Τα Ελληνόπουλα της Αυστραλίας μας λένε την “Ευχή” δημόσια στους δρόμους του Σύδνεϋ ( Βίντεο )

Χαίρετε και αγαλλιάστε με τις  Αγγελικές φωνές των Ελληνόπουλων του Σύδνεϋ που λένε την “Ευχή” δημόσια μπροστά στο κτήριο της Όπερας …..Είναι μια δημόσια ομολογία πίστεως !! Εύγε ο Θεός μαζί σας !!

Η ΕΥΧΗ

Έφυγα απ’ το Φαραώ της Αιγύπτου τη σκλαβιά

μ’ αρχηγό το Μωυσή έφτασα ως το Σινά.

Στο Σινά να ανεβώ ω! πολύ το επιθυμώ,

στην Αγία κορυφή και να λέω την ευχή.

Η ανάβασις σκληρή, Θεέ μου δος μου υπομονή,

καρτερία κι αντοχή, ν’ αποκτήσω την ευχή.

Πρώτα η υπακοή, η Γραφή, η προσοχή

κι η αγία σιωπή δυναμώνουν την ευχή.

Την ευχή για να τη λες πρέπει από το μυαλό

να πετάξεις μακριά κάθε πράγμα κοσμικό.

Στην αρχή την ευχή να τη λες προφορικά

κι ύστερα από καιρό θα σου γίνει νοερά.

Και στα λόγια της ευχής να’ ναι όλη η προσοχή,

γιατί όταν φανταστείς κίνδυνος να πλανηθείς.

Τον πειράζοντα πολύ ερεθίζει η ευχή

και γι’ αυτό μην πτοηθείς όταν σου επιτεθεί.

Κι απ’ τα λόγια της ευχής βγαίνουνε καρποί γλυκείς.

Ω! τι μέλι είν’ αυτό δεν μπορείς να φανταστείς.

Η ευχή πώς ενεργεί μην ζητάς να σου το πω,

δεν μπορώ να εκφραστώ είναι Θείο μυστικό

Όταν δεις την ευχή μέσα σου να ενεργεί

φρούρησέ τηνε καλά με ταπείνωση πολλή.

Γέροντά μου σεβαστέ, Μωυσή μου νοητέ

έλα δος μου μια ευχή ν’ αποκτήσω την ευχή.

Κι η Μητέρα του Χριστού, Ηγουμένη Μυστική,

ευλογεί τους Χριστιανούς και τους δίδει την ευχή.

Στο Σινά να ανεβώ ώ! Πολύ το επιθυμώ,

στην Αγία Κορυφή και να λέω την ευχή.

======================

Σαν σήμερα, το 2019 κοιμήθηκε ο μακαριστός Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης!

Ένα σώμα είμεθα εμείς με τους νεκρούς.

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομοΈνα σώμα είμεθα εμείς με τους νεκρούς.

Μία Εκκλησία είμεθα με τον ουρανόν, με τους κεκοιμημένους μας.

Εάν νιώθουμε την ανάγκη ο ένας να μιλάει εις τον άλλον, ο ένας να φροντίζει διά τον άλλον, κατανοείτε πόσο μεγαλύτερη ανάγκη έχουν οι νεκροί να επικοινωνούμε μαζί τους;

Οι νεκροί μας παρακαλούν συνεχώς να έχουμε τον νού μας εις αυτούς. Οι νεκροί μας ζούν και μας κοιτάζουν να δούν εάν εμείς τους μνημονεύουμε. Υπάρχει μεγάλη ανάγκη δι᾽αυτήν την επικοινωνία.

Την προσευχή μας να την αναπέμπουμε και γι᾽ αυτούς.

Την ελπίδα μας εις τον Χριστό να την έχουμε και γι᾽ αυτούς.

Τις λειτουργίες μας να τις κάνουμε και γι᾽ αυτούς. Σαρανταλείτουργα να κάνουμε και γι᾽ αυτούς, ελεημοσύνες, μνημόσυνα, τρισάγια. Όλα αυτά βοηθούν πραγματικά τους νεκρούς μας.

Όχι μόνον τους βοηθούν, αλλά είναι και δική μας επικοινωνία με όλον τον άλλον κόσμο, με τους αγγέλους και τους αγίους. Ακόμη πρέπει να σας πω ότι, όταν εμείς τους ενθυμούμεθα και τους μνημονεύουμε, τότε εκείνοι αγάλλονται, χαίρονται, ελπίζουν, προσμένουν, προχωρούν συνεχώς προς την ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας, καλλιεργώντας μέσα τους την ελπίδα.

Και όσοι από αυτούς δεν αντιδρούν, όσοι από αυτούς δεν απορρίπτουν τον Θεόν εκεί επάνω, αυτοί όλο και περισσότερο τον πλησιάζουν και μας στέλνουν διαρκώς μηνύματα να τους μνημονεύωμε.

Να ξέρετε πόσην ευγνωμοσύνη μας χρεωστούν και πόσο μας την ανταποδίδουν, όταν εμείς τους μνημονεύουμε!

+Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης 

=======

Σαν σήμερα, το 2019 κοιμήθηκε ο μακαριστός Γέροντας Αιμιλιανός ο Σιμωνοπετρίτης!

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο και γένι

Εαν έρχεσαι να με δεις και να μου κάνεις παράπονα, και στην άλλη ζωή τα ίδια θα κάνεις. Εαν εδώ λες “δόξα σοι ο Θεός”, “δόξα σοι ο Θεός”, θα λες και εκεί. Όταν έρχεσαι εδώ και μου λες, “τί πράγματα είναι αυτά, δεν με καταλαβαίνει ο επίτροπος..” και εκεί θα λες “δεν με καταλαβαίνει ο άγιος Πέτρος. Δεν μου άνοιξε την πόρτα”. Με γειές σου και με χαρές σου. Ό,τι κάνουμε εδώ, το ίδιο θα κάνουμε και εκεί, ίδιοι θα είμαστε.

=======

Να κάνετε τους άλλους να σας καμαρώνουν, να σας αγαπούν , να χοροπηδούν από τη χαρά τους, όταν σας συναντούν.

Διότι όλοι οι άνθρωποι στην ζωή τους, στο σπίτι τους, στο σώμα τους και στην ψυχή τους έχουν πόνο, αρρώστιες, δυσκολίες, βάσανα, και ο καθένας κρύβει τον πόνο μέσα στο πουγγί του το κρυφό, μέσα στην καρδιά του, στο σπίτι του, για να μην το ξέρουν οι άλλοι.

Έτσι εγώ δεν ξέρω τι πόνο έχεις εσύ και εσύ δεν ξέρεις τι πόνο έχω εγώ.

Μπορεί να γελώ και να φωνάζω, να παίζω, αλλά κατά βάθος πονώ, και γελώ και φωνάζω, για να σκεπάσω την λύπη μου.

Γι’ αυτό δώσε στον άλλον πρώτα ένα χαμόγελο.

+Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης

========================

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΦΙΛΙΟΚΒΕ (9) ,  Hans Urs Von Balthasar

Είμαστε καλά ή
τά παίξαμε
εντελώς; 

……. .Τι λέει λοιπόν με συντομία για την υποστατική ένωση ο Ακινάτης : « Η αρχή της ενώσεως είναι το πρόσωπο του Υιού , το οποίο προσλαμβάνει την ανθρώπινη Φύση , και το οποίο πρόσωπο ονομάζεται γι’ αυτό “ απεσταλμένο στον κόσμο ”, διότι προσλαμβάνει μια ανθρώπινη Φύση . Η αποστολή του Υιού όμως σύμφωνα με την Φυσική τάξη , προηγείται της αποστολής του Αγίου πνεύματος , δεδομένου πως το Άγιο πνεύμα σύμφωνα με την Φυσική Τάξη προοδεύει και από τον πατέρα και από τον Υιό . Επομένως η υποστατική ένωση προηγείται της συνήθους αποδόσεως της χάριτος σαν αποτέλεσμα της αποστολής του Αγίου πνεύματος » (S. Th. III 7,13).

Η μείωση σε μυστήριο (la reductio in mysterium) γίνεται και στις δύο τοποθετήσεις . Γίνεται φανερή και με τον πιο καθαρό τρόπο [ πειστικό και αυτονόητο , λογικό . Αυτό σημαίνει σήμερα , με την θεληματική επιβίωση του ΕΓΩ , η κάθαρση ] με την αμηχανία που υπάρχει αναφορικά με μία κάποια πειστική αναπαράσταση της προόδου του Αγίου πνεύματος . Στο Ελληνικό μοντέλο αυτό φανερώνεται με αυξανόμενο τρόπο , όσο πιο πολύ , το διά του Υιού , λιγοστεύει συνεχώς , από την ενεργητική συμμετοχή με την οποία ξεκίνησε και γίνεται καθαρή παθητικότης [ ένας δίαυλος ] . Καθότι στο τέλος – για να αποσιωπήσουμε όλες τις άλλες απόψεις οι οποίες δεν συγκλίνουν με την αποκάλυψη της Κ.Δ.– παρουσιάζεται μια εικόνα του θεού η οποία εσωτερικά δεν έχει πλέον καμμία « μορφή » (Gestalt) .

Πόσο τιμά όμως αυτό έναν θεό Πατέρα , από τον οποίο απορρέουν δύο διαφορετικές υποστάσεις [ το ομοούσιο έχει ήδη καταργηθεί ] : από το ένα μέρος ένας Υιός και από το άλλο ένα Πνεύμα , χωρίς δικό του όνομα , των οποίων η αμοιβαία σχέση δεν μπορεί να φανερωθεί με την σημασία της ενυποστάτου τριαδικότητος , παρά μόνον με την βοήθεια οικονομικών καταστάσεων ;  [ η ύπαρξη των υποστάσεων δεν είναι ταυτόχρονη και δεύτερον σαν ενυπόστατος η Τριάδα είναι υποχρεωμένη να δημιουργήσει , καταλήγοντας ξανά στην αιωνιότητα της κτίσεως , του κόσμου και στην κατάργηση της εκ του μηδενός δημιουργίας . Γι’ αυτό αφού σώθηκε ο ολόκληρος άνθρωπος , ο οποίος διέθετε ήδη αθάνατο ψυχή , δηλαδή σώθηκε και το σώμα του , μπορεί να καθαρθεί και να συμμετέχει στην θεότητα , τώρα ο σαν – θεός άνθρωπος , καλείται να σώσει τον ήδη αιώνιο κόσμο , προσδίδοντάς του και την αθανασία ] . Μέχρι ποίου σημείου ένα τέτοιο ενυπόστατο σχήμα αξίζει ακόμη την λέξη « αγάπη » , την οποία αποδίδει στον τριαδικό θεό η Κ.Δ .;

” Η θέωση των Ελλήνων δεν καθορίζεται άμεσα σε σχέση μ’ ένα ιστορικό επεισόδιο, ανθρώπινο ή θείο και η Χάρις παρουσιάζεται κάτω από την άποψη μιας αντικειμενικής πραγματικότητος παρά σαν μια αγαθή διάθεση της καρδιάς του θεού, κατά την διάρκεια της ελεύθερης προσωπικής του σχέσεως με τον άνθρωπο . Είναι μέσα μας σαν μία Φύσις , σύμφωνα με την οποία ο άνθρωπος είναι imago-Dei . Ακολουθώντας αυτή την Φύση ο άνθρωπος ομοιούται με τον θεό . “

Η Αχίλλειος πτέρνα του Δυτικού μοντέλου όμως θα μπορούσε να βρίσκεται στην αδιανόητη έννοια πως από « δύο », τον Πατέρα και τον Υιό , « που εκπορεύουν το πνεύμα μ’ έναν άρρητο τρόπο » , « αυτό προοδεύει μ’ έναν θαυμαστό τρόπο » (Άνσελμος) , και πως, όπως είχε ήδη πει ο Αυγουστίνος , ο « Πατήρ και ο Υιός είναι η Αρχή του πνεύματος , δεν είναι δύο αρχές » αλλά σχετικά με το Άγιο πνεύμα είναι μία Αρχή , «relative ad spiritum sanctum unum principium» ( Περί Τριάδος V 14, 15 ) , κάτι που διατηρήθηκε μέσω παπικών εντολών και συνόδων , ώσπου, ο Ακινάτης , να λάβει θέση στο πρόβλημα , αναρωτώμενος μήπως αυτό το γεγονός , στο οποίο δεν υπάρχει καμμία σχετική αντίθεση των προσώπων , είναι η κοινή Φύση [ των δύο ] και όχι τα δύο πρόσωπα που πραγματοποιούν το Πνεύμα .

Δεν υφίσταται λέει καμμία αντίρρηση ενάντια στο γεγονός πως δύο υπο-τιθέμενα έχουν μια κοινή ιδιότητα , καθόσον διαθέτουν μια ταυτόσημη φύση . Εάν κυττάξουμε αντίστροφα στα υπο-τιθέμενα της εκπορεύσεως , τότε το Άγιο πνεύμα προοδεύει από τον Πατέρα και από τον Υιό καθόσον είναι περισσότερο η αγάπη των δύο « προοδεύει δηλ. από αυτούς σαν αγάπη που ενώνει τους δύο » (S. Th. I 36 4 ad. 1) . [ Γιατί να ενώνει τα όμοια ; Τί χρειάζονται την ένωση τα ταυτόσημα ; Εδώ είδε καλύτερα το κενό ο Χέγκελ και είπε πως το πνεύμα ενώνει τα αντίθετα , τα έτερα , και τα συνθέτει . Δεν ξέρουν τι λένε οι άνθρωποι . Δεν καταλαβαίνουν ότι μιλάνε για Γάμο , για Ιερό Γάμο μέσα στην Αγία Τριάδα , ότι αποδίδουν την Γέννηση και στο Άγιο πνεύμα , ότι δεν βρίσκονται και τόσο μακρυά από τον τόκο εν καλώ του Πλάτωνος , ή από την σκέψη της σκέψης του Αριστοτέλη . Δεν καταλαβαίνουν ότι η λογική είναι ανόητη . Δεν είναι ΝΟΥΣ ] .

Εδώ σ΄αυτό το σημείο ο Φώτιος είχε εκφράσει τις αμφιβολίες του , παρότι τυπικές , για να πούμε την αλήθεια . Σ’ αυτή την περίπτωση , λέει , εάν δεχθούμε πως ο Υιός συνεκπορεύει το Πνεύμα , τότε θα είχε θέση στην υπόσταση του Πατρός , θα ήταν μέρος της υποστάσεώς του , ή επίσης , εάν ο Πατήρ εκπορεύει το πνεύμα βάσει της ουσίας του , όχι μόνον ο Υιός θα λάμβανε μέρος στην πρόοδο του Πνεύματος , αλλά και αυτό το ίδιο το Πνεύμα θα είχε συμμετοχή στην ανάδυση του δικού Του τρόπου υπάρξεως ( Περί του Αγίου Πνεύματος Μυσταγωγία , 16-17, P.G. 102 ) .

[ Δεν καταλαβαίνει ο Γερμανός πως το επιχείρημα του Μ. Φωτίου στηρίζεται στο γεγονός πως οι υποστάσεις είναι ακοινώνητες . Δεν ανήκουν στα κοινά της Αγίας Τριάδος ] .

Αυτές οι τυπικές αντιρρήσεις δεν μπορούν να αποδυναμώσουν παρά μόνο με την αναφορά μας σε δύο αλήθειες : πρώτα απ’ όλα λόγω της δυσκολίας και της αδυναμίας να εφαρμόσουμε την έννοια του « προσώπου » με μονοσήμαντο τρόπο στις θείες υποστάσεις , ακόμη δε περισσότερο που μ’ αυτόν τον τρόπο δυσκολευόμαστε και στην εννοιολόγηση της υπάρξεως στην κτίση του τριαδικού μυστηρίου και δεύτερον λόγω του ονόματος « αγάπη » που δόθηκε από τον Ιωάννη στον θεό (1 Ιωαν. 4, 8-16), το οποίο προϋποθέτει μια πολλαπλότητα, εάν όχι αριθμητική [ εννοεί την ουσία του θεού με τον όρο αγάπη , κάτι που δεν δέχεται η ορθοδοξία ] , οπωσδήποτε όμως υπερβατική , εάν η καθαρή αυτοαγάπη πρέπει να ξεπεραστεί σε έλεος (caritas) , στην αγάπη προς τον πλησίον. [ Την σημερινή ετερότητα του Ζηζιούλα . Η αγάπη είναι ιδιότης του Θεού , του Πατρό ς, δεν αφορά την Ουσία ούτε την Υπόσταση του Πατρός καθαυτή ] . Αυτή η αγάπη εξάλλου είναι η πιο υψηλή τελειότης την οποία δημιούργησε ο θεός , η μόνη που του ταιριάζει στον ύψιστο βαθμό . [ Συνεχίζουν να ταυτίζουν οικονομία και θεολογία ] .  

Αντιθέτως το δυτικό δόγμα από τον Αυγουστίνο και έπειτα στριφογυρίζει διαρκώς γύρω από αυτή την κεντρική ιδέα. Εξάλλου ότι το Πνεύμα περιέχεται και είναι ταυτοχρόνως φρούτο της αιωνίου αγάπης είναι μια ιδέα με την οποία είναι γεμάτη η Κ.Δ. [ Ταυτίζοντας πλέον το Πνεύμα του Κυρίου με το Άγιο Πνεύμα ] .

Η επαγωγή , από την ενότητα του Υιού και του Πνεύματος στην Οικονομία, και μάλιστα κάτω από την οπτική γωνία της αγάπης, υποχρεώνει τον Καρλ Μπαρτ να συνθέσει την αποφασιστική του απόδειξη για την ανάγκη αγκυροβολήσεως (ας πούμε ) αυτής της ενότητος ( και μ’ αυτόν τον τρόπο του Φιλιόκβε ) στην ενυπάρχουσα Τριάδα [ ταυτίζοντας οικονομία και θεολογία , ενώ κατηγορούν τους Έλληνες ότι προβάλλουν τα της οικονομίας στην θεολογία . Αποδεικνύοντας τον Γερμανικό Ιδεαλισμό της ταυτότητος σαν πηγή της θεολογίας τους ] , παρά την υποψία που γεννήθηκε εναντίον του , ότι ο τρόπος που εκφράζεται , (τουλάχιστον στο KD I/1) , πλησιάζει πολύ τον τροπισμό (μονταλισμό) . Οδηγώντας τον W. Kasper να μιλήσει για τις υποστάσεις σαν υφιστάμενους τρόπους .

Η καθολική θεολογία κινείται από πάντοτε στους δρόμους της αγάπης. Γι’ αυτό και η αγάπη ή η ιδέα της αγάπης πιο σωστά, με την χριστιανική της σημασία είναι με τον πιο βαθύ τρόπο ένας προσδιορισμός για την ολοκλήρωση κάθε προσωπικού όντος , διότι ο θεός , το υπερπρόσωπο και το καταγωγικό πρόσωπο , είναι αγάπη . Γι’ αυτόν τον λόγο το Φιλιόκβε ξεκαθαρίζει πως η γέννηση του Υιού σαν Λόγου του Πατρός ( στον οποίο αντιστοιχεί η απάντηση ) οδηγεί σε μία αφομοίωση και κοινωνία ανάμεσα στον Πατέρα και τον Υιό , που ολοκληρώνεται στην αμοιβαία αγάπη . Γι’ αυτό και το Άγιο πνεύμα από πάντοτε χαρακτηρίστηκε σαν ο δεσμός της αγάπης ανάμεσα στον Πατέρα και τον Υιό .

[ Δεν υπάρχει λοιπόν η υπόσταση του Αγίου πνεύματος ούτε σαν σχέση, όπως την φαντάστηκε ο Αυγουστίνος. Είναι ένας δεσμός . Ο ΔΕΣΜΟΣ . Που αναλόγως δεσμεύει και τους ανθρώπους με όρκους αιωνίου αγάπης . Όπως τυπώνονται στην καθολική τελετή του γάμου . Σήμερα πρέπει να προσαρμόσουν αυτόν τον δεσμό στην χημική σχέση που ενώνει τους ανθρώπους με τα δεσμά της ανάγκης . Ισχυρίζονται οι Λατίνοι πως η θεολογία τους είναι πιστή στην αποκάλυψη . Η ερμηνεία όμως της αποκαλύψεως δεν γίνεται αναλόγως της ανθρώπινης βιοτής ; Ούτε ο Υιός όμως υπάρχει . Διότι αφομοιώνεται από την αγάπη του Πατρός . ΕΓΩ ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ . Η Αγία Τριάδα ερμηνεύεται στο κρίσιμο σημείο της , με τον Μυστικισμό του Άσματος Ασμάτων . Όπως τον δίδαξε ο Ωριγένης . Με καταστροφικές συνέπειες , που μόνον σήμερα αρχίζουμε να βλέπουμε , διότι ο δεσμός και η σχέση επικράτησαν της Φύσεως και επιβλήθηκαν με τον Νόμο στην ανθρωπότητα και οι παρά φύσιν σχέσεις σαν νόμιμες ] .

Σε αυτόν τον δρόμο κάθε θεία υπόσταση διαθέτει το δικό της άλυτο Μυστήριο . Ο Πατήρ ο οποίος μπορεί να είναι ολοκληρωτικώς αυτοπροσφορά ( ΣΧΕΣΗ ) και παρ’ όλα αυτά είναι ένας που δίνεται . Ο Υιός ο οποίος σαν Λόγος που απαντά ( ανταποκρίνεται ) με την αφοσίωσή του στον Πατέρα [ σαν τον πρεσβύτερο λοιπόν ο Υιός , ο οποίος φεύγει , ενσαρκώνεται και απαιτεί από τον πατέρα να τον δοξάσει , διότι θυσιάστηκε στην υπακοή . Εγώ τέλειωσα λέει πατέρα , σου απέδειξα την αφοσίωσή μου , τώρα δόξασέ με . Μιλάμε για τον δεύτερο Υιό της παραβολής του ασώτου . Από αυτόν τον Υιό αντλείται και η σύγχρονη ανθρωπολογία . Όπως ομολόγησε και ο Ράμφος : με τους λογισμούς σκεπτόμαστε και με τις φαντασιώσεις θεολογούμε . Ο Χριστός έγινε άνθρωπος σαν εμάς . Κατέστησε αθάνατη την αμαρτία και επιτέλους ο Αδάμ , σαν νέος αδάμ , έφαγε και τον δεύτερο καρπό , στο κέντρο του παραδείσου , που του έλειπε από την συλλογή . Ας έχουμε Ειρήνη λοιπόν με τον πατέρα μας τον Σατανά . Ολοκληρώσαμε το σχέδιο του ] , μπορεί να συμμετάσχει στην δύναμή του η οποία δημιούργησε τον κόσμο , στην δύναμη καταγωγής με έναν τέτοιο τρόπο ώστε αυτός μαζί μ’ αυτή την δύναμη μπορεί να είναι όχι μόνον  η αγάπη, αλλά μπορεί και να παράγει αυτόν τον τρόπο. [ Έτσι λοιπόν ο τύπος ενθρονίζεται. Η ευγένεια θεωρείται πολιτισμός και αγάπη . Παίρνει την θέση της αλήθειας. Η υποκρισία. Η σύγχρονη τριάδα: η σχέση, ο δεσμός της αγάπης , ο τρόπος ! Τραγουδήσαμε τον τρόπο που αγαπάμε. Σήμερα ο τύπος ολοκληρώνεται . Μας αρέσει ο τρόπος που ψευδόμαστε ] .

Το Πνεύμα , το οποίο μπορεί να είναι τόσο υπέρτατη, θεία, κύρια ελευθερία, όπως και ψύχραιμο και ανιδιοτελές, είναι εκεί, για τον Πατέρα και τον Υιό [ room service ] . Όλα αυτά τα μυστήρια είναι στον Ιησού Χριστό και δεν είναι ορατά αλλά δοσμένα με την μίμηση. Αυτός είναι ένας αληθινός « αποφατισμός » και μια τέτοια θεολογία είναι επίσης, όπως είναι σωστό , δοξολογία !

[ Φοβούμαστε πως αυτή η αγάπη μεταξύ του Πατρός και του Υιού θα χρησιμοποιηθεί αργά ή γρήγορα για να στηρίξει θεολογικά και να συμπεριλάβει στην θέωση και την αφύσικη σχέση που επιβάλλεται σιγά-σιγά δια νόμου. Ολοκληρώνοντας το όραμα του Εωσφόρου, κάνοντας δηλαδή τον άνδρα γυναίκα και την γυναίκα άνδρα ] .

ΤΕΛΟΣ / Αμέθυστος

Αναρτήθηκε από amethystos

===================

Αφιερωμένο στους μασκοφόρους ανθρωποκεντριστές.

Μία πάντα επίκαιρη ομιλία του μακαριστού π. Γ. Καψάνη, μετά περίπου το 22,44 αναφέρεται στην διδασκαλία του Αγ. Γρηγορίου Παλαμά για τα Άγια λείψανα, τις Άγιες εικόνες, τους Αγίους τάφους τους και την προσκύνηση τους.
Βλέπουμε πόσο φοβερά προσβλητική προς τον Θεό και τους Αγίους είναι η απαγόρευση της προσκύνησης τους ή η προσκύνηση τους με μάσκες. Πρόκειται για έναν καθαρά δυτικό ανθρωποκεντρισμό που αρνείται την Θεανθρώπινη Ορθόδοξη πίστη,
[Δ.Ο.]

-https://www.youtube.com/watch?v=zCb7Fs7jYqg Όρος Αλατόμητον

=======

Γιὰ Ἀρχιερέαν ποὺ προσκυνᾷ τὰς εἰκόνας μὲ τὸ φίμωτρον:

Ἂν πιστεύῃ ὅτι ἡ προσκύνησις ἐπὶ τὸ πρωτότυπον διαβαίνει, δηλαδὴ ἂν πιστεύῃ ὅτι προσκυνεῖ τὸν ἴδιον τὸν Ἐσταυρωμένον Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ φοβᾶται ὅτι θὰ τοῦ μεταδώσῃ μικρόβια ποὺ θὰ τὸν βλάψουν, τότε πρόκειται περὶ βλασφημίας!
Ἂν πάλιν, πιστεύῃ ὅτι προσκυνεῖ ἁπλῶς τὸ ὑλικὸν ποὺ εἶνε κατασκευασμένος ὁ Ἐσταυρωμένος, δηλαδὴ τὸ ξύλον, τὰ χρώματα, κ.λπ., καὶ φοβᾶται ὅτι θὰ τοῦ μεταδώσουν μικρόβια ποὺ θὰ τὸν βλάψουν, τότε πρόκειται περὶ εἰδωλολατρείας!
Ἀμφότερα δεινά!
Αὐτὰ ἰσχύουν, βεβαίως, δι᾿ ἅπαντας τοὺς μασκοφοροῦντας καὶ φιμωμένους, ποὺ πράττουν ὁμοίως.

=======================

Η σφαγή των Αθηνών, στις 9ης Μαΐου 1956, από το δεξί και το αριστερό χέρι της Ιντέλιζλενς Σέρβις. Την παραμονή του απαγχονισμού από την Αυτοκρατορία της Πο…….., του Μιχαλάκη Καραολή και του Ανδρέα Δημητρίου, η κυβέρνηση του Κουφού αιματοκύλησε την Αθήνα με τη σύμπραξη των Πρακτόρων της ΕΔΑ, 4 διαδηλωτές νεκροί και 163 τραυματίες από σφαίρες. Ήταν μια Αιματηρή Χορογραφία που την ξεχάσαμε.

1956. απαγχονίστηκαν στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας από τους Άγγλους ο Μιχαήλ Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου.

Η σφαγή των Αθηνών, στις 9ης Μαΐου 1956, από το δεξί και το αριστερό χέρι της Ιντέλιζλενς Σέρβις. Την παραμονή του απαγχονισμού από την Αυτοκρατορία της Πουστιάς, του Μιχαλάκη Καραολή και του Ανδρέα Δημητρίου, η κυβέρνηση του Κουφού αιματοκύλησε την Αθήνα με τη σύμπραξη των Πρακτόρων της ΕΔΑ, 4 διαδηλωτές νεκροί και 163 τραυματίες από σφαίρες. Ήταν μια Αιματηρή Χορογραφία που την ξεχάσαμε.

 Από το πρωτοσέλιδο του ενημερωτικού δελτίου της Αγγλικής Πρεσβείας , των Μητσοτάκη- Κόκα. 

 Στην Κύπρο, μετά την απομάκρυνση του Μακαρίου, που στάλθηκε εξορία στις Σεϋχέλλες, (9 Μαρτίου), ο Γρίβας και η ΕΟΚΑ απέκτησαν μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και δράσης για τη Ένωση. 

Στην Αθήνα, υπήρχε τότε η «τριφασική» κυβέρνηση Καραμανλή που στις εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου, 1956 είχε πάρει 1.594.112 ψήφους αλλά έβγαλε 165 βουλευτές έναντι των 132 του Συνασπισμού του Γεωργίου Παπανδρέου που είχε την λαϊκή πλειοψηφία, αφού τον ψήφισαν 1.620.007. Στον Συνασπισμό Παπανδρέου ήταν και η ΕΔΑ.

 Στις 9 Μαίου 1956, ήταν η παραμονή της εκτέλεσης με απαγχονισμό από την Αυτοκρτατορία της Πουστιάς, του Μιχαλάκη Καραολή και του Ανδρέα Δημητρίου 

Στην Αθήνα,μετά από πρόσκληση της Πανελλήνιας Επιτροπής Ενώσεως Κύπρου (ΠΕΕΚ) κατέβηκαν χιλιάδες Έλληνες στο συλλαλητήριο της Ομόνοιας, με ομιλητή τον πρόεδρο της ΠΕΕΚ Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Δωρόθεο, ,για να διαδηλώσουν κατά των Βρετανών και να ζητήσουν να μην εκτελεστούν τα παλικάρια της ΕΟΚΑ. Συλλαλητήριο έγινε και στη Θεσσαλονίκη. 

Κατά τις 4 το μεσημέρι, αφότου τελείωσε η ομιλία του Αρχιεπισκόπου Αθηνών χιλιάδες διαδηλωτές κινήθηκαν προς τις οδούς Σταδίου και Πανεπιστημίου με σκοπό να φτάσουν στη βρετανική πρεσβεία στο Κολωνάκι.

 Η αγγλόδουλη (τριφασική) κυβέρνηση Καραμανλή για να μην πάνε οι διαδηλωτές στην αγγλική πρεσβεία παρέταξε την αστυνομία στην οδό Πεσμαζόγλου.

Οι αριστεροί συνεργάτες από την ΕΔΑ επιτέθηκαν στην Αστυνομία. 

Τα επεισόδια επεκτάθηκαν στην Πλατεία Κλαθμώνος.
 Σε κάποια στιγμή απομονώθηκε ο αστυνομικός διευθυντής Αριεστειδης Παπαδόπουλος τον οποίο λιντσάρισαν οι διαδηλωτές. 

Οι αστυνομικοί έκαναν χρήση όπλων. 4 διαδηλωτές νεκροί και 163 τραυματίες από σφαίρες. Από τα γκλομπ τραυματίστηκαν άλλοι 132.

Επίσης ένας αστυνομικός πέθανε αργότερα στο νοσοκομείο. 

Οι ΕΔΑίτες μπήκαν στα γραφεία της USIS και τα έκαψαν. 

Την επομένη το «ΕΘΝΟΣ» διαλαλούσε ότι,«Οι πρώτοι πυροβολισμοί ερρίφθησαν από τους Κομμουνιστάς».

Ο συνεργάτης του Μπλάφουρ Πάνος Κόκας, έγραφε στην «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» κύριο Άρθρο με τίτλο «ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ», που δεν αναφερόταν στους Αγγλους, και η «ΑΥΓΗ» των συντρόφων της SoE, είχε «μασκαρευτεί σε Εθνικόφρονα και «φωναζε»: «Να εκδιωχθεί αμέσως η κυβέρνησις του αίματος και της εθνικής μειοδοσίας». 

Το εν Αθήναις εθνοπροδοτικό παράρτημα, φώναζε για εθνική μειοδοσία, των αγγλόδουλων, ενώ το εν Λευκωσία παράρτημα ήταν οι άμεσοι συνεργάτες και πληροφοριοδότες του Χάρτινγκ. 

Το καταπληκτικό είναι ότι εάν κάποιος ΕΔΑΙΤΗΣ ήθελε πράγματι να καταλάβει την Αγγλική πρεσβεία, μπορούσε να ξεκινήσει από τα προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ή από το Παγκράτι, είτε από την Καισαριανή, και όχι από την Ομόνοια. Και φυσικά δεν θα συναντούσε την αστυνομία που περίμενε στην Πεζματζόγλου.

Αλλά, κανείς δεν ήθελε να καταλάβει την Πρεσβεία. 

Τα Αφεντικά ήθελαν να γίνουν επεισόδια. Και έγιναν. 

 Το 2018 , στα 62 χρόνια χρόνια μετά, ο μασόνος ένοικος της Ηρώδου Αττικού κάλεσε τον γιό της δολοφόνου των Ηρώων μας για να μας… τιμήσει. 

 Στις 10 Μαΐου , 2018  στην επέτειο του απαγχονισμού του Μιχαλάκη Καραολή και του Ανδρέα Δημητρίου, ο Κάρολος κατάθεσε στεφάνι στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Ήταν μια πρόκληση. 

Η Στοά  που δεν ξεχνά και διάλεξε σημαδιακή ήμερα για την επίσκεψη. 

http://deltio11.blogspot.com/

=======

Οι εθνομάρτυρες Μιχαλάκης Καραολής , και Ανδρέας Δημητρίου, υπήρξαν οι πρώτοι αγωνιστές του Κυπριακού Αγώνα που καταδικάσθηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν από την Αυτοκρατορία της Πουστιάς. 

Οδηγήθηκαν στην αγχόνη νωρίς την αυγή της 10ης Μαΐου 1956. απαγχονίστηκαν στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας, Μιχαήλ Καραολής, και ο Ανδρέας Δημητρίου βάδισαν μαζί προς τον θάνατο τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο. «Σε γνωρίζω από την όψη».
«Τα ελληνόπουλα δεν ξέρουν, μόνο πως πρέπει να ζουν. Ξέρουν και πώς να πεθαίνουν, και πως να τιμούν την πατρίδα», ήταν τα τελευταία λόγια του Καραολή. 

«Το μόνο που λυπούμαι είναι που δεν θα προλάβω να δω την Κύπρο μας ελεύθερη», είπε ο Δημητρίου. Ο Καραολής εκτελέστηκε πρώτος .

Ο Καραολής και ο Δημητρίου εντάχθηκαν από τους πρώτους στην ΕΟΚΑ και αγωνίστηκαν ηρωικά για την απελευθέρωση.

Ο Μιχαήλ Καραολής συνελήφθη σε ενέδρα των Αγγλων και κατηγορήθηκε ότι μαζί με τον συναγωνιστή του Ανδρέα Παναγιώτου σκότωσαν στις 28 Αυγούστου 1955, έναν συνεργάτη των Άγγλων από το ΑΚΕΛ, τον αστυνομικό Ηρόδοτο Πουλλή,

Ο Ανδρέας Δημητρίου συνελήφθη μετά από πληροφορίες του ΑΚΕΛ, και κατηγορήθηκε ότι πυροβόλησε και τραυμάτισε στην Αμμόχωστο τον πράκτορα της Ιντέλιτζενς Σέρβις, Σίντνεϊ Τέιλορ, στις 28 Νοεμβρίου 1955.

Οι δύο αγωνιστές φυλακίστηκαν στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας. Δεν αποκάλυψαν τίποτα στους ανακριτές, καταδικάσθηκαν σε θάνατο και απαγχονίστηκαν στις 10 Μαΐου 1956.

Οι δικηγόροι του Καραολή, και του Δημητρίου είχαν υποβάλει αίτηση για χάρη, την στον Κυβέρνητη Χάρτινγκ και στη Βασίλισσα Ελισάβετ, που υπορράφθηκαν. Η Ελισάβετ, η μητέρα του Καρόλου τους εκτέλεσε.
Το Βρετανικό Στέμμα δεν επέτρεψε στις οικογένειες να πάρουν τις σορούς τους για να τους θάψουν σώμα του και να το θάψει.. 

Οι σωροί των δύο ηρώων του απελευθερωτικού αγώνα της Κύπρου θάφτηκαν στο προαύλιο της φυλακής , στα λεγόμενα «Φυλακισμένα Μνήματα».

Ο Μιχαλάκης Καραολής γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1933 στο Παλαιοχώρι Πιτσιλιάς και ήταν το τέταρτο παιδί του Σάββα και της Παναγιώτας Καραολή. Αποφοίτησε από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας και διορίστηκε δημόσιος υπάλληλος. Παράλληλα, ασχολήθηκε με τον στίβο ως αθλητής του ΑΠΟΕΛ. Εντάχθηκε από τους πρώτους στην ΕΟΚΑ και πήρε μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα με την ομάδα του Πολύκαρπου Γεωρκάτζη.

Ο Ανδρέας Δημητρίου γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1934 στον Άγιο Μάμα Λεμεσού και καταγόταν από πάμπτωχη πολυμελή οικογένεια. Φοίτησε για τρία χρόνια στο Νυχτερινό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και στη συνέχεια έπιασε δουλειά σε κατάστημα εκρηκτικών και κυνηγετικών ειδών. Από μικρός αναμίχθηκε στον συνδικαλισμό και διατέλεσε γραμματέας της Συντεχνίας Αχθοφόρων. Νεαρός αγωνιστής της ΕΟΚΑ, πρωτοστάτησε στην αρπαγή οπλισμού από τις κατοχικές αρχές της Αμμοχώστου. Τα όπλα προωθήθηκαν σε διάφορες αντάρτικες ομάδες, οι οποίες μέχρι τότε ήταν εφοδιασμένες σχεδόν μόνο με κυνηγετικά.

Ο Μιχαλάκης Καραολής, και ο Ανδρέας Δημητρίου, θυσίασαν τη ζωή τους για την απελευθέρωση της Κύπρου, και για την Ένωσή της με την Μητέρα Ελλάδα, και δεν χωράνε στην ΝΕΑ ΠΑΤΡΙΔΟΓΝΩΣΙΑ της μανδάμ Αγγελοπούλου της Κατίνας Σαλαμάκι και της Κούλας.

Mετά το θάνατο τους, η ΕΟΚΑ εκτέλεσε τους δύο στρατιώτες της Βασίλισσας τον Γκόρντον Χιλ και τον Ρόναλντ Σίλτον, που είχαν απαχθεί με εντολή του Διγενή και κρατούνταν ως όμηροι.

==========================