβουλεύσωσιν τα ωφέλιμα ». Αν την ξαναδιαβάσουμε χωρίς την παράγραφο των εκλογών και της αγγλικής «Συνταγματικής Δημοκρατίας», αμέσως καταλαβαίνουμε ότι αυτό το εδάφιο είναι «μπάλωμα». 

 Αλλά, ήταν εκτός τόπου και χρόνου. 

Στις 24 Φεβρουαρίου/5 Μαρτίου 1821, η Ελλάδα δεν χρειαζόταν προκήρυξη εκλογών για την εθνοσυνέλευση της «Δημοκρατίας του Μάιντς», αλλά ένα Εθνάρχη, που θα ομιλούσε εκ μέρους του Έθνους

 Λίγο πιο κάτω η προκήρυξη έλεγε: « Ποῖοι μισθωτοὶ καὶ χαῦνοι δοῦλοι τολμοῦν να αντιπαραταχθώσιν ἀπέναντι λαοῦ, πολεμοῦντος ὑπὲρ τῆς ἰδίας ἀνεξαρτησίας; Μάρτυρες οἱ Ἡρωικοὶ ἀγῶνες τῶν προπατόρων μας ».

 Σε αυτό προστέθηκε η φράση:

 « Μάρτυς ἡ Ἰσπανία, ἥτις πρώτη καὶ μόνη κατετρόπωσε τὰς ἀηττήτους φάλαγκας ἑνὸς τυράννου ». 

 Η Ισπανία δεν αναφερόταν για τον πόλεμο της Ιβηρικής αλλά για την εξέγερση του «Φιλελευθερου» τέκνου των Ρότσιλντ, στρατηγού Ραφαέλ ντελ Ριέγκο, που πήρε «Φιλελεύθερο Σύνταγμα» από τον Φερδινάνδο, και δανεικά από το Λονδίνο. 

 Το κλείσιμο της προκήρυξης με του « Τυραννοκτόνους » μπλα-μπλά, κλπ, ηταν επίσης εμβόλιμη, τσόντα , διότι οι Έλληνες δεν εξηγέρθησαν εναντίον του πολιτεύματος αλλά εναντίον του κατακτητή. 

 Εάν δηλαδή ο Τούρκος είχε συνταγματική μοναρχία και πολίτευμα «μέγκλα», ( made in England), ο Έλληνες θα έπρεπε να ήσαν ευτυχείς

 Συμπερασματικά διαπιστώνω ότι εις τον κύκλο περί τον Αρχηγό, έδρασε κάποιος «άγγλος πράκτορας», που πήρε μαζί του τα φοιτηταριά Ιακωβινάκια, και παρέσυραν, τον Αλέξανδρο, που δέχτηκε να βάλει την υπογραφή του κάτω από μια καρμπονάρικη προκήρυξη που στον έστειλε στην αυστριακή φυλακή και καταδίκασε την ελληνική Επανάσταση. 

 Και επιμένω ότι τα σημεία που εντοπίζω προστέθηκαν την τελευταία στιγμή γιατί είναι άσχετα με όλα τα μέχρι τότε δημοσιευμένα κείμενα. 

Ο Υψηλάντης επαναστάτησε με την προκήρυξη αυτή όχι κατά του Σουλτάνου αλλά κατά του Τσάρου

 Σπυρίδων Αλεξάνδρου Χατζάρας 

Φεβρουαρίου 24, 2022

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε…

Την παραμονή της αναχωρήσεως Αυτού δια το εν Vertus στρατόπεδον ο Αυτοκράτωρ με εκάλεσεν εις το γραφείον Του. Ήτο η ενάτη ώρα της εσπέρας. Ο Αυτοκράτωρ μοι εξέφρασε την ευχαρίστησιν και ικανοποίησίν Του εκ της επιτυχίας ,μεθ΄ ην εξεπλήρουν τας διαταγάς Του. Μοι εδήλωσεν ότι απεφάσισεν να με κρατήση στο εξής πλησίον Του, ότι θα με διώριζε Υπουργόν Του επί των εξωτερικών .Παρ΄ ολίγον να μοι λείψουν οι λέξεις, βιάσας όμως εμαυτόν είπον εις τον Αυτοκράτορα ότι η συγκίνησις μου παρείχεν Αυτώ το μέτρον των αισθημάτων ευγνωμοσύνης ων εμφορούμην.
Ακολούθως ο Καποδίστριας εξέφρασε την ανησυχία του πως θα εξυπηρετούσε και τα πατριωτικά του καθήκοντα.

Και ο Αυτοκράτορας Αλέξανδρος ο Α΄ συνέχισε.
Πολύ μεγαλοποιείτε τα πράγματα. Σέβομαι τα αισθήματά σας προς την ιδιαιτέραν πατρίδαν σας και την Ελλάδα και επειδή ακριβώς γνωρίζω τα αισθήματα ταύτα , επιθυμώ να σας κρατήσω πλησίον Μου. Ουδέν δικαιότερον και ωφελιμότερον του να έχουν οι Έλληνες συνήγορον παρ΄ Εμοί εν τω προσώπω υμών. Σας υπόσχομαι ότι όλας τας υποθέσεις τόσον τας ιδιωτικάς όσον και τας δημοσίας , θα τας εμπιστεύομαι εις υμάς. Απόδειξιν τούτου έχετε την στιγμήν ταύτην , διότι εις υμάς έχω αναθέσει αποκλειστικώς τας διαπραγματεύσεις περί των Ιονίων Νήσων. Λοιπόν θάρρος , ελπίδα εις τον Θεόν και καρτερίαν.

Τότε η Αυτού Μεγαλειότης σφίγξασα την χείρα μου , μοι είπεν. Σύμφωνοι λοιπόν , καλή νύκτα.
Την επαύριον ο Αυτοκράτωρ υπέγραψε το διάταγμα δι΄ ου με διώριζε Γραμματέα της Επικρατείας επί των Εξωτερικών,
Η συνάντηση αυτή Καποδίστρια – Τσάρου Αλέξανδρου έγινε μεταξύ 26 Σεπτεμβρίου – 20 Νοεμβρίου 1815, που υπογράφηκε η συνθήκη των Παρισίων. Κατά την γνώμη μου η ημερομηνία θα έπρεπε να εξακριβωθεί και να εορτάζεται ως η ιδρυτική συνθήκη της χώρας μας , διαδηλώνοντας περίτρανα, μια και τα αισθήματα στην χώρα μας είναι κυρίως φιλορωσικά, ότι αποτελούμε δημιούργημά της , αλλά και δορυφόρος της .
Το παραπάνω είναι απόσπασμα από υπηρεσιακή αναφορά του Καποδίστρια , ως εν αργομισθία Υπουργού, στον νέο Τσάρο Νικόλαο, κατά τον Δεκέμβριο του 1826, ενώ ανέμενε , τον διορισμό του ως Κυβερνήτη της επαναστάσας Ελλάδας, ως τον διαβεβαίωναν οι εκπρόσωποι του φιλορωσικού κόμματος , με επικεφαλής τον Κολοκοτρώνη, που με τον ταυτόχρονο διορισμό των Άγγλων Τζωρτζ και Κόχραν , εξασφάλισε την ανοχή του Άμιλτων , που ναυλοχούσε στον Αργοσαρωνικό κόλπο, αιφνιδιάζοντας τους φιλοδυτικούς Κουντουριώτη και Ζαίμη, ως ομολογεί στην εξιστόρησή του στον Τσερτσέτη.
Αρκεί να σκεφτεί κανείς πως με αφορμή τα 200 χρόνια από την επανάσταση ουδείς διανοούμενος και περισσότερο ιστορικός έκανε οποιαδήποτε αναφορά στο κείμενο αυτό.
Η σύγχρονη διανόηση εκτός από αριστεροκρατούμενη , είναι και φιλορώσικη , αποσιωπώντας οποιοδήποτε τεκμήριο της ρώσικης επιρροής. Οι σύγχρονοι τσαράνοι δεν πρέπει να καταλάβουν γιατί τους έχουν δημιουργηθεί τα φιλορώσικα αισθήματα. Αρκεί να τα έχουν. Τα υπόλοιπα αφορούν άλλους. Αυτούς που τους κουμαντάρουν.

=============================================

Ποιοί ΤΥΠΩΝΟΥΝ και ποιοί ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΙ τα χρήματα στον κόσμο; (Έλα ντέ…)

Σχολιο Οδοιπ. Για να μη “ξεχνιομαστε”…. προτου γινουν με αφορμη την Ουκρανια “στιγμιαιες” σκεψεις… ας φρεσκαρουμε μνημες.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ‘ΒΙΝΤΕΟ’ (ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ), ΠΟΥ ΑΠΑΝΤΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΑΣ ΑΠΟΡΙΑ ΚΑΙ «Ξ Ε Ν Τ Υ Ν Ε Ι» ΤΟ ΔΟΛΙΟ ΣΚΗΝΙΚΟ…

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΙΧΝΟΣ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑΣ!

Πώς το αμερικανικό μοντέλο έχει εφαρμοστεί και στην Ευρώπη…

Δήλωση του Αβραάμ Λίνκολν κατά την διάρκεια του Αμερικανικού Εμφύλιου Πολέμου:

«Έχω δυο μεγάλους εχθρούς. Τον στρατό των Νοτίων μπροστά μου και τον στρατό των …Τραπεζιτών πίσω μου! Από τους δυο αυτούς εχθρούς, ο χειρότερος είναι ο …πίσω μου!»

Πότε έκανε αυτή την δήλωση ο Λίνκολν;

Όταν κατά τη διάρκεια του Εμφύλιου οι τραπεζίτες που δάνειζαν το κράτος με 24% τόκο προσπάθησαν να τον αναγκάσουν να τους δίνει τόκο 36%. (!!!)

Τι έκανε ο Λίνκολν; Απλά ενεργοποίησε το δικαίωμα που έχει κάθε κράτος να εκδίδει χρήμα. Έτσι ο Λίνκολν θαρραλέα άρχισε να τυπώνει δολλάρια για τη χρηματοδότηση του

πολέμου, σώζοντας τη χώρα του από τις μελλοντικές πληρωμές των υπέρογκων τόκων προς τις τράπεζες!

Και όλοι γνωρίζουμε τι απέγινε ο Λίνκολν λίγο καιρό μετά…

Δολοφονήθηκε!

Αποτέλεσμα εικόνας για αβρααμ λινκολν

Μετά την δολοφονία του Προέδρου Λίνκολν το 1865 (μέσα σε ένα θέατρο και μάλιστα απο πίσω!) κανένας άλλος πρόεδρος των ΗΠΑ, δεν ΤΟΛΜΗΣΕ να αρνηθεί να δανειστεί η χώρα από τους τραπεζίτες και να μη τους πληρώνει τόκο.

Ή για να ακριβολογούμε, ένας ακόμα Πρόεδρος των ΗΠΑ τόλμησε 100 χρόνια μετά (!) τον Λίνκολν να το ξανακάνει, δηλαδή να ΜΗΝ δανειστεί η χώρα από τις τράπεζες, αλλά να εκδώσει χρήμα χωρίς τόκο, και ο οποίος και αυτός είχε την ίδια κατάληξη με τον Λίνκολν…

Δολοφονήθηκε και αυτός λίγο καιρό μετά την απόφασή του.

Ήταν ο Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντι. Αλλά για να καταλάβουν οι αναγνώστες μας πώς ακριβώς οι μεγαλοτραπεζίτες καταδυναστεύουν τις χώρες και τις οικονομίες, πρέπει να τους εξηγήσουμε τα παρακάτω απίστευτα (ΝΑΙ – ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ), αλλά απόλυτα αληθινά πράγματα.

Ενώ το Σύνταγμα των ΗΠΑ δίνει το δικαίωμα στο Κογκρέσσο να εκδίδει χρήμα, η Αμερικανική Κυβέρνηση έχει μεταφέρει το δικαίωμα της έκδοσης του χρήματος και μάλιστα με επιτόκιο στο ‘Federal Reserve’ το οποίο δεν είναι κρατικό, αλλά ένα ΟΡΓΑΝΟ των μεγάλων Τραπεζών που είναι και οι μέτοχοί του…

Έτσι λοιπόν το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ τυπώνει στα πιεστήριά του το χρήμα, που χρειάζεται η χώρα.

Αμέσως μετά το …δίνει στο ‘Federal Reserve’ δηλαδή στους τραπεζίτες, το οποίο ‘Federal Reserve’, το ΞΑΝΑ-δανείζει πίσω στο Αμερικανικό κράτος με τόκο(!!!)

Σχετική εικόνα

Έτσι για να καταλάβετε: Μόνο ο τόκος που πληρώνουν οι ΗΠΑ στις τράπεζες του ‘Federal Reserve’ για το Αμερικανικό χρέος, φθάνει το χρόνο τα 400 δισεκατομμύρια δολλάρια !!!

Προσέξτε: Πληρώνουν οι Αμερικανοί φορολογούμενοι 400 δισεκατομμύρια δολάρια τόκο στους τραπεζίτες για χρήματα, που έχει τυπώσει το …Αμερικανικό κράτος και τα έχει δώσει δωρεάν (!!!) στους τραπεζίτες (και οι οποίοι τους τα δανείζουν ΠΙΣΩ με τόκο) (!!!)

Βλέποντας ο Πρόεδρος Κέννεντι αυτήν την εξόφθαλμη αδικία για τον Αμερικανικό λαό, αποφασίζει το 1963 με το νόμο Νο: 11110 να πάρει πίσω τις εξουσίες του ‘Federal Reserve’ και να τυπώσει και διανείμει χρήμα, το ίδιο το κράτος,  π α ρ α κ ά μ π τ ο ν τ α ς    τους τραπεζίτες.

Τύπωσε δισεκατομμύρια δολλάρια για τα οποία το Αμερικανικό Δημόσιο, δεν πλήρωνε κανένα τόκο στο ‘Federal Reserve’.

Αποτέλεσμα εικόνας για federal reserve bank

Μάλιστα τα χαρτονομίσματα του Κέννεντι έγραφαν επάνω ‘UNITED STATES NOTE’, αντί του ‘FEDERAL RESERVE NOTE’ που γράφεται πάντα. 

Αυτά τα ‘UNITED STATES NOTE’ χαρτονομίσματα αποτέλεσαν θανάσιμη απειλή για το ‘Federal Reserve’ System και τους τραπεζίτες, αφού τους αφαιρούσαν δισεκατομμύρια δολλάρια ΤΟΚΟΥΣ…

 

Πέντε (5) μήνες μετά το τύπωμα των άτοκων δολλαρίων ο Πρόεδρος Κένεντι δολοφονήθηκε!…

Μετά την δολοφονία του Τζών Κέννεντι, κανένας άλλος Πρόεδρος των ΗΠΑ δεν τόλμησε να κάνει χρήση του νόμου Κέννεντι, παρ’ότι ο νόμος αυτός ισχύει μέχρι σήμερα!!!

Δηλαδή με το νόμο του Κέννεντι θα μπορούσαν οι ΗΠΑ τα περίπου 3 τρισεκατομμύρια δολλάρια που τύπωσαν τα τελευταία 4 χρόνια, να τα τύπωναν και να τα χρησιμοποιούσαν χωρίς καθόλου τόκο.

Αντίθετα όμως τα τύπωσαν, τα έδωσαν στο Federal Reserve (δηλαδή στους τραπεζίτες), για να τα δανειστούν στη συνέχεια με τόκο !!!

Και για όσους είναι ακόμα δύσπιστοι, ας μάθουν τι έλεγε ένας άλλος μεγάλος Αμερικανός Πρόεδρος, ο Τόμας Τζέφερσον (από τους δημιουργούς του Αμερικανικού θαύματος – του τότε, του αληθινού):

«Εάν ποτέ στο μέλλον ο Αμερικανικός λαός επιτρέψει στους τραπεζίτες να ελέγξουν την έκδοση του χρήματος, οι χρηματοδοτικοί οργανισμοί που θα γιγαντωθούν, πρώτα με πληθωρισμό και μετά με ύφεση, θα στερήσουν από τους ανθρώπους την ιδιοκτησία τους, έως ότου τα παιδιά τους ξυπνήσουν άστεγα στην γη, που οι πατεράδες τους κατέκτησαν».

Και για την ιστορία: Οι δολοφόνοι και του Λίνκολν (John Wilkes Booth) και του Κέννεντι (Lee Harvey Oswald) …δολοφονήθηκαν και οι δύο (!) πριν προλάβουν να δικαστούν! (ΔΙΟΛΟΥ ΤΥΧΑΙΟ).

Με αφορμή τα όσα συμβαίνουν και στην Κύπρο να αναλογιστούμε το εξής: το ευρωπαϊκό νόμισμα (euro) τυπώνεται και διαχειρίζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Το Διοικητικό Συμβούλιο, τον Πρόεδρο και τα Μέλη της τα διορίζει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (οι σύνοδος των ηγετών των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΕΕ).

Στην ΕΚΤ συμμετέχουν όλες οι κεντρικές «εθνικές» τράπεζες των κρατών μελών της ΕΕ. Μία από αυτές της Τράπεζες είναι και η Τράπεζα της Ελλάδος, της οποίας τον Διευθυντή ορίζει η εκάστοτε κυβέρνηση, σύμφωνα με τον κανονισμό.

ΟΜΩΣ!!!

Η Τράπεζα της Ελλάδος, είναι μόνο κατ’ όνομα τράπεζα της χώρας μας. Ο Διοικητής και οι δύο Υποδιοικητές διορίζονται με Προεδρικό Διάταγμα με εξαετή θητεία.

Φυσικά και ΔΕΝ ανήκει στο Κράτος και στην Χώρα μας. Αντίθετα τα προνόμια και οι αρμοδιότητες είναι πρόκληση στη λογική μας και επιβεβαίωση όσων αναφέρονται πιο πάνω σχετικά με την Αμερική.

Στο Καταστατικό της στο Άρθρο 5Α αναφέρονατι τα εξής: «κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους, η Τράπεζα της Ελλάδος και τα μέλη των οργάνων της, δεν ζητούν ούτε δέχονται οδηγίες από την Κυβέρνηση, ή οργανισμούς». Γιατί;

Γιατί απλούστατα η Τράπεζα της Ελλάδος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ελληνική.

Εκπροσωπεί τα συμφέροντα των μετόχων της και αναλαμβάνει σύμφωνα με τις οδηγίες της ΕΚΤ την έκδοση του κοινού νομίσματος (ευρώ).

Στο άρθρο 72 του ίδιου καταστατικού αναφέρεται, πως για την Τράπεζα της Ελλάδος ΔΕΝ εφαρμόζονατι οι διατάξεις περί ανωνύμων εταιριών και οι νόμοι περί Τραπεζών!!!

Και επίσης στο άρθρο 73 αναφέρεται, πως η Τράπεζα της Ελλάδος, απαλλάσεται από παντός φόρου, ή τέλους!!!

Ότι συμβαίνει στην Αμερική κατάφεραν να το εφαρμόσουν και στην Ευρώπη…

Δυστυχώς.

Δείτε το ακόλουθο προσεγμένο  ‘βίντεο’ που ΑΝΑΛΥΕΙ ολόκληρη την ιστορία, πίσω από την τρέχουσα οικονομική κρίση και το πώς ο στόχος για παγκόσμιο οικονομικό έλεγχο, κρύβεται πίσω από μια πολύ μικρή, αλλά παρόλα αυτά ΠΑΝΙΣΧΥΡΗ «σ υ μ μ ο ρ ί α» τραπεζιτών, η οποία ΔΡΑ α-νε-νό-χλη-τη, πέρα από κάθε νόμο και κάθε κυβέρνηση.


http://apocalypsejohn.com/pii-tiponoun-pii-diachirizonte-chrimata-ston-kosmo/#

ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ «ΙΩΑΝΝΟΥ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ«

=================================================