Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

 Σήμερα ο φεμινισμός κάνει ακαταλόγιστη τη γυναίκα, υποτιμά και καταργεί τη μητρότητά της. Στην καθιερωμένη λοιπόν γιορτή της μητέρας αξίζει να υπενθυμίσουμε στη γυναίκα τι λένε οι σοφοί για την άξια μητέρα.

α) Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ

Εσύ, είσαι ο στύλος του σπιτιού και του χωρίου καμάρι,

Γυναίκα εσύ , μάνα αδερφή, σου πρέπει εσέ προσκυνητάρι.

Εσύ, γυναίκα, τον τραβάς της γης τον πιο σκληρό αγώνα

για τ’ όργωμα, για την σπορά, το θέρο, τ ‘άντρα σου κολόνα.

Εσύ θα ψήσεις το ψωμί, εσύ θα στρώσεις το κλινάρι,

κι εσύ θα κάτσεις τη νυχτιά νυχτέρι δίπλα στο λυχνάρι…

Για το λιομάζωμα θα πας και για τα ζα συ θα φροντίσεις

Εσύ στη βρύση για νερό και το παιδί συ θα κοίμησης

Όλη δικιά σου ειν’ η δουλειά , γυναίκα του χωρίου.

Μπροστά σου ας σκύψουν όλοι ταπεινά κι ας προσκυνήσουν την ποδιά σου.

Γ . ΑΝΝΙΝΟΣ

β) Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΟΥ

Χθες, παιδί μου, έδειξες έλλειψη σεβασμού στη μητέρα σου.

Τα ανευλαβή σου λόγια μπήκαν στην καρδιά μου σαν μαχαιριά…

Συ, να προσβάλεις τη μητέρα σου!

Τη μητέρα σου , που θα έδινε ένα χρόνο από την ευτυχία της , για να σου αφαιρέσει μιας ώρας πόνο, που θα γινόταν ζητιάνα για σένα, που θα σκοτωνόταν ακόμα, για να σου δώσει τη ζωή.

Άκουσε, παιδί μου. Βάλ’ το καλά στο μυαλό σου αυτό που θα σου πω.

Υπόθεσε ότι έχεις να περάσεις πολλές άσχημες στιγμές στη ζωή σου. Αλλά η πιο τρομερή στιγμή θα είναι εκείνη που θα χάσεις τη μητέρα σου…

Τότε θα θυμηθείς κάθε πίκρα που την πότισες και θα αισθανθείς τύψεις να σε τυραννούν, δυστυχισμένε!

Μην περιμένεις γαλήνη στη ζωή σου, αν έχεις λυπήσει τη μητέρα σου…

Πρόσεχε , παιδί μου: η αγάπη της μητέρας είναι ένα από τα πιο μεγάλα αισθήματα του ανθρώπου…

Ο κακούργος που σέβεται τη μητέρα του έχει ακόμα μέσα του κάτι το τίμιο και το ευγενικό. Ο πιο ένδοξος των ανθρώπων που προσβάλλει και στενοχωρεί τη μητέρα του, δεν είναι παρά ένα σιχαμερό πλάσμα.

Να μη βγει πια από το στόμα σου, παιδί μου, μια σκληρή λέξη για κείνη που σου έδωκε τη ζωή.

Κι αν σου ξεφύγει ποτέ μια τέτοια λέξη, γονάτισε μπροστά της και παρακάλεσέ την μ’ ένα φίλημά της να σβήσει από το μέτωπό σου το στίγμα της αγνωμοσύνης.

γ) Ο ΟΥΓΚΩ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ

Κατάκοπος από τη μεγάλη ένταση ο Ουγκώ αποσύρθηκε να κοιμηθεί. Προτού κλειδώσει το υπνοδωμάτιο , είπε στον υπηρέτη.

– Μη με ξυπνήσει κανείς. Αν έλθει ο συμβολαιογράφος και σου πει ότι κληρονόμησα κάποια τεράστια περιουσία, πες του δεν είμαι εδώ. Αν πιάσει φωτιά το σπίτι, μη με ξυπνήσεις- προτιμώ να καώ. Αν έλθει η μητέρα μου από τον άλλο κόσμο, να της πεις να με περιμένει. Και διόρθωσε: Μάλλον μην της πεις τίποτα. Αυτή δε θα θελήσει ποτέ να με ξυπνήσει, θα περιμένει…

Έτσι ύμνησαν τη μητέρα από τα παλιά τα χρόνια…

Posted by PROSKINITIS

======

======

Οι τρομερές νύχτες πάντα ξημερώνουν όπως και οι υπόλοιπες.

Ίσα ίσα για να έρθουν και άλλες που ακούς το παιδί να διαβάζει ως αργά, να ψιθυρίζει στο τηλέφωνο ως αργά, να χαζολογάει στο ίντερνετ ως αργά, «κλείσ’ τον επιτέλους αυτόν τον διάολο», ή να μένει έξω ως αργά, κάτι έπαθε, δεν μπορεί, σίγουρα κάτι έπαθε και δεν απαντάει στο τηλέφωνο, κρέμεσαι από τα μπαλκόνια μέχρι να το δεις να γυρίζει σφυρίζοντας, «πώς κάνεις έτσι;»…

Και μετά έρχονται οι εξετάσεις, και να τα ξενύχτια πάλι χωρίς να το θέλεις ή χωρίς να το θέλει, κλείνουν τα μάτια μου, να τα άγχη, να οι πορτοκαλάδες, να οι αποτυχίες, να και οι επιτυχίες, γελάς, κλαις, «τι θα κάνει απόψε, πρώτη νύχτα, σε ξένη πόλη;»

Θες κι άλλα;

Όχι, βέβαια.

Κάθε μαμά έχει τις δικές της νύχτες.

Άλλες αγωνίες και άλλες ιστορίες να πει.

Γι΄ αυτό σου λέω.

Η Ημέρα της Μητέρας είναι πάντα ήρεμη, είναι χαρούμενη και χαμογελαστή, είναι ψύχραιμη, κουραστική ναι, αγχωμένη ναι, αλλά ψύχραιμη ακριβώς γιατί είναι μέρα.

Για τη νύχτα πες μου, αν θες.

Για τη νύχτα της…”

============================

Περί εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος Λόγος Δεύτερος (2)

 8. Αλλά τώρα και από εμάς εξαγγέλλεται ο Λόγος, τα ρήματα του Κυρίου , διότι λέει ο Δαυίδ « με τα χείλη μου εξήγγειλα όλα τα κρίματα του στόματός σου ». Άραγε λοιπόν εκπορεύεται και από εμάς το Άγιον Πνεύμα;

Αλλά και εξερευνώνται και μελετώνται και τηρούνται και πράττονται και κατανοούνται , όλα εκείνα (τα ρήματα του Κυρίου ) στα όποια οδηγεί το Πνεύμα – κατ’ αυτόν που ερμηνεύει τα του Πνεύματος  όχι διά Πνεύματος – καθώς και εκείνα τα όποια εκφράζουν την ποικιλία των λόγων του Κυρίου : εντολές, νόμοι, μαρτύρια, δικαιώματα, κρίματα . « Καί απευθύνθηκε λόγος Κυρίου προς τον Ιωάννη του Ζαχαρίου» , κατά τον θείον ευαγγελιστήν Λουκάν , και « καθώς ελάλησεν ό Κύριος διά των αγίων προφητών του ότι θα ενεργήσει με έλεος » , λέγει ό Ζαχαρίας , και « προς τον Ιωνάν τον υιόν του Αμαθή απευθύνθηκε λόγος Κυρίου » και « ὁ Λόγος ὁ γενόμενος πρός Ησαΐαν » και άλλοτε προς άλλον , και « εἶπε Κύριος πρός Μωϋσῆν » και τον δείνα και τον δείνα , οι όποιοι είναι τόσοι ώστε δεν είναι τώρα εύκολο ούτε να τούς αριθμήσουμε .

Τί λοιπόν ; Όλα αυτά ήταν το Πνεύμα το άγιον και δεν ελάλησεν αυτό δια των προφητών κατά το γεγραμμένον , αλλ’ αυτό ελαλήθη δι’ αυτών ή ελαλήθη προς αυτούς ; Άπαγε της βλασφημίας . Εάν δε αυτά τα λεγόμενα ασωμάτως εκ του ασωμάτου Θεού δεν ήταν το άγιον Πνεύμα , πολύ περισσότερο δεν ήταν τα ρήματα του Χριστού τα σωματικώς προφερόμενα . Εάν δε δεν ήταν αυτά , δεν ήταν ούτε η αναπνοή δια της οποίας αυτά τυπώνονται και εκφέρονται . Εάν δε δεν ήταν αύτη , ούτε το εμφύσημα , το όποιον έγινε μέσω αυτής . Έκτος δε αυτού , ούτε το υπ’ αυτό υπαινισσόμενο.

Όμως , εάν και είναι εντελώς αδύνατο , έστω ότι το εμφύσημα δεν είναι της σαρκός αλλά της θεότητος του Υιού . Μάλλον δε , για να προβάλουμε αυτό το όποιο λέγεται από τούς Λατίνους , έστω ότι μέσω του αισθητού σημαίνεται υπό του Σωτήρος εκείνο το νοητόν . Αλλά ενεφύσησεν αυτός και κατά την αρχήν εις το πρόσωπον του πρώτου πλάσματος . Τί δε ενεφύσησε ; Πνοή ζωής . Τί είναι η πνοή Ζωής ; Ψυχή ζώσα .

Ας σε διδάξει ο Παύλος : « ἐγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος εἰς ψυχήν ζῶσαν ». Τί σημαίνει ζώσαν ; Αείζωον , αθάνατον , δηλαδή λογικήν ( διότι η αθάνατος είναι λογική ) , και όχι μόνον τούτο , αλλ’ έπίσης χαριτωμένη θείως . Πράγματι τέτοια είναι η όντως ζώσα ψυχή . Τούτο δε είναι ταυτόν με το κατ’ εικόνα , εάν δε θέλεις , και με το καθ’ όμοίωσιν . Ω ζημία , από τί και εις τί μεταβληθήκαμε ( λόγω της πτώσης ) !

9. Οι οφθαλμοί των αγγέλων έβλεπαν τότε την ψυχή του ανθρώπου συνημμένη σε αίσθηση και σάρκα και έβλεπαν ένα άλλον θεόν , όχι απλώς δημιουργημένο επί γης λόγω θείας αγαθότητας , νουν και σάρκα τον ίδιον , άλλα λόγω της υπερβολικής αγαθότητας μεταμορφωμένο κατά την χάριν του Θεού , ώστε ο ίδιος να είναι σαρξ και νους και πνεύμα , και η ψυχή να έχει εντελώς το κατ’ εικόνα και ομοίωσιν θεία ως ούσα ενιαία εις νουν και λόγον και πνεύμα.

Αλλά είδε επίσης ο φθονερός οφθαλμός , δεν εβάσταξε ο αρχέκακος όφις. Εκαρτέρησε, όπως νομίζω, τόσο, ώστε να ετοιμάσει δραστικότερο τον ιό κάτω από τη γλώσσα , τρόπον τινά να συσκευάσει και αναμίξει με δόλο , με τον γλυκερό λόγο , το δηλητήριο της ακοής . Επήλθεν , έθελξεν , ετραυμάτισε – εξαιτίας και της δικής μου ευκολίας και της εκείνου κακίας -, έχυσε μέσα στην ψυχή τον ιό , θανάτωσε το στοιχειό το όποιο ζει από αυτή , το σώμα δηλαδή , την δε – ζώσα αφ’ εαυτής – ψυχή αμαύρωσε . Χάσαμε το θείον κάλλος , στερηθήκαμε την θεία μορφή , αποβάλαμε το φως , διαφθείραμε την ομοιότητα προς το ύψιστο φώς . Φορέσαμε τον ζόφο ως ιμάτιο , αλίμονο , και ως δεύτερο ρούχο φορέσαμε το σκότος .

Αλλά για να μην μακρηγορώ , αυτός του οποίου η φύσις είναι η αγαθότης και το εξ αυτής προερχόμενο έλεος , ελέησε δωρεάν. Και για εμέ τον πεσόντα κατήλθε και, όπως λέγει ο απόστολος, έγινε «Πνεύμα ζωοποιό», ώστε ζωοποιών να ανακαινίσει την αμαυρωθείσα εικόνα.

Τούτο λοιπόν τελώντας και δείχνοντας ότι αυτός – που εμφυσά τους μαθητές και με τον λόγον του φανερώνει το δώρημα – είναι εκείνος ο όποιος δημιούργησε και την αρχήν δι’ εμφυσήματος .

Δεν λέγει ξανά ότι ενεφύσησε ψυχή , αλλά Πνεύμα , και δια της μεταδόσεως των χαρισμάτων απεργάζομαι με Πνεύμα θείον εκ νέου τήν ψυχήν . Πες, Παύλε , αφού παρέλαβες τον λόγον, πώς ; Διότι γνωρίζω ότι είσαι στόμα Χριστού . Συνάπτοντας αυτή , λέγει ( ο απόστολος ) , όπως θα έλεγε εκείνος , με το δικό μου πνεύμα και σαν να πνέουν μαζί μου οι δικοί μου και να έχουν κατά χάριν δια της συνάφειας προς εμένα την φυσικώς ενυπάρχουσα εις το θείον Πνεύμα εξουσία του λύειν καί δεσμεῖν. « Διότι εμείς , λέγει , έχουμε νουν Χρίστου » και « ο προσκολλώμενος εις τον Κύριο είναι ένα Πνεύμα ».

10. Άλλα βλέπεις πώς το εμφύσημα τούτο υπαινίσσεται μεν ότι είναι παρόν το Πνεύμα και τελεσιουργεί την προς το καλύτερον ανακαίνιση της ανθρώπινης ψυχής , η οποία πιστεύουμε ότι τελείται εκ Πατρός διά του Υιού εν αγίω Πνεύματι, δίδει δε (το εμφύσημα τούτο) πνεύμα και Πνεύμα άγιον, αλλά κατά την δωρεάν και την δύναμιν και την χάριν και την ενέργεια, η οποία είναι το δεσμεῖν και λύειν τις αμαρτίες των ανθρώπων, όχι όμως την ιδίαν την υπόσταση του παναγίου Πνεύματος;

Διότι αυτή δεν δύναται να ληφθεί από κανένα. Τα δε χαρίσματα του Πνεύματος , οι φυσικές δυνάμεις και ενέργειες , μη χωριζόμενες καθόλου από αυτό , λαμβάνονται μεν από τούς άξιους να ενεργηθούν από το Πνεύμα , οι όποιοι διά της ενώσεως με αυτό και της χρίσεως με την ενέργεια τούτου ( διότι μόνος ο μόνος Χριστός εχρίσθη με ολόκληρο τον χρίοντα , κατά τον είπόντα , ότι είναι Χριστός λόγω της θεότητας , η οποία αγιάζει όχι με ενέργεια όπως τους άλλους χριστούς , αλλά με παρουσία όλου του χρίοντος ) ̇ επειδή λοιπόν ενώθησαν δια της εκείθεν θείας ενέργειας και εχρημάτισαν όργανα του Πνεύματος , λέγεται ότι δεικνύουν δι’ εαυτών ότι έλαβαν αυτό και ότι έχει δοθεί προς αυτούς διά του Υιού , εάν δε θέλης και παρά του Υιού , το Πνεύμα το άγιον .

Και τούτο έδειξε ο Κύριος εμφυσήσας και είπε εις τούς μαθητές « λάβετε Πνεύμα άγιον », όπως μάς δίδαξε και ο θείος Δαμασκηνός . Διότι αυτός , αφού είπε « ότι δεν λέγουμε εκ του Υιού το Πνεύμα , το ονομάζουμε δε Πνεύμα και ομολογούμε ότι εφανερώθη και μετεδόθη εις ημάς δι’ Υιού » , αμέσως προσέθεσεν ̇  « διότι ενεφύσησε και είπε εις τούς μαθητές , λάβετε Πνεύμα άγιον » .  Άραγε δεν είναι ολοφάνερο ότι ο εκ Δαμασκού πατήρ εννόησε και απέδειξε ότι το άγιο Πνεύμα δεν προέρχεται από το εμφύσημα τούτο , αλλά μόνο φανερώνεται και μεταδίδεται δι’ αυτού ;

11. Οι δε Λατίνοι φρενοβλαβώς εννοούν και δογματίζουν αντίθετα προς εκείνον ̇ διότι δεν αντιλαμβάνονται ότι τα χαρίσματα ταύτα και οι ενέργειες , κατά τις οποίες το Πνεύμα το άγιον χορηγείται διά του Υιού , δεν δίδονται μόνον από τον Υιόν , αλλά και από τον ίδιον τον ύψιστον Πατέρα. « Διότι , λέγει , παν δώρημα τέλειον προέρχεται άνωθεν παρά τοῦ Πατρός τῶν φώτων » . Τί δε είναι τελειότερον από την εξουσία να αφήνει και να κρατεί κανείς τα αμαρτήματα ; Και όχι μόνον παρά του Πατρός και του Υιού , αλλά και διά και παρά του Αγίου Πνεύματος . Διότι ο Θεός είπε διά του Ιωήλ , « θα εκχύσω από το Πνεύμα μου εις πάσαν σάρκα » . Από αυτήν δέ την έκχυσιν είναι οπωσδήποτε και το Πνεύμα το όποιον εδόθη παρά του Χριστού εις τούς μαθητές δι’ εμφυσήματος . Λέγει επίσης ότι « εις άλλον μεν έχει δοθή διά του Πνεύματος λόγος σοφίας , είς άλλον δέ λόγος γνώσεως » , και όλα όσα έχουν απαριθμηθεί υπό του εκλεκτού σκεύους των χαρισμάτων , του Παύλου , ο όποιος ευτύχησε με υπερβολή αποκαλύψεων διά του Πνεύματος .

Γι’ αυτό λέγει , « ἡμῖν δέ ἀπεκάλυψεν ὁ Θεός διά τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ » , όχι μόνον τα μη γνωστά εις τους περιβοήτους κατ’ αρετήν και ευσέβειαν Πατέρες , αλλά και τα υπερβαίνοντα την γνώσιν των αγγέλων . Ο δε θεολογικώτατος των αποστόλων Ιωάννης λέγει , « και ταῦτα γινώσκομεν ἐκ τοῦ Πνεύματος οὗ ἐλάβομεν παρ᾿ αὐτοῦ » . Και γενικώς πάσα χορηγία επί την κτίσιν ή των αγαθών πηγάζει παρ’ αυτού ̇ και « δεν υπάρχει καμία δωρεά, λέγει ο Μέγας Βασίλειος , φθάνουσα εις την κτίσιν , χωρίς το άγιον Πνεύμα ». Αυτός , αφού απαρίθμησε τα πάντα , τις δωρεές και τα χαρίσματα και τις ενέργειες του Πνεύματος , έπειτα λέγει , « όλα αυτά τα έχει ἀϊδίως το άγιον Πνεύμα , αλλά το μεν πηγάζον εκ Θεού είναι ενυπόστατον , τα δε πηγάζοντα έξ αυτού είναι ενέργειες αυτού »

Άρα λοιπόν και εξ εαυτού εκπορεύεται το άγιον Πνεύμα , επειδή εξ αυτού και δι αυτού είναι όλη η χορηγία των αγαθών εις την οποίαν ανήκει οπωσδήποτε και η εξουσία του λύειν και δεσμείν , την οποίαν εχορήγησε ο Κύριος δι’ εμφυσήματος εις τούς μαθητές ; Άπαγε της ατοπίας . Άλλα η δόσις είναι ενέργεια των τριών υποστάσεων κοινή , όπως συμμαρτυρεί και ο απόστολος , ο όποιος λέγει ότι « διαιρέσεις χαρισμάτων υπάρχουν , το δε αυτό Πνεύμα ̇ και διαιρέσεις διακονιών υπάρχουν , ο δέ αυτός Κύριος ̇ και διαιρέσεις ενεργημάτων υπάρχουν , ο δέ αυτός Θεός » (Α’ Κορ 12, 4-6).

12. Κοινές είναι λοιπόν στην μόνην αγία και προσκυνητή Τριάδα και οι θείες δυνάμεις και ενέργειες , δια των οποίων ο Θεός ενοικεί και εμπεριπατεί στους άξιους κατά την επαγγελία , ενεργών και γνωριζόμενος δι’ αυτών . Ως πηγή των θείων αυτών ενεργειών θεολογείται όχι μόνον ο Πατήρ και ο Υιός , αλλά και το άγιο Πνεύμα , όπως λέγει και ο Μέγας Βασίλειος στα αντιρρητικά του κεφάλαια “ Περί του άγιου Πνεύματος ” γράφων : « οι δε ενέργειες του Πνεύματος ποιές είναι ; Άρρητες μεν ως προς το μέγεθος , αναρίθμητες δε ως προς το πλήθος » . Και πάλιν : « εις το άγιο Πνεύμα όλα είναι τέλεια ˙ αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, σοφία, σύνεσις, βουλή, ασφάλεια, ευσέβεια, γνώσις, απολύτρωσις, πίστις, ενεργήματα θαυμάτων, χαρίσματα ιαμάτων και τα παραπλήσια με αυτά .

Δεν έχει τίποτε ἐν ἑαυτῷ επίκτητο , αλλά ἀϊδίως τα έχει όλα , ως Πνεύμα Θεού προελθών εξ αυτού , έχον αίτιον ἑαυτῷ ως πηγή εαυτού και πηγάζον από εκεί . Είναι δε και αυτό πηγή των προαναφερθέντων αγαθών . Αλλά το μεν ἐκ Θεοῦ πηγάζον είναι ενυπόστατο , τα δε πηγάζοντα εξ αυτού είναι ενέργειες αυτού » . Αυτά δε είναι τα γνωριστικά τῆς θείας φύσεως καυχήματα .

Συνεχίζεται

Αναρτήθηκε από amethystos

===================

Λούντβιχ βαν Μπετόβεν: 9η Συμφωνία / Μέγαρο Μουσικής Αθηνών / Θεόδωρος Κουρεντζής – musicAeterna /// Συνεντευξεις “” Στα Ακρα ” της Συστημικης Φλεσσα

Σχολιο Οδοιπ’

Ειναι ενας μεγαλος μαεστρος.. καθολου τυχαιος,ευγενικος,ηρεμος ΑΛΛΑ αρκετα προβεβλημενος…..Εξαιρετικη σκηνικη παρουσια (περα απο το μουσικο ταλεντο του) και “χαρακτηριστικο λεγειν” που μπορειτε να το κριτικαρετε ( εαν ειναι ψευτικο η οχι ! ) ακουγοντας τις δυο συνεντευξεις του στην “συστημικη-κρατικοδιαιτη”” Φλεσσα…..

====================

Έργα και ημέρες της Βενιζελικής Ν.Δ. Τής Ν.Δ τών κομμουνιστών, των παμφάγων, των ολετήρων………

Από ποιους περιμένεις Παναγιώτη αίσθημα ευθύνης; Από τους βολεμένους; Από αυτούς που έβγαλαν τα λεφτά μας στο εξωτερικό; Υπάρχει και ένα κομμάτι δεξιών που ΔΕΝ είναι βολεμένοι και δεν άρπαξαν κρατικό χρήμα. Ε, και; Ποιος νοιάζεται για αυτούς; Δεν μετράνε αυτοί…Δεν τους αναγνωρίζει η Νέα Δημοκρατία. Τι μπορούν να κάνουν όταν ο κρατικός μηχανισμός αποτελείται από σκληρούς βενιζελικούς; Δεν βλέπεις τον παρακμιακό βενιζελικό Ανδρουλάκη; Την ανύπαρκτη αντιπολίτευση του Τσίπρα; Κοροϊδεύουν περιμένοντας την σειρά τους…Ας επαναληφθεί η ιστορία με τον πιο απόλυτο τρόπο. Και;; Νομίζεις θα καταλάβουν και τίποτα;; Ακόμα και από άποψη ηλιθιότητος, έχουμε πιάσει την ταχύτητα του φωτός.

Οι πραγματικοί δεξιοί δεν υπάρχουν πλέον. Έχουν πεθάνει. Δεξιά ήταν η ΕΡΕ ( Παπάγος), το Παλάτι και κάτι πολύ λίγα  απ΄ όσο θυμάμαι μέχρι τον Έβερτ ( είχε ήδη αρχίσει η μεγάλη φθίνουσα πορεία επί εποχής πατρός Μητσοτάκη). Τελείωσε αυτή η εποχή. Η εποχή των κουπονιών και των σωτήρων. Μαρινάκηδες παντού έχει το μενού…φούστα-μπλούζα στα σχολεία και καλαμπούρια με αδερφές των Κολεγίων…Η μεγάλη αποχή που έχουμε τις τελευταίες δεκαετίες είναι από τους δεξιούς…που δεν ψηφίζουν…

Οι τοπικές οργανώσεις της Νέας Δημοκρατίας εδώ και πολλά χρόνια απαρτίζονται από βενιζελικούς-πρώην κομμουνιστές, ανθρώπους του υποκόσμου με επιχειρηματικά συμφέροντα. Και αυτό δεν είναι μυστικό. Όλοι το ξέρουν. Η Νέα Δημοκρατία δεν υπάρχει για τους τελευταίους αγνούς παραδοσιακούς δεξιούς. Δεν είναι τυχαίο που σχεδόν όλοι οι υπουργοί και οι σύμβουλοι του Μητσοτάκη δεν είναι δεξιοί…Τι κοινό έχει ένας δεξιός με τον γραμματέα της ΚΝΕ, Θεοδωρικάκο; Μπορεί ο παραδοσιακός δεξιός να βοηθηθεί από κάπου; Ούτε για πλάκα. Ο ψηφοφόρος του ΚΚΕ όμως;; Είναι δυνατόν ο Βορίδης να βοηθήσει τον δεξιό αφήνοντας τους φίλους του Χουντικούς να περιμένουν; Γίνεται;; Όλοι αυτοί οι χουντικοί του Καρατζαφέρη στους Μητσοτάκηδες ανήκουν. Οι ψηφοφόροι τους; Τα ίδια…

Ακόμα και οι επιχειρηματίες στην Ελλάδα που ανήκουν στο περιβάλλον της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι δεξιοί ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΙ από τους δεξιούς ως κομμάτι της δεξιάς!!

Ο Μυτιληναίος π.χ. που θησαυρίζει αυτό το διάστημα με το ρεύμα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ δεξιός! Κομμουνιστής είναι!!! Επί Σημίτη ξεκίνησε…..

 Επιτάχυνε Ο Μητσοτάκης την απολιγνιτοποίηση για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των τριών του καρτέλ της Ενέργειας.

Mytilineos (Protergia), Eλληνικά Πετρέλαια (El Pedison) και ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ (Ήρων)

Γιατί αυτοί δεν παράγουν ηλεκτρική ενέργεια από λιγνίτη αλλά από φυσικό αέριο (και από ΑΠΕ) 

Ολοι αυτοί δεν είναι δεξιοί…

Και θα τα φορτωθεί όλα η δεξιά; Ας τα φορτωθεί. Και;; Ας τα φορτωθεί η Νέα Δημοκρατία. Το μαγαζί των Καραμανλήδων… οι δεξιοί έχουν αποχωρήσει εδώ και πολλά χρόνια…Τα παιδιά τους νύχτα έφυγαν για το εξωτερικό ( δεν έμεινε και κανένας σοβαρός) για ένα καλύτερο μέλλον…

Ας τα φορτωθεί λοιπόν η Νέα Δημοκρατία.. σεμνά και ταπεινά…με τους Αλβανούς ψηφοφόρους της… και όχι μόνο…

========

1 σχόλιο:

://www.pronews.gr/oikonomia/elliniki-oikonomia/etsi-stithike-to-megalo-kolpo-tis-kerdoskopias-sto-ilektriko-reyma/

Έργα και ημέρες της Βενιζελικής Ν.Δ. Τής Ν.Δ τών κομμουνιστών, των παμφάγων, των ολετήρων………

https://www.pronews.gr/elliniki-politiki/provocateur/katarreoun-kai-diorizoun-gious-kai-thygateres-se-mia-ellada-pou-peinaei-sto-ergo-tou-ellinikou-i-kori-a-georgiadi/

Κάνουν ότι γουστάρουν, αφού ή μόνη τους τιμωρία, είναι απλά να τους ”μαυρίσουν” στίς επόμενες εκλογές. Το πρόσωπο πού σου δείχνουν, είναι αυτό της ρεμούλας, της αρπαχτής, του ρουσφετιού. Είναι το βρωμόπανο πού σού πετάνε στα μούτρα, γιά να σε κρατάνε απασχολημένο. Να μην βλέπεις τι λαίλαπα πλησιάζει.
Το ξεπούλημα εθνικών εδαφών και την εδραίωση των Η.Π.Α, στις χώρες της Ευρωπαικής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Οί Βενιζελικοί ”κολλεγιόπαιδες”, δεν πιστεύουν σε πατρίδα, σε ιδεολογία. Το δικό τους Πιστεύω και Αμήν, είναι το συμφέρον, η εξασφάλιση της sagrada familia. Eίναι οι επαγγελματίες ”μπασκετμπωλίστες” της πολιτικής.
Ό κνίτης Θεοδωρικάκος, πού πήρε μεταγραφή γιά το Ν.Β.Α της κονόμας.
Βέβαια, καρφί δεν του καίγεται άν συναγελάζεται με υποκείμενα όπως ο ”τσεκουροφόρος” ακροδεξιός Βορίδης, της Αθηναικής λέσχης, ή ο ”μπατριώτης” αρχαιολάτρης Άδωνις, ο τυφλοσούρτης του Ζάκ Κοέν. Σημασία έχει, ότι πάνω από κόμματα και ιδεολογίες, εκπροσωπούν την ΤΆΞΗ.
Και το συμφέρον της ΤΆΞΕΩΣ πρός στιγμήν, είναι η φτωχοποίηση της Ελλάδος, ο εδαφικός ακρωτηριασμός της, η αυτογενής αλλαγή πληθυσμού με αλλοεθνείς και η βρώμικη συμμετοχή, με όλα τα μέσα, στην εξουδετέρωση του Ρωσικού κόσμου, ακολουθώντας το Αμερικανικό σχέδιο γιά την δημιουργία ”βαθέως κράτους” και την καταστροφή του Ιράν και της Κίνας.
Ή οικονομική καταστροφή των Ελλήνων, είναι γι’αυτούς απλά ή ”στάχτη στα μάτια’.
Είναι οι ψηφίδες στο ψηφιδωτό NOVUS ORDO SECLORUM.
Δημιούργησαν χρόνια τώρα, γενιές Ελλήνων χωρίς μέλλον, χωρίς σεβασμό στην πίστη και στην ιστορία του, ξεχνώντας πόσους αιώνες ήταν σκλαβωμένος σε Οθωμανούς και Δυτικούς, δημιούργησαν νέους ανθρώπους πού ”σπουδάζουν” κινητό, τάμπλετ, ριάλιτυ, πανσεξουαλισμό, πολυπολιτισμό.
Οί Βενιζελικοί ”κολλεγιόπαιδες”, είναι τόσο πατριώτες, πού αποκυρήσσουν μετά βδελυγμίας τον ναζισμό, αλλά συντάσσονται με τους νεο-ναζί του Κιέβου, γιατί το επιτάσσει το ”διεθνές δίκαιο”, όπως το 2014 ο Βενιζέλος, ή σήμερα από όλο σχεδόν το πολιτικό σκηνικό.
Σού βάζουν δικηγορικά γραφεία να σε παίρνουν τηλέφωνο, επειδή χρωστάς στη ΔΕΗ, αλλά είναι ”κολώστρες” όταν οι Τούρκοι παραβιάζουν το Αιγαίο 24 ώρες το 24ωρο με μαχητικά αεροσκάφη και οπλισμένα UAV, την στιγμή πού φέρονται σα μοιρολογίστρες στους δυτικούς συμμάχους.
Για την διεθνή ελίτ, η Ελλάδα είναι ”μαγαζί γωνία Βαλαωρίτου και Βουκουρεστίου”. Γι’αυτό έβαλαν τους Βενιζελικούς να την κυβερνάνε, γι’αυτό μένουν πάντα ατιμώρητοι, γι’αυτό παλεύουν με νύχια και με δόντια, να μην χάσουν την θέση τους στον θρόνο των Μυκηνών ή του Άργους. Οι απόλυτοι ”Πουθενάδες” πού σου κουνάνε και το δάχτυλο, με επίδειγη άκρατου νεοπλουτισμού.
Θυμίζουν έντονα το σκοτεινό πρόσωπο της πολιτικής και των επιχειρηματιών, της ταινίας του 1973 ”Θέμα συνειδήσεως”.
Κυβερνήσεις Βρυκολάκων, βαμπίρ πού όπως επί Σημίτη, βλέπαμε στις τηλεοράσεις τα στρατεύματα των κατσαπλιάδων Αλβανών του UCK, να παρελαύνουν στην Αττική πηγαίνοντας για την Γιουγκοσλαυία, πολεμώντας τους Σέρβους, τώρα στέλνουμε όπλα και οσονούπω τεθωρακισμένα ΒΜΡ 1, για να πάρουμε τα γερμανικά LYNX, διαγράφωντας τις όποιες συμμαχίες είχαμε.
Μιλάμε γιά συμμορίες ανθρωποειδών πού γουστάρουν το αίμα, με οποιοδήποτε κόστος.
Μιλάμε γιά απόλυτα ψυχασθενείς !!!

================

Φούλμιχ: Έχουμε να κάνουμε με μεγαλομανείς, ψυχοπαθείς και κοινωνιοπαθείς, τους οποίους πρέπει να σταματήσουμε.

Σχολιο Οδοιπ.

Μια εξαιρετικα επικαιρη και μολις 2 λεπτων αναλυση του Γερμανου νομικου…… Δειτε το.

=====================

Ταινία “Αδάμ, που ει;” | Ο Θεός μιλάει πολύ βαθιά στους ανθρώπους, ενώ εμείς κάνουμε θόρυβο | π. Αλέξανδρος Πλύσκα

Ο Ουκρανός παραγωγός π. Αλέξανδρος Πλύσκα βρέθηκε στην Ελλάδα για την πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ "Αδάμ, που ει;" και μας μιλά αποκλειστικά για τα γυρίσματα που αφορούν τη ζωή των μοναχών της Μονής Δοχειαρίου στο Άγιον Όρος

Μια βιωματική Ελληνοουκρανική ταινία με τον αγιογραφικό συναρπαστικό τίτλο «Αδάμ πού ει;» προβάλλεται σε πολλούς κινηματογράφους αυτές τις μέρες. Η ιστορία διαδραματίζεται στη Μονή Δοχειαρίου του Αγίου Όρους και παρόλο που τα γυρίσματα και το μοντάζ διήρκεσαν 4 χρόνια κι έχει παιχτεί σε πολλές χώρες των Βαλκανίων αλλά και στην Ρωσία, δεν θα μπορούσε να έχει αυτές τις μέρες πιο επίκαιρο τίτλο από αυτόν που αποφάσισαν να της δώσουν οι δυο Ουκρανοί δημιουργοί της. Σήμερα πάλι θα μπορούσαμε να ακούσουμε ακριβώς πάνω από τον Ουρανό της πολιορκημένης Ουκρανίας την ίδια ερώτηση, αφού ο σύγχρονος Αδάμ κρύφτηκε πίσω από τα όπλα, τις βόμβες και τους πυραύλους και παριστάνει τον Θεό.

Ο τίτλος της ταινίας ήταν ιδέα του σκηνοθέτη Αλέξανδρου Ζαποροσένκο, ο οποίος είχε έρθει πρώτη φορά στο Άγιο Όρος για το γύρισμά της. Συναντήσαμε τον Ουκρανό παραγωγό της ταινίας, πρωτοδιάκονο πατέρα Αλέξανδρο Πλύσκα, ο οποίος βρέθηκε στην Ελλάδα για την πρεμιέρα της ταινίας και μιλά για το έργο. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία, ο ίδιος και η σύζυγός του βρίσκονταν στη Γεωργία για την προώθησή της ταινίας. Ο σκηνοθέτης του «Αδάμ πού ει» παραμένει στην Ουκρανία και λόγω του πολέμου δεν του επιτρέπεται να μιλά στον τύπο.

Ο πατήρ Αλέξανδρος πιάνει το νήμα από την αρχή και αναφέρεται στην επιλογή του τίτλου:

«Την έμπνευση για τον τίτλο την βρήκε ο σκηνοθέτης όταν γύριζε την ταινία στο Άγιο Όρος, γνωρίζοντας ανθρώπους που δεν κρύβονται από τον Θεό, Του μιλάνε γνωρίζοντας ότι είναι αμαρτωλοί, αλλά έχουν ταυτόχρονα μεγάλη επιθυμία να επικοινωνήσουν μαζί Του. Στην Αγία Γραφή βλέπουμε μάλιστα τον Θεό να ρωτάει τον Αδάμ “πού ει;”. Θα δούμε όμως πως όλη η ιστορία του ανθρώπου είναι η αναζήτηση της απάντησης στα ερωτήματα “Aπό πού είμαι, πού πάω και τι είμαι;”

Το ευχάριστα παράδοξο στον θεατή είναι ότι ενώ παρατηρεί τη μοναστική ζωή, ταυτίζεται με τους χαρακτήρες και θέλει να δανειστεί την πνευματικότητά τους για να τη μεταφέρει στη ζωή του πέρα από τον ασκητικό μοναχισμό. Ο παραγωγός θα συμφωνήσει και θα παραδεχτεί πως αυτή ήταν η αρχική ιδέα:

«Η ταινία αυτή έγινε έτσι ώστε ο θεατής να δει τη μοναστική ζωή σκεπτόμενος την οικογένειά του, τους γονείς του, τα παιδιά του, τους συνανθρώπους. Την πνευματικότητα, λοιπόν, που βλέπει μέσα στη ταινία, έχει τη δυνατότητα μετά να τη φέρει στη δική του ζωή. Δεν έχει σημασία η εθνικότητά του, εάν είναι πιστός ή άπιστος, καθώς την ταινία αυτή μπορεί να την παρακολουθήσει ο καθένας.»

Η επιλογή να συμμετέχουν οι ίδιοι οι μοναχοί στη θέση των ηθοποιών δίνει δύναμη στην αφήγηση. Ο πατήρ Αλέξανδρος εξηγεί την ντοκυμαντερίστικη μορφή παρουσίασης:

«Στην ταινία δεν χρησιμοποιήθηκαν κανονικοί ηθοποιοί, έπαιξαν οι μοναχοί με την καρδιά τους, καθώς δεν υπάρχει γραμμένο σενάριο αλλά στιγμές από την πραγματική τους ζωή. Το νόημα της ταινίας θα χαραχθεί στο μυαλό του θεατή και η εμπειρία θα είναι καταπληκτική, όσες φορές και να την δει. Θεατές που παρακολούθησαν την ταινία, που δεν πηγαίνουν στην εκκλησία, μας ανέφεραν πως άκουγαν θυμίαμα στον κινηματογράφο.»

Τον ρωτάμε για τo παρασκήνιo της ταινίας, όταν όλα βρίσκονταν σε πρώιμο στάδιο, για την οποία διαφαίνεται πως υπήρξε ως εμπνευστής μια στιβαρή προσωπικότητα. Ο κινηματογραφικός παραγωγός διηγείται την πορεία:

«Το 2005 γνώρισα τον πατέρα Γρηγόριο, γέροντα της μονής Δοχειαρίου, ο οποίος προσδιόρισε την καλλιτεχνική πορεία αυτής της ταινίας. Με είχαν καλέσει για μισό χρόνο στο μοναστήρι . Ήταν ένα θαύμα να μου δώσουν την ευχή τους να κάνω αυτό το προσκύνημα στο Όρος, η πρεσβυτέρα μου και ο Μητροπολίτης της περιοχής μου στην Ουκρανία.

Μετά από αυτό επισκεπτόμουν τη Μονή κάθε μερικές εβδομάδες και έπειτα ανά 3 μήνες. Το 2008 είχα την ιδέα και την έμπνευση για την ταινία με την ιστορία και τη ζωή του μοναστηριού. Ήθελα να είναι κάτι αληθινό που θα το έβλεπε όλος ο κόσμος και προσπάθησα να πείσω τον γέροντα να συμφωνήσει με το γύρισμα της ταινίας. Αρχικά το ανέβαλε, χωρίς να απαντά θετικά ή αρνητικά. Τελικά, το 2014 είπε το ναι, όταν του υποσχέθηκα πως θα τα κρατήσουμε όλα αληθινά όπως ακριβώς είναι.»

Ο θεατής θα παρακολουθήσει μια ανοιχτόκαρδη ειλικρίνεια στις σκηνές, η οποία μεταμορφώνει με ιερότητα την καθημερινότητα, με ρυθμούς ήπιους, κάτι που καταφέρνει να εκπλήσσει στην εποχή της ταχύτητας. Ο πατήρ Αλέξανδρος ανοίγεται μιλώντας για τη βαθύτερη επιθυμία της παραγωγής:

«Σίγουρα το μοναστήρι δεν είναι το τελειότερο και υπάρχουν και καλύτερα από πολλές απόψεις, αλλά δεν με ένοιαζε να προωθήσω το μοναστήρι, τον γέροντα ή μια ηθική χριστιανική. Σκοπός μας ήταν να προωθήσουμε την ιδέα πως ο Θεός μιλάει με κάθε άνθρωπο. Βέβαια ομολογώ πως οι σκέψεις και οι απόψεις οι δικές μου και του σκηνοθέτη δεν συμπεριλαμβάνονται στην ταινία, γιατί πιστεύουμε πως ο Θεός μιλάει πολύ βαθιά στους ανθρώπους από μόνος του, ενώ εμείς οι άνθρωποι μόνο παραπονιόμαστε και κάνουμε θόρυβο, που πολλές φορές δεν βγαίνει σε καλό. Η ελευθερία στην ταινία ήταν πολύ σημαντική για εμάς καθώς από το 2008 μέχρι και τώρα η ιδέα ήταν με την ίδια ελευθερία που κάποιος θα παρακολουθήσει την ταινία, με την ίδια ελευθερία να αποφασίσει τι θα είναι μέσα του.»

«Δεν μας χρηματοδότησε κανείς. Δεν είχαμε καθόλου χρήματα. Μόνο κάποιοι φίλοι βοήθησαν»

Η κάλυψη του κόστους της παραγωγής είναι ένα από τα στοιχεία της διαδικασίας που θαυμάζει κανείς, αφού ξεπεράσει την πρώτη έκπληξη, για το πώς ολοκληρώνεται με επιτυχία το παζλ μιας δημιουργίας που άξιζε τον κόπο:

«Δεν είχαμε καθόλου χρήματα για την ταινία, δεν μας χρηματοδότησε κανείς και γι’ αυτό το λόγο ο σκηνοθέτης τα τράβηξε όλα και έκανε το μοντάζ δωρεάν. Κάποιοι φίλοι μας βοήθησαν δίνοντάς μας χρήματα για να αγοράσουμε τα αεροπορικά εισιτήρια μας, τη μουσική και μερικά εργαλεία που μας έλειπαν.»

Ο πατήρ Αλέξανδρος Πλύσκα θα αναφερθεί στα στοιχεία της πλοκής που πηγάζουν από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, ο οποίος χρειάστηκε να ζήσει πολύ καιρό μαζί με τους μοναχούς και να δομήσει τους ρόλους και τις σκηνές μέσα από την αλήθεια που ζούσε δίπλα στους αληθινούς πρωταγωνιστές του:

« Θυμάμαι την πρώτη ημέρα που είχε έρθει ο σκηνοθέτης, ο Αλέξανδρος Ζαποροσένκο στη Μονή Δοχειαρίου. Τότε ο ηγούμενος τού είχε πει να αφήσει την κάμερα και να πάρει ένα καρότσι με μπετό για να βοηθήσει τους υπόλοιπους μοναχούς με τις οικοδομικές εργασίες τους. Χωρίς δεύτερη κουβέντα ο Αλέξανδρος συμμορφώθηκε και αργότερα συμμετείχε στις δουλειές χωρίς κανείς να του το ζητήσει. Του άρεσε ιδιαίτερα να συμμετέχει στο ψάρεμα.

Όμως αυτό που ελκύει τον θεατή είναι πως φαίνεται καθαρά η διάθεσή του στο να καταλάβει πραγματικά και να μπει στη ψυχή του μοναχού. Καθόταν μέχρι πολύ αργά το βράδυ στην εκκλησία και συμμετείχε στις ακολουθίες και τις αγρυπνίες, με αποτέλεσμα την επόμενη μέρα το πρωί που θα έπρεπε να εργαστεί και να πάρει τα πλάνα να είναι πολύ κουρασμένος.»

Να αλλάξουμε εμάς!

Σε αισθητικό επίπεδο η φωτογραφία είναι αριστοτεχνική με μια καθηλωτική δυναμική. Η ταινία μέχρι και σήμερα παίζεται σε πολλούς κινηματογράφους στην Ουκρανία και στο Κίεβο. Όταν ρωτήσαμε τον παραγωγό για την εμπόλεμη κατάσταση στην πατρίδα του, η θλίψη χρωμάτισε τη φωνή του:

«Η κατάσταση στην Ουκρανία αυτή τη στιγμή είναι δύσκολη και αν θέλουμε να αλλάξει κάτι πρέπει ο καθένας μας προσωπικά να αλλάξει προς το καλύτερο τον εαυτό του για να μπορέσει να αλλάξει και ο κόσμος σαν σύνολο. Η ταινία ανάμεσα στα άλλα προβάλλει πως πρέπει να υπάρχει σεβασμός προς όλους τους συνανθρώπους μας.»

* * *

Φύγαμε από τον Παράδεισο με ανταρσία και κρυφτήκαμε, διακόπτοντας τον δρόμο προς την θέωση και παίρνοντας το μονοπάτι για τη γη που ζούμε. Χάσαμε τον εαυτό μας. Όμως από τότε ο άνθρωπος στη μνήμη του χαμένου Παραδείσου προσεύχεται με όποιο τρόπο μπορεί, φυσικά και μέσω της τέχνης. Ποιος ξέρει, ίσως κάποτε η ανθρωπότητα καταφέρει να απαντήσει στο «Αδάμ πού ει» με τον τρόπο που μας προτείνει ο Χριστός.

Χριστός Ανέστη

__________

Σοφία Χατζή

δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα / Ορθόδοξη Αλήθεια, 04.05.2022

====================

Όσιος Αρσένιος ο Μέγας ΚΑΙ τα τρία αποφθέγματα που μας άφησε…

Λαθεῖν βιώσας Ἀρσένιος ἠγάπα,
Ὃς οὐδὲ πάντως ἐκβιώσας λανθάνει.

Ο Όσιος Αρσένιος ο Μέγας γεννήθηκε στη Ρώμη, στην Εκκλησία της οποίας ήταν διάκονος, από γονείς πλούσιους και ευσεβείς και έζησε κατά τους χρόνους του αυτοκράτορος Θεοδοσίου του Μεγάλου (379 – 395 μ.Χ.). Διακρινόταν για τη σοφία, το άμεμπτο ήθος και τις ποικίλες αρετές του. Διήλθε τη ζωή του με την προσευχή, τη λατρευτική ζωή, την μελέτη και την τήρηση των θείων εντολών και έμαθε και την «ἄγνωστον γνώσην». Τη γνώση δηλαδή που δεν μπορεί να γίνει κατανοητή με το ανθρώπινο μυαλό, αλλά αποκαλύπτεται από το Θεό στην κεκαθαρμένη καρδιά.

Με άλλα λόγια, εντρύφησε με την μελέτη και τον τρόπο ζωής του στα μυστήρια της Βασιλείας του θεού και αναδείχθηκε σοφός διδάσκαλος και άριστος παιδαγωγός. Εξ αιτίας αυτού, με την υπόδειξη του βασιλέως Γρατιανού και του Πάπα Ιννοκεντίου, προσλήφθηκε από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο ως διδάσκαλος των υιών του Αρκαδίου και Ονωρίου.

Στην Κωνσταντινούπολη έγινε δεκτός με μεγάλες τιμές, του εδόθηκε ο τίτλος του πατρικίου και ετιμάτο ως βασιλοπάτωρ, και όλοι τον θαύμαζαν για την πολυμάθεια και την σεμνότητα του ήθους του. Αποφεύγοντας τους θορύβους της πόλεως και τον πολυτελή βίο στα ανάκτορα, παρακαλούσε τον Θεό να τον βοηθήσει να απαλλαγεί από τα υψηλά του καθήκοντα και να τον οδηγήσει σε οδό σωτηρίας. Οι παρακλήσεις του Οσίου εισακούσθηκαν και μία μέρα άκουσε υπερκόσμια φωνή, η οποία τον πρότρεπε να εγκαταλείψει τον κόσμο. Ευθύς αμέσως απέβαλε τα λαμπρά του ενδύματα και αφού μεταμφιέσθηκε, έφυγε στην Αίγυπτο, εισήλθε σε Σκήτη και εκάρη μοναχός.

Εκεί έλαβε πληροφορία από τον Θεό να ασκηθεί περισσότερο στη σιωπή και την ησυχία. Η υπεροχή του κατά την μόρφωση και τα ιερά γράμματα και το ασκητικό ήθος, η ταπεινοφροσύνη και οι κατά Θεόν αρετές του, το ανέδειξαν σε πνευματικό προεστώτα μεταξύ των συνασκητών του στην έρημο. Η φήμη της αγιότητάς του διαδόθηκε σε όλη την περιοχή, πολλοί δε από τις πόλεις προσέρχο νταν για να ακούσουν τη διδασκαλία του, να ωφεληθούν πνευματικά και να λάβουν την ευλογία του. Ακόμη και ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος επισκέφθηκε πολλές φορές τον Όσιο Αρσένιο, για να συμβουλευθεί επί θεολογικών και εκκλησιαστικών ζητημάτων.

Σε μία από τις επισκέψεις του ο Αλεξανδρείας Θεόφιλος μαζί με μερικούς άλλους παρεκάλεσε τον Όσιο να τους πει κάποιο λόγο, για να ωφεληθούν πνευματικά. «Εάν σας πω κάποιο λόγο, θα τον εφαρμόσετε;». Κι όταν εκείνοι απάντησαν καταφατικά, τους αποκρίθηκε: « Όπου ακούετε ότι βρίσκεται ο Αρσένιος, μην πλησιάζετε σε αυτόν ». Το περιστατικό αυτό δείχνει την μεγάλη του ταπείνωση . Εβίωνε στην καθημερινή του ζωή το λόγο « ὅσο μέγας εἶ , τοσούτον ταπείνου σεαυτόν » .

Ο Όσιος, για να αποφύγει την κοινωνικότητα και τις συχνές βαρβαρικές εισβολές και για να επιδοθεί απερίσπαστος στην προσευχή και τον καθαρό ασκητικό βίο, εγκατέλειψε τη Σκήτη και με τη συνοδεία των μαθητών του Αλεξάνδρου και Ζωίλου κατέφυγε στην Πέτρα, κοντά στη Μέμφιδα, και μετά στην Κανώπη εκεί όπου το 445 μ.Χ. κοιμήθηκε εν ειρήνη. Όταν πλησίαζε η ώρα της εξόδου του από την πρόσκαιρη αυτή ζωή, τον ρώτησαν οι μαθητές του, σε ποιόν τόπο και πώς θα ήθελε να τον ενταφιάσουν, κι εκείνος ο μακάριος τους αποκρίθηκε : « Ὦ, τέκνα μου, νὰ δέσετε σχοινίον εἰς τοὺς πόδας μου καὶ νὰ μὲ σύρετε εἰς τὸ βουνόν » . Κι αυτή η απάντηση είναι ενδεικτική της ταπεινώσεώς του.

Ο Αγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης περιγράφει και την εξωτερική εμφάνιση του Οσίου και λέγει ότι ο Όσιος Αρσένιος ήταν « ξηρὸς τὸ σῶμα καὶ μακρὺς εἰς τὸ μέγεθος , εἶχε τὰ γένεια μακριὰ ἕως τὴν κοιλίαν, τὸ εἶδος τοῦ προσώπου του ἦτο ἀγγελικὸν καὶ σεβάσμιον , ὡς τὸ τοῦ Πατριάρχου Ἰακώβ ».

Αξιοσημείωτα είναι τα τρία αποφθέγματα που μας άφησε. Πρώτον η υπενθύμιση, που συνήθιζε να κάνει στον εαυτό του να μην ξεχάσει ποτέ το λόγο για τον οποίο ζούσε και για τον οποίο πήγε στην έρημο.

Δεύτερον, το « ὁ Θεός μου , μὴ ἐγκαταλείπῃς με, ὅτι οὐδὲν ἐποίησα ἀγαθὸν ἐνώπιόν Σου , ἀλλὰ δὸς μοι διὰ τὴν ἀγαθότητά Σου βαλεὶν ἀρχήν » . Δηλαδή, ο Όσιος Αρσένιος θεωρούσε τον εαυτό του πολύ αμαρτωλό , αισθανόταν ότι δεν έχει κάνει κανένα καλό στη ζωή του και παρακαλούσε τον Θεό να μην τον εγκαταλείψει , αλλά να τον αξιώσει να βάλει αρχή μετανοίας .

Τρίτον, η συμβουλή « πᾶσαν σου τὴν σπουδὴν ποίησον , ἶνα ἡ ἔνδον σου ἐργασία κατὰ Θεὸν ἦ , καὶ νικήσης τὰ ἔξω πάθη ». Δηλαδή , μας προτρέπει ο Όσιος, όπως ερμηνεύει ο Αγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ότι όλη την σπουδή μας πρέπει να έχουμε στο να γίνεται η εσωτερική εργασία της ιεράς προσευχής και νίψεως καθαρά και μόνο για τον Θεό, διότι αν αυτή ενεργείται καθαρά , θα νικήσουμε τα εξωτερικά πάθη του σώματος. Την παραπάνω συμβουλή του Οσίου Αρσενίου την αναφέρει πολλές φορές στους λόγους του ο μεγάλος Πατέρας και Διδάσκαλος της Εκκλησίας μας, ο Αγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης.

https://www.saint.gr/1528/saint.aspx

=========================

Γιατί ο Θεός έγινε Άνθρωπος; (Άγιος Μάξιμος Ομολογητής)

  

“Τοῦτό ἐστι τὸ μακάριον, δι᾿ ὃ τὰ πάντα συνέστησαν τέλος”

«᾿Αλλὰ μὲ τὸ πολύτιμο αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ θυσιάστηκε σὰν ἀμνὸς ἄμωμος καὶ ἄσπιλος, κι ἦταν βέβαια προορισμένος πρὶν ἀπὸ τὴ δημιουργία τοῦ κόσμου, ἀλλὰ φανερώθηκε γιὰ χάρη μας αὐτὰ τὰ τελευταῖα χρόνια»1. 
Προορισμένος ἀπὸ ποιόν;

ΑΠΟΚΡΙΣΗ

Τὸ μυστήριο τοῦ Χριστοῦ ὁ λόγος τῆς Γραφῆς τὸ ὀνόμασε Χριστὸ καὶ τὸ βεβαιώνει μὲ σαφήνεια ὁ μέγας ᾿Απόστολος λέγοντας, « τὸ μυστικὸ σχέδιο, ποὺ ἦταν κρυμμένο ἀπὸ ὅλες τὶς γενεές, φανερώθηκε τώρα » 2, ἐννοώντας δηλαδὴ ὡς τὸν Χριστό , τὸ μυστικὸ σχέδιο μὲ τὸν Χριστό. Αὐτὸ εἶναι ὁλοφάνερα ἡ ἄρρητη καὶ ἀκατάληπτη ὑποστασιακὴ ἕνωση τῆς θεότητας καὶ τῆς ἀνθρωπότητας, ποὺ ὁδηγεῖ σὲ ταυτότητα πλήρη τὴν ἀνθρωπότητα μὲ τὴ θεότητα ἐξαιτίας τῆς ὑπόστασης καί, κάνοντας μία τὴν ὑπόσταση τὴ σύνθετη ἀπὸ τὰ δύο , χωρὶς ἡ φυσικὴ διαφορὰ τῆς οὐσίας τους νὰ προκαλέσει σ᾿ αὐτὴν καμμιὰ μείωση σὲ ὁτιδήποτε. ῞Ωστε καὶ ἡ ὑπόστασή τους νὰ γίνει, ὅπως εἶπα, μία, καὶ ἡ φυσικὴ διαφορὰ νὰ μείνει ἀπαθής, στὴν ὁποία ὑπόσταση καὶ μετὰ τὴν ἕνωση ἡ κατὰ φύση ποιότητά τους διασώζεται ἀμείωτη καὶ ὅταν ἑνωθοῦν. Γιατί, ὅπου κατὰ τὴν ἕνωση δὲ συνοδεύει τὰ ἑνωμένα καμμιὰ ἀπολύτως τροπὴ καὶ καμμιὰ ἀλλοίωση, ὁ λόγος τῆς οὐσίας καθενὸς παραμένει γνήσιος κι ἀληθινός. Κι ὅποιων ὁ λόγος παραμένει γνήσιος κι ἀληθινὸς καὶ μετὰ τὴν ἕνωση, αὐτῶν οἱ φύσεις παραμένουν ἄθικτες μὲ κάθε τρόπο χωρὶς νὰ ἀρνηθεῖ καμμιὰ ἀπὸ αὐτὲς τὰ δικά της στοιχεῖα γιὰ χάρη τῆς ἕνωσης.

Γιατὶ ὁ Ποιητὴς τῶν ὅλων, αὐτὸς ποὺ ἔγινε κατ᾿ οἰκονομία αὐτὸ ποὺ δὲν ἦταν ,ἔπρεπε νὰ διασώσει ἀμετάβλητο καὶ τὸν ἑαυτό Του σὲ αὐτὸ ποὺ ἦταν ἀπὸ τὴ φύση Του καὶ σὲ αὐτὸ ποὺ ἔγινε στὴ φύση κατ᾿ οἰκονομία· γιατὶ στὸν Θεὸ δὲν εἶναι φυσικὸ νὰ βλέπουμε μεταβολή , γιὰ τὸν ὁποῖο δὲν μποροῦμε νὰ σκεφτοῦμε καμμιὰ ἀπολύτως κίνηση σχετικὰ μὲ τὴν ὁποία γίνεται ἡ μεταβολὴ σὲ ὅσα κινοῦνται . Αὐτὸ εἶναι τὸ μεγάλο κι ἀπόκρυφο μυστήριο . Αὐτὸ εἶναι τὸ μακάριο τέλος γιὰ τὸ ὁποῖο ἔχουν γίνει ὅλα . Αὐτὸς εἶναι ὁ θεῖος σκοπὸς ποὺ προεπινοήθηκε πρὶν ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῶν ὄντων , ποὺ ὁρίζοντάς τον, μποροῦμε νὰ τὸν ποῦμε « προεπινοούμενο τέλος » , γιὰ χάρη τοῦ ὁποίου ἔγιναν τὰ πάντα κι αὐτὸ γιὰ χάρη κανενός . Σ᾿ αὐτὸ τὸ τέλος ἀτενίζοντας δημιούργησε ὁ Θεὸς τὶς οὐσίες τῶν ὄντων.

Αὐτὸ εἶναι κυρίως τὸ πέρας τῆς πρόνοιας καὶ ἐκείνων ποὺ ἡ πρόνοια προνοεῖ , σύμφωνα μὲ τὸ ὁποῖο γίνεται ἡ ἐπανασυναγωγὴ στὸ Θεὸ ὅλων τῶν ποιημάτων Του . Αὐτὸ εἶναι τὸ μυστήριο ποὺ περικλείει ὅλους τοὺς αἰῶνες καὶ φανερώνει τὴν ὑπεράπειρη καὶ ποὺ ἄπειρες φορὲς ἀπείρως προϋπάρχει ἀπὸ τοὺς αἰῶνες μεγάλη βουλὴ τοῦ Θεοῦ 3 , τῆς ὁποίας βουλῆς ἀγγελιοφόρος ἔγινε ὁ ἴδιος ὁ σύμφωνος μὲ τὴν οὐσία τοῦ Θεοῦ Λόγος ὅταν ἔγινε ἄνθρωπος 4 , καὶ φανέρωσε, ἂν μοῦ ἐπιτρέπεται νὰ πῶ, τὸν ἴδιο τὸ βαθύτερο πυθμένα τῆς Πατρικῆς ἀγαθότητας κι ἔδειξε μέσα σ᾿ αὐτὸν τὸ τέλος , ποὺ γιὰ χάρη Του τὰ δημιουργήματα ἔλαβαν σαφῶς τὴν ἀρχὴ τῆς ὕπαρξής τους.

Γιατὶ γιὰ τὸν Χριστό , δηλαδὴ γιὰ τὸ μυστήριο κατὰ Χριστόν , ὅλοι οἱ αἰῶνες καὶ ὅλα ὅσα περιέχουν, ἔχουν λάβει τὴν ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος τοῦ εἶναι τους. Γιατὶ πιὸ πρὶν ἀπὸ τοὺς αἰῶνες προϋπονοήθηκε ἡ ἕνωση, τοῦ ὅριου καὶ τῆς ἀοριστίας, τοῦ μέτρου καὶ τῆς ἀμετρίας, τοῦ πέρατος καὶ τῆς ἀπειρίας, τοῦ δημιουργοῦ καὶ τῆς δημιουργίας, τῆς στάσης καὶ τῆς κίνησης , καὶ ἡ ἕνωση αὐτὴ ἔγινε στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, ὅταν φανερώθηκε στὸ τέλος τῶν χρόνων καὶ πραγματοποίησε τὴν πρόγνωση τοῦ Θεοῦ , ὥστε νὰ σταματήσουν γύρω στὸ τελείως ἀκίνητο κατὰ τὴν οὐσία ὅσα κινοῦνται ἀπὸ τὴ φύση τους , ξεφεύγοντας τελείως ἀπὸ τὴν κίνηση πρὸς τὸν ἑαυτό τους καὶ πρὸς τὰ ἄλλα καὶ νὰ λάβουν πείρα τῆς κατ᾿ ἐνέργειαν γνώσης ἐκείνου ὅπου ἀξιώθηκαν νὰ σταματήσουν , γνώσης ἀναλλοίωτης ποὺ παραμένει πάντοτε ἴδια , παρέχοντας σ᾿ αὐτοὺς τὴν ἀπόλαυση ἐκείνου ποὺ γνώρισαν.

* * *

Γιατὶ ὁ λόγος ἀναγνωρίζει ὅτι ἡ γνώση τῶν θείων εἶναι διπλή· ἡ σχετική, ποὺ βρίσκεται μόνο στὸ λόγο καὶ στὶς ἔννοιες καὶ ποὺ δὲν ἔχει κατὰ τὴν πράξη μὲ τὴν πείρα αἴσθηση ἐκείνου ποὺ ἔγινε γνωστὸ καὶ ποὺ μ᾿ αὐτὴν οἰκονομοῦμε τὴν παρούσα ζωή · καὶ ἡ πραγματικὴ ἀληθινὴ γνώση , ποὺ μὲ τὴν πείρα μόνο κατὰ τὴν πράξη χωρὶς λόγο καὶ ἔννοιες παρέχει ὅλη τὴν αἴσθηση ἐκείνου ποὺ ἔγινε γνωστὸ, μετέχοντάς το κατὰ χάρη , καὶ μὲ αὐτὴ τὴ γνώση ὑποδεχόμαστε κατὰ τὴ μελλοντικὴ κατάπαυση τὴν πάνω ἀπὸ τὴ φύση θέωση ποὺ πραγματοποιεῖται ἀδιάκοπα .

 Καὶ ἡ σχετικὴ βέβαια γνώση , ἐπειδὴ βρίσκεται στὸ λόγο καὶ στὶς ἔννοιες , λένε ὅτι κινεῖ τὴν ἐπιθυμία πρὸς τὴν μεθεκτικὴ κατὰ τὴν πράξη γνώση . ᾿Ενῶ ἡ γνώση μὲ τὴν ἐνέργεια ποὺ ἀπὸ τὴν πείρα καὶ μὲ μέθεξη αὐτοῦ ποὺ ἔγινε γνωστὸ παρέχει τὴν αἴσθηση ,  ἀπωθεῖ  τὴ γνώση ποὺ βρίσκεται στὸ λόγο καὶ τὶς ἔννοιες.

Γιατὶ εἶναι ἀδύνατο, λένε οἱ σοφοί, νὰ συνυπάρχουν ἡ ἐμπειρία τοῦ Θεοῦ καὶ ὁ λόγος περὶ Θεοῦ ἢ ἡ αἴσθηση τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ νόηση γι᾿ Αὐτόν. Καὶ λόγο περὶ Θεοῦ ἀποκαλῶ τὴν γνωστικὴ θεωρία γι᾿ αὐτὸν ποὺ ἀναλογεῖ στὰ ὄντα, αἴσθηση τὴν μεθεκτικὴ πείρα τῶν πέρα ἀπὸ τὴ φύση ἀγαθῶν, καὶ νόηση τὴν ἁπλὴ καὶ ἑνιαία γνώση περὶ Θεοῦ μέσῳ τῶν ὄντων. Τὸ ἴδιο ἴσως μπορεῖ νὰ διαπιστωθεῖ καὶ σὲ κάθε ἄλλο πράγμα, ἂν ἡ ἐμπειρία αὐτοῦ τοῦ πράγματος σταματᾶ τὸ λόγο γι᾿ αὐτὸν καὶ ἡ αἴσθηση αὐτοῦ τοῦ πράγματος κάνει ἀργὴ τὴν νόηση περὶ αὐτοῦ. 

Πείρα λέγω τὴν ἴδια τὴ γνώση ἀπὸ τὴν ἐνέργεια, ποὺ πραγματοποιεῖται ἔπειτα ἀπὸ κάθε λόγο, καὶ αἴσθηση, τὴν ἴδια τὴ μέθεξη αὐτοῦ ποὺ ἔγινε γνωστὸ καὶ ποὺ ἐκδηλώνεται ἔπειτα ἀπὸ ὅλη τὴ νοητικὴ διαδικασία. Κι ἴσως αὐτὸ διδάσκει μυστικὰ ὁ μέγας ᾿Απόστολος λέγοντας, «εἴτε προφητεῖες εἶναι θὰ καταργηθοῦν, εἴτε ὁμιλίες σὲ διάφορες γλῶσσες θὰ πάψουν, εἴτε γνώσεις θὰ καταργηθοῦν » 5, ἐννοώντας ὁλοφάνερα γιὰ τὴ γνώση ποὺ βρίσκεται στὸ λόγο καὶ στὶς ἔννοιες.

***

Τὸ μυστήριο τοῦτο [τοῦ Χριστοῦ] προγνώριζε ὁ Πατέρας καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ ἅγιο Πνεῦμα.

῾Ο Πατέρας γιατὶ ἔτσι εὐδόκησε , ὁ Υἱὸς γιατὶ ἦταν ὁ αὐτουργός , καὶ τὸ Πνεῦμα γιατὶ συνεργαζόταν σ᾿ αὐτό . Γιατὶ εἶναι μία ἡ γνώση τοῦ Πατέρα καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, ἐπειδὴ εἶναι μία καὶ ἡ οὐσία καὶ ἡ δύναμη. Δὲν ἀγνοοῦσε δηλαδὴ ὁ Πατέρας ἢ τὸ ἅγιο Πνεῦμα τὴ σάρκωση τοῦ Υἱοῦ, γιατὶ ὑπῆρχε σὲ ὁλόκληρο τὸν Υἱό, ποὺ αὐτουργοῦσε τὸ μυστήριο τῆς σωτηρίας μας μὲ τὴ σάρκωσή Του, ὅλος κατὰ τὴν οὐσία Του ὁ Πατέρας, ὄχι βέβαια μὲ σάρκωσή Του, ἀλλὰ εὐδοκώντας γιὰ τὴ σάρκωση τοῦ Υἱοῦ, καὶ ὁλόκληρο τὸ ἅγιο Πνεῦμα κατὰ τὴν οὐσία Του ὑπῆρχε στὸν Υἱό, ὄχι λαμβάνοντας σάρκα , ἀλλὰ συνεργώντας μὲ τὸν Υἱὸ στὴν ἀπόρρητη γιὰ μᾶς σάρκωσή Του.

Εἴτε λοιπὸν πεῖ κάποιος Χριστό , εἴτε μυστήριο τοῦ Χριστοῦ , τὴν πρόγνωση γι᾿ αὐτὸ κατὰ τὴν οὐσία τὴν ἔχει μόνη ἡ ἁγία Τριάδα , ὁ Πατέρας, ὁ Υἱὸς καὶ τὸ ἅγιο Πνεῦμα . Κι ἄς μὴν ἀναρωτηθεῖ κανένας πῶς ὁ Χριστός , ἐνῶ εἶναι ἕνας ἀπὸ τὴν ἁγία Τριάδα , γίνεται ἀντικείμενο πρόγνωσής της , ἔχοντας ὑπόψη ὅτι δὲν ἔγινε πρόγνωση τοῦ Χριστοῦ ὡς Θεοῦ , ἀλλὰ ὡς ἀνθρώπου , ἔγινε δηλαδὴ πρόγνωση τῆς κατ᾿ οἰκονομίαν σάρκωσής του γιὰ χάρη τοῦ ἀνθρώπου. Γιατὶ ὅ,τι ὑπάρχει αἰώνια ποτὲ δὲν προγνωρίζεται ἀπὸ ἕνα ἄλλο αἰώνιο.

Γιατὶ ἡ πρόγνωση γίνεται γιὰ ὅσα ἔχουν ἀρχὴ στὸ εἶναι καὶ γιὰ κάποια αἰτία . Προγνωρίσθηκε λοιπὸν ὁ Χριστὸς ἀπὸ πρὶν ὄχι γι᾿ αὐτὸ ποὺ ἦταν κατὰ φύση γιὰ τὸν ἑαυτό του , ἀλλὰ γι᾿ αὐτὸ ποὺ φάνηκε ὅτι ἔγινε ἀργότερα γιὰ μᾶς κατ᾿ οἰκονομία. ῎Επρεπε δηλαδὴ ἀληθινὰ ὁ φυσικὸς δημιουργὸς τῆς οὐσίας τῶν ὄντων νὰ γίνει αὐτουργὸς καὶ τῆς κατὰ χάρη θέωσης τῶν δημιουργημάτων, ὥστε ὁ δωρητὴς τοῦ εἶναι νὰ φανεῖ δωρεοδότης καὶ τῆς μακαριότητας. ᾿Επειδὴ λοιπὸν κανένα ἀπὸ τὰ ὄντα δὲν γνωρίζει καθόλου τὸν ἑαυτό του ἢ κάποιο ἄλλο τί εἶναι ὡς πρὸς τὴν οὐσία, εἶναι εὔλογο ὅτι κανένα ἀπὸ τὰ ὄντα δὲν ἔχει κατὰ τὴ φύση τὴν ἱκανότητα πρόγνωσης κανενὸς ἀπὸ ὅσα θὰ γίνουν, πλὴν μόνο ὁ Θεὸς ὁ πάνω ἀπὸ τὰ ὄντα, ποὺ καὶ τὸν ἑαυτό Του γνωρίζει τί εἶναι κατὰ τὴν οὐσία καὶ γιὰ ὅλα ὅσα δημιούργησε καὶ πρὶν ἀκόμα γίνουν εἶχε ἀπὸ πρὶν τὴ γνώση τῆς ὕπαρξής τους κι ἔμελλε κατὰ χάρη νὰ φιλοδωρήσει τὰ ὄντα μὲ τὴ γνώση τοῦ ἑαυτοῦ τους καὶ τῶν ἄλλων, τί εἶναι στὴν οὐσία τους, καὶ νὰ φανερώσει τοὺς λόγους ποὺ ὑπάρχουν ἑνιαῖα σ᾿ αὐτὸν ἀπὸ πρίν.

Τὸ νὰ λένε μερικοὶ ὅμως πὼς ὁ Χριστὸς εἶχε προγνωσθεῖ πρὶν ἀπὸ τὴν καταβολὴ τοῦ κόσμου ἀπὸ ἐκείνους, στοὺς ὁποίους φανερώθηκε ὕστερα τοὺς τελευταίους καιρούς, ἐπειδὴ ἐκεῖνοι οἱ ἴδιοι ὑπῆρχαν πρὶν ἀπὸ τὴν καταβολὴ τοῦ κόσμου μαζὶ μὲ τὸν προεγνωσμένο Χριστό, αὐτὸν τὸ λόγο σὰν ἐντελῶς ἄσχετο μὲ τὴν ἀλήθεια, ἐπειδὴ κάνει συναΐδια μὲ τὸν Θεὸ τὴν οὐσία τῶν λογικῶν ὄντων, τὸν ἀπορρίπτουμε

Γιατὶ εἶναι τελείως ἀδύνατο νὰ βρίσκονται μὲ τὸ Χριστό, ἔτσι ὅπως αὐτὸς εἶναι, καὶ πάλι νὰ λείψουν τελείως κάποτε ἀπὸ αὐτόν , ἂν βέβαια εἶναι φυσικὸ νὰ γίνει σ᾿ αὐτὸν ἡ ἀποπεράτωση τῶν αἰώνων καὶ ἡ στάση ὅσων κινοῦνται , μέσα στὴν ὁποία κανένα ἀπολύτως ἀπὸ τὰ ὄντα δὲ θὰ ὑπόκειται σὲ μεταβολή . ῾Ο λόγος τῆς Γραφῆς κάλεσε τὸν Χριστὸ ἄμωμο καὶ ἄσπιλο, ἐπειδὴ εἶναι κατὰ τὴν ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα ἀπὸ τὴ φύση του τελείως ξένος ἀπὸ τὴ φθορὰ τῆς ἁμαρτίας. Γιατὶ ἡ ψυχή του δὲν εἶχε μῶμο κακίας οὔτε τὸ σῶμα του σπίλο τῆς ἁμαρτίας.

Σημειώσεις:

1. Αʹ Πέτρ. αʹ 19, 20.

2. Κολ. αʹ 26.

3.᾿Εφεσ. αʹ 10, 11.

4.῾Ησ. θʹ 6.

5. Αʹ Κορ. ιγʹ 8.

(῾Αγίου Μαξίμου ῾Ομολογητοῦ, Πρὸς Θαλάσσιον Περὶ Διαφόρων ᾿Απόρων τῆς ῾Αγίας Γραφῆς, ᾿Ερώτησις Ξʹ. Τὸ ἀρχαῖο κείμενο: PG τ. 90, στλ. 620Β-625Β. Νεοελληνικὴ ἀπόδοσις: Φιλοκαλία τῶν Νηπτικῶν καὶ ᾿Ασκητικῶν, Ε.Π.Ε. τ. 14Γ, σελ. 186-195, Θεσσαλονίκη 1992)

(Πηγή ηλ. κειμένου: imaik.gr) alopsis

Αγιος Ιωάννης τής Κροστάνδης

Ήδη στην αρχή ο Θεός γνώριζε όλους τους ανθρώπους που θα ζούσαν στη γη, όπως και τις αμαρτίες τους, παρ’ ότι ούτε οι άνθρωποι ούτε οι αμαρτίες τους ακόμη υπήρχαν. Και αυτό σημαίνει ότι και εσένα σε γνώριζε ο Θεός όπως και όλους τους άλλους που ζουν τώρα πάνω στη γη. Τότε και για σένα και για όλους τους σύγχρονούς σου ανθρώπους έχυσε ο Υιός του Θεού το Αίμα του. Τότε και εσένα έσωσε ο Θεάνθρωπος από τον αιώνιο θάνατο και την καταδίκη για τις αμαρτίες σου.

Εσύ χρειάζεται να έχεις πίστη και αρετή. Το έργο αυτό της σωτηρίας σου ο Κύριος ήδη το έχει κάνει και το έργο αυτό είναι υπερφυσικό. Είναι το έργο της άπειρης αγάπης και της παντοδυναμίας του Θεού. Και επειδή το έργο αυτό είναι υπερφυσικό, γι’ αυτό απαιτεί πίστη και υπακοή. Λέω υπακοή γιατί ο Σωτήρας μας και Θεός ζητάει από μας έργα σύμφωνα με την καινούργια μας κατάσταση, η οποία είναι η κατάσταση υιοθεσίας.Οι βασιλιάδες όταν εξαγοράζουν τους αιχμαλώτους δεν το κάνουν για να συνεχίσουν μετά αυτοί να κάνουν την ίδια δουλειά που έκαναν, όταν ήταν δούλοι, αλλά να υπηρετούν τον αυτοκράτορα και τους υπηκόους του.

Η ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΩΔΗΣ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ : ΙΔΟΥ ΔΟΥΛΗ ΚΥΡΙΟΥ ΓΕΝΟΙΤΟ ΜΟΙ ΚΑΤΑ ΤΟ ΡΗΜΑ ΣΟΥ.

ΘΕΟΦΙΛΟΣ Α. ΑΜΠΑΤΖΙΔΗΣ

 «Οὗτοι οὖν πάντες προωρισμένοι εἰσί καί ἀπογεγραμμένοι καί ἠριθμημένοι, οἵ καί προστεθῆναι καί κολληθῆναι μέλλουσι τῷ σώματι τοῦ Χριστοῦ· καί τηνικαῦτα ὁλόκληρον οἱονεί γενόμενον, μηδενός μέλους λειπόμενον, πληρωθήσεται ἤγουν τελειωθήσεται,…»  Εβρ. 12:23.

 ” πώς μπορούμε να κατανοήσουμε την έννοια του προορισμού στο πλαίσιο της ανατολικής θεολογικής σκέψης και ιδιαίτερα της σκέψης του αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου. Το ερώτημα αυτό οξύνεται ακόμη περισσότερο, αν αναλογιστούμε την προσπάθεια για ανεύρεση της ορθόδοξης αυτοσυνειδησίας μέσα από τη διαφοροποίησή της από την αυγουστίνεια σκέψη (massa perditionis)1061, και τον συνακόλουθο τονισμό της οντολογικής διάστασης της ανθρώπινης ελευθερίας, από σύγχρονους πατρολόγους και συστηματικούς θεολόγους. “

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΓΕΡΜΑΝΟΤΡΑΦΟΥΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ Η ΟΠΟΙΑ ΕΜΜΕΝΕΙ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ , ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΣΧΕΣΗ ΚΤΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΑΚΤΙΣΤΟΥ ΔΗΛ. ΣΤΗΝ ΑΝΤΛΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΝΕΚΕΝ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΕΝΕΡΓΟ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΤΗΣ . ΑΠΟΡΡΙΠΤΟΝΤΑΣ ΤΟΙΟΥΤΟΤΡΟΠΩΣ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΣΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΩΣΦΟΡΙΚΗΣ ΥΠΕΡΗΦΑΝΙΑΣ , ΚΑΘΟΤΙ ΠΤΩΣΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΑΙ ΑΓΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΝΕΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ , ΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΚΤΙΣΗ , ΠΟΥ ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΕ Η ΕΝΑΝΘΡΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ

Αναρτήθηκε από amethystos

Σχολιο Οδοιπ.

Στον φιλο Μ. που του εχουν μεινει ΜΟΝΟ πεντε……

========================