Οι Υγιειονομικοί (Συντάγματος) σε αναστολή απαντούν στον Μητροπολίτη Μεσογαίας Νικόλαο

« Ἀδελφός ὑπό ἀδελφοῦ βοηθούμενος ὡς πόλις ὀχυρά »   

Οι υγειονομικοί σε αναστολή, με την ευκαιρία της δημοσίευσης άρθρου του μητροπολίτη Μεσογαίας Νικολάου στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού της Ι.Μ.Λαρίσης, (Αχιλλίου Πόλις σελ.13-40) μέ τίτλο «Πνευματική Θεώρηση τοῦ Ἀντιεμβολιαστικοῦ Ἰδεολογήματος», δραττόμεθα της ευκαιρίας να επισημάνουμε τα ακόλουθα :  

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας χρησιμοποίησε “πνευματικό” λόγο, (τα εισαγωγικά τονίζονται), ώστε να αποπροσανατολίσει τους αναγνώστες του άρθρου του από την αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι η δήθεν πανδημία, την οποία παρουσιάζει ως φόβητρο, ήταν μία κατασκευασμένη επιδημία που έγινε αιτία πολλών θανάτων λόγω (σκοπίμως ;; . . ) εσφαλμένων υγειονομικών πρωτοκόλλων, αδικαιολόγητων εισαγωγών στα Νοσοκομεία και έκθεση των νοσηλευομένων σε μοιραίες ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις.

Η αλήθεια είναι ότι τα λεγόμενα “εμβόλια” είναι γενετικές θεραπείες μή εγκεκριμένες και επειγόντως αδειοδοτημένες.

Η αλήθεια είναι ότι προκάλεσαν παρενέργειες και θανάτους που δεν δύνανται να καταμετρηθούν και να αξιολογηθούν, διότι επιμελώς αποκρύπτονται ή υποβαθμίζονται.

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνησή μας, με εκμετάλλευση του αισθήματος φόβου που επιμελώς η ίδια προξένησε με την τρομολαγνική προπαγάνδα των ΜΜΕ, ώθησε τους πολίτες, τους αδελφούς μας, στον επικίνδυνο εμβολιασμό, με άμεσες και έμμεσες απειλές και δωροδοκίες και εκβιασμούς.

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση έθεσε τους υγειονομικούς που αντιστάθηκαν στα σχέδιά της σε αναστολή καθηκόντων, παρά κάθε έννοια επιστήμης, κοινής λογικής και δικαιοσύνης.

Τέλος η Αλήθεια, (με κεφαλαίο εδώ), είναι ότι ο Μητροπολίτης με το γραπτό του αυτό κήρυγμα, δικαιώνει την Διοικούσα Εκκλησία, επομένως και τον εαυτό του, για την απαράδεκτη στάση της : Όχι μόνο υποτάχθηκε στην κυβέρνηση (ή ακόμη χειρότερα συμφώνησε μαζί της) να περιορίσει την Θεία Λατρεία και τα Άγια Μυστήρια, όχι μόνο έφτασε μέχρι και το κλείσιμο των Ιερών Ναών, αλλά έγινε όργανο της ίδιας ψευδούς προπαγάνδας για το ακίνδυνο και επωφελές δήθεν του “εμβολιασμού” και έγινε ηθικός αυτουργός, ή έστω συνεργός, του εγκλήματος.

Από ανθρώπινης και εθνικής πλευράς, η Διοικούσα Εκκλησία με πρωτεργάτη τον κ.Νικόλαο αποδείχθηκε ελλιπέστατη και ανάξια της αποστολής της.

Από πνευματικής πλευράς αποδείχθηκε ανάξια του ονόματός της , διότι η Εκκλησία (πρέπει να) είναι Αλήθεια, επομένως χείλη κληρικών που ψεύδονται ή προπαγανδίζουν αποδεικνύονται ανάξια του τίτλου των πατέρων, επισκόπων ή ιερέων.

Αυτά τα λίγα, προς το παρόν, για τον “Άγιο” Μεσογαίας, τον άλλοτε τόσο αγαπητό και σεβαστό μας… Και τώρα με πόνο προσευχόμαστε να επιστρέψει στην Αλήθεια που πρόδωσε. Εμείς δεν γνωρίζουμε αν η πτώση του είναι αποτέλεσμα επιπολαιότητας, αδυναμίας, πλάνης ή συνειδητής προδοσίας. Αυτό το κρίνει Άλλος. Εκείνος που ζυγίζει τις καρδιές όλων μας με την δικαιοσύνη και το άπειρο έλεός Του. 

Εμείς κατά χρέος διαμαρτυρόμαστε για την μεγάλη πτώση των Ιεραρχών μας, ευτυχώς όχι όλων, και ως έσχατοι αδελφοί καλούμε τον εαυτό μας πρώτα και όλους τους πιστούς αδελφούς σε ΜΕΤΑΝΟΙΑ, αλλά και σε αγώνα ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ και αντίστασης στα σχέδια της αντίχριστης Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Με όπλο την Αλήθεια που ελευθερώνει κάθε άνθρωπο από τα δεσμά οιασδήποτε φυλακής (ενδεικτικά φιλαυτίας, ιδιοτέλειας, οιήσεως μιας  ιντελιγκέντσιας και άλλων πολλών), δεσμά που επιδιώκουν να καταργήσουν το δοθέν χάρισμα υπό του Δημιουργού , το Αυτεξούσιο , το οποίο ακόμα κι ο Ίδιος σέβεται , αναγνωρίζοντάς το ως το εξέχον ιδίωμα  της κορωνίδας της Δημιουργίας Του , του Ανθρώπου !!!

Υγειονομικοί (Συντάγματος) σε αναστολή

1 σχόλιο:

Εμμανουήλ είπε…

Από τα σημερινά επίσημα στοιχεία του ΕΟΔΥ (για τον κορωναϊό), υποθέτοντας ότι τα στοιχεία δεν έχουν νοθευτεί επίτηδες:

“Μεταξύ των ασθενών που νοσηλεύονται διασωληνωμένοι (στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας), 40 (41.24%) είναι ανεμβολίαστοι ή μερικώς εμβολιασμένοι και 57 (58.76%) είναι πλήρως εμβολιασμένοι.”

Πηγή:
https://www.naftemporiki.gr/story/1878348/koronoios-18482-krousmata-13-thanatoi-97-se-meth 30 Ιουνίου 2022 – 5:11 μ.μ.

Ο ιατρός επιδημιολόγος και πανεπιστημιακός καθηγητής, Ελπιδοφόρος Σωτηριάδης:

“Τα εμβόλια αποτελούν μια πιθανότατη αιτία των αιφνίδιων θανάτων”.

https://focusfm.gr/elpidoforos-sotiriadis-quot-ta-emvolia-apoteloyn-mia-pithanotati-aitia-ton-aifnidion-thanaton-quot-ichitiko-focus-fm-103-6

==================

Το κομποσχοίνι : το αυτόματο όπλο κατά του διαβόλου // “” Όσοι αγίασαν , δεν είχαν όλοι Αγίους Γεροντάδες , αλλά είχαν ” αγίους ” λογισμούς “” Αγιος Παισιος

Το κομποσχοίνι : το αυτόματο όπλο κατά του διαβόλου

– Γέροντα, ποιά σημασία έχει το κομποσχοίνι;

– Το κομποσχοίνι είναι μια κληρονομιά, μια ευλογία, που μας έχουν αφήσει οι Άγιοι Πατέρες μας. Και μόνο γι’ αυτό έχει μεγάλη αξία. Βλέπεις, σε κάποιον αφήνει ο παππούς του μια κληρονομιά ένα ασήμαντο πράγμα και το έχει μετά σαν φυλαχτό, πόσο μάλλον το κομποσχοίνι που μας το άφησαν κληρονομιά οι Άγιοι Πατέρες !

Παλιά, που δεν υπήρχαν ρολόγια, οι μοναχοί μετρούσαν την ώρα της προσευχής με το κομποσχοίνι, αλλά οι κόμποι του κομποσχοινιού ήταν απλοί. Κάποτε ένας ασκητής έκανε πολύ αγώνα, πολλές μετάνοιες κ.λπ. , και ο διάβολος πήγαινε και έλυνε τους κόμπους του κομποσχοινιού του. Έκανε –έκανε μετάνοιες ο καημένος και απέκαμε , γιατί δεν μπορούσε να τις μετρά, αφού ο διάβολος του έλυνε συνέχεια τους κόμπους. Τότε παρουσιάσθηκε Άγγελος Κυρίου και του δίδαξε πώς να πλέκη τους κόμπους, ώστε σε κάθε κόμπο να σχηματίζωνται εννέα σταυροί. Ο διάβολος μετά, ο οποίος τρέμει τον σταυρό, δεν μπορούσε να τους λύση. Έτσι κάθε κόμπος του κομποσχοινιού έχει εννέα σταυρούς , που συμβολίζουν τα εννέα τάγματα των Αγγέλων.

– Γέροντα, τι σημαίνουν οι τριάντα τρεις , οι πενήντα, οι εκατό και οι τριακόσιοι κόμποι που έχουν τα κομποσχοίνια;

– Μόνον ο αριθμός τριάντα τρία είναι συμβολικός˙ συμβολίζει τα τριάντα τρία χρόνια που έζησε ο Χριστός επάνω στην γη. Οι άλλοι αριθμοί απλώς μας βοηθούν να μετράμε τις μετάνοιες που κάνουμε ή πόσες φορές θα πούμε την ευχή.

Μερικές μηχανές έχουν ένα σχοινί με μια χειρολαβή στην άκρη και, όταν θέλης να τις βάλης μπρος, τραβάς μερικές φορές το σχοινί με δύναμη, μέχρι να ξεπαγώσουν τα πνευματικά λάδια. Έτσι και το κομποσχοίνι είναι το σχοινί το οποίο τραβάμε μία-δύο-πέντε-δέκα φορές και ξεπαγώνουν τα πνευματικά λάδια και παίρνει μπρος η πνευματική μηχανή της αδιάλειπτου προσευχής , οπότε δουλεύει μετά μόνη της η καρδιά στην ευχή. Αλλά , και όταν η καρδιά πάρη μπρος στην ευχή, και πάλι δεν πρέπει να καταργήσουμε το κομποσχοίνι, για να μην παρακινηθούν και άλλοι να το καταργήσουν, ενώ δεν πήρε ακόμη μπρος η καρδιά τους στην ευχή.

Όταν, Γέροντα, κρατώ το κομποσχοίνι μου και λέω την ευχή μηχανικά, μήπως υπάρχει κίνδυνος ανθρωπαρέσκειας ;

– Αν κάνης κομποσχοίνι εξωτερικά από ανθρωπαρέσκεια , ακόμη και τα χέρια σου να ξεφλουδίσης , σε τίποτε δεν θα σε ωφελήση. Μόνον κούραση θα σου φέρη και την ψευδαίσθηση ότι δήθεν ασχολείσαι με την νοερά προσευχή.

Γέροντα, εγώ δεν έχω συνηθίσει να κρατώ κομποσχοίνι.

– Το κομποσχοίνι να το κρατάς, για να μην ξεχνάς την ευχή, την οποία πρέπει να εργάζεσαι εσωτερικά , στην καρδιά. Όταν μάλιστα βγαίνης από το κελλί σου, να θυμάσαι ότι ο εχθρός είναι έτοιμος για επίθεση. Γι’ αυτό, να μιμήσαι τον καλό στρατιώτη που βγαίνοντας από το πολυβολείο έχει πάντοτε «ανά χείρας» το αυτόματο όπλο. Το κομποσχοίνι έχει μεγάλη δύναμη˙ είναι το όπλο του μοναχού και οι κόμποι είναι σφαίρες, που «κρα-κρα» θερίζουν τα ταγκαλάκια.

Από το βιβλίο: « ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ ζ΄ ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ» ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ» ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

==================

Η δύναμη του καλού λογισμού

Η δύναμη του καλού λογισμού

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

– Γέροντα, στην Παλαιά Διαθήκη, στο Δ’ βιβλίο των Μακκαβαίων, αναφέρεται: Ό ευσεβής λογισμός δεν είναι εκριζωτής των παθών, αλλά ανταγωνιστής (Δ´ Μακ. 3, 5.). Τί σημαίνει;

– Κοίταξε να δής: Τα πάθη είναι βαθιά ριζωμένα μέσα μας, αλλά ο ευσεβής, ο καλός, λογισμός μας βοηθάει να μην υποδουλωνώμαστε σ’ αυτά. Όταν ο άνθρωπος φέρνη όλο καλούς λογισμούς και σταθεροποίηση μιά καλή κατάσταση, τα πάθη παύουν να ενεργούν, οπότε είναι σαν να μην υπάρχουν. Δηλαδή ο ευσεβής λογισμός δεν ξερριζώνει τα πάθη, αλλά τα πολεμάει και μπορεί να τα καταβάλη. Νομίζω, ο συγγραφεύς περιγράφει τί μπόρεσαν να υποφέρουν οι Άγιοι Επτά Παίδες, η μητέρα τους Αγία Σολομονή και ο διδάσκαλος τους Άγιος Ελεάζαρος, έχοντας ευσεβείς λογισμούς, για να δείξη ακριβώς την δύναμη του καλού λογισμού.

Ένας καλός λογισμός ισοδυναμεί με μια πολύωρη αγρυπνία ! Έχει μεγάλη δύναμη . Όπως τώρα κάποια νέα όπλα σταματούν με ακτίνες λέιζερ τον πύραυλο στην βάση του και τον εμποδίζουν να εκτοξευθή, έτσι και οι καλοί λογισμοί προλαβαίνουν και καθηλώνουν τους κακούς λογισμούς στα αεροδρόμια του διαβόλου , από τα οποία ξεκινούν. Γι’ αυτό προσπαθήστε, όσο μπορείτε , πριν προλάβη ο πειρασμός να σας φυτέψη κακούς λογισμούς , να φυτεύετε εσείς καλούς λογισμούς , γιά να γίνη η καρδιά σας ανθόκηπος και να συνοδεύεται η προσευχή σας από την θεία ευωδία της καρδίας σας.

Όταν κανείς κρατά έστω και λίγο αριστερό, δηλαδή κακό, λογισμό γιά κάποιον, οποιαδήποτε άσκηση και αν κάνη, νηστεία, αγρυπνία κ.λπ., πάει χαμένη. Σε τί θα τον βοηθήση η άσκηση, αν δεν αγωνίζεται παράλληλα να μη δέχεται τους κακούς λογισμούς ; Γιατί να μην αδειάση από το πιθάρι πρώτα όλο το κατακάθι του λαδιού , πού είναι μόνο για σαπούνι , και ύστερα να βάλη το καλό λάδι, αλλά βάζει το καλό με το άχρηστο και το μουρνταρεύει;

Ένας αγνός, καλός, λογισμός έχει μεγαλύτερη δύναμη από κάθε άσκηση. Ο άνθρωπος, όταν τα βλέπη όλα με καλούς λογισμούς, εξαγνίζεται καί χαριτώνεται από τον Θεό. Με τους αριστερούς λογισμούς κατακρίνει και αδικεί τους άλλους, εμποδίζει την θεία Χάρη να έρθη, και έρχεται έπειτα ο διάβολος και τον αλωνίζει.

Όλη η βάση είναι ο καλός λογισμός. Αυτό είναι πού ανεβάζει τον άνθρωπο, τον αλλοιώνει προς το καλό. Πρέπει να φθάση κανείς στο σημείο να τα βλέπη όλα καθαρά. Είναι αυτό πού είπε ο Χριστός: ­Μη κρίνετε κατ’ όψιν, αλλά την δικαίαν κρίσιν κρίνατε. Μετά φθάνει ο άνθρωπος σε μία κατάσταση πού βλέπει τα πάντα με τα πνευματικά μάτια όχι με τα ανθρώπινα. Όλα τα δικαιολογεί, με την καλή έννοια.

Πρέπει να προσέχουμε να μη δεχώμαστε τα πονηρά τηλεγραφήματα του διαβόλου, για να μη μολύνουμε ­τον Ναόν του Αγίου Πνεύματος και απομακρυνθή η Χάρις του Θεού, με αποτέλεσμα να σκοτισθούμε. Το Άγιο Πνεύμα, όταν δη την καρδιά μας αγνή, έρχεται και κατοικεί μέσα μας, γιατί αγαπάει την αγνότητα – γι’ αυτό και παρουσιάσθηκε σαν περιστέρι.

Από το βιβλίο: Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Γ’, Πνευματικός αγώνας

***

Αν θέλετε να κάνετε δουλειά στον εαυτό σας, να μην εξετάζετε τί κάνουν οι άλλοι γύρω σας, αλλά να φέρνετε καλούς λογισμούς και για τα καλά και για τα άσχημα πού βλέπετε στους άλλους. Άσχετα με τί σκοπό κάνει κάτι ο άλλος, εσείς βάλτε έναν καλό λογισμό.

Ο καλός λογισμός έχει μέσα αγάπη, αφοπλίζει τον άλλον και τον κάνει να σου φερθή καλά.

Άν είχες πνευματική υγεία, θα έβλεπες και τα ακάθαρτα καθαρά. Όπως θα έβλεπες τα φρούτα, έτσι θα έβλεπες και την κοπριά, γιατί η κοπριά βοήθησε να γίνουν τα φρούτα.

Όποιος έχει καλούς λογισμούς, έχει πνευματική υγεία και το κακό το μετατρέπει σε καλό… Ένας, αν έχη καλούς λογισμούς , και να τον χτυπήσης άδικα , θα πη : “ Το επέτρεψε ο Θεός, γιά να εξοφλήσω παλιά μου σφάλματα , δόξα τω Θεώ ! ”. Ένω ένας άλλος πού δεν έχει καλούς λογισμούς , και να πας να τον χαϊδέψης , θα νομίζη πώς πας να τον χτυπήσης.

***

Στην αρχή της πνευματικής ζωής ο άνθρωπος διώχνει τούς κακούς λογισμούς με την πνευματική μελέτη , την προσευχή και τον φιλότιμο αγώνα . Μετά έρχονται πια , όλο καλοί λογισμοί . Αργότερα σταματάνε και οι καλοί λογισμοί και έρχεται ο Θείος φωτισμός. Από την ποιότητα των λογισμών ενός ανθρώπου , φαίνεται η πνευματική του κατάσταση .

Όταν παύσουν να περνούν κακοί λογισμοί , και μόνον καλοί περνούν , τότε γνώριζε ότι έχει γίνει η κάθαρση , έχει καθαρισθεί η καρδιά σου , το σπήλαιο, και έχει μεταβληθεί σε Σπήλαιο της Βηθλεέμ.

Όσοι αγίασαν , δεν είχαν όλοι Αγίους Γεροντάδες , αλλά είχαν ” αγίους ” λογισμούς .

***

-Γέροντα, τι ήταν αυτό που έκανε τους Αγίους μας όχι μόνο να υποφέρουν και να υπομένουν τα μαρτύρια, αλλά και να χαίρονται συνεχώς, ενώ εμείς δεν μπορούμε ούτε ένα τσίμπημα κουνουπιού να αντέξουμε;

-Το παν μου εξήγησε εκείνος, είναι να έχουμε σωστά τοποθετημένο το λογισμό μας. Αν ο λογισμός μας είναι στερεωμένος στην πίστη, κανείς δεν μπορεί να τον μετακινήσει.

Πήγε τότε και έφερε την Παλαιά Διαθήκη και μου είπε:

–Στο παράρτημα των Μακκαβαίων Δ’ εξηγεί πολύ καλά αυτό που σου λέω και το πώς ο καλός λογισμός μπορεί να περιφρονήσει τους πόνους και τα βασανιστήρια . Κι άρχισε να διαβάζει όλο το κείμενο και να μου το εξηγεί .

***

« Η καλύτερη επιχείρηση είναι να φτιάξει ο άνθρωπος ένα εργοστάσιο καλών λογισμών » .

« Από την ποιότητα των λογισμών ενός ανθρώπου φαίνεται η πνευματική του κατάσταση . Οι άνθρωποι κρίνουν τα πράγματα ανάλογα με το περιεχόμενο που έχουν μέσα τους . Αν δεν έχουν πνευματικό περιεχόμενο , βγάζουν λάθος συμπέρασμα , αδικούν τον άλλον . Αν λ.χ. δη κάποιον αργά το βράδυ έξω ένας που κάνει ελεημοσύνες την νύχτα , για να μην τον βλέπουν , ποτέ δεν θα βάλη κακό λογισμό. Αν τον δη όμως κάποιος που ξενυχτάει στην αμαρτία , θα πη : «το τέρας, ποιός ξέρει πού ξενυχτούσε ». Γιατί τέτοιες εμπειρίες έχει .

Θυμάστε πώς αντιμετώπισαν τον Χριστό οι δύο ληστές που είχαν σταυρωθή μαζί Του; Και οι δύο έβλεπαν τον Χριστό επάνω στον Σταυρό, την γη να σείεται κ.λ.π. Τι λογισμό όμως έβαλε ο ένας και τί ο άλλος! Ο ένας , ο εξ ευωνύμων, βλασφημούσε και έλεγε : « Ει συ ει ο Χριστός , σώσον σεαυτόν και ημάς ». Ο άλλος , ο εκ δεξιών , έλεγε: « Ημείς μεν άξια ων επράξαμεν απολαμβάνομεν . Ούτος δε ουδέν άτοπον έπραξε » . Ο ένας σώθηκε , ο άλλος κολάσθηκε. ».

Να μην καλλιεργούμε τους κακούς λογισμούς που μας σπέρνει ο διάβολος. Τί, με τον διάβολο θα συζητάμε ; Βλέπεις, όταν ο διάβολος πήγε να πειράξει τον Χριστό , Εκείνος του είπε : Ύπαγε οπίσω μου, σατανά. (Λουκ. 4,8) . Αφού ο Χριστός είπε στον διάβολο : « άντε πήγαινε… » , εμείς τί να συζητάμε ;

***

Για τους λογισμούς υπόνοιας , είπε ο Γέροντας : « Να βάζεις πάντα ένα ερωτηματικό σε κάθε λογισμό σου. Αν βάζεις δύο ερωτηματικά, είναι πιο καλά. Αν βάζεις τρία, είναι ακόμη καλύτερα. Έτσι και εσύ ειρηνεύεις και ωφελείσαι, αλλά και τον άλλον ωφελείς. Αλλιώς, με τον αριστερό λογισμό νευριάζεις, ταράζεσαι και στενοχωριέσαι, οπότε βλάπτεσαι πνευματικά ».

Βλέπω, μερικοί κοσμικοί τί καλούς λογισμούς που έχουν ! Ενώ άλλοι, οι καημένοι, πόσο βασανίζονται με πράγματα που ούτε καν υπάρχουν, αλλά ούτε και ο πειρασμός θα μπορούσε να τα σκεφθή ! Μια φορά, όταν έβρεξε μετά από μεγάλη ανομβρία, ένιωσα τέτοια ευγνωμοσύνη στον Θεό, που καθόμουν μέσα στο Καλύβι και έλεγα συνέχεια : « Σ᾿ ευχαριστώ εκατομμύρια-δισεκατομμύρια φορές, Θεέ μου ». Έξω , χωρίς να το ξέρω, ήταν ένας κοσμικός και με άκουσε . Όταν με είδε μετά, μου είπε : « Πάτερ, σκανδαλίσθηκα . Άκουσα να λές “ εκατομμύρια-δισεκατομμύρια ” και είπα “τί είναι αυτά που λέει ο πατήρ Παΐσιος ; ”». Τί να του έλεγα ; Εγώ εννοούσα ευχαριστίες στον Θεό για την βροχή , και αυτός νόμιζε ότι μετρούσα χρήματα .

Θέλει προσοχή, γιατί και ένα τοις χιλίοις να μην είναι τα πράγματα έτσι όπως τα σκεφθήκαμε, κολαζόμαστε.

Σε ένα καμίνι άμα πετάξεις χαρτιά, σκουπίδια, τί θα γίνουν ; Δεν θα καούν ; Έτσι και στον άνθρωπο , όταν ανάψει η Θεία φλόγα μέσα του , όλοι οι άσχημοι λογισμοί που του στέλνει ο διάβολος ” καίγονται ” . Οπότε κουράζεται μετά ο διάβολος και σταματάει να πετάει άσχημους λογισμούς στον άνθρωπο αυτόν .

« Οι λογισμοί είναι σαν τα αεροπλάνα , που πετούν στον αέρα . Αν δεν τους δώσεις σημασία , δεν υπάρχει πρόβλημα. Εμείς πρέπει να προσέχουμε να μην δημιουργούμε μέσα μας αεροδρόμιο και προσγειώνονται ! ».

« Όπως στο σπίτι το βασικώτερο πράγμα είναι η σκεπή , για να μην μπαίνουν νερά , έτσι και στον άνθρωπο το παν είναι να έχει το κεφάλι του καλά ασφαλισμένο , να μην δέχεται λογισμούς ».

***

Δύο μόνο κατηγορίες ανθρώπων υπάρχουν: η μία που μοιάζει με τη μέλισσα και πηγαίνει και κάθεται μόνο πάνω σε ό,τι είναι γλυκό , σε ό,τι ευωδιάζει και δύναται να παράξει μέλι , και η άλλη που μοιάζει με τη μύγα, η οποία πηγαίνει μόνο στις ακαθαρσίες και σε ό,τι βρωμερό. Ο καθένας κάνει την επιλογή του σε ποια κατηγορία θέλει να ανήκει » .

Τέτοιους Χριστιανούς θέλει ο Θεός , που φεύγουν από τον κακό λογισμό , όπως αποφεύγει η μέλισσα την ακαθαρσία.

Ο βλαμμένος ο άνθρωπος βλαμμένα σκέφτεται , όλα τα παίρνει αριστερά , όλα τα βλέπει ανάποδα . Ενώ, όποιος έχει καλούς λογισμούς , ό,τι και να δη , ό,τι και να του πης , θα βάλει καλό λογισμό.

Πηγή Ιερομονάχου Χριστοδούλου Αγιορείτου, Ο Γέρων Παΐσιος, Άγιον Όρος, 1994.

========

+Μοναχός Φανούριος Καψαλιώτης

=========================

Το δωράκι της φτωχής . Από τον βίο των Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού εξ Ασίας // ΑΠΌ ΧΡΌΝΙΑ ΤΌ ΠΕΡΊΜΕΝΑΝ….

Εκείνη την εποχή ζούσε μια γυναίκα που την έλεγαν Παλλαδία. Η Παλλαδία υπέφερε από μια βαριά ασθένεια και βρισκόταν πολύ καιρό στο κρεβάτι. Οι Άγιοι Ανάργυροι, που όχι μόνο δέχονταν τους αρρώστους, αλλά τους αναζητούσαν κιόλας στα σπίτια τους, επισκέφθηκαν και αυτή την γυναίκα. Μόλις μπήκαν στο σπίτι της κι αφού εξήγησαν τον λόγο που βρίσκονταν εκεί, τη θεράπευσαν.

Η Παλλαδία, γεμάτη χαρά και ικανοποίηση για την παράδοξη θαυματουργία των Αγίων, θέλησε να τους ευχαριστήσει και να τους ανταμείψει. Δεν ήξερε όμως, με ποιο τρόπο θα το πετύχαινε αυτό. Γι’ αυτό, σαν ένα ελάχιστο δώρο της βαθιάς της ευχαριστίας κι ευγνωμοσύνης πρόσφερε στους Αγίους Αναργύρους τρία αυγά. Οι Άγιοι, όπως πάντα, δεν δέχτηκαν το δώρο αυτό, γιατί θα ήταν σαν να λάμβαναν μισθό.

Η γυναίκα, όμως, στεναχωρήθηκε πάρα πολύ. Γι’ αυτό «παραμόνευε» για να βρει μια ευκαιρία να τους τα δώσει κι έτσι μια μέρα ξεμονάχιασε το μικρότερο από τους δύο αδελφούς, τον Άγιο Δαμιανό, και με δάκρυα στα μάτια, του είπε : «Γιατί με περιφρονείτε ; Γιατί δε δέχεσθε το δωράκι μου αυτό, σαν να ήταν σιχαμερό και βδελυκτό; Μήπως επειδή είμαι φτωχή και είναι μικρό ; Σε παρακαλώ πολύ, να μη με πικράνεις άλλο, αλλά να δεχτείς το μικρό αυτό δώρο σαν να ήτανε μεγάλο. »

Με το που άκουσε αυτά τα λόγια ο Άγιος, ράγισε η καρδιά του, λυπήθηκε τη γυναίκα και πήρε τα τρία αυγά. Όταν, μετά από μερικές μέρες, ο Άγιος Δαμιανός ανέφερε το γεγονός στον μεγαλύτερο αδελφό του, τον Άγιο Κοσμά, εκείνος στεναχωρήθηκε πάρα πολύ και έκανε αυστηρές παρατηρήσεις στο μικρότερο αδελφό του, γιατί παρέβηκε την υπόσχεση που και οι δύο είχαν δώσει στον Θεό, ότι δηλαδή δε θα έπαιρναν χρήματα από καμία θεραπεία. Θύμωσε μάλιστα τόσο πολύ, που ζήτησε όταν πεθάνουν να μη τους θάψουν μαζί.

Ο Άγιος Κοσμάς νόμιζε ότι ο αδελφός του δέχθηκε τα τρία αυγά σαν αντάλλαγμα στη θεραπεία που προσέφεραν στην φτωχή γυναίκα και όχι ότι τα πήρε απλά για να μην τη στεναχωρήσει. Ο Θεός, όμως, που γνώριζε τις πραγματικές προθέσεις του Αγίου Δαμιανού, δεν άφησε τον Άγιο Κοσμά να καταβάλετε από την θλίψη και την στεναχώρια, αλλά του φανέρωσε σε όραμα τον πραγματικό σκοπό του αδελφού του. Αμέσως, ο Άγιος Κοσμάς έτρεξε στον αδελφό του και του ζήτησε συγγνώμη και του είπε ότι μετάνιωσε που ζήτησε να μην ταφούν μαζί. Το όραμά του όμως δεν το φανέρωσε στους ανθρώπους.

Αρκετό καιρό αργότερα, οι Άγιοι περιόδευαν στην Ασία όπου παρείχαν τις υπηρεσίες τους στους ανθρώπους. Όταν έφτασαν , στη χώρα Φερεμάν, ο Άγιος Δαμιανός αρρώστησε και εκοιμήθη εν Κυρίω. Τη ψυχή του, την παρέλαβαν άγγελοι και τη μετέφεραν στην επουράνια Βασιλεία του Θεού. Ο Άγιος Κοσμάς, μαζί με άλλους χριστιανούς, παρέλαβαν το Άγιο λείψανό του Αγίου και το ενταφίασαν εκεί. Λίγες μέρες αργότερα εκοιμήθη και ο Άγιος Κοσμάς.

Η φωνή της Καμήλας

Όταν εκοιμήθη ο Άγιος Κοσμάς, οι χριστιανοί είχαν υπόψη τους την παλιά επιθυμία του Αγίου, δηλαδή να μην τους θάψουν μαζί στον ίδιο τάφο και δεν γνώριζαν το όραμα του Αγίου Κοσμά. Ο Θεός, όμως, θέλησε να δείξει το θέλημά του και μάλιστα με τρόπο που δεν το περίμενε κανένας. Αυτή τη φορά δεν έστειλε φωνή ούτε από τον ουρανό ούτε μέσω κάποιου αγγέλου, αλλά αποφάσισε να μιλήσει μέσω μίας καμήλας, της οποίας, μάλιστα, το πόδι είχε θεραπεύσει ο Άγιος Κοσμάς από σοβαρή ασθένεια, πριν από καιρό. Άλλωστε, ο ίδιος ο Θεός είχε πει άλλοτε πως «οι λίθοι κεκράξονται».

Την στιγμή, λοιπόν, της απορίας των χριστιανών, η καμήλα μίλησε με ανθρώπινη ομιλία και είπε ότι το θέλημα του Θεού είναι να ταφούν και οι δύο αδελφοί μαζί. Αμέσως μετά η καμήλα έφυγε μόνη της για το βουνό. Μετά από αυτό το θαύμα, έθαψαν και τους δύο αδελφούς μαζί.

=========

ΑΠΌ ΧΡΌΝΙΑ ΤΌ ΠΕΡΊΜΕΝΑΝ.

Ένα χρειάζεται

J. Bouchaud / Ἀπό τό περιοδικό τῆς Ἱ.Μ. Ἁγίου Νεοφύτου «Συνάντηση»

Ἀπό χρόνια τό περίμεναν. Ἀπό χρόνια φαντάζονταν τήν ὑπέροχη αὐτή μέρα κατά τήν ὁποία ἕνα παιδί θά ἔμπαινε στό σπιτικό τους.

Σήμερα ἡ μέρα αὐτή ἔφτασε. Ἔλαβαν τό ἐπίσημο ἔγγραφο ἀπό κάποιο ἵδρυμα γιά υἱοθεσία: Μποροῦν νά πᾶνε νά πάρουν τό «παιδί τους».

Τρέμοντας ἀπό χαρά ξεκίνησαν. Ἄφησαν τό σπίτι ὅπου τά πάντα εἶναι ἕτοιμα γιά νά ὑποδεχθοῦν αὐτόν πού μέλλει νά ἔλθει. Ἡ γυναίκα ἔριξε μία τελευταία ματιά στήν κούνια τοποθετημένη στή μέση τοῦ καλύτερου δωματίου σάν μία Ἁγία Τράπεζα γιά νά δεχθεῖ τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

Τρέμοντας ἀπό ἀγάπη, ἔφτασαν. Στό ἵδρυμα συνάντησαν καί ἄλλες οἰκογένειες, πού ἦλθαν, ὅπως κι αὐτοί, νά πάρουν τό παιδί τους. «Ἐγώ θέλω ἕνα κοριτσάκι, νά εἶναι μόνο μερικῶν ἡμερῶν. Θα ’θελα νά εἶναι ξανθό…». «Ἐγώ θά πάρω ἕνα ἀγοράκι ἕξι μηνῶν. Νά δεῖτε τί ὄμορφο πού εἶναι…».

«Ἐγώ… ἐγώ… ἐγώ…».

Ἄκουγαν χωρίς νά μιλοῦν… χωρίς νά μιλοῦν. Ἀπό μιά συμφωνία ἀγάπης πού δέν ἔχει ἀνάγκη ἀπό λόγια, ἄφησαν τούς ἄλλους νά πάρουν πρίν ἀπό αὐτούς τό πολύτιμό τους δέμα.

Ἔπειτα ἡ ὑπεύθυνη τούς ρώτησε: «Κι ἐσεῖς, τί παιδί ἐπιθυμεῖτε; Κορίτσι; Ἀγόρι; Τί ἡλικία»;

Ἀλληλοκοιτάχτηκαν. Κι ἐκεῖνος ἀπάντησε: «Δῶσε μας ἐκεῖνο ἤ ἐκείνη πού κανένας δέν θέλει…». Καί τό πῆραν στό φτωχικό τους σπίτι, τῆς φτωχικῆς συνοικίας τῆς πόλεως Σάντος, στή Βραζιλία, ὅπου ζοῦν.

Τό παιδί αὐτό δέν θά εἶναι πλούσιο. Ἴσως νά μήν εἶναι καί πολύ «ἔξυπνο». Μπορεῖ καί στήν ὑγεία του νά εἶναι πολύ εὐαίσθητο. Ἀλλά… τό ἀγαποῦν

Posted by PROSKINITIS

====================

” Παιδί, το περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις, όπως το βρεις κι όπως το δεις, να μην το παρατήσεις… “

… Παιδί, το περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις, όπως το βρεις κι όπως το δεις, να μην το παρατήσεις

Σκάψε το ακόμα πιό βαθιά και φράξε το πιο στέρεα

και πλούτισε τη χλώρη του και πλάτηνε τη γη του

κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις

και να του φέρνεις το νερό το αγνό της βρυσομάνας.

Κι αν αγαπάς τ ανθρωπινά κι όσα άρρωστα δεν είναι,

ρίξε αγιασμό και ξόρκισε τα ξωτικά,να φύγουν,

και τη ζωντάνια σπείρε του με όσα γερά δροσάτα.

Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, διαφεντευτής.

Κι αν είναι κι έρθουνε χρόνια δίσεχτα,

πέσουν καιροί οργισμένοι,

κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα,

κι όσα δέντρα για τίποτ΄άλλο δεν φελάν

παρά για μετερίζια,

μη φοβηθείς το χαλασμό.

Φωτιά! Τσεκούρι!

Τράβα!

Ξεσπέρμεψέ το , χέρσωσε το περιβόλι κοφ’ το

και χτίσε κάστρο απάνου του και ταμπουρώσου μέσα ,

για πάλεμα , για μάτωμα για την καινούργια γέννα ,

π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει νάρθει

κι όλο συντρίμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων.

Φτάνει μια ιδέα να στο πει ,

μια ιδέα να στο προστάξει,

κορώνα ιδέα, ιδέα σπαθί,

που θα ειν’ απάνου απ όλα “

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

http://amfoterodexios.blogspot.com/

======================

“Η ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή…” |Ο κλινήρης μοναχός Σωφρόνιος, ο οποίος βρίσκεται τα τελευταία 6 χρόνια μόνιμα στο κρεβάτι, αφού πάσχει από την τερματική Νόσο Κινητικού Νευρώνος, στην Ι.Μ. Γουβερνέτου


Η ΓΑΡ ΔΥΝΑΜΙΣ ΜΟΥ ΕΝ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΕΛΕΙΟΥΤΑΙ

Ο κλινήρης μοναχός Σωφρόνιος, ο οποίος πάσχει από την τερματική Νόσο Κινητικού Νευρώνος,
παραχώρησε πρόσφατα μια συγκλονιστική συνέντευξη στο Crete TV, με την βοήθεια βλεμματικού συστήματος πληκτρολόγησης.


ΕΡ: Λένε ότι ο πόνος ολοκληρώνει την ύπαρξη. Εσείς το βιώνετε αυτό και πώς;

.
ΑΠ: Ο πόνος είναι ένα μεγάλο σχολείο και διδάσκει την αυτογνωσία η οποία οδηγεί στην αδελφογνωσία και εν τέλει στη θεογνωσία. Ο πόνος σε ταπεινώνει και με την ταπείνωση, η καρδιά μας μαλακώνει και ανοίγει στο Θεό και στον συνάνθρωπο μας.
Επικοινωνώ με ανθρώπους σε όλο το κόσμο που υποφέρουν από σωματικές ή ψυχικές ασθένειες.
Με την βοήθεια του Θεού, με την εμπειρία μου στο κρεβάτι του πόνου, τους καταλαβαίνω, έστω και λίγο για να τους πω ένα παρήγορο λόγο, ένα λόγο του Χριστού μας. Σήμερα, υπάρχει τόση μοναξιά στον κόσμο και ταραχή και φόβος.
Εμείς οι Χριστιανοί που έχουμε το δώρο Θεού να γνωρίζουμε τον Χριστό πρέπει να μοιραζόμαστε με τον συνάνθρωπο μας την χαρά, την γαλήνη και την αγάπη που είναι ο Χριστός.
Δεν είναι αυτός ο στόχος της ύπαρξής μας, να σωθούμε όλοι;
.
ΕΡ: Τι θα λέγατε σε κάποιον που θέλει να κάνει ευθανασία;

.
ΕΡ: Η ζωή είναι ένα δώρο του Θεού προς όλους μας.
Το καταλαβαίνω αυτό καλύτερα από ποτέ τώρα που είμαι στο κρεβάτι.
Κανείς μας δεν ήρθε στη ζωή με τη θέλησή του.
Οπότε πώς μπορείς να δώσεις ένα τέλος στη ζωή σου, αφού στην ουσία δεν σου ανήκει ; Αυτό κατά τη γνώμη μου είναι το πρόβλημα της εποχής μας, καλλιεργεί στο σύγχρονο άνθρωπο ένα εγωκεντρικό τρόπο ζωής, αποκομμένο από το κοινωνικό σύνολο, από την οικογένεια, τη γειτονιά, την πατρίδα κ.λπ. με αποτέλεσμα να θεωρούμε ότι είμαστε ανεξάρτητοι, αυτοκινούμενοι σε αυτό τον κόσμο.
Νομίζω είναι λάθος θεώρηση της ζωής που οδηγεί τον άνθρωπο της εποχής μας από την «αυτοθέωση» στην αυτοκτονία.
Καταλαβαίνω ότι δε θέλει ο ασθενής να γίνει βάρος στους άλλους ή δε θέλει τους αγαπημένους του να τον βλέπουν να υποφέρει.
Είναι πολύ ταπεινωτικό – το ξέρω πολύ καλά. Αλλά ο ταπεινός έχει την Βασιλεία του Θεού, όχι ο εγωιστής.
.
ΕΡ: Πιστεύετε ότι εάν δεν είχατε πίστη θα είχατε την ίδια στάση απέναντι στον πόνο;
.
ΑΠ: Χωρίς τον Χριστό θα ήμουν χάλια. Υπάρχει ένας άλλος πόνος που είναι οδυνηρότερος του πόνου για τον οποίο μιλούμε.
Και αυτός είναι ο πόνος που νιώθει η ψυχή, όταν της λείπει η παρουσία του Θεού, που ζωογονεί τα πάντα και δίδει νόημα και σε αυτόν τον ανθρώπινο πόνο.
Η απουσία του Θεού από τη ζωή του ανθρώπου σήμερα, είναι ο οδυνηρότερος και πιο αβάσταχτος πόνος.
.
ΕΡ: Στο κρεβάτι του πόνου έρχονται στιγμές που σας κάνει να αμφισβητήσετε το Θεό και την πίστη σας;
.
ΑΠ: Το αντίθετο, με ενώνει με το Θεό και νιώθω την Αγάπη και την παρουσία Του πιο έντονη.
Αλλά δεν σημαίνει ότι δεν έρχονται και οι στιγμές της ανθρώπινης αδυναμίας.
Ο Χριστιανός χρειάζεται πίστη, ανδρεία, και τόλμη.
Ο Θεός δεν μας εγκαταλείπει ποτέ.
.
ΕΡ: Πώς μπορεί να γίνει ο πόνος ευλογία ; Τί μπορεί να σημαίνει «ζωή» όταν είσαι καθηλωμένος στο κρεβάτι του πόνου ;
.
ΑΠ: Ο πόνος και οι δυσκολίες μερικές φορές είναι ανυπόφοροι για τον άνθρωπο.
Αυτές τις στιγμές νιώθω την παρουσία και την παρηγοριά του Θεού πιο έντονα.
Νομίζω και σε αυτά τα δύο ερωτήματα η απάντηση μπορεί να δοθεί από Εκείνον που κι εγώ τη λαμβάνω στις δύσκολες στιγμές μου, όταν ενατενίζω τον παθόντα και εσταυρωμένο Χριστό.
Αυτός πρώτος μετέτρεψε τον δικό Του πόνο σε ευλογία.
Και η δική Του ζωή πάνω στο Σταυρό δοξάστηκε και παρέμεινε στην ιστορία ως ο Βασιλεύς της Δόξης.
Είναι το πρότυπο και συγχρόνως η ανάπαυση κάθε πονεμένου.
.
ΕΡ: Ποιές είναι οι δυσκολίες της ασθενείας σας ;
.
ΑΠ: Έχω ALS/MND – η ασθένεια του Stephen Hawking.

Δεν έχει θεραπεία.
Είμαι παράλυτος, μόνο κουνώ τα βλέφαρα και τα χείλη μου.
Δεν καταπίνω, σιτίζομαι από ένα γαστροσωλήνα.
Δεν αναπνέω μόνος μου, παρά μόνο με την υποστήριξη ενός αναπνευστήρα.
Μπορώ να σας πω λεπτομέρειες, αλλά αρκεί να πω ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα χωρίς την βοήθεια κάποιου να με φροντίζει.

Ως λαϊκός ήμουν πολύ ανεξάρτητος σε ένα βαθμό πολύ εγωιστικό.
Τώρα που δεν μπορώ να κάνω το παραμικρό χωρίς κάποιον άλλον ,
καταλαβαίνω γιατί ο Χριστός μας δίδαξε να είμαστε ενωμένοι σε ένα σώμα.
Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον, να είμαστε σε μια κοινωνία με τους συνανθρώπους μας.
.
ΕΡ: Πόσα χρόνια βρίσκεστε στο κρεβάτι και πως γίνεται η επικοινωνία ;

ΑΠ: Είμαι 6 χρόνια μόνιμα στο κρεβάτι. Επικοινωνώ με ένα σύστημα του υπολογιστή που μου επιτρέπει να γράφω με τα μάτια μου. Δόξα τω Θεώ !
Βλέπετε, τί οικονομεί ο καλός Θεός !

ΕΡ: Τί θεωρείτε πως κερδίσατε ως το πιο θετικό από την ασθένεια σας;
.
ΑΠ: Χωρίς αμφιβολία, το πιο θετικό είναι η ένωση μου με τον Θεό, που νοιώθω την αγάπη Του να γεμίζει την καρδιά μου.
.
ΕΡ: Η σχέση σας με τους αδερφούς σας στην Ι.Μ. Γουβερνέτου, πώς είναι τώρα με την ασθένεια σας ;
.
ΑΠ: Είμαι πολύ ευλογημένος στην Ι.Μ. Γουβερνέτου.
Είναι ένας άγιος τόπος κάτω από την σκέπη της Παναγίας.
Με την έντονη παρουσία του Αγίου Ιωάννη του Ερημίτη και τόπος μαρτύρων – έχει πολύ χάρη.
Μες στην Θεία Οικονομία έχω ένα πολύ ευλογημένο ηγούμενο , τον γέροντα Ειρηναίο , άνθρωπο του Θεού , γεμάτο αγάπη.Η αδελφότητα είναι πολύ αγαπημένη με πατέρες ταπεινούς , που κάνουν τον αγώνα τους .
Με φροντίζουν με θυσιαστική αγάπη.
Ένα παράδειγμα για την αγάπη που υπάρχει εδώ :
Ταυτόχρονα ως δόκιμος παρουσιάστηκε η ασθένειά μου . Διαγνώστηκε ΑLS, μια ανίατη ασθένεια .
Όταν έμαθα ποιά θα είναι η εξέλιξή της είπα στον γέροντά μου ότι δεν θέλω να γίνω βάρος στην αδελφότητα και δεν θα μονάσω.
Όμως ο γέροντας και όλοι οι πατέρες είπαν ότι με θέλουν όπως είμαι.
Αυτή είναι η αγάπη του Χριστού.

.
ΕΡ: Τι θα ήθελες να έλεγες στους τηλεθεατές που σε παρακολουθούν αυτήν την στιγμή, ασθενείς και μη ;
.
ΑΠ: Η ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή.
Με τον Χριστό στο κέντρο της ζωής σας έχετε αγάπη, γαλήνη και η ζωή έχει άλλο νόημα.
Όπως ο άγιος Πορφύριος έλεγε : 
« Ο Χριστός είναι το παν ».

ΔΌΞΑ ΣΟΙ ΚΎΡΙΕ ΔΌΞΑ ΣΟΙ.!!!

https://www.ekklisiaonline.gr 

==========================

Παλαμήδης, ο ιδιοφυέστερος των αρχαίων Ελλήνων – Γρηγόρης Νικ. Κοσσυβάκης

Ο δικηγόρος-συγγραφέας Γρηγόρης Νικ. Κοσσυβάκης, στην ομιλία του στον σύλλογο “ΠΑΛΑΙΧΘΩΝ” με θέμα: “Παλαμήδης, ο ιδιοφυέστερος των αρχαίων Ελλήνων”

http://www.palaixthon.gr/

“””””””””

Όσοι αγαπάτε το ιστολόγιο «Εσχάτη Γραμμή Ανασχέσεως», πάρτε κοντά σας τα παιδιά, τα εγγόνια και τα ανήψια σας και ακούστε αυτήν την εκπομπή. Ένα από τα καλύτερα θέματα στα 15 χρόνια παρουσίας μας στην πατριωτική «μπλογκόσφαιρα».

Θα καταλάβετε το τι γίνεται, διαχρονικώς, με τους Έλληνες… Ανέκαθεν. Θα καταλάβετε το τι συμβαίνει και σήμερα στον… «μπατριωτικό χώρο». Γιατί υφίσταται τόσο μίσος, τόσος φθόνος, τόσος αλληλοσπαραγμός, τόση αχαριστία και τόση προδοσία…

Γνωριζόμαστε όλοι καλά… Πολύ καλά… Άριστα…
Είμαστε λίγοι και γνωριζόμαστε… Ένας κι ένας…

Άλλος είναι αργυρώνητος, άλλος ζηλόφθων, άλλος λακές των ξένων – πρακτόρι, άλλος νάρκισσος, άλλος αχάριστος, άλλος συκοφάντης, άλλος συμπλεγματικός, άλλος ομοφυλόφιλος, άλλος εγωμανής, άλλος φραγκοφονιάς, άλλος γεννημένος απατεών, άλλος μάπας, άλλος σκέτος μαλάκας, άλλος ψώνιο…

Άλλος, είναι εξωμότης… Άλλος, απλώς, ΜΗ ΕΛΛΗΝ…
Μη (Διογενής) Έλλην εν πάση περιπτώσει… Μητραλοίας…
… και, φυσικά, υποκριτής… χυδαίος υποκριτής… πρόστυχος…

Γνωριζόμαστε όλοι καλά… Πολύ καλά… Άριστα…
Είμαστε λίγοι και γνωριζόμαστε… Ένας κι ένας…

«Εσχάτη Γραμμή Ανασχέσεως»

Posted by Διηνέκης

==================

” Ο Θεός και Πατέρας του Κυρίου Ιησού Χριστού – ας είναι ευλογημένο το όνομα του στους αιώνες – ξέρει ότι δε λέω ψέματα ” Απόστολος Παύλος (2 Κορ. 11, 23-31). // 30.06 † Σύναξις τῶν ἁγίων ἐνδόξων 12 ἀποστόλων.

Μόχθησα πιο πολύ από αυτούς (τους ψευτοαποστόλους ) , φυλακίστηκα περισσότερες φορές, με χτύπησαν με αφάνταστη αγριότητα, κινδύνεψα πολλές φορές να θανατωθώ. Πέντε φορές μαστιγώθηκα από Ιουδαίους με τα τριάντα εννιά μαστιγώματα. Τρεις φορές με τιμώρησαν με ραβδισμούς, μια φορά με λιθοβόλησαν, τρεις φορές ναυάγησα , ένα μερόνυχτο έμεινα ναυαγός στο πέλαγος. Έκανα πολλές κοπιαστικές οδοιπορίες, διάβηκα επικίνδυνα ποτάμια, κινδύνεψα από ληστές, κινδύνεψα από τους ομογενείς μου Ιουδαίους , κινδύνεψα από τους εθνικούς , πέρασα κινδύνους σε πόλεις , κινδύνους σε ερημιές , κινδύνους στη θάλασσα , κινδύνεψα από ανθρώπους που υποκρίνονταν τους αδερφούς. Κόπιασα και μόχθησα πολύ, ξαγρύπνησα πολλές φορές, πείνασα, δίψασα, πολλές φορές μου έλειψε εντελώς το φαγητό, ξεπάγιασα και δεν είχα ρούχα να φορέσω. Εκτός από τα άλλα είχα και την καθημερινή πίεση των εχθρών μου και τη φροντίδα για όλες τις εκκλησίες. Ποιανού η πίστη ασθενεί και δεν ασθενώ κι εγώ ; Ποιος υποκύπτει στον πειρασμό και δεν υποφέρω κι εγώ ; Αν πρέπει να καυχηθώ , θα καυχηθώ για τα παθήματα μου. Ο Θεός και Πατέρας του Κυρίου Ιησού Χριστού – ας είναι ευλογημένο το όνομα του στους αιώνες – ξέρει ότι δε λέω ψέματα (2 Κορ. 11, 23-31).

Μπορεί να είναι εικαστικό 1 άτομο

Απόστολος Παύλος

=======

† Σύναξις τῶν ἁγίων ἐνδόξων 12 ἀποστόλων.

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α’ Δ´ 9 – 16

9 Κάθε ἄλλο ὅμως παρὰ βασιλείαν ἀπολαμβάνομεν ἡμείς οἱ Ἀπόστολοι. Διότι νομίζω, ὅτι ὁ Θεὸς ἠμᾶς τοὺς Ἀποστόλους ἔδειξε δημοσίᾳ καὶ εἰς τὰ μάτια ὅλων τελευταίους, σὰν καταδίκους, ποὺ πρόκειται νὰ θανατωθοῦν. Διότι ἐγίναμεν θέαμα εἰς ὅλον τὸν κόσμον καὶ εἰς τοὺς ἀγγέλους, καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους, θαυμαζόμενοι μὲν ἀπὸ τοὺς ἀγαθούς, περιφρονούμενοι δὲ καὶ χλευαζόμενοι ἀπὸ τοὺς ἄλλους. 10 Ἡμεῖς οἱ Ἀπόστολοι θεωρούμεθα ἀπὸ τοὺς ἀπίστους βλάκες καὶ ἀνόητοι διὰ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ. Σεῖς ὅμως εἶσθε φρόνιμοι κατὰ Χριστόν. Ἠμεῖς εἴμεθα ἀσθενεῖς καὶ καταδιωκόμεθα ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους σεῖς ὅμως εἶσθε ἰσχυροί, διότι δὲν σᾶς εὗρε κανένας πειρασμός. Σεῖς εἶσθε ἔνδοξοι, ἠμεῖς δὲ εἴμεθα ἄτιμοι καὶ περιφρονημένοι. 11 Μέχρι τῆς ὥρας αὐτῆς, ποὺ σᾶς γράφω, καὶ πεινῶμεν καὶ ὑποφέρομεν ἀπὸ δίψαν εἰς τὰς περιοδείας μας καὶ δὲν ἔχομεν ἀρκετὰ ρούχα, ὅταν εἰς τὸ μέσον τῶν ταξιδίων μας καταλαμβανώμεθα ἔξαφνα ἀπὸ χειμῶνα, καὶ δεχόμεθα κτυπήματα καὶ κακομεταχειρίσεις καὶ δὲν καταστεκόμεθα πουθενά, ἀλλὰ διαρκῶς φεύγομεν ἐδῶ καὶ ἐκεῖ. 12 Καὶ κοπιάζομεν ἐργαζόμενοι μὲ τὰ ἴδια μας τὰ χέρια. Τὴν ὥραν ποὺ οἱ ἀπιστοῦντες εἰς τὸ εὐαγγέλιον μᾶς ὑβρίζουν καὶ μᾶς περιγελοῦν, ἠμεῖς εὐχόμεθα ἀγαθὰ ὑπὲρ αὐτῶν. Ἐνῶ μᾶς καταδιώκουν, δεικνύομεν ἀνοχὴν πρὸς τοὺς διώκτας μας. 13 Ἐνῶ μᾶς δυσφημοῦν καὶ μᾶς συκοφαντοῦν, ἀπαντῶμεν μὲ λόγους γλυκεῖς καὶ παρακλητικούς. Σὰν καθάρματα καὶ ἀποσαρώματα τοῦ κόσμου ἐγίναμεν, ἀποσπόγγισμα ἀκάθαρτον εἰς τὰ μάτια ὅλων ἕως τὴν στιγμὴν αὐτήν. 14 Δὲν θέλωμε αὐτὰ ποὺ γράφω νὰ σᾶς ντροπιάσω, ἀλλὰ σὰν παιδιά μου ἀγαπητὰ σᾶς συμβουλεύω. 15 Ναί· σᾶς συμβουλεύω μὲ πατρικὴν λαχτάραν καὶ στοργήν. Διότι, ἐὰν ἔχετε πάρα πολλοὺς παιδαγωγοὺς καὶ διδασκάλους κατὰ Χριστόν, δὲν ἔχετε ὅμως πολλοὺς πατέρας. Ἕνα καὶ μόνον ἔχετε πνευματικὸν πατέρα, ἐμέ. Διότι μὲ τὴν χάριν, ποὺ μοῦ ἔδωκεν ἡ κοινωνία καὶ ἡ σχέσις μου μὲ τὸν Χριστόν, διὰ μέσου τοῦ Εὐαγγελίου ἐγὼ σᾶς ἐγέννησα πνευματικῶς. 16 Ἀφοῦ λοιπὸν εἶμαι πατέρας σας, σᾶς παρακαλῶ γίνεσθε μιμητοί μου.

======================

Ιερά Μονή Οσίου Συμεών του Νέου Θεολόγου (28/6/2022  Τρίτη      6 μ.μ    Ἀγρυπνία πρός τιμήν των Αποστόλων Πέτρου & Παύλου .)

Ιερά Μονή Οσίου Συμεών του Νέου Θεολόγου

https://agsymeon.com/index.php/01-3/357-zontani-metadosi-ioun-2022

28/6/2022  Τρίτη      6 μ.μ    Ἀγρυπνία πρός τιμήν των Αποστόλων Πέτρου & Παύλου     

https://www.youtube.com/channel/UCqjXXNxii_UHmSpILBSPUkA

======================

Μνήμη Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου
[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 29-6-2001]

Εάν, αγαπητοί μου, ο μέγας Απόστολος Παύλος ωνομάσθη «Απόστολος των Εθνών», για μας τους Έλληνες είναι ο Απόστολος της Ελλάδος. Η Ελλάς πολλά του οφείλει. Είναι ο Απόστολος που αγάπησε τους Έλληνες, γιατί και οι Έλληνες τον αγάπησαν. Εκοπίασε για μας υπερβαλλόντως. Εκείνα που ακούσαμε στην σημερινή αποστολική περικοπή, που αναφέρεται εις τους κόπους του, μέρος έχουμε και εμείς, εμείς οι Έλληνες, μέρος των κόπων του μεγάλου Παύλου. Ό,τι μας είπε όταν ήρθε εδώ, συμπυκνούται στον λόγο του στον Άρειο Πάγο στην Αθήνα. Είναι ένας λόγος που καθρεπτίζει την πνευματική κατάσταση της Ελλάδος, αλλά και την προσφορά του Παύλου. Γι΄αυτό πρέπει συχνά να μελετούμε τον λόγον αυτόν του Παύλου στον Άρειο Πάγο.

      Και πρώτα πρώτα μας είπε ότι παρά την πολυθεΐα μας και το πλήθος των ναών και των βωμών μας, τελικά ότι αγνοούσαμε τον αληθινό Θεό. Μάλιστα, επαινεί τους Έλληνες για την θρησκευτικότητά των, ότι μας βρήκε, λέει, πάρα πολύ θρησκευτικούς εμάς τους Έλληνες. Αυτό είναι πολύ κολακευτικό- άλλο θέμα ότι δεν γνωρίζαμε τον αληθινό Θεό. Μας βρήκε, όμως, πολύ θρησκευτικούς εμάς τους Έλληνες. Μας κηρύττει λοιπόν τον άγνωστο ή τον χαμένο Θεό. Μετά την πτώση των πρωτοπλάστων η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι ελησμόνησαν τον αληθινόν Θεόν και έτσι άρχισαν να λατρεύουν εκείνο που έβλεπαν, εκείνο που ήτανε μπροστά τους, δηλαδή την κτίσιν, όπως το λέγει αυτό ο Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή του, στο πρώτο κεφάλαιο, που λέει «οἱἄνθρωποι ἐλάτρευσαν τήν κτίσιν παρά τόν Κτίσαντα». Αλλά επήλθε ο σκοτισμός. Το πρώτο σύμπτωμα της πτώσεως των πρωτοπλάστων ήταν η ειδωλολατρία.

      Ένα δεύτερο: « Και Αυτός ο άγνωστος Θεός », μας είπε, πάντα εκεί, εις την Πνύκα, «είναι ένας και μόνον Ένας Θεός» -δεν έχουμε πολυθεΐα, ένας είναι ο Θεός- «και Αυτός είναι Δημιουργός του παντός». Επί λέξει είπε: «Ὁ Θεός ὁ ποιήσας τόν κόσμον». Ο Θεός. Ένας Θεός.

Ένα τρίτο: ότι Αυτός ο Θεός είναι Κύριος. « Κύριος » σημαίνει απόλυτος Κύριος . Δεν υπάρχει άλλος που να κυριεύει την δημιουργία , Αυτός είναι ο μόνος Κύριος. «Οὗτος», είπε, «οὐρανοῦ καί γῆς κύριος ὑπάρχων».

    Και ένα τέταρτο: ότι αυτός ο Θεός είναι προνοητής. «Αὐτός διδούς» είπε, «πᾶσιν ζωήν καί πνοήν κατά πάντα». Ναι. Δεν είναι σαν μια μακαριότητα παθητική που δεν ενδιαφέρεται για τον κόσμον, όπως μετέπειτα βγήκαν διάφορες θεωρίες περί Θεού, ότι το σύμπαν είναι απλώς ένα μηχάνημα , το χόρδισε –κούρδισε- ο Θεός , και απεσύρθη , και δεν ενδιαφέρεται πλέον δια τον κόσμον, αφού έθεσε προηγουμένως τους λεγομένους φυσικούς νόμους. Επεμβαίνει ο Θεός στο καθετί. Μας κάνει εντύπωση αυτό που μας είπε ο Χριστός, ότι « ένα σπουργίτι » –  τι είναι σπουργίτι ; Ένα πουλάκι. Τι είναι το σπουργίτι. Τίποτα δεν είναι…- « ο Θεός γνωρίζει , γι’ αυτό  και φροντίζει , δεν πίπτει κάτω , δηλαδή δεν ψοφάει, εάν δεν το ξέρει αυτό ο ουράνιος Πατέρας . Εάν δεν το επιτρέψει ο ουράνιος Πατέρας » . Κύριε , μέχρι αυτής της λεπτομερείας ;

« Κι ακόμη περισσότερο », θα πει ο Χριστός. « Και οι τρίχες της κεφαλής σας είναι μετρημένες ». Ποιος κάθισε ποτέ να μετρήσει τις τρίχες της κεφαλής του ; Ο Θεός όλα τα γνωρίζει και για όλα προνοεί . Και μάλιστα μας είπε ότι « εάν φροντίζει για τα πουλιά του ουρανού , πόσο περισσότερον θα φροντίσει για εσάς τους ανθρώπους ; » , είπε εις την επί του Όρους ομιλία Του .

    Ακόμη, είπε ο Παύλος ότι είναι Θεός όλων των ανθρώπων. Χωρίς φυλετικές διακρίσεις. Σήμερα πάσχομε γύρω από το θέμα των φυλετικών διακρίσεων. Και μάλιστα, κάπου ξεπερνάμε τα πράγματα όταν λέμε ότι ενέργειες δικές μας, μεταξύ μας –σας είπα , ξεπερνάμε τα πράγματα – και λέμε ότι αυτό είναι ρατσισμός. Κακώς , γιατί εκεί πια δεν υπάρχει ρατσισμός. Ο ρατσισμός είναι στην περίπτωση που έχουμε τις φυλετικές διακρίσεις , όπως είναι φερειπείν οι λευκοί πώς βλέπουν τους μαύρους, πώς βλέπουν τους κίτρινους, τους Κινέζους της Άπω Ανατολής κ.λπ. Αυτές είναι οι φυλετικές διακρίσεις. Κι όμως ο Παύλος μάς είπε: «Ἐποίησε τε – δηλαδή ο Θεός – και εποίησε , « ἐξ ἑνός αἵματος – από τον Αδάμ και την Εύα – πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων κατοικεῖν ἐπί πᾶν τό πρόσωπον τῆς γῆς ». Αν όλοι οι άνθρωποι , επάνω στον πλανήτη μας εγνώριζαν , ζούσαν , ησπάζοντο τον Χριστιανισμόν , δεν θα  υπήρχε αυτό που λέμε « φυλετικές διακρίσεις » . Εκεί θα βρίσκαμε και αυτό που λέμε « ισότητα »τσακώνονται , μαλώνουν οι γυναίκες γι’ αυτήν την ισότητα… Εκεί θα βρούμε, ακόμη στο Ευαγγέλιον , την απουσία, σας είπα , των φυλετικών διακρίσεων . Εάν όμως ζούσαμε το Ευαγγέλιον… Αλλά δεν το ζούμε , και μένομε σε μιαν άγνοια , παρότι μετά το κήρυγμα του Παύλου στην Αθήνα έχουν περάσει δύο χιλιάδες χρόνια. Ντροπή μας !

     Και τέλος, ακόμη ένα σημείο, ή ακόμη ένα προτελευταίο σημείο, « έβαλε μέσα στον κάθε άνθρωπο την εικόνα Του ο Θεός , για να επιθυμεί ο κάθε άνθρωπος να αναζητά το πρωτότυπό της ». Το πρωτότυπό της. Δηλαδή είπε : « ζητεῖν τόν Κύριον ζητεῖν- ἤ ἄρα γέ ψηλαφήσειαν αὐτόν καί εὔροιεν. Ἐν αὐτῷ γάρ ζῶμεν καί κινούμεθα καί ἐσμέν » . Ψηλάφησε λίγο τον εαυτό σου και θα βρεις τον Θεό μέσα σου . Αυτό μας είπε ο Παύλος . « Ἐν αὐτῷ γάρ ζῶμεν καί κινούμεθα καί ἐσμέν » .. Και βρισκόμεθα . Και είμαστε .

      Μας είπε ακόμη και για τον Ιησούν Χριστόν. Ένα τελευταίο. Το άφησα τελευταίο.

Μιλούσε γενικά δια τον Θεόν . Τώρα ειδικεύει τον λόγο του και μας ομιλεί για τον Ιησούν Χριστόν , δηλαδή τον Θεόν Λόγον που ήρθε στον κόσμον και μας εκήρυξε την ελευθερία μας , την πνευματική μας ελευθερία , μας απεκάλυψε τον αληθινό Θεό και λοιπά . Αλλά δεν είχαμε την δύναμη να τον καταλάβουμε τον Παύλο . Διότι, όταν μίλησε για τον Ιησού Χριστό και μίλησε για την Ανάστασή Του , πωπωπω , οι σοφοί Αθηναίοι… δεν κατάλαβαν τίποτε… Τι θα πει Ανάσταση ; Νόμισαν ότι είναι μία θεότητα η Ανάστασις , γιατί είχανε μάθει μέχρι τότε να λατρεύουνε τους θεούς κατά ζεύγη .

Φερειπείν, στην Αίγυπτο: ο Όσιρις – η Ίσις . Εδώ , ο Απόλλων- η Δήμητρα. Αρσενική θεότητα- θηλυκή θεότητα. Και η αρσενική θεότητα γονιμοποιεί την θηλυκή την θεότητα , όπως είναι η Γη – φερειπείν γονιμοποιεί ο Απόλλων – ο θεός…Ήλιος – γονιμοποιεί την γην , δεν είναι τυχαίο γιατί ο ήλιος είναι αρσενικού γένους , ούτε τυχαίο είναι γιατί η γη είναι θηλυκού γένους , αλλά γονιμοποιεί την γην και η γη παράγει . Ο Όσιρις – αρσενικού γένους – γονιμοποιεί την Γην – η Ίσις – και παράγει η γη . Δηλαδή η θεοποίησις της κτίσεως , ηλίου και γης .

    Έτσι , λοιπόν , παίρνοντας τις θεότητες κατά ζεύγη , οι Έλληνες όταν άκουσαν περί Ιησού Χριστού και περί Αναστάσεως , θηλυκού γένους η Ανάστασις , εξέλαβαν ότι είναι μία θεότητα . Δεν μπορούσανε να ακούσουνε παρακάτω. Άρχισαν να παρανοούν . Άρχισαν να παρεξηγούν . Δεν μπορούσε να πει τίποτε περισσότερο ο Απόστολος – ξέρετε γιατί ; Άρχισαν να χλευάζουν οι Αθηναίοι . Θα μπορούσε να τους πει ο Παύλος : « Για σταθείτε , Αθηναίοι σοφοί , δεν με καταλάβατε . Με παρανοήσατε ! » . Όμως δεν το ‘κανε . Γιατί δεν τον άφηναν από την χλεύη που έκαναν. Και του είπαν εκείνο το…το αμίμητον : « Ε, καλά , καλά μας τα είπες . Ἀκουσόμεθα σέ πάλιν. Θα σε ξανακούσουμε » . Και κατέβηκε ο Παύλος από το βήμα . Όμως, όταν αργότερα θα καταλαβαίναμε , όπως από το κήρυγμά του επίστευσε ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης – σπουδαίος άνθρωπος· με αξίωμα ε ;- η Δάμαρις , κάποια σπουδαία γυναίκα των Αθηνών , σιγά σιγά έγινε και η εκκλησία των Αθηναίων , έγινε η εκκλησία της Κορίνθου , της Θεσσαλονίκης , αρχίσαμε να ψηλαφούμε πραγματικά τα λόγια του Παύλου και να αρχίζουμε να βρίσκουμε την αλήθεια . Αυτό στάθηκε ο Παύλος όταν ήρθε στην Ελλάδα. Ο Παύλος…

     Όταν ήρθε στην Αθήνα ο Παύλος – μας σημειώνει ο Λουκάς εις το βιβλίο των Πράξεων – « παρωξύνετο τό πνεῦμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ θεωροῦντι κατείδωλον οὖσαν τήν πόλιν ». Ένας Εβραίος δεν μπορούσε να βλέπει τα είδωλα. Ο Παύλος υπέφερε κινούμενος στα έθνη και βλέποντας τα είδωλα . Δεν μπορούσε. Αγανακτούσε . Και εδώ λέγει «παρωξύνετο ». Πώς θα το εξηγήσουμε αυτό το «παρωξύνετο» ; Παραξενευότανε , επαναστατούσε· « θεωροῦντι », όταν έβλεπε να είναι η πόλις των Αθηνών κατείδωλος , γεμάτη από είδωλα. Μάλιστα πολλοί Αθηναίοι φιλοτεχνούσαν , δηλαδή παρήγγελλαν αγάλματα διαφόρων θεοτήτων και τα ‘βαζαν και εις τα πεζοδρόμια τους και εις τους κήπους των κ.λπ. Ώστε είπε κάποιος σύγχρονος ότι οι θεοί στην Αθήνα ήσαν πιο πολλοί από τους Αθηναίους…

   Εάν επανήρχετο, όμως, ο Παύλος, σήμερα στην Ελλάδα, ύστερα από είκοσι, αγαπητοί μου, αιώνες, και ανέβαινε επάνω στην ακρόπολη των Αθηνών, πώς θα την έβλεπε την Αθήνα και γενικότερα την Ελλάδα και πώς θα την χαρακτήριζε; Σήμερα, αγαπητοί μου, θα είχαμε πάλι ανάγκη να μας πει για τον άγνωστο Θεό. Γιατί υπάρχει τόσο η αθεΐα -κάτι χειρότερο από τότε, δεν υπήρχε τότε η αθεΐα, υπήρχε η ειδωλολατρία· και όπως σας είπα, επήνεσε ο Παύλος την θρησκευτικότητα των Αθηναίων: «Σας βλέπω», λέει, «ότι είσαστε οι πιο θρησκευτικοί. Από όλους τους Έλληνες».

Σήμερα όμως δεν έχουμε την ειδωλολατρία απλώς, έχουμε και την αθεΐα. Δεν πιστεύουμε σε τίποτα. Αυτό είναι το δυστύχημά μας. Συνεπώς έχουμε αγνωσίαν Θεού. Ναι. Αγνωσία Θεού. Δεν ξέρουμε τον Θεό. Να πω για τους Χριστιανούς μας; Θα ‘λεγε κάποιος: «Ε! Γνωρίζουμε τον Θεό». Τι γνωρίζουμε; Μπορούμε να πούμε στοιχειώδη πράγματα για τον Θεό;

Εδώ δεν πιστεύουμε – πολλοί Χριστιανοί…- πρώτα πρώτα το Τριαδικό του Θεού. Δεν πιστεύουμε στην πρόνοια του Θεού. Νομίζουμε ότι ο Θεός είναι σαν τα μούτρα μας- επιτρέψατέ μου να μιλήσω έτσι, όταν μπορούμε να λέμε εκφράσεις περίεργες και ποικίλες: «Τι να σου κάνει ο Θεός; Ποιον να πρωτοκοιτάξει…», λέμε στη λαϊκή μας γλώσσα. Ποιον να πρωτοκοιτάξει; Δηλαδή τι είναι ο Θεός; Κάπως περίπου σαν κι εμάς, ώστε να δυσκολεύεται να δει τους ανθρώπους και να τους βοηθήσει; Δηλαδή, δεν πιστεύουμε ότι ο Θεός φροντίζει για όλους τους ανθρώπους κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ; Εμείς οι Χριστιανοί, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί… Αν πηγαίνατε λίγο περισσότερο, λίγο παρά πέρα να βλέπατε αυτήν την άγνοια που υπάρχει… Κι αυτό είναι ένα δυστύχημα.

   Το ξέρετε, αγαπητοί μου, ότι ξαναγυρίζουμε εις το δωδεκάθεον του Ολύμπου και λεγόμαστε δωδεκαθεϊστές; Το ξέρετε αυτό; Ναι. Γυρίζουμε ξανά εις το δωδεκάθεον του Ολύμπου. Τρομάρα μας… Βέβαια, πολλές φορές σας τα έχω πει, και ελπίζω ότι δεν σας αιφνιδιάζω με αυτά που σας λέγω, απλώς τα λέγω για υπόμνηση. Μας έλεγε κάποιος που είχε πάει στους Δελφούς και ηύρε, λέει, έναν καθηγητή πανεπιστημίου στους Δελφούς, ο οποίος έκανε προσευχή εις τον Απόλλωνα… :«Ω θεέ Απόλλων…»… Θέλομε ξύλο; Δηλαδή κοπίασε ο Παύλος εις μάτην για μας εδώ τους Έλληνες;

    Ας προσέξουμε, αγαπητοί, διότι έρχεται βαρύ το χέρι του Θεού. Διάβαζα στον προφήτη Ιερεμία το εξής. Ακούστε. Αποτείνεται ο Θεός εις τον λαό Του, τον Ισραήλ. Προ Χριστού. Και λέει. Επειδή ο λαός Του είχε αποκλίνει και είχε στραφεί προς την ειδωλολατρία, διότι εζήλευε εκείνα που οι γύρω λαοί λάτρευαν, άφησαν τον αληθινό Θεό και εστράφησαν στα είδωλα, λέει: «Εάν ο Μωυσής σταθεί μπροστά μου και ο Σαμουήλ –σπουδαία πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκηςκαι με παρακαλέσουνε για τον λαό, δεν θα τους ακούσω». Ακούσατε; «Δεν θα τους ακούσω!».

Σήμερα, αν λέμε και ζητάμε την πρεσβεία του Αποστόλου Παύλου, να μας σώσει εμάς τους Έλληνες, μήπως πει το ίδιο ο Θεός; «Δεν θα τον ακούσω τον απόστολο Παύλο». Και είπε ο λαός: «Και πού θα πάμε;». Και απαντάει ο Θεός. Θα το ‘λεγα, θα το ‘λεγα, να με συγχωρέσει ο Θεός που το λέω έτσι: «Να πάτε κατά διαβόλου». Να με συγχωρέσετε κι εσείς. Για μας τους Έλληνες: «Να πάτε κατά διαβόλου… Δυο χιλιάδες χρόνια σας περιμένω. Τι κάνατε;».

     Όχι ότι δεν υπάρχει και πιστός λαός. Υπάρχει. Ακούστε λοιπόν τι λέει ο Θεός εδώ: «Ένα μέρος από σας θα σας φάει μαχαίρι· ένα μέρος από σας θα σας φάει η πείνα· ένα μέρος από σας θα σας φάει η αιχμαλωσία». Λοιπόν; Αγαπητοί μου. Έχομε ορατά σημάδια απειλής της πατρίδος μας, του λαού μας. Έχομε ορατά σημάδια απειλής της πατρίδος μας, το ακούτε; Το λέω διπλά. Αν κανείς για μια στιγμή τον πήρε ο ύπνος, να το ακούσει.

   Αγαπητοί. Ο άγιος Παύλος είναι το πρώτο καλλιτέχνημα της θείας χάριτος. Αλλά και το λαμπρό υπόδειγμα αγαθής προαιρέσεως. Έτσι, ας τον μιμηθούμε τον μέγαν Παύλον. Να γίνουμε μικροί Παύλοι. Θα ήταν η καλύτερη απάντηση στους τόσους του κόπους για να εκχριστιανίσει την πατρίδα μας. Η Ελλάδα τού οφείλει πολλά. Αν τιμάμε τον Παύλον, αυτό σημαίνει ότι έχομε τον Χριστόν. Κι αν έχομε τον Χριστόν, έχομε ό,τι καλύτερο για την διατήρηση της ορθοδόξου χριστιανικής μας ταυτότητος. Αλλά και της ελληνικής μας ταυτότητος.

Κι αυτή τη στιγμή, όπως σας είπα ήδη, και τα δύο απειλούνται. Και η Ορθοδοξία μας απειλείται ή δεν το βλέπετε; – αλλά και η ελληνικότητά μας απειλείται – ή δεν το βλέπετε κι αυτό;-, γι΄αυτό είναι ανάγκη να κρατήσουμε σφιχτά τον Χριστόν που μας κήρυξε ο Παύλος. Ναι. Ο Παύλος. Ο μέγας Παύλος που τόσα του χρωστάμε. Αμήν.

          ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ

    και με απροσμέτρητη ευγνωμοσύνη στον πνευματικό μας καθοδηγητή μακαριστό γέροντα Αθανάσιο Μυτιληναίο,

               απομαγνητοφώνηση και ψηφιοποίηση της ομιλίας: Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος

ΠΗΓΗ

===================

Η Κατακομβική Εκκλησία. (β μέρος)

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ, ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΤΟΥ ΣΕΡΓΙΑΝΙΣΜΟΥ, ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΚΟΜΒΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ.

+[π. Σεραφείμ Ρόουζ]

«Και τι πιστεύει η ίδια η Εκκλησία των Κατακομβών; Από την ίδρυσή της το 1927 η Κατακομβική Εκκλησία δεν έχει μία επίσημη φωνή -μία ελεύθερη σύνοδο Επισκόπων που θα μιλούσε για ολόκληρη την Εκκλησία- για να πει τη γνώμη της. Μεμονωμένοι ιεράρχες των Κατακομβών και πιστοί έχουν εκφράσει κατά καιρούς διάφορες απόψεις. Οι υπεύθυνες φωνές όμως μέσα σε αυτήν την Εκκλησία έχουν πει επανειλημμένως το ένα και το αυτό: ο Σεργιανισμός είναι προδοσία· πρέπει να μείνουμε μακριά από αυτόν, αλλά δεν χρειάζεται να αρνηθούμε την χάρη των Μυστηρίων των κληρικών του [του Σεργιανισμού] ή να περιμένουμε από όλους τους πιστούς ότι θα είναι σε θέση να μας ακολουθήσουν. Τέτοιες ήταν οι απόψεις των παλαιότερων σοφών ιεραρχών της Εκκλησίας των Κατακομβών που ανέφερε λεπτομερώς ο Μητροπολίτης Καζάν Κύριλλος.»

Σχολιάζει ο π. Πέτρος Χιρς

«Και τι πιστεύει η ίδια η Εκκλησία των Κατακομβών; Από την ίδρυσή της το 1927 η Κατακομβική Εκκλησία δεν έχει μία επίσημη φωνή –μία ελεύθερη Σύνοδο Επισκόπων που θα μιλούσε για ολόκληρη την Εκκλησία- για να πει τη γνώμη της.»

Βρισκόμαστε στο 1979 -1980. Δύσκολο να γνωρίζουμε πότε ακριβώς γράφτηκαν αυτά τα λόγια αλλά ήταν περίπου τότε, λίγο πριν την κοίμησή του… Είναι πολύ σημαντικό το ότι το αναγνωρίζει αυτό [σ.σ. για την Σύνοδο που εκφράζει την Εκκλησία] και όλοι μας θα πρέπει να το καταλάβουμε· ότι η φωνή της Εκκλησίας είναι η Σύνοδος. Ανεξάρτητα πόσες μεμονωμένες φωνές έχουμε, ανεξάρτητα πόσες μεμονωμένες φωνές Αγίων έχουμε, στο τέλος, η οριστική φωνή εκφράζεται Συνοδικά και όλοι οι Άγιοι το τόνιζαν αυτό και όλοι εργάζονταν προς αυτήν την κατεύθυνση σε κάθε κρίση.

Εάν κοιτάξετε πίσω για παράδειγμα στον Φώτιο τον Μέγα και στην 8η Οικουμενική Σύνοδο, ξέρετε πόσες είχε συγκαλέσει πριν; Πέντε Συνόδους είχε συγκαλέσει μέσα σε ένα διάστημα 25 ετών!

Αυτός ήταν ο τρόπος [δια της Συνόδου] με τον οποίον επέλυες πάντα τα θέματα στην Εκκλησία και αυτή είναι η κρίση που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Είναι οι παπικές εξουσίες που σφετερίζονται τις Τοπικές Εκκλησίες.

Αυτό είναι το ίδιο πνεύμα με του Μητροπολίτη Σεργίου. Έκανε τον εαυτό του έναν μικρό πάπα στην Ρωσία και εκδίωξε εκείνους που δεν συμφώνησαν μαζί του.

Η Εκκλησία δεν ψάχνει για πάπες. Οι Άγιοι δεν θεωρούν τους εαυτούς τους αλάνθαστους πάπες αλλά κοιτάνε προς την Σύνοδο. Και η Σύνοδος φυσικά θα κοιτάξει πίσω προς την συμφωνία των Αγίων Πατέρων για τις αποφάσεις της, περιλαμβάνοντας και αυτούς που βρίσκονται στην Σύνοδο. Και έτσι η Εκκλησία παραμένει στην βασιλική οδό. …

«Μεμονωμένοι ιεράρχες των Κατακομβών και πιστοί έχουν εκφράσει κατά καιρούς διάφορες απόψεις.»

Όντως. Κάποιοι μίλησαν για αίρεση [όσον αφορά τον Σεργιανισμό], άλλοι όχι. Ο Μητροπολίτης Κύριλλος δεν αναφέρθηκε στον Σεργιανισμό ως αίρεση.

«Οι υπεύθυνες φωνές όμως μέσα σε αυτήν την Εκκλησία έχουν πει επανειλημμένως το ένα και το αυτό: ο Σεργιανισμός…»

«Σεργιαν-ισμός». Ο «ισμός» τώρα που δημιουργήθηκε, αναφέρεται στην φιλοσοφία, την στάση, την μεθοδολογία. Είναι οι διάφορες όψεις της θέσεως του Σεργίου.

«… ο Σεργιανισμός είναι προδοσία· πρέπει να μείνουμε μακριά από αυτόν, αλλά δεν χρειάζεται να αρνηθούμε την χάρη των Μυστηρίων των κληρικών του [του Σεργιανισμού] ή να περιμένουμε από όλους τους πιστούς ότι θα είναι σε θέση να μας ακολουθήσουν.»

Πολύ σημαντικό σημείο: «δεν χρειάζεται να αρνηθούμε» -«δεν πρέπει να αρνηθούμε» θα έλεγα, πριν γίνει μία Ιερά Σύνοδος. …

«Τέτοιες ήταν οι απόψεις των παλαιότερων σοφών ιεραρχών της Εκκλησίας των Κατακομβών που ανέφερε λεπτομερώς ο Μητροπολίτης Καζάν Κύριλλος.»

Στην εποχή του π. Σεραφείμ Ρόουζ ήταν και ο π. Δημήτριος Ντούτκο, ο οποίος βρισκόταν στο Πατριαρχείο Μόσχας και ο οποίος του είχε μεγάλη συμπάθεια και τον στήριζε. Έχει και αυτό κατά νου [σ.σ. ο π. Σεραφείμ Ρόουζ]. Κάποιοι κληρικοί και πιστοί δεν μεταφέρθηκαν [στην Κατακομβική Εκκλησία]. Ή ήταν αυτοί που βρίσκονταν στην Κατακομβική Εκκλησία και πήγαν στο Πατριαρχείο Μόσχας. όπως ο Ταβάρον ή Τάβαρον, [σ.σ. δυσνόητο], δεν ξέρω πως προφέρεται, ένας Αρχιμανδρίτης για τον οποίον μιλάει.

Δεν υπάρχει συνεπώς ένα αδιάρρηκτο τείχος ανάμεσά τους. Δυστυχώς μετά την πτώση του Κομμουνισμού υπάρχει περισσότερη διχόνοια και διαίρεση απ’ ό,τι υπήρχε πριν και είναι λυπηρό. Θα έπρεπε να υπάρχει περισσότερη ενότητα.

Σχολιασμός αποσπασμάτων του βιβλίου Russia’s Catacomb Saints : Lives of the New Martyrs, του Ιβάν Αντρέγιεφ και του π. Σεραφείμ Ρόουζ.


μετάφραση ΤΑΣ ΘΥΡΑΣ
Πρώτα ο Θεός… συνεχίζεται.
Το ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΕΔΩ

======================