ΟΙ ΤΗΛΕΜΑΡΑΘΩΝΙΟΙ , ΟΙ ΧΡΙΣΤΟΜΑΡΑΘΩΝΙΟΙ και οι κυνηγοί της χαμένου «Κιβωτού».

ΜΕΤΑ από τους γνωστούς  τηλεμαραθωνίους των κυνηγών της χαμένου «Κιβωτού» ας μιλήσουμε για τους πραγματικούς Χριστομαραθωνίους πολύπαθων και αφανών Κληρικών για τους οποίους  κανένα συστημικό κανάλι δεν ασχολήθηκε ,ούτε φράγκο έδωσε ποτέ .

Γι’αυτούς  τους Ιερείς αξία είχαν και έχουν μονάχα οι Χριστομαραθώνιοι και οι μάχες   που τόσα χρόνια δίνουν πίσω από τα δημοσιογραφικά πλατό για να κινούνται στα πλάτη  και μήκη της δικής τους Χριστοαγάπης πίσω από τις πλάτες της ανθρωπίνης επιβεβαιώσεως.

Όμως καιρός  επιτέλους  να μιλήσω  για τον ήρωα μα και οσιότατο Πεθερό μου τον Παπα-Φάνη .

Από δεκατεσσάρων χρονών ξενιτεύθηκε στους ωκεανούς του κόσμου όλου για να βοηθήσει την οικογένειά του που ζούσε σκαρφαλωμένη σε ένα ακριτικό  και λησμονημένο από τον χάρτη χωριό,την Μελισσόπετρα , απέναντι από το κυρίαρχο βλέμμα της Παναγιάς της Μολυβδοσκέπαστης.

Είχε και άλλα οκτώ αδέλφια μικρότερα να στηρίξει και έτσι ένα πρωϊνό πήρε το μικρό δισάκι του και το έβαλε για τον Πειραιά να εργαστεί στα καράβια.

Διαμάντι ακέραιο μέσα σε εκείνο το περιβάλλον είχε συνάμα και τρία ναυάγια όπου πάλεψε σαν τον Οδυσσέα για να σωθεί αλλά και να σώσει τους συναδέλφους του.

Κάποτες, γύρω στα εικοσιπέντε του, είχε ναυάγιο κοντά στις άγριες θάλασσες της Ιαπωνίας .

Το εμπορικό πλοίο είχε αρπάξει φωτιά και όλοι είχαν επιβιβαστεί στην βάρκα για να γλυτώσουν το κορμί τους.

Μα μόλις θυμήθηκε πως είχε  αφημένο στην μικρή καμπίνα του τον Σταυρό του που είχε μέσα Τίμιο Ξύλο. Αμέσως παράτησε την βάρκα ,ενώ όλοι του φωνάζαν  και με κίνδυνο την ζωή του έφτασε στο ασκητικό γιατάκι του  και πήρε τον Σταυρό στα χέρια του.Μέχρις να επιστρέψει, μπαρουτοκαπνισμένος   απ’την κάπνα,  όλοι στην λέμβο είχαν γίνει κάρβουνο από την φωτιά.

Μαχητής στην θάλασσα, όπως και στην στεριά .Μα και μαχητής σεμνός και αξιοπρεπής της βασανισμένης Εκκλησιάς  μας.

Αν και μεγάλωσε μαζί με την ακούραστη και λιτή  πρεσβυτέρα και συνοδοιπόρο του  ,με αξιοπρέπεια απαράμιλλη 7 παιδιά στην μοναχική  ηπειρώτικη γη ,δεν τον πτόησαν ποτέ ούτε οι γκρεμνοί στα απαράκλητα και τραχιά βουνά της Πίνδου , ούτε τα χιόνια,ούτε το αδυσώπητο κρύο ,ούτε οι  πάγοι στους έρημους χωματόδρομους γα να προφτάσει με το λιοχάραμα να αρχίσει την Λειτουργία του.

Δεν τον φόβισαν ποτέ ούτε οι λύκοι ,ούτε οι αρκούδες που μπροστά του πρόσωπο με πρόσωπο τον αγριοκοκοίταξαν…δεν σκιάχτηκε  την ανθρώπινη εγκατάλειψη ,τις αδικίες ,τις περιφρονήσεις ,την ένδεια από κοσμικές παρηγοριές …Δεν τον πτόησε ποτέ η μοναξιά ,η καταφρόνια στο περιθώριο να ζει και να λειτουργεί σαν ασκητής και «ωσει νυκτικόραξ εν  οικοπέδω», όταν κάποιο άλλοι αρωματισμένοι, σιδερωμένοι   και φινετσάτοι Κληρικοί του Άστεως περιπολούν ενδόξως τα κοινωνικά και εκκλησιαστικά σαλόνια.

Τον θυμάμαι τον πεθερό μου πριν γίνω και εγώ Ιερεύς(αν και πάντα αισθανόμουν και αισθάνομαι μπροστά στην δική του Ιερατική λεβεντιά ως κάλπικος νάνος) να του κάμω τον ψάλτη μία μεγάλη Εβδομάδα στα εννιά συνοριακά χωριά.Να κάμει εννιά Επιταφίους και εννιά Αναστάσεις …

Και τώρα παρά τα εξήνταπέντε  του χρόνια αείζηλος και ακούραστος τρέχει σαν τον Άι- Βασίλη, όχι με κανένα πολυκιβικό και πολυτελή  έλκυθρο, αλλά με ένα τρισμεταχειρισμένο και χιλιάρι Fiatάκι , στα ξεχασμένα και πολύκλαυστα ακριτικά  χωριά  και στις ανηφοριές για να μην αφήσει όσα γεροντάκια   απέμειναν ακοινώνητα , αδιάβαστα  και ακήδευτα.

Όλοι  ελάκησαν…γιατροί, αστυνομικοί, δάσκαλοι…μόνο κάποιοι  λησμονημένοι   παπάδες απέμειναν να φυλάνε θερμοπύλες σαν τον Παπα-Φάνη. Ήταν από τους πρώτους Ιερείς που με κίνδυνο την ζωή του μπήκε στην Αλβανία ,όταν πέθανε ο Ενβέρ Χότζα, για να ξαναλειτουργηθούν  οι αλιβάνιστες Εκκλησιές.

Έδωσαν εντολή να τον πυροβολήσουν σαν ανέβαινε με τον μποξά και τα ιερά στην πλάτη έναν λοφίσκο.

Μα θαυμαστώς  ένα απρόσμενο νέφος τον έσωσε  από τα παρατεταμένα πολυβόλα.

Του το ανέφερε ο ίδιος Στρατιώτης που τον είχε βάλει στον στόχο, όταν μετά από καιρό ο ίδιος ο Παπα-Φάνης του ευρήκε εργασία στα Γιάννενα για να τον βοηθήσει.

Αυτά τα λίγα που είναι και’ άλλα κι άλλα τόσα για τον Πεθερό μου τον Παπα-Φάνη του οποίου  η μόνη του περιουσία ,μετά από τόσες δεκαετίες αλέρωτου ιδρώτα, είναι τα πολυκαιρισμένα ,μπαλωμένα μα καθάρια  ράσα του και η αμπάλωτη συνείδησή του για το ότι έπραττε πάντα και με αρχοντιά σεμνή  το τιμημένο χρέος του .

π.Διονύσιος Ταμπάκης

========

Ένα απόγευμα καθώς καθόμουν στην αυλή της Μονής του Αγίου Παύλου, είδα δυο γεροντάκια να περπατούν και να μιλούν σιωπηλά.

Ο ένας ο π. Μητροφάνης 85 ετών , ήρθε μόλις πήρε σύνταξη , έχει 25 χρόνια μακριά από τον κόσμο.

Ο άλλος ο π. Ιγνάτιος 92 ετών, Ρουμάνος στην καταγωγή, έχει στο Άγιο Όρος 70 χρόνια.

Μένει σε ένα κελί ερημικό περίπου 45’ μακριά .

Το τελευταίο διάστημα απέκτησε καταρράκτη και ο Ηγούμενος επιμένει να πάει μια βδομάδα στην Θεσσαλονίκη να κάνει εγχείρηση , δεν έχει βγει όμως ξανά και νιώθει άβολα .

  • Φοβάμαι αδελφέ Μητροφάνη, πως θα πάω εκεί μια βδομάδα , πως είναι ο κόσμος; Μακριά από το περιβόλι της Μάνας μας;

Αν με κερδίσει ο κόσμος και τώρα στα γεράματα χάσω την ψυχή μου; Μακάρι η Κυρία μας να με έπαιρνε σήμερα το βράδυ να μην προλάβω να πάω!

  • Ιγνάτιε, εμείς πρέπει πάντα να κάνουμε υπακοή στον Ηγούμενο μας, θα πας και η Χάρις της υπακοής θα σε σκεπάσει!

Αυτά είπαν και εξαφανίστηκαν, ο ένας στο διακόνημα και ο άλλος στο κελάκι του.

Ήδη η νύχτα άπλωσε την κουρτίνα της πάνω από το περιβόλι και τα άστρα έλαμψαν πάνω από τους Βυζαντινούς τρούλους.

Και όμως ο Θεός έκανε υπακοή στο γνήσιο αυτό παιδί του. Μέσα σε εκείνο το βράδυ ακούσαμε την καμπάνα να ηχεί, ο π. Ιγνάτιος άφησε τον κόσμο πριν προλάβει να αντικρίσει τον κοσμικό κόσμο .

Η Κυρία του του έδειξε τον δρόμο του Ουρανού, έκλεισε τα τυφλά μάτια του στην ματαιότητα και αντίκρυσε το φως του Χριστού στην Αιωνιότητα.

Θάφτηκε πίσω από το ερημικό κελάκι που έζησε, χωρίς ποτέ να δει αυτόν τον κόσμο που μικρό παιδάκι άφησε.

===================

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.