Χαριτωμένα αποφθέγματα από τον Αββά Παμβώ

Εαυτόν εσταύρωσε Παμβώ τω βίω,
Kαι σοι παρέστη Σώτερ εσταυρωμένε.

Τη αυτή ημέρα 18 η Ιουλίου , μνήμη του Όσιου Παμβώ

Ο Όσιος Παμβώ στάθηκε στόλισμα των ασκητών του ορούς της Νιτρίας και ήταν σύγχρονος της Άγιας Μελάνης και του Αγίου Ισιδώρου.

Ο όσιος Παμβώ ήταν μεγάλος σε όλα του. Στην ευσέβεια, στην ομιλία, στη σιωπή, στη συμβουλή, στην επιείκεια, στην αυστηρότητα, στην πείρα, στη γνώση, στη σοφία, στην απλότητα και γενικά παντού. Ανέδειξε θαυμάσιους μαθητές, όπως τον επίσκοπο Διόσκορο, τον Άμμωνα και τον Ιωάννη, τον ανεψιό του Δρακοντίου. Ενώ ήταν πάντοτε εγκρατής και σκληραγωγημένος, είχε υγεία ακμαία και στη ζωή του δεν αρρώστησε καθόλου. Ο θάνατος του υπήρξε όχι μόνο ήσυχος και ανώδυνος, αλλά και ευχάριστος, προς τον ουράνιο Πατέρα. Τον κήδευσαν τα πνευματικά του παιδιά, δοξολογώντας τον Θεό, που τους αξίωσε να διδαχτούν από τον μεγάλο αυτό ασκητή

_ Ήταν ένας λεγόμενος Αββάς Παμβώ και γι΄ αυτόν αναφέρουν, ότι επί τρία χρόνια παρακαλούσε τον Θεό, λέγοντας: «Μή με δοξάσης πάνω στη γη». Και τόσο τον δόξασε ο Θεός, ώστε δεν μπορούσε κάποιος να τον ατενίση κατά πρόσωπο, από τη δόξα οπού έλαμπε στην όψη του.

_ Είπε ο Αββάς Παμβώ: «Εάν έχης καρδιά, μπορείς να σωθής.»

_ Έλεγαν για τον Αββά Παμβώ, ότι, καθώς έλαβε ο Μωυσής την εικόνα της δόξας του Αδάμ, όταν δοξάσθηκε το πρόσωπό του, έτσι και του Αββά Παμβώ σαν αστραπή έλαμπε το πρόσωπο και ήταν σαν βασιλεύς καθισμένος στον θρόνο του. Το ίδιο συνέβαινε με τον Αββά Σιλουανό και τον Αββά Σισώη.

_ Ρώτησε ο Αββάς Θεόδωρος της Φέρμης του Αββά Παμβώ: «Πες μου λογο ωφέλιμο». Και με πολύ κόπο του είπε: «Θεόδωρε, πήγαινε, έχε το έλεός σου επάνω σε όλους. Γιατί το έλεος δίνει παρρησία ενώπιον του Θεού.»
_Τέκνον μου, εις τας τοιαύτας ημέρας, όποιος αν ημπορέσει να σώσει την ψυχή του και να παρακινά και τους άλλους δια να σωθούν, αυτός θα ονομασθεί μέγας εις την βασιλείαν των Ουρανών.

_Ένας αδερφός ρώτησε τον Αββά Παμβώ, αν είναι καλό να επαινεί κανείς τον πλησίον του. Και του αποκρίθηκε: Καλύτερα είναι να σιωπά. 

_Μια παρθένος πήγε στον Αββά Παμβώ και του λέγει:

«Αββά, εγώ νηστεύω πολύ και τρώω ανά επτά ημέρες. Κάνω και διάφορες άλλες ασκήσεις. Έχω αποστηθίσει τη Πάλαια και Καινή Διαθήκη. Τί μου υπολείπεται ακόμη να πράξω, ώστε να φθάσω στην τελειότητα;»

Ο σοφός γέροντας της λέει: Παιδί μου, όταν κανείς σε βρίσει, σε χλευάσει, σου φαίνεται μέσα σου σαν να σε επαινεί; – Όχι..

Όταν σε επαινεί κάποιος, σου φαίνεται μέσα σου σαν να σε βρίζει; – Όχι Αββά…

Άντε παιδάκι μου πήγαινε, λέει, και τίποτα δεν έχεις κάνει μέχρι τώρα…

_ Ήλθαν κάποτε αδελφοί στον Αββά Παμβώ και τον ρώτησε ο ένας, λέγοντας: «Αββά, εγώ επί δυο μέρες νηστεύω και τρώγω δύο ψωμιά. Άρα σώζω την ψυχή μου ή είμαι σε πλάνη;». Είπε δέ και ο άλλος: «Αββά, εγώ κερδίζω δυο μικρά νομίσματα από το εργόχειρό μου κάθε μέρα και κρατώ κάτι για τη διατροφή μου, τα δέ υπόλοιπα τα προσφέρω ελεημοσύνη. Άρα σώζομαι ή πάω χαμένος ; ». Ενώ όμως πολύ τον παρακαλούσαν, δεν τους έδωσε απόκριση. Ύστερα δέ από τέσσερις μέρες, ήταν να φύγουν. Και τους παρηγορούσαν οι κληρικοί, λέγοντας: «Μή στενοχωρηθήτε αδελφοί. Ο Θεός θα σας αμείψη. Έτσι συνηθίζει ο γέρων, δεν μιλά εύκολα, αν ο Θεός δεν τού δώση εσωτερική πληροφορία».

Πήγαν λοιπόν στον γέροντα και τού είπαν: «Αββά, προσυχήσου για μάς». Τους ρωτά: «Θέλετε να φύγετε;». Του απαντούν: «Ναί». Τότε, παίρνοντας επάνω τους τις πράξεις τους και γράφοντας στο χώμα, έλεγε: «Ο Παμβώ, επί δυό μέρες νηστεύοντας και δυό ψωμιά τρώγοντας, άρα μ΄ αυτό γίνεται μοναχός; Όχι. Ο Παμβώ κερδίζει με το εργόχειρό του δυό μικρά νομίσματα και τα δίνει ελεημοσύνη. Άρα, έτσι γίνεται μοναχό; Όχι ακόμη». Και τους λέγε: «Καλές βέβαια είναι οι πράξεις. Αλλά αν δεν φυλάξης τη συνείδησή σου καθαρή απέναντι στον πλησίον σου, δεν σώζεσαι.» Και έχοντας εσωτερική πληροφορία, έφυγαν μετά χαράς.

_Πήγαν κάποτε τέσσερις Σκητιώτες στον μεγάλο Παμβώ, φορώντας δέρματα, και φανέρωσε ο καθένας την αρετή του συντρόφου του. Ο ένας νήστευε πολύ. Ο δεύτερος δεν είχε τίποτε το υλικό δικό του. Και ο τρίτος είχε αποχτήσει πολλή αγάπη. Λέγουν δέ και για τον τέταρτο, ότι εικοσιδυό χρόνια έχει οπού βρίσκεται σε υπακοή γέροντος. Τους αποκρίθηκε ο Αββάς Παμβώ: «Σας λέγω, ότι μεγαλύτερη είναι η αρετή αυτού του τελευταίου. Γιατί ο καθένας από σάς, την αρετή οπού απόχτησε, την πήρε με το θέλημά του. Αυτός όμως έκοψε το δικό του θέλημα και κάνει άλλου το θέλημα. Τέτοιοι άνθρωποι, ομολογητές είναι, αν αντέξουν έως το τέλος.»

_Ο οσίας μνήμης Αθανάσιος, ο Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας, παρακάλεσε τον Αββά Παμβώ να κατεβή από την έρημο στην Αλεξάνδρεια. Κατέβηκε λοιπόν και βλέποντας εκεί μια γυναίκα του θεάτρου, τον πήραν τα δάκρια. Και σαν οι γύρω του τον ρώτησαν γιατί δάκρυσε, είπε: «Δύο ήταν οι αιτίες. Πρώτα, η απώλεια εκείνης της γυναίκας. Ύστερα, το ότι δεν έχω τόση φροντίδα να αρέσω στον Θεό όση εκείνη για να αρέση σε ανθρώπους αισχρούς.»

_ Είπε ο Αββάς Παμβώ: «Με τη χάρη του Θεού, αφ΄ ότου εγκατέλειψα τον κόσμο, δεν μεταμελήθηκα για ό,τι είπα.»

_ Είπε πάλι: «Τέτοιο ο μοναχός ιμάτιο οφείλει να φορά, ώστε, αν το αφήση έξω από το κελλί του επί τρείς μέρες, κανείς να μή το πάρη.»

_ Συνέβη κάποτε να οδεύη ο Αββάς Παμβώ με κάποιους αδελφούς στα μέρη της Αιγύπτου. Και βλέποντας λαϊκούς καθισμένους, τούς λέγει: «Σηκωθήτε και χαιρετήστε τους μοναχούς, για να πάρετε ευλογία. Γιατί αδιάκοπα μιλούν στον Θεό και τα στόματά τους είναι άγια.»

_ Διηγήθηκαν για τον Αββά Παμβώ: «Τελευτώντας, την ίδια την ώρα του θανάτου, είπε στους αγίους ανθρώπους οπού τού παράστεκαν: Αφ’ ότου ήλθα σ΄αυτό τον τόπο της ερήμου και έχτισα το κελλί μου και κατοίκησα σ΄ αυτό, δεν θυμάμαι να έφαγα ψωμί οπού να μή προερχόταν από τα χέρια μου, ούτε μεταμελήθηκα για λόγο οπού είπα, έως αυτή την ώρα. Και έτσι φεύγω για τον Θεό, σαν να μή άρχισα κάν να υπηρετώ τον Θεό.»

_ Και τούτο τον ξεχώριζε από πολλούς, ότι, αν τον ρωτούσαν να πη κάτι το αγιογραφικό (δηλαδή από την Αγία Γραφή) ή το πνευματικό, δεν αποκρινόταν ευθύς. Αλλά έλεγε ότι δεν ήξερε τί να πή. Και πάλι να τον ρωτούσαν, δεν έδινε απόκριση.

_ Ρώτησε ο πρεσβύτερος της Νιτρίας: «Πώς οφείλουν να ζουν οι αδελφοί;». Και του αποκρίθηκε: «Με μεγάλη άσκηση και φυλάγοντας τη συνείδηση καθαρή απέναντι του πλησίον.»

_ Έλεγαν για τον Αββά Παμβώ, ότι, καθώς έλαβε ο Μωυσής την εικόνα της δόξας του Αδάμ, όταν δοξάσθηκε το πρόσωπό του, έτσι και του Αββά Παμβώ σαν αστραπή έλαμπε το πρόσωπο και ήταν σαν βασιλεύς καθισμένος στον θρόνο του. Το ίδιο συνέβαινε με τον Αββά Σιλουανό και τον Αββά Σισώη.

_ Έλεγαν για τον Αββά Παμβώ, ότι ποτέ δεν γελούσε το πρόσωπό του. Μια μέρα λοιπόν, θέλοντας οι δαίμονες να τον κάμουν να γελάση, έδεσαν σε ξύλο ένα φτερό και το βαστούσαν, κάνοντας θόρυβο και αλαλάζοντας. Βλέποντάς τους δέ ο Αββάς Παμβώ, γέλασε. Και οι δαίμονες άρχισαν να χορεύουν και να τον περιπαίζουν οπού γέλασε. Αυτός όμως τους αποκρίθηκε και τους είπε: «Δεν γέλασα, αλλά κατεγέλασα την αδυναμία σας, οπού τόσοι βαστάτε ένα φτερό».

_ Ρώτησε ο Αββάς Θεόδωρος της Φέρμης του Αββά Παμβώ: «Πες μου κάτι ωφέλιμο». Και με πολύ κόπο τού είπε: «Θεόδωρε, πήγαινε, έχε το έλεός σου επάνω σε όλους. Γιατί το έλεος δίνει παρρησία ενώπιον του Θεού.»


Διαβάστε επίσης :Μία φοβερή προφητεία …

=====================

Ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος

Αγαπάς ένα μηδενικό, όταν αγαπάς έναν αχάριστο. Πλαύτος

Αχαριστία.. Όλοι μας την έχουμε βιώσει, ίσως και πράξει πολλές φορές. Μας εξοργίζει όταν συμβαίνει σε εμάς κι όμως πολλές φορές μας βγαίνει πολύ φυσικά όταν το κάνουμε εμείς. Είναι στο χαρακτήρα; Είναι στην ίδια την ανθρώπινη φύση;

Την απάντηση μας δίνουν μεγάλες προσωπικότητες της φιλοσοφίας και της τέχνης.

«Πιο κοφτερή από το δόντι ερπετού είναι η αχαριστία της κόρης. Κι όμως τα πιο αλαζονικά πνεύματα μπορούν να κατευναστούν με αγάπη»
Neil Gaiman, Coraline

«Η μισή αχαριστία και η αδιαφορία που υπάρχει στον κόσμο οδηγούν στο πόσο αργά και ανεπαίσθητα συμβαίνουν τα καλά πράγματα»
Alain de Botton

«Αληθινή γενναιοδωρία είναι ξέρεις να αποδέχεσαι την αχαριστία»
Coco Channel

«Η αχαριστία είναι έμφυτη στο ανθρώπινο είδος»
Kristian Goldmund Aumann

«Η έλλειψη συγχώρεσης και η αχαριστία οδηγούν στην δυστυχία»
Lailah Gifty Akita

«Μας έχει δοθεί αυτή η υπέροχη ζωή, αυτός ο υπέροχος κόσμος και τον καταστρέφουμε με αχαριστία και μίσος»
Marty Rubin

«Δεν μπορείς να είσαι παθιασμένος με την ευγνωμοσύνη και ταυτόχρονα σακατεμένος από την αχαριστία»
Bamigboye Olurotimi

«Η αχαριστία είναι η πεμπτουσία της φαυλότητας»
Immanuel Kant

«Η αχαριστία είναι προδοσία στην ανθρωπότητα»
James Thomson

«Πιστεύω ότι αν απορρίπτετε και δεν σέβεστε ότι έχετε τώρα, είναι αχαριστία. Είμαι ευγνώμων για όλα όσα έχω σήμερα»
Katrina Kaif

«Αν περιμαζέψεις ένα πεινασμένο σκυλί και το φροντίσεις, δεν θα σε δαγκώσει ποτέ. Η αχαριστία είναι η κυριότερη διαφορά μεταξύ ενός σκύλου και ενός ανθρώπου.»
Mark Twain

«Οι τρεις εχθροί της προσωπικής ηρεμίας : λύπη για τα λάθη του χθες, άγχος για τα προβλήματα του αύριο και αχαριστία για τις ευλογίες του σήμερα»
William Arthur Ward

«Η αχαριστία είναι ανέκαθεν σημάδι αδυναμίας. Δεν γνώρισα ποτέ πραγματικά ικανούς άνδρες που να ήταν αχάριστοι.»
Johann Wolfgang von Goethe

«Η αχαριστία του κόσμου δεν μπορεί ποτέ να μας στερήσει τη συνειδητή ευτυχία ότι είχαμε ενεργήσει ανθρώπινα οι ίδιοι»
Oliver Goldsmith

======================