Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης (22/11) = Νουθεσίες προς λαϊκούς , Αρρώστιες και δοκιμασίες , Τα Άγια Λείψανα

Τη ΚΒ’ του αυτού μηνός (Νοεμβρίου), μνήμη του οσίου και θεοφόρου πατρός ημών Ιακώβου, Ηγουμένου της Μονής του Οσίου Δαυΐδ του εν Ευβοία.

† Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης (22/11)

Νουθεσίες προς λαϊκούς (Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης)

«Να με συγχωρήτε, αγράμματος άνθρωπος είμαι, δεν ξέρω τίποτα να σας πω, μόνον που έχω πίστη στον Θεόν και ταπείνωση, τέκνα μου».

«Κάποια πλούσια κυρία πήγε την Κυριακή στην Εκκλησία, αλλά δεν πρόσεχε καθόλου, και ο νους της γύριζε. Ομολόγησε: «Γύριζε ο νους μου απ’ την ώρα που μπήκα στην εκκλησία μέσα· είχα ένα σακκουλάκι και σκεφτόμουν ότι είναι καλό να βάλω την ζάχαρη του δελτίου. Με το σακκουλάκι αυτό, πέρασα όλη την Λειτουργία χωρίς να καταλάβω ούτε ένα γράμμα, τίποτε, ε!… πήρα αντίδωρο και σηκώθηκα κι έφυγα».

»Ενώ η υπηρέτριά της, που ήταν θεία μου και από δέκα χρονών δούλευε υπηρέτρια, αλλά ήταν πολύ ευσεβής, αν και λόγω της δουλειάς δεν είχε πάει Εκκλησία, ήξερε ποιον Απόστολο και ποιο Ευαγγέλιο είπαν, διότι δουλεύοντας έκανε προσευχή και πνευματικά ήταν στην Εκκλησία.

»Βλέπετε, παιδιά μου, «όπου ο θησαυρός ημών εκεί και η καρδία ημών», λέει ο Χριστός. Κανείς να προσηλώνεται στα Θεία, να προσεύχεται».

« Ευχόμεθα και δεόμεθα, πάντοτε να βάζη ο Θεός το χέρι Του και στην Εκκλησία μας και στο κράτος και στον κόσμο, διότι οι μέρες είναι πολύ πονηρές και πολύ δύσκολα χρόνια. Ας φωτίζη ο Θεός όλον τον κόσμο. Ευτυχώς υπάρχουν και καλοί Χριστιανοί. Αν (παλαιά) υπήρχαν οι δέκα, δεν θα καταστρέφονταν τα Σόδομα και τα Γόμορρα, οι πόλεις, αλλά δεν υπήρχαν. Ε! τώρα υπάρχουν εδώ πολλοί Χριστιανοί πιστοί, ευλαβείς, κοντά στον Θεό …

Βλέπω καθημερινώς πλήθη λαού περνάνε από το Μοναστήρι. Την περασμένη βδομάδα είχαν περάση επτά πούλμαν. Πολύς κόσμος, ο κάθε άνθρωπος είχε τον σταυρό του, άλλος είχε καρδιά, άλλος είχε τον καρκίνο, άλλος είχε το χέρι του, άλλος είχε το πόδι του, άλλος είχε, με συγχωρείτε, το κεφάλι του, πολλές αρρώστιες στον κόσμο, πάρα πολλές αρρώστιες αλλά με την βοήθεια του Θεού, με την προσευχή μας θα τις περάσουμε με πολλή υπομονή. Και όταν βλέπουμε τόσα και τόσα θαύματα που κάνει ο Θεός, πρέπει να πλησιάζουμε περισσότερο κοντά στον Θεό.

Εγώ που ζω μέχρι σήμερα, είμαι ζωντανός από τους Αγίους, διότι οι Άγιοι έχουν παρρησία στον Θεό, πρεσβεύουν όπως ο άγιος Δαυΐδ, ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσσος, όλοι οι Άγιοι της Εκκλησίας μας. Τους τιμούμε, τους ευλαβούμεθα, γι’ αυτό ήρθατε σ’ αυτόν τον άγιο προορισμό και με την θεία Λειτουργία που κάνουμε, τιμούμε τον Θεό και τους Αγίους. Μου έλεγε ένας ιερομόναχος, ένας ευλαβέστατος Γέροντας: «Πάτερ, λέει, όταν τελήται θεία Λειτουργία σ’ έναν τόπο, όλος ο κόσμος εδώ αγιάζεται, όλη η περιφέρεια αγιάζεται από την θεία Λειτουργία »».

«Προχθές πέρασε πολύς κόσμος. Ρωτάω κάποιους:

– Πηγαίνετε στην Εκκλησία;

– Δεν πάμε…, είπαν.

Γιατί, παιδιά μου, δεν πάτε στην Εκκλησία ; Απ’ την μέρα που γεννιώμαστε μέχρι την μέρα που θα φύγουμε (η ζωή μας) περνά από την Εκκλησία.

– Ε! πάμε, παπά, το Πάσχα και τα Χριστούγεννα, τι θες άλλο να σου πούμε;

– Με συγχωρείτε, δεν είναι μόνο το Πάσχα και τα Χριστούγεννα. Όταν ο Χριστιανός δεν πηγαίνει τρεις Κυριακές στην Εκκλησία χωρίζεται ! Εκτός αν υπάρχη τόσο μεγάλη ανάγκη, με συγχωρείτε, μπορεί να είναι άρρωστος, μπορεί να καίγεται το σπίτι και να σηκωθή να το σβήση, τότε συγχωρεί ο Θεός…

– Ε! τα Χριστούγεννα και το Πάσχα πάμε στην Εκκλησία και τίποτα άλλο… Χαίρετε, χαίρετε…

» Και τίποτα άλλο δεν είπανε, για Εκκλησία να μην ακούσουν. Στην Εκκλησία όμως βρίσκουμε την παρηγορία, βρίσκουμε την υγεία, βρίσκουμε την σωτηρία της ψυχής μας ».

« Υπάρχουν πολλά στον κόσμο, αρρώστιες, δοκιμασίες, θλίψεις, στεναχώριες και όλα αυτά πάντοτε (να τα αντιμετωπίζουμε) με την προσευχή.

Ο Χριστός που ήταν Θεός και άνθρωπος και πάλι εκείνος προσευχότανε και νήστευσε και τώρα λέμε δεν υπάρχει νηστεία. Μα πώς δεν υπάρχει νηστεία; Νηστεία υπάρχει! Είναι εντολή του Θεού, η πρώτη εντολή που έδωσε ο Θεός ήταν η νηστεία… στον Αδάμ και στην Εύα. Και Εκείνος ο Ίδιος ενήστευσε.

Έρχεται μια γυναίκα και μου λέει ότι ο γαμπρός της της έλεγε ότι οι καλόγηροι νηστεύουνε, για τους καλογήρους είναι αυτά, δεν υπάρχει αμαρτία αν δεν νηστεύης και έρχεται η γυναίκα και μου το είπε. Να πης, λέω, στον γαμπρό σου ότι υπάρχει νηστεία. Πώς δεν υπάρχει ; Στο Ευαγγέλιο ο Χριστός μας λέει, «ει μη εν προσευχή και νηστεία…».

Πρώτα–πρώτα ο Χριστός μας ενήστευσε και δεν ενήστευσε όπως νηστεύουμε εμείς σήμερα. Εκείνος που ήταν Θεός και άνθρωπος νήστευσε σαράντα μέρες και εμείς σήμερα να μην νηστεύσουμε , που (εμείς) νηστεύομε για τις αμαρτίες μας ».

« Προ ημερών με πήρε μια γυναίκα από την Αθήνα τηλέφωνο και μου λέει: «Πάτερ μου, μου πονεί η μέση μου, δεν ξέρω αν είναι από τον πονηρό ή από τον Θεό ». Της λέω: « Τέκνο μου, τώρα είτε του πονηρού είναι , είτε ο Θεός επιτρέπει , να κάνης υπομονή όπως ο Ιώβ . Είδες ο Ιώβ τι υπόμεινε ; Ε! παιδί μου, κοίταξε . Όσο άρρωστος και να είναι κανείς , με συγχωρείτε , και να νευριάσης και να πης ωχ ! τι έπαθα , μα γιατί παίρνω τα φάρμακα και θα πάω να σκοτωθώ , τίποτα δεν κάνεις , χειρότερα γίνεσαι… ». Με την ηρεμία , με την πραότητα , με την προσευχή ιδιαιτέρως , θα σε βοηθήση η χάρις του Θεού».

(Από το βιβλίο: “Ο Γέρων Ιάκωβος. Διηγήσεις-Νουθεσίες-Μαρτυρίες.” Έκδοση «Ενωμένη Ρωμηοσύνη» 2016, σελ. 93.)

=============================================================

Αρρώστιες και δοκιμασίες (Γέρων Ιάκωβος Τσαλίκης)

Έχω την καρδιά και το πρωί φοβάμαι τον ίλιγγό μου… έχω και αυτό το αυχενικό και δεν πάω και στους γιατρούς, για να μη με γυμνώνουν· γι’ αυτό δεν πάω. Και προτιμώ να υποφέρω. ( σσ !! )

Το ’79 κάποτε αδιαθέτησα και εντρεπόμουν να πάω στον γιατρό, δεν είχα πάει ποτέ μου σε γιατρό, έγινα 59 χρονών. Και είπαν οι γιατροί ότι 99% ήταν καρκίνος σ’ ένα σημείο του σώματός μου. Κι εγώ πήγα τρεις φορές στην Αθήνα. Είπε ο γιατρός να με δη, αλλά εγώ ντρεπόμουνα, δεν ήθελα να με δη και γύριζα πίσω. 14.000 (δραχμές) την ημέρα (πλήρωσα). Και έλεγα (στον εαυτό μου): « Κάθομαι στο Μοναστήρι μου και ασκητεύω και, όταν έρχωμαι εδώ πέρα, να εκθέτω το σώμα μου γυμνό ; ».

Εγώ είμαι ιερέας, (είπα) με συγχωρείτε, με γυμνώνετε και με πιάνετε το σώμα μου, να με βλέπετε το σώμα μου. Νοιώθω ότι αμαρτάνω.

– Πάτερ μου, λέει (ο γιατρός), δεν κάνετε αμαρτία.

– Με συγχωρείτε, λέω, εγώ είχα αρχές από παιδί, αρχές πνευματικές, και τώρα πώς να ξεντυθώ; Μου λέει (ο γιατρός):

– Βγάλε το ράσο σου.

– Πώς να βγάλω το ράσο μου, γιατρέ μου; (Το βγάζω και) μένει τ’ αντερί. Μου λέει:

– Βγάλε τ’ αντερί. Πώς να βγάλω τ’ αντερί ; Νομίζω πως είμαι κανένας κοσμικός και νομίζω πως κάνω πράξεις κακές. Δεν τις έχω κάνει , αλλά σας ζητώ συγγνώμη για την φράση μου.

Με πιάνει η πίεση. Ανεβαίνει, πάει 25. Μου ‘δωσε ο γιατρός φάρμακα για (την) πίεση , και παθαίνω υπόταση και πάει μέχρι 8 και, όταν λειτουργώ , με πιάνει μία θαμπάδα στα μάτια μου και νέκρα . Με κόβει κρύος ιδρώτας. « Γιατρέ μου, να σου πω την αλήθεια, δεν έχω πίεση , εγώ απ’ την ντροπή μου που με βλέπεις , με συγχωρείτε , πότε 9 έχω , πότε 10, 11, 12, 13, δεν έχει όρια η πίεση η δική μου ». Λέει , « κόψε τα φάρμακα ». Έκοψα τα φάρμακα και είμαι καλύτερα χωρίς το φάρμακο που έπαιρνα.

***

Τι να κάνωμε τώρα ; Επέμεινα στο Μοναστήρι, έχω 38 χρόνια , μένω εδώ στο Μοναστήρι μ’ όλη μου την ψυχή. Αλλά μ’ έδωσε ο Θεός δοκιμασίες. Κάθε τρεις μήνες, πάω στην Αθήνα και εκθέτω το σώμα μου στους γιατρούς και γυρίζω. Αυτό κάνω, παιδιά μου. Πάω και με βλέπουν οι γιατροί, σας ζητώ συγγνώμη, παιδιά μου… Και με βλέπει ο γιατρός , με κάνει μία εξέταση στην καρδιά – έχω βηματοδότη, δεν λειτουργεί καλά – και με την κούραση που έχω από τον κόσμο,,..…

Περνάει πολύς κόσμος από το Μοναστήρι , χιλιάδες κόσμος , θέλω να τους δω τους ανθρώπους , αλλά τι να (πρωτο)δω ; Χθες περάσανε καμμιά σαρανταριά άτομα , ήτανε απ’ το Άργος. Έκλαιγε λοιπόν, (κάποιος και έλεγε): « Πάτερ μου , την ευχή να πάρωμε ».

Ειδοποιούν πολλοί να ‘ρθουν στην Μονή και τους λέω « δεν μπορώ, δεν μπορώ » αλλά τους εξυπηρετώ. Τι να κάνω ; Κάνω το σταυρό μου , βάζω το πετραχηλάκι μου , βοηθάει ο άγιος Δαυΐδ. Μας δυναμώνει και η Χάρις ……

Τώρα με πειράζει και ο διάβολος και λέει: « Όλη σου τη ζωή φάρμακα θα παίρνης ; ». Αν ήμουν σε καμμιά ερημιά, δεν θα ‘παιρνα . Ίσως να μην αρρωστούσα με καρδιές και παθήσεις που έχω . Αλλά τώρα που τα ‘δωσε ο Θεός, τι να κάνωμε, «δόξα τω Θεώ» . Όλα τα καλά δεν πρέπει να τα ‘χουμε . Και τώρα πάω και παίρνω τα φάρμακα 7-8 την ημέρα . Ή απ’ τις αμαρτίες μου τώρα, ή απ’ την καλωσύνη του ο Θεός με δοκιμάζει, αλλά λέω «είη το όνομα Κυρίου ευλογημένο».

***

Έχω πολλές αρρώστιες , αλλά παρακάλεσα τον άγιο Δαυΐδ να έχω τις δοκιμασίες αυτέ ς, αλλά να μου δίνη υπομονή , και να μην είναι κάτι σοβαρό. Να μην έχω τίποτα ζάχαρο. Να μπορώ να τρώω δύο φέτες ψωμάκι την ημέρα, γιατί φαγητά δεν τρώω, με συγχωρείτε για τη φράση μου, αλλά λίγο ψωμάκι το θέλω. Από μικρό παιδί έτρωγα πάντα το ψωμάκι. Τουλάχιστον να τρώω δύο φέτες ψωμάκι και λίγο νεράκι και τίποτα άλλο δεν θέλω. Ε ! βοήθησε ο άγιος και δεν έχω τίποτα το σοβαρό, μόνο αυτή την βραδυκαρδία . Αλλά δεν απελπίζομαι και λέγω , «Δόξα τω Θεώ» . Όταν τελειώση η προθεσμία μου , θα φύγω από αυτή την ζωή . Τουλάχιστον να είμαστε κοντά στον Θεό και να μας βρη ο Θεός όπως θέλει.

Μία Μεγάλη Τεσσαρακοστή, σας ζητώ συγγνώμη για τη φράση μου, και το λάδι το νηστεύαμε· και πήρα 480 χάπια το ’80, μου δώσανε οι γιατροί από την Αθήνα, και δεν έπαθα τίποτε.

Ποτέ δεν μ’ αδίκησε ο Θεός. Ποτέ δεν μ’ έβλαψε ούτε η νηστεία, ούτε οι παθήσεις, ούτε τίποτε. Από παιδί είχα συνηθίσει . «Δόξα τω Θεώ» . Δοξάζω τον Θεό , με συγχωρείτε, μ’ ευχαριστεί που έρχονται αυτές οι άγιες ημέρες της Μ. Τεσσαρακοστής. Περισσότερο αγωνίζονται αυτοί οι χριστιανοί στον κόσμο . Εγώ δεν κάνω τίποτε . Τώρα στο τέλος κοιτάζω την υγεία μου. Πρώτα, δεν πήγαινα σε γιατρό. Εξήντα έξι χρόνια ζω , ποτέ δεν με αδίκησε ο Θεός .

Μου λέει κάποιος : « Σου έδωσε αρρώστιες ο Θεός , γιατί να σου τις δώση, αφού πιστεύεις στον Θεό ; ».Τι να κάνουμε ; και Εκείνος έχυσε το Πανάγιό Του Αίμα πάνω στον Σταυρό , τον καρφώσαμε , είπε «διψώ» και του δώσαμε ξύδι μετά χολής μεμιγμένον . Εγώ, δόξα τω Θεώ, πάω σε κανέναν γιατρό , παίρνω και κανένα φάρμακο , Δόξα τω Θεώ , είμαι πολύ καλά στο Μοναστήρι μου , στο σπίτι μου εδώ μέσα . Εκείνος τι υπέμεινε για μας ; Και οι Άγιοί μας τόσα πάθανε ! Ο Θεός δοκιμάζει.

[Από το βιβλίο: «Ο Γέρων Ιάκωβος (Διηγήσεις – Νουθεσίες – Μαρτυρίες)». Α’. Διηγήσεις (αποσπάσματα). Έκδοση «Ενωμένη Ρωμηοσύνη» 2016].

(Πηγή ηλ. κειμένου: koinoniaorthodoxias.org)

==============================================================

Τα Άγια Λείψανα (γέροντας π. Ιάκωβος Τσαλίκης)

Ποιος είναι ο σκοπός ύπαρξης των Αγίων Λειψάνων στην Ορθοδοξία μας και πως μπορούμε να σταθούμε και να αξιοποιήσουμε την ιαματική τους Χάρη και ευλογία.

Συνέντευξη με τον μακαριστό γέροντα π. Ιάκωβο Τσαλίκη, προηγούμενο της Ιεράς Μονής Οσίου Δαυίδ Ευβοίας.

π. Ιάκωβος: Μια μέρα θ᾽ αναστηθούν π. Κωνσταντίνε μου, κατά τη βουλή και την εντολή του Θεού που μας είπε και ο Χριστός μας «και πάντες αναστήσονται». Και ότι οστέα γυμνά εκβλύζουν ιάματα, αλλά μέσα σ᾽ αυτά τα λείψανα, τα ιερά, κατοικούσε η κατοικεί ψυχή αθάνατος κι όσο και να φθαρούν μέσα στο χώμα και μέσα στη γη κάποτε μια μέρα θα λάβουν ζωή αυτά τα λείψανα και τα οστά αυτά, πάτερ Κωνσταντίνε, και θα αναστηθούν και θα παρουσιαστούν πάλι στον Δεσπότη Χριστό όπως, με συγχωρείτε, ήμασταν και πρώτα αλλά και με το σώμα, κι ότι θα λάβουν ζωή τα λείψανα αυτά.

π.Κ.Σ.: Πάτερ Ιάκωβε, έχετε εκεί τα λείψανα του οσίου Δαυίδ. Μήπως μπορείτε να μας πείτε μερικά πράγματα για την ενέργεια που κάνουν τα λείψανα αυτά.

π. Ιάκωβος: Πατέρα Κωνσταντίνε, τα άγια λείψανα του οσίου Δαυίδ τα βλέπετε γυμνά οστέα. Αναβλύζουν ιάματα και δίδουν θεραπεία και θεραπεύουν κάθε κακή αρρώστια, όπως τόσα και τόσα πράγματα που βλέπουμε στις μέρες μας, αυτά που σας έλεγα προηγουμένως στον όσιο και στον άγιο Δαυίδ αλλά και στον άγιο Ιωάννη τον Ρώσσο.

Πάτερ Κωνσταντίνε μου, εδώ ο άγιος Δαυίδ, τα λείψανά του, έχουν θαυματουργική δύναμη, διότι μέσα σ᾽ αυτά κατοικούσε η αθάνατος ψυχή και κατοικούσε πάτερ μου, κατοικεί, και το Άγιο Πνεύμα. Λοιπόν, κάνουν πολλά θαύματα όταν σταυρώσουμε έναν άνθρωπο με την αγία του κάρα. Θεραπεύει από καρδιά, που έρχονται στο μοναστήρι πολλοί άνθρωποι πονεμένοι, από καρκίνο, από διάφορες κακές αρρώστιες και δύσκολες, και θεραπεύει πάτερ μου κάθε κακή ασθένεια. Και βλέπουμε ότι μέσα σ᾽ αυτά τα οστά, τα άγια λείψανα, κατοικεί πάτερ μου, η χάρις του Θεού και το Άγιο Πνεύμα, πάτερα Κωνσταντίνε. Και είναι πολύ θαυματουργός ο Άγιος και κάνουν πάντα τα θαύματά τους οι Άγιοι όταν κι εμείς έχουμε πίστιν Θεού.

Πως λέγει ο Χριστός μας «έχετε πίστιν Θεού, αιτείτε και δοθήσεται». Είναι, πάτερ μου, ζωντανή η χάρις των Αγίων και τα ιερά λείψανα έχουν θαυματουργική δύναμη και δίνουν, πάτερ μου, ιάσεις και δίνουν, πάτερ μου, αγιασμό και στο σώμα και στην ψυχή του ανθρώπου.

π.Κ.Σ.: Πάτερ Ιάκωβε ευχαριστώ πάρα πολύ γι᾽ αυτά που μας είπατε για τα άγια λείψανα και δεν ξέρω αν είχατε κάτι άλλο να μου πείτε για τους ακροατές μας. Πως μπορούν να αισθανθούν μπροστά στα λείψανα και πως μπορούν να αξιοποιήσουν την ιαματική τους χάρη και την ευλογία.

π. Ιάκωβος: Πατέρα Κωνσταντίνε, τα άγια λείψανα έχουν χάρη από τον Θεό. Ας πούμε, βλέπετε ήταν κι αυτοί άνθρωποι στη γη αλλά… καθώς και του αγίου Ιωάννου του Ρώσου, όπως ο θείος Ιωάννης ο Ρώσσος προ ολίγων ημερών είχε πει ότι «νομίζουν πως κοιμάμαι μέσα στη λάρνακα, πεθαμένος και κοιμάμαι η είμαι νεκρός. Εγώ όμως είμαι ζωντανός», με συγχωρείτε, «κι ότι αυτοί νομίζουν πως βλέπουν και κοιμάμαι και δεν υπολογίζουν οι Χριστιανοί. Αλλά άκουσε πάτερ μου να σου πω», λέει, «πολλή αμαρτία στον κόσμο, πολλή ασέβεια και πολλή απιστία». Γι᾽ αυτό είχε πει, πατέρα Κωνσταντίνε μου, ο άγιος Ιωάννης ο Ρώσσος, δεν τα λέω εγώ γιατί είμαι… με συγχωρείτε βλέπω φαντασίες, αλλά πάτερ μου, είπε ο θείος Ιωάννης ο Ρώσσος, ότι πρέπει να γίνει πόλεμος, διότι πάτερ μου, πολλή αμαρτία στον κόσμο.

Βλέπετε, πατέρα Κωνσταντίνε μου ότι είχε κηρυχθεί ο πόλεμος, οι πλημμύρες, οι καταστροφές, τόσα και τόσα κακά που έγιναν εδώ στην Εύβοια. Αλλά η χάρις του είναι πολύ μεγάλη. «Νομίζουν οι χριστιανοί ότι εγώ κοιμάμαι στη λάρνακα. Εγώ τους πάντας βλέπω και είναι μέσα το σώμα μου, αλλά εγώ πολλές φορές εξέρχομαι». Ήταν, πατέρα Κωνσταντίνε μου, έξω από τη λάρνακά του ο άγιος και λέει αυτοί δεν με βλέπουν, εγώ τους βλέπω και τους ακούω τι λένε. Και πάλι, πατέρα Κωνσταντίνε μου, εισήλθε μέσα στη λάρνακά του και ξάπλωσε σαν ένας άνθρωπος. Διότι έχουν, πάτερ μου, ζωήν αιώνιον αυτά τα λείψανα των αγίων μας. Και σ᾽ αυτά τα κόκκαλα μέσα τα πεθαμένα, που λέμε εμείς πεθαμένα, πατέρα Κωνσταντίνε, υπάρχει η ζωή η αθάνατος, και το Πνεύμα, πάτερ μου, και η ψυχή η αθάνατος.

π.Κ.Σ.: Πάτερ Ιάκωβε Χριστός Aνέστη κι ευχαριστούμε πάρα πολύ για όλα.

π. Ιάκωβος: Πατέρα Κωνσταντίνε μου να μας έρθεις να σε δούμε.

π.Κ.Σ.: Να εύχεστε να έρθουμε σύντομα.

π. Ιάκωβος: Ευχαριστούμε πολύ πατέρα Κωνσταντίνε, πάντως, πατέρα Κωνσταντίνε μου, τα ιερά λείψανα έχουν την ιαματική χάρη, ότι οστέα γυμνά εκβλύζουν ιάματα και θεραπεύουν κάθε κακή αρρώστια και κάθε πονεμένο άνθρωπο. Διότι βλέπουμε, πατέρα Κωνσταντίνε μου, προ ολίγου, …τώρα μπορεί να σε κουράζω…

π.Κ.Σ.: Όχι, θέλω ν᾽ ακούσω πολλά από σας…

π. Ιάκωβος: Προ ολίγου ήταν ένας νέος από την πατρίδα του αγίου, τη Λοκρίδα, κι αυτός ο νέος περίμενε τέσσερις ημέρες στη μονή και μου λέγει, πάτερ, μου λέγει, πόσο καλό κάνει η Εκκλησία. Εγώ πήγαινα, λέει, εικοσιπέντε χρόνια στην Εκκλησία έμενα λιγάκι κι έφευγα. Εδώ, πάτερ μου, κάθησα τρεις ημέρες στο μοναστήρι σας και, πάτερ μου, καθόμαστε σ᾽ όλη τη Λειτουργία, αλλά τι ωραία γράμματα πάτερ μου, λέει. Θα κατοικήσει, λέει, μέσα στο σώμα μου, ο Θεός και ο άγιος Δαυίδ. Και είδαμε τη μεταμέλεια του ανθρώπου αυτού, του νεαρού, πατέρα Κωνσταντίνε μου, είδαμε τη μετάνοιά του, κι αμέσως βλέπετε, έπεσε ο σπόρος εις αγαθήν γην και ο καλός ο λόγος. Και χαιρόμεθα πατέρα Κωνσταντίνε μου, διότι έρχονται πονεμένες ψυχές και άνθρωποι με αμαρτίες και με σφάλματα και γίνονται από παλαιοί άνθρωποι νέοι άνθρωποι.

Και ευχαριστώ πάρα πολύ την αγάπη σας, που μ᾽ ακούσατε πατέρα Κωνσταντίνε μου…

π.Κ.Σ.: Βεβαίως, βεβαίως, μάλιστα…

π. Ιάκωβος: Ευχαριστούμε πολύ και με το καλό, εύχομαι καλή δύναμη. Με το καλό να μας έλθετε στην αγία Μονή, με το καλό πάντοτε να εξυπηρετείτε το ποίμνιό σας εκεί και να διδάσκετε τον λόγον της αληθείας

(Το απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα είναι από την εκπομπή Ράδιο-Παράγκα του ραδιοφωνικού σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος. Την εκπομπή παρουσίαζε ο πρωτοπρεσβύτερος π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος).

ΗΧΗΤΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ

(Πηγή ηλ. κειμένου: www.floga.gr)

================================================================

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Αὐτὸς ὁ ἱστότοπος χρησιμοποιεῖ τὸ Akismet γιὰ νὰ μειώσει τὰ ἀνεπιθύμητα μηνύματα. Μάθετε τί συμβαίνει μὲ τὰ δεδομένα τῶν σχολίων σας.