Η ΕΝΔΟΞΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ “ΠΡΟΣΩΠΟΥ” ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΜΕΧΡΙ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ – 1 – ΚΑΙ – ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΟΗΘΙΟ ΣΤΗΝ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΣΧΟΛΑΣΤΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ 2

Η ΕΝΔΟΞΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ “ΠΡΟΣΩΠΟΥ” ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟ ΜΕΧΡΙ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ – 1

 Στις πηγές της νεωτερικής θεολογίας (IX)

Αφού προσπαθήσαμε να δούμε με την βοήθεια του Prestige τα καίρια σημεία στην διαμόρφωση της θεολογίας της Αγίας Τριάδος της Ανατολής, θα προσπαθήσουμε να δούμε, με συντομία, τα ίδια σημεία που επέδρασαν στην διαμόρφωση της θεολογίας της Δύσεως και πιο συγκεκριμένα την αυτόνομη πορεία της έννοιας του προσώπου, που γράφει Ιστορία μέχρι στις μέρες μας. Θα χρησιμοποιήσουμε μερικά αποσπάσματα από το κείμενο του ANDREA MILANO, “Η τριάδα των θεολόγων και των φιλοσόφων”.

ΟΙ ΚΑΠΠΑΔΟΚΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ

Ο όρος υπόστασις, στην τριαδολογία, εισέρχεται για πρώτη φορά με τον Ωριγένη. Κατά τον Ωριγένη ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα είναι τρία πράγματα, διακεκριμένα ως προς την ουσία, το υποκείμενον και ως προς την υπόσταση. Εμφανίζεται λοιπόν στα κείμενα του Ωριγένη μία Αγία Τριάδα με τρεις υποστάσεις αλλά ιεραρχημένη σε μειωτικούς αναβαθμούς. Η “θεολογία” του Ωριγένη δημιούργησε τεράστια προβλήματα από τα οποία χρειάστηκε να ελευθερωθεί στην συνέχεια η πατερική θεολογία, όπως αυτό που (άγνωστο σχεδόν σε μας αναδύεται ανεμπόδιστα στις μέρες μας από τον κ. Ζηζιούλα) συνδέει την αιώνια Γένηση του Υιού με την ιδέα της αιώνιας (ab aeterno) Δημιουργίας του κόσμου.

Ενώ λοιπόν στην Ανατολή η θεολογία, με την επιρροή του Ωριγένη βασίστηκε στη διάκριση των τριών υποστάσεων, στη Δύση θεωρούσαν λάθος την διάκριση προτιμώντας την Μοναρχία, την ενότητα.

Στα σίγουρα έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαφωνία, η οποία προκάλεσε σιγά-σιγά και το οριστικό ρήγμα, μια γλωσσική ανεπάρκεια των Ρωμαίων. Η Ελληνική λέξις υπόσταση μεταφραζόταν σαν Substantia (ουσία), αλλά παρότι δεν είναι μακριά σαν σημασία από την υπόσταση, μετά τον λόγο του Τερτυλλιανού για ενότητα ουσίας της Αγίας Τριάδος, unitas substantiae, δεν μπορούσαν πλέον στη Δύση να μην σκανδαλίζονται κάθε φορά που άκουγαν να μιλάνε για τρεις substatiae στον θεό!

Πίσω στην Ανατολή τώρα ξανά, μέσα από την θεολογία του Ωριγένη, ξεπηδούσε ο Άρειος. Για τον οποίο η υπόσταση ήταν ισάξια της ουσίας όπως και για τον Ωριγένη. Για να διατηρήσει δε την διάκριση των υποστάσεων σκέφτηκε πως οι υποστάσεις έχουν μειωτική Ιεραρχία. Έτσι μόνον η υπόσταση του πατρός είναι θεός ενώ οι άλλες δύο είναι κτίσματα, δημιουργήματα του πατρός. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα επιβάλλεται το ομοούσιος στην Σύνοδο της Νίκαιας στα 325. Και παρόλα αυτά ακόμη και στην Νίκαια η υπόστασις συνέχιζε να θεωρείται συνώνυμο της oυσίας.

Με τον Μ. Βασίλειο η υπόστασις αρχίζει να διαφοροποιείται από την ουσία, ώσπου στην Σύνοδο της Κων/πόλεως στα 381, λήγει και η ταυτότης των δύο όρων. Ουσία σημαίνει πλέον το ουσιώδες ή την ουσία του Μοναδικού Θεού και υπόστασις την ιδιαίτερη ύπαρξη ή τον τρόπο υπάρξεως των Τριών της Iδίας Τριάδος. Διότι η ουσία ως προς την υπόσταση είναι όπως το κοινό ως προς το ιδιαίτερο.

Ο Μ. Βασίλειος τονίζει πως οι θείες υποστάσεις δεν δημιουργούν μια ομαδική ενότητα, αλλά μια ενότητα oυσίας. Ο Μ. Βασίλειος επέλεξε τον όρο υπόστασις διότι, λόγω και της ετυμολογίας και λόγω της φιλοσοφικής πυκνότητος, έδινε την δυνατότητα να περιγράψουμε την ύπαρξη ενός ουσιαστικού όντος !

Εξασφαλίζοντας λοιπόν την ορθοδοξία οι Καππαδόκες, έθεσαν ταυτόχρονα και τις ιστορικές και νοητικές προϋποθέσεις της αναπτύξεως της ανθρωπολογίας. Δηλαδή της αυτοκατανοήσεως του ανθρώπου σαν πρόσωπο, κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του αποκεκαλυμμένου Θεού και δωρισμένο ξανά στον άνθρωπο στον Ιησού της Ναζαρέτ. Ο άνθρωπος δεν μπορεί πλέον να είναι ένα απλό μέλος μιας ολότητος (το όλον, το παν, τα πάντα), ένα μέρος που λύεται και διαλύεται στο σύνολο των πραγμάτων, μια φευγαλέα στιγμή μιας άπειρης κοσμογονίας, αλλά αυθύπαρκτο υποκείμενο, μοναδικό και ανεπανάληπτο, μέσα σε μια Ιστορία σωτηρίας ή καταδίκης, της οποίας το Σύμπαν είναι μόνον θέατρο και συνθήκη.

Ο άνθρωπος μπορεί τώρα πια να είναι πρόσωπο !

Αμέθυστος

Αναρτήθηκε από amethystos 

===========

 Πηγές της Νεωτερικής θεολογίας (ΧI)

Στη Σύνοδο της Χαλκηδόνος του 451, αφιερωμένης στην αντιμετώπιση του Νεστοριανισμού και του Μονοφυσιτισμού, ομολογείται η ένωσις εν Χριστώ των δύο ουσιών ή φύσεων[ΔΕΝ ΤΑΥΤΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ], της θείας και της ανθρώπινης. Δεν γίνεται όμως λόγος για «υποστατική ένωση». Ο όρος υπόσταση χρησιμοποιείται μόνον εφόσον εξηγεί και ξεκαθαρίζει τον όρον πρόσωπον. Δεν γίνεται όμως λόγος ούτε για το γεγονός πως η υπόσταση της ενώσεως εν Χριστώ είναι η προϋπάρχουσα του Λόγου. Ποια είναι όμως η σημασία του συνοδικού πιστεύω και των ελληνικών όρων ουσία, υπόστασις, πρόσωπον και των Λατινικών natura (φύσις), subsistenzia (υπόστασις), persona (πρόσωπον); Και πώς μπορούμε να φέρουμε σε συμφωνία τη χρήση αυτών των όρων στη χριστολογία με την προηγούμενη χρήση τους στην Αγία Τριάδα;

Όλες οι έριδες ανάμεσα σε καθολικούς, νεστοριανούς, μονοφυσίτες και ταυτοχρόνως η ένταση ανάμεσα στην Ανατολή και στη Δύση συμπλέκονται και τροφοδοτούνται γύρω από αυτά τα ερωτήματα. Μέσα σε αυτόν τον ορίζοντα των συγκρούσεων εμφανίζεται λοιπόν στην Δύση ο Βοήθιος, ο οποίος δίνει για πρώτη φορά έναν «ορισμό» του προσώπου. Αυτός ο «ορισμός» περνώντας μέσα από απορρίψεις, από αποδοχές, από διορθώσεις και εκλεπτύνσεις διασχίζει τους αιώνες του Μεσαίωνος μέχρι τις απαρχές του μοντέρνου κόσμου. Ο σπόρος του Βοήθιου πάντως έφερε καρπούς.

Επειδή λοιπόν σε όλη τη διαμάχη με τις πιο πάνω αιρέσεις, οι οποίες είναι αντίθετες μεταξύ τους, προβληματίζουν οι όροι πρόσωπον και φύσις – δηλώνει ευθύς εξαρχής ο Βοήθιος – το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι ο ορισμός αυτών των όρων και η διάκρισή τους σύμφωνα με αυτές τις ίδιες τις διαφορές τους. Έτσι, για να καθορίσουμε τι σημαίνει ακριβώς persona, συνεχίζει ο Βοήθιος, πρέπει να γίνει κατανοητό πρώτα απ’ όλα, τι σημαίνει Φύσις.

Δεν μπορεί να υπάρξει μια persona που να μην είναι ήδη μία φύσις, πράγμα που σημαίνει πως η persona (το πρόσωπο) δεν μπορεί να οριστεί χωρίς την Φύση.

Η Φύσις είναι πιο περιεκτική του προσώπου. Και γι’ αυτόν τον λόγο ο Βοήθιος προχωρεί από την Φύση προς το πρόσωπο, με αφαίρεση και συγκέντρωση, με μια καθοδική επέκταση και μια ανοδική κατανόηση, όπως ορίζουν ακριβώς οι λογικοί κανόνες του Πορφύριου.

Γι’ αυτό τον λόγο ο Βοήθιος θέτει την ερώτηση «ποια φύσις είναι ένα πρόσωπο»; Και όχι «πώς και γιατί ένα πρόσωπο είναι μία φύσις». Προχωρά λοιπόν ελέγχοντας τέσσερις ορισμούς της φύσεως, τους τρεις του Αριστοτέλη και τον δεύτερο του Πλάτωνος και Πρόκλου.

Προχωρώντας λοιπόν από το καθολικό προς το συγκεκριμένο και από τη φύση για να ανακαλύψει το πρόσωπο, γράφει:
«Επειδή το πρόσωπο δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την φύση, και επειδή μερικές φύσεις είναι ουσίες, άλλες συμβεβηκότα (ποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί πως υπάρχει ένα πρόσωπο του άσπρου ή του μεγάλου;) συμπεραίνεται πως το πρόσωπο πρέπει να αναζητηθεί ανάμεσα στις ουσίες. Επειδή όμως και πάλι μερικές ουσίες είναι σωματικές (υλικές) και μερικές ασώματες (άυλες), από δε τις σωματικές άλλες είναι ζωντανές άλλες δεν είναι, από τις ζωντανές μερικές είναι αισθητές, άλλες καθόλου, από τις αισθητές μερικές είναι λογικές, άλλες παράλογες, από τις λογικές τώρα, μία απ’ αυτές είναι αΐδια και απαθής από τη φύση της, δηλαδή είναι ο Θεός, η άλλη είναι μεταβλητή και παθητή λόγω της κτιστότητός της, εφόσον και όσον δεν μεταμορφώνεται και αυτή από την απαθή και αΐδια ουσία στην σταθερότητα της απάθειας (Contra Eut. II, 12, 18).

Επειδή όμως τώρα ακριβώς, ομολογούμε το πρόσωπο του θεού, των αγγέλων και των ανθρώπων πρέπει να αποκλείσουμε από τον ορισμό που αναζητούμε, τα άψυχα σώματα (κανείς δεν μπορεί να πει πως μια πέτρα είναι πρόσωπο), τα ζωντανά χωρίς αίσθηση (ούτε ένα δέντρο μπορεί να είναι πρόσωπο), όπως επίσης και τις άλογες ουσίες (ούτε ένα άλογο μπορεί να είναι πρόσωπο), συμπεραίνεται ότι αφού η Φύσις είναι ιδιότης κάθε ουσίας, το πρόσωπο είναι κατηγόρημα μόνο μερικών από τις ουσίες και συγκεκριμένα, των λογικών ουσιών. Και πάλι όμως, επειδή από τις ουσίες μερικές είναι καθολικές και μερικές συγκεκριμένες, το πρόσωπο δεν μπορεί ποτέ του να είναι κατηγόρημα των καθόλου, αλλά μόνον των ατομικών και μοναδικών».

Καταλήγει τοιουτοτρόπως πως εάν το πρόσωπο βρίσκεται μόνον ανάμεσα στις ουσίες και από αυτές μόνον στις λογικές και εάν κάθε φύσις είναι μία ουσία και δεν απαντάται στα καθόλου, αλλά στα άτομα, έρχεται με συνέπεια ο ορισμός του προσώπου: «Sostanza individuale di natura razionale». ΑΤΟΜΙΚΗ ΟΥΣΙΑ ΛΟΓΙΚΗΣ ΦΥΣΕΩΣ! (Contra Eut. IIΙ, 1-6).

Ο λόγος αυτός του Βοήθιου έπαιξε μεγάλο ρόλο στην Δυτική σκέψη και γι’ αυτό τον παρουσιάσαμε ολόκληρο. Παρουσιάζει όμως και πολλά κενά τα οποία μπορούμε να δούμε αμέσως παρακάτω! Κατ’ αρχάς ο θεός τοποθετείται στο τέλος της αλληλουχίας Φύσις – ουσία – σωματική – αισθητή – λογική – άυλη, ως εκ φύσεως. Μπορούμε όμως να ορίσουμε τον θεό σαν «σωματική ουσία»; Ο Βοήθιος θέλει να αγκαλιάσει σε έναν και μοναδικό ορισμό γη και ουρανό μαζί: τον θεό, τους αγγέλους, τον άνθρωπο (Contra Eut. II, 37). Θέλει να αντιμετωπίσει τα Χριστολογικά προβλήματα χωρίς να αφήσει απ’ έξω τα Τριαδολογικά. Αλλά ταυτόχρονα, στο βάθος, το μέτρο όλων των ορισμών του είναι ο άνθρωπος. Το αποτέλεσμα που επιτυγχάνει, ισχύει για τον άνθρωπο, πολύ λιγότερο για τον Χριστό, και καθόλου για τον Θεό. Μπορεί να ορισθεί ο θεός σαν «ατομική ουσία λογικής φύσεως»;! Πώς μπορεί να εξατομικευθεί ο Θεός; Η «αρχή της εξατομικεύσεως» εξαρτάται από τα συμβεβηκότα (όπως το ήθελε ο Πορφύριος;) ή από την ουσία (όπως δίδασκε ο Αριστοτέλης;). Εάν στον θεό δεν υπάρχουν συμβεβηκότα πώς θα μπορέσει να εξατομικευθεί ο Θεός; Και αν ο Θεός είναι Μονάς και Τριάς, πώς θα μπορέσει να εξατομικευθεί σαν Μονάς και Τριάς; Πώς θα πούμε τον Θεό λογικό, δεν είναι υπέρλογος;

Ο Βοήθιος δεν σταματά όμως μόνον στον ορισμό του προσώπου! Προσθέτει πως ο άνθρωπος διαθέτει: Μια ουσίωση (subsistentia) καθότι δεν συνάπτεται σε κανένα υποκείμενο, μια υπόσταση (substantia) καθώς λειτουργεί σαν υποκείμενο για άλλα πράγματα τα οποία δεν είναι ουσιωμένα, τέλος ένα πρόσωπο (persona) διότι είναι λογικό άτομο.

Χρησιμοποιεί οπωσδήποτε τον Αριστοτελικό ορισμό του ανθρώπου «ζώο λογικό και θνητό» αλλά τον μεταμορφώνει ολοκληρωτικά. Όχι μόνον σταθεροποιεί τον δεσμό ατόμου και ουσίας αλλά δυναμώνει και την ουσιότητα μέσω του αυθύπαρκτού της, του αυθυποστάτου της και όλα αυτά λόγω της βασικής του κατανοήσεως του Είναι και της γλώσσας σαν εκφράσεις του ΕΙΝΑΙ.

Η ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗ ΚΡΙΤΙΚΗ: ΘΩΜΑΣ ΑΚΙΝΑΤΗΣ


Ο Θωμάς Ακινάτης εκλεπτύνει τον ορισμό του Βοήθιου, από το ένα μέρος την «λογική ουσία» στην προοπτική της subsistentia δηλαδή του είναι εις εαυτόν και προς εαυτόν, και από το άλλο της
«λογικής φύσεως» στην πιο πλατιά προοπτική της νοήσεως.

Όμως το είναι εις εαυτόν και προς εαυτόν δεν το ‘χει ο άνθρωπος από μόνος του. Το είναι του ανθρώπου είναι περισσότερο το ex-sistere. O άνθρωπος σαν πρόσωπο δεν «είναι» το ΕΙΝΑΙ, αλλά «έχει» το Είναι, το esse subsistens, διότι τα λαμβάνει από τον Κύριο ο οποίος αυτός ο ίδιος είναι εις εαυτόν και προς εαυτόν.

Μια άλλη ιδιοφυής κίνηση του Ακινάτη ήταν ο συνδυασμός του Βοήθιου με τον Αυγουστίνο. Δίνει έτσι την δυνατότητα στον όρο πρόσωπο, μεταφερόμενος στον θεό να διαγράφει l’ esse-ad-alium (είναι προς άλλον) και τοιουτοτρόπως ταυτίζει στην Τριάδα το πρόσωπο με την σχέση. Διατηρείται όμως παρόλα αυτά, λέει ο Ακινάτης, η δυνατότης του προσώπου να διαγράφει και το είναι εις εαυτόν (esse-ad-se) και όχι μόνον το είναι-προς-άλλον (esse-ad-alium), επειδή στον θεό αυτός ο όρος σημαίνει σχέση, όχι όμως με τον τρόπο της σχέσης αλλά με τον τρόπο της ουσίας. Δηλαδή το πρόσωπο είναι και σχέση και ουσία. Στον θεό λοιπόν υπάρχουν τρία πρόσωπα αλλά μπορούμε να πούμε επίσης πως είναι ένα προσωπικό ΕΙΝΑΙ.

Επιστρέφοντας στον άνθρωπο τώρα, ο μαθητής του Βοήθιου Ακινάτης, δηλώνει πως η συγκεκριμένη μοναδικότης, καθότι πρόσωπο, δεν διαλύεται στο γένος και στο είδος αλλά είναι αυθύπαρκτη: είναι εις εαυτόν και προς εαυτόν. Αυτό το αυθύπαρκτο ή υπαρκτική κίνηση, υπαρκτική πράξη (actus essendi) έρχεται στον άνθρωπο από την ουσιώδη του μορφή, την ψυχή, δημιουργημένη Δημιουργικά απευθείας από τον θεό. Είναι η ψυχή η οποία τυλίγει όλο τον άνθρωπο σαν πρόσωπο και τον συνέχει στην σωματικότητά του!

Ο άνθρωπος σαν άτομο υπόκειται στα άστρα, αλλά σαν πρόσωπο μπορεί να τα κυριεύσει. Λόγω ακριβώς του αυθύπαρκτου του προσώπου ο άνθρωπος μπορεί να ξεδιπλώσει την λογική του, αποτελούμενη από νόηση και θέληση. Η αυτοσυνειδησία και η αποφασιστικότης του ανθρώπου, οι μεγαλύτεροι τίτλοι της αξιοπρέπειάς του, ριζώνουν σ’ αυτή τη βάση: το πρόσωπο στο οποίο ανήκουν, είναι αυθύπαρκτο, υπάρχει δηλαδή εις εαυτόν και προς εαυτόν. Λόγω δε του γεγονότος πως είναι αδύνατον να χαθεί, να εκποιηθεί, να μηδενιστεί το «υπαρκτό», το existere, γίνεται εφικτό στον άνθρωπο να πραγματοποιηθεί στην δι-υποκειμενικότητα και στην κοινωνία!

Αυτό το existere του προσώπου είναι η καινοτομία του Ακινάτη σε σχέση με τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, για τους οποίους το θέμα αυτό ήταν αδύνατον καν να τεθεί λόγω της απολυτότητος που το χαρακτηρίζει, δηλαδή λόγω της παραδοξότητος της χριστιανικής έννοιας της υπάρξεως, η οποία στηρίζεται στην πίστη της Δημιουργίας εκ του Μηδενός. Η σύγχρονη έννοια της υπάρξεως όπως εξελίχθηκε και απο-χριστιανίστηκε από τον Ακινάτη μέχρι τον Σαρτρ, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι μια οντολογία χριστιανο-θωμιστική χωρίς το δόγμα της Δημιουργίας.

Οπωσδήποτε υπήρξαν αντιρρήσεις και από μέρους των Λατίνων θεολόγων. Όλοι τους ομολογούσαν πως το πρόσωπο των Καππαδοκών πατέρων «individuum naturae communis», άτομο κοινής φύσεως, είναι πιο ακριβές και πιο μεγαλόπνοο, αλλά παρόλα αυτά η χριστιανο-φιλοσοφική κατασκευή των Βοήθιου, Ακινάτη, παρέμεινε κυρίαρχη, διότι ο Ακινάτης είχε την εξυπνάδα να δηλώσει πως ένας ορισμός του προσώπου μπορεί να είναι καθολικώς έγκυρος λόγω αναλογίας!

Έτσι λοιπόν η αξιοπρέπεια του ανθρώπου, κάθε μοναδικού ανθρώπου, που υπάρχει και διαθέτει νόηση και ελευθερία, εκφράζεται πλέον τέλεια στον ορισμό του σαν ΠΡΟΣΩΠΟ.

(Συνεχίζεται)

Αμέθυστος

Αναρτήθηκε από amethystos

================================

Οσία Μαρία η Αιγυπτία

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Τί γυναίκα;

Τί άνθρωπος;

Τί καρδιά;

Τί έρωτας;

Όλα ή τίποτα.

Έτσι έζησε τον έρωτα της αμαρτίας.

Έτσι έζησε τον έρωτα με τον Χριστό.

Από το απόλυτο σκοτάδι, στο απόλυτο φως.

Από τον ξεπεσμό της αναισθησίας στην λεπτότατη ευσυνειδησία.

Από μαριονέτα της φιληδονίας, στην ελευθερία της φιλοκαλίας.

Η Οσία Μαρία η Αιγύπτια σαρκώνει αυτό που είπαν κι άλλοι σαν αυτήν αμαρτωλοί που μετανόησαν.

«Χριστέ μου σε ευχαριστώ που αμάρτησα κι έτσι γνώρισα το έλεός Σου».

Μεγάλη η μετάνοιά της.

Μεγάλο όμως και το έλεός Του.

Μια σχέση απαθούς πάθους,

ένας έρωτας προσώπων,

μια υπόσχεση εμπιστοσύνης.

Αυτό έζησε με τον Χριστό μέσα στην ερημιά.

Μια εύλαλη σιωπή αγάπης που την έτρεφε, την προστάτευε, την ενδυνάμωνε, την παρηγορούσε.

Μέσα στην ερημιά έζησε την απόλυτη κοινωνία.

Αυτήν την κοινωνία με το Θείο, με το πέρα της φθοράς, με το πέρα του θανάτου.

Η ωραία πόρνη χάθηκε.

Αναγεννήθηκε «εν έτερα μορφή».

Τώρα έχει το κάλλος της Χάριτος.

Αεικίνητη μετεωρίζεται ως κόσμημα του κόσμου τούτου.

Πριν πεθάνει, έζησε.

Και πριν Ζήσει, πέθανε.

Αιώνιο παράδειγμα μετάνοιας.

Αιώνια παράδειγμα ελπίδας.

Αιώνιο παράδειγμα Θείου έρωτα.

Αιώνιο παράδειγμα άσκησης, αποφασιστικότητας και σταθερότητας,

πίστης και αυταπάρνησης.

Συγχώρα με…

Αγία μου,

άνθος της ερήμου,

επίγειε Άγγελε,

ουράνιε άνθρωπε,

σε ευχαριστώ…

—————————

Εορτές:

*1 Απριλίου (η Κοίμηση της Αγίας).

*Ε’ Κυριακή των Νηστειών (η Εκκλησία την τιμά ιδιαιτέρως και προβάλει το παράδειγμά της).

π.Π.Π.

==============================

Μπορούμε να μιλήσουμε για την 1η Απριλίου, για την εισβολή, για τους αγνοούμενους ή το δεν επιτρέπουν ο Ερντογάν και οι σύμμαχοί του στην Αθήνα και τη Λευκωσία;

Μπορεί να είναι εικόνα 4 άτομα και άτομα που στέκονται

Σας ευχαριστώ Παλληκαρίδη, Αυξεντίου, Μάτση, Καραολή, Δημητρίου, Δράκο, Γιάλλουρε, Παπάσταυρε, Λένα, Πατάτσε, Πίττα, Μαυρομάτη, Παναγίδη και χιλιάδες Ελληνίδες και Έλληνες της Κύπρου που συνεχίσατε από την 1η Απριλίου 1955, τον Κολοκοτρώνη, τον Νικηταρά, τον Διάκο, τον Υψηλάντη, το Μεσολόγγι, τα Δερβενάκια, το Βαλτέτσι και εμπνεύσατε το 1974 τον Κατσάνη, τον Κατούντα, το Σταυριανάκο, τον Κουρούπη και όλους τους πεσόντες Ήρωες και αγνοούμενους των προδομένων Κυπριακών Θερμοπυλών. 

Σας ευχαριστώ που μου δώσατε το <<ου περί χρημάτων τον Αγώνα ποιούμεθα>>,

που μου χαρίσατε <<το οξυγόνο για να αναπνέω χιλιάδες χρόνια>>,

σας ευχαριστώ για το ότι σε αντίθεση με τους τωρινούς που θα σύρουν την πατρίδα μας στο παζάρι με τους εισβολείς και κατακτητές που εμφανίζονται ως ειρηνοποιοί και εγγυητές,

αποδείξατε ότι <<η Κύπρος είναι η περίληψη πολλών Ελλάδων μαζί >> !

Και το 1974 υπήρχε διεθνές δίκαιο !

Λευτεριά στην Κύπρο !  Θεοφάνης  Μαλκίδης

==============================

Y.N.Harari σε Α.Παπαχελά: «Ένας αλγόριθμος της κυβέρνησης θα μας λέει από τα 12 μας αν είμαστε ομοφυλόφιλοι»

Σόκαρε εκ νέου ο σύμβουλος του Κ.Σβαμπ – «Δεν έχουμε δει τίποτε ακόμα»

Δηλώσεις-σοκ έκανε ο ιστορικός και συγγραφέας Yuval Noah Harari, κορυφαίος σύμβουλος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ και του Κλάους Σβαμπ ενώπιον του Έλληνα δημοσιογράφου Αλέξη Παπαχελά. 

Ο Harari μίλησε για την πανδημία του Covid-19 και το πώς αυτή αλλάζει τον κόσμο μας και αφού απέρριψε την πιθανότητα να έχει δημιουργηθεί σε εργαστήριο, «είναι εύκολο να λες ότι ο Covid-19 δημιουργήθηκε σε εργαστήριο από δισεκατομμυριούχους», είπε χαρακτηριστικά, έριξε… «βόμβες».

Ο Yuval Noah Harari είπε ότι «πρέπει να παρακολουθούμε τους ανθρώπους κάτω από το δέρμα τους» και μέσα από αυτό τον τρόπο θα μπορούν να τους δίνουν χρήσιμα δεδομένα για τη ζωή τους.

Ποια είναι αυτά; Ο ίδιος ανέφερε ένα παράδειγμα λέγοντας: «Εγώ κατάλαβα ότι είμαι ομοφυλόφιλος στα 21 μου και σκέφτομαι πώς δεν το είχα καταλάβει όταν ήμουν 15-16 ετών. Σε λίγα χρόνια ένας αλγόριθμος της Microsoft, της Amazon ή της κυβέρνησης θα μπορεί να το γνωρίζει από τα 12-13 μας». 

Ο συγγραφέας πρόσθεσε επίσης ότι «σε μερικές δεκαετίες θα λέμε ότι ο κορωνοϊός ήταν η στιγμή που ο κόσμος έγινε ψηφιακός και συμφωνήσαμε να μας παρακολουθούν όλη την ώρα, όχι μόνο σε αυταρχικά καθεστώτα, αλλά και στις δημοκρατίες. Είναι η στιγμή που η παρακολούθηση πέρασε κάτω από το δέρμα. Δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα. 

Η μεγάλη εικόνα αυτού που συμβαίνει είναι ότι πλέον μπορείς να χακάρεις τους ανθρώπους. Το πιο σημαντικό δεδομένο είναι αυτό που σκέφτεσαι». 

Δείτε την ομιλία του: 

========
    • Θού Βού Aristos • Βρε συμφωνώ, παραδοσιακός και συντηρητικός είμαι αλλά τώρα κάνεις διασταλτική ερμηνεία τύπου Σακελλαροπούλου.
      Με ενοχλεί που στις δέκα εντολές δεν περιλαμβάνεται η ανωμαλία αλλά επίσης μου δείχνει ὸτι πιθανότατα πολλοί άνθρωποι είναι ανωμαλάρες εκ φύσεως και για αυτό όταν κατασκεύασαν την διασκευή της Χριστιανικής πίστης που ξέρουμε σήμερα δεν το έβαλαν μέσα.
      Δεν πιστεύω ότι αυτά που διαβάζουμε σήμερα είναι αυτά που είπε ο Χρηστός ακριβώς, λείπουν πολλά και έχουν αλλάξει πολλά.
    • Aristos Θού Βούμία μέρα πριν Εγώ σε καταλαβαίνω απόλυτα . αλλά μην χάνεις τη Πίστη σου τώρα, και τα ερμηνεύεις όπως τα θέλουν να τα παρουσιάσουνε και εσυ ακόμη άθελα σου….., και εσυ πίστευε ότι θέλεις και καμεις, και στο τέλος τα κάναμε στα ακρα. περάσαμε της κόκκινες γραμμές από της εντολές που δεν θέλουν να καταλάβουν. όπως δεν μπορούν να δουν το έργο
      • ΑΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ, ΑΠΟ ΤΑ ΦΑΡΑΣΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ. Καλε μου άνθρωπε Θα στο πω πιο απλά , ΕΝΝΟΕΙΤΕ περιλαμβάνεται ΣΤΗ 7 ΕΝΤΟΛΗ . Ου μοιχεύσεις.
        ( ΔΗΛ, «και μετά άρσενος ου κοιμηθήση κοίτην γυναικός. Βδέλυγμα γαρ εστίν», Λευϊτικό 20,13: «και ως αν κοιμηθή μετά άρσενος κοίτην γυναικός, βλέλυγμα εποίησαν αμφότεροι, θανατούσθωσαν, ένοχοι εισίν» }Mε το «ου μοιχεύσεις» που συμπεριλαμβάνει κατά τους Πατέρες ,όλες τις σεξουαλικές παρεκτροπές, με το «μη πλανάσθε. ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτραι ούτε μοιχοί ούτε μαλακοί ούτε αρσενοκοίται ούτε κλέπται ούτε πλεονέκται, ου μέθυσοι, ου λοίδοροι, ουχ άρπαγες βασιλείαν Θεού κληρονομήσουσιν» Βλ. Κορινθίους Α΄,6,9, αν δεν μετανοήσουν και «αι τε γαρ θήλειαι αυτών μετήλλαξαν την φυσικήν χρήσιν εις την παρά φύσιν, ομοίως τε και οι άρσενες αφέντες την φυσικήν χρήσιν της θηλείας εξεκαύθησαν εν τη ορέξει αυτών εις αλλήλους, άρσενες εν άρσεσιν την ασχημοσύνην κατεργαζόμενοι και την αντιμισθίαν ην έδει της πλάνης αυτών εν εαυτοίς απολαμβάνοντες» Άλλωστε η καταστροφή των Σοδόμων έγινε λόγω και της ομοφυλοφιλίας. Αυτές οι εντολές και οι κανόνες δεν είναι απαγορεύσεις για να καταπιέζουν τον άνθρωπο, αλλά οριοθετούν τον φυσικό και ανθρώπινο τρόπο ζωής, πώς να ζούμε ανθρώπινα και όχι απάνθρωπα ή ζωικά.

Ανώνυμος

1 Απριλίου 2022 – 1:30 π.μ.

KAΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΜΑΣ,ΤΟΥΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΧΡΗΣΤΟΙ.
ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΤΑ ΛΕΝΕ…………..

Yuval Noah Harari – Για ποιο λόγο χρειαζόμαστε τόσους πολλούς ανθρώπους;

https://rumble.com/vyyjpb-yuval-noah-harari-.html
=========
Yuval Noah Harari – Μη χαραμίσουμε την ευκαιρία να βελτιώσουμε και να αναβαθμίσουμε ανθρώπους στο μέλλον

https://rumble.com/vyzaez-march-29-2022.html
=========
Ο Γιουβάλ Νοά Χαράρι στον Αλέξη Παπαχελά. Για την ορμή της τεχνολογικής εξέλιξης στην καθημερινότητα, και πολλά ακόμη.
Oct 4, 2020
https://www.youtube.com/watch?v=RSM6sEGrYns
ΔΕΙΤΕ ΣΤΟ 3:18 —- 3:53
=========
ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΡΠΕΤΟ ΣΥΝΑΝΑΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΤΟ ΚU LEΕ MAΣ
3 Οκτωβρίου 2020
Συζήτηση Κυριάκου Μητσοτάκη και Γιουβάλ Νόα Χαράρι | Athens Democracy Forum 2020
ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΛΕΕΙ ΣΤΟ 18:25 ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΧΡΗΣΤΗ ΤΑΞΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
https://www.youtube.com/watch?v=iTnudScH5Lw
Υ.Γ
ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΥΠΟΔΑ ΕΡΠΕΤΑ,ΠΟΙΟΣ KAI ΠΩΣ ΘΑ ΤΑ αναβαθμίσει ????????
ΑΓΓΕΛΙΚΗ-ΑΧΑΡΝΑΙ

============================

Yuval Noah Harari – Μη χαραμίσουμε την ευκαιρία να βελτιώσουμε και να αναβαθμίσουμε ανθρώπους στο μέλλον

NE13

Οι μάσκες πέφτουν: Yuval Noah Harari – Μη χαραμίσουμε την ευκαιρία να βελτιώσουμε και να αναβαθμίσουμε ανθρώπους στο μέλλον (oimaskespeftoun.blogspot.com)

ΣΩΜΑΤΙΚΑ . ΕΝΑΣ ΑΛΓΟΡΙΘΜΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕΤΡΗΣΕΙ ΤΑ ΥΓΡΑ ΕΝΟΣ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ ΓΙΑ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΛΟΓΑ , ΜΟΝΟ ΠΟΥ Η ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΔΕΝ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΡΣΗ ΤΟΥ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΥ. AΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΗ ΨΥΧΗΣ .

ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΨΥΧΗ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΑΝ ΤΗ ΜΥΓΑ ΤΡΕΧΕΙ ΣΤΙΣ ΒΡΩΜΙΕΣ . ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ ΣΤΑ ΑΝΘΗ ; ΣΤΟ ΝΕΚΤΑΡ ;

Αναρτήθηκε από amethystos

==============================

Ιερά Μονή Οσίου Συμεών του Νέου Θεολόγου – (1/4/’22) Δ’ Χαιρετισμοί της Θεοτόκου.

Ιερά Μονή Οσίου Συμεών του Νέου Θεολόγου

(1/4/’22) Δ’ Χαιρετισμοί της Θεοτόκου.

https://agsymeon.com/index.php/01-3/351-zontani-metadosi-apr-2022

===========

Ακάθιστος Ύμνος – Δ’ Στάσις

Τεῖχος εἶ τῶν παρθένων,
Θεοτόκε Παρθένε,
καὶ πάντων τῶν εἰς σὲ προστρεχόντων.
Ὁ γὰρ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς,
κατεσκεύασέ σε ποιητής, Ἄχραντε,
οἰκήσας ἐν τῇ μήτρα σου,
καὶ πάντας σοι προσφωνεῖν διδάξας·
Χαῖρε, ἡ στήλη τῆς παρθενίας,
χαῖρε, ἡ πύλη τῆς σωτήριας.
Χαῖρε, ἀρχηγὲ νοητῆς ἀναπλάσεως,
χαῖρε, χορηγὲ θεϊκῆς ἀγαθότητος.
Χαῖρε, σὺ γὰρ ἀνεγέννησας τοὺς συλληφθέντας αἰσχρῶς,
χαῖρε, σὺ γὰρ ἐνουθέτησας τοὺς συληθέντας τὸν νοῦν.
Χαῖρε, ἡ τὸν φθορέα τῶν φρενῶν καταργοῦσα,
χαῖρε, ἡ τὸν σπορέα τῆς ἁγνείας τεκοῦσα.
Χαῖρε, παστάς ἀσπόρου νυμφεύσεως,
χαῖρε, πιστοὺς Κυρίῳ ἁρμόζουσα.
Χαῖρε, καλὴ κουροτρόφε παρθένων,
χαῖρε, ψυχῶν νυμφοστόλε ἁγίων.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Ὕμνος ἅπας ἡττᾶται,
συνεκτείνεσθαι σπεύδων,
τῷ πλήθει τῶν πολλῶν οἰκτιρμῶν σου·
ἰσαρίθμους γὰρ τῇ ψάμμῳ ὠδάς,
ἂν προσφέρωμέν σοι, Βασιλεῦ ἅγιε,
οὐδὲν τελοῦμεν ἄξιον,
ὧν δέδωκας ἡμῖν τοῖς σοὶ βοῶσιν·
Ἀλληλούια.

Φωτοδόχον λαμπάδα,
τοῖς ἐν σκότει φανεῖσαν,
ὁρῶμεν τὴν ἁγίαν Παρθένον·
τὸ γὰρ ἄυλον ἅπτουσα φῶς,
ὁδηγεῖ πρὸς γνῶσιν θεϊκὴν ἅπαντας,
αὐγῇ τὸν νοῦν φωτίζουσα,
κραυγῇ δὲ τιμωμένη ταῦτα·
Χαῖρε, ἀκτὶς νοητοῦ ἡλίου,
χαῖρε, βολὶς τοῦ ἀδύτου φέγγους.
Χαῖρε, ἀστραπὴ τὰς ψυχὰς καταλάμπουσα,
χαῖρε, ὡς βροντὴ τοὺς ἐχθροὺς καταπλήττουσα.
Χαῖρε, ὅτι τὸν πολύφωτον ἀνατέλλεις φωτισμόν,
Χαῖρε, ὅτι τὸν πολύρρυτον ἀναβλύζεις ποταμόν.
Χαῖρε, τῆς κολυμβήθρας ζωγραφοῦσα τὸν τύπον,
χαῖρε, τῆς ἁμαρτίας ἀναιροῦσα τὸν ρύπον.
Χαῖρε, λουτὴρ ἔκπλυνων συνείδησιν,
χαῖρε, κρατὴρ κιρνῶν ἀγαλλίασιν.
Χαῖρε, ὀσμὴ τῆς Χριστοῦ εὐωδίας,
χαῖρε, ζωὴ μυστικῆς εὐωχίας.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Χάριν δοῦναι θελήσας,
ὀφλημάτων ἀρχαίων,
ὁ πάντων χρεωλύτης ἀνθρώπων,
ἐπεδήμησε δι’ἑαυτοῦ,
πρὸς τοὺς ἀποδήμους τῆς αὐτοῦ Χάριτος·
καὶ σχίσας τὸ χειρόγραφον,
ἀκούει παρὰ πάντων οὕτως·
Ἀλληλούια.

Ψάλλοντές σου τὸν τόκον,
ἀνυμνοῦμέν σε πάντες,
ὡς ἔμψυχον ναόν, Θεοτόκε.
Ἐν τῇ σῇ γὰρ οὶκήσας γαστρί,
ὁ συνέχων πάντα τῇ χειρὶ Κύριος,
ἡγίασεν, ἐδόξασεν, ἐδίδαξε βοᾶν σοὶ πάντας·
Χαῖρε, σκηνὴ τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου,
χαῖρε, Ἁγία ἁγίων μείζων.
Χαῖρε, κιβωτὲ χρυσωθεῖσα τῷ Πνεύματι,
χαῖρε, θησαυρὲ τῆς ζωῆς ἀδαπάνητε.
Χαῖρε, τίμιον διάδημα βασιλέων εὐσεβῶν,
χαῖρε, καύχημα σεβάσμιον ἱερέων εὐλαβῶν.
Χαῖρε, τῆς Ἐκκλησίας ὁ ἀσάλευτος πύργος,
χαῖρε, τῆς Βασιλείας τὸ ἀπόρθητον τεῖχος.
Χαῖρε, δι’ ἧς ἐγείρονται τρόπαια,
χαῖρε, δι’ ἧς ἐχθροὶ καταπίπτουσι.
Χαῖρε, χρωτὸς τοῦ ἐμοῦ θεραπεία,
χαῖρε, ψυχῆς τῆς ἐμῆς σωτηρία.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Ὦ πανύμνητε Μῆτερ,
ἡ τεκοῦσα τὸν πάντων ἁγίων,
ἁγιώτατον Λόγον·
δεξαμένη γὰρ τὴν νῦν προσφοράν,
ἀπὸ πάσης ρῦσαι συμφορᾶς ἅπαντας,
καὶ τῆς μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως,
τοὺς σοὶ βοῶντας·
Ἀλληλούια.

========

Είσαι  το  τείχος  τω  παρθένων  και  όλων  εκείνων  που  προσφεύγουν  σε σένα,  Θεοτόκε  παρθένε.  Γιατί  σε  έπλασε  ο  δημιουργός  του  ουρανού  και  της  γης  άχραντε,  αφού  κατοίκησε  στην  μήτρα  σου  και  δίδαξε  στους  πάντες  να  σου  απευθύνουν  τα  εξής  λόγια: Χαίρε  εσύ που  είσαι  η  στήλη  της  παρθενίας,  χαίρε  καθοδηγήτρια  μας  προς  την  ανάπλαση  του  νου, χαίρε  εσύ  που  παρέχεις  την  αγαθότητα  του  Θεού,  χαίρε,  γιατί  εσύ   ανεγέννησες  εκείνους  που  συνελήφθησαν  με  αισχρό  τρόπο,  χαίρε,  γιατί  εσύ  έβαλες μυαλό σ’ εκείνους που τους είχαν λεηλατήσει τον νου. Χαίρε  εσύ  που  κατήργησες  εκείνον  που  καταστρέφει  το  λογικό,  χαίρε  εσύ  που  γέννησες τον  σπορέα  της  αγνότητας,  χαίρε νυφικό κρεββάτι του άσπορου  γάμου, χαίρε εσύ που συνταιριάζεις  τους  πιστούς με τον Κύριο, χαίρε εσύ  που  είσαι  η  καλή  τροφός  των  παρθένων,  χαίρε  εσύ  που  καθοδηγείς  τις  άγιες ψυχές, χαίρε νύμφη ανύμφευτε.

Κάθε  ύμνος  είναι  κατώτερος,  όταν  επιχειρεί  να  φτάσει  το  πλήθος  της  μεγάλης  σου  ευσπλαχνίας. Γιατί ακόμη κι αν σου προσφέρουμε ισάριθμες  με τους κόκκους της άμμου  ωδές, βασιλιά άγιε, δεν θα σου έχουμε δώσει  τίποτε  άξιο  εκείνων  που  εσύ  έδωσες  σ’  εμάς  που  σου  φωνάζουμε  Αλληλούϊα.

Βλέπουμε την αγία παρθένο σαν μια φωτοδόχο λαμπάδα που έχει φανεί  για  εκείνους  που  βρίσκονται  στο  σκοτάδι.  Γιατί  καθώς  ανάβει  το  άϋλο  φως,  οδηγεί  τους  πάντες  προς  θεϊκή  γνώση,  φωτίζοντας  τον  νου  με  τη  λάμψη της και με αυτή  την  κραυγή  (τους  ύμνους) δέχεται τις ακόλουθες  τιμές:  χαίρε  ακτίνα  του  νοητού  ήλιου,  χαίρε  λάμψη  του  φωτός  που  δεν  δύει,  χαίρε αστραπή που  κάνεις  τις ψυχές  να  λάμπουν,  χαίρε  ως  βροντή  που χτυπάς τους εχθρούς, χαίρε εσύ γιατί ανατέλεις το φως που παρέχει  άπλετο  φωτισμό, χαίρε γιατί εσύ αναβλύζεις τον ποταμό τον άφθονο σε  νερά, χαίρε  εσύ  που  αναζωογονείς τον τύπο της κολυμβήθρας, χαίρε εσύ  που απομακρύνεις τον ρύπο  της  αμαρτίας, χαίρε λουτήρα που ξεπλένεις  τη συνείδηση, χαίρε κρατήρα που κερνάς  τη χαρά,  χαίρε οσμή της ευωδίας  του Χριστού, χαίρε ζωή μυστικής χαράς, χαίρε νύμφη ανύμφευτε.

Θέλοντας να παράσχη άφεση των αρχαίων αμαρτιών εκείνος που κρατά  τα  χρεόγραφα  όλων  των  ανθρώπων,  ήρθε  ο  ίδιος  σ’  εμάς  που  είχαμε  αποστατήσει  από  την  χάρη  του.  Και  αφού  έσχισε  το  χειρόγραφο,  ακούει  από όλους αυτό: Αλληλούϊα.

 Ψάλλοντας  τη  γέννα  σου  σε  ανυμνούμε  όλοι  ως  έμψυχο  ναό,  Θεοτόκε. Γιατί  καθώς  κατοίκησε  στην  κοιλιά  σου  ο  Κύριος  που  με  το  χέρι  του  συγκροτεί  τα  πάντα,  την  αγίασε  και  την  δόξασε  και  μας  δίδαξε  να  σου  ψάλλουμε  όλοι:  χαίρε  σκηνή  του  Θεού  και  του  Λόγου,  χαίρε  αγία  μεγαλύτερη από όλους τους αγίους,  χαίρε κιβωτέ  που έχει επιχρυσωθεί με  το  πανάγιο  πνεύμα,  χαίρε  ανεξάντλητε  θησαυρέ  της  ζωής,  χαίρε  πολύτιμο  διάδημα των ευσεβών βασιλέων, χαίρε σεβάσμιο καύχημα των  ευλαβών  ιερέων, χαίρε εσύ που είσαι ο ασάλευτος πύργος της εκκλησίας, χαίρε εσύ, το απόρθητο  τείχος της βασιλείας, χαίρε εσύ που χάρη σε σένα  υψώνονται τα τρόπαια (της νίκης),  χαίρε  εσύ που εξαιτίας σου πέφτουν οι  εχθροί,  χαίρε,  εσύ  που  είσαι  η  θεραπεία  της  σάρκας  μου,  χαίρε  σωτηρία  της ψυχής μου, χαίρε νύμφη ανύμφευτε.

Ω  πανύμνητη  μητέρα,  εσύ  που  γέννησες  τον  Λόγο  που  είναι  πιο  άγιος  από όλους  τους  αγίους,  αφού δεχτείς τώρα την προσφορά μας, απάλλαξέ  μας  όλους από κάθε  συμφορά   και λύτρωσε από την μελλοντική τιμωρία  εκείνους που μαζί μας ψάλλουν  Αλληλούϊα.

===============================

ΖΗΤΩ ο Αγωνας της ΕΟΚΑ === ΕΛΛΑΣ ΚΥΠΡΟΣ ΕΝΩΣΙΣ

Σαν σήμερα, αρχίζει ο ένοπλος Αγών τής ηρωϊκής ΕΟΚΑ, στην Κύπρο

Φωτιές κι ἀνέμοι γίνανε, τῆς Λευτεριᾶς οἱ πόθοι
καί πῆραν κι ἀγκαλιάσανε, κάμπους βουνά καί πόλεις
κι ἡ μιά τ’ Ἀπρίλη σήμανε, τῆς Κύπρου τούς ἀγῶνες

καί ἡ Ἑλπίδα Γίγαντας, ΕΟΚΑ ἀνορθώθη
καί οἱ καρδιές λαχτάρησαν, γιατί ‘χε φτάσει μόλις,

ἡ λύτρωση πού πρόσμεναν, τόσους πικρούς αἰῶνες.

=======

Εοκα 1955-59, Ντοκιμαντέρ αφιέρωμα από το το Ρικ

==================================

1η Απριλίου 1955 .Οι Έλληνες της Κύπρου, ξεσηκώθηκαν για να αποτινάξουν τον βρετανικό ζυγό, και αγωνίστηκαν για Απελευθέρωση, Αυτοδιάθεση και Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα.

1η Απριλίου 1955 .Οι Έλληνες της Κύπρου, ξεσηκώθηκαν για να αποτινάξουν τον βρετανικό ζυγό, και αγωνίστηκαν για Απελευθέρωση, Αυτοδιάθεση και Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα.

Ο όρκος των μελών της ΕΟΚΑ 

«Ορκίζομαι εις το όνομα της Αγίας Τριάδος ότι: 1. Θα αγωνισθώ με όλας μου τας δυνάμεις δια την απελευθέρωσιν της Κύπρου από τον Αγγλικόν ζυγόν, θυσιάζων και αυτήν την ζωήν μου. 

2. Δεν θα εγκαταλείψω τον αγώνα υπό οιονδήποτε πρόσχημα παρά μόνον όταν διαταχθώ υπό του Αρχηγού της Οργανώσεως και αφού εκπληρωθή ο σκοπός του αγώνος. 

3.Θα πειθαρχήσω απολύτως εις τας διαταγάς του Αρχηγού της Οργανώσεως και μόνον τούτου. 

4. Συλλαμβανόμενος θα τηρήσω απόλυτον εχεμύθειαν τόσον επί των μυστικών της Οργανώσεως όσον και επί των ονομάτων των συμμαχητών μου, έστω και εάν βασανισθώ δια να ομολογήσω. 

5. Δεν θα ανακοινώ εις ουδένα διαταγήν της Οργανώσεως ή μυστικόν το οποίον περιήλθεν εις γνώσιν μου παρά μόνον εις εκείνους δι’ ους έχω εξουσιοδότησιν υπό του Αρχηγού της Οργανώσεως. 

6. Τας πράξεις μου θα κατευθύνη μόνον το συμφέρον του αγώνος και θα είναι απηλλαγμέναι πάσης ιδιοτέλειας ή κομματικού συμφέροντος. 

7. Εάν παραβώ τον όρκον μου θα είμαι ΑΤΙΜΟΣ και άξιος πάσης τιμωρίας».

http://deltio11.blogspot.com/2022/04/1-1955.html

===============================