Γνωρίζεις την επικρατέστερη αιτία που αρρωσταίνει ο άνθρωπος; {Είσαι σίγουρος πως είναι αυτή που σκέφτεσαι…;;;} – Πρέπει να βασανίζονται έτσι τα παιδιά ; ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΓΛΥΚΑ…….

Το 90% των αιτιών που αρρωσταίνει ο άνθρωπος, είναι η αμαρτία.

Ὁταν λέμε αμαρτία, δεν λέμε την αμετανόητη αμαρτία, 

αλλά την μετανοημένη αμαρτία.

Διότι οι αμετανόητοι, μπορεί να μην αρρωστήσουν ποτέ τους 

και να πεθάνουν υγιέστατοι. 

Αυτή η κατάσταση είναι δείγμα απολύτου εγκαταλείψεως του Θεού καί από τώρα ,  είναι με το εξπρές στην κόλαση.

Δεν θα αρρωστήσει ποτέ, 

δεν θα κλάψει ποτέ, 

δεν θα υποφέρει ποτέ.

Η ασθένεια είναι μια μεγάλη ευλογία 

και ένα μεγάλο δώρο από το Θεό ! 

Δεν είναι τιμωρία. 

Είναι σαν να σου λέει ο Θεός: 

« Κέρδισες ένα λαχείο , το οποίο θα το πληρωθείς στον παράδεισο ! »

~ Γέροντας Εφραίμ Δικαίος Σκήτης Αγίου Ανδρέα Αγίου Όρους

 (“εκλάπη” από την Ελένη Τζαλλα)

========

Πρέπει να βασανίζονται έτσι τα παιδιά;

Posted by PROSKINITIS

Εξαιρετικο ΑλΛΑ ……. για τουλαχιστον “ετοιμους” χριστιανους ….. ΤΟΤΕ γαληνευεις και γινεται εξαιρετικο.....

=======

Για την Α.

Πολλοι (ισως…) στεναχωρουνται ( ισως “κοσμικα ανθρωπινα” δικαιολογημενα… ) ΑΛΛΑ η Α. ξερει οτι την προσεξε ο Θεος….. ΤΟΤΕ ( ισως… ) ειναι γλυκα . Σωστα ;

===================================

– Παλληκαρίδη , άριστα , Βαγόρα , πάντα πρώτος , στους πρώτους πρώτος , άγγελε πατρίδας δοξασμένης …

Γράφει ο
Δρ.Ιωάννης Παρίσης parisis.wordpress.com

Σήμερα θυμόμαστε ξανά με εθνικό ρίγος και συγκίνηση και τιμούμε έναν ήρωα και ποιητή, τον 18χρονο Έλληνα Κύπριο μαθητή, Ευαγόρα Παλληκαρίδη, που τα μεσάνυχτα της 13ης Μαρτίου 1957, ανέβηκε στο ικρίωμα τραγουδώντας την Ελλάδα και την Ένωση. Κι έμεινε Αθάνατος !

Άφησε πίσω του ένα μοναδικό ποιητικό έργο, που μελοποιήθηκε, τραγουδήθηκε και συνεχίζει να τραγουδιέται από όσους Έλληνες επιμένουν να πιστεύουν ότι οι ήρωες της ΕΟΚΑ είναι οι αλατόμητοι νοηματοδότες και φωτοδότες της πορείας μας.

Όσοι ακόμα αισθάνεστε και πιστεύετε ότι το να είσαι Έλληνας είναι ωραίος αγώνας, επιβαλλόμενη αντίσταση, μεγάλη τιμή και περηφάνια, σήμερα ξαναδιαβάστε τα ποιήματα του Βαγορή. Αλλά διαβάστε και ένα ποίημα, που έγραψε το 1957 ο Ρόδιος ποιητής και φιλόλογος, Φώτης Βαρέλης, για την υπέρτατη θυσία του. Θα συγκλονιστείτε !

Σε τούτους τους δύσκολους καιρούς χρειαζόμαστε να θυμόμαστε ξανά και ξανά και να τιμούμε τον ανεπανάληπτο απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ ενάντια στον Εγγλέζο αποικιοκράτη και πώς αξιοπρεπείς λαοί, που σέβονται τον εαυτό τους, ξέρουν να γράφουν και να τιμούν την ιστορία τους.

ΤΟΥ ΒΑΓΟΡΗ *

Εψές πουρνό μεσάνυχτα στης φυλακής τη μάντρα
μες στης κρεμάλας τη θελιά σπαρτάραγε ο Βαγόρας.
Σπαρτάρησε, ξεψύχησε, δεν τ’ άκουσε κανένας.
Η μάνα του ήταν μακριά, ο κύρης του δεμένος,
οι νιοι συμμαθητάδες του μαύρο όνειρο δεν είδαν,
η νια που τον ορμήνευε δεν άκ’σε νυχτοπούλι .
Εψές πουρνό μεσάνυχτα θάψαν τον Ευαγόρα.
Σήμερα Σάββατο ταχιά όλη η ζωή σαν πρώτα.
Ετούτος πάει στο μαγαζί , εκείνος πάει στον κάμπο,
ψηλώνει ο χτίστης εκκλησιά , πανί απλώνει ο ναύτης,
και στο σκολειόν ο μαθητής συλλογισμένος πάει.
Χτυπά κουδούνι, μπαίνουνε στην τάξη του ο καθένας.
Μπαίνει κι η πρώτη η άταχτη κι η τρίτη που διαβάζει,
μπαίνει κι η πέμπτη αμίλητη, η τάξη του Ευαγόρα.
– Παρόντες όλοι;
– Κύριε, ο Ευαγόρας λείπει.

– Παρόντες, λέει ο δάσκαλος · και με φωνή που τρέμει :
– Σήκω, Ευαγόρα, να μας πεις ελληνική ιστορία.
Ο δίπλα, ο πίσω, ο μπροστά, βουβοί και δακρυσμένοι,
αναρωτιούνται στην αρχή, ώσπου η σιωπή τους κάμνει
να πέσουν μ’ αναφιλητά ετούτοι κι όλη η τάξη.
– Παλληκαρίδη, άριστα, Βαγόρα, πάντα πρώτος,
στους πρώτους πρώτος, άγγελε πατρίδας δοξασμένης,
συ, που μέχρι χθες της μάνας σου ελπίδα κι αποκούμπι
και του σχολειού μας σήμερα Δευτέρα Παρουσία.
Τα ‘πε κι απλώθηκε σιωπή πα ‘στα κλαμένα νιάτα,
που μπρούμυτα γεμίζανε της τάξης τα θρανία,
έξω απ’ εκείνο τ’ αδειανό, παντοτινά γεμάτο.

 

*Tο ποίημα, του Φώτη Βαρέλη μετέδωσε ο ραδιοφωνικός σταθμός της Λευκωσίας  (Το παραπάνω κείμενο με το ποίημα το΄έλαβα από τον φίλο Σάββα Ιακωβίδη, αρθρογράφο-αναλυτή της εφημερίδας «Η Σημερινή» της Λευκωσίας) 

https://www.onalert.gr/kosmos/kypros/eyagoras-palikaridis-san-simera-i-ektelesi-tou/100038/

– Παλληκαρίδη, άριστα, Βαγόρα, πάντα πρώτος,
στους πρώτους πρώτος, άγγελε πατρίδας δοξασμένης
……

=================================================

Η ποιήση και η ιστορία του Ευαγόρα Παλληκαρίδη – Απαγχονίστηκε στις 14 Μαρτίου 1957, σε ηλικία μόλις 18 ετών. Ήταν ο τελευταίος αγωνιστής που απαγχονίστηκε από τους Άγγλους …

Δεν υπάρχει κυπριος/κυπρια που να μην γνωρίζει την ιστορία του Ευαγόρα Παλληκαρίδη … ανεξαρτήτως πολιτικής κατεύθυνσης.

Απαγχονίστηκε στις 14 Μαρτίου 1957, σε ηλικία μόλις 18 ετών. Ήταν ο νεαρότερος αλλά και ο τελευταίος αγωνιστής που απαγχονίστηκε από τους Άγγλους αλλα δεν ειναι μόνο αυτο που κάνει την περίπτωση του Ευαγόρα ειδική.

Ο Παλληκαρίδης κατάφερε να μάς δείξει – εστω και λίγο – τον πόνο που ένοιωθε για την πατρίδα του μέσα απο την ποιήση του, τους λίγους στίχους που έγραφε πολεμώντας για την ελευθερία της Κύπρου και για την Ελλαδα. Ποιος 18χρονος θα δήλωνε σήμερα οτι «Ειναι καλό πράγμα να πεθαινει κανείς για την Ελλάδα«;

Ο Ευαγόρας

Γεννήθηκε στην Τσάδα της Πάφου, στις 28 Φεβρουαρίου 1938. Την 1η Απριλίου 1953, ο Ευαγόρας πρωταγωνιστεί σε διάφορες διαδηλώσεις κατά των Άγγλων.

Συγκεκριμένα, στις 2 Ιουνίου θα γινόταν η στέψη της βασίλισσας Ελισάβετ. Στην Αγγλία και σε όλες τις αποικίες γίνονταν προετοιμασίες για το μεγάλο γεγονός. Στην Πάφο στο «Ιακώβιο Γυμναστήριο» αναρτάται η αγγλική σημαία, γεγονός που εξοργίζει τους μαθητές. Παραμονή της στέψης, οι μαθητές της Πάφου και οι φοιτητές του Λιασιδίου Κολεγίου οργάνωσαν διαδήλωση με αίτημα να υποσταλεί η αγγλική σημαία και να εκκενωθεί το γήπεδό τους από στρατιώτες και αστυνομικούς. Ο 15χρονος τότε Ευαγόρας αναρριχάται στον ιστό, κατεβάζει και σκίζει την αγγλική σημαία: το γεγονός αυτό έδωσε το έναυσμα για επέκταση των διαδηλώσεων.

Οι μαθητές και το πλήθος συγκρούονται με την αστυνομία, η οποία ενισχύεται από Τούρκους. Ο διοικητής στέλνει διαταγή να αποσυρθούν οι αστυνομικοί, γιατί δεν έπρεπε η στέψη της βασίλισσας να αμαυρωθεί με αίμα. Έτσι οι μαθητές παρέσυραν ό,τι είχε σχέση με τους εορτασμούς για την στέψη. Η Πάφος έγινε το μόνο μέρος όπου δεν γιορτάστηκε η στέψη. Ο Ευαγόρας συνελήφθη, αλλά αφέθηκε ελεύθερος λόγω της μικρής του ηλικίας.

EOKA

Σε ηλικία 17 χρόνων, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης εγκατέλειψε το σχολείο και εντάχθηκε στις αντάρτικες ομάδες της ΕΟΚΑ. Στις 17 Νοεμβρίου 1955 οι μαθητές του Γυμνασίου συγκεντρώθηκαν και προετοίμαζαν μια διαδήλωση από τις γνωστές που οργάνωνε η ΑΝΕ (Άλκιμος Νεολαία ΕΟΚΑ) ως αντιπερισπασμό. Οι στρατιώτες είχαν διαταγή να πυροβολήσουν αδιάκριτα τους διαδηλωτές. Ο Ευαγόρας συλλαμβάνεται και οδηγείται στο δικαστήριο με την κατηγορία ότι συμμετείχε παράνομα σε οχλαγωγίες. Ο Ευαγόρας δεν παραδέχτηκε την κατηγορία και η δίκη αναβλήθηκε για τις 6 Δεκεμβρίου.

Ήταν η αρχή του τέλους. Μια μέρα πριν τη δίκη, μπαίνει κρυφά στο σχολείο και αφήνει στην έδρα ένα σημείωμα :
   
Παλιοί συμμαθηταί, Αυτή την ώρα κάποιος λείπει ανάμεσά σας, κάποιος που φεύγει αναζητώντας λίγο ελεύθερο αέρα, κάποιος που μπορεί να μη τον ξαναδείτε παρά μόνο νεκρό. Μην κλάψετε στον τάφο του, Δεν κάνει να τον κλαίτε. Λίγα λουλούδια του Μαγιού σκορπάτε του στον τάφο. Του φτάνει αυτό ΜΟΝΑΧΑ.
Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.
Θ΄ αφήσω αδέλφια συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα μεσ΄ τα λαγκάδια πέρα και στις βουνοπλαγιές.
Ψάχνοντας για τη Λευτεριά θα ΄χω παρέα μόνη κατάλευκο το χιόνι, βουνά και ρεματιές.
Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα ΄ρθει το καλοκαίρι
Τη Λευτεριά να φέρει σε πόλεις και χωριά.
Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.
Τα σκαλοπάτια θ΄ ανεβώ, θα μπω σ΄ ενα παλάτι,το ξέρω θαν απάτη, δεν θαν αληθινό.
Μεσ΄ το παλάτι θα γυρνώ ώσπου να βρω τον θρόνο,βασίλισσα μια μόνο να κάθεται σ΄ αυτό.Κόρη πανώρια θα της πω, άνοιξε τα φτερά σουκαι πάρε με κοντά σου, μονάχα αυτό ζητώ.
Γειά σας παλιοί συμμαθηταί. Τα τελευταία λόγια τα γράφω σήμερα για σας. Κι όποιος θελήσει για να βρει ένα χαμένο αδελφό, ένα παλιό του φίλο, ας πάρει μιαν ανηφοριά ας πάρει μονοπάτια να βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Με την ελευθερία μαζί, μπορεί να βρει και μένα. Αν ζω, θα μ΄ βρει εκεί.

Ευαγόρας Παλληκαρίδης    

Στις 18 Δεκεμβρίου 1956 μαζί με άλλους 2 συναγωνιστές του μετέφεραν όπλα και τρόφιμα από την Λυσό. Ξαφνικά βρέθηκαν αντιμέτωποι με αγγλική περίπολο. Οι 2 συναγωνιστές του Ευαγόρα κατάφεραν να διαφύγουν, αλλά ο ίδιος συνελήφθη. Στην κατοχή του είχε ένα οπλοπολυβόλο Μπρεν γρασαρισμένο. Ήταν συνεπώς ανέτοιμο για να χρησιμοποιηθεί. Επίσης κουβαλούσε 3 γεμιστήρες γεμάτες.

Κατηγορήθηκε για κατοχή και διακίνηση οπλισμού και μεταφέρθηκε στη Λευκωσία και η δίκη ορίζεται για τις 25 Φεβρουαρίου. Στη δίκη του ο Παλληκαρίδης δεν άφησε περιθώρια στους δικηγόρους του να τον υπερασπιστούν, αφού παρά τις αντιρρήσεις τους παραδέχθηκε την ενοχή του:
   
Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο.    

Την επόμενη μέρα της καταδίκης του Παλληκαρίδη, οι μαθητές του Γυμνασίου Πάφου απείχαν από τα μαθήματά του σε ένδειξη διαμαρτυρίας και έστειλαν τηλεγράφημα στον Χάρτινγκ, με το οποίο του ζητούσαν να απονεμηθεί χάρη στον Ευαγόρα. Όλος ο κόσμος αρχίζει μια προσπάθεια να σώσει τον νεαρό μαθητή.

Η Ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να αποτρέψει την εκτέλεσή του. Η Κυπριακή αδελφότητα Αθηνών ζητά προσωπική παρέμβαση του βασιλιά Παύλου. Η Βουλή των Ελλήνων στέλνει τηλεγραφήματα προς την Βουλή των Κοινοτήτων και τα Ηνωμένα Έθνη. Ο Αρχιεπίσκοπος Δωρόθεος, ο Χωρεπίσκοπος Σαλαμίνος Γεννάδιος, ο δήμαρχος Λευκωσίας κ. Δέρδης, 40 Εργατικοί Άγγλοι βουλευτές, συντεχνίες, ο Αρχιεπίσκοπος Νοτίου Αφρικής Νικόδημος, ο Αμερικανός Γερουσιαστής Fulton, απλοί πολίτες προσπαθούν να ματαιώσουν αυτή την εκτέλεση.

Ο Χάρτινγκ όμως και η Αγγλική διπλωματία απορρίπτει την απονομή χάριτος.

Ο Ευαγόρας στο τελευταίο γράμμα του γράφει:
   
Θ΄ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ναι το τελευταίο μου γράμμα.
Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι.
Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο;
Όλοι πεθαίνουν μια μέρα.
Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα.
Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί .  

https://www.onalert.gr/san-shmera/h-poihsh-kai-h-istoria-tou-evagora-pallhkaridh/100066/

==================================

« Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον , οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν , ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν , οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν , ἡ Οἰκουμένη ὡς συμπεφώνηκεν , ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν , ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται , ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστὸς ὡς ἑβράβευσεν, οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν Χριστόν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ τοὺς Αὐτοῦ Ἁγίους ἐν λόγοις τιμῶντες, ἐν συγγραφαῖς, ἐν νοήμασιν, ἐν θυσίαις , ἐν ναοῖς , ἐν εἰκονίσμασι… Αὕτη ἡ πίστις τῶν Ἀποστόλων , αὕτη ἡ πίστις τῶν Πατέρων , αὕτη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων , αὕτη ἡ πίστις τὴν Οἰκουμένην ἐστήριξεν »…

Μπορεί να είναι εικόνα ένα ή περισσότερα άτομα και άτομα που στέκονται

Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας σήμερα, τιμοῦμε καί βιώνουμε τόν θρίαμβο τῆς Ἐκκλησίας μας ἀπέναντι σέ ὅλες τίς αἱρέσεις ὅλων τῶν ἐποχῶν. Ὄχι μόνο δηλαδή ὅσες ταλαιπώρησαν τήν Ἐκκλησία ( καί ἔγιναν ἡ αἰτία γιά νά χαθοῦν τόσες ψυχές ) ἕως τόν 9ο αἰώνα καί τό ὁριστικό πέρας τῆς Εἰκονομαχίας , ἀλλά καί ὅλες τις ἐπόμενες μέχρι καί σήμερα.

Ἀλλά φυσικά αὐτό ἔχουν ἐπιλέξει νά μήν τό « θυμοῦνται » οἱ σύγχρονοι ψευδαπόστολοι τῆς μεταπατερικῆς ἀγαπολογίας , αὐτοί πού βρίσκονται σέ μόνιμο ἐναγκαλισμό μέ τόν Παπισμό καί ὅλες τίς προτεστάντικες ψευδεκκλησίες καί λοιπές αἱρέσεις , παραβιάζοντας ἀδιάντροπα τούς Ἱερούς Κανόνες καί ὅλα τα θεσπισθέντα ἀπό τίς Οἰκουμενικές Συνόδους μας .

Ἄς τό θυμόμαστε ὅμως τουλάχιστον ἐμεῖς αὐτό . Καί ἄς διαφυλάξουμε καί τά συγκλονιστικά λόγια τῆς παραπάνω εὐχῆς μέσα μας , σέ μία ἐποχή ὅπου ὁ πόλεμος κατά τῆς ὀρθῆς πίστης κλιμακώνεται σέ πρωτόγνωρα – γιά τή συνολική ἀνθρώπινη Ἱστορία τῶν τελευταίων 2.000 χρόνων – ἐπίπεδα .

Ἕνας σκοτεινός καί λυσσαλέος πόλεμος ὄχι ἀπλώς ἀπό κάποιες μεμονωμένες αἱρέσεις , ἀλλά ἀπό τήν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ , ἡ ὁποία συνοψίζει καί περικλείει μέσα της κάθε αἱρετική καί κακόδοξη διδασκαλία καί ἐτοιμάζει μεθοδικά τό βασικό πρόταγμα τῆς Νέας Τάξης καί τῆς Νέας Ἐποχῆς : τήν ἐπιβολή τῆς παγκόσμιας Πανθρησκείας.

Ἀλλά καί ἕνας φανερός ἐδῶ καί δύο χρόνια πόλεμος ( ξεκάθαρο κομμάτι τοῦ προηγούμενου ) , πού μέ πρόσχημα μία δῆθεν πανδημία πλημμύρισε τή ζωή μας καί μέ ἐπιπλέον ἀποτρόπαιες πλᾶνες καί δυσσεβεῖς κακοδοξίες . Σέ μία μανιασμένη ἀπόπειρα νά μαγαρίσει τήν πίστη μας , νά βεβηλώσει τούς ναούς μας , νά ξαναπάψει την προσκύνηση τῶν ἱερῶν εἰκόνων μας , να μᾶς γεμίσει με βλάσφημες ὑστερίες , νά βγάλει ἐκτός νόμου τή Θεία Λατρεία ,νά κατασυκοφαντήσει μέ δαιμονικές χυδαιότητες ἀκόμη καί τό ἴδιο τό Ἅγιο Ποτήριο.

Ἀπό ἔνα ἀντίχριστο πολιτικό καθεστώς καί μία ζοφερῶς συνοδοιποροῦσα ἐκκλησιαστική διοίκηση . Ἀλλά καί μέ μία συναινοῦσα ἤ σιωπηλά ἀνεχόμενη τίς ἐκτροπές καί τίς βεβηλώσεις ἑλλαδική κοινωνία .

Καί ἐπιτέλους ἄς ἀναλογιστοῦμε ἀκόμη πόσες τρομακτικές συνέπειες , ὅχι μόνο πνευματικές ἀλλά καί ἐθνικές , ζήσαμε ὡς λαός , ὅποτε προδώσαμε τήν πίστη μας . Σέ καιρούς μείζονος ἐθνικής κρίσης , ὅπως αὐτή πού περνᾶμε σήμερα, ὀφείλουμε καί αὐτό κατεπειγόντως νά τό ξαναθυμηθοῦμε , πρίν νά εἶναι πολύ ἀργά.

Στῶμεν καλῶς…”

 Νεκτάριος Δαπέργολας

ἀναλογιστοῦμε ….. Το ερωτημα δεν ειναι ΠΩΣ , ΠΟΥ και με ΠΟΙΟ τροπο θα εκδηλωθει μια αγανακτηση/αντιδραση/εκδηλωση αλλα ΠΟΣΟΙ και ΠΟΙΟΙ θα βρεθουν …. αφου αναλογιστουν….

==================================

~ “Η πιο νόστιμη πίτσα…”

(Αληθινό περιστατικό…)


“Μαμά, αύριο γιορτάζει η δασκάλα μας και θα μας κεράσει πίτσα! Μπορώ να φάω κι εγώ;” είπε το “δευτεράκι” μας, σχεδόν με μια αναπνοή, μόλις ήρθε από το σχολείο. 

Γύρισα να την κοιτάξω και το πρώτο που αντίκρισα ήταν ένα ζευγάρι ορθάνοιχτα μάτια που περίμεναν με μεγάλη αδημονία την απάντησή μου. 

Η επόμενη ημέρα ήταν Τετάρτη, γι΄ αυτό και ήθελε την άδειά μου για το κέρασμα.
Πάντα με δυσκολεύουν αυτού του είδους οι ερωτήσεις. 

Από την μια θέλω να περάσω το μήνυμα πως είναι αναγκαία η σταθερότητα στα πνευματικά θέματα κι από την άλλη ανησυχώ μήπως η απαγόρευση λειτουργήσει αρνητικά. 

Έτσι, η απάντησή μου ήταν…διπλωματική.
“Μπορείς να φας αν θέλεις. Αύριο, βέβαια είναι Τετάρτη, ημέρα νηστείας. Αν όμως δυσκολεύεσαι…”.
Στη διάρκεια της ημέρας με ρώτησε κι άλλες φορές. 

Φαίνεται το θέμα την προβλημάτιζε περισσότερο από ό,τι περίμενα. 

Ίσως, πάλι, να προσπαθούσε να αποσπάσει την πολυπόθητη άδεια, ενώ εγώ μυστικά προσευχόμουν να πάρει την σωστή απόφαση. 

Το βράδυ την είδα που ξεφύλλιζε το βιβλίο που της δώρισε η νονά της για την ιστορία με τους Τρεις Παίδες.
Τελικά η λύση ήρθε από εκεί που δεν το περιμέναμε. 

“Η κυρία δεν μας κέρασε την πίτσα σήμερα! 

Είπε: 

«Αν έφερνα την πίτσα σήμερα, η Πέρσα δεν θα έτρωγε. Γι΄ αυτό, αν και την έχω έτοιμη, θα σας την φέρω αύριο.»
“Μπράβο στην κυρία!” φώναξα κι η έκπληξή μου ήταν διπλή.
Ένιωσα ευγνωμοσύνη για την δασκάλα, που από αγάπη για την μικρή της μαθήτρια, την αντιμετώπισε με σεβασμό και διάκριση. Στις μέρες μας άλλωστε δεν είναι πάντοτε αυτονόητη μια τέτοια συμπεριφορά.
Μα ένιωσα έκπληξη και θαυμασμό και για το παιδί, που μέσα από την σταθερότητά του, ομολόγησε το Χριστό χωρίς να το καταλάβει.
Ευχήθηκα μυστικά οι πρώτοι αυτοί αγώνες να γυμνάσουν σιγά σιγά τη θέλησή της και να βοηθήσουν στο κτίσιμο ενός σταθερού φρονήματος.
Και είμαι σίγουρη πως την επόμενη ημέρα η μικρή μας γεύτηκε την πιο νόστιμη πίτσα…

~ έγραψε η Σύρμω Τουτολίδου

========

Έστω κι αν αυτός αμαρτάνει !

Όσο κακό και αν υπάρχει ο Θεός έχει αγάπη! 

Αν πάψει να αγαπά, τότε ο κόσμος θα καταστραφεί. 

Η αγάπη του Θεού γεννά το έλεος
και με το έλεος του σκεπάζει σήμερα όλο τον κόσμο. 

Η ευσπλαχνία του Θεού εκτείνεται σε όλα τα έργα της δημιουργίας Του. 

Όλα όσα δημιούργησε ο Θεός τα αγαπά! 

Δεν αγαπά όμως, την αμαρτία διότι δεν είναι αίτιος αυτής. 

Όμως αγαπά τον άνθρωπο! 

Έστω κι αν αυτός αμαρτάνει.
 

Όσιος Γέροντας Κλεόπας

http://amfoterodexios.blogspot.com/2020/03/blog-post_11.html

=========================================

ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ – Π. ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΚΑΡΠΑΘΙΟΥ | Ορθόδοξο μονοπάτι

Εξαιρετικά ουσιώδης συνέντευξη του π. Στυλιανού Καρπαθίου στον πολύ αξιόλογο δημοσιογράφο Στέφανο Δαμιανίδη για όλα τα δραματικά θέματα της επικαιρότητας!

Ο π. Στυλιανός Καρπαθίου είναι απόφοιτος της Θεολογικής και της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια Rene Descartes και Sorbonne IV στο Παρίσι, απ’ όπου έλαβε και το Master. Είναι διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών στη Βιοηθική, με θέμα «Ιστορία του ζυγωτού και εξωσωματική γονιμοποίηση».

Κατέχει την ειδικότητα της Ψυχιατρικής. Έχει συγγράψει βιβλία θεολογικού και ιατρικού (στο χώρο της Νευροψυχολογίας), περιεχομένου. Συμμετέχει σε πολλά συνέδρια και ημερίδες. Ως κληρικός διακονεί στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Είναι έγγαμος και πατέρας επτά παιδιών.

Περι Ουκρανικου (Φιλαρετος,Επιφανιος) , περι Εμπλοκης Πολεμου και Προετοιμασια Κυβερνησις και Λαου για υπερασπιση Πατριδος και Πιστεως, περι Νηστειας και Σαρακοστης και τοσα αλλα θεματα που απο το στομα ενος κατα γραΜμα πατερα ιερεα λειτουργουν “θεραπευτικα” σε αυτους που ΑΚΟΥΝ .

================================